Τι είναι όλα αυτά;
- Απλώς κερδίζω τα προς το ζην. - Το έκανες ήδη νομίζω.
Έλα δω, κούκλα.
Πάμε.
- Περίμενε, Τορ. Σου έφτιαξα ένα πιάτο. - Μη με λες Τορ, Νίκι.
Λάθος μου.
Τόρι!
Μα είσαι αθλήτρια. Χρειάζεσαι πρωτεΐνη για μυϊκή μάζα. 0,8 γραμμάρια ανά κιλό.
Αυτό είναι το πρωινό των πρωταθλητών.
Αυτό δεν είναι πρωινό. Μεταφορά είναι.
Φιλ, εντάξει τα έκτακτα κόστη, μα άλλα 60 χιλιάρικα η διαμόρφωση τοπίου;
Η γυναίκα σου ζήτησε δέντρα πίσω.
- Θα έχετε πολλή σκιά. - Γκρέις;
- Γκρέις! - Έχω δουλίτσα, μωρό μου.
Ακυρώνονται τα δέντρα;
- Φιλ! - Ήρθε το φορτηγό.
- Ήρθε. - Φιλ.
- Ναι; - Σε χρειάζονται.
- Ξέρεις ότι έχει έναν σκασμό δέντρα έξω; - Θα 'χουμε πολλή σκιά.
- Για τα δέντρα… - Χρειαζόμαστε σκιά.
- Όντως; - Αργήσαμε.
- Καλή σου μέρα. - Γεια. Γεια σας, κορίτσια!
- Πάμε. - Γεια.
- Γεια, Κουπ. - Γεια. Αντίο.
- Ήρθες πεζός ή με αμάξι; - Πεζός. Είπες να περπατάω.
Θα πάρουμε το δικό μου αμάξι.
Έλα.
Εντάξει.
Χριστέ μου, Μπάρνεϊ. Η Spectre είναι;
Ειδική έκδοση. Όλα ηλεκτρικά. Μου την πήρε η Γκρέις. Δώρο γενεθλίων.
- Καλοσύνη της. - Όχι.
Ακροβατισμός είναι.
Δεν μπορώ να την κράξω ως σπάταλη αν οδηγώ μια γαμω-Rolls.
Έλα τώρα. Ψοφάς.
Γαμάτο αμάξι.
Είναι άψογο.
Θα οδηγήσω εγώ.
Καλά.
Τι σκατά;
ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ
- Αλήθεια, πού πάμε; - Σε δικηγόρο.
Αν μηνύσω την Μπέιλι Ράσελ, θα με λιώσουν.
Συγγνώμη. Έπρεπε να γίνω πιο σαφής.
Πάμε να δούμε τον Ρικ Μασιέλο.
Έκλεισες ραντεβού με τον Μάσι; Πώς;
Άσχετο. Μόλις ακούσει το όνομα η Μπέιλι, θα συμβιβαστεί.
Το τελευταίο που θέλει ο Τζακ είναι το σόου του Μάσι να σκιάξει επενδυτές.
- Θα κοστίσει. - Θα το κάνει με εξαρτώμενη αμοιβή.
- Έτσι είπε; - Όχι ακριβώς, αλλά θα τον πείσεις.
- Θα πάρει τα μισά. - Πιθανώς.
Μα τα άλλα μισά είναι πολύ πιο πολλά απ' όσα έχεις.
Έχεις έξοδα, φίλε μου. Κατ' αρχάς, τα δικά μου.
Νικ Μπράντες.
- Νικ! Γεια. - Τι λέει, Μπάρνεϊ;
Πήρα για την αναχρηματοδότηση του γυμναστηρίου.
Ο Ντομπς λέει να χρηματοδοτήσουμε τα δύο επόμενα
χωρίς να ρευστοποιήσω τίποτα.
Ναι. Συγγνώμη, Νικ. Είμαι στο αμάξι με τον Κουπ.
- Ακούγομαι; - Ναι.
Τι λέει, Κουπ;
Ξέρετε ότι οι γυναίκες έχουν αυτό με την αυτοάμυνα απόψε;
- Απόψε είναι; - Έτσι μαθαίνω.
Είμαστε όλοι εργένηδες απόψε, παίδες.
Θα πάρω κρεατικά και ξίδια και θα καλέσω κόσμο ν' αράξουμε.
- Είστε μέσα; - Μια χαρά.
- Τέλεια. Εσύ, Κουπ; - Δεν θα μπορέσω, Νικ.
Ναι. Η πρόσκληση ισχύει αν αλλάξεις γνώμη.
Δεν θ' αλλάξω, αλλά ευχαριστώ.
Λοιπόν, κλείνω πριν γίνει αμήχανο.
- Τα λέμε απόψε, Νικ. - Έγινε. Πάρε για την αναχρηματοδότηση.
- Τι; - Τι απέγινε η Ομάδα Κουπ;
Είπες ότι δεν υπάρχουν ομάδες. Μα και να υπήρχαν, είμαι στη δική σου.
- Γάμα τον Νικ. - Αλλά θα πας στο σπίτι του.
Ο τύπος κάνει ωραία πάρτι.
- Πρέπει να πας. - Εσύ δεν πρέπει να πας.
Ο Νικ είναι ο μεγαλύτερος πελάτης μου, οπότε έχω δεμένα χέρια.
- Κρίμα να πάθαινε κάτι το αμάξι. - Ούτε ν' αστειεύεσαι γι' αυτό.
Δεν κερδίζεις.
Θα το πω εξαρχής.
Είσαι ξύπνιος, Κουπ. Ξέρεις ότι δεν μπορείς να τα βάλεις μαζί τους.
- Ευχαριστώ για τον χρόνο σου. - Δεν χρειάζεται να κερδίσεις όμως.
Αν περάσεις τη συνοπτική κρίση, η Μπέιλι θα αρχίσει τις προσφορές.
Τότε γίνεται διαπραγμάτευση. Κι είμαι και γαμώ τους διαπραγματευτές.
Θα το κάνεις με εξαρτώμενη αμοιβή;
Όχι. Θα σε χρεώσω κανονικά, φιλαράκο.
Η προκαταβολή είναι 200 χήνες. Μπορεί να πάρει καιρό.
Δηλαδή; Τρεις μήνες; Έξι μήνες;
Δύο, τρία χρόνια.
- Χριστέ μου! - Ναι. Νότια Περιφέρεια. Έτσι πάει.
Σίγουρα έχεις τα λεφτά;
Τα έχει.
Εντάξει. Πρέπει να γυρίσω στο δικαστήριο. Πιείτε τον καφέ σας. Κερνάω.
Δηλαδή, θα αναλάβεις;
Θα το σκεφτώ. Θα δω το πρόγραμμα. Θα επικοινωνήσω, εντάξει;
- Δυο τρία χρόνια; - Διαχειρίζεται τις προσδοκίες.
Δεν έχω λεφτά.
Πλήρωσε την προκαταβολή και θα δεις πώς θα γίνουν όλα.
Είσαι ασυνήθιστα αισιόδοξος.
Έχεις δει τι γίνεται στο σπίτι μου.
Η αισιοδοξία είναι μονόδρομος.
Φύγαμε.
Πάμε να πιούμε καφέ της προκοπής.
Κερνάς.
Έχετε σκόρο χαλιών.
- Σκόρο χαλιών; - Ναι.
Γεννάνε στα χαλιά σας. Βρήκα προνύμφες σχεδόν παντού.
Χριστέ μου!
Καλά που με πήρατε εγκαίρως, αλλιώς θα έκαναν αποικίες.
- Μπορείτε να τους εξολοθρεύσετε; - Ναι.
Ίσως με τρεις απολυμάνσεις μες στον μήνα. Θα κοστίσει $9.000.
- Εννιά χιλιάδες δολάρια; - Ναι.
Δέκα μισό, αν θέλετε μη τοξικά χημικά. Και θα ρίξω τον τοίχο της ντουλάπας.
Κι εκείνον, το λιγότερο.
- Σοβαρολογείτε; - Ναι. Είναι εκεί μέσα κι εξαπλώνονται.
Πρώτη γενιά, απ' όσο κατάλαβα, αλλά αν δεν τον ξεπαστρέψετε τώρα,
θα γεμίσουν με αποικίες οι τοίχοι και δεν θα απαλλαγείτε ποτέ.
Πότε μπορείτε;
Μπορώ να φέρω συνεργείο σε κάνα διήμερο.
- Ευχαριστώ που μ' έφερες, Μπάρνεϊ. - Παρακαλώ.
Κουπ.
Έλα στου Νικ απόψε. Σου χρειάζεται λίγη διασκέδαση.
Πάει πάνω από χρόνος. Ίσως είναι ώρα να το χωνέψεις.
Πήγε με τη γυναίκα μου.
Ισχύει, αλλά δεν είναι λίγο απλουστευτικό;
Δεν λέω ότι δεν τα σκάτωσε ο Νικ. Τα σκάτωσε. Κι εκείνη τα σκάτωσε.
Αλλά ίσως τα σκάτωσες κι εσύ, έτσι;
Λιγάκι; Περίπλοκοι οι γάμοι.
- Λες ότι φταίω εγώ; - Λέω ότι δεν έχει σημασία ποιος φταίει.
Θα είμαστε όλοι εδώ στο εγγύς μέλλον. Για δικό σου καλό, ξεπέρασέ το.
Εσύ θα το ξεπερνούσες;
Θα προσποιούμουν.
Έχω τα παιδιά απόψε, οπότε…
Εντάξει. Έγινε.
- Τα λέμε, Μπάρνεϊ. - Τα λέμε, Κουπ.
Θεέ μου, τι γλυκιά που είναι.
Η Έστι; Σωστός δαίμονας.
- Αγγελούδι είναι. - Έτσι σε ξεγελάει.
Είναι διαβολική ευφυΐα.
Γεια σου, Άντι. Ήρθε η φίλη σου.
Γεια σου, Κουπ.
- Τι θες εσύ εδώ; - Περνούσα απ' τη γειτονιά.
- Απ' αυτήν τη γειτονιά; - Είπα να σε δω.
Να δω αν θες ακόμη να συνεργαστούμε.
Εγώ πάω να κάνω ένα ντους για να τα πείτε.
- Χάρηκα πολύ, Λου. - Κι εγώ, Άλι.
Καλή επιτυχία απόψε.
Σ' ευχαριστώ!
- Καλό κορίτσι η αδελφή σου. - Τι θες στο σπίτι μου;
- Ήρθα για το ρολόι. - Αφού δεν μπορείς να το "σπρώξεις".
Έπρεπε να βεβαιωθώ ότι δεν ήσουν μπάτσος.
- Σ' έψαξα, λοιπόν. - Μ' έψαξες;
Πλούσιος χάνει σημαντική θέση σε μεγάλο αντισταθμιστικό κεφάλαιο.
Ξαφνικά έχει μεγάλα προβλήματα ρευστότητας.
Μπορούσες να πουλήσεις τη Maserati, αλλά τι θα έλεγαν οι γείτονες
αν ο Άντριου Κούπερ οδηγούσε ξαφνικά μια C-Class;
Οπότε, ο σούπερσταρ των οικονομικών απ' το Πρίνστον γίνεται κλεφτρόνι.
Δεν ξέρεις τι λες.
Το ρολόι Richard Mille. Δεν είναι δικό σου, αλλά είναι απ' τη γειτονιά.
Μπράντλεϊ Σπέρλινγκ. Κάνα δυο δρόμοι παραπέρα.
Με ένα τηλεφώνημα εντόπισα τον σειριακό αριθμό του ρολογιού,
έμαθα ποιος το αγόρασε και πού μένει.
Τίποτα πιο επικίνδυνο από εκείνον που δεν ξέρει αυτό που δεν ξέρει.
Καλά τα λέω;
Μα αυτό που ξέρεις είναι ότι ξέρω πού μένεις.
Ξέρω πού ζουν οι δικοί σου.
- Με απειλείς; - Μην το παίρνεις ως απειλή.
Είναι περισσότερο ένα συμφωνητικό,
που λέει ότι αν σε πιάσουν, δεν μιλάς για τη νέα σου φίλη τη Λου,
κι αν μιλήσεις, θα υπάρξουν ποινές.
Μεταξύ κατεργαραίων, ειλικρίνεια.
Δεν είμαι κατεργάρης.
Ακόμη δεν ξέρω τι είσαι.
Νομίζω πως ίσως ούτε εσύ ξέρεις.
Δεν πας να φέρεις εκείνο το ρολόι τώρα;
- Δεν μπορώ να σου μιλήσω. - Και με στέλνεις στον τηλεφωνητή;
Πιο ευγενικό απ' το να το κλείσω.
- Όντως; - Που θα κάνω τώρα.
Ο Τζακ θα ζητήσει να σε δει αύριο. Θα σου πει ότι προσέλαβα τον Μάσι.
Γαμώτο, Κουπ.
Ο Τζακ με πήδηξε, Λιβ, και το ξέρεις.
Ο Μάσι θα με ανακατέψει.
- Θα με γράψουν οι εφημερίδες. - Δεν θα το επιτρέψω, αλλά θα καταθέσεις.
Θα είμαι η πόρνη της ιστορίας.
- Ο Τζακ θα πει να πεις ψέματα. - Εσύ να μην πω.
Σου ζητώ να κάνεις το σωστό.
- Μου πήρε τα πάντα, Λιβ. - Το ίδιο θα κάνεις εσύ σ' εμένα.
- Δεν αφορά εσένα. - Μια χαρά με αφορά.
- Κλείνω τώρα. - Λιβ! Σε παρα…
Γαμώτο.
- Γεια σας, παιδιά! - Γεια.
- Το σχολείο;
Μια απ' τα ίδια.
- Ωραία μυρίζει. - Ναι, φτιάχνω ζυμαρικά!
Θα βγω με τον Τζέικ. Σου έστειλα μήνυμα.
Όχι, δεν…
- Μου έστειλες. Εντάξει. - Απλώς έφερα τα πράγματά μου.
Θα με πάει στου Σκοτ για μια γρήγορη δοκιμή ήχου.
- Ποιος είναι ο Σκοτ; - Ο ΜακΓκρέγκορ.
Θα παίξουμε σε πάρτι απόψε. Δεν θυμάσαι;
Εντάξει. Καλά. Δηλαδή, δεν θα φάτε;
- Φύγαμε. - Ό,τι μείνει, αργότερα.
Μισό. Πότε σκοπεύετε να γυρίσετε;
- Στις 23:00 με 00:00. - Κι εγώ.
Ξέρετε ότι έχετε σχολείο αύριο;
Ισχύει. Έχουμε. Ναι, έχει δίκιο.
Σκίζεις ως γονιός, μπαμπά. Πάμε.
Χριστέ μου.
Δεν ήξερα ότι ήσουν εδώ ακόμη.
Τι κάνεις; Κάτσε να πιούμε κάτι.
Να δούμε την αφρόκρεμα του Βελγίου.
- Δεν μπορώ. Έχω εμφάνιση. - Πάλι;
Μην εκπλήσσεσαι τόσο.
Πάω να σουλουπωθώ. Θα έρθω να σ' ακούσω.
Θα χαλάσεις το κλίμα και θα με αγχώσεις.
Καλά.
- Τα παιδιά; - Με έφτυσαν.
- Λυπάμαι, Άντι. Θα 'θελα να μείνω… - Μια χαρά είμαι.
Σιγά! Κάνε τη δουλειά σου.
Δεν θέλω να σ' αφήσω έτσι.
Πώς έτσι; Έχω ζυμαρικά, ουίσκι, Ζαν Κλοντ βαν Νταμ.
Πολύ συναρπαστικό.
Εντάξει. Θα τα πούμε αργότερα.
- Γεια! - Γεια.
- Γεια! - Γεια!
- Καλή επιτυχία! - Ευχαριστώ.
- Κούκλα είσαι. - Ευχαριστώ πολύ.
- Γεια. - Γεια.
Είμαι μόνος. Θες να 'ρθεις;
- Έχω αυτό με την αυτοάμυνα. - Χριστέ μου. Κι εσύ;
Πρέπει να ξέρω να αντεπιτεθώ.
- Εναντίον ποιου ακριβώς; - Ιδέα δεν έχω.
- Μα θα 'μαι έτοιμη όταν έρθει. - Περίμενε!
Σ' αφήνω.
- Θα με πάρεις μετά; - Ναι.
Όποιος ήξερα είχε βγει απόψε, και τελευταία φαινόταν πως η μοναξιά
ήταν αρκετή για να κάνει μια κακή ιδέα καλή.
Δεν γαμιέται;
- Γεια. - Ώστε το είδες;
- Πήγες; - Ναι.
- Γεια! - Γεια.
- Γεια σας, κορίτσια! - Γεια.
- Ήρθε κόσμος. - Ποιος το φανταζόταν;
Βρήκαν δικαιολογία να σου κλέψουν ιδέες διακόσμησης.
- Φοβερό το σπίτι. - Αλήθεια; Έλεγα να κάνω ένα φρεσκάρισμα.
Α, καλά!
Αυτά είναι μπράουνι με χόρτο. Για αργότερα.
Είναι χωρίς γλουτένη;
- Προφανώς. - Εντάξει, λοιπόν.
Λοιπόν, κυρίες! Ποια θέλει να τη βιάσουν;
Αυτή είναι η σωστή απάντηση. Αφήστε τα καναπεδάκια κι ας στρωθούμε.
Όλες οι σύζυγοι ήταν για μεθυσμένο κουνγκ φου
κι οι σύζυγοι μπεκρόπιναν στου Νικ, άρα είχα όλα τα σπίτια διαθέσιμα.
Όταν ήμασταν με τη Μελ, δεν αρνούμασταν ποτέ πρόσκληση σε δείπνο απ' τους Ρέζνικ.
Ο Ντομ ήταν επαγγελματίας σεφ και τα γεύματα ήταν πάντα πρωτοκλασάτα.
Εξώπορτα ανοιχτή.
Ασφαλές.
Η Κατ Ρέζνικ ήταν περιζήτητη ποινικολόγος στο Μανχάταν.
Με δυο χιλιάρικα την ώρα, έπρεπε να 'ναι αμείλικτη στις αίθουσες.
Επίσης, έπρεπε να λείπει απόψε.
Κι εκείνος…
Εκείνος δεν ήταν ο Ντομ.
Ο μικρός ήταν ο Μπλέικ Φάρκας,
έναν χρόνο μεγαλύτερος της Τόρι κι αγόρι της κόρης της Κατ, της Αλίσα.
Domaine D'Auvenay Chevalier-Montrachet Grand Cru.
2013 βίντατζ.
Πνευματικό τέκνο της Λαλού Μπιζ-Λερουά ή Βασίλισσας της Βουργουνδίας.
Πρωτοπόρος στη βιοδυναμική οινοποιία,
φερόταν στους αμπελώνες στο Σεν Ρομέν σαν σε έμβια όντα με προσωπικότητες.
Κάτι τέτοιες επιλεγμένες μπούρδες αγαπούν οι δήθεν οινόφιλοι,
κι ας μην κρυβόμαστε, υπάρχουν μη δήθεν οινόφιλοι;
Γι' αυτό είναι περιχαρείς με το παραπάνω να σκάνε 32 χιλιάρικα το μπουκάλι.
Με τέτοια τιμή, ίσως το αποψινό να μην πήγε τελείως χαμένο.
Αρκεί να έβρισκα τρόπο να φύγω.
ΜΠΑΡΝΕΪ ΤΣΟΪ
Έλεος.
Κουπ!
- Ναι; - Πού διάολο είσαι;
Έξω.
Όλοι είναι στου Νικ. Πρέπει να έρθεις.
- Τα 'παμε αυτά. - Όταν ήμουν νηφάλιος.
Απλώς έλα. Τι θα κάνεις;
Θα πας να βουλιάξεις στη μιζέρια στο άδειο σου σπίτι;
Παθαίνω κατάθλιψη στη σκέψη.
Έλα για χάρη μου, εντάξει; Έλα από δω. Έλα…
Δεν παίζει με τίποτα να έρθω από κει.
- Κύριε Κούπερ. - Ελένα.
- Ξαφνιάστηκες; - Ναι.
Συγγνώμη, εννοώ, όχι.
Δεν ήξερα ότι θα έρθετε.
- Κάτω είναι. - Τέλεια. Ευχαριστώ.
2004 ΗΠΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
ΜΠΡΑΝΤΕΣ
Είκοσι δύο.
Πάρτε μια τέτοια τώρα, γιατί μόλις βγει στην αγορά θα 'ναι πολύ αργά.
Δεν σας δουλεύω.
Σας το λέω, είναι η λεκάνη του αύριο.
Είναι οικολογική, σε θερμομετρεί,
ελέγχει τα επίπεδα και σου καθαρίζει πισινό και μπαλάκια.
Και τα δικά σου, Τζουλς.
Έχει Bluetooth και Wi-Fi για να παίζεις μουσική.
Και στέλνει με μέιλ αποτελέσματα εξετάσεων ούρων στον γιατρό σου.
Για να σε κατασκοπεύει το κράτος.
- Δεν κρύβω κάτι. - Καλά. Εγώ κρύβω.
Συνεργάστηκα με τη Luxos MT.
Θα πωλείται στη λιανική 30 χιλιάρικα και θα παίρνω το 20% χωρίς να δώσω πεντάρα.
Να ξέρεις, φίλε, αυτό…
Θα 'ναι ό,τι ήταν το γκριλ για τον Τζορτζ Φόρμαν.
- Με τέτοια τιμή, ελπίζω να ψήνει. - Και να παίρνει πίπες.
Δεν το κάνει η Κατ;
Θεέ μου. Δες εδώ μια παρέα ηλίθιων έκφυλων τζογαδόρων.
Γεια!
- Γεια σου, Κουπ! - Κουπ!
- Τι λέει, μεγάλε; - Ήρθες.
- Χαίρομαι πολύ που ήρθες. Αλήθεια. - Ας μην το κάνουμε θέμα.
Ναι. Όχι.
- Grand Cru. Ωραίο κρασί. - Καλό είναι.
Θα το ανοίξω να ανασάνει.
- Έγινε. - Ναι. Χαίρομαι που ήρθες.
Η λεκάνη του κάπτεν Κερκ;
Ωραία εξέλιξη αυτή.
Καιρός ήταν να μ' ακούσεις και να ξεκολλήσεις.
Καθόλου. Ο μαλάκας μού πήρε τη γυναίκα. Δεν θα μου πάρει και τους φίλους.
- Έτσι σε θέλω. - Έλεος. Πόσο μεθυσμένος είσαι;
Κάτσε.
Είμαι σε επταψήφιο ποσό πάνω απ' το κονδύλι ανακαίνισης,
τα πεθερικά μου μετακομίζουν στις ΗΠΑ
κι ο μεγαλύτερος, πιο κερδοφόρος πελάτης έριξε χειροβομβίδα στην καριέρα του
και δεν πληρώνει.
Οπότε, πολύ μεθυσμένος.
Το ερώτημα είναι, εσύ γιατί δεν είσαι;
Καλή ερώτηση.
Τι σκατά είναι αυτά;
Η ζωή σου κινδυνεύει.
- Σωστά. - Σωστά;
- Ναι. - Σωστά.
Οπότε…
- Σπας! Χτυπάς στον λαιμό. - Εντάξει.
- Ένα, δύο. Καταλάβατε; - Ναι.
- Εσύ, έλα επάνω.
- Εγώ; - Ναι, έλα.
Μελ!
Το 'χεις.
- Κάν' το! Έλα, πνίξ' την! - Εντάξει.
Δεν γελάω. Πάμε.
Εντάξει.
Εσύ…
- Σωστά! Εντάξει. - Σπας.
Σπάω. Συγγνώμη!
- Εντάξει. - Γόνατο.
Και χτύπημα;
Πιο δυνατά! Πάμε πάλι!
- Συγγνώμη. Εντάξει; - Πάμε! Σαν να το εννοείς!
Εντάξει. Θα σου πάρει όλα όσα νοιάζεσαι.
Όλα όσα αγαπάς!
Λοιπόν, τι θα κάνεις;
Χάντερ!
- Ναι; - Έλα δω!
Ναι. Από δω ο Χάντερ. Ο ντράμερ μας.
Είναι τρελός.
- Πρέπει ν' ακούσετε ρυθμό. - Σε ποιο σχολείο πας;
- Τι; - Σε ποιο σχολείο πας;
Στο Μέιφιλντ. Όπως κι εσύ.
Αλήθεια; Σόρι.
Δεν πειράζει. Είμαι έναν χρόνο μικρότερος άλλωστε.
Θα σ' έχω τον νου μου.
Μανιτάρια.
Θες;
Όχι. Εντάξει.
Θα μου πηδήξει τον ρυθμό.
Ή θα σε πάει σε άλλο επίπεδο.
Δεν γαμιέται;
Θα 'ναι καλή φάση!
Πρέπει να σου συστήσω τον προμηθευτή μου απ' τη Σκωτία.
Φτιάχνει τα βαρέλια του από παλιά βαρέλια σέρι.
Του δίνει γλύκα και τόνους από μαόνι.
Καλλιτέχνης. Τα βαρέλια κάνουν όλη τη διαφορά.
Εδώ πέρα, το ουίσκι ήταν σωστή θρησκεία.
Σου έβαζαν ένα ποτήρι κι έπρεπε να κάνουν ομιλία TED Talk για το ουίσκι.
Αναπόφευκτα, θα πεταγόταν κι άλλος
να πει για κάποιο εξαιρετικό μπουκάλι που δεν βρίσκεις πια και μπλα, μπλα, μπλα.
Νομίζω ότι κάποια στιγμή όλοι συνειδητοποίησαν ότι αυτό ήταν όλο.
Αυτά τα σπίτια, οι σύζυγοι, οι δουλειές.
Αυτό θα ήταν το άθροισμα των ζωών τους. Το μέλλον τους ήταν προδιαγεγραμμένο.
Κι έτσι, ξεκινούσε η προσπάθεια να αποσοβήσουν το κενό.
Ουίσκι, πούρα, καπνιστά κρεατικά, μπαστούνια γκολφ, συνοδοί πολυτελείας.
Ολόκληρες βιομηχανίες χτισμένες για να εξαργυρώνουν τη σιωπηλή απόγνωση
των πλούσιων μεσηλίκων αντρών.
Κουπ.
Έμαθα ότι έφυγες απ' την Μπέιλι Ράσελ;
Ναι. Ετοιμάζω κάτι με μια οικογενειακή επιχείρηση από Ντουμπάι.
Τολμηρή κίνηση. Συγχαρητήρια, Κουπ.
Ναι. Ευχαριστώ.
Επένδυσες; Ασχολούμαι με ενδιάμεσα κεφάλαια τελευταία.
- Να τα πούμε. - Ναι, ακόμη είμαστε στα χαρτιά.
Κι οι δικές μου επενδύσεις στην Μπέιλι; Να τις αποσύρω;
- Εγώ θα το έκανα. - Όχι.
Όχι.
Πάμε!
Δεν ξέρεις πόσο με συγκινείς
Μ' αποδομείς και μ' απορροφάς
Είμαι τελείως ξεζουμισμένος
Χωρίς καμία τύχη
Έχω κομπλάρει
Μα κάτι στα μάτια σου
Την ελπίδα μου κρατάει ζωντανή
Αλλά σιχαίνομαι τον εαυτό μου Όταν σε κοιτάζω
Κάτι τόσο όμορφο κι αληθινό
Σ' έναν κόσμο Που 'ναι άσχημος και ψέμα
Είναι δύσκολο Έστω να θες να προσπαθήσεις
Κι αρχίζω να πιστεύω…
Χάντερ! Τι σκατά, ρε φίλε;
- Πιο δυνατά. - Εγώ;
Ναι, πιο δυνατά!
Εσύ!
Τι είναι αυτό; Όχι. Αυτό είναι βιασμός. Σε βιάζει! Δεν είναι αστείο!
Εσύ πέθανες. Είσαι νεκρή!
Λίγο πιο μπροστά. Πάμε.
Αυτά είναι μαλακίες! Χτυπάς σαν θύμα. Αυτό είσαι; Είσαι θύμα;
- Όχι. - Όχι; Γιατί χαμογελάς;
Κάν' το! Χτύπα! Πάμε!
Καλύτερο. Ναι!
Ναι!
Αγκαλιάζω όλο τον πόνο Τον κρατώ βαθιά μέσα μου
Όλα μπορώ να τ' αντιληφθώ Μα χρειάζομαι λίγο χρόνο
Αν το γρασίδι είναι πιο πράσινο Στην άλλη πλευρά
Αν θες, θα περιμένω Μα χρειάζομαι λίγο χρόνο
Δώσ' μου δυο μέρες ακόμη Σ' αγαπώ
Γεια.
- Ήσουν καταπληκτική. - Ευχαριστώ.
- Να κεράσω ένα ποτό; - Πίνω τσάμπα.
Είναι μες στη συμφωνία.
Εντάξει. Τότε, να αυτοκεραστώ ένα ποτό και να σου κρατήσω συντροφιά;
Είμαι ο Τομ, παρεμπιπτόντως.
Φαίνεσαι καλό παιδί, Τομ,
και με υπέροχους ώμους, αλλά θα είμαι ειλικρινής.
- Είμαι κακός μπελάς. - Κανένα θέμα. Ξέρω όλες τις εξόδους.
ΧΑΝΤΕΡ
Περίμενε.
Έλα, μικρέ. Τι λέει; Πώς…
Περίμενε. Όχι. Πιο αργά.
Πιο αργά. Πού είσαι;
Μεγάλε, ξέρεις πού είναι ο Χάντερ;
Ποιος;
Μην κάνεις ναρκωτικά.
Τελείωνε, φίλε, κατουριέμαι!
Χάντερ! Εγώ είμαι, η Άλι.
Γεια σου, μεγάλε. Χωράει άλλος ένας;
Χλιδάτο.
Τι πήρες;
Ένα κοτσάνι και μια κάψουλα.
Ακόμη τριπάρεις;
Εξαρτάται. Καθόμαστε μέσα σε μπανιέρα;
Κανείς δεν με βλέπει ποτέ.
Δεν ξέρω γιατί. Μάλλον έτσι είμαι εγώ.
Το 'χω συνηθίσει.
Σήμερα, όμως, με την μπάντα, επιτέλους με είδαν.
Κι ένιωσα ωραία.
Και μετά τα έκανα μαντάρα.
Καταλαβαίνω.
Τα 'χω περάσει.
Ακόμη τα περνάω.
Εκεί ζω, βασικά.
Μοιάζουμε πολύ σ' αυτό.
Φοβόμαστε να φανούμε, χωρίς να σημαίνει ότι δεν θέλουμε.
Ή ότι δεν το χρειαζόμαστε.
Ίσως γι' αυτό είμαστε μουσικοί.
- Ευκαιρία να φανούμε. - Κατουριέμαι!
Θα χαρακώσω καμιά σκρόφα!
- Ξεκουμπίδια! - Άντε!
Τελείωνε!
Τέλος πάντων, εν προκειμένω,
δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα, γιατί ό,τι κι αν συνέβη εκεί έξω,
είναι τόσο μαστουρωμένοι, που δεν θα το θυμούνται αύριο.
- Λες; - Ναι.
Έτοιμος να πάμε σπίτι;
- Ναι. - Εντάξει.
Βασικά, πρώτα πρέπει να σηκωθείς εσύ,
γιατί θα χρειαστώ βοήθεια να βγω από δω μέσα.
Ποτέ δεν θα έπαιρνα τόσο εμφανίσιμη οικονόμο.
Σίγουρα θα την πηδάει ο Νικ.
- Εγώ θα το έκανα. - Ναι, εσύ το ξέρω. Εκείνη όμως;
Με ρούμπωσες.
- Σοβαρό μπιχλιμπίδι. - Δες εδώ.
Εδώ είμαστε.
Δείτε εδώ μωρό.
Κράτα το. Μόνο μην το φορέσεις.
Γιατί;
Γιατί δεν πήρες εσύ πρωτάθλημα, σωστά, Πίτερ;
Διάολε, Πολ.
- Είναι το κάτι άλλο. - Όχι κακή, έτσι;
Ναι. Ωραίο.
- Ήταν σερβιτόρα σε εστιατόριό σου; - Πάντα ωφελεί να 'χεις αναπληρωματικές.
Εσύ, Ντομ; Τόσες νεαρές σερβιτόρες; Ο σεφ θα διαλέγει πρώτος. Έλα τώρα.
- Δεν αξίζει τα επακόλουθα. - Όχι;
Με την Κατ έχουμε κάτι φοβερό.
Πρέπει να πάρω διαζύγιο οπωσδήποτε.
Πώς πάει με τη Σαμ, αλήθεια; Θα καταφέρετε να αποφύγετε τα νομικά;
Δεν το βλέπω.
Έχει πικραθεί, ζηλεύει κι είναι φουλ άπληστη.
Θέλει να μου πάρει τα σώβρακα. Της έκανα γενναιόδωρη προσφορά,
αλλά οι μαλακοδικηγόροι της την έπεισαν ότι αξίζει μεγαλύτερο μερίδιο.
Να ξέρεις, δεν θα το πάρει.
Έλεος, Πολ, χαλάρωσε.
Τι ζόρι τραβάς, Κουπ;
Είναι η μητέρα των παιδιών σου. Γιατί μιλάς έτσι;
Είμαστε από άλλη πάστα.
Ο Νικ πηδάει τη μητέρα των παιδιών σου κι εσύ του έφερες ακριβό κρασί!
- Πολ, ηρέμησε λίγο. - Πολιτισμένα.
Εκείνη η πόρνη θέλει να μου πάρει τα σώβρακα!
Δεν ξέρω, Πολ. Αν η Σαμ δεχόταν να την πηδάει ένα μοσχάρι
με το μικροσκοπικό πουλάκι σου,
- ίσως της αξίζει! - Ρε καριόλη!
Μαλάκα!
Θα σε σκοτώσω, γαμώτο! Θα το κάνω! Και θα…
- Κόφτε το! - Θα σε σκοτώσω!
Τσιλάρετε!
Εντάξει!
Λοιπόν, τώρα είναι πάρτι!
Λοιπόν. Χίλια δολάρια για όποιον μου βάλει καλάθι.
- Ναι! - Ποιος νιώθει τυχερός;
Εγώ!
Ναι! Πάμε κάτω!
Έλα μεγάλε! Έλα!
Άρνηση πρόσβασης.
Όχι σήμερα, καριόλη!
- Αυτά είναι! - Ούτε ποτέ. Όχι στο σπίτι μου!
Ποιος έχει σειρά; Κανένας;
Τζέρι!
Ο Τζέρι; Εντάξει. Φτάνει.
Δεν έπαιζες κολεγιακό;
- Ακριβώς. - Εντάξει.
- Ελπίζω να 'σαι φορμαρισμένος. - Εκατό δολάρια στον Τζέρι. 10 προς 1.
- Ποιος είναι μέσα; - Εγώ.
Φίλε!
- Πάμε, Τζέρι! - Πάμε.
- Θεέ μου! - Πάμε.
Σκοπεύεις να με ποστάρεις εδώ; Το πέρασες για χαλαρό ματσάκι;
Φέρε δω! Πρωτάρηδες!
Πάμε, Νικ!
Φέρε δω! Πρωτάρηδες!
Φέρε δω!
Φέρε δω, Τζέρι. Ναι, παίζω κι άμυνα.
- Αυτό θέλει ο λαός. - Πάμε, Τζέρι!
Αυτό θέλει ο λαός.
Τζέρι!
- Γαμώτο! Που να πάρει! - Όχι.
- Γαμώτο! - Συγγνώμη, Τζέρι.
Στάσου να το δω.
Τι σκατά;
Αυτό είναι κόκαλο.
Καλέστε ασθενοφόρο!
- Είναι άσχημα. - Περπάτα να συνέλθεις.
- Γαμώτο! - Συγγνώμη, Τζέρι.
- Να πάρει. - Όλα καλά.
- Δεν τα θέλω αυτά. - Μην το αγγίζεις.
Καλά να πηδάει μία τα μισά του χρόνια.
Είναι σκατένιο, και κλισέ κι αξιοθρήνητο,
αλλά είναι αρκετά ναρκισσιστής ώστε να πιστέψει ότι αρέσει σε μια πιτσιρίκα.
Αλλά είναι η απερισκεψία της όλης φάσης. Αυτό με τσαντίζει.
- Καλά που δεν με κόλλησε κάναν έρπη. - Έχει έρπη η σερβιτόρα;
Όχι. Δεν έχω ιδέα. Απλώς λέω, θεωρητικά.
Θεωρητικό έρπη.
Κι όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι απλώς μια λύση ανάγκης.
Κάποια μέρα σύντομα, θα ξυπνήσει, θα κοιταχτεί στον καθρέφτη
και θα συνειδητοποιήσει πως όποια ζημιά και να 'χει, την έχει ακόμη.
Κι επίσης, αφού με απάτησε ένας Θεός ξέρει πόσες φορές,
πήρε δικηγόρο λες κι είμαι εγώ που έκανα το έγκλημα. Δηλαδή…
Εγώ με τον Κουπ είμαι καλύτερα.
Ναι. Δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Εσύ είσαι ο Πολ στη δική σας εξίσωση.
- Τι; - Όχι, συγγνώμη.
Δεν λέω ότι είσαι σαν τον Πολ.
Απλώς εννοώ ότι εσύ κεράτωσες. Όχι ότι σε κρίνω. Κάθε άλλο.
- Θα σταματήσω τώρα. - Θεέ μου, είμαι ο Πολ.
- Όχι, δεν είσαι. - Όχι. Έχεις δίκιο.
- Δεν το εννοούσα έτσι. - Εγώ κεράτωσα.
Μα έγινε μετά από χρόνια
που προσπαθούσα να κάνω τον Κουπ να μας δώσει σημασία.
Σ' εμένα.
Μα όσο κι αν προσπαθούσα, το χάσμα μεταξύ μας όλο μεγάλωνε
και, κάποια στιγμή, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Και πήδηξες έναν κολλητό του.
Συγγνώμη.
- Τα μπράουνι φταίνε. - Σαμ.
- Τα μπράουνι φταίνε. - Όχι επειδή σε τσάκισα στο ξύλο;
Τι; Θεέ μου. Είναι πολύ χαριτωμένο που νομίζεις ότι αυτό έγινε.
- Ψευδαίσθηση. - Αν δεν με σταματούσαν,
- θα σε περνούσα απ' τον τοίχο. - Είσαι θεότρελη.
- Θα τσάκιζα τον λεπτεπίλεπτο πισινό σου… - Δες εδώ.
- Πλάκα κάνεις; - Δες ποντίκια.
- Τι να δω; Ποια ποντίκια; - Δες εδώ, μωρή.
- Δεν βλέπω τίποτα. - Δες εδώ.
- Δες. Πιάσ' το. - Περίμενε να το πιάσω.
Να κάνω αυτό;
- Θεέ μου! - Ναι. Εντάξει, Μελ.
- Τι σκατά κάνεις; - Πάρ' τα!
Μπορείς να…
Όχι!
Έλα τώρα!
- Παραδώσου! - Δεν πάει έτσι η παράδοση!
Θεέ μου!
Άρχισα να εξαφανίζομαι.
Να γίνομαι ένα μικρό κομμάτι της ζωής του αντί για το σημαντικότερο.
Σαν να είχε μόνο τόσο χώρο μέσα του κι εγώ ήθελα υπερβολικά πολύ.
Δεν πιστεύω πως ο Κουπ έχει αυτόν τον χώρο μέσα του.
Ίσως τον είχε κάποτε, αλλά όχι πια.
Έχεις πολύ συσσωρευμένη επιθετικότητα. Πρέπει να πηδηχτείς σύντομα.
Ναι. Το ξέρω.
Πρέπει να φύγω.
Ναι. Κι εγώ.
Θες να συζητήσουμε για τα μετρητά;
Όχι.
Βλέπεις ποτέ κάτι που για καιρό κοιτούσες επίμονα…
αλλά ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι έπαψες να το βλέπεις εδώ και καιρό;
Για τι μιλάμε;
Για τη ζωή μου.
Γαμώτο.
Γαμώτο, Μπάρνεϊ!
- Χίλια συγγνώμη! - Είναι πρωτότυπο!
Χίλια…
Αν σας αρέσουν οι μεταφορές,
αρκεί να δείτε κάποιον να κάνει εμετό σε λεκάνη $30.000
που δεν συνδέεται με υδραυλικά.
Αν κι όταν μπεις σε συγκεκριμένη διάθεση,
τα πάντα σ' αυτήν την πόλη είναι μια κωλομεταφορά,
κι αυτό μπορεί να σε δυσκολέψει πολύ να ξεχωρίσεις αν υπάρχει κάτι αληθινό.
Καλή σου μέρα.
Γεια σου, Χάντερ!
Γεια σου.
Γεια!
Πέρασα απ' το σπίτι σου. Είδα την Άλι. Είπε ότι θα ήσουν εδώ. Μένει μαζί σου;
Ναι. Περνάει κάτι ζόρια. Δεν ήθελα να μείνει μόνη.
- Είναι μεγάλη ευθύνη. - Μόνο εμένα έχει.
Έχει κι εμένα. Ελπίζω να το ξέρεις.
Ο Νικ λέει ότι δεν είσαι πια στην Μπέιλι;
Ναι. Ξεκινάω με νέα εταιρεία από τα ΗΑΕ. Λιγότερη εποπτεία, καλύτερο κέρδος.
- Έτσι απλά; - Ώρα για μια αλλαγή.
- Ήσουν καιρό στην Μπέιλι. - Κι εσύ ήσουν καιρό μαζί μου, όχι;
Εντάξει, Κουπ!
- Θα παίρνεις τις επιταγές σου. - Άντε γαμήσου!
Τι θες από μένα; Τι; Πες μου!
- Δεν μπορώ να σου μιλήσω πια. - Παρ' όλα αυτά, προσπαθείς να το κάνεις.
Σκεφτόμουν να πάρω επαγγελματία προπονητή στην Τόρι.
Γύρω στα 1.000 τη βδομάδα. Ήθελα να σ' το πω.
Την προπονώ εγώ κι εδώ δουλεύει με τον Έντι. Τα πάει μια χαρά.
- Μιλάω για επαγγελματία. - Απ' τον Νικ;
Το θέμα δεν είναι ο Νικ, αλλά το καλό της Τόρι.
Έρχονται κρίσιμοι μήνες και ξέρεις πόσο θέλει να παίξει για το Πρίνστον.
- Δεν χρειάζεται επαγγελματία! - Χρειάζεται κάποιον που είναι εκεί.
- Εγώ είμαι εκεί. - Όχι.
- Περνάς, για να πείσεις τον εαυτό σου. - Πάλι οι ίδιες μαλακίες!
Δεν θα κάνουμε την ίδια κουβέντα.
Εμένα άσε με, αλλά φρόντισε να είσαι εκεί για εκείνη.
- Κατάλαβες; - Κάτι άλλο;
Έχετε πολλά ρολόγια, κύριε Σπέρλινγκ.
Γιατί ο κλέφτης να πάρει μόνο το συγκεκριμένο;
Μόνο εκείνο αξίζει 225 χιλιάρικα.
Κι ο κλέφτης δεν ήθελε να φανεί άπληστος;
Αφού τα άλλα ρολόγια είναι εδώ, αναρωτιέμαι μήπως ξεχάσατε πού το βάλατε.
Ποιος ξεχνάει πού έβαλε τόσο ακριβό ρολόι;
Δεν ξέρω. Ίσως εκείνος που το αγοράζει;
Τι;
- Έχετε φωτογραφία; - Ναι.
Και χαρτιά ιδιοκτησίας. Επιστρέφω.
- Έχεις προηγούμενα με τον τύπο; - Τον βοηθάω να βρει το ρολόι του.
- Πιστεύεις ότι θα το βρούμε; - Δεν ξέρω, αλλά θα πάρει προτεραιότητα.
- Αλήθεια; - Βασικά, όχι.
Ο συνδετήρας, συνδεδεμένος με την μπαταρία, δρα ως τεντωτήρας.
Κρατήστε τον τεντωτήρα σας στη θέση του.
Μόνο ένα εκατοστό μέσα.
Μην τον πιέζετε. Μπορεί να 'ναι μια τρυπούλα βελόνας.
Τώρα θα διοχετεύσουμε την τάση μας.
Ιδού. Κι αν δεν πετύχει αυτό, υπάρχει πάντα κι η ωμή βία.
Ο ψυχολόγος μου θα το γλεντούσε
να αναλύσει το γεγονός ότι έκλεβα τον τύπο που κοιμήθηκε με τη γυναίκα μου.
Μα δεν είχα ψυχολόγο.
Είχα, όμως, ένα βιντεάκι με οδηγίες, το δαχτυλίδι πρωταθλήματος του Νικ
και την αίσθηση ότι, γενικά, γινόμουν αρκετά καλός σ' αυτό.
Ή όχι.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου