Мамо.
Мамо. Готова си? - Сѐ уште работам, душо.
Викенд е.
А да гледаме филм? Некој од старите што ги сакаш.
Можеби подоцна.
Значи, имаме состанок.
О, да? Кој плаќа?
О, ова лице.
Моето големо момче, силно како бик.
Стануваш толку згоден што не можам да поднесам.
Дојди зад мене! - Момци, не внатре!
Ќе скршите нешто, трчате како лудаци. Џек, престани!
Бени, што правиш? - Мамо! Помош!
Ме слушна? Излези од таму! Бестрага!
Извини, мамо. - Сега си готов.
Затоа што ние... сме зомби семејство.
Не!
Подобро бегај, ќе ви ги изедам тие слатки мозоци. Ајде, гозба!
Не!
Вкусно, нели? Омилено ми е. Какво задоволство.
Дојди овде, душо. - Сега јас сум зомби.
Мора да го јадам мозокот на Ози. - Бени.
Можеш да ги извадиш момчињата надвор? - Важи, мамо.
Фала ти. - Нема проблем.
Води ги.
Во ред. Бени, Оз, земете си ги палтата. Одиме малку надвор.
Не. Ќе останам и ќе ѝ помогнам на мама.
Освалд, треба да ја вежбаш ногата, да ти стане посилна.
Бени.
Овој глупав патент.
Извини, мило. Наскоро ќе добиеш ново палто.
Џек, најди го Рекс и дај му ја неговата книга. Освалд, дај ми ја книгата.
Можам и јас. - Реков Џек.
Добро. Одиме. - Ајде.
А кога ќе се запалат уличните светилки,
сакам да сте дома. Јасно? - Да, мамо.
Не сакам да играм бејзбол.
Што сакаш да играме? - Не знам. Фудбал.
Леле, види ги бандаживе.
Рекс мора да е најбогатиот човек во Готам.
Од вистинско злато е? - Не, Бени. Тоа е само боја.
Но, тоа би било јако, а?
Извини.
Крени го. Чекаме цела недела. - Да се вратиме подоцна.
Рекс. - Џеки, ти ли си?
Срање. Се јави Попај.
Дојди овде.
Остани овде со Бени. Мама не сака да се вмешате.
Момци. Се сеќавате на синот на Френсис Коб?
Ќе се приклучи на резервните офицери, ќе биде херој. Така?
Да. - Што имаш за мене?
Како е мајка ти? - Добра е.
Поздрави ја.
Еј, Рекс. Мило ми е што те видов.
Оз, внимавај што зборуваш.
Колку ти даде? - Педесет. Ајде.
Срање! Може да видам?
Би можеле да играме “Двоен змеј“ засекогаш.
Не, не. Ќе ѝ ги дадам на мама.
Ќе врне. Да влеземе внатре.
Бени, сакаш да играме со батеријата? - Да. Со батеријата.
Г-дин Калабрезе не ѝ плаќа доволно на мама.
Ни блиску до она што го заслужува.
Што зборуваш? Само што ни даде 50 долари.
Ти велам, тој не е добар човек.
Си се прашал некогаш од кај му се парите?
Не морам. Тој е гангстер.
Сега почна да врне.
Еве одиме.
Бени, ти прво.
Ете. Оз.
Ги зедов.
Ја чувам црвената. Ози, ти прв мижиш.
Добро.
Број до десет полека. И без ѕиркање.
Оди. Ајде да одиме.
Еден, два, три, четири.
Десет.
Подготвени или не.
Знам дека сте тука некаде.
Оз.
Момци, ајде. Ова е срање.
Треба да останете во станицата.
Ме зафркавате.
Еј. Можам да ве слушнам таму долу.
Тогаш, дојди по нас!
Бени. - Те најдов!
Не треба да ви ги осветлам лицата за да се брои.
Ги знаеш правилата, Оз.
Добро.
Побрзај. Ајде, Ози.
Оз, добро си? - Батали го ова!
Оз. - Гонете се!
Оз, што се случува?
Знаеш дека ми е тешко да се спуштам.
Извини, Оз.
Ќе почнеме од почеток, важи? Овој пат јас ќе барам.
Со среќа излегувањето!
Оз. Оз, отвори ја вратата!
Оз, немој! - Врати се и отвори ја вратата!
Оз? - Те молам.
Освалд. Аман, си накиснал.
Што се случи? Дојди.
Каде ти се браќата?
Отидоа во кино. - Со кои пари?
Рекс му даде пари на Џек.
А ти зошто не отиде? - Сакав да бидам со тебе.
Џек не требало да те остави сам да се вратиш.
Не ми треба помош од Џек.
Се разбира дека не ти треба. Затоа што мојот Освалд е жилав.
И станува сѐ посилен секој ден.
Што велиш да си гледаме филм, а? Нашиот мал состанок.
Може јас да одберам?
Па, секогаш го избираш истото, но сигурно.
Освалд. На кој филм кажа дека отишле?
Ќе морам да ги соберам на дождов.
“Битлџус“, мислам.
Еве, ти го направив омиленото. Виски и сода.
Фала ти.
Што сѐ не би направила да излезам одовде.
Да живеам во пентхаус, како сите славни личности.
Тоа би било убаво, а? Најгорен кат.
Никој над тебе или до тебе.
Еден ден, мамо.
Спремен си да гледаме филм?
Да.
Топло ти е?
Да. А тебе? - Да, пријатно е.
Пушти нѐ надвор.
Нѐ слушаш? - Те молам, пушти нѐ. Те молам.
Пушти нѐ!
ТУНЕЛ ЗА ПРЕЛЕВАЊЕ НА ВОДАТА
Помош! - Помош! Ве молам.
Пуштете нѐ!
Помош!
ПИНГВИН
Прекрасно.
Ти благодарам, советнику.
Мамо?
Мамо? Вик?
О, срање.
Вик. Вик. Виктор.
Вик, разбуди се! Виктор.
Вик. Каде е мама?!
Каде е? Ајде.
Софија. Софија ја зеде.
Каде ја одведе? Како? - Не знам.
Танцувавме, а потоа се запалија светлата.
Молчи.
Сал е.
Ајде, Вик. Мора да си одиш. Мора да одиш.
Бегај! - А ти?
Ја имаат мајка ми. Морам да се соочам со ова.
Јави му се на Зао, Дони Бој. Оди надолу по синџирот.
Кажи им што се случува.
Оз, извини. - Заеби вината!
Само донеси ми војска, дете. Оди!
Да не си мрднал! - Да, да.
Полека. Не давам отпор.
Еј, Сал.
Го најдов ова кај тебе дома. Никогаш не сум ја сакал играта.
Премногу седење и чекање.
Сега е малку поинаку, нели, Оз?
Без лисици, без чувари. Ништо да ме држи.
Тие ми беа крв.
Мојата сопруга.
Имаш договор со г-ца Гиганте. - Мојот син.
Моето срце. Гнасно гомно! - Господине!
Софија те навлече на тесен поводник, а, Сал?
Не, не. Таа и јас го сакаме истото.
Да. Ова е само колку да пробаш од она што ти следува.
Ја имаме мајка ти. Да. Сега го имаме твоето семејство.
САЛВАТОРЕ
Добро утро.
Софија, го имам.
Како е старата дама? - Софија!
Еј, не ја повредувај!
Таа нема никаква врска со ова. Ајде!
Ќе направам што сакаш. - Слушна?
Се чувствуваш подобро?
Не е доволно, Софија. - Знам.
Имај трпение. Ќе го убиеме наскоро. - Добро, добро.
Ќе ти се јавам кога ќе тргнеме кон тебе.
Нѐ водиш кај твојата операција.
Не правам ништо додека не видам дека мајка ми е добро.
Дај да зборувам со неа.
Сакаш да склучиш договор, Оз? Со мене?
Не беше ништо лично, се сеќаваш? Само дел од играта.
Јас се држам до мојот дел, ти до твојот? Се сеќаваш? Ти ми го кажа тоа.
Ме погледна право во очи, како господин,
и ме уверуваше дека нема да го повредиш моето семејство.
Е па, и јас сум господин,
и ќе ти го дадам истиот договор. Оди!
Ти донесов појадок.
Вознемирена си? - Не.
Френсис Коб. Тоа ти е името, нели?
Оз ми кажа дека умре пред неколку години.
И беше уништен поради тоа.
Всушност, многу го жалев.
Да. Па, некои луѓе лесно ќе ги излажеш.
Па, ме доведе дури тука за да ме храниш со тост или ќе ме убиеш?
Зависи од син ти.
Сега е со Салваторе Марони.
И ако Оз нѐ одведе до дрогата што ми ја украде,
тогаш има опции. - Ич не го знаеш моето момче, нели?
Ќе го испече Сал како жена му и син му, копилето,
а потоа ќе дојде по тебе.
Имаш голема доверба во син ти. - Да, имам.
Тогаш, како заврши овде?
Знаеш, Освалд се радуваше на оваа куќа, колку беше убава,
но не сум толку импресионирана.
Местово нема проклет карактер.
Се плашиш од боја?
Татко ми е крив.
Фалконе беа малку конзервативни.
Да, така е. Сега си Гиганте.
Да, да. Освалд ми кажа. Што ќе правиш следно?
Ќе си ја офарбаш косата розова? Ќе си го тетовираш газот?
Тоа ќе биде добра лекција за татко ти.
Оз многу работи ти кажува, а? - Да, ми кажува.
Ќе бидам искрена со тебе.
Цело време додека работеше за мојата фамилија
не помислив на детството на Оз.
Ги знам главните моменти, се разбира. Сака да ги потенцира.
“Јас сум дете од Истсајд. Имам куца нога, немам татко.“
Но, тие работи не те прават чудовиште. Нели?
Некој го обликувал.
Добро, сакаш да знаеш за моето момче Освалд?
Те молам.
Секогаш е два чекори понапред. Сите тие години додека те возеше,
додека чистеше по тебе и твојата фамилија, тој гледаше, учеше.
Ја знае оваа игра подобро од тебе.
Си го сменила името. Па што? Мислиш дека сега сѐ е поинаку.
Тоа не ја менува играта, душо.
Дрогата си е дрога. Крек, Блаженство, Капки.
Сѐ е исто срање. Истите победници, истите губитници.
Викај се како сакаш,
но кога мојот Освалд ќе свирне куршум во тој твој прекрасен мал череп,
ќе ти степувам на гробот како Џинџер Роџерс.
Добро е што другите синови ти умреа пред да ги претвориш во чудовишта како Оз, а?
Затвори си ја муцката! - Што се случи со нив? Сигурно се мртви?
Или и Оз ги држи затворени во некој сиромашен кварт на Истсајд?
Што сакаш...
Зошто би...?
И ти го слушаш, нели?
Дождот.
Требаше да бидат дома. Отидов да ги барам цела проклета ноќ.
Треба да ги пребаруваш улиците, добога! Тоа ти е работа, нели?
Поднеси извештај или што било. Ти кажав, Џек има 15, Бени 10.
Твоите момчиња? - Да.
Џек и Бени.
Никој не ги видел на кино. Аркадата е затворена.
Веројатно накиснале. Немаа чадори, а врне цела ноќ.
Те молам, мора да ги најдеш. Помина доста време.
Френсис, каде мислиш дека си?
Френсис?
Да, ќе се тргнеш од мене.
Софија.
Зошто си тука? - Можеби имаме проблем.
Имам пријателка која работи во детскиот дом во Бруксајд.
Психијатарка е.
Бруксајд е станбениот објект што се грижи за внука ти, Џиа.
Добро.
Таа бара да разговара со полицијата.
Таа е единствената недовршена работа. Но, Џиа видела нешто таа вечер.
Знаеш што видела? - Не.
Не знам.
Не сакам ова да ти биде товар.
И би можел да зборувам со неа.
Софија, ако каже нешто...
Ќе ја замолчам.
Но, би можел да ми помогнеш со нешто друго.
Френсис. Јас сум д-р Раш. Би сакал да ти поставам неколку прашања.
Сите долу! - Вратете се, сите!
Боже.
Местово е гнасно. Јасно ми е зошто си се напикал тука.
Слушајте сите!
Освалд Коб веќе не е на чело.
Од сега, сите работите за фамилиите Гиганте и Марони.
Затоа сакам да го спакувате овој производ брзо и тивко.
Добро? - Што гледаш, бе?
Полека. - Еби се.
Во ред, разбирам.
Ви треба една минута за да го сварите ова, затоа ви давам малку време.
Добро. Вратете се на работа!
Сал, извади дел од омразата. Тоа е добро.
Ти дадов што сакаш. Целата оваа работа сега е твоја.
Почеток на една сосема нова империја.
Зошто да ја делиш со ќерката на Кармајн?
Боже. После сѐ што ти зедоа Фалконе.
Види го ти ова!
Имаш пристап до целиот град.
Исто како канализациски стаорец.
Откако ќе ја спакуваме дрогата на Софија, ќе те одведам кај неа.
Таму умираш, Оз.
Останува само да се договориме со неа како ќе го изведеме тоа.
Знаеш што нема да заборавам, Сал?
Мирисот. Изгорено месо.
Знаеш, мускули, масти, гомна.
Мирисот на косата.
Не го очекував тоа, но карактеристичен е.
Сал, дали твојата убава сопруга Надја ставала посебен лак за коса?
Затоа што пламна како потпала.
Дај ми запалка.
Господине Марони.
Не допирај...
Гаду еден!
Што правиш? Ајде, копиле. Ајде!
Што правиш? Ајде! Ајде.
О, по ѓаволите, не, не.
Сал. Погледни ме.
Те победив, Сал. Ме слушаш? Те победив.
Што, ебате?
Ајде, бе!
Требаше да ме уништиш, Сал.
Да ми покажеш колку голем човек си.
Е па, те средив! Гнасен, глупав кретен!
Еби се!
Сакаше да крадеш од мене?
Да го земеш она што е мое? Она што го изградив?
Што кажа? Не те слушнав. Кажи повторно.
Да. Така и си мислев.
Те победив, Салваторе Марони.
Јас победив.
Сите соберете се!
Овој човек.
Неговите луѓе се мртви зашто ја направивте вистинската работа.
Го штитевте вашиот дом. Вашата инвестиција.
Се гордеам со вас. Благодарен сум ви. Но, ова не е готово.
Доаѓа бура.
И ќе ми треба ваша помош.
Наваму, г-це Гиганте.
Окончај ме! - Џиа, имаш посетител.
Здраво.
Благодарам.
Знам дека твојата докторка поставува прашања.
Ѝ кажа дека си видела нешто?
Дојдов да ти помогнам. Во ред е. Можеш да ми кажеш.
Што виде?
Јас... видов маска.
Во твојата торба.
Ти ги уби?
Мајка ми и татко ми? - Тоа го мислиш?
Дека би направила нешто толку ужасно?
Џиа, ги сакав мајка ти и татко ти.
Знам дека сакаш да обвиниш некого.
Но, никој не е виновен.
Тоа беше ужасна несреќа. Разбираш?
Добро.
Сама си го направи ова?
Дојди.
Можеби звучи збунувачки...
И знам дека боли.
Но, мајка ти и татко ти, сите во нашата фамилија,
беа лоши луѓе кои го заслужија тоа.
И мило ми е што ги нема.
Не се повредувај поради нив.
Ова е подарок.
Ќе излезеш одовде.
И ќе најдеш нов дом.
И...
Каква и да станеш жена...
Заслужуваш многу подобро од она што оваа фамилија можеше да го понуди.
Салваторе... - Не, Сал е мртов, душо.
Прифати го.
Не е како што се надеваше дека ќе биде.
Сакаш да ме убиеш. Сфаќам.
Но, има нешто што го сакаш повеќе.
Откако те познавам, окото ти е вперено во тронот.
Сега ти е шансата.
Само доведи ја кај мене.
Да не ѝ фали ни влакно од главата.
Ќе ти ја дадам целата ебана работа.
Блаженството, мојата операција, моите врски.
Клучевите од кралството се тука, Софија.
Што велиш?
И тогаш останавте само ти и Оз.
Како се чувствуваше? Кажи.
Џулијан.
Треба да разговарам со тебе.
Салваторе Марони е мртов. Оз го убил.
Добро си?
Оз сака да му ја доведам мајка му во замена за производот.
И... се согласив.
Не, Софија, тоа е стапица. - Знам.
Но, не е важно.
Ништо од тоа не е важно. - Што ти рече Џиа?
Таа ќе биде проблем?
Пред татко ми да ме тргне, сакаше да ја преземам фамилијата.
Ме стави во лудница.
А кога излегов, веднаш влегов во друга.
Таа е во право.
Френсис е во право. Мислев дека правам нешто поинакво.
И мислев дека јас... Мислев дека сум поинаква.
Но сѐ уште ја играм играта на татко ми.
Ги почитувам неговите правила.
Леле, не можам да... дишам.
Не можам да дишам. - Софија, погледни ме.
Раката на татко ти веќе не ти е на грло.
Не е важно што тој или некој друг сакал за тебе.
Што сакаш ти?
Сакам да бидам слободна.
И сакам Оз да чувствува болка.
Вистинска болка.
Онаква каква што јас чувствував.
Сакам да страда...
за тоа што го направи.
Ричи, се слушна со Вик?
Не. Оди право на говорна пошта.
Добро.
Знам дека ова не е работата за која се пријавивте,
но вие сте единствената војска што ја имам. Не би барал друга.
Ајде.
Оз. - Зик, имаш нешто?
Црно Г-возило доаѓа кон тебе. - Тоа е нашата девојка.
Сите надвор од видното поле.
Не пукајте додека не кажам.
Колата е во тунелите. Портите се затворени и заклучени.
Добро.
Ајде, кукло.
Што чекаш?
Здраво.
Душо, нема враќање назад. Вратите се заклучени.
Јас го имам твојот производ, ти мајка ми.
Сѐ додека таа е добро, немаме проблем.
Ќе се гледаме цела ноќ или ќе го завршиме ова? Ајде.
Мајка ти е многу интересна жена, Оз. - Знам што е мајка ми.
Ми помогна да сфатам неколку работи.
Продолжувам да ги испробувам сите овие различни лица,
но ниедно не е на место.
Што се случува?
Мислиш дека знаеш што сакам,
дека е исто и за тебе и за мене. Секако, така мислиш.
Затоа што оваа игра е направена за мажи како тебе, како татко ми.
Истите победници, истите губитници.
Затоа сите очекуваа да умрам во Аркам.
Никој не ни помислуваше дека таму можеби ќе научам нешто.
Како да играм нови игри.
Ти оставив подарок.
Го најде?
Оз, што се случува?
Оз. Што има во колата?
Ебате.
Има доволно време да избегаш. - Ебате!
Мислам.
Ако избегаш, дојди да се видиме.
Мамо? Ти донесов вечера.
Си станала.
Облечи се. Излегуваме.
Оди, твојот костум.
Веќе не можам да го правам ова сама.
Мора да ми ветиш дека ќе направиш нешто од себе.
Дека ќе ми го дадеш секое проклето нешто што го заслужувам.
Или нема да издржам.
Не знам како поинаку да живеам со ова, Освалд.
Но, повторно ќе ме израдуваш.
Затоа што заслужувам среќен живот.
Нели?
Нели, Освалд? Кажи ми.
Секако дека заслужуваш, мамо.
Го заслужуваш најдобриот живот.
И ќе ти го дадам.
Ветувам.
И нема да се откажам додека не го направам тоа.
Вик?
Види, види, пингвинот.
Дојде. - Како ме нарече?
Софија сака да те види.
Превод: Сандра Авросиевска