APF, proszę otworzyć.
APF, otwierać!
Pomocy! Proszę!
- Anne Masu Kowtok? - Tak.
Jesteś aresztowana za wejście na teren Silver Sky Mining i zniszczenie mienia.
- Odwróć się. - Za chwilę.
Odwróć się i ręce za głowę.
Rozwarcie 10 centymetrów, skurcze co dwie minuty.
Strzelaj, ale odbiorę ten poród.
To klinika?
Centrum narodzin. Ostatnie w regionie.
Za to też mnie aresztujesz?
Co tu robi ta suka?
Pomaga. Przynieś ciepłą wodę.
Oddychaj, Grace.
Oddychaj. Głęboko. Głębokie oddechy.
Wlej wodę.
Głęboko oddychaj.
Przy następnym skurczu przyj.
Naprawdę mocno.
Już prawie. Przyj. Porządnie.
Przyj!
Już jest!
Dobrze!
To dziewczynka, Grace.
Moja córka.
Chcę ją potrzymać. Zobaczyć.
To czasem trwa.
Dlaczego ona nie płacze?
- Wszystko gra. - Ona nie płacze!
- Czemu nie płacze? - Już.
Resuscytacja.
Co się dzieje?
Co się dzieje? Proszę! Proszę!
Oddaję ci ją.
Teraz możemy iść.
22 GRUDNIA
PIĄTY DZIEŃ NOCY
I wszystko gra.
Przeładuj, kolego.
Zwiększamy siłę ognia, Paulie?
- Spokojnie. - Co ty robisz?
Chłopaki tylko będą przeszkadzać.
Przyda się każda pomoc.
Zbierzcie się.
Słuchajcie.
Podejrzany to Raymond Clark.
180 cm wzrostu, brązowe oczy i włosy, ostatnio widziany w różowej parce.
Uzbrojony i niebezpieczny.
Ma nad nami co najmniej 48 godzin przewagi.
Szukamy w grupach.
Agenci Cooper i Lee przeczeszą tundrę.
Ruszą na północ. Sprawdzają trzymilowe obszary.
Davis sprawdzi tereny kopalniane.
Kontrola co 15 mil, utrzymujecie kontakt radiowy.
Dorwijmy skurwiela!
- Chcemy go żywego. - Serio?
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
DETEKTYW: KRAINA NOCY
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Tu Danvers.
Zgłoś się, Hank.
Twój ojciec rekrutuje cywilów. Lulu?
Posadź tam kogoś przy telefonie. Niech złapie Hanka.
- Gdzie mój technik? - Przyleci wieczorem.
A Lund dalej w śpiączce.
Musieli amputować obie nogi. Może jeszcze stracić lewe przedramię.
- I tak muszę z nim pogadać. - Powodzenia.
Kiedy będą rzeczy Clarka?
W magazynie dowodów?
- Bo to dowody. - Znajdź czyste miejsce.
Tu śmierdzi.
Bez zastrzyku przeciw tężcowi nawet tego nie tknę.
- Ile pudeł? - 19.
Cóż, dzwoń po Navarro.
Powiadom jej dowództwo, że przenoszę ją do siebie.
Tymczasowo.
Nienawidzisz Navarro.
Wiem. Jak wszystkich.
W tym ciebie, zwłaszcza teraz.
Komórka Annie K. Rozgryź ją.
- Rozgryźć? - Tak.
- Nie jestem hakerem. - Jesteś młody,
masz kumpli. Wymyśl coś.
Wymyślić?
Co?
Pytaj.
Co się stało przy waszej ostatniej sprawie?
Wheelera. Wtedy się pokłóciłyście.
Dobra.
Jedna dobranocka.
Morderstwo i samobójstwo. William Wheeler.
Wredny skurwiel.
Napaść seksualna,
napad z bronią, napad i pobicie.
Siedział i wychodził.
Po ostatnim wyjściu spiknął się z osiemnastolatką.
Bił ją, mocno.
Dwa razy wysłał ją do szpitala.
Złamana ręka, potrzaskana szczęka.
I nie tylko.
Kilka razy tam byłyśmy, ale nie chciała sprawy.
On zawsze mówił to samo:
"Była pijana, panie władzo. Spadła ze schodów".
Wiedziałyśmy, jak się skończy,
ale nic nie mogłyśmy zrobić.
Aż dostałyśmy telefon.
Dotarłyśmy za późno. Zabił ją.
A siebie zastrzelił.
Gdy dotarłyśmy, oboje nie żyli.
Navarro nie mogła się pozbierać.
Była przekonana, że mogłyśmy zrobić więcej.
Obwiniała mnie. I zrobiło się paskudnie.
Poszła do drogówki.
I tyle.
Przykładaj do tego lód.
Zabawne.
Hokejowy mistrz ląduje na dziobie na lodowisku.
Idź.
Ściągnij Navarro.
I powiedz ojcu, żeby spławił swoich wieśniaków,
bo powiadomię imigracyjny, że ściąga żonkę z Rosji!
Wzywam Navarro. Jesteś tam?
Jestem.
Zróbmy to.
Co nam umyka?
Tutaj, wiosna 2016.
Musieli zacząć wcześniej.
- Skąd wiesz? - Widzisz?
Ariana Grande.
Płyta wyszła w maju 2016.
Leah puszczała to na okrągło. Mało nie zwariowałam.
Zerknij na to. Zmienia jej się kolor włosów.
Tu ma błękitne, a tu kolor już blaknie. Widzisz?
Musiało trochę minąć.
Wygląda na szczęśliwą.
Oboje wyglądają.
Ta śliczna, zabawowa dziewczyna...
i dziwak.
Nikt ich nie widział razem. Potajemny romans.
Zadaj pytanie.
- Pieprzę twoje gierki. - Dalej. Zadaj.
Po co to ukrywać?
Dalej pieprzysz się z tym bimbrownikiem Qavvikiem
- czy wróciłaś do dziewczyn? - A ty dalej...
z każdym, kto nie zwieje?
Co, świeżaku?
Lepiej naucz się zwiewać.
Nikt tu nie wie o Tedzie.
Daj spokój.
Wszyscy wiedzą.
Myślisz, że nikt nie wiedział, że byli razem?
Nikt.
Spójrz.
Reszta to selfie albo pozowane.
To autentyk.
Ktoś tam z nimi był.
Musi być takich więcej.
Myślisz, że to farba do włosów?
Nie odcisk.
Nie potrzebujemy go.
Jeszcze 20 minut.
Cześć, Susan.
Jaki kolor położyłaś Annie?
Tutaj.
Electric blue, zgadza się?
Okłamałaś mnie.
Tak, znałam Raya.
I zdecydowałaś się milczeć. Twoja przyjaciółka zginęła.
Tak. 32 ciosy nożem. Czytelna wiadomość.
Mamusiu?
Makaron z serem.
Masz?
- Tak. Jest w... - Znajdę.
Wiesz, jak nazywa się ten jednorożec?
To Puddles. Bo mówiły, że dużo płacze.
Złe jednorożce.
A ona była tylko głodna.
Chodź, zrobimy makaron z serem.
Opowiem ci o Puddles,
jak gotuje makaron z serem.
Zacznij mówić.
Strzygłam chłopaków z Tsalal.
Raz zabrałam Annie.
Jeden raz.
Nie chciałam, ale się zaparła.
To było jak obsesja.
Uznałam, że razem raźniej.
Co się wtedy stało?
Zaiskrzyło między nimi. Przegadali noc.
Pokazała mu tatuaż. Zwariował na jego punkcie.
- Ten? - Tak.
- Wiesz, co znaczy? - Przyśnił się jej.
W liceum. Kilka razy. Zrobiła tatuaż i sny się skończyły.
Mieszaj.
I wszystkie jednorożce jeździły na łyżwach po jeziorze
z tęczowych łez Puddles.
Uwielbiam łyżwy.
Myślałam, że to tylko jedna noc, a stali się nierozłączni.
A Clark? Był... brutalny?
- Myślisz, że mógłby coś zrobić? - Nie.
Był cichy.
Trochę dziwny, ale szalał na jej punkcie.
Annie bardzo się zmieniła.
- Jak? - Nie chciała, żeby ktoś o nich wiedział.
Dziwne.
Mogłaś powiedzieć wtedy. Ochroniłabym cię.
Byłam przerażona i spotykałam się z chłopakiem z Tsalal.
- Kim? - Oliverem Tagaqiem.
W Tsalal nie ma żadnego Olivera.
Zajmował się sprzętem. Odszedł przed śmiercią Annie.
Wiesz, gdzie go znajdziemy?
Jest gdzieś na lodzie.
Pewnie poluje. Chyba nie chce, żeby go znaleźć.
Gdy ją znaleźli, zadzwoniłam na policję. Nie do ciebie, bo byś mnie poznała.
Dlatego się nie przedstawiłam. Ale powiedziałam o Clarku.
Z kim rozmawiałaś?
- Gdzie twój ojciec, Prior? - Szuka.
- Ma tam dobry zasięg. Celowo milczy. - Zadzwoni po powrocie.
Dopilnuj tego i poszukaj Olivera Tagaqa. 6 lat temu był w stacji inżynierem.
- Masz? - Działam.
Sukinsyn odbiera mi sprawę i ignoruje taki trop?
- Pytanie, dlaczego Hank... - Skończ z tymi pytaniami!
Już mówię, czemu to zrobił.
Stoi za tym kopalnia.
- Wiesz, że tak. - Gówno wiem.
- To jesteś gównianą detektyw. - Jak chcesz.
Annie protestuje przeciw kopalni i zostaje zamordowana.
- A policja wycisza sprawę. Myśl! - Sama myśl!
Bez kopalni nie będzie miasta. Pracuje tam połowa mieszkańców,
czyli połowa mieszkańców miała powód, by ją uciszyć.
A jej obleśny Clark?
Jego też załatwiła kopalnia?
Zgodnie z twoją teorią spiskową Tsalal i Clark nie mieli z tym związku?
Nie jestem pewna.
I dlaczego sześć lat po śmierci znalazł się jej język?
Co z tymi na lodzie? Czemu tam poszli?
Daj spokój.
Nie serwuj mi tu teorii o voodoo, E.T.
i różnych kosmicznych chumpa lumpa!
- Chodzi ci o chupacabrę? - Obojętne. Nie ma żadnej magii.
Istnieje prawdziwe wyjaśnienie.
Dobra.
- To słucham. - Zadajemy złe pytania.
Znajdziemy je.
I która z nas wierzy w cuda?
Fantasy football?
Tinder.
- Ty i Tinder? - Tak.
Kto w Ennis używa Tindera?!
- Stary Norman Naki i Hank Prior? - Zajęty.
Biedna suka. Ustawiłam też Fairbanks.
Jeżdżę. Nie pieprzę tu, gdzie jem.
Od kiedy?
Wal się. Co robisz, gdy jesteś samotna?
Oglądam Netflix.
Serio. Co robisz?
Modlę się.
Ty?
Padasz na kolana i mówisz paciorek?
Żartujesz? Gadasz z Bogiem?
Nie.
Słucham.
Nie nachodzi cię czasem myśl,
że najlepiej byłoby po prostu zniknąć?
Odejść i już się nie zatrzymać?
Po prostu iść?
Iść.
- Danvers chce, żebyś zadzwonił. - Zaczeka.
Podejdź no tu.
Sprzątałem w garażu i znalazłem to.
Wiem, że Darwin ma dopiero 4 lata,
ale ty w tym wieku nieźle już jeździłeś.
Jeśli z nim pójdziesz, daj znać SMS-em.
Jasne.
Co kombinuje Danvers?
Przegląda dowody z przyczepy.
Z Navarro?
Tak.
Te dwie razem?
Nienawidzą się.
Wiesz, co się tam stało? Nie chce mi powiedzieć.
Nie mam pojęcia.
Wprost poinformowano cię o romansie Annie K. i Raymonda Clarka.
- Nie zgłosiłeś tego! - Uspokój swoją dziewczynę.
Rozmawiasz ze mną! Czemu zataiłeś informacje w sprawie zabójstwa?
Proszę. Ta kobieta sypiała z połową Ennis.
Miałem rejestrować wszystkich kolesi w regionie?
Dołączysz do swoich chłopaków, gnoju!
Uspokój się!
A ty wracaj na przeszukanie.
I spław tych swoich wieśniaków,
bo staniesz do raportu za zaniedbanie w sprawie Kowtok.
Albo ja oskarżę ciebie, że bawisz się z moim synem w panią Robinson.
Rób, kurwa, swoje.
I tyle? "Rób, kurwa, swoje"? Na tym koniec?
- A ty dokąd? - Byle dalej.
Co za pani Robinson?
Gdzie mój technik?
Śnieżyca w North Bay. Widoczność do bani i nic nie lata. Spróbuje jutro.
Jutro za późno. Rozmarzną.
- I trafią do Anchorage. - Mam pomysł.
- Co? - Nie wiem, czy ci się spodoba.
Kuzyn mieszka w White Lake. To weterynarz.
Sporo pracuje z dużymi zwierzętami.
Kiedy może tu być?
Zadzwonię, to się przekonamy.
Qavvik!
Skurwiel.
Jak mogę ci pomóc?
Znasz Olivera Tagaqa?
Pracował w Tsalal.
Teraz może polować gdzieś na lodzie.
Tagaq? Nie.
Wiem za to, że znasz tych, co znają.
Uroki bimbrownictwa. Popytasz?
- Nie za darmo. - Mam ci płacić?
Quid pro quo.
Ty mi coś powiesz, ja ci coś powiem.
- Nie pogrywaj ze mną. - Serio.
Powiesz mi coś o sobie,
a ja się wywiem.
Pierdol się.
Zawsze miło cię widzieć.
Co chcesz wiedzieć?
Twoja mama.
- Opowiedz o niej. - Spytaj Julię.
Pytam ciebie. Była stąd, prawda?
Tak. Z dawnego obozu poszukiwaczy złota.
Wyjechała w wieku 15 lat, w Bostonie poznała mojego tatę.
- A teraz mów o Tagaqu. - Stąd ten akcent, bostonko!
Nie zostałaś tam?
Nie.
Tata był zły. Pił.
Bił ją.
Nas też.
Dlatego mama z nami uciekła. Wróciliśmy na północ.
Dziewczyny z Alaski zawsze wracają.
Nie było z nią dobrze.
Była...
Jak Jules?
Tak.
Głosy, różne ataki...
Pewnego dnia wyszła i nie wróciła.
- Ona... - Zabili ją.
Skurwiela nie znaleziono.
Kurwa mać.
Przepraszam, Eve.
Nie zdradziła mi mojego inupiackiego imienia.
Chciałabym...
Nieważne.
Masz swoje informacje. Zdobądź mi moje.
Są chore.
Umierają.
Ryby, wieloryby, foki, karibu...
Co będziemy jeść? Nie stać nas na kupowanie w sklepach.
Nawet woda nam gnije.
Bezczelnie kłamią, mówiąc, że nas nie trują.
Chcemy prawdy!
Chcemy czystej wody!
Chcemy czystego nieba!
Chcemy zdrowych zwierząt!
- Chcemy zamknięcia kopalni. - Zamknąć ją!
Byliśmy tu przed nimi!
Byliśmy przed nimi! Byliśmy przed nimi!
Jesteś córką szefowej policji?
Nie. To moja macocha, ale nie popieram...
Przyjmujemy każdego, komu zależy.
Syn Aviaq i Joego Cartera odszedł dziś rano.
Kolejny martwy noworodek.
Proszę o minutę ciszy. Dziękuję.
- Myślałam, że pomożesz... - Przebieram się.
Zadajesz się z tymi, co niszczą kopalnię?
- Nie. - Zwariowałaś? Wiesz, co ich spotyka?
Nie zwariowałam. Zależy mi na tym miejscu.
- Czego chcesz? - Żeby ci zależało.
- Zależy. - Bzdura.
Kazałam ci to zmyć.
Dziecko Aviaq Carter urodziło się martwe.
Na nich ci nie zależało.
Zmyj to gówno.
- Przestań! Puść mnie! - Zmyj to.
- Nie! - Ale już.
Już!
Słuchaj!
Powiedz mojej mamusi.
Kurwa!
Mówi Kenny Hogan, pani Navarro.
- Zastępuję Qavvika. - Nie ma sygnału.
- Mogę... - Chodzi o pani siostrę, Julię.
Jest cała? Co zaszło?
Nic jej nie jest.
Co zrobiła?
Zaczęła krzyczeć, że ktoś nadchodzi.
I zaczęła się modlić.
Była...
Źle to wyglądało.
Uznałem, że chciałaby pani wiedzieć.
- Gdzie ona jest? - Nie wiem. Wybiegła.
- Nie zmarzłaś? - Skąd wiedziałaś, gdzie mnie szukać?
Do domu nie wróciłaś.
A ja cię znam.
Widzisz?
To woda.
Morze.
Myślę o rzeczach.
Złych rzeczach.
Wiem, wiem.
Wiem, skarbie.
Mamo!
Przepraszam. Chodź do łóżka.
O siódmej zdaję. Mogę już się nie kłaść.
Mam kłopoty?
Ta sprawa niedługo się skończy.
A Danvers dalej będzie dzwonić w dzień i w nocy.
A ty będziesz do niej biegł. Za każdym razem.
- Jesteś zazdrosna? - Zwariowałeś?
- Właśnie. Wyszłaś za glinę. - Wcale nie.
Nie byłeś gliną.
Byłeś zabawnym, słodkim głupkiem.
A jeśli nie chcę być słodkim głupkiem?
- Ja nie mówię, że nie będziesz lekarką. - Nie jestem.
Uczę się na pielęgniarkę, mam dziecko i męża gliniarza.
ZNALAZŁEŚ OLIVERA TAGAQA?
23 GRUDNIA
SZÓSTY DZIEŃ NOCY
Jezu, Pete!
Porąbane, nie? Myślisz, że wydrapał sobie oczy?
Ile godzin wpatrujesz się w to gówno?
Rozgryzłeś telefon?
Szefowo, to mój kuzyn, Vince, weterynarz, o którym mówiłem.
- Tak? - Powiedz jej.
Ale co?
- Chyba zmarli, zanim zamarzli. - Co?
Nie zamarzli na śmierć.
Zamarzającym zwierzętom zwalnia serce, spowalnia się oddech.
One zasypiają.
To spokojna śmierć.
A ci... Nie tak umiera się na mrozie.
- Po prostu. - Co ich zabiło?
Bez sekcji trudno powiedzieć.
Stawiałbym na zatrzymanie akcji serca.
- Masz pewność? - Nie.
Jestem tylko weterynarzem.
Ale widziałem karibu, które zdychały po walce. Uciekające, przerażone.
Ci naukowcy...
wyglądają tak samo.
- Mógłbyś przeprowadzić delikatną sekcję? - Szefowo!
Żartowałam. To nielegalne.
Przykro mi. Masz u mnie piwo. Dzięki.
Czyli czekamy na informacje, którymi może podzieli się Anchorage.
Co z telefonem?
- Działamy. Powinien być rano. - Oliver Tagaq.
- Znalazłam go. - Jak?
Telegraf Mukluk. Nie dla białych chłopców.
Ten człowiek nie istnieje.
Nie ma aktu urodzenia, dokumentów szkolnych, podatkowych... Nic.
- W dokumentach ze stacji też nie? - Zgadza się.
Mieszka w obozie koczowników na północnym brzegu.
Nie wszystko musi być w komputerze.
Dzień dobry.
Szukamy Olivera Tagaqa.
W jakim celu?
Sądzimy, że może mieć informacje związane ze stacją Tsalal.
Nie jest podejrzany. Chcemy tylko pogadać.
Nie wiem, czy jest.
Panie Tagaq, policja.
Słyszysz?
Generator. Czyli jest.
- Naprawdę? Cieszymy się. - Co ty odpierdalasz?
Stoicie na terytorium Inupiaqów.
Jeśli nie macie nakazu, przy kolejnym kroku rozwalę wam łby.
Słyszę.
Czyli w stanowym rejestrze ta ziemia jest twoją własnością?
Własnością pana Tagaqa?
Chcesz zobaczyć akt?
Jak ty się nazywasz?
- Policjantka Evangeline Navarro. - Nie.
Kim jesteś?
Powiedziałam.
Zapomniałaś, tak?
Chcemy pomówić o Annie Kowtok.
Annie?
Nie obchodzi mnie, o czym chcecie mówić.
Jeśli nie macie nakazu, wyjdźcie.
- Nakaz aresztowania skołujemy. - Za co?
Za śmierć naukowców z Tsalal.
Twoi byli koledzy nie żyją.
Umarli tydzień temu.
Jak?
- Na lodzie. Nie wiemy, co się stało. - Lund nie żyje?
On jest w szpitalu. Kiepsko z nim.
Porozmawiaj z nami. Jeśli coś wiesz...
Wynoście się z mojego domu. Natychmiast!
Wynocha!
I nie wracajcie!
- Co z tym z imieniem? - Nie zrozumiesz.
Szefowo?
- Dzwonili ze szpitala. - Lund?
Tak.
Gangrena wszędzie. Konieczne były liczne amputacje.
Stracił wzrok. Uśpiliśmy go, ale zaczął się budzić.
- Kontaktuje? - Różnie. Jest pobudzony.
Przygotujcie się na kiepski widok.
Tylko krótko.
Doktorze Lund, nazywam się Elizabeth Danvers.
Jestem z policji.
Co się stało wtedy na lodzie?
Anders, jestem tu. Anders.
Obudziliśmy ją.
Obudziła się.
A teraz wyszła. I tam jest. Na lodzie.
- Kto? - Przyszła po nas.
W ciemności.
Uśpię go.
- Kto? - Postrzał!
Kim ona jest?
Kto po was przyszedł? Anders!
Wypadek podczas przeszukania. Szefowo!
- Pomóżcie. - Powiedz mi, Anders.
- Już! - Myśliwi się biją!
Zostań z nim. Pieprzone wieśniaki.
Trzymać go!
Kogo nazywasz wsiochem?!
Pomóżcie!
Co robisz?!
Kajdanki! Daj ręce.
Witaj, Evangeline.
Twoja matka cię pozdrawia.
Czeka na ciebie.
Defibrylator i wózek.
Zostań z nami.
Co tam?
Telefon Annie. Wszedłem.
Znalazłam. To tu.
Znalazłam.
Nazywam się Annie Kowtok.
Jeśli coś mi się stanie...
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński