Pangarap ng bawa't siklistang manalo sa Alpe d'Huez.
Mahiwagang lugar.
Kung saan gagawa kami ng kasaysayan.
Masarap manalo sa Alpe d’Huez.
Pag dominante ka't laging nananalo, gusto ng mga tao, iba naman.
Bilang Team Sky, magaling kami. Lahat ay tungkol sa Tour.
Napaka-successful namin. Pito sa walong taon, nanalo kami.
Inisponsoran kami ng INEOS
dahil sa success sa Tour.
Tatlong taon na kaming di nananalo.
Ngayong taon, nasa pang-apat si Geraint Thomas,
at dapat manalo ng isang stage ang British INEOS team.
Dapat manalo ang ganitong team. Ngayon, kailangang mas sumugal.
May dalawang plano kami.
Una, protektahan si Geraint para sa general classification.
Pangalawa ay ipanalo ang stage.
Sugal 'yon. Di mo alam ang mangyayari.
Binabago ng pagkapanalo sa stage ang buhay ng rider.
Pero para sa 'kin,
nasa isip mo palagi ang yellow jersey.
Grabe ang pressure.
TOUR DE FRANCE: UNCHAINED
PABARA-BARANG BILIS
KATAPUSAN NG STAGE 11
Nakuha ni Jonas Vingegaard ang yellow jersey.
Ano'ng masasabi ko? Saksi tayo sa malupit, mahirap, at nakakakilabot na stage.
Binigay nila ang lahat.
Ikaapat si Thomas sa general classification
pagkatapos paglabanin ang mga paborito sa stage.
Nakakabaliw 'yon, di ba?
SPORTS MANAGER
- Magandang ensayo sa Pyrenees. - Ay!
Kanina, sa tuktok ng Galibier...
may tumayo sa harap ko na sumisigaw pero di gumalaw.
Oo.
Siraulo. Sa huling minuto...
inaasahan kong tatabi siya n'ong huli...
Di n'yo ba alam 'yon?
Grabe 'yon.
- Sige, kita-kita mamaya, p're. - Bye, p're.
Nabago ginagampanan ko ngayong taon sa team,
parang ano ako
squad captain, kaysa sa talagang leader.
Marami kaming batang malalakas,
at mas nabaling sa kanila ang focus.
Ayos ka lang?
Kumusta ka?
Parang kinontrol ng Jumbo ang karera.
Oo.
TEAM MEMBER
At di natin kontrolado.
Pe-pressurin kako natin ang Jumbo, pero...
di natin nagawa 'yon, di ba, 'no?
Ako si Tom Pidcock.
Siklista ako ng INEOS Grenadiers. Una kong Tour de France ito.
Olympic mountain bike champion ako.
World champion, multiple disciplines.
Boy wonder siya ng global cycling.
Nakakaakyat siya.
Nakaka-sprint.
Wala siyang takot sa mga pababa.
Isa siya sa ilan na talagang nakakasabik
panooring magkarera.
Napatunayang kaya niyang manalo sa ibang disciplines.
Pero bata pa siya. Pinag-aaralan pa niya 'to.
Di ko alam sasabihin ko. Nang-aasar siya, 'no?
Papatunayan pa niya ang galing niya sa kalye.
Kaya, pagpunta sa Tour de France kasama ang Team INEOS, sugal 'yon.
Noong naging pro, di ako masyadong nakapag-stage race,
kaya di ko pa masyadong...
nasubok ang sarili ko.
Para sa 'kin, mahirap.
Nasa pinakamalaking bike race ako sa mundo, at di ko talaga nae-enjoy.
Medyo marami akong ginagampanan.
Matuto, magkaroon ng karanasan, at mauna sa pagbisikleta.
Sumagupa sa hangin para sa iba.
'Yon ang trabaho.
"Domestiques," ang tawag sa tagasuporta.
Tawag 'yon sa siklistang sumusuporta sa leader.
Lingkod ang ibig sabihin ng "domestique,"
at 'yon ang papel na ginagampanan ng mga siklista na 'yon.
Ikaw ang nasa gilid ng kalsada
para kumuha ng bag ng pagkain at mga bote
at ilalagay sa jersey mo.
Meron ba kayong gusto?
- May Hydro ba kayo? - Oo.
May dalawang bote ng tubig si Tom kung kailangan n'yo.
Sige, pahinging isa, p're.
Gusto ni G ng tubig.
Di masyadong masaya,
pero pag naintindihan mo dahilan n'on, mahalaga 'yon.
Dedicated role 'yon sa iba.
'Yon lang ginagawa nila. Di sila nananalo ng stage.
100% ako sa pagtulong sa mga kakampi ko pag kailangan nila ako.
Pero pag maganda ang araw, e, oo, gusto ko ng makipagkarera.
Paano natin gagamitin ang team bukas para sa 'yo?
- Itutuloy ba nating... - Gaya ng dati.
Pag ipapadala natin si Tom bukas...
Ipapadala para saan?
E, para manalo ng stage.
Di ko alam bakit iri-risk mo ngayon 'yan.
Di tayo mananalo ng stage kung di tayo susugal.
Subukan niya pag naka-break.
Pero, maganda sa 'min si Tom bukas.
'Yon ay dahil iniisip ko ang sarili ko.
Ang plano sa general classification,
kailangan maging consistent araw-araw.
Tungkol 'to sa katapusan, di sa bawa't stage.
Para kay Geraint, sa katapusan ng laro 'to.
Dapat protektado ang general classification
sa bawa't hakbang, hanggang sa Paris.
Babantayan si Geraint,
pero bigyan din ng pagkakataon ang iba na manalo ng stage.
Ano sa tingin mo mangyayari bukas?
Ewan, pero paano makakalusot ang break?
Kasi paakyat na mula umpisa.
Medyo marahas.
Paano kaya gagawin 'tong araw na 'to?
Taas baba, taas baba...
165 km.
Opinyon ko lang...
dapat tingnan mo bilang oportunidad ang bukas.
Sa mga katangian mo, kaya mong ipanalo ang stage.
Mahirap, 'no?
Baka mali ako, anoman paniwala ko, mas mahalaga ang paniwala mo.
Kay Tom,
nakakasabik pag merong bagong siklistang kasing talentado niya
na alamin potensyal niya.
SPORTS MANAGER
May kasamang pressure 'yon,
kailangan niya mag-perform, at ang mag-perform ay pagkapanalo.
STAGE 12
Welcome sa stage 12.
Araw ng Bastille ngayon.
Nagsasaya ang mga tao.
Isang daa't anim na pung kilometro ngayong araw,
ang dulo ay Alpe d'Huez, ang pinakasikat na pag-akyat sa Tour de France.
Alamat 'to na sinulat ng mga kampeon, pagkatapos ng matinding labanan, siyempre.
Minsan, nakakatakot ang pagsasaya ng mga tao.
Walang ibang ganitong lugar sa kasaysayan ng Tour de France.
Alpe d'Huez ngayong araw.
Maganda ang palabas.
Dumating ang riders sa Briançon.
Maganda ang labanan ngayon.
Kaya, bukas 'yong isa sa mga araw na 'yon, tama?
Nagkaroon kami.
Malamang, di 'yon ang huli.
Mahihirapan kayo ng kaunti ngayon.
Pag titingnan ang profile, parang Lord of the Rings.
Ang EF Education First ay team
na kabaligtaran ng INEOS.
Team silang kakaiba. Maliit ang budget ng team nila.
Sa ilang siklista, ang mga bata,
ito ang pagkakataong dapat samantalahin.
Nahaharap sila sa relegation, kaya nape-pressure sila.
Kaya mahalagang mag-perform sila sa Tour de France.
Kung hindi, mawawalan sila ng sponsors.
Ang kitang bumubuhay
sa mga team ay halos galing lahat sa mga sponsor.
Kung di kami commercially successful,
di tatagal ang team namin.
Para maka-survive kami,
kailangang mapansin ang team namin dito.
Marami d'on ay nauuwi
sa leader namin.
Ako si Rigoberto Urán.
Ang papel ko dito sa team ay...
magdala ng saya. Paligayahin ang mga kasama.
Noong 2009 ang unang Tour de France ko.
Kailangan nasa 27, 29, 30 anyos ka para matapos ang Tour.
Ngayon sa 21, nananalo sila.
Natural na leader si Rigo.
Natapos niya Tour na nasa podium. Olympic medalist siya.
Tinitingnan siya ng mga kasama na parang...
namamangha.
Siya ang hero nila.
Sa Tour de France,
karamihang team ay sumusuporta sa isang tao.
Sa team namin, susuporta kami kay Rigoberto Urán.
May pitong siklista para kay Rigo.
Sa kasamaang palad,
minamalas si Rigo sa Tour na 'to.
STAGE 2
Sumemplang siya!
Sumemplang si Rigo!
Pucha!
May problema sa kadena si Rigoberto Urán.
STAGE 8
Maraming nagbungguang siklista.
Nasa medical car ulit si Rigoberto Urán
at makikita n'yo ang sugat sa kanang braso niya.
Puno ng peklat si Rigo mula ulo hanggang paa.
Mas mababa ang isa niyang balikat kumpara sa kabila.
Isa siyang bugbog na mandirigma.
Dapat humanap ng bagong daan ang team niya.
STAGE 10
Nag-uunahan sila sa hangganan.
Todong bilis na si Magnus Cort.
Nakatawid na siya!
Kahit nanalo pa kami ng stage, di pa din sapat.
Kailangang tumakbo araw-araw.
Para makapuntos at makapanatili.
Sino ang siklistang mas bagay para manalo dito?
Tumayo na si Neilson Powless sa pedal.
Kada araw gumaganda ang puwesto niya. Magbubunga ba?
Dali! Dali, Neilson! Go!
Binibigay ni Powless lahat!
Sa ngayon,
pinakamaayos ang pangangatawan niya.
Pumunta ako sa Tour de France para kay Rigo.
Pero mukhang iniinda na niya ang mga pagsemplang.
Kaya kailangan kong tumayo para sa team.
Para magsanay para sa Tour de France,
dapat para kang monghe at nasa mataas na lugar
tatlong buwan kada taon.
Lahat ng matitinding diet na gagawin
para pumayat ka para sumakto sa pangkarerang timbang.
Kailangang iwan ang bahay.
Kailangang iwan ang pamilya. Titira sa ibang panig ng mundo.
Lumipat kami ni Frances sa France n'ong nakaraan.
Matindi 'yon.
Pero trabahong dapat samantalahin,
kasi maraming sakripisyo para mangyari, para gumana.
Ginagawa pa, tahanan na ito.
Ang Tour ang pinakamalaking karera sa taon.
Sulit lahat ng sakripisyo kung mananalo ng stage.
Maraming natalo kahapon
na gustong makapasok sa break. Tama?
Malaking laban 'to.
Neilson, puwede kang sumubok at pumasok.
- Masaya ka d'on? - Oo.
JV?
Sisikat ang Amerikanong mananalo sa taas ng Alpe d'Huez.
Primetime!
Ayos na ba tayo?
Oo.
Motivated akong mauna doon.
Mukhang maayos si Neilson.
Hahanap sila ng maagang break nila.
Malaking effort kahit ang mag-breakaway.
Pag nakapasok siya,
at tamang grupo ng riders, at pag tama ginawa niya,
malaki'ng pag-asa niyang manalo sa tuktok ng Alpe d'Huez.
Malayo mararating niya.
Sigurado 'yon at sinabi ko na 'to dati, ako...
nag-aalala ako pag sobrang motivated siya.
Ngayon, ang Alpe d'Huez... 165 kilometro.
Ang pinakamahirap na stage sa Tour.
Pero baka isa sa pinakamagandang pagtatapos.
Kagaya kahapon, G, maayos ang ginawa mo d'on.
Tom, subukan nating ipanalo ang stage na 'to... ha?
Paghandaan ang lahat, medyo mahirap.
Napakaimportante ng araw na 'to. Sa planong ganito,
pinakamalala ay maka-break si Tom pero di mananalo ng stage,
at maubusan ng oras si Geraint kasi kulang ka ng tao
na susuporta sa lead rider.
Sugal 'to sa 'min.
Ano nararamdaman mo ngayon?
Malaking araw 'to.
Pero...
tatapusin namin 'to.
Magiging spectacular 'yon.
Nakipagkarera na 'ko sa bundok, pero di sa pro.
Bastille Day, Alpe d'Huez... Magiging matindi 'to.
May puntong magkakapagkakataon ang domestique na patunayan sarili nila.
At maaring 'yon
ay kalis ng lason o gintong pagkakataon.
Kaya tungkol 'yon
sa kung sino ang makakapagpalit ng papel mula
sa tapat na kakampi, tinyente, domestique
sa pagiging ipinanganak na winner.
Heto na si Geraint Thomas na nanalo na sa Tour dati.
Pang-apat siya sa general classification,
maganda ang katawan niya.
Ito ang INEOS team na sinasabi namin.
Isa ito sa pinakamalaking team sa pro cycling.
Isa lang ang gusto nila: manalo.
May tatlong bigating pag-akyat dito lampas sa kategorya:
Galibier, Croix de Fer at l'Alpe d'Huez.
Three, two, one...
At ayan na sila!
Simula na 12th stage ng Tour de France.
Ang mga pag-akyat ngayon ay labas sa kategorya.
Para sa EF, ito na 'yon o hindi.
Kailangang galingan sa laro at gumawa ng mahiwaga.
Pumasok si Neilson Powless na may pag-atake.
Malaking sorpresa sa maagang bahagi ng stage.
May espesyal ba siyang gagawin?
Nag-iisa si Neilson.
Manage mo effort mo, Neilson.
I-manage mo effort mo.
Ang naisip ko lang, bahala na.
Ito na sa wakas ang stage na magagawa ko ito.
Di ako tiyak kung ito ang matalinong...
Gusto naming mauna si Neilson sa karera.
Pero hindi naman ganoon kaaga.
Sa ganitong stage,
napakahalagang mag-ipon ng sapat na lakas para sa huling pag-akyat.
Alam ko na kung gusto ko bigyan ang sarili ko ng pagkakataong manalo,
maiging makarating ako sa paanan ng aakyatan
na may kakaunting climbers sana.
Labindalawang segundo. Kontroladong effort, Neilson.
Relax ka lang, Neilson.
Sa isip ko,
umpisahan ang karera nang mabilis sa patag na kalsada
na di mauunahan ng mga climber,
maganda para maiwasan sa breakaway.
Maliit na grupo sa likod ni Powless
humiwalay sa peloton sa kontra atake.
Ang inaalala ko kay Neilson ay napakagaling niyang atleta.
Dapat matuto siyang maging competitor. Ang hinaharap mo ay ang huling bahagi
ng kakayahan ng tao sa lahat ng paraan.
Sa kapangyarihan, sa tibay, sa psychology.
Limang rider ang humahabol sa likod mo.
Maganda na sumabay ka sa kanila para makaipon ng lakas.
Maganda ang mga hita mo.
Malinaw na nasa tamang lugar ang isip mo.
Pero wag mong ipakita sa mga kasama mo na maganda ang mga binti mo.
Cool ka lang. Talinuhan mo.
Teka, humahabol ang front riders. Panibagong bugso.
STAGE 12
Malapit nang marating ng nangunguna ang tuktok ng unang hamon.
At narito na'ng peloton,
nauuna na ang yellow jersey team,
sa likuran, si Geraint Thomas kasama ng team niya.
Papunta na sa Col du Galibier.
Ang unang tatlong mga rider kasama si 147, Powless.
Hindi lang ang pag-akyat ang hamon.
'Yong mga sikat na pagbabang tumutulak sa limitasyon ng mga di technical riders.
Huli nang isang minuto, patuktok na ang peloton.
Habang papunta na sa tuktok, alam ko liku-liko pababa.
Ang mga taon ko sa mountain bike at off road ay nagbigay sa akin
ng skills na magagamit ko sa kalsada.
Kilala ako sa dive bombing.
Ganoon ako nananalo. Di ako pinakamabilis o pinakamalakas.
At nauna na si Tom Pidcock.
Humiwalay na siya sa peloton.
Isang INEOS rider. Ang bilis niya bumaba.
May plano ba ang INEOS na ilagay si Tom Pidcock sa breakaway?
Magaling, Tom. Walang nakasunod sa 'yo.
Magaling akong mag-adjust
at manghula kung saan patungo ang daan.
Pero ito ang unang beses na napunta ako dito.
Gusto ko sa unahan,
pero di tanga para tapusin ang Tour ko
ng walang dalawang linggo.
Bumibilis si Tom Pidcock pababa.
Bumababa siyang parang bala!
Grabe!
Tingnan mo 'to.
Sa pababa sa alpine, dapat talagang mahusay ka.
Ang hand-eye coordination, ang balanse.
Kapag lumampas ka sa kanto, mahuhulog ka,
nakasuot ng Lycra na ganito kakapal.
Isipin mong nagmamaneho ka sa motorway sa bilis na 100 km/oras
at suot mo ang swimming trunks mo,
binuksan mo pinto at tumalon ka sa kotse.
Ganoon ang pagbagsak.
Kailangan maging
handa kang ipagsapalaran ang lahat.
Sa nakaraang 30 taon, walang umatake sa pababa. Delikado.
Ngayon, mahalagang elemento ito para sa isang fully-rounded rider.
Tingnan mo ang pagkakaiba ng trajectories nila. Grabe!
Nakakabilib. Ginagawa niyang parang baguhan si Chris Froome.
May misyon ba siya o... Ano sa tingin mo?
Tingin ko... Masasabi kong mabilis talaga siyang bumaba.
Sobrang bilis na bumababa si Pidcock para maabutan ang nangungunang grupo.
Ligtas at maayos niya namang nagawa.
Mag-isa si Powless sa unahan.
Kung anim na oras ang karera, matagal mag-focus.
At kung nanginginig ka sa pananabik sa unang oras ng karera,
ubos lahat ng lakas na 'yon sa huling dalawang oras.
Kahit nasa unahan ka,
sabihin mo lang sa sarili mo na di pa nagsisimula karera ko.
Nasa unahan pa rin si Neilson.
Pero mabilis naman na humahabol si Tom Pidcock.
Naku po! Hindi, hindi...
Ay, ay, ay!
Kasama na ni Powless si Tom Pidcock. Dalawang rider sa unahan.
Interesante 'to...
Sa sandaling naabutan ako ni Pidcock, gulat na gulat ako.
Di ako makapaniwala. Biglang sumulpot.
At na-realize ko, "Grabe, ang bilis niya sa pababang 'to."
Kung may bumababa nang ganoon, may misyon sila.
Na-realize ko, fit siya, at mananalo siya ngayon.
Banta talaga siya.
Si Neilson Powless at Tom Pidcock sa unahan.
Ang kapansin-pansin dito'y
parehong bata't maganda hinaharap.
Hindi lang ang grupo ng yellow jersey ang naglalaban.
Minsan gusto mo bigyan ng pagkakataon ang mga bata.
At doon masusubok. May tamang gamit ba sila o wala?
Ah, guys, 13 km ang haba ng lambak.
Alam ko iniwanan mo na sila pababa,
pero mas magandang maghintay at mag-ipon ng lakas sa lambak.
Gamitin mo ang mga siklista sa paligid mo.
Tapos sa isip ko, iniisip ko na kailangan kong umihi.
Kaya... Kailangan kong gawin 'yon.
- Bait na bata. Umiihi siya. - Umiihi?
- Umiihi siya? - Oo.
Alamat talaga.
STAGE 12
Nananatiling buo ang lead group.
Papunta na ngayon sa Alpe d'Huez, ang huling pag-akyat sa araw na ito.
Ito ang pinakasikat na pag-akyat sa Tour de France.
Libu-libo ang naghihintay sa pagdating ng riders.
Ngayon ay labanan na ng mga binti.
At kung sino mauuna sa finish line.
Mae-excite ka sa unahan.
Iniisip mong puwede kang manalo sa stage.
Ang klasikong pagkakamali ng sinomang kabataan sa Tour,
nae-excite sila sa dami ng tao at masyado sila maaga.
Sinimulan nang umakyat.
Naku, sana manalo si Tom dito.
Sa grupo, lagi mong tinitingnan
ano nararamdaman nila, nag-iipon ng lakas.
Nagpapanggap na pagod ka rin minsan.
Minsan tanong ko, "Kumusta pakiramdam?"
Sabi ni Neilson masama tiyan niya.
Di ko alam kung nagbibiro siya.
Mind games lagi.
Pareho kaming nakatingin palagi ni Tom
sino ang nauuna, sino ang hindi,
kung ano pakiramdam na pareho kami.
Tinitingnan body language, magdedesisyon,
"Totoo ba talaga ang sinabi niya,
ayos lang ba ang pakiramdam niya o hindi?"
Binagalan sa unang dalawang kilometro.
At gusto ko subukan ang hita ng iba,
para makita ang tunay nilang kulay, ang lakas.
At umatake na nga si Tom Pidcock.
Nauna na siya.
Nangunguna na siya.
Iniwanan niya na si Powless. Iniwanan niya na si Ciccone.
Naku po, naku po, naku po!
Parang iniiwan niya ang hindi makaabot.
Pumapadyak lang siya
na make-it-or-break-it moment na.
May sapat pa akong lakas
para mabilis makaakyat sa taas.
At kailangan ko lang umasa na mauunahan ko ulit sila.
Dali, go!
Bilis, Neilson! Dali!
Sa puntong 'yon, napatid ang goma.
Kaya, sumabay na lang ako sa ritmo ng ingay.
Sa harap bumabanat si Pidcock.
Mas malaking advantage ngayon para kay Pidcock.
Nahihirapan si Neilson Powless. Isang malaking sorpresa.
- Pucha! - Dali.
Dahil sa haba ng pag-akyat,
kapag lumampas ka na sa limitasyon mo at sumabog ka na,
wala nang oras para maka-recover.
Naku po. Nielsen, hindi!
Oo, sa kasamaang palad, wala na akong masyadong lakas na natitira.
At nagkakaingay na ang mga tao.
Ang ganda ng atmosphere sa Alpe d'Huez!
Nakakabaliw ang atmosphere,
kasama sila, para...
Ang lapit nila, naaamoy mo na beer sa hininga nila,
na medyo nakakatakot.
Ayaw mo makaapekto sila sa karera, manghawak, mabigo ang mga tao.
Pero ang passion at ang dami
ay mag-uudyok sa 'yo.
Apat na minutong agwat sa yellow jersey at breakaway.
Kasunod ni Tadej Pogačar si Geraint Thomas.
Dalian n'yo. Bilis.
Mga pitong kilometro sa tuktok. Pitong kilometro.
Pinakamalaking bike race 'to.
Nasa magandang kondisyon lahat. Lahat gusto maabot ang goal.
Dapat magpatuloy lang ako.
Dali, G, ang lakas-lakas mo ngayon. Dali, Adam. Bilis.
Wala nang pahi-pahinga.
Di na namin sila mahahabol.
Tumuloy lang ako para makakuha ng puwesto sa GC.
Nasa 33 segundong lead na si Tom Pidcock.
Parang nahahating dagat sa harap mo.
Nakakabilib na di sila nangtutumba ng riders.
Malapit na makuha ni Tom ang puwesto niya sa kasaysayan!
Sige pa, Tom. Huling liko na lang.
Tagumpay! Tagumpay kay Tom Pidcock!
Yeah!
Ang Englishman na 'to ay 22 pa lang.
Ang pinakabatang nanalo sa kasaysayan ng Alpe d'Huez.
Alpe d'Huez 'to.
Mahusay.
Pang-apat si Neilson Powless.
Tandaan na siya ang unang humiwalay sa stage na 'to.
Pero di 'yon tadhana niya.
Ginawa ko lahat nang tama.
Pero nang malagpasan ko ang linya, nadismaya ako.
At akala ko perpekto ang plano.
Di 'yon ang gusto kong kinalabasan.
Lehitimong resulta ang ikaapat na puwesto sa tuktok ng Alpe d'Huez.
Gusto ko ba siyang manalo? Siyempre, buong puso.
Pero maganda pa rin ang resulta.
Ang lugar ng simula ng Tour de France ngayong taon
ay hindi masayang lugar.
Pero lampas sa inaasahan ng lahat ang nagawa namin.
Pang-apat si Neilson,
nanalo din ni Magnussen ng stage, security sa team 'yon.
At ito ay talagang maipagmamalaki namin.
Nasa perpektong posisyon si Geraint.
Kung kaya niyang makipagsabayan sa dalawang 'to makakasama siya sa top three.
Doon tayo sa huling dalawang kilometro. Dali, G.
Huling liko bago ang finish line.
Ayan na si Geraint Thomas!
Si Tadej Pogačar at Jonas Vingegaard.
Tingnan n'yo ang tatlong rider na 'to! Binibigay na nila lahat.
Pumangatlo si Geraint Thomas sa general classification.
GENERAL CLASSIFICATION -YELLOW JERSEY
Deretso tayo sa hotel?
Deretso sa disco, siguro?
Ay grabe, pare!
- Cheers. - Ayos 'yon.
Malaking sugal 'yon sa INEOS,
na hayaang umatake si Tom Pidcock,
at saludo ako sa katapangan na 'yon, dahil 'yon ang riding
na ginagawang kapanapanabik ang panonood ng cycling.
Unang Tour de France ni Pidcock, unang stage sa Alpe d'Huez, panalo.
- Di na masama, ano? - Naniniwala ka?
Oo, stage win, ang una kong Tour.
Oo, hindi na masama.
Napakagandang desisyon na pakawalan siya sa araw na 'yon.
At pagkatapos ay magawa ang paraan na ginawa niya.
Perfection 'yon.
Grabeng araw.
Iba 'yon.
Nanalo ka sa pinakamahirap na stage ng Tour.
Marami na akong narinig na gan'yan.
"Mahirap. Ang Reynang stage. Pinakabatang nanalo sa Alpe d'Huez."
Tingnan mo 'to. Class, 'no?
Ano'ng gagawin mo?
Ngayong gabi, may speech dapat, di ba?
Di pa ako handa.
Speech.
Kanin at manok.
Gaya ng dati.
Ang ganda n'on.
Nakalusot nang maganda sa GC.
Para manalo si Tom, magandang na-boost ng team.
Pero, marami pa ring puwedeng mangyari.
Baka maunahan ako sa pagiging pangatlo.
Dapat manatiling nakatutok sa ginagawa mo.
Para lang makatapos sa podium, kailangan ibigay ang lahat.
Ako si Jasper Philipsen, "Jasper Disaster" palayaw.
Di pa ako nanalo sa stage sa Tour de France.
Kung matatalo pa siya, alanganin ang kinabukasan niya sa team.
Walang puwang para sa disaster.
Naabot na ang ultimate test sa pinakamagaling.
Ang Pyrenees.
Kung naniniwala kayo, may tsansa,
pero kung di kayo naniniwala, wala na.
Sadista.
Pangarap ng bawa't rider ang Champs-Élysées.
Ang magkaroon ng rider sa podium ng Tour de France ang Holy Grail.