Kat
Sofio,
musisz wejść do środka.
Sofia?
Jesteś.
Alberto, twój palec.
Przysięgam, że któregoś dnia cię stąd wyciągnę.
Uważaj! Za tobą!
Berto! Nie! Nie!
Sofio,
jesteś bezpieczna.
Wszystko gra.
- Wszystko gra. - Zostaw mnie!
Sofio, Sofio, Sofio!
Sofio, Sofio, Sofio.
Już dobrze.
Głęboko oddychaj. Głęboko.
Licz ze mną.
Wdech na cztery.
I wydech.
Tak jest.
Dobrze.
Widzisz obrazki na ścianach?
Rzeczy na moim biurku?
DR JULIAN RUSH
Nie jesteś już w Arkham.
Jesteś bezpieczna.
- Powiedz, co widziałaś. - Muszę iść.
Mogę ci pomóc. Jesteś bezpieczna!
Nie jestem bezpieczna.
Jestem w domu.
PINGWIN
Gdybym wiedział o imprezie, coś bym przyniósł.
Bezczelny skurwysyn.
Zmuszasz mnie, żebym za ciebie beknął?
Nie zmuszam.
Wykorzystałem sposobność.
Ulica znowu mówi.
Ludzie wiedzą, że tylko jeden gość może się postawić Falcone:
pieprzony Salvatore Maroni!
Chcesz uznania?
Zasługujesz i masz.
Zawsze mogę cię sypnąć i powstrzymać wojnę,
w którą pakujesz moją rodzinę.
Powiem, że sprzątnąłeś Alberto,
i będę patrzeć, jak cię kroją.
Zawsze to jakieś wyjście.
Skoro włożyłeś sygnet,
pysznisz się nim,
to rób to na całego.
Posłuchaj,
Falcone liżą rany.
Są rozkojarzeni,
a ja mam dojście do nowego dona.
Ściągnęli brata Carmine'a, Lucę.
To cipa, ale mnie słucha.
To może wypalić.
Możemy ich wszystkich załatwić.
Jeśli zrobisz swoje.
To pies, a psa można zmusić do posłuszeństwa.
Wezmę na siebie Alberto, a ty dostarczysz obiecane krople.
To Ervad, jeden z moich capo.
- Pokieruje akcją. - Trasa prosta
aż do Robbinsville.
Tylko przez miasto.
Dalej, chłopcy!
Wykorzystamy wóz FEMA.
Krople będą jechać w beczkach na wodę.
Castillo!
Bez urazy, co? Jesteśmy po jednej stronie.
Jasne, Oz.
Dobra.
Pierwszy wóz i furgonetka do odstrzału.
Załatwicie tych frajerów, zgarniecie krople, rozlejecie krew.
- Wszystko? - Tak.
- Zamykamy! - Słyszeliście.
Jazda!
Ostatniego wozu nie tykacie, bo tam będę ja.
Dopilnuję, żebyście wzięli swoje bez komplikacji.
- Pasuje? - Tak.
Bum! I pozamiatane.
Pingwin!
- Jedziesz z produktem. - Dobrze cię widzieć, Johnny.
Ale słuchaj, wszystko gra.
Ja w ostatnim. Furgonetka zapakowana.
- Spoko. - Myśl, kurwa!
- Mamy wojnę! - Robię, co każecie.
Nie ja wymyśliłem przenosiny.
Dozbroimy wozy.
Sam mówiłeś,
że to twoja akcja. Skoro tak,
jedziesz z produktem.
Ruchy.
Są pod estakadą. Szykujcie się.
Słuchajcie.
Czemu rybitwa je ryby?
Bo gdyby jadła kury, byłaby kutwą.
Kapujesz? Od kury!
Teraz już tak. Dzięki za wyjaśnienie.
Też coś mam.
Co różni mafię od rządu?
Zorganizowanie!
Widzisz? Trzeba znać publikę.
W mordę!
Czekaj, Ervad! Mam krople!
Jebany zdrajca!
Kurwa!
W mordę!
Castillo!
Jazda!
Wskakuj!
Jedziemy, a oni walą w furgonetkę.
Pierwszy SUV się rozbija,
wyskakujemy
i przyciskają nas ogniem.
Gdyby nie on, byłbym trupem.
Castillo też żyje dzięki Ozowi.
- Kurwa! - Wskakujemy do wozu
i odjeżdżamy,
a oni strzelają jak opętani!
Rąbnęli nam cały towar!
Co niby miałem zrobić?!
Zasadzili się, bo przez was wyszliśmy na słabych!
Wyszliśmy, bo pozwoliłeś nas wydymać!
To twoja trasa!
Walili jak do kaczek!
To ja ocaliłem ludzi!
Ale nie krople!
Maroni prysnęli z towarem!
Myślisz tylko o produkcie?
Straconej forsie?
Zdobędziemy ją. Umyka wam najważniejsze.
Upokorzyli nas. Porwali mojego brata
i odesłali go w bagażniku
jak zwykłego śmiecia!
Posłuchaj, wszyscy żałujemy Alberto.
Wątpię, Milos. Wątpię.
Liczy się sprawiedliwość.
Mój brat, twój bratanek, zasługuje na nią.
Racja.
Czemu nie wywlekamy flaków z morderców?
Gdy nadejdzie czas, Maroni zapłacą.
Oni? Świetnie,
ale nie działają sami.
Skąd wiedzieli o trasie?
A o furgonetce?
Ktoś im pomaga.
Ktoś z rodziny.
Jak śmiesz?
Wpadasz, jakbyś coś znaczyła,
ale nie ty tu rządzisz.
Ani ty, Johnny!
Mówisz do mojej bratanicy!
Okaż, kurwa, szacunek.
Wybacz, Luca.
Sofio,
przepraszam.
Poślij więcej ludzi do ochrony domu i interesów.
Rozgłoś,
że kto sprzeda krople poza naszą siecią,
odpowie przed nami.
Na dziś wystarczy.
Będę jeszcze potrzebny, szefie?
Dość zrobiłeś.
Sofio,
zostań.
Zawsze potrafiłaś wyczuć łgarstwa.
Twój ojciec to wiedział.
Jeśli jest między nami kapuś, znajdziemy go,
ale jak i kiedy...
nie zależy od ciebie.
Kiedy i jak to twoja decyzja.
Bo jesteś szefem.
Tym razem ci daruję, bo jesteś w żałobie.
My też.
Jutro chowamy twojego brata.
Skup się na pogrzebie.
Rodzinnym interesem zajmę się ja.
- Sofio. - Czego chcesz?
Wiem, że sporo nas dzieli, bo mi to pokazałaś,
ale zapomnę, ile przez ciebie wycierpiałem, jeśli też zapomnisz.
- Serio? - Tak.
Jestem po twojej stronie.
Uratowałem Castillo, choć mnie torturował.
Czekaj, to nie maraton!
Mówiłaś o wtyce, a ja ci wierzę.
Popytam, powęszę... Dla ciebie wszystko.
Dlaczego?
Bo to ty powinnaś rozdawać karty,
szefować, nie brat Carmine'a.
- Uważaj. - I co mi jeszcze zrobią?
Al nie żyje. Ja też go kochałem,
bardziej niż te kutasy!
A jeśli to jeden z nich, będziesz następna.
Mieli gdzieś Ala,
a ciebie nie lubią i mają za wariatkę.
Przecież to czujesz.
Ale masz kartę,
dzięki której zmusisz ich, żeby się z tobą liczyli.
Dostawa Ala.
Nowy narkotyk.
On by tego chciał.
Zobaczyć, jak przejmujesz władzę, realizujesz jego marzenie.
Myślisz, że wiesz, co dla mnie najlepsze?
Czego potrzebuję?
Czym się od nich różnisz?
Nie o to mi chodziło.
I zupełnym przypadkiem, nagle jesteś po mojej stronie.
No proszę!
Mój ty pomocniku.
Dobra.
Żałosne.
Próbujesz zachować resztki godności
i liczysz, że cię ocalę?
Nie ma mowy.
Nic ci nie jestem winna.
Słusznie.
To ja mam dług.
Jebać ich!
Chcą mnie wygryźć,
a byłem prawą ręką Carmine'a. Wydawałoby się,
że to coś znaczy, ale nie.
"Dość zrobiłeś, Oz".
Tak myślisz, dupku? Przekonasz się!
Żaden nie miał jaj, żeby zrobić, co ja.
POSZUKIWANI PO POWODZI
Młody, idziemy!
Wiele osób ucieszyłoby się ze śmierci tego dupka,
nawet skakałoby z radości,
ale nie Sofia Falcone.
Zero luzu!
Nie spocznie, dopóki nie dostanie czyjejś głowy.
Czyli co? Jaki jest plan? Chcesz...?
Wiem, co ci chodzi po głowie, ale nie możemy jej zabić.
- Ja nie... - Chce dostać wtykę,
to jej dam.
Inaczej nie położę łapy na dostawie Ala.
Mówiłem bez kolendry!
- Jest wszędzie! - Przepraszam.
Jakbym miał w gębie mydło!
Dziewczyny w drodze. Wybieraj.
Odkąd runęła opaska brzegowa, przestępczość w Gotham
wzrosła już o 42%.
Są też przerwy w dostawie prądu. Sieci miejskie nie działają.
A burmistrz elekt nie odważy się nic zrobić.
Słyszałaś, że z Arkham wypuszczają psycholki?
Kat? Uniewinnioną ją.
- Mam to gdzieś. - Czekaj.
- Zostaw. - Sofia Falcone
zabiła co najmniej siedem kobiet!
- Kojarzysz Czaplę? - Nie.
To był klub.
Należał do rodziny Falcone,
a ja w nim pracowałem.
Pewnego dnia zjawił się Pinchy.
Powiedział, że tak dobrze mi idzie,
że weźmie mnie na kierowcę.
Tyle że nie umiałem prowadzić.
Jasne. I co?
Co?
Wziąłem robotę, a co?!
To było w piątek, a zaczynałem w poniedziałek.
W weekend gwizdnąłem buicka
i jeździłem po Eastside,
aż wpakowałem się do rowu.
Ale się nauczyłem
i w poniedziałek zostałem kierowcą Pinchy'ego.
- Gdzie teraz jest? - Kto?
Ten...
Pinchy. Co z nim?
Cóż,
Carmine odkrył, że gada z federalnymi.
Pinchy dostał kulkę,
ale Carmine uznał,
że warto mnie zatrzymać.
Dalej wiadomo.
Dobrze, że dotarłyście!
Alice.
Nowe futro? Mięciutkie.
- Cześć, kotku. - Cin. Rox.
Poznajcie Vica.
Vic, poznaj panie.
- Cześć. - W porządku?
Długi dzień. Dobrze, że jesteście.
- Tak? - Nastawię muzyczkę.
Pytam, ile ci zostało.
A ja mówię, że nic. Posucha.
Bzdura. Bzdura!
Jesteś mi winien!
Gadaj z Człowiekiem-Zagadką.
Ciężka noc, detektywie?
Wolne żarty. Ja...
Nie. Wybacz.
Z całym szacunkiem, ale nie.
Pracowałeś dla mojego ojca.
Jak połowa policji.
Ale ty byłeś szczególnie niezawodny
w tropieniu zdrajców.
Aż stałeś się ćpunem.
Obrażasz mnie. Nie muszę tego...
W prezencie z uwagi na twój stan.
Chcesz wziąć je teraz?
Śmiało.
O, tak!
Cztery godziny temu
Maroni porwali nasz transport jadący do Robbinsville.
Muszę wiedzieć, skąd mieli informacje.
I przychodzisz do mnie, nie do rodziny?
Sądzisz, że to ktoś wewnątrz?
Nie wiem, czy chcę się w to angażować.
Dyskretnie.
Spróbuję powęszyć.
Świetnie.
Słuchajcie! Dziś...
GDZIE JESTEŚ? W PORZĄDKU?
wszystko się zesrało
i trzeba to powiedzieć.
Maroni nas dopadli, ale wytrwaliśmy!
I zalaliśmy ulice ich krwią!
Tak jest!
Zachowajmy nasz gniew.
Tutaj.
Maroni nie wiedzą, co rozpoczęli.
- Przekonają się. - Racja.
Za przyjaciół, którzy nie mieli szczęścia!
Odpoczywajcie.
Chodź tu, Vic.
Rox,
to ten, co zamówił nie takie taco.
Vic, Roxy odnosi sukcesy w branży kamer.
Jasne. Występujesz?
Spokojnie, Romeo. Nie stać cię.
Zajmuję się fetyszami. Dominacją.
Czasem pracuję z ciastem.
Lubisz słodkie?
Zostawiam cię.
Tak.
Skąd jesteś?
Jestem z...
Z...
Jestem z Crown Point.
Kuzynka mówi, że to teraz ruiny.
Stracili dosłownie wszystko.
A ty?
To skąd znasz Oza?
Ja... pracuję dla niego.
Serio?
Jestem... jego kierowcą.
Tak?
Możemy pogadać?
Później, mała.
Mam sporo na głowie.
Zabiłeś Alberto Falcone.
Dlatego potrzebowałeś alibi.
Narażasz mnie i dziewczyny.
Tego nie było w umowie.
Powiedz coś.
Mogę powiedzieć wiele,
ale grunt, że nie musisz się bać.
Mam zdjęcia Johnny'ego.
Gdy Luca je zobaczy,
pieprzona gnida beknie dosłownie za wszystko.
Zastępca Falcone jest nietykalny.
Nikt nie jest.
W tym ty.
Spójrz na mnie.
Spójrz.
Postawiłaś na dobrego konia.
Nie zagarnę wszystkiego dla siebie.
Otworzę klub bardziej szykowny niż Góra Lodowa.
Zatrudnię dziewczyny.
Jutro na pogrzebie podrzucę fotki Luce
i mamy jak w raju!
Tylko mi zaufaj.
Chodź.
Oto ona.
Grasz w niebezpieczną grę.
Serio?
Myślisz, że chcę, żeby zapukała do mnie Sofia?
Takie jak ja mają dość wrogów.
Mówię ci. Wiem, co robię.
Miewałem gorsze kłopoty
i zawsze wychodziłem z nich cało.
Zaufaj mi.
Poradzę sobie z Sofią Falcone.
Kurwa.
Doceniam gest, ale to za dużo.
Daj spokój.
Tak?
Jadę.
Wszystko gra?
Tak. Robota.
Cześć, mamo.
- W porządku? - Pewnie!
Poszłam na spacer.
- Jasne. - A ten tu...
nie ma nic do roboty, tylko marnuje ci czas.
Chodź.
Ty...
jesteś tym pielęgniarzem?
Coś podać?
Wszyscy o to pytają.
Znalazłem ją po drugiej stronie ulicy.
Zagubioną, bez płaszcza.
Mówiła, że się spóźni na mszę.
Nie wiedziała, że to nie niedziela.
Jestem tylko gospodarzem budynku,
ale ta jej demencja...
jest coraz gorsza.
Może być potrzebna stała opieka.
Lekarzem też jesteś?
Nie płacę ci za diagnozę.
Chryste!
Miej ją na oku.
Jasne?
Tak.
Otwórz mu.
Z Bogiem!
Dzięki.
Uważaj.
KLASYKA JAZZU
Chodź.
Pomóż mi wstać.
Dobrze.
Właśnie tak.
Obiecałeś mi, Oswaldzie.
Zasługuję na lepsze życie.
Nie chcę siedzieć w tej norze.
Wiem, mamo.
Nie będę żyła wiecznie.
Jak wszyscy,
ale mamy czas. Cierpliwości.
Powiesz to nad moim grobem.
Nawet tak nie gadaj.
Pracuję nad tym.
Jeśli mój syn jest nikim, to kim jestem ja?
Oz,
zaczyna się pogrzeb.
Idź. Idź.
- Na pewno? - Tak.
Wynoś się.
Oswaldzie...
Wiem, mamo.
Nie zawiodę cię.
Jedź.
Odesłać ją! Odesłać ją! Odesłać ją!
Powiesić Kata!
Odesłać ją! Odesłać ją!
Falcone to faszyści!
Luca, mam coś dla ciebie...
- Panie Falcone. - Dzięki.
Kutas.
POWIESIĆ KATA FALCONE TO FASZYŚCI
Odesłać ją! Odesłać ją!
Nie lubisz tłumów?
Musiałam odpocząć od spektaklu.
Wszyscy się podlizują. Piękna ceremonia.
Nie widziałam cię tam.
A patrzyłaś?
Byłem z tyłu.
Myślałem, jak Al by tam cierpiał.
Wyszedłby wcześniej.
Na lepsze przyjęcie.
Tak.
Moi bracia nie mieli pogrzebu.
Mama mówiła, że nie zniesie współczucia.
W ogóle...
nie wychodziła z wyrka.
Tygodniami.
Chyba z miesiąc.
Próbowałem różnych sztuczek,
ale nic z tego.
A potem, którejś nocy, przyszła do mnie,
i to odstawiona:
"Oswald, wychodzimy".
Byłem zachwycony.
Poszliśmy do klubu jazzowego na Eastside,
Monroe's.
Pierwszy raz słyszałem muzykę na żywo.
Całą noc tańczyliśmy.
Ty i mama?
Tak było.
Tak uczciliśmy Jacka i Benny'ego.
Byliby zachwyceni.
Potem już wstawała,
chodziła do roboty, zajmowała się mną.
Co ją odmieniło?
Myślę, że ja, ale nie wiem.
Zmarło jej się i nie spytałem.
Gdy ktoś tak cierpi, trzeba uważać,
żeby ból nie pożarł człowieka żywcem.
Dużo zabawniej jest tańczyć.
Pani Falcone.
Telefon do pani.
Chodźmy do domu.
To, co mówiłem wcześniej, było szczere.
Przepraszam.
Detektyw mówi, że coś ma.
MUSIMY SIĘ SPOTKAĆ
Nie, nie. Chwila. Tutaj.
I proszę.
To Ervad.
Z ekipy, która podprowadziła wam krople.
Stanie na nogi, jak morfina przestanie działać.
Co mamy z nim zrobić?
Trwa pogrzeb.
Chciałaś odpowiedzi, to je masz.
Osobiście.
Tyle że długo nie pociągną.
Do piwnicy. Po cichu.
Gdy się obudzi, znajdź mnie.
Zapewniałeś, że wiele możesz,
że masz dostęp do Luki,
tymczasem porwali naszego człowieka.
A ty milczałeś.
- Nie ostrzegłeś! - Taj.
Mamy przewagę.
Nie oddawaj jej.
To nie Luca.
On wszystko robi ostrożnie.
To samowolka Sofii.
Babka wyszła z Arkham i jest...
Falcone to Falcone!
Skoro nie wiesz, co robią,
nic nam po tobie.
Złamałeś obietnicę,
a tego nie tolerujemy.
Dlatego przetrwaliśmy tak długo.
Czekaj!
Słuchaj, do cholery!
W kieszeni. W kieszeni!
W płaszczu!
Zobaczmy, co tam ma.
Na co patrzę?
Johnny Viti pieprzy żonę Luki.
Od lat. To dowody.
Mam brudy na nich wszystkich.
Mnóstwo.
Załatwimy ich po kolei.
Chcemy odzyskać człowieka.
Pewnie, ja też.
Jak się nazywa? Znajdę go.
Ervad Hakimi. Spotkałeś go w Blackgate.
Radzę się spieszyć.
Jeśli zacznie gadać, to o tobie.
Nie wierzę, że tu jest.
Wariatka.
Sofia gra w swoją grę.
Pewnie jedziemy na śmierć.
Zawracamy?
Jedyna droga to naprzód.
Nadia ma zdjęcia, ale Viti jest nasz.
Szukaj czerwonego merca.
- Ale... - I dla jasności,
ty podrzucasz kamyki, ja szukam Ervada.
Nie ma wielu miejsc, w których mogą go trzymać.
Słuchaj, chcę pomóc,
tylko mam kilka pytań.
Spójrz na mnie. Spójrz.
Zrobimy swoje, Viti beknie, a my pójdziemy w górę.
Nie wymiękamy, jasne?
- Tak. - Wiadomo!
Czujesz, że żyjesz?
Wali ci serce?
Dobrze. I tak ma zostać.
- Co mówi? - Dalej nieprzytomny.
Kiepsko wygląda, ale mam na niego oko.
Budź go! Chcę wiedzieć, kto zabił mi brata!
Oczywiście.
Nie martw się. Zaufaj mi. Chodzi o to...
Spokojnie, wiem.
- Oz... - Niby co?
Nie wciskaj kitu.
Straciłem ludzi i ledwo przeżyłem,
a wy nie mówicie, że macie jednego z nich?
- Co? - Serio?
Kogo trzymasz w piwnicy?
Znasz mnie od lat, a wolisz ufać zbirom Sofii?
Bzdura!
Chodź.
Alberto, Sofia,
Będę pierwsza!
Chodźcie!
Spójrzcie. Uśmiech!
Szczęśliwego Nowego Roku!
Będzie najlepszy!
COKOLWIEK?
Sofia! Mój Boże!
Jak dobrze cię widzieć!
Ciebie też, Carlo.
W ogóle się nie zmieniłaś.
Piękna sukienka. Zawsze miałaś dobry gust.
Pamiętasz te dzikie noce nad Como?
Picie i napalonych Włochów?
Miałyśmy przez to kłopoty.
Było warto!
Dalej co roku tam jeżdżę.
Zaplanujmy wypad.
Babski? Byłaby... zabawa.
Mamo, mogę tort?
- Kto to? - Gia.
Cześć. Jestem kuzynką mamy.
Gia.
Śliczna.
Spinka się odpina.
- Poprawię. - Nie trzeba.
I już.
Śliczna dziewczynka.
Tak.
Dobrze jej pilnuj.
W tej rodzinie młode dziewczyny nie kończą dobrze.
- Chodź. - Sofio.
Luca prosi.
A ty czego? To auto szefa!
Pracuję tu. Alarm wył.
Zabrałeś coś?
- Nie! - Co masz w torbie?
Stój!
Niewiarygodne!
Chcieliście to ukryć przed rodziną?
Cześć, Ervad.
Pobudka.
- Oz. - Przysłała mnie Nadia.
Słyszysz?
Pomóż.
- Pomóż mi. - Jasne.
Po to jestem,
ale tak nie wyjdziesz.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Jest taka babka. Zawzięła się.
Wparuje tu i zacznie pytać,
czy masz u nas jakąś wtykę.
Patrz na mnie!
Musisz powiedzieć, że to Johnny Viti.
On zabił Alberto Falcone.
Słuchaj. Johnny Viti.
Wystawisz go. Wtedy pomogę.
- Dobra? - Tak.
Johnny Viti.
Tak jest.
I jak?
Nie mogłem.
Nie podrzuciłem klejnotów.
Co ty pieprzysz?
Szuka mnie ochrona.
Oni...
Gdzie jesteś i gdzie klejnoty?
Musiałem zwiać, ale mam.
Nie... nie...
Nie mogę! Powiedz, co robić!
Mogę to zrobić, Oz.
Powiem, że to Viti.
Viti.
Nie. Zmiana planów, kolego.
Muszą dostać coś pewnego.
Inaczej będą mnie podejrzewać,
a tego nie chcę.
Wszyscy się poświęcamy.
Miałaś przyjść do mnie, nie kombinować!
Przyszłam, a ty kazałeś mi opłakiwać brata.
W rodzinie jest zdrajca,
a dzięki mnie dowiesz się, kto to.
Nikt nie wchodzi.
- Kurwa! - Chryste!
Ostrzegałam cię.
Przyprowadź mi wszystkich z transportu. Nikt nie wychodzi.
- Oz. - Widziałeś Vitiego?
- Chodź. - Co?
- Zamknij drzwi. - Co jest?
Do środka. Sprawdźcie, czy mają broń.
Szukajcie noża.
Co jest grane?
- Stój. - W piwnicy leży zadźgany Maroni.
Ocipiałeś?!
- Idziemy! - Pierdol się!
Tknij mnie, a utnę ci łapę.
- Na co się gapisz? - To ty, tak?
To ty wysłałeś nas na śmierć.
Co ci dali Maroni?
Ostrzegam, kuternogo.
Pierdolę twoją matkę, wtyko!
Pierdolę!
Spokój!
Ciebie też pierdolę, skurwielu!
Puść go!
Spierdalaj!
Stawać mi tu w linii!
Jeden z was jest zdrajcą.
Informuje wroga.
Koniec! Nie będę tolerował kapusia.
Czysty.
Jest. Miał w kieszeni.
To nie moje! To nie...
Puszczaj! Przysięgam, że to nie moje.
To ty.
- Nieprawda. - Byłeś z nim tamtej nocy.
- I go zabiłeś. - Nie!
- Nie zrobiłbym tego! - Daj broń.
- Daj mi broń! - Sofio, posłuchaj!
- Nie zrobiłbym tego. - Broń.
Jestem wobec ciebie lojalny!
Broń, kurwa!
Mogłeś go zostawić mnie.
- Skończone. - Zabiłabym go za Alberto.
Zdecydowałem.
Czas, żebyś opuściła Gotham.
- Co? - Musimy pomyśleć o tobie.
O tobie
i twoim bezpieczeństwie!
Włochy są teraz piękne.
Bywałaś nad jeziorem Como.
Masz rację, wujku.
Przyda mi się wyjazd.
Tak.
Dobrze ci zrobi.
Kochanie.
Chodź.
Skończyliśmy.
Pieprzony Viti ma mi rozkazywać? Mam sprzątać?
To on powinien tu leżeć, nie te łajzy.
Rany.
Połóż się.
To twoje miejsce.
Oz...
Kładź się!
Boże!
Jakie to uczucie?
Nie zamykaj oczu! Patrz!
Tak skończysz, jak spieprzysz sprawę.
Od śmierci nie ma odwrotu!
Wiesz, jak mało brakowało, żeby mnie odstrzelili?
Bo dałeś dupy!
Musiałem podrzucić nóż i kamyki.
Narobiłem się.
- Bardzo. - Przepraszam!
- Serio. - Pieprzyć przeprosiny!
Żeby przeżyć, musisz się dostosować,
reagować na sytuację,
szybko myśleć i działać!
Bo stanie się to!
Cokolwiek zlecił mi Carmine, robiłem!
Za każdym cholernym razem!
- Kapujesz? - Tak.
Serio?
Pieprzyć to.
Wstawaj. Daj grabę.
Do tej gry nie ma instrukcji.
Coś w tobie zobaczyłem, ale może się pomyliłem?
Może to życie nie jest dla ciebie?
Kto to dzwoni?
Zakop ciała.
Cześć, Sofio.
Jak leci?
CARMINE FALCONE 5.09.1957 - 5.11.2022
ISABELLA FALCONE 7.10.1959 - 20.03.1994
ALBERTO FALCONE 29.12.1983 - 15.11.2022
Zabił mi brata.
Mój człowiek pracował dla nich.
Dlaczego?
Za co?
Dla paru diamentów.
Castillo miał je w mieszkaniu.
To po nie jechał Alberto w noc swojej śmierci.
Chciał zainwestować w naszą przyszłość, w nowy narkotyk.
Razem mieliśmy rządzić rodziną.
Berto został mi odebrany,
a ja nie dam się staruchom odstawić na bok
i to ja wszystko im odbiorę.
Rzucę ich na kolana.
Powinno być zabawnie.
Co powiesz, Oz?
Wchodzisz w to?
Zatańczmy.
Tekst polski: Wojtek Stybliński