GŁOSUJCIE NA ZMIANĘ
Cześć. Wiem,
spóźniłem się. Nie zabijaj.
Nie obiecuję.
Gotowy? Wszyscy już są na dachu.
Muszę to tylko zostawić
- i zaraz dotrę. - Dobrze.
Spoko.
- Szybko! - Dobra!
Wtorkowy wieczór wyborczy zaczynamy od sensacji.
28-letnia Bella Reál
prowadzi z burmistrzem Tomlinem.
Cześć!
Mamo.
Tato.
Pamiętaj, że zalany ma być ryż, nie mąż!
- Trudno znaleźć te części. - Ale masz?
Chyba. To chciałeś?
Czterdziestki dwójki, tak?
Brawo.
Skołowałem.
Wiesz, że Manny powinien ci dodatkowo płacić
za wyszukiwanie rzadkich części?
Ma ze trzy warsztaty.
- Dorobilibyśmy. - Dość płaci.
Vic ma rację. Wykorzystuje cię.
Zachowujesz się, jakby to, że chcesz więcej, było złe.
Wystarcza ci takie życie?
Victor.
Pamiętaj, skąd pochodzimy. Mamy więcej, niż trzeba.
IDZIESZ?
- Graciela czeka, lecę. - A kolacja?
Zaproś ją. Zjemy.
Później. Ratusz organizuje fajerwerki.
- Obejrzymy z dachu. - Będzie Calvin?
- Nawet go nie znasz. - Jego kuzyn diluje.
Co z tego? Calvin nie należy do gangu Squida.
Możesz wyluzować i puścić mnie do kumpli?
Jak chcesz. Idź.
Dobra. Boże!
Nie wychodź tak!
Gość skacze na chodnik
i wieje na desce, a właściciel za nim.
I jego pies też.
Gość skręca za róg i łup!
- Rozjeżdża go ciężarówka. - Nic mu nie jest?
Kipnął. Pies też.
Co nam do tego?
- Taki tam horror. - Calvin!
Siema, Squid!
Jak leci, chłopie?
- Dobrze. - Co słychać?
Dla ciebie, stary.
- Dzięki. - Dla ciebie.
Siema, Victor.
Nie znoszę Squida.
Przepraszam. Nie wiedziałem, że będzie.
Chcę się wyrwać z tej nory.
Wstaw sobie kwiatki.
Jak u mnie. Naprawdę...
upiększają ściany.
Sam nie wiem.
Stąd...
wygląda nieźle.
Bo patrzysz z daleka na bogate dzielnice.
Gdybyś był tam i patrzył na Crown Point, mówiłbyś:
"Ale nora!".
Mnie się podoba.
Naprawdę! To miasto jest...
szalone.
Tu wszystko jest możliwe.
Ty i taka nawijka?
Działa?
To pokaz!
Zaczynamy!
- Boże! - W mordę!
Tutaj!
- Bomby? - Są wszędzie.
Na ziemię!
MAMA
PINGWIN
Zapaskudzisz mi okno, dzieciaku.
Daruj.
Dziś będzie ta noc!
Sofia się wije i wykręca,
ale nowy narkotyk Ala da nam fortunę.
Czyli ty i...
Sofia, to teraz...
jakby wspólnicy?
Chwilowo. Gdy Luca załapie, że rozrabia,
załatwi problem za nas,
a wtedy przejmę cały biznes.
- Luca to jej kuzyn? - Wujek.
Te ciule to jedna rodzina.
Sześćdziesiąt lat temu dwóch sycylijskich braci
chlapało spermą po całym bucie
i teraz mam nad głową od pyty zjebów Falcone!
Młody, o czym myślisz?
Dalej o kamykach?
Dla mnie to historia.
Dałeś dupy, konkretnie,
ale się nauczyłeś.
Nigdy więcej.
I dobrze, bo masz się skupić. Dziś nas wozisz.
Ja?
Was oboje?
A myślisz, że po co te ciuchy?
Nie będziesz wyglądał jak łajza.
Wiele od ciebie wymagam, wiem.
Nie gadaliśmy jeszcze o pensji.
Dlatego...
Bum i jest!
Jeden tygodniowo.
Tysiąc? Poważnie?
Jeśli czegoś chcesz, mówisz.
Skąd mają wiedzieć, na ile się cenisz?
Dwa tysiące.
O tym mówię,
ale nie. Przyszła.
Blackgate. Pewnie Sal. Odbiorę.
Zajmij ją, młody.
A jeśli spyta o brata albo Castillo?
Mów, że żadnego nie zabiłem.
- To zwykły kociak. - To Kat!
Nie wiesz gazetom.
Cześć, Sal.
Właśnie o tobie myślałem.
Nadia mówiła ci, co mam na Vitiego?
Próbuję coś ustawić, ale familia się izoluje.
Cholera.
- Gdzie Oz? - On...
On się... ubiera.
Dzień dobry.
To pilot do...
Właśnie.
Kicz.
Chce pani... usiąść?
Wolałabym nie.
Gdzie Oz cię znalazł?
Ja...
trochę pracowałem.
Nad jednym z jego wozów. Przy wozie.
Uznał, że dobrze mi poszło,
i wynajął mnie jako kierowcę.
Jesteś mechanikiem?
Tak. Powiedzmy. Ja...
tak jakby...
I nie radzisz sobie z zapalniczką?
Jest zepsuta.
Działa.
Jak ci na imię?
Ja... Victor.
Victor, młody mechanik.
Oz był moim kierowcą. Mówił?
Tak myślałam.
I jest. Co przegapiłem?
- Ładne lokum. - Dzięki.
Skromne.
Chodźmy.
Gotowy?
Tylko my. Wybacz, to będzie długa noc.
Myślałem, że jedziemy po dostawę.
Powiedzmy.
Chodź. Prowadzisz. Jak za dawnych czasów.
Czuwaj.
I żadnych głupot.
GRACIELA
- Victor? - Cześć.
Gdzie byłeś?
Zawsze dżentelmen.
Powiesz, co jest grane?
Alberto tego nie zrobił?
Nie był fanem szczegółów.
- Marco. - Mówił, że ma wielkie plany,
a ja się zajmę dystrybucją.
Zgodnie z obietnicą.
Doskonałe i nie do namierzenia.
SZPITAL ARKHAM
W porządku, pani Falcone.
- Przykro mi z powodu brata. - Każ ludziom uważać.
Czekaj.
Towar idzie z Arkham?
Myślałem, że to pomysł Ala.
Wiem.
Poznaj Treya Blooma, naszego chemika.
Witaj, bracie.
Co wy tu pichcicie?
Tędy.
Piękny produkt. Na tym podłożu pięknie owocuje.
Grzyby?
Nie!
Są niezwykle delikatne.
Zmiana wilgotności lub temperatury to koniec kolonii.
Kolonii, kurwa?! Zajebiście.
Wiem, że trochę cię nie było,
ale grzybki to można tu kupić wszędzie.
Gdzie ten rewolucyjny pomysł?
Masz bardzo ograniczoną wyobraźnię.
Chodź.
Nie chodzi o same grzybki.
To bazydiospory.
Że niby co?
Kolczakówka piekąca,
rzadka odmiana.
Psychoaktywny składnik ma działanie stymulujące i euforyczne.
Kompletny odlot.
Prochy na imprezę?
Można tak powiedzieć.
Brałaś to w Arkham?
Przygotowaliśmy próbki. Po dzisiejszym wieczorze
potrzeba będzie dużo więcej.
Rodzinnych dojść nie wykorzystasz.
Bo Luca zwęszy temat.
Dlatego tu jesteś. Twierdzisz, że wiesz wszystko o wszystkich.
Czas zabłysnąć.
Znajdź dystrybutora i niech miasto się bawi.
Cześć.
- Daruj, że nie dzwoniłem. - Dobrze, że jesteś cały.
Nie ma z tobą Calvina?
Zniknął w tym samym czasie i myślałam...
Nie widziałem go.
Dzięki.
Wozisz właściciela klubu, a on pozwala ci tu siedzieć?
Mniej więcej.
Cholera! Daruj. Ja...
- To... Wiesz. - Jasne.
Kapuję.
To mieszkanie burżuja.
Serio! Też nim jesteś.
Ja?
Dobrze wyglądasz.
Tęskniłem za tobą.
Wyjeżdżam.
Do Kalifornii.
Dlaczego?
Czemu to robisz?
Bo szkoła jest pod wodą,
a nie chcę żyć w obozie FEMA.
Tak, ale ty...
twoje życie jest tutaj.
Już nie.
Nasze rodziny nie żyją.
Musimy o siebie zadbać.
Kiedy?
Kiedy jedziesz?
Jutro wieczorem.
- Jasne. - Autobusem.
Głodna? Mam...
pizzę. Chcesz kawałek?
Victor.
Czekaj.
Udało ci się. To świetnie.
Masz coś, czego chciałeś.
Możesz też jechać ze mną.
Zaczniemy od nowa.
- Serio? - Tak.
Ja...
nie...
nie jestem pewien,
czy mnie puści.
Kto? Szef?
A co mu do tego?
Nie jest tylko właścicielem klubu. To...
jakby gangster.
Jeśli zwieję, on...
To dziwne,
ale lubi, gdy jestem w pobliżu.
Jest chyba samotny.
I widziałem różne rzeczy,
których nie powinienem,
dlatego nie wiem, co by zrobił, gdybym prysnął.
Tym bardziej powinieneś wiać.
Z takiej pracy nie będzie nic dobrego.
Ty taki nie jesteś.
Mówisz jak mój tata.
Przepraszam.
Nie.
To nic złego.
O, nie!
Cholera! Wraca. Musisz iść.
- Co? - Tak.
Zaczekaj.
- Masz. - To...
Posłuchaj.
Przenocuj w dobrym miejscu i kup mi bilet.
Naprawdę?
Spotkamy się na dworcu.
Powiesz szefowi?
Pomyślę.
Dobra.
Napiszę.
Dobra.
Sofio!
Gdzie byłaś?
Skąd tu tylu ludzi? I samochodów?
Musimy się przyczaić i przeczekać.
To twój plan?
Maroni w biały dzień wykańczają nam ludzi,
a ty organizujesz posiadówę?
To nie jest twój interes.
Zrozum wreszcie.
Luca jest głową rodziny.
Kiedy każe ci jechać do Włoch, pakujesz się w samolot.
KARTA POKŁADOWA
Sam drukowałeś?
Posłuchaj, kotku. Wiem, że masz nie po kolei w głowie,
to jasne,
ale ja się ciebie nie boję.
Dla mnie jesteś rozpieszczoną gówniarą, która dostała za swoje.
Dziękuję.
Doceniam.
- Muszę tylko zebrać... - Dwa dni.
Potem do Włoch.
Albo powiem ludziom, że tam się udałaś.
Bierz skrzynkę.
Ruchy!
Chinatown?
Wiesz, że ojciec wypchnął triady z interesu?
Byłem przy tym.
Szukamy kogoś, kto nie sypnie, gdy tylko usłyszy plan.
Chodź.
Co to?
Prezencik dla Link Tsaia.
To zastępca szefa triady, który odpowiada za kluby.
Po co nam zastępca?
Fen Zhao to ich Dai Lo. On musi przystać na spółkę.
A masz do niego dojście?
Masz do mnie, a ja do Linka.
Torba, młody.
Cześć.
Zamknięte.
Jak leci?
Oz. Do Link Tsaia.
Śmiało. Masz?
Z tyłu.
- Nie wiedziałem, że masz. - Uznałam, że ty też.
Nie wierzę!
- Następnym razem uprzedź. - Wolę najpierw przeprosić.
Miałeś nie wracać bez forsy.
Coś z górnej półki w Minus 44. Najlepszej.
Na chuj mi to? Wysłałem ci transport fajek.
- Gdzie działka? - Myślisz, że przyłażę goły?
Obaj wiemy, że gdybym cię wystawił,
skończyłbym z kulką.
Mam dla ciebie okazję,
ale z gnatem nie mogę się skupić.
Jeszcze nie.
Sofia Falcone. Nie spotkaliśmy się, ale ja panią znam.
I dobrze.
A to... powód wizyty.
Nazywa się... Bliss.
Słuchaj, Oz.
Jest taka dziewczyna.
Wiele dla mnie znaczy.
Ale ty też.
Wiesz, że nie jestem kapusiem. Nigdy bym cię nie...
Jeśli nawet coś widziałem...
Nigdy nic nie powiem.
Zabije mnie. Zabije.
Cholera.
Wysiadaj, synku.
Co...?
- Co zrobiłem? - Denerwujesz się?
Nie, tylko...
Tylko...
zacinam czasem.
To miejsce załadunku. Odwróć się.
- Przejadę. - Już. Ręce na maskę.
To twój wóz?
- Szefa. - Krzykliwy.
Masz przy sobie sporo forsy.
Nie wiem, o czym pan mówi. Nie mam pieniędzy.
Faktycznie.
Jak tylko wróci szef, znikasz.
Nie wierzę!
Serio wkręcacie mnie w spisek?
We dwoje chcecie załatwić rodzinę Falcone?
- W środku wojny gangów? - Spisek?
Książek się naczytałeś?
To raczej restrukturyzacja korporacji.
Nie robimy tego sami.
Mamy wsparcie. W samej familii.
- Serio? - Pewnie!
Myślisz, że liczymy tylko na farta?
Kto?
- Kto? - Tak, kto.
Johnny Viti.
- Pieprzysz. - Sam pieprzysz.
Wspiera cię zastępca Luki?
Wspiera mnie.
To kuzyn mojej mamy.
Jesteśmy bardzo blisko.
Wie, że Bliss zmieni zasady gry.
I że Luca
- nie ma jaj i boi się rewolucji. - Fakt.
Popatrz, jak spieprzył biznes z kroplami.
- Katastrofa. - Żenada.
- Fakt. - Zhao chce dowód.
List polecający?
Telefon wystarczy.
Od Vitiego. Osobiście.
- A może znowu ściemniasz? - Mówię prawdę.
Ale skoro wydajesz się wątpić,
Viti zadzwoni do staruszka. Powie, że nas lubi.
A wtedy umówisz nas z panem Zhao.
Dziś. Tutaj.
Zorganizujemy test.
A kiedy wszystko pójdzie jak z płatka,
damy ci uczciwą cenę.
Tak.
Wiedziałem, że w końcu wykonasz ruch,
ale o to cię nie podejrzewałem.
Jeśli zrobicie, co zapowiadacie,
umówię was z Dai Lo.
Reszta...
to nie moja decyzja.
I masz.
Czego nie wiem o Vitim?
Widzę, że dobrze się bawisz.
Wcale nie. Oz!
Dobra, mam plan. Musisz mi zaufać.
Lałeś po gaciach i co,
- gliniarz znalazł forsę? - Właśnie! Znalazł,
a ja mówię:
"Nie mam pieniędzy".
I je zabrał.
Całego patola?
Skurwiel!
Interesy kosztują, młody.
Takie życie.
- W takim razie... - I jak?
Dla mnie coq au vin i dolewka. Vic?
Ja wezmę stek...
stek...
- stek... - Frite?
Nie rób tego.
Daj chłopakowi dokończyć.
Przepraszam.
Właśnie.
Stek...
frites. Stek frites.
Tak, proszę pana.
"Proszę pana". Ratuje napiwek.
Nie musiałeś.
Wiem. Ty powinieneś.
Chrzanić, co myślą. Niech czekają. Nie spiesz się.
Masz w sobie gniew. Musisz go wyrzucić.
Gdzie...
pracowali rodzice?
W jakiej branży?
Mama była...
opiekunką domową,
a tata...
- mechanikiem. - Jasne.
Choć w głębi duszy był kucharzem.
- Kucharzem? - Uwielbiał gotować.
- Serio? - Tak. Głównie potrawy
- z Meksyku i Dominikany. - Jasne.
Carnitas, sancoho i takie tam.
- Piękna sprawa. - Jasne.
Tu też miałby używanie.
Ślimaki, ostrygi...
Nieźle.
Myślę,
że nigdy nie jadł w dobrej restauracji.
To nie w porządku.
Po prostu.
Posłuchaj, świat nie jest urządzony pod uczciwych ludzi.
Mechanik to dobry fach, który powinien być spełnieniem
pięknego amerykańskiego snu.
Ale nie tak działa świat.
Trzeba walczyć.
Jak miał na imię?
Juan.
Juan Ramon Aguilar.
Za Juana Ramona Aguilara.
Wychował dobrego syna.
Byłby z ciebie dumny.
Do roboty.
Cześć, Tina.
Co tu robisz, Oz?
Proszę o przysługę.
Bolesną.
- Co tak długo? - Boisz się, że już skończył?
Gratuluję zaślubin.
Kurwa!
Znikaj.
Jak dymanko, Johnny?
Tina. Pamiętaj o gatkach.
Piśnij choć słowo Luce,
- a przysięgam... - Co zrobisz?
Będziesz mnie nawiedzał?
Pieprzyć żonkę szefa? Amatorszczyzna.
A wy co, współpracujecie?
Oz pracuje dla mnie.
Ocipiałeś?
Podskoczysz Luce, żeby pomóc psychopatce?
Też jej pomożesz. Dlatego przyszliśmy.
Nie lubi, jak ją tak nazywasz.
- Ani trochę. - Będzie tak.
Ty zadzwonisz do Feng Zhao.
Powiesz, że ja i Sofia
mamy twoje poparcie. W porząsiu?
Mam okłamać szefa triady?
Okłamać? Zależy, jak to rozegrasz.
- Możemy razem wykiwać Lucę. - Właśnie.
Ja dostanę majątek, Sofia władzę,
a ty będziesz mógł dymać Tinę na plaży.
- Brzmi nieźle. - Prawda? To jak?
Naprawdę ufasz temu dupkowi?
- Po tym, co ci zrobił? - Ja jej?
Zamknij mordę!
Gdy cię zamknęli, Carmine dał mu klub,
ale go nie szanował.
Ty też go nie szanujesz.
Jesteś kompanem do kart i wódy, przyznaję,
ale nie tolerujemy cię dla twojego rozumu
i na pewno ci nie ufamy.
Pingwina trzyma się dla rozrywki.
Wszyscy wiedzą, że jesteś błaznem.
Skurwiel!
To cię śmieszy, draniu?!
Ty i rodzina wystawiliście Sofię do wiatru!
Pieprzony tchórz i krętacz!
Masz.
Dzwoń, kurwa.
Słuchajcie!
Dziś damy mieszkańcom Gotham coś nowego,
narkotyk o nazwie Bliss.
Dlatego was zaprosiłem.
Nikt nie sprzedaje jak wy.
- Najpierw 20 za strzał. - Czad.
Vic robi za magazyniera.
Wydaje wam dodatkowy towar,
odbiera forsę. Zgarnę was przed zamknięciem.
- Spoko. - Ochroniarze o was wiedzą.
W razie czego walicie do nich.
Przynieście nam fortunę. Idźcie!
- Do roboty! - Działamy.
WIDZIMY SIĘ ZA KILKA GODZIN
Młody.
Pamiętaj: chcą tego, co masz ty, nie na odwrót.
Ramiona wyprostowane, pewność siebie.
Słuchaj!
Nie prosiłbym o to, gdybym nie wiedział, że dasz radę.
Wierzę w ciebie.
Kapujesz?
To leć.
A ty dokąd?
Przypudrować nosek.
- Budująca przemowa. - Dzięki.
- Myślisz, że podziała? - Oby.
Feng Zhao zaraz będzie. Oby mu się spodobało.
Nikt nas nie ruszy.
Komu bardziej na tym zależy, mnie czy tobie?
Chcę tego dla ciebie.
Zawsze mówisz, co trzeba, prawda?
Zhao musi zobaczyć, że nie żartujemy
- i jesteśmy zespołem. - Było warto?
Co?
To, co mi zrobiłeś.
Było warto?
Dostałeś, co chciałeś?
Bo wydaje mi się, że chcesz więcej.
Czyja to gadka? Twoja czy Johnny'ego? Właśnie jesz mu z ręki.
Nie powiedział nic nowego.
Daj spokój! Jesteśmy tak blisko!
Zadałam pytanie.
- Jezu! Minęło 10 lat! - Wiem
i nie jestem już dzieciakiem, z którym możesz igrać.
- Nie o to chodzi. - Zhao przychodzi do mnie,
nie do mojego kierowcy.
Pamiętaj o tym.
Vicky! Więcej!
- Ile? - Więcej.
Weź.
Mam coś dla ciebie. Od chłopców przy stoliku.
- Ty masz towar? - Ja.
Dobra rzecz. Daliśmy 200.
Proszę.
To uczucie, które nie ma sobie równych.
Ludzie to widzą, czują,
a my zgarniamy dolary, panie Zhao.
Podwoiliśmy cenę, a sprzedaż idzie.
Weźmiemy 60 dolców za strzał. 60, pierwszej nocy!
Niebywałe! A dalej?
Nasz towar, pana kluby, kasyna... Widzi to pan?
Pani plan ma potencjał, pani Falcone,
nie przeczę,
lecz nawet z poparciem zastępcy
ryzyko jest zbyt wielkie.
Dlaczego?
Rodzina Falcone stykała się już z triadami.
Ojciec wypchnął was i zamknął w Chinatown.
Gdy umarł, otworzyłem szampana.
A ja przy pierwszej okazji zatańczyłam na jego grobie.
Mamy wiele wspólnego.
Jego znałem, a pani...
Jak mogę pani zaufać? Wiem, gdzie pani była.
Wstrzymuje się pan ze względu na Arkham?
Rozumiem,
ale nie tylko ja skrywam osobliwą przeszłość.
Ja też pana sprawdziłam.
Zanim komuniści wygonili pana ojca z Tajwanu,
był psychologiem, prawda?
- Owszem. - Zgodzi się pan,
że potrzeba sięgnięcia po narkotyki ma źródło w psychice?
Psychika jest źródłem wszystkich naszych działań.
A zatem proszę, żeby uważniej rozważył pan ofertę.
Niech pan spojrzy.
Ich miasto zostało zniszczone.
Naszego burmistrza zamordowano.
Szaleniec zatopił nasze ulice.
Ludzie stracili domy, rodziny.
JADĘ NA DWORZEC. GADAŁEŚ Z SZEFEM?
Świata, jaki znali, już nie ma.
Magazynier!
Zatańczmy.
Muszę wracać do pracy.
Odpocznij.
Przestań, Roxy.
To pokaz!
Victor.
Victor!
A ty co? Rozsypałeś.
- Weź się w garść. - Jasne.
Ci ludzie potrzebują ucieczki,
a nic nie daje lepszej ucieczki niż Bliss.
Dlatego dostawaliśmy go w Arkham.
Sprawiał, że byliśmy zadowoleni,
posłuszni.
Ból odpływał i mogliśmy zapomnieć, gdzie jesteśmy.
To potężny środek.
Ten, kto go kontroluje,
kontroluje rynek narkotykowy w Gotham.
Ale jeśli nie jest pan zainteresowany,
nie szkodzi.
Pójdę do Neonowych Smoków albo Gangu z Odessy.
Nie obchodzi mnie, kto sprzedaje nasz towar.
Co robisz?
Widział, co mamy.
Dogadaj się albo nie. Czekam na dole.
Już. Już.
Uspokój się. Uspokój się. Uspokój się.
Dobra.
AUTOBUS RUSZA. JEDZIESZ?
Jesteś! Szukałem cię.
Umowa zawarta. Triady w to weszły!
Jesteśmy na finiszu, ale trzeba uważać,
żeby nie dorwali nas Maroni. A ty, magazynier,
dałeś radę! Jestem z ciebie dumny!
Chodź! Powiedziałem Roxy, żeby przyniosła kilka butelek.
- Daj mi to. - Oz...
Już!
Wybierasz się gdzieś?
- Z moją forsą? - Nie!
Jesteśmy tak blisko, a ty wiejesz dla jakiejś dupy?!
Nie chodzi o nią. To nie o nią,
tylko... tylko...
Dzieciaku!
Chodzi o wszystko!
Robię, o co mnie prosisz. Wszystko. A przynajmniej próbuję,
tylko...
nie wiem, czy powinienem.
Jesteś za dobry na to życie? W tym rzecz?
Zabawne, kto to mówi.
Chcesz iść, to na co czekasz? Idź!
Nie mogę.
Myślisz, że wziąłem se, kurwa, zakładnika?
Że jesteś moim więźniem? Tak?
Tak się czujesz?
- Nie! - Źle ci było?
Co miałeś, zanim cię znalazłem?
Proszę.
Byłeś nikim. Przegrywem.
- Ja... - Nikim!
Dałem ci ciuchy, forsę, miejsce do spania,
wszystkie okazje świata! Tutaj!
Na litość boską! Ale to?!
Tylko to czujesz?!
Mogłeś odejść, kiedy chciałeś,
a zdecydowałeś się zostać. Sam siebie zapytaj dlaczego.
- Oz, ja... - Pomogę.
Zostałeś, bo chcesz czegoś więcej.
Więcej niż miał ojciec.
On by się mnie wstydził.
Wiesz, czego się musimy wstydzić?!
Tego, że pracujesz całe życie i nic z tego nie masz.
Myślisz, że jest dobro i zło,
ale nie,
jest tylko to.
Przetrwanie, bezpieczeństwo, przyjemność.
Za śmierć w trakcie nie ma nagrody.
- Pieprzę cię. - Mnie?!
Pierdol świat!
Ma w dupie ciebie i twoją rodzinę!
Jeśli myślisz, że jesteś nikim, to jesteś, do dnia, w którym zdechniesz.
Miałem cię za bystrzaka,
ale skoro takiego życia chcesz, to brawo, masz je!
Idź. Wypieprzaj. Ne zasługujesz na to.
TRANSPORT GOTHAM
Załatwione?
Triady w to weszły.
Nie cieszysz się?
Trauma jest wiarygodna.
Daj spokój, udało się! Świętujmy!
Jestem pewna, że możesz to robić sam.
Dobra, wydymałem cię.
To chciałaś usłyszeć?
Nie mów, że to przeprosiny
Nie wiedziałem, co zrobi Carmine. Coś musiał, ale...
kopane Arkham?
Własną córkę?
Myślałem, że ci pomagam.
Pieprzysz! Sypnąłeś mnie.
- Nie jestem kapusiem! - A ja Katem!
Widzisz, jak na mnie patrzą.
Wiem, że tak.
I po co to było?
Żebyś co,
został capo?
Nawet nie jesteś cynglem.
Masz rację. Nie jestem.
A dorobiłem się jak bandzior i wiesz co?
Było warto.
Pytałaś, to odpowiadam.
Mam klub, interes z kroplami, coś swojego.
Taki jak ja ma to wszystko.
Dla ciebie to nic, dla mnie wiele.
Dla mnie to lepsze życie.
Dlatego tak,
nie żałuję tego, co mam.
Ale mi przykro.
Z powodu wszystkiego, co ci zrobili.
Jezu! Byłaś dla mnie ważna, dalej jesteś.
A ja to spierdoliłem.
I tego nie przestanę żałować.
Nie wiem, co mam teraz zrobić.
Nie wiem, jak ci zaufać.
To może ci pokażę?
Nie ruszaj się, kurwa!
Oz, myślisz, że możesz z nami pogrywać?
Obserwowaliśmy cię, skurwielu.
W mordę.
- Gazu, młody! - A Sofia?
Kurwa! Zostaw ją!
Wiedziałem, że wrócisz! Wiedziałem!
To było niewiarygodne, dzieciaku!
Teraz się zacznie!
Tekst polski: Wojtek Stybliński