Не знам како да ти верувам.
ПИНГВИН
А да продолжам да ти покажувам како?
Не мрдај. Не мрдај!
На колена. Реков, на колена, ебате!
Пази што зборуваш! Јас не сум...
Непочитувањето што го покажа кон нашето семејство...
Знам за новата дрога.
Твојата лабораторија сега е наша.
Не мора да оди вака.
Мислиш дека само ќе седиме
и ќе гледаме како бараш изговори и не правиш ништо?
Што зборува?
Моментот кога влезе во Блекгејт, знаев дека си маткало и измамник.
Што зборува, ебате? - Затвори ја проклетата уста.
За момент помислив дека вие двајца...
Дека можеби си побарала од него да... - Што?
Да го убие брат ти.
Да го заземе неговото место.
Но, грешам, нели?
Не знаеше.
Ти... - Надја, мора да ме слушнеш.
Никогаш не ја измамив вашата фамилија. Аман. Ајде!
Ми требаше Софија за да ја добијам новата дрога. За нас!
Твоја е, ебате.
Ќе ти ја донесев, се колнам. Мора да ми веруваш.
На твоја страна сум.
Мислиш дека ќе влезам во Блекгејт и дека ќе почнам да лажам?
Ајде да одиме!
Влези!
ЏУЛИЈАН РАШ
Софија? - Џулијан.
Ми треба помош. - Каде си?
Беше... Оз беше.
Софија?
НАСИЛСТВО НА УЛИЦИТЕ НА ГОТАМ
Софија.
Софија!
Во име на Луси Хаус, задоволство ми е
да ја поздравиме претседателката на фондацијата “Изабела Фалконе“,
Софија Фалконе.
Никогаш не сум била по говорите, но...
Мајка ми, Изабела Фалконе,
се бореше со депресија со години.
Никогаш не ја доби помошта што ѝ требаше.
А кога имав 9 години...
си го одзеде животот.
Затоа јас и татко ми ја основавме оваа фондација.
Сакавме да поддржиме добротворни организации како оваа,
кои им обезбедуваат на жените и девојките услуги за спасување живот.
Ние сме толку зафатени со нашата гала
и голф турнирот следниот месец. - Одличен говор.
Благодарам. Здраво. - Ќе бидеш таму, нели?
Да. Извини, морам да одам. Благодарам. - Благодарам.
Сакаш цигара за да се смириш?
Ова е трет ручек оваа недела. Ни лоботомија не би ме смирила.
Сигурен сум дека татко ти го цени тоа.
Но, дури и кога им помагаш на луѓето, сепак треба да јадеш гомна.
Сепак е подобро од други работни места.
Да? Како што? Да ме возиш?
Не... Знаеш на што мислам. - Оз,те зафркавам.
Посрана работа е, знам.
Заслужуваш подобро.
Мислам, и двајцата.
Но имаш патлак, па барем си подобен за унапредување.
Ќе ја земам колата.
Добра беше. - Ти благодарам.
Г-а Фалконе.
Знам дека си одите, но може малку?
Извинете. Секако. - Јас сум Самер Глисон.
Ја следев вашата работа со фондацијата. Импресивно.
Благодарам. -Но, мислам дека можете да направите повеќе.
Не знам дали сте свесна, но млада жена по име Јоланда Џонс
изврши самоубиство минатата недела.
Имаше голем број жени како г-а Џонс во последнава деценија
и сите умреа на ист начин.
Со бесење.
Така умре мајка ви, ако не се лажам.
Жал ми е. Не сакав...
Рековте дека можам да помогнам?
Јоланда Џонс работеше во “Леден Брег“.
Повеќето од овие жени работеле за бизниси во сопственост на вашиот татко.
Од која организација рековте дека сте?
Не зборувам со новинари.
Ве молам. - Не зборувам со новинари.
Повлечете се, госпоѓо. Таа не сака да разговара со вас.
Повеќе жени би можеле да настрадаат.
Можете да им помогнете.
Добро си, Софија?
Спремен или не, доаѓам.
Алберто, знам дека си овде.
Алберто, каде си?
Мамо?
Софија. Како беше ручекот?
Добро.
Рут те поздрави.
Која е Рут?
Сопругата на конгресменот Хил...
кој конечно ги прифаќа моите повици, благодарение на сестра ти.
Да, да, Хил.
Ти реков да ги разгледаш неговите финансиски средства.
Работам на тоа. Бев зафатен.
Но утре, ветувам.
Зошто си толку будала кога сестра ти е толку доверлива?
Знам, тато. Сфаќам. Извини.
Срање.
Морам да одам.
Не знам што да правам со него.
Пиењето, забавите...
Брат ти не смее да ме засрами следниот викенд.
Не пред фамилијата. - Ќе го гледам.
Ќе се погрижам да се однесува добро.
Ти благодарам, убавице.
Тој не е како мене и тебе.
Мек е.
Неодамна размислував за иднината.
За иднината на нашата фамилија.
Можеби е време да се прекине традицијата.
Кога ќе дојде време, сакам да го заземеш моето место.
Сакам да ја водиш фамилијата.
Ако те интересира.
Да. Да, секако.
Би била почестена.
Но другите од фамилијата... - Знаат дека си моја. Ќе ме послушаат.
Што? Што е?
Кажи ми.
Не, не е ништо.
Не знам.
Можеби е поради фондацијата,
но размислував многу за мама.
Знам дека бев многу млада, но јас...
Не се сеќавам дека била болна или депресивна.
Добро се криеше.
И мене ми недостига, душо. Секој ден.
Дали одела некаде?
Пред...? Како терапевт или психијатар?
Мајка ти беше горда жена.
Тврдоглава.
Ја одби мојата помош, колку и да се трудев. И...
Бог знае дека се обидов.
Се разбира. Да.
Јас само... - Софија.
Зошто го правиш ова?
Отвораш стари рани.
Знаеш колку ме вознемирува.
Извини. Немав таква намера.
Сѐ уште не ми кажа што сакаш за роденден.
Да.
Сигурен сум дека ќе ми се допадне, што и да ми дадеш.
Не се секирај.
Тато ќе се воодушеви. - Да?
Да. - Од каде знаеш?
Затоа што е старо и скапо, како неговото омилено дете.
Срање!
Пингвинот ќе мора да го исчисти ова. - Не го викај така.
Ќе се погрижиш за картичката? - Да.
Чекај, чекај. Може да те прашам нешто?
Девојките на “Минус 44“,
дали тато некогаш имал... врски со нив?
Тие не се баш тип на девојки за врска.
Од кога се грижиш за љубовниот живот на тато?
Помина доста време откако мама и тој не зборуваат со мене за тоа.
И можеш да видиш една “друга страна од него“.
Каква страна? Тој е тато.
Знам, но знаеш на што мислам. Со мене е поинаку.
Мислев дека можеби си видел нешто.
Што прашуваш?
Претпоставувам дека...
Понекогаш се прашувам дали навистина го познавам.
Со сите лаги што моравме да ги кажуваме додека растевме, за тоа што го прави,
и дека има многу работи за кои не зборуваме.
Има нешто, но...
не можам. Ќе ме убие.
Тато... Мосад.
А девојките во клубот се обучени убијци.
Молчи!
Слушај, што и да мислиш, немој.
Она што тато го прави на работа, го прави на работа.
Мислам, имаме добар живот, нели?
Каде, Софија?
“ГОТАМ ГАЗЕТ“ НОВИНАР САМЕР ГЛИСОН
Ова е сѐ.
Извештаите на судскиот вештак се конзистентни. Сите умреле од асфиксија.
Не го оспорувам тоа.
Она што ми е чудно е, според полицијата,
официјална причина за смртта е “самоубиство со бесење“.
Ги гледате отпечатоците околу вратот?
Многу повеќе се во склад со рачно давење.
Како, нечии раце? - Точно.
А тука се раните при одбрана. Тие беа изоставени од полициските извештаи.
Се гледа дека жениве се бореле.
Гризеле, гребеле. Тие... - Зошто ми го кажувате ова?
Ми треба пристап до девојките кои работат во клубот.
Тоа не е ексклузивно.
Не “Ледениот Брег“. Јоланда Џонс работела во “Минус 44“.
Ако ве озвучиме... - Во клубот на татко ми?
Нема да се случи.
Тогаш, дајте ми пристап до досиејата на вработените.
Жени кои се нови во градот, кои немаат семејство или пријатели во близина.
Типот жени чија смрт или исчезнување не е голема вест.
Треба да ги заштитиме овие жени.
Мамо?
Не, не, не. Немој, Софија.
Не гледај.
Тато.
Софија.
Софија. Што е?
Ова е сѐ што имаш?
Тоа е тоа? Само некои стари извештаи и теории на заговор?
Смешно.
И мириса на помлад репортер кој очајно сака да си го види името под напис.
Софија, те молам... - Не знаеш ништо за татко ми.
Тој е добар човек.
И ако се обидеш да објавиш нешто од ова ѓубре,
мојата фамилија ќе те уништи.
Разбра?
Истата госпоѓа од ручекот?
Ако се среќаваш со новинар, луѓето ќе почнат да добиваат идеи.
На татко ти нема да му се допадне... - Престани.
Престани да зборуваш. Не ми треба твој совет.
Не ми е гајле што мислиш. Никому не му е гајле.
Ти си мојот возач. Само тоа. Затоа престани да зборуваш и вози.
Софија.
- Карла.
Софија, фала богу.
Ја виде невестата број три?
Боже. Тоа е многу.
Да. Лука вели дека ја запознал во Португалија.
Добро.
Португалија точка ком.
Да.
Мора да ми кажеш апсолутно сѐ.
Боже, да. - Сѐ.
Апсолутно. - Прво, мартини?
Јасно.
Софија.
Оз, што правиш внатре?
Ново сако? - Да. Да.
Добро изгледа. - Благодарам.
Татко ти сака да те види. Во неговата канцеларија е.
Немој да ми кажеш дека веќе ти здосади забавата.
Чичко Лука уште не раскажа за неговата вазектомија.
Зошто не ми кажа дека си се сретнала со новинар?
Никогаш, ама баш никогаш немој да зборуваш со печатот.
Мислев дека го разбра тоа. - Оз ти кажа?
Оз не знае што зборува.
Ми пријде една жена, но ѝ реков да се ебе. Толку.
Така ли?
Да.
Тато...
Зборував со Кензи.
Самер Глисон работи со полицијата.
Има отворена истрага.
Ме бараат за убиство.
Убиство, Софија.
Некои курви во клубот.
Зошто не дојде кај мене? - Требаше, во право си.
Но знаев дека тоа е срање
и не сакав да те загрижувам. - Престани.
Мислиш јас ги направив тие работи?
Не. Се разбира дека не.
Требаше да бидеш подобра.
Ова беше наменето за тебе.
Сѐ.
Како можеше да ми го направиш ова?
Јас... Никогаш не сум...
Никогаш не сум се сомневала во тебе.
Те сакам. И знам дека има објаснување...
Објаснување за што?
Имаше гребнатини на рацете.
Дента кога умре мама.
Но, знам дека... знам дека не беа од неа.
Го знам тоа. Јас...
Тие беа од...
нешто друго.
Не знам што, но...
нешто.
Нели?
Мојата...
слатка Софија.
Што ти се случило?
Како да не си при себе.
Збунета си. Болна.
Треба да заминеш пред да направиш сцена.
Тато, те молам... - Оз ќе те превезе до дома.
Веднаш.
Сфаќам дека си лута, но само си ја вршев работата.
Те пазев. За тоа ме плаќа татко ти.
А новинарите ти влегуваат во глава.
Не можеш да им веруваш, Софија. - Оз, ќути.
Ако навистина ме пазеше, ќе разговараше со мене.
А не со него.
Ти верував.
Честитки.
Го доби тоа што го сакаше. Сега татко ми те гледа.
Ти и сите што ги сакаш сте на неговиот радар.
Ајде. Што е ова?
Ајде, Кензи, исклучи ги светлата.
Ја носам г-а Фалконе дома. По наредба на татко ѝ.
Г-а Фалконе, излезете надвор.
Што е ова? - Татко ми ти се јави?
Излезете од колата.
Боже. Ме зафркаваш?
Софија Фалконе.
Тргни се! - Те апсиме...
Чекај... - ...за убиство на Самер Глисон.
Новинарката? - Што?!
Ти го направи ова? За него?
Врска немам што се случува. Кензи, што е ова?
Обвинета сте и за убиство на Јоланда Џонс,
Тејлор Монтгомери, Ненси Хофман... - Тргни се!
Не, никого не убив. Оз, направи нешто!
Еј! Пушти ја да си оди.
Послушај ме и замолчи, Пингвине.
Јави му се на Алберто!
Оз!
Кажи му што се случува. - Тргни ги раце од мене!
Оз!
ВИСТИНСКАТА ПРИКАЗНА ЗА БЕСАЧОТ
“Бесач“?
Така ме викаат? - Обични срања на таблоидите. Ќе помине.
Софија, татко ти тврди дека имаш минато со ментална болест.
Глупости.
Јавниот обвинител се сретна со судијата и судот нареди психолошка процена.
Затоа што татко ми рече така? - Не е само татко ти.
Повеќе членови на семејството напишаа изјави
навестувајќи го истото. - Заеби.
Чичко ти Лука.
Твоите братучеди, Џони и Карла Вити.
Го користат самоубиството на мајка ми како...?
Имам склоност кон убивање животни?
Сериозен си?
Знаеше за ова? - Не, се колнам.
Значи, ќе направам процена
и ќе одговорам на неколку прашања за да докажам дека сум разумна, нели?
Тоа е тоа, нели? А после?
Не е толку едноставно.
Судијата се согласи со барањето на јавниот обвинител.
Ќе те задржат во државната болница Аркам на набљудување.
Не.
Што? Не. Тоа нема никаква смисла.
Ќе бидеш под нивна грижа до почетокот на судењето.
Кога е тоа? - За шест месеци.
Боже. Не. - Жалам.
Нема да го правам тоа.
Не можеш да го спречиш ова?
Ти си ми адвокат. - Жалам.
Ќе ве оставам насамо.
Ме казнува. За нешто што тој го направи.
Не го знаеш тоа. - Алберто! Разбуди се! Ме зафркаваш?
Тој ги задавил тие жени.
А потоа ја задави и новинарката и ја обеси за да ме намести.
Истото ѝ го направи на мама.
Вистина е. И нема да преживеам.
Нема да преживеам на такво место.
Ќе умрам таму.
Ќе умрам таму и тој го знае тоа. Знае. Тоа го сака.
Престани.
Само шест месеци се.
Ќе издржиш шест месеци.
А потоа ќе имаш судење и ќе излезеш.
Ќе излезеш, вети ми. - Време е.
Чекај, сега?
Слушај, ти си ебана Фалконе.
Можеш. Знам дека можеш. - Не, не, не.
Ве молам, престанете.
- Софија.
Ве молам. - Софија, ќе биде сѐ во ред.
Алберто.
Не дозволувај му да победи!
Ве молам. Алберто!
ДРЖАВНА БОЛНИЦА АРКАМ ПОПРАВЕН ОДДЕЛ
Фалконе, Софија.
Јас сум д-р Вентрис, главен психијатар.
Ќе те надгледувам следните шест месеци.
Ова е мојот соработник, д-р Џулијан Раш.
Тој ќе ја спроведе твојата психолошка проценка.
Додека си тука, ќе бидеш под задолжителна изолација,
значи, без посетители, без надворешен контакт.
Чекај, што? - Треба да те набљудуваме без мешање.
Не, не. Чекај. Почекај една секунда. Овде има грешка.
Знам... Ве молам, само...
Знам дека ова постојано ви го кажуваат, но вистина е.
Не сум виновна. Ве молам.
Сфаќам дека ова е тешко прилагодување.
Одиме?
По мене.
Одмори се.
Здраво.
Тука горе.
Изгасни ги светлата!
Ти си Бесачот, нели?
Те видов на ТВ.
Се викам Страчка. Како птицата.
Не Маргарет. Маќеа ми ме викаше Маргарет.
Ѝ реков да не ме вика така, но не слушаше.
Во ред е да се плашиш.
И јас на почетокот се плашев.
Но, тука не е толку лошо. Ќе се навикнеш на звуците.
Излегувам за шест месеци. - Колку возбудливо!
Сигурно ќе има многу папараци на твоето судење.
Никој не ни пишуваше за моето.
Забавно ли е да си позната?
Мора да е забавно.
Бесач? Бесач?
Бесач.
Видете ја новата риба.
Бесач!
Бесач. - Еј, убавице.
Бесач!
Бесач. Бесач.
Јас сум, Страчката. Ти зачував место.
Бесач!
Д-р В. вели дека е важно да се дружам.
Понекогаш имам проблем со тоа.
Но, напредувам.
Бонбони.
Што е тоа?
Го добиваш само кога си добра.
А јас...
Не треба да е врзана со синџири?
Страчке, еј. - Леле, го гледаш она?
Боите? Сѐ е толку сјајно.
Еј, оваа не е врзана со синџири.
Ти ги уби тие девојки.
Девојки. Девојки. Девојки.
Никого не убив.
Лажеш.
Таа лаже. Лаже, лаже.
Како се чувствуваш?
Слушнав дека денес си имала инцидент во заедничката сала.
Една жена ме претепа додека сите стоеја околу и гледаа.
Да, имав инцидент. Да.
Жал ми е што ти се случи.
Зошто беше одврзана?
Не знам. Го разгледуваат тоа.
Дали некој ја ослободи?
Во тоа веруваш? Дека нападот бил координиран?
Знам што правиш.
Што?
Ми ги извртуваш зборовите за да звучам параноично.
Но ти не беше таму. Некој мора да ја ослободил.
Гледам, и порано си била на терапија.
Со д-р Шо.
Откако умрела мајка ти.
Смртта на родител е трауматичен настан,
и не е невообичаено да се пренесе таа тага во гнев или дури и насилство.
Не е невообичаено ни само да се биде тажен.
Нели?
Не ги убив тие жени.
Никогаш не би направила такво нешто.
Јас сум тука
затоа што татко ми сака да ме замолчи,
а мојата фамилија ќе прави што ѝ да каже.
Значи, велиш дека татко ти те наместил за убиство?
Не ми веруваш.
Не го реков тоа.
Гледам.
Не знам како да те убедам дека сум разумна
кога веќе си одлучил за мене.
Тука сум да ти помогнам, Софија.
Немам друга агенда освен тоа.
Мрдни!
Еби се, кучко. Кучка, кучка.
Дојди овде да ти ја изедам ебаната уста. Уста. Уста.
Ајде. Пробај. Пробај. Пробај.
Сакаш да ја повредам?
Нели? За што, да докажам дека сум убиец?
Тоа ли? - Ти ги уби! Кажи!
Кажи! Кажи!
Ова е татко ми. Ти... Ти работиш за него.
Докрајчи го.
Чекај. - Докрајчи го.
Докрајчи го.
Докрајчи го! Докрајчи го!
Што правиш?
Не. Не. Што е тоа?
Спремно е. - Не можете вака.
Не направив ништо лошо.
Ова не е казна. Вознемирена си.
Збунета. Ова ќе ти помогне повторно да се чувствуваш своја.
Чекај, чекај. - Отвори ширум.
Не! Немој!
Отвори!
Бесач.
Дали си добро?
Што?
Зошто го правиш ова?
Не сум виновна. Не сум.
Не.
Никого не убив.
Престани! Престани. Те молам.
Што ако ја кажува вистината?
Внимателно, докторе.
Мамо?
Софија.
Имаш посетител.
Оди.
Алберто. - Софија.
Софија. - Што?
Заеби. Многу ми е жал.
Нема да одиш на суд. Никој нема да го чуе твојот случај.
Твојот доктор тврди дека не си способна да ти се суди.
Д-р Раш? Не би го направил тоа.
Беше главниот на Аркам. Некој човек што се вика Вентрис.
Тој го напишал извештајот, а судијата се согласи. Готово е.
Но тоа...
Тоа не е...
Одлежав шест месеци.
Заслужувам судење. Имам...
Имам права. Ова е мојот живот.
Ќе поднесеме жалба.
Или ќе пробаме нова проценка?
Не знам. Кажи ми што да правам и ќе направам.
Тоа е тоа. - Не.
Софија.
Софија, немој. Не, немој. Те молам.
Знам дека е заебано, но мора да продолжиш да се бориш.
Јас не се откажувам.
Жими сѐ, еден ден ќе те извлечам одовде.
Софија.
Софија!
Софија.
Софија. Не знаев дека Вентрис ќе го напише извештајот.
Се обидов да го запрам.
Жал ми е.
Како помина?
Не баш добро.
Па, барем сега можеме да останеме пријателки.
Најдобри пријателки.
И можам да ти ја покажам градината.
Нема растенија. Повеќе е како двор.
Секогаш барам птици, но не можам да видам ниту една.
Сега ќе ти даде бонбони.
Што?
Веќе не мора да го лажеш д-р В.
Можеш да му ја кажеш вистината. Веднаш ќе ти даде.
Дали работиш за него?
Ме шпионираш?
Не.
Затоа ти дава дрога? За да добиеш информации од мене?
Не биди глупава. Јас сум ти пријателка!
И многу ќе се забавуваме заедно.
Можеме да славиме празници и родендени.
Мојот е во февруари, што значи водолија сум.
Чекај, чекај.
Ти реков, не сум виновна!
Софија.
Фала богу добро си.
Мило ми е што ми се јави.
Не брзај.
Ќе ти донесам нешто за јадење.
Ако сакаш да се измиеш,
има крпа и облека за преслекување во гостинската бања горе.
Појадокот е речиси готов.
Како се чувствуваш?
Како идиот.
Му верував, кога сѐ во моето тело ми велеше да не му верувам.
Требаше да го убијам кога имав шанса.
Софија. - Не знам ни каде е Оз.
Немам сојузници, немам ресурси.
А ако до утре не сум во авион за Сицилија, чичко ми Лука...
Па...
Можеби треба да одиш.
Не за твојата фамилија. За себе.
Излезе од Аркам пред само неколку недели.
Заслужуваш нов почеток, можност да заздравиш.
Зошто го правиш ова?
Што сакаш?
За да ти помогнам.
И да се чувствувам подобро или помалку виновен за тоа што ти се случи.
Даде отказ.
Ме напушти. - Заминав затоа што морав.
Затоа што можев.
Знам дека ти немаше избор. Но, сега сум тука.
Не мора да се преправаш со мене.
Ти недостига како беше во Аркам, нели?
Имаше напорна ноќ.
Контролата што ја имаше.
Лекувајќи ме.
Рехабилитирајќи ме.
Му помогнав на Алберто да те извлече.
А сега, еве ме, ја носам твојата облека.
Не заборавив, знаеш.
Како ме гледаше.
Толку љубопитен.
Какво е чувството да гледаш човек како се отвора?
И сега сакаш да отрпнеш со казна.
Тоа е апсурдно.
Татко ми ми кажа дека сум болна.
И д-р Вентрис.
А потоа и докторот п него.
Десет години мажите ме лажеа.
И доаѓам дома... и сѐ е исто.
Мислат дека сум мрдната.
Но не сум.
Не сум јас болната.
И не си ни ти.
Светот е.
Во право си.
Заслужувам нов почеток.
Го сакаше сирењето?
Сакам малку сирење.
Не сакам сирење. Земи го сирењето.
Што правиш?
Го поддржувам чичко Лука. Исто како и ти. Ќе ми ги додадеш ќофтињата?
Би сакал да изразам благодарност до сите овде.
Тензиите се големи
и посакувам да се соберевме под поинакви околности.
Но, нашата фамилија и порано се справуваше со бури
и тоа само нѐ направи посилни.
Џија. - Но еве.
Оваа куќа.
Ние. Ние сме светилиште еден за друг.
Наоѓаме утеха во славењето, дури и во најтемниот час.
Брат ми велеше дека вистинската сила...
Извинете, никогаш не сум била по говори, но сакав да кажам неколку зборови.
Не ти пречи, нели, чичко Лука?
Погледни ги сите.
Последниот пат кога сите бевме заедно беше роденденот на татко ми.
Пред десет години. Сигурна сум дека сите се сеќавате на таа ноќ.
Јас сигурно се сеќавам.
Ајде, време е да си легнеш. - Но тато рече дека ќе има торта.
Седни, Карла.
Џија, оди спреми се за спиење.
Како што знаете сите...
Во државната болница Аркам цела деценија ме клукаа,
осудена за убиство на седум жени.
Самер Глисон, Тејлор Монтгомери,
Јоланда Џонс, Ненси Хофман,
Сузана Викли, Деврај Блејк
и Триша Бекер.
Нивните имиња вреди да се кажат.
Жртвите брзо се забораваат, нели?
Нашите приказни ретко се кажуваат.
Добро. Во ред. Мислам дека е...
Да?
Имав многу време да размислувам.
И морам да кажам...
Бев искрено изненадена
колкумина од вас напишаа писма во кои му кажаа на судијата дека сум ментално болна.
Како мајка ми.
Не дека на судијата му требаше многу убедување.
Татко ми се погрижи за тоа.
Сепак ви верував.
Ве сакав.
А сепак, ниту еден од вас...
се обиде да ми помогне.
Освен брат ми.
Човекот кај кого сите долетавте да тагувате.
И, знаете, вистинскиот трн во око
е тоа што, за разлика од сите овде...
бев невина.
Мислам...
Добога, Милош има поголем број жртви од мене.
Софија!
Знам дека сите одвај чекате да заминам.
Никој не се срамеше за тоа.
Навистина се надевав дека ќе биде поинаку.
Но разбирам.
Веќе не се вклопувам во оваа фамилија.
Затоа, утре почнувам нов живот.
За првпат имам надеж.
За новите почетоци.
Спремна си за торта?
Имам крајче со твоето име на него.
Има повеќе чоколада со тони шлаг.
Но, мора да го јадеме во стаклената градина.
Да ѝ кажеме на мама?
Не. Не мора да ја будиме.
Може да биде наша мала тајна, важи?
Сакаш уште?
Треба да си легнам.
Знаеш, јас и брат ми спиевме овде кога бевме мали.
Ќе се гушневме во ќебиња
и ќе се преправавме дека ова е џунгла.
Да спиеме овде вечерва?
Може да биде забавно, нели?
Мајка ми ми рече да не зборувам со тебе.
Рече дека си направила лоши работи.
Таа е во право.
Направив лоши работи.
Зошто?
Па, татко ми ме затвори во зандана
со еден куп страшни чудовишта,
и морав да се борам со нив за да преживеам.
Дали и мене ќе ме заклучат?
Не, не. Не треба да се грижиш за тоа.
Ќе се погрижам никогаш да не мора да се бориш со чудовишта.
Важи?
Сега, поспиј си.
Врати се на спиење. Веднаш ќе се вратам.
Облечи ги панталоните, Џони.
Треба да разговараме.
Превод: Сандра Авросиевска