STUDIO
„BRAKUJĄCA TAŚMA”
- Czy taśma nie jest magiczna? - No.
Przypomina panu stare, dobre czasy, gdy oglądało się materiały na celuloidzie?
Uwielbiam tę ziarnistość. Jej taniec w nieruchomych częściach kadru.
Taśma oddycha. Każdy kadr tętni życiem.
Wielu szefów nie godzi się na taśmę, tak bez powodu, bo nie lubią. Ale ja?
Dzięki mnie ona jeszcze żyje.
Każdy dobry reżyser to wie.
Jeśli chcesz nagrywać na taśmie, wal do mnie.
Taśma jest upierdliwa.
W cyfrze wciskam przycisk. A z tym jest cyrk.
- Ile jeszcze chce pan obejrzeć? - Oglądam wszystko z dzisiaj, przyjacielu.
Ten film, Bez prądu, to o czym jest? Nie mam dźwięku, widzę sam obraz.
To film szpiegowski z gatunku neo-noir.
Rozgrywa się w branży paneli słonecznych w Los Angeles.
Zac Efron w nim gra. Olivia Wilde wymiata jako reżyserka.
Dziś mają ostatni dzień zdjęciowy.
Mnie to brzmi jak podróbka Chinatown.
„Dobrzy artyści pożyczają, a wybitni kradną”.
Mogę o coś zapytać?
Mam dziwne włosy? Pofarbowałem siwiznę na bokach.
Chyba przegiąłem i nie pasują do reszty.
Skąd mam wiedzieć? Tu jest ciemno jak w dupie.
- Przynajmniej masz pan włosy. - Tak.
Tak?
Co?
- Jezus Maria, to jakaś masakra. - No.
- Jak to się stało? - Nie wiem.
- Boże. Jesteś pewny? - Tak. Przez godzinę wisiałem na telefonie
- z kierownikiem produkcji. - W głowie mi się to nie mieści.
To upchnij.
Zginęła rolka taśmy.
Myślą, że ktoś ją zgubił?
- Nie, ktoś ją ukradł. - Ukradł?
Kto miałby ukraść rolkę filmu?
Może się wkurzyli, że szef nie zapłaci za bankiet.
Znowu ten bankiet! To tylko impreza.
Budżet już leży i kwiczy, a mam jeszcze płacić za alko?
Taśma filmowa jest bardzo droga.
Ty i ta twoja taśma. Kiedyś cię nakryję, jak posuwasz rolkę filmu w dziurkę.
Studio ma być postrzegane jako przychylne twórcom.
O nie, chodzi o twoje ego. Nikt nie rozróżnia cyfry od taśmy.
Każde artystyczne oko dostrzega różnicę.
A czy artystyczne oko widzi różnicę między dobrym a złym farbowaniem?
- Hej, Jean-Paul. - Jest tutaj.
Wyglądasz jak Rudy Giuliani.
Odcień za ciemne. Szlag!
Broda siwa, a włosy czarne. Oszołom.
Wziąłem kasztan, a miał być jasny brąz.
- Matt. - Cześć.
Dobrze, że jesteś. Tylko tobie mogę teraz ufać.
- Dziękuję. - Tobie też, Sal.
Jean-Paul powiedział...
Jedna z wczorajszych rolek zaginęła. Słyszeliśmy.
Asystent operatora, Fred, spakował wszystkie dziesięć rolek,
ale laboratorium odebrało tylko dziewięć.
- Jest na niej ta wielka strzelanina. - O nie.
- Pamiętasz, co nam doradziłeś? - Tak.
Kazałeś nam iść na całość.
- Świetna rada. - Dzięki.
I zasugerowałeś moje cameo, co było genialne.
- Dziękuję. - Też na tej rolce.
- Jaja sobie robisz? - To był taki dobry pomysł.
Dzięki, doceniam to.
Na pewno nie zapodziała się w aucie?
Szukaliśmy. Ktoś ją zabrał.
Jak myślisz, Olivia?
Czy ktoś z ekipy mógłby chcieć ci nabruździć?
Narobić ci problemów?
Że z tej ekipy?
Tak.
- To moja rodzina. - Okej.
Wszyscy są tak oddani przesłaniu tego filmu. Harują jak woły.
Nie mam pojęcia, kto mógłby zrobić coś takiego.
- Okej. - Plan wzywa.
- Okej. Przepraszam. - Nie no, rozumiem. Sam się stresuję!
Pamiętaj, że my też jesteśmy częścią tej rodziny
i w Continentalu zrobimy wszystko, aby to rozwiązać.
- Możesz na nas liczyć. - Super.
Jeśli nie odzyskamy tej rolki, nagramy tę scenę ponownie?
Ubezpieczenie to pokryje?
No wiesz, żeby ubezpieczenie to pokryło,
musielibyśmy to zgłosić, a wolałbym tego nie robić,
więc może nikomu nic nie mówmy, póki sami jej nie znajdziemy.
A jeśli nie, nakręcimy to ponownie?
Spokojnie, znajdziemy ją. Osobiście się tym zajmiemy.
Zostało nam parę ujęć z główną ekipą,
potem kilka dodatkowych z ekipą pomocniczą przy znaku Hollywood,
a potem oficjalnie kończymy zdjęcia.
O Boże.
Jeśli do tego czasu jej nie znajdziemy, będę musiał to zgłosić.
- Szlag. - O Boże.
Dziękuję za twoje wsparcie, Matt.
To tak wiele znaczy, gdy ma się w szefie przyjaciela.
To dla mnie wiele znaczy,
gdy mówisz mi, ile to dla ciebie znaczy.
- Pa. - Dziękuję. Bóg z tobą.
Musimy pogadać z Fredem czy kto tam pakował te taśmy.
I załatwisz nam kurtki?
- Zrobiło się zimno. - Pożyczę z kostiumów.
I jeszcze kapelusz dla niego. Dziękuję.
- Bo włosy? - Tak.
- Aż tak widać? - Jak Pepe Le Swąd.
- Spieprzyłeś. - Szlag!
Słońce zachodzi na tyłach studia Continental,
a ja możliwe, że zaczynam najdłuższą i najcięższą noc w moim życiu.
Zaginęła rolka filmu.
Nikt nie wie, kto i dlaczego ją zabrał. Wiedzą tylko, że zniknęła.
Stres mnie zżera.
Pompują ten pieprzony sztuczny dym na całym planie,
przez co drapie mnie w gardle.
Bolą mnie szyja i ramiona.
Powinienem pójść na masaż w ten weekend.
- Z kim ty gadasz? - Wiem, jak to brzmi,
ale terapeuta kazał mi się nagrywać w chwilach silnego stresu.
- Wielu tak robi. To durne. - Tak.
Ciągle myślę o tym, że to się może bardzo źle skończyć.
Jeśli się rozniesie, że zgubiliśmy rolkę filmu,
inne studia wykorzystają to jako precedens.
Kiedy reżyser będzie chciał nagrywać na taśmie,
odmówią, powołując się na nas.
Zostaniesz tym, który uśmiercił taśmę.
Myślisz, że to mnie o to obwinią?
- Będę z tego znany? Tak będzie! - Nie.
Masz rację. Nie pomyślałem o tym.
Kurwa, muszę ją znaleźć.
Nie chcę cię bardziej nakręcać, ale nie wyczułeś od Olivii alkoholu?
Dziwisz się, że wypiła drinka po takim dniu?
Nie, to było inne, dziwne. Próbowałem rozpoznać zapach.
Tito's? Chopin, bo ona nie je glutenu? Ale to było coś innego.
To był ostry, mocny zapach.
Dziwne jest to, że rozpoznajesz marki alkoholu po zapachu.
Tu nie chodzi o mój problem z piciem. Ona się dziwnie zachowywała.
- Była dla ciebie zbyt miła. - Wcale nie.
Kumplujemy się. Była serdeczna.
- Kumplujesz się z Olivią Wilde? - A co w tym dziwnego?
Co?
Ponoć mnie szukacie.
O kurde. Ty jesteś Fred, asystent operatora?
Ściany mają uszy. Parking ekipy. Pięć minut.
Co?
Tam się spotkamy, cymbale.
Załadowałem wszystkie dziesięć rolek.
Zapisałem to w dzienniku, jak zawsze.
Widzicie?
Tutaj. Dziesięć rolek, załadowane o 5.48 rano.
Zac Efron tam był. Przywitał się.
Zawsze jest miły. Nieważne, jak Olivia go przeczołga.
Poszedłem zamknąć wóz z kamerą, wróciłem i odwiozłem rolki.
Jak długo leżały w aucie?
Wiem dokładnie. Zawsze wysyłam ekipie info na grupę.
„Pion operatorski odjeżdża o 6.08”.
Ktoś ją zabrał w ciągu tych 20 minut, gdy van nie był pilnowany.
Ktoś tu jeszcze był, oprócz Zaca Efrona?
Wszyscy.
Kończyliśmy zdjęcia, a wóz stał pod bramą.
- Gdzie jesteś, Fred? - Muszę jechać na plan.
Poczekaj, hej.
Czy ktoś miał kosę z Olivią? Mówiłeś, że uwzięła się na Zaca.
- Tak? - Tak.
Nie, ona jest spoko. Znaczy... Słuchajcie.
Wyszedł z niej istny Fincher.
Kazała Zacowi 40 razy powtarzać zakładanie kapelusza.
Pojebane.
Wychodził z siebie.
Powiedziałem za dużo. Nie chcę być tym, co obsmarowuje szefową.
Pojadę już. Mogę?
- Jedź. - To jadę.
Dobra. Koleś jest szurnięty, ale wierzę w każde jego słowo.
Ja też.
Jest zimna noc w Los Angeles.
Jestem kompletnie skołowany. Kto i dlaczego miałby ukraść tę rolkę?
Zac Efron był widziany przy wozie, a zdaje się nie trawić Olivii.
Czy maczał w tym palce?
Wiem tylko, że jest ósma
i wkrótce będę musiał to zgłosić, a taśma wypadnie z łask na dobre.
- Pamiętniczek uzupełniony? - Wal się.
Tak sobie myślę. Czy to nie dziwne,
że Olivia mówi o wielkiej, szczęśliwej rodzinie,
ale wszyscy mają ją za heterę?
Nawet Zac jej nie cierpi.
To nie jest dziwne.
Czasem trzeba przycisnąć ludzi, żeby wydobyć ich potencjał.
- Chujnia, ale znam ten ból. - Tak.
Jeśli już, to podejrzewam teraz Zaca Efrona.
Olivia chyba mu podpadła. Może kopie pod nią dołki. Pogadajmy z nim.
Oskarżysz gwiazdę filmu o kradzież?
Nie! Nie oskarżę go, tylko uwiodę.
Słodzenie, okazywanie zrozumienia, poznawanie najskrytszych pragnień.
To właśnie moja robota.
Patrz i się ucz.
- Nie ma go, chodź. - Otwarte!
Podziwiaj.
- Joł! - O kurde!
- Hej. - Cześć!
Co tam, Sal? Przyszedłeś na koniec zdjęć?
Nie przepuściłbym tego.
Ja też bym tego nie przepuścił.
- Hej. - To mój szef i kumpel.
Matt Remick. Zac Efron.
- Miło cię poznać. - Cześć, Matt.
Nie macie nic przeciwko, że się przebiorę?
Nie, śmiało. Mogę ci pomóc z krawatem. Nosiłem je codziennie jako asystent.
Potrafię zawiązać krawat.
Spoko. Jak idą zdjęcia?
Wszystko gra? Idzie gładko? Dogadujesz się z ekipą?
Tak, a czemu miałbym nie?
Nie wiem, dlatego pytam. Ty mi powiedz.
Jest git, choć byłoby fajnie wspólnie świętować koniec zdjęć.
Ale to zbyt drogie, co?
Szczerze mówiąc, tak.
Staramy się doinwestować film.
Nagrywamy na taśmie, więc to dodatkowe koszty.
To twoje corvette z ’53, które mijałem po drodze?
Tak.
Pierwszy rok produkcji, prawda?
Trzeci egzemplarz. Odkupił je od dubajskiego szejka.
Nieźle.
Wszystko inwestujesz w film, co?
- Tak. - Spoko.
- Proszą pierwszą ekipę. - Już idę. Muszę lecieć.
Super! Chciałem tylko zajrzeć i powiedzieć, jak świetnie wypadłeś
i jak nam się podobasz na każdej rolce taśmy.
Cieszę się. Dzięki.
- Doceniam to. - Miło było.
Dzięki za spotkanie. Fajna przyczepa.
Fajnie było patrzeć, jak się przygotowujesz do roli.
Naprawdę klawo.
- Na razie, Sal. - Narka.
Mam tego sexy skurczybyka. Widziałeś, jak mu powieka drgnęła?
- Zdradził się. - Co? Nic mu nie drgnęło!
Drgnęło. Był podejrzany.
Ty byłeś podejrzany.
Próbował się mnie pozbyć.
- Bo cię nie lubi. - Nie zna mnie!
Skąpisz na imprezę. I nie możemy go tak nachodzić.
A gdyby był nagi? Miałbyś HeToo!
Od początku był bardzo podejrzany. Jakby miał coś na sumieniu.
Pójdę trochę poszperać.
- Zostań. - Stój na warcie.
- Daj znać, jak ktoś będzie szedł. - Ja pierdolę...
„Na fanty”.
Wziątka.
Wraca!
O kurwa.
Szlag! O nie! O cholera!
Zac Efron wraca do przyczepy!
- Co ty tu jeszcze robisz? - Czemu nie jesteś na planie?
Nie zmieniłem skarpetek, bo nie sądziłem, że będą widoczne.
- Skoczę po nie. - Widać ci stopy?
- Kto to reżyseruje? Tarantino? - Chciałbym.
Czekaj, zrobimy sobie fotkę?
Później nie będzie kiedy, bo nie ma imprezy.
Jasne.
- Byle bez tego dupka, Matta. - Nie, walić go.
- Serio go lubisz? - Nie, to złamas.
Dobra. Już się bałem.
Tak. Super!
- Szybki filmik dla moich córek? - Stary, muszę wracać na plan.
Szlag.
Wchodzi!
Prześlij mi ją, to wrzucę na sociale...
- Fani lubią takie migawki z planu. - Bo cię kochamy!
- Szalenie! - Ja ciebie też. Pa!
- Masakra. - Było blisko!
- Powaliło cię? - Próbuję rozwikłać sprawę!
- Oby było warto. - Było!
Znalazłem kopertę pełną kasy! To wziątka!
Wziątka? Coś ty, DJ z lat 50.?
Łapówka, koperta.
Zac, który wcale nie jest dobrym ziomkiem, uwziął się na Olivię, która jest supcio,
i zapłacił komuś za kradzież taśmy, żeby ją uwalić. Kumasz? Jakiejś Evelyn.
Evelyn... Evelyn Dietrichson projektuje kostiumy.
O kurwa! To ona!
O kurwości! Wzięła wziątkę! Wsadziła do torebki!
Wzięła wziątkę!
Jest w to uwikłana.
- Ja pier... - Za nią.
Będziemy ją śledzić moim autem.
- Zaznaczysz jeszcze tutaj? - Tak, kamera gotowa!
Ostatnie ujęcie z główną ekipą!
- Kurwa! - Ostatnie ujęcie!
Myślisz, że to zapłata za kradzież?
Będziemy śledzić tę francę i znajdziemy tę rolkę.
Jasna cholera! Zac wrzucił tę fotkę wczoraj.
Spójrz na tego kogoś. Stoi tuż obok wozu.
Nie widzę jego twarzy, ale ma wielką dziarę na nadgarstku.
Płonącą siódemkę.
No i?
To wskazówka!
Co ty gadasz? To jest dużo bardziej podejrzane!
To tylko ktoś z planu z tatuażem. Znajdź kogoś bez. To byłoby podejrzane.
Szlag, główna ekipa właśnie skończyła.
Zostały ujęcia przy znaku Hollywood, a jak to ogarną,
trzeba będzie zgłosić brakującą rolkę, a mnie obwinią o uśmiercenie nośnika.
Śledząc Evelyn, myślałem tylko o tym, w jak powalonej sytuacji się znalazłem.
Szlag, mama dzwoni.
- Cześć. - Hej. Dzwonię, żeby się przywitać.
- Jesteś zajęty? - Nadal pracuję.
- Okej. - Pogadamy później.
- Kocham cię. - Ja ciebie też, pa.
Bardzo podejrzane.
- Niby co? Poszła na chleb czosnkowy. - To podejrzane.
W dodatku ty nie widzisz w tym nic podejrzanego. To podejrzane.
- Oszalałeś. - Szlag! Jest! To ona!
- Spotyka się z kimś. - Ma tatuaż?
Dała mu wziątkę! A on dał jej pudło!
To nasza taśma! Jedź!
- Idzie tu. - Zbliża się!
Gdy my śledziliśmy Evelyn, nam po piętach deptał tykający zegar.
Kiedy wybije zero, zdjęcia skończą się na dobre.
- Teraz ty? - A co, tylko tobie wolno?
Tak.
Evelyn tam weszła. Chateau Marmont. Chodźmy za nią.
Jedź, jedź, jedź.
To Evelyn.
- Dobry wieczór. - Przyszedłem na szybkiego drinka.
- Matt Remick. - To prywatna impreza.
Trzeba być na liście.
Jestem szefem Continentala, Matt Remick.
- Ciągle tu przychodzę. - Przykro mi.
Proszę mnie zrozumieć.
Wynajmę pokój. Może być?
Brak wolnych miejsc.
Okej, dziękuję.
Co jest?
Zachary, skubany, Efron.
Co tu, do cholery, robi Zac?
Zbieg okoliczności. Nocuje tu.
To megapodejrzane. On tu jest, Evelyn tu jest, taśma też!
- Musimy się tam dostać. Została godzina. - Przestań!
Za późno, nic nie zdziałamy. I nie włamiemy się do hotelu.
Nie wiemy, czy taśma tam jest.
- Wracam do domu. - Co?
Zamówię ubera. Przykro mi. Staraliśmy się, ale nie wyszło.
Wiem, że kochasz taśmę. Ale jej czasy minęły.
Przykro mi, Matt.
Szlag.
Hej, Matt.
Dzięki za podwózkę. Pięć gwiazdek.
O kurwa.
Sal.
Okłamał mnie.
Współpracuje z Zacem i Evelyn.
Co za gnój!
Dwa razy bolognese.
Muszę to zanieść do pokoju Zaca Efrona. Który to?
- Sześćdziesiąt cztery. - Dzięki.
Makaron dla Zaca Efrona.
- Ty fujaro! Wiedziałem! - O nie.
Knujesz z Zacem, żeby mnie ośmieszyć?
- Zazdrościsz mi? - Co?
Przebrałeś się za kelnera? Żeby wśliznąć się na imprezę?
To kamuflaż?
- Pogrzało cię? - Imprezę?
Poskąpiłeś na imprezę, więc zorganizowałem potajemną.
- Dlatego tak dziwnie się zachowywałeś? - Tak. A co miałem zrobić?
Nie chcieliśmy, żebyś się dowiedział, bo wszyscy są na ciebie źli.
Nikt cię nie lubi.
Olivia też miała się nie dowiedzieć, bo nikt nie chce już na nią patrzeć.
- Wiedziałeś od początku? - Nie.
- Powiedział mi na parkingu... - Czemu mnie okłamałeś?
Bo go poprosiłem. Jego wszyscy uwielbiają.
To nie on poskąpił na imprezę, tylko ty. Ale spoko.
Skoro już tu jesteś, to zostań. Luz.
A ta koperta pełna gotówki?
Śledziliśmy Evelyn. Przyniosła pudło.
To pudło?
Tak! Właśnie to pudło.
Czapki dla ekipy. Za które też ja zapłaciłem.
Nie, ty nie dostaniesz.
Dobra, weź sobie. Wyglądasz, jakbyś miał się rozryczeć.
A myślałeś, że co tam jest?
Zagubiona rolka filmu.
- Zaginęła rolka? - Dlatego tu jesteśmy.
- O kurde. Z którego dnia? - Ze strzelaniną z fabryki.
Jaja sobie robicie? O kurwa.
To był najcięższy dzień. Koszmar.
Olivia kręciła nosem na wszystko, poza swoim cameo, które było idealne.
Wybitne, godne nagrody.
Ale będzie wkurzona.
Mam dość tego filmu.
Nie jestem dostępny na dogrywki, więc znajdźcie ją albo macie przejebane.
Serio sądziłeś, że knuję, żeby cię ośmieszyć?
Szczerze? Tak.
Co się dzieje?
Jestem twoim kumplem.
Zmieniłeś się. Przestałeś mnie słuchać.
Wydajesz miliony na klasyczne samochody
i tak farbujesz włosy, że nie pasują ci do brody. Co jest?
Masz pełną rację.
To ta cholerna robota.
Mózg mi się zwarzył czy coś.
Jest dużo trudniej, niż sądziłem.
Czuję się bardzo samotny.
Każdy czegoś ode mnie chce, a ja nie mogę mu tego dać.
I przez to nie wiem, komu mogę ufać.
Nawet ty mnie okłamałeś.
Tak i przepraszam za to.
Ale Zac poprosił i spojrzał na mnie tymi niebieskimi oczami.
Nie potrafiłem się mu oprzeć. Naprawdę przepraszam, że cię okłamałem.
Przepraszam, że cię ignorowałem i że ogólnie mi odwaliło.
Kocham cię, ziomek.
Ja ciebie też.
Czas na martini.
Druga ekipa Olivii zaraz kończy.
- No to martini. - Złożyło się.
- Co my tu mamy? - Grey Goose.
To Ketel One.
Jesteś w to niepokojąco dobry.
Szkoda, że nie da się na tym zarobić.
Nadal nie daje mi spokoju,
że nie rozpoznaję alkoholu, którym pachniała Olivia.
Normalnie zaraz ochujeję.
O Boże.
O kurde.
Zrobiłeś to! Ty to zrobiłeś!
Ale co? O czym ty mówisz?
Ukradłeś rolkę filmu.
Sprawca miał taki tatuaż.
- Taki sam. - Taki?
- Tak. Gadaj. - Nie jest prawdziwy.
Wszyscy aktorzy z gangu takie mają.
Joł, gang, pokażcie swoje dziary.
- Są zmywalne? - Tak. Nagrywaliśmy tę scenę wczoraj.
Długo się trzymają, chyba że zmyjesz je spirytusem.
O kurwości.
Spirytus salicylowy. To nie był Tito's, Beefeater ani Chopin.
Pachniała spirytusem salicylowym.
O Boże. Cameo Olivii.
Grała członkinię gangu. Miała ten tatuaż.
Zmyła go, gdy Zac wrzucił tę fotkę.
I dlatego pachniała spirytusem.
- O kurwa. - Zac mówił, że kręciła nosem na tę scenę.
Pewnie ukradła i zniszczyła taśmę, żeby nagrać ją od nowa
i ukryć fakt, że spieprzyła sprawę.
Jeszcze zdążymy ją złapać na planie.
I przyłapać francę.
Jest i rozstawia wszystkich po kątach.
Możemy przesunąć dźwięk, bo...
Zasłaniacie mi widok, a muszę to widzieć.
Niezmącony...
Poczekajcie, muszę z nimi pogadać. Sekundkę.
- Cześć. - Hej.
- Jakieś wieści? - Tak.
- Rozgryźliście to? Znaleźliście ją? - Tak.
- Okej. - To byłaś ty.
Ty ukradłaś taśmę.
- Co? - Tak.
- Żartujesz? - Nie.
Miałabym okraść samą siebie?
Bo nie podoba ci się scena strzelaniny. Zac nam powiedział.
Dlatego pachniałaś spirytusem.
Zmyłaś tatuaż po tym, jak wrzucił fotkę z tobą w tle.
- Mamy cię. - O czym wy mówicie?
Masz ją przy sobie? Pokaż torbę!
Bierz te łapy!
Wiesz co?
„Dobrzy artyści pożyczają, a wybitni kradną”.
- Ty flądro! - Nie zbliżajcie się.
Łapy precz!
To był najważniejszy dzień
i w trakcie zdjęć zrozumiałam, że mamy za mały rozmach.
Efron powinien mieć karabin maszynowy, a nie kretyński pistolet.
Byłoby kozacko, jak w Człowieku z blizną.
Ale z ciebie jest takie skąpiradło, że nie klepnąłbyś dogrywek,
więc musiałam cię zmusić.
Nie oglądaliśmy tego materiału.
Może jest świetny.
Jest i w tym problem.
Uznasz, że jest spoko, ale spoko to za mało!
- To czemu ją zatrzymałaś? - Czemu nadal ją masz?
Moje cameo, dobra? To najlepszy występ w mojej karierze.
Rozwaliłam system. Nie wiem...
Całą frustrację z tego dnia włożyłam w tę rolę i wyszło genialnie.
Chciałam po kryjomu to wyciąć i wmontować do dogrywek...
ale trzeba będzie to nagrać od nowa.
Nie! Nie rób tego!
- Muszę! - Nie!
- Muszę! - Wracaj!
Wracaj!
Nie, muszę!
Matt, ty kanalio.
Szlag!
Nie!
- Nie! Zostaw mnie! - Wracaj!
Zatrzymajcie ją!
Nie dogonię jej! Szlag!
- Hej! - Nie!
- Zostaw! - Oddawaj to!
Mam!
Jasna cholera!
Olivia? Co...
Nie.
Jesteś cały?
Łap ją.
- Nie! - Stój! Słuchaj!
Możesz nagrać ją od nowa. Marketing za to zapłaci.
Spodoba im się karabin, przysięgam, ale oddaj taśmę.
Nie wierzę ci, Matt. Teraz wszystko mi obiecasz.
Nie pozwolę ci zniszczyć mojego arcydzieła.
Daj spokój, Olivia.
To Chinatown.
To podróbka Chinatown.
Pieprz się, Matt.
Nie!
Olivia zniszczyła cholerną taśmę,
ale, dzięki Bogu, sam nośnik przetrwa.
Nie zgłosiliśmy zaginięcia.
Zamiast tego sprzedałem corvettę Zacowi Efronowi za dwa miliony
i z własnej kieszeni zapłaciłem za dogrywki.
Reżyserka dostała to, czego chciała, bo w tym mieście to oni rządzą.
Klasyczne hollywoodzkie zakończenie. Ładne, prawda?
Napisy: Daria Okoniewska