Cieszysz się, że jesteś w drugim sezonie?
To najtrudniejsze wyzwanie na świecie.
Można wejść na sam top.
Ale można też zaliczyć upadek.
Kraksa w peletonie.
Nawet kiedy o tym mówię, mam gęsią skórkę.
Pogačar atakuje.
Tu się nie bierze jeńców.
Rządzisz albo dajesz się wydymać.
Wypadki się zdarzają.
Trzeba się z tym pogodzić.
Tych wypadków nie było wiele.
Wypluj te słowa.
Jeśli chcą się ciebie pozbyć, to się pozbędą.
Nie przyjechaliśmy się tu z nikim zaprzyjaźniać.
Co jest?
Będzie bolało.
Szlag, rwie mnie krocze.
Oblicze bólu.
Ryzyko jest tego częścią.
Kocham ryzyko, świadome ryzyko.
Uczcijmy jego pamięć minutą ciszy.
Tu nie ma litości.
Poświęca się życie, rodzinę.
Julian Alaphilippe kosztował krocie.
Ile ci płacą?
Jak dla Patricka, trochę za dużo.
Jesteś legendą, jedź.
Dziwne, ale w Tour ciągle powoduje spory.
Myślisz, że może brać doping?
Szlag.
Czuję się oszukany.
Nie chcę żadnych mediów.
Godzi w honor moich kolarzy.
To żałosne.
Wyłącz to.
Idę na całość.
Zero litości.
Tym atakiem Pogačar zaskoczył Vingegaarda.
Chodzi o to, by przetrwać.
Niech to szlag.
Sponsorzy nie płacą maruderom.
Nie daję rady, zdycham.
Ścigamy się, by poznać siebie.
Po trzech tygodniach wiemy już wszystko.
Było dobrze?
PIRENEJE
2 TYGODNIE DO ROZPOCZĘCIA TOURU
Dalej Nino.
Tour de France jest wyjątkowy.
Żaden inny wyścig nie wywołuje takich emocji.
Dla Francuzów to coś szczególnego.
Większa presja, stres, adrenalina.
Robisz naleśniki z tatą?
Człowiek marzy o sukcesie.
Ostrożnie rozbijesz je.
Nie idzie mi od kilku sezonów.
Zależy mi na dobrym występie.
Chcę się liczyć.
Spora presja.
Zero presji.
To nie spełnienie marzenia jest najtrudniejsze, ale podtrzymywanie go.
Sukces mnie nakręca.
MÉLISEY, FRANCJA
Od dawna tu łowisz?
Od ponad dziesięciu lat.
To mój pierwszy zakup po przejściu na zawodostwo.
Tour de France to rywalizacja.
Najtrudniejszy wyścig na świecie.
Ten widok zaszokuje ludzi.
Myślisz?
Wszystkie te croissanty?
Przez czternaście lat jeździłem w czołówce.
To mój ostatni sezon.
Kolarstwo się zmieniło.
To inny świat.
Jest dwóch faworytów Touru, Vingegaard i Pogačar.
Trudno z nimi rywalizować.
To od Macrona.
Prezent.
Dostaje go każdy zwycięzca Touru.
Możesz go zbić.
Mamy jeszcze jeden.
Wygrał dwa razy.
Pogačar wygrał dwa razy z rzędu.
Wszyscy sądzili, że jest niepokonany.
W zeszłym roku to się zmieniło.
W 2022 dałem z siebie wszystko, ale Jonas był lepszy.
Niełatwo jest uświadomić sobie: „Nie jestem już najlepszy".
Chodźmy.
Znów wylądowałam na tyłku.
Ale wtedy powrócił głód.
Znów chce udowodnić, że jest najlepszy.
Teraz Jonas jest numerem jeden.
Tak.
I to ty musisz atakować.
To oczywiste, kto jest głównym rywalem.
Jonas.
Zrobię wszystko, by wygrać po raz drugi.
Chyba jestem lepszy niż w zeszłym roku.
Robię postępy.
Jestem skoncentrowany.
Nadal chcę być najlepszy.
Dziś sześć godzin treningu.
Nikt nie ma pewności, że się załapie.
Ostatni odpada.
Drugie zwycięstwo w Tourze byłoby niesamowite,
ale walka będzie naprawdę zażarta.
W tym roku mamy super silny zespół.
Jeszcze nie czułem się tak dobrze przed pierwszą częścią sezonu.
Absolutnie niezwykłe.
W tym sezonie Pogačar nie bierze jeńców.
Wygrał nawet wyścig dookoła Flandrii.
Rewelacja!
Wie, że jest najlepszym sprinterem na świecie,
a kiedy jest w formie nikt go nie pokona.
Jest zabójczy na finiszach.
Było dobrze.
A potem rozbiłem się w Liège.
Pogačar miał wypadek na osiemdziesiątym czwartym kilometrze.
Paskudny upadek.
To koniec.
Musiał wycofać się z wyścigu.
Na szczęście złamałem tylko nadgarstek.
Nie jest w pełni sprawny.
Kość łódeczkowata nadal złamana.
Ale się nie poddam.
Zaczynam trenować inaczej.
Muszę się odbić od dna.
Trzeba docisnąć, bo Tour de France to Tour de France.
Wszyscy są tu w doskonałej formie.
Przez cały rok przygotowujemy się do Touru.
Każda ekipa, która tu przyjeżdża, chce wygrać etap.
To najbardziej prestiżowy wyścig na świecie i najważniejszy cel sezonu.
Pogačar i Vingegaard to ostatni zwycięzcy Touru i najlepsi górale.
A jednak każdemu może się przydarzyć niepowodzenie.
Wszyscy cierpimy dla jednego celu.
Dla zwycięstwa.
TIGNES AG2R CITROËN TEAM OBÓZ PRZYGOTOWAWCZY
W tym roku osiągnąłem formę, dzięki której mogę stanąć na podium.
Marzenie?
Jeździć w żółtej koszulce od pierwszego dnia.
Ale kolarstwo to sport, w którym wiele rzeczy może pójść nie tak.
TRENER AG2R CITROËN TEAM
Widziałeś wiadomości o Gino Mäderze?
Co?
Czy widziałeś wiadomości o Mäderze w Tour de Suisse?
Nie.
Ben jest jego dobrym kumplem.
Boję się, że przeczyta o tym w telefonie.
Zatrzymam się i mu powiem.
W porządku?
Tak.
Mam pewne wieści.
Jakie?
Gino.
Zmarł.
Poważnie?
W porządku?
O nie.
Niech to szlag.
To był taki fajny gość.
Co za gówno.
Wyścig kolarski zmienia się w tragedię.
Gino Mäder, zmarł dziś rano.
Miał upadek na piątym etapie.
Znaleziono go nieprzytomnego w wąwozie obok drogi.
Został przetransportowany helikopterem do szpitala, gdzie zmarł.
Miał dwadzieścia sześć lat.
2 TYGODNIE PÓŹNIEJ
ODPRAWA BEZPIECZEŃSTWA 2 DNI PRZED ROZPOCZĘCIEM WIELKIEJ PĘTLI
Dzień dobry wszystkim.
Witamy mistrzów Tour de France.
Zdecydowaliśmy,
że przez następne trzy tygodnie numer sześćdziesiąt jeden będzie przypisany
Gino Mäderowi.
Który marzył o Tourze.
Dla niego, jego rodziny i przyjaciół.
Uczcijmy jego pamięć minutą ciszy.
To było wstrząsające.
W pewnym sensie uświadomiło nam nasze słabości.
Chłopak stracił życie wykonując swoją pracę.
Robiąc to, co kochał.
To się mogło przydarzyć każdemu.
Stratę Gino Mädery odczuł cały peleton.
A ponieważ sprawa była świeża,
wyeksponowała niebezpieczeństwo związane z tym sportem.
Przypomniała o ryzyku i możliwych konsekwencjach.
Takie chwile uświadamiają, że na ziemi jesteśmy marnością.
Jesteśmy niczym.
Szczególnie, kiedy się ścigamy.
To jasne, że tragedia na Tour de Suisse…
Śmierć Gina, wstrząsnęła całym peletonem.
Ale życie toczy się dalej, a więc wciąż podejmujemy ryzyko.
KTO NIE RYZYKUJE, NIE WYGRYWA
W tym roku szefowie Touru postanowili rozpocząć wyścig w kraju Basków.
To ryzykowny pomysł.
Pierwsze etapy są zawsze dość niebezpieczne.
Jest nerwowo, każdy chce koniecznie wygrać etap.
Warunki w kraju Basków potęgują to wszystko.
Kraj Basków słynie z ciasnych, wąskich dróg.
Ostre podjazdy.
Szybkie zjazdy,
Będzie wyjątkowo niebezpiecznie.
Kolarze przygotowywali się do Touru ponad pół roku.
Wystarczy jeden zakręt, by zniweczyć nadzieję.
Co istotne, dzisiaj jedziemy cały czas z przodu.
To bardzo ważne.
Zwłaszcza w pierwszych dniach.
Główny cel przez, cały Tour, to zapewnić bezpieczeństwo Jonasowi.
Przez te wszystkie zakręty, wiraże, podjazdy i zjazdy, walka będzie zacięta.
Musimy pilnować, by Jonasowi nic się nie stało, ale łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Musimy trzymać się Vingegaarda.
Pilnować go, ale ostatecznie lepiej jest jechać z przodu.
Nazywam się Mauro Gianetti,
jestem dyrektorem generalnym i szefem zespołu Team Emirates.
Czego się obawiasz w tegorocznym Tourze?
Kraks, bo kraksy bolą.
Pierwsze pytanie do Tadeja Pogačara.
Twój nadgarstek nie jest w pełni sprawny.
Czy to oznacza, że nie jesteś w pełni gotowy, by wygrać Tour de France?
To się okaże.
Mam nadzieję, że jestem gotowy.
Myślisz, że ten upadek może wpłynąć na jego wyniki?
Raczej nie.
I to mnie cieszy.
Dlaczego?
Bo chce jeszcze raz wygrać Tour, kiedy Tadej jest w pełni sił.
Trudno wyobrazić sobie bardziej wyrównaną rywalizację pomiędzy dwoma
wielkimi faworytami.
Sensacją byłoby, gdyby wygrał ktoś inny.
Wygraliśmy prawie wszystkie najważniejsze wyścigi na świecie,
z wyjątkiem Tour de France.
Witam w Bilbao.
W tym roku chcę doprowadzić do największej w ostatnich latach sensacji na Tour
de France.
A zatem, co zrobić, by odnieść sukces w Tourze?
Jaki mamy plan?
Rok 2023 będzie dla nas bardzo ważny.
Mamy w grupie jedynego kolarza, który może rzucić wyzwanie dwóm faworytom Touru.
Zwycięzca Giro d'Italia.
Richard Carapaz, ekwadorski bohater.
Richard wygrał Giro, broni olimpijskiego złota.
Był najgorętszym transferem zeszłego roku.
Chciałem zostać zawodowym kolarzem, odkąd skończyłem szesnaście lat.
Pochodzę z kraju, który nie ma tradycji kolarskich.
Musiałem więc opuścić dom w bardzo młodym wieku.
Cel był dla mnie zawsze jasny.
Wygrać Tour de France.
Richarda cechują wytrwałość i upór,
nieznane ludziom wychowanym w cieplarnianych warunkach.
Tylko on zdoła zakłócić dynamikę Vingegaard-Pogačar.
Zapomnijmy o klasyfikacji generalnej i zastanówmy się,
kto ma największe szanse na wygranie pierwszego etapu.
Pewnie Richard.
Chyba tak.
Pojedziemy Tour w zgodzie z naszą tożsamością.
Będziemy szukać kolejnych zwycięstw i pilnujemy klasyfikacji generalnej
dla Richarda.
Richard ma wygrać pierwszy etap.
Tak.
Richard jest najdroższym zawodnikiem, jaki kiedykolwiek u nas jeździł.
Jego sukces lub porażka wpłynął na cały zespół.
To odważne zagranie i spore ryzyko.
PIERWSZY ETAP WIELKIEJ PĘTLI BILBAO > BILBAO 182 KM
Tour jest szybszy, trudniejszy i ważniejszy niż każdy inny wyścig.
Dawajcie!
Etap pierwszy.
Musimy grzać.
Nazywam się Tom Pidcock.
Jeżdżę dla Ineos.
Wygrywając na Alpes d'Huez w zeszłym roku pokazałem, na co mnie stać.
W tym roku też chcę coś wygrać.
Wiem, że mnie stać.
Cześć Tom!
Słyniesz ze spektakularnych, a czasem ryzykownych zjazdów.
Czy wypadek w Tour de Suisse wpłynie na twój styl jazdy?
Myślę, że tak.
Dla każdego, kto jechał w tamtym wyścigu, to był spory cios.
Nie widziałem, by któryś z kolarzy potem ryzykował.
Byłem jednym z ostatnich, którzy jeździli z Gino przed wypadkiem.
Uwielbiam zjazdy.
Kocham ryzyko.
Świadome ryzyko.
Ale jego upadek jasno pokazał, co może pójść nie tak.
Pierwszy etap tour to 182 kilometry wokół Bilbao.
Odliczamy czas do rozpoczęcia sto dziesiątej. edycji Tour de France.
Wyzwaniem jest przetrwanie.
Nie można wygrać Touru na pierwszym etapie, ale na pewno można go przegrać.
Ruszyli!
Pierwszy etap.
W peletonie dość nerwowo.
Jest kilka dość krętych zjazdów.
Trzeba uważać.
Tour to najbardziej niebezpieczny wyścig.
Ale jeśli nie jesteś gotów podjąć ryzyka, niebezpieczeństwo nieomal rośnie.
Tylko ty mocno naciskasz na hamulce, a inni?
Nie wolno o tym myśleć.
To właśnie kochamy w Richardzie.
Nie boi się ryzyka.
Do przedostatniego podjazdu pozostały jeszcze cztery kilometry.
Mnóstwo ludzi.
Cholera, sporo ich.
Jedziemy w dół pod ostatni podjazd.
To bardzo szybki zjazd, bądźcie czujni.
Zjazd ma cztery kilometry, małą, wąską drogą.
TYŁ PELETONU
Będziemy planować.
Będziemy się ścigać.
Ale ja jedynie siedzę w autobusie.
Oglądam to w telewizji i nie tracę nadziei.
Carapaz z lewej w koszulce mistrza Ekwadoru.
Jestem kolarzem, który lubi być aktywny.
Atakuje.
Taki mam styl.
To ciągle techniczna część zjazdu.
To bardzo szybki odcinek.
Dawaj.
Kraksa.
Upadek z prawej.
Carapaz i Enric Mas.
Carapaz leży.
Niech to szlag.
Dajcie rower.
Jest tam.
Rower.
Szlag.
Wyglądało, że wszystko jest w porządku, ale musiał usiąść.
To zły znak.
Niestety nie jest z nim dobrze.
Cholera.
Coś jest nie tak.
Cholernie mocno uderzył kolanem.
Musimy jechać.
Co jest?
Od razu się obejrzałem.
Byłem w szoku.
Wstałem, zrobiłem krok i padłem. Nie mogłem ustać, tak bardzo bolało.
To było najgorsze.
Zakląłem.
Spróbuję wrócić.
Już tylko cztery kilometry do ostatniego podjazdu.
Carapaz wsiadł na rower.
Spróbuję ukończyć etap.
Nie mogłem wytrzymać.
Ból był niewiarygodny.
Jedzie.
Niezbyt szybko.
Ważne, by dotrzeć na miejsce i sprawdzić, czy nie ma złamania.
Presja była ogromna.
To koszmarne chwile dla kolarza, który marzył o podium Touru.
To od niego zależy sukces lub porażka naszego zespołu.
Richard jedzie, ale jest daleko.
Czy czuję presję?
Oczywiście.
Postawiłem wszystko na Richarda Carapaza.
UAE jadą z przodu, by rozprowadzić Pogačara i Yatesa.
W zeszłym roku Pogačar nie był w stanie przeciwstawić się potędze Jumbo-Vismy.
W tym roku Emiraty wytoczą wielkie działa.
Adam Yates staje na pedały.
Grupa się rwie.
Angaż Yatesa to strzał w dziesiątkę.
Zajął już czwarte miejsce w Tourze.
Może być liderem wielu ekip.
Muszę wytrzymać jak najdłużej i wspierać Tadeja.
Jadą dwóch na jednego.
Pogačar przyspiesza, to pierwszy taki jego atak w Tourze.
Vingegaard nie odpuszcza, siedzi mu na kole.
Pogačar i Vingegaard nadają ton już od pierwszego etapu.
Jonas, skup się na Pogačarze.
Spodziewaliśmy się walki między UAE i Jumbo.
Liczy się każda sekunda.
Pidcock nie wytrzymał tempa.
Zostaje z tyłu.
Dawać chłopaki, walczcie!
To jeden z tych dni.
Wiedziałem, że nie będę się liczył.
Nie jechałem.
Atak kolarzy UAE.
Wjechałem na szczyt ze sporą prędkością.
Postanowiłem zaatakować i zobaczyć, co się stanie.
Kiedy Adam odskoczył, zorientowałem się, że ma szansę i krzyknąłem mu: „Jedź".
Miałem małą przewagę.
Spojrzałem za siebie i zobaczyłem, że goni mnie brat.
Potrafi się ścigać.
Spróbuj ich złapać.
Yates i Yates.
Dziesięć sekund przewagi duetu Adam-Yates, Simon-Yates.
Niezła historia.
Bracia Yates wciąż z przodu, dwa kilometry do mety.
Jeśli ktoś z tyłu chce wygrać, będzie musiał zaatakować.
Ci dwaj mają zbyt dużą przewagę.
Jeszcze można ich dogonić.
Da się zrobić.
Adam Yates z przodu.
Simon Yates siedzi mu na kole.
Jeszcze tylko piećset metrów.
Prawdziwe braterstwo.
Bliźniacy.
Yates z grupy UAE przyspiesza.
Adam Yates zdobywa żółtą koszulkę.
Pogačar kończy na trzecim miejscu.
UAE to siła, z którą należy się liczyć.
O to właśnie chodzi, by na pierwszym etapie wznieść ręce w geście triumfu.
Dobrze to rozegraliśmy.
Adam Yates jest pierwszym liderem sto dziesiątej. edycji Touru.
Już od pierwszego etapu UAE udowadniają, że są mocni.
Pokazali Jumbo-Visma, że tworzą zespół i będą walczyć.
Jak twój nadgarstek?
Wszystko dobrze?
Trochę boli po sprincie, ale z każdym dniem będzie lepiej.
Nie smuć się.
Nie płacz, Adam.
I tak oto nieszczęsny Carapaz dociera do mety, ale jakim kosztem?
Kraksy się zdarzają,
ale kiedy kraksa przytrafia się liderowi na pierwszym etapie najważniejszego
wyścigu sezonu.
To naprawdę boli.
Lekarze zdecydują, co robić.
Pojawiły się wątpliwości, czy będę mógł jechać dalej.
Możesz zgiąć kolano?
Robi się coraz bardziej sztywne.
Postanowiłem się nie przejmować i poczekać na rozwój wydarzeń.
Powtarzałem sobie, że na pewno niczego nie złamałem.
Rentgen rzepki.
Masz pęknięcie w górnej części.
To była dla mnie bolesna chwila.
Wiedziałem, że to koniec.
Zegnij maksymalnie jak możesz.
Tu jest podpięty mięsień.
Kiedy zginasz nogę, mięsień ciągnie w miejscu pęknięcia.
Na płaskim było w porządku, ale na ostatnim podjeździe, na szczycie…
Tyle zrobiłem, żeby się tu dostać.
I przez jeden gówniany upadek wszystko szlag trafił.
Kiedy Carapaz się rozbił, dobrze jechał, nie popełnił błędu.
Po prostu w tym roku mamy pecha.
I to jest właśnie okrutna twarz tego sportu.
Ci ludzie ryzykują wszystko.
Narażają życie, a potem zaliczają upadek.
A z punktu widzenia właściciela pech jest nie do przyjęcia.
I ten dysonans jest brutalny.
Zwycięzca pierwszego etapu założy żółtą koszulkę.
Pozostali nie wykorzystali szansy na efektowne rozpoczęcie Touru.
Jak ci poszło?
Było do dupy.
Coś więcej.
Nie byłem nawet w czołówce.
Jest jak jest.
Ja chrzanie.
Myślisz, że Tom zjadł rano wystarczająco dużo naleśników?
Na pierwszym etapie chciał powalczyć o żółtą koszulkę.
Tak się jednak nie stało.
Jest bardzo utalentowany, ale wciąż się uczy.
Jak było?
Mogło być lepiej.
Szczerze mówiąc, nie tak to sobie wyobrażałem.
Ale dałem z siebie wszystko.
Nie będę się mazał.
Możesz.
Nie przy cholernym Netflixie.
W zeszłym roku było inaczej.
W ogóle nie czułem presji.
Ale w tym roku czuję, że muszę się pokazać.
Zabrakło mi pewności siebie.
W sensie?
Nie wiem, po prostu nie czułem się pewnie.
Weź się w garść.
Można się napiąć, ale to nie magia.
Kiedy położysz się spać, przypomnij sobie wszystkie swoje dobre występy.
I tylko o nich pamiętaj.
Jesteś tak dobry, jak twój ostatni wyścig.
Gówno prawda.
Ostatni rok był dla zespołu naprawdę wyjątkowy.
Myślisz, że podejście będzie takie jak planowano?
Coś się zmieni?
Nie wiem.
Chyba nie powinni wiele zmieniać.
Ponowne zwycięstwo to największy triumf w kolarstwie.
W tym roku nie obchodzi mnie, który etap wygram.
Chcę wygrać ich jak najwięcej.
Cele są jasne.
Jesteście aktywni od samego początku, by zabrać się w ucieczce.
Drugi cel, rozprowadzenie Bena przed finiszem w Jaizkibel.
Nie boję się tego powiedzieć.
Od wielu lat jesteśmy najlepszą francuską ekipą w Tourze.
Mamy naprawdę wielkie ambicje.
Wczoraj wykonaliście naprawdę dobrą robotę.
I to samo trzeba zrobić dzisiaj.
Z Benem jedziemy na podium Touru.
Kilka słów o tym, co wczoraj.
Chcieliśmy zdobyć żółtą koszulkę.
Nie udało się.
Widocznie inni też trenowali zimą.
Dziś musimy być cały czas z Jonasem z przodu.
I musimy unikać kłopotów.
Chcemy też, żeby Wout finiszował.
To ekscytujący pierwszy tydzień.
Od samego początku jest ciężko.
Są trudne podjazdy.
Wout van Aert jest wyjątkowo wszechstronnym kolarzem.
Może wygrywać etapy jako puncher, góral i sprinter.
W tym roku moje podejście do Touru będzie nieco inne.
Z kilku powodów.
Czułem presję związaną z ciążą.
Chciałem jak najszybciej się zaangażować, bo każdego dnia mogłem wyjechać.
Trasa drugiego etapu to klasyczne terytorium Wouta van Arta.
Będzie chciał zaatakować i wygrać.
San Sebastian.
Nadchodzimy.
Wout van Aert, dziewięć zwycięstw etapowych w Tourze
i dzisiaj być może dziesiąte.
Jadą bardzo szybko.
Byłem nieco spięty, bo baskijskie drogi są niebezpieczne.
Dużo długich, prostych odcinków, a potem kilka zakrętów.
Bardzo ważna jest koncentracja.
Kraksa.
To zdaje się Ben O'Connor.
Tak, to O'Connor.
Szlag.
Ściganie to czasami koszmar.
Ben O'Connor musi zmienić rower.
Trzech gości leży przed tobą.
To się nazywa pech.
Ben O'Connor nigdy dobrze nie zaczął Touru.
Jaizkibel to pierwszy strategiczny punkt Tour de France.
Na szczycie na lidera czeka ośmiosekundowa premia.
Faworyci jadą z przodu.
Pogačar wygląda dobrze.
Vingegaard siedzi mu na kole.
Jonas, trzymaj się Pogačara.
Trzysta metrów do szczytu.
Simon Yates na prowadzeniu.
Dojeżdżają Vingegaard i Pogačar.
Vingegaard walczy o pozycję.
By zaatakować, trzeba przejrzeć swojego rywala.
Trzeba wyczuć jego słabszy moment.
Ruszył Vingegaard.
Vingegaard i Pogačar walczą o premię na szczycie Jaizkibel.
Zgarnie ją Pogačar.
No i dupa.
Pięć punktów i osiem sekund premii.
Pogačar przyspiesza na zjeździe.
Widać było, że jest w formie.
Był bardzo mocny.
Jonas jedź mu na kole.
Pogačar chce, by Vingegaard zrobił mu zmianę,
a ten zupełnie nie ma na to ochoty.
Na ostatnich kilometrach trzeba sobie pomagać, współpracować, robić zmiany.
Jazda na kole jest o wiele łatwiejsza niż jazda z przodu.
Dwóch najlepszych kolarzy poprzedniego Touru już teraz na czele wyścigu,
a mamy dopiero drugi etap.
Powalcz o to koło, trzymaj się go.
Pogačar i Vingegaard mogą dojechać do mety, ale muszą współpracować,
a Vingegaard odmawia.
Jonas jechał z tyłu, bo wiedział, że jeśli dojedziemy razem,
będę miał nad nim cztery sekundy przewagi.
Nagle pojawia się duża grupa kolarzy.
Nie będę się z nim ścigać, bo jedzie za mną Wout, który chce wygrać.
Van Aert jedzie razem z zespołem.
Wout, jedziesz po zwycięstwo.
Jonas, trzymasz się koła Pogačara.
Skupiałem się na sprincie i byłem przekonany, że mam szansę na zwycięstwo.
Drugi etap Touru.
Nikt nie wie dokładnie, na co go stać.
Wszyscy trochę się czają.
Czy ktoś jest gotów zaryzykować?
Postanowiłem spróbować.
No i proszę, zaczyna się atak.
Wystarczy ułamek sekundy.
Jest miejsce i uciekasz.
Wschodząca gwiazda wielkiej pętli Pidcock poszedł na całość.
Tom Pidcock zawsze stanowił zagrożenie.
Wiedziałem, że muszę trzymać się blisko.
Pidcock odpalił lont i próbuje wygrać etap.
Wybrałem niewłaściwy moment.
Często ścigam się z Woutem.
Trudno mi było go zaskoczyć.
Kiedy go doszedłem, myślałem, że największym zagrożeniem jest Pogačar.
Na nim się skupiłem.
Wout dziś wygra.
No dalej, dobrze jest.
Co za finisz.
Taktycznie to rozgrywają.
Po prawej kolarz z Cofidisu.
Cholera, co się dzieje?
Mijając mnie jechał już dwa razy szybciej.
Viktor Lafay z Cofidisu wypruwa sobie żyły na ostatnim kilometrze.
Od razu zyskał przewagę.
Lafay ma czterdzieści metrów przewagi nad grupą, którą prowadzą kolarze Jumbo-Visma.
Cholera.
Nieźle to rozegrał.
Jedzie po zwycięstwo.
Mniej niż trzysta metrów do mety.
Van Aert zaczyna atakować.
Miałem już tylko nadzieję, że spuchnie.
Lafay prowadzi, mniej niż dwieście metrów.
I go złapiemy.
Victor Lafay.
Dawaj!
Lafay triumfuje.
Francuz wygrywa w San Sebastian.
Niech to szlag.
Niesamowite!
Co za finisz!
Czekali na to zwycięstwo od 2008 roku.
Szlag!
Lafay wygrywa.
Wyskoczył na koniec, a niech to.
Niebywałe!
Wygrać etap Touru w taki sposób?
Dociera to do ciebie?
Nie do końca.
Kiedy zaatakowałem, nie myślałem o wygranej.
Chciałem dać z siebie wszystko.
Niesamowite.
To, co zrobili, było nieprawdopodobne.
Pewnie wszyscy w Cofidisie bali się, że grupa go połknie.
Piętnaście lat frustracji znika w dziesięć sekund.
Cholera.
Jak to możliwe?
Wout przyjechał drugi.
Widziałem, że jest wściekły.
Ja też bym był.
Cieszyliśmy się.
Mieliśmy żółtą koszulkę, białą koszulkę, ale i tak wiedzieliśmy, co nas czeka.
Jumbo nigdy nie odpuszczą.
Rozpoczyna się wojna psychologiczna.
Ten, kto jest na czele, kto wygrywa etapy, bruździ co noc w umysłach swoich rywali.
W mordeczkę.
Daj spokój.
Powinienem był za nim jechać.
Nie.
Przepraszam.
Jestem wściekły, bo go puściłem, ale… nie na to, jak jechaliśmy.
Szlag dwa dni z rzędu.
Mam wrażenie, że mogłem zrobić coś, by mu pomóc.
Gdybym mógł cofnąć czas, zmieniłbym to.
Odbijemy sobie.
Tak jest.
To dla nas trudna sytuacja.
UAE mają koszulkę i musimy się z tym pogodzić.
Nie wszystko idzie zgodnie z planem.
Trzeba to przetrawić.
Szlag.
Nic się nie stało.
Stało się.
Mam przerąbane.
Byłem jednym z najlepszych w peletonie, a stałem się jednym z najgorszych.
To jakiś żart.
Ben sporo stracił.
To niedobrze.
Jest sfrustrowany.
Nie gadam z mediami.
To ważne.
Nie ma mowy.
Musisz.
Nie obchodzi mnie to.
Nie miałem siły.
Nie wiem, co jest grane.
Trudno oprzeć się wrażeniu, że dzieje się coś złego.
Z przodu jedzie dwudziestu pięciu gości.
Nie wiem, co jest nie tak.
Mamy nowy plan na ten Tour.
Rządzisz albo dajesz się wydymać.
Potężna kraksa.
Nieźle.
Chcę pokazać, że znów jestem szybki.
Każdy chce pokonać Australijczyka.
Niech to szlag.
Tom będzie musiał się poświęcić.
Chcę wygrać, a nie być drugi.
Wyłącz kamerę.
Gdzie tata?
To mój ostatni Tour.
Spróbuję wygrać.
Mark Cavendish prowadzi.
Pogačar słabnie.
Vingegaard atakuje.
Co to było?
Jestem czysty.
Jak to możliwe?
To mój ostatni Tour.
Nie chcę zawieść.
Szlag.
Kiedy zaczną boleć cię nogi, pomyśl o tych draniach.
Trafili w czuły punkt.
Warto to przemyśleć.
Nie ruszaj moich ludzi, bo stanę się wredny.