STUDIO
„ZŁOTE GLOBY”
Podziękujesz mi, jeśli wygrasz?
No nie. Ja nie jestem nominowany, więc nie wejdę na scenę.
Ludzie ze studia nie dostają nominacji. Nasz film został nominowany.
Czyli nie wygłosisz przemowy?
- Nie wygrasz trofeum? - Nie.
Wszystkim się pochwaliłam, że wygrasz Złoty Glob.
Leventhalowie jechali do mnie aż z Syosset.
Powiedz im, że jeśli film w reżyserii Zoë Kravitz
wygra jako najlepszy musical lub komedia, ona podziękuje mi przed milionami widzów.
Wszyscy usłyszą moje nazwisko.
Matthew, skoro to film Zoë, to czemu mówiłeś, że nominowano twój film?
Zasadniczo przy nim pracowałem. Jestem częścią ekipy produkcyjnej.
Nie powstałby beze mnie, ale nikt nie dowie się o moim wkładzie,
póki Zoë nie podziękuje mi ze sceny.
Oby to zrobiła. Tyle poświęciłeś dla tej pracy.
- Nie masz żony, dzieci. - Sam tak wybrałem, mamo.
Wejdź z nimi na scenę. Pomachaj do starej matki, co?
- Muszę kończyć. Kocham cię, pa! - Pa, kochanie.
ZŁOTE GLOBY
Hej, Matt.
- Hej. - Cześć, Matt.
Hej, jak leci?
Spójrz w tę stronę.
Świetnie wyglądasz.
Charli D'Amelio, spójrz tutaj.
- Wszedł mi pan w kadr. - O kurczę.
Cześć! Jesteśmy na Złotych Globach. Zobaczcie, kto jest za mną. Zoë Kravitz!
- Wygląda bajecznie. - Jest ze mną Zoë Kravitz.
- Zoë, co za emocje! - Cześć.
Jak się czujesz z nominacją za najlepszą komedię lub musical?
Jestem zachwycona, że nasz film Otwórz zwrócił uwagę jury.
I jednocześnie czuję się trochę dziwnie, konkurując z innymi artystami.
Jakby istniał jakiś zwycięzca. Według mnie każdy w tej branży,
kto może robić to, na czym mu zależy, jest prawdziwym wygranym.
Z pewnością.
Czy jest tutaj ktoś, kogo chciałabyś poznać?
- Matty! - Patty, cześć.
- To się dzieje. - Ale emocje, co?
Nie, to się dzieje naprawdę.
- Wiem. - Od zawsze uwielbiałam Złote Globy…
Zwłaszcza w pijackich latach. Ale bycie nominowaną
to coś zupełnie innego.
- Twoja wygrana to nasza wygrana. - Tak.
Tylko że jako producentka mogę naprawdę wygrać.
- No tak. - Mogę wejść na scenę,
zgarnąć statuetkę i zapisać się w historii Hollywood.
A moje dziedzictwo będzie trwalsze niż ze spiżu.
Tak, byłoby ekstra.
Co to za ludzie? Nikogo nie rozpoznaję.
Influencerzy. Większość nawet nie wejdzie.
Nagrają TikToki na czerwonym dywanie i nara.
Jezu, to miasto schodzi na psy.
Kiedyś czerwony dywan na Złotych Globach coś znaczył.
Jeśli nie zmusisz tych glonojadów, aby skupiły się na dłużej niż 15 sekund,
to wszystko skończy jak działy DEI.
- Byłaby szkoda. - O, cześć!
Globujemy.
Globujemy!
Jak leci? Dobrze cię widzieć.
- Pięknie wyglądasz. - Ty też!
- Siedzę przy 172 stoliku, a wy? - Czwartym.
- Czwartym? - Tak.
Jestem 168 stolików za wami? Boże, siedzę z ludźmi z telewizji?
- Przykro mi. - Biedactwo.
- Hej, Patty! - To Stallone. Hej!
Nie chcę z nim gadać, ale nadal ma mojego konia.
- Sly, gdzie mój Jaskier? - Patrz na to.
Adam, skubaniutki, Scott!
Sal? Nie wierzę. Jak się masz?
- Kopę lat! - Wiem.
- Jak leci, Matt? - Cześć.
Ze 20 lat temu, kiedy tu przyjechałem, przez pół roku spałem na jego kanapie.
Nie wiedziałem.
Skarpety capiły mu jak toi toi na Coachelli.
Teraz fiut mu tak capi.
- Prawda. Który masz stolik? - Trzeci.
- Trzeci? - Tak.
- Matt Remick. - Mitch! Cześć.
- Zoë chwali współpracę z wami. - I wzajemnie.
- Jest zachwycona. - To dobrze.
- Zrobimy razem Czarne skrzydło? - Niech podpisuje umowę.
- To nie leć w chuja z kasą. - Nie lecę.
Zgarnie więcej hajsu niż za jakikolwiek inny film w karierze.
Zoë jako wampirza zabójczyni
w czarnym kombinezonie ze spluwą spływającą wodą święconą to żyła złota.
Musisz tak na nas żydzić?
Mógłbyś odpuścić te żarty z żydów?
Wedle żydzenia.
Poważnie, domknijmy umowę.
Waha się. Musisz ją przekonać.
Proszę zająć miejsca.
- Ostateczna oferta. Wóz albo przewóz. - Blefujesz.
- Daj znać, okej?
Co za widok!
Dziękuję. Poczęstuję się.
Dziękuję. To naprawdę wielki zaszczyt.
To nie Oscar, ale i tak spoko.
Słysząc pomysł na Ogłuszającą ciszę,
agenci mówili, że nikt nie kupuje seriali limitowanych.
A teraz my mamy Złoty Glob, a oni wylecieli.
Bardzo dziękuję naszej cudownej obsadzie i ekipie.
I chcę też podziękować komuś, bez kogo nic bym nie zdziałała.
Mojej opoce, mojemu całemu światu, mojemu partnerowi na dobre i na złe,
miłości mojego życia: Tedowi Sarandosowi.
Dziękuję. Kocham cię. Jesteś najlepszym szefem studia.
Jesteśmy małżeństwem, ale to otwarty związek.
Ale tylko z Tedem.
Powiedzmy, że płaci mi tantiemy.
Abstrahując od obleśnych żartów o moim szefie,
jestem bardzo wdzięczny tobie, Ted, i całej załodze Netfliksa,
że pozwoliliście nam zrobić ten niesamowity serial. Dzięki!
Brawa dla nich. To ważny serial. Wszyscy tutaj dokonujemy czegoś ważnego.
Uwielbiam to i dlatego się stresuję. To takie niespokojne czasy.
Obyśmy dalej mogli to robić. I nie wiem jak wy,
ale ja zaczynam odczuwać obowiązek chodzenia do kina.
Bo jak nie kupię biletu, to wszystko się rozpadnie.
Każdy zwiastun jest jak projekt na Kickstarterze.
Zwłaszcza tych drogich filmów, jak Avatar.
To taka zbiórka na całe Hollywood.
Jeśli Avatar nie zarobi, nikt z nas nie znajdzie już pracy.
Nieważne, że wam się nie podoba. Kosztował 300 milionów. Potrzebują nas.
Nie kupujcie biletu, bo kochacie Avatara 3.
Kupcie bilet, bo kochacie kino!
Krótka przerwa.
Super. Jest taki zabawny.
To zaszczyt tu z wami siedzieć. Zoë, zasłużyłaś na to jak nikt inny.
Tak, jest miło. Ale dziwnie tak oceniać sztukę.
Nie sądzisz? To głupie.
- To prawda. - Co za przemyślenia!
Po prostu staram się dobrze bawić.
Skupić na tu i teraz. Ale mam dobre przeczucia.
Macie sałatkę? Nas tam nie karmią. Masakra jakaś.
- Sal! Udało nam się! - Udało nam się! O Boże.
- Kradnę grzankę. - Zrobimy wspólną fotkę?
Tak! Chodź tu.
- Patty, chodź do nas, moja ikono. - Jasne, ZoZo.
Szefowa tutaj.
- Matt… - Gdzie mam stanąć?
Może tam, nie za blisko.
- Tak, dziękuję. - Mam zrobić zdjęcie. Jasne.
Ustawcie się.
- Trzy, dwa, jeden… Team Otwórz! - Team Otwórz!
Niech Matt zrobi jedno w pionie, żeby było na sociale.
Team Otwórz!
- Kocham was! - Gotowe.
- Pokaż. - Wyszło super.
No nie.
Cześć, mamo.
Jest tam Jennifer Lawrence? Bo jeśli tak…
Jest tu, ale nie przekażę jej, żeby ścięła włosy do ramion.
Pogadamy później. Kocham cię.
- Wszystko gra? - No pewnie, i to jak.
Na pewno?
Wydaje mi się, czy Zoë mnie nie lubi?
Wiedziałam. Dorośnij. Lubi cię na tyle, żeby zrobić z tobą Czarne skrzydło.
No tak. Może niepotrzebnie się nakręcam.
Ale chyba nie widzi we mnie członka ekipy filmowej.
Boję się, że jak wygra, to mi nie podziękuje,
- ale może to bez znaczenia. - O nie, to ma ogromne znaczenie.
Ogromne?
To najbardziej frustrująca rzecz w byciu szefem.
- Nikt cię nigdzie nie wymienia. - Właśnie!
Jak ci nie podziękują, to nie istniejesz.
- Właśnie! - O Boże.
Gdyby mnie nie podziękowano, przepłakałabym całą drogę do domu.
Ale teraz jestem nominowana.
Jeden z plusów zwolnienia.
Jeśli wygracie, podziękujesz mi w swojej przemowie?
Zrobiłabym to, ale ustaliliśmy, że to Zoë będzie przemawiać.
Poprosisz ją, żeby mi podziękowała?
Jasne… Ty nie żartujesz.
No nie. Sam ją poproszę, żeby mi podziękowała.
- Oszalałeś? - Czemu?
Chcesz się prosić o „dziękuję”? To takie żałosne.
Bardziej żałosne jest chcieć czegoś i bać się o to poprosić.
Nie. Chyba że ma zobaczyć, jaki jesteś wychciewalski.
Nie jestem wychciewalski. Chcę tylko, żeby mi podziękowano.
A jeśli to moja jedyna szansa, żeby podziękowano mi na Złotych Globach?
Matty, kocham cię, ale muszę zwymiotować.
Źle się czujesz?
Nie, po prostu…
kiedy zbliżam się do realizacji marzenia…
rzygam jak kot.
Powitajmy Erin Moriarty i Antony’ego Starra z The Boys.
- Jak leci? - Świetnie.
Cieszę się na miły wieczór obciągania Sarandosowi.
Ty chociaż nie siedzisz z bandą holenderskich inceli,
którzy zrobili niszowy horror.
Obok mnie siedzi Joop i milczy jak grób.
Kutas.
Twój wieczór nie może być gorszy od mojego.
Czemu się na mnie gapisz?
Ty tak na poważnie?
Ale że co?
No… włożyłeś pelerynę.
No tak. No przecież.
W końcu to elegancka impreza, więc elegancka peleryna.
Poważnie, panie Ojczyznosław?
Poważnie. Od zawsze chodzę w pelerynach.
Nie przestanę tak nagle. W moich stronach to zwykły strój.
Pochodzisz z Nowej Zelandii, a nie Transylwanii.
Dobra, wyluzujcie.
Najlepszym aktorem drugoplanowym w serialu lub filmie telewizyjnym jest…
A niech mnie…
Superbohater aktorstwa. Adam Scott!
To ty.
Co?
- O Boże. - Idź tam!
Sypiał na mojej kanapie ze 20 lat temu. Sypiał na mojej kanapie w 2000 roku.
O Boże. To jest… Rany! Niespodziewane.
Naprawdę nie przygotowałem żadnej przemowy,
więc podziękuję Ethanowi i Giancarlowi, z którymi grałem.
Stevenowi Soderberghowi, reżyserowi.
Moim agentom. Mojej żonie i dzieciom.
Wszystkim w Netfliksie. Tedowi Sarandosowi.
Ted, kocham cię.
Wiecie co? Spotkałem tu dziś starego kumpla.
Spałem na jego kanapie, gdy dopiero co tu przyjechałem.
Skoro więc dziękuję, to również Salowi Sapersteinowi.
Pokaż się!
- Zobacz, jak to się potoczyło. - Dziękuję.
- Co ty robisz? - Nie wiem.
- Sal Saperstein! - Dziękuję.
Ale numer!
Gratuluję.
Myślę, że jak większość kraju, zastanawiam się teraz:
- kim, do diabła, jest Sal Saperstein? - To ja!
Okej.
Celuje pan w najbardziej entuzjastyczną zapchajdziurę w historii Globów.
- Brawa. Wrócimy po przerwie. - Dziękuję.
Sal! To było prześmieszne!
- Obłęd, co nie? - Co to było?
Nie wierzę. Telefon mi wariuje.
- Zostałem memem, Matt. - O Boże, jesteś sławny.
- Gratki. Super. - Jestem memem!
Czuję się jak na haju, więc pójdę przyćpać i zobaczę, co się stanie. Wieczór życia!
- Kocham was oboje. - Kocham cię!
- Ale numer, obłęd w ciapki. - Zabawne.
Zoë, od czego się zaczyna, pisząc mowę na okazję wygranej?
Jak decydujesz, komu podziękujesz?
Nie myślałam o tym. Raczej nie wygramy, więc…
Uważam, że masz dużą szansę wygrać.
Sama nominacja jest zaszczytem.
Planujesz coś zabawnego, taki mini stand-up?
Czy podziękujesz wszystkim, którzy pomogli zrealizować film?
Nie myślałam o tym, bo nie wygram.
Ale jeślibym wygrała, choć nie wygram…
podziękuję Hollywood Foreign Press,
innym nominowanym, no i teamowi Otwórz.
- No tak, teamowi Otwórz. - Mądrze. Na luzie.
- Nie idź w Benigniego. - Co nie?
Wielu ciężko pracowało przy tym filmie, więc lepiej nikogo nie pominąć.
- Poznałaś Slya Stallone’a? - Nie!
- Musisz mieć z nim fotkę. - Mówiłaś mi o nim.
Ikona przedstawi mnie innej ikonie!
Złoty Glob dla…
- Dzięki. - …Quinty Brunson za Zamierzone skutki!
- Hej. - Cześć.
- Gratki. - Dziękuję.
Podziękowania dla Sala były przezabawne.
No, to był czysty spontan, wiesz?
Zabawne. Niektórzy całe życie czekają,
żeby ktoś im podziękował. Ale się muszą teraz czuć.
Szczerze wątpię, żeby ktokolwiek zwracał na to uwagę.
Jasne, kogo to obchodzi?
O Boże! Okej. Bardzo dziękuję.
Dziękuję Hollywood Foreign Press.
To był zaszczyt współpracować ze wspaniałym Alexandrem Payne’em.
Dziękuję też Donnie Langley i całemu zespołowi studia Universal.
Naszym wspaniałym producentom, wspaniałej obsadzie i ekipie.
I wiecie co? Nie znam go, ale wydaje się spoko ziomkiem
i Adam Scott go lubi, więc zły być nie może.
Sal Saperstein, tobie też dziękuję!
Tam jest. Dzięki, Sal!
O tak! To ja! Tutaj!
O Boże! Sal Saperstein?
Co?
A teraz coś dla fanów schadenfreude. Czekaliście na to cały wieczór.
Zobaczmy, kto odszedł w tym roku.
Proszę nie bić braw. Tego by sobie życzyli.
KU PAMIĘCI
Przyjęło się. Ale numer, nie?
- Dziękuję. - Hej, Gabby.
- Jak leci? - Dobrze.
Piarowcy mają dziś urwanie głowy, ale jest dobrze.
- Czuję, że wygramy. - Jasne, tak.
- Mam dobre przeczucia. - Trzymam kciuki.
Czy Zoë konsultowała z tobą swoją przemowę po odebraniu nagrody?
Jasne. Wysłała mi ją rano i jest już załadowana do promptera.
- Rozumiem. Pamiętasz może, komu dziękuje? - Chyba tak.
Dobra, zapytam wprost.
Czy jestem jedną z osób, którym podziękuje po wygranej?
Nie pamiętam, to długa przemowa.
Wymienia mnie? Po prostu powiedz.
Nie w wersji, którą załadowaliśmy do promptera.
Oglądaj i się baw.
Szczególnie dziękuję Tedowi Sarandosowi.
Jasne, Ted Sarandos. Ten skurwiel.
Bardzo dziękuję.
I dziękowanie Salowi Sapersteinowi…
jest jak pocieranie brzucha Buddy na szczęście.
Tylko że po wygranej to nie ma żadnego sensu.
Ale w tej branży nic nie ma sensu, prawda?
Dlatego… dziękuję ci, Salu Sapersteinie!
Nie wierzę!
Dziękuję, Jean Smart.
To ja! Tutaj.
Dobra, dobra.
Cześć, jak leci?
Zoë Kravitz się martwi, że zapomniała wspomnieć o kimś w swojej mowie.
Chcę się upewnić, że go wymieniła.
Są już sprawdzone i załadowane, więc nie mogę nic zmienić.
Możesz, masz klawiaturę.
Ale potrzebuję zgody od Zoë albo jej specki od PR. Takie zasady.
Obie są teraz zajęte, ale prosiły, żebym przyszedł i to załatwił, więc…
Jasne. A kim pan jest?
- Ja pracuję w… - Proszę usiąść.
…Continental Pictures. Wypuścili film Zoë.
Chodzi o Matta Remicka.
Jest szefem studia, a Zoë martwi się, że o nim zapomniała.
Byłaby zdruzgotana, gdyby…
- Hej. - Hej.
Co ty tu robisz?
A co ty tu robisz? Dopiero co byłaś przy stoliku.
Wręczam nagrodę. Przyszłam sprawdzić kwestię.
Prosiła go pani, żeby zmienił pani przemowę?
Zaraz, Matt. Co?
Pan jest Matt? Kazał mi wpisać swoje imię do przemowy.
- Ja… - Co jest grane?
Żartowałem.
Nie żartował.
Mógłbyś się… Wyjaśnię ci to na szybko.
Słucham.
To bardzo proste. Ja tylko nie chciałem, żebyś zapomniała mi podziękować.
Bo przeczytam wszystko jak leci, jak pieprzony Ron Burgundy?
Na to liczyłem.
Jestem bardzo dumny z tego filmu,
ale nikt się nie dowie o moim wkładzie, póki mi nie podziękujesz.
Sądziłem, że nie zrobi ci to różnicy. Masz w nosie te całe nagrody.
Dobra, wyjaśnijmy coś sobie. Zależy mi. W cholerę mi zależy.
Powtarzasz, że to głupie.
Udaję! Już jestem bogata i sławna. Nagrody to jedyne, co mi zostało.
Więc rozumiesz, jakie to ważne. Dlaczego chcę tych podziękowań…
Tak, ale nie jesteś częścią planu.
Wszystko mam opracowane, żeby mi nie przerwali. Byłaby siara.
Mówiłaś, że nie liczysz na wygraną.
Liczę i wygram.
Byłam na każdym lunchu i brunchu, który ci chuje z Press zorganizowali.
Naharowałam się i wygram to gówno.
Trzy słowa: dzięki, Matt Remick. Tyle o to proszę.
Nie rozumiesz. Milion razy ćwiczyłam to przed lustrem.
Nie mogę nic zmienić. Jest idealnie.
Zaczynam od zaskoczenia, przechodzę w skromność,
wdzięczność mnie zalewa i zaczynam płakać.
Wtedy biorę się w garść, dziękuję teamowi Otwórz i to wszystko.
Ten film by nie powstał, gdybym go nie zatwierdził.
Ty i ja jesteśmy teamem Otwórz.
- Chyba w to nie wierzysz. - Wierzę!
Boże, jakie to kurewsko smutne.
Nie drzyj japy, człowieku.
Próbuję pokazać Christopherowi Nolanowi, że jestem wszechstronny,
a słyszę tylko twoje biadolenie.
Przepraszamy, Ramy. Świetnie ci idzie.
Nie mówiłem do ciebie. Mówiłem do tego anonima obok.
Kocham ciebie i twój film. Powala nie tylko różnorodnością.
- Wygrasz. - Kocham cię.
Nie wygramy, ale kocham cię.
Zoë, błagam cię. Moja matka to ogląda.
Muszę przećwiczyć występ.
O nie.
O Boże, nie. Kurwa mać!
O nie.
Matt!
Tak, widzę go. Zaraz mu przekażę.
Co tam?
Zoë nie podpisze z wami tej umowy.
Teraz ci to powiedziała?
Powiedziała, że próbowałeś się dopisać
- do jej przemowy? - Kurwa.
Na głowę upadłeś?
Jest wściekła!
Nie dość, że ci nie podziękuje, to ze współpracą możesz się pożydnać.
- To nie pora na żarty! - Wyglądam, jakbym żartował?
Czarne skrzydło to priorytet.
- Musisz to załagodzić! - Ja? Niby jak…
Odpalimy jej procent z przychodu.
- Serio? - Tak.
W końcu mówisz jak racjonalna istota żydzka.
Kiedy młodzi scenarzyści pytają, jak zaistnieć w branży rozrywkowej,
mam dla nich trzy rady. Pierwsza: krócej znaczy lepiej.
Druga: szybciej znaczy lepiej. Trzecia: nie przyjmuj niczyich rad.
NAGRODA ZA CAŁOKSZTAŁT TWÓRCZOŚCI
W trakcie mojej kariery wspierało mnie tyle osób,
że nie sposób wszystkich wymienić, więc powiem w skrócie.
Dziękuję, Salu Sapersteinie.
No chodź!
- Tak! To on. - Nie ma bata na Sapa!
Ten tutaj.
- To ja. - O Boże.
Tak jest!
- Kocham cię, Aaron Sorkin. - Tak!
Nie ma bata na Sapa!
Sal Saperstein!
- Hej, Ted. - Hej, Matt.
Jak to zrobiłeś, że te wszystkie gwiazdy ci dziękują?
Codziennie jesteś na planie, rozdajesz im kosze owoców czy jak?
Mają to w kontraktach. Zmuszam ich. Mają obowiązek mi podziękować.
- Serio? - Tak.
Nie będę ryzykował w tak ważnej sprawie.
Nie no, jasne. Genialny myk. Też tak będę robił.
Co nie?
Inaczej czemu mieliby nam dziękować? Jesteśmy liczykrupami, a oni artystami.
No wiesz, znaczy…
- Ja jestem artystą, więc… - Zabawny jesteś.
Nie, naprawdę. Obaj jesteśmy artystami.
- Nie jestem żadnym artystą. - Ja jestem artystą.
Nawet jeśli w to wierzysz, nie mów tego przy prawdziwych artystach.
Teraz wasza kategoria.
Szlag.
Co za przygłup.
Najgorsze w sezonie nagród jest to nieustające sępienie o uwagę.
Prawda, Basha? Nie cierpimy sępienia-łażenia.
Psia niańka mnie wystawiła. Basha nie cierpi samotności.
Ale przysięgam, że ten bobek za kulisami to nie on.
To Dame Judi Dench, ale luz, posprzątałem po tobie. Buziaczki.
Nagrodę za najlepszy film, musical lub komedię wręczy ktoś,
kto nie ma o nich pojęcia. Przed państwem Zack Snyder.
Dziękuję.
Jeśli uważacie, że mój film za szybko zleciał
albo mogłem go pociągnąć dłużej, to spokojnie, wydam sześciogodzinną,
czarno-białą, snyderowską wersję filmu w formacie 4:3,
do ściągnięcia i kupienia na Blu-ray za 29,99, więc cierpliwości.
Warto poczekać.
Dobrze, przejdźmy do rzeczy.
Nominowani w kategorii Najlepszy film, musical lub komedia:
Psy to też ludzie,
Zamierzone skutki,
Przenikliwość, Otwórz…
Tak jest.
…oraz Liliowce.
Złoty Glob wędruje do…
Sala Sapersteina. Nie! Otwórz!
- Otwórz! Tak! - O Boże.
Tak! Udało nam się!
- Patty! Gratki. Wygrałaś. - O Boże.
Wygrałam. Udało nam się.
Udało mi się. To się dzieje naprawdę.
- Cudownie. - Dziękuję.
O Boże.
Nie spodziewałam się tego. Wiem, że wszyscy tak mówią,
ale ja naprawdę się tego nie spodziewałam.
Nie potrafię nawet uwierzyć, że rozważano mnie na równi
z takimi wizjonerami jak Alexander Payne
i jego mistrzowsko opowiedzianymi Liliowcami.
Albo Jonathanem Levine’em i jego zabawnym i rozczulającym Psy to też ludzie.
To takie niemądre, że każe nam się rywalizować…
Tak.
…dlatego odbieram tę nagrodę w imieniu wszystkich nas.
I… Przepraszam.
Jestem taka wdzięczna, że mogę tak zarabiać na życie.
Tworzenie sztuki i opowiadanie bliskich sercu historii to przywilej,
którego nie lekceważę.
Dziękuję Hollywood Foreign Press. Dziękuję mojej cudownej obsadzie i ekipie.
I tak, dziękuję Salowi Sapersteinowi, który naprawdę pracował przy moim filmie!
I mojej producentce, opoce, mentorce i najlepszej przyjaciółce, Patty Leigh.
Och, Zo.
Kocham cię. Ja…
Chciałabym podziękować jeszcze jednej osobie.
- Nie zagłuszajcie mnie. - O Boże.
Uwierzył w ten film od samego początku.
Bez niego ten film by nie powstał,
więc korzystając z tej okazji,
chcę bardzo podziękować…
Tak, Zoë tu jest.
Jak wypadła przemowa?
Naprawdę nie sądziłam, że wygram, więc paplałam bez sensu.
- Nie wiem o czym. - Oczarowałaś wszystkich.
- Naprawdę? - Była szczera, ujmująca, magnetyczna.
- Dziękuję. Kocham cię. - Hej.
- Nie wymieniła cię. - Wiem.
Włączyliśmy nawet napisy dla głuchego jak pień Alana.
I nic! Co się stało?
Nie wiem, co ci powiedzieć. Przykro mi. To skomplikowane.
Opowiem ci później, dobrze? Muszę kończyć.
- Zadzwoń później! - Kocham cię, pa.
- Jak leci, skurczybyku? - Wygraliśmy!
- Tak.
Zgadnij, jak brzmi nagłówek w The Ankler.
„MVP wieczoru został wiceszef produkcji studia Continental: Sal Saperstein”.
Wystarczyło, że Adam Scott spał na twojej obsranej kanapie.
- Wygrałeś Hollywood. - Kocham cię.
- Sap! Widzisz, cośmy zrobili? - Stary! Chodź tu.
- Tak! - Udało nam się!
Jimmy Kimmel wynajął The Penthouse. To będzie najlepszy after świata. Idziemy?
Uwielbiam gościa! Idziemy!
- Jutro biorę wolne. - Okej.
- Sal Saperstein! - Tak!
- Gratuluję. - Bardzo dziękuję.
Matt! Dokąd idziesz?
Wracam do domu. To była długa noc.
- Powiedziałaś mu? - Zamierzałam.
- Co? - Zgodziła się na warunki.
Robimy film. Team Czarne skrzydło!
- Team Czarne skrzydło! - Naprawdę?
O Boże! Team Czarne skrzydło!
Dziękuję!
- Miłego szabasu. - Tak, wzajemnie.
Naprawdę dziękuję.
Zrobisz świetny film. Wrócimy tu za parę lat.
- Zdobędziesz kolejną. - Wątpię, ale…
- Na razie. - Poczekaj! Zagłuszyli mnie,
ale słyszałeś moje podziękowania?
Tak. Wyczytałem z ruchu warg. Wymieniłaś mnie. Doceniam to.
Przepraszam, że mi tak odwaliło…
Nie szkodzi.
Ale naprawdę, dziękuję. Dziękuję, że dałeś nam zielone światło.
Wierzyłem w ciebie od samego początku.
Koniec końców ty jesteś artystką, a ja tylko liczykrupą.
- Miłego wieczoru. - Pogadamy później.
- Cześć! - Zoë! Cześć!
O, Matt. Kiedyś też taką zdobędziesz. Tylko najpierw musisz wylecieć.
Może nawet szybciej, niż myślisz.
Gratuluję, Patty. Naprawdę na to zasłużyłaś.
- Dziękuję. - Cieszę się. Dziękuję.
- Dziękuję, Matcie Remicku! - Dziękuję, Patty Leigh!
- Team Otwórz! - Team Otwórz!
Kurwa!
Przegraliście?
Nie, wygraliśmy.
Jedźmy do domu.
Już się robi.
Napisy: Daria Okoniewska