Jimmy K.
Jestem. Wal.
Cisza radiowa. Rozkaz Isaaca.
Odwołaj łodzie.
- Cisza. - Ty to robisz czy ja?
Może!
- Dobra. - Zaboli.
Już boli!
Boże!
Jesse, nie pozwól...
Nie pozwól mi umrzeć.
- Wiem. - Nie wiesz.
Wyrywając, uszkodzę tętnicę. Przepchnę.
A jeśli jest na odwrót?
Wiem, gdzie są tętnice!
- Nie jesteś lekarzem! - Bądź cicho!
Dina,
zaufaj mi. Zaufaj.
Wiem, wiem.
- Łyknij. Pomoże. - Nie.
- Pij! - Mówię "nie"!
Dobra.
Zrób to wreszcie.
To ja.
Jesse, Dina!
Jak się nazywa twój koń?
Gwiazda, jestem sama, otwieraj!
- Gdzie ona jest? - Co ci się stało?
Dina!
- Ona...? - Żyje. W garderobie.
- Garderoba. - Ellie! Gdzie byłaś?!
DZIĘKI, SEATTLE
Cześć.
Pokaż.
A dziecko?
- Nic mu nie jest. - Skąd wiesz?
Po prostu.
Usiądź tam.
Dobra.
Zdejmij koszulę.
Dobra, ręce w górę.
Trzy, dwa, jeden.
Powiesz mi, co się stało?
Znalazłam ją.
Znalazłam Norę.
To dobrze.
Wie, gdzie jest Abby?
Tak, ale mówiła tylko dwa słowa.
"Wieloryb" i "koło".
- Co to znaczy? - Może nic.
Była zarażona, już ją wzięło.
Zmusiłam ją do mówienia.
Myślałam, że przyjdzie mi to trudniej,
ale nie.
To było łatwe.
Po prostu zadawałam jej ból.
Zabiłaś ją?
Nie.
Zostawiłam.
Dostała, na co zasłużyła.
Albo i nie.
To było dawno temu.
Zanim trafiłam do Jackson.
W Salt Lake City była baza Świetlików.
Mieli szpital. Chcieli mnie wykorzystać do stworzenia szczepionki.
Ale to oznaczało moją śmierć.
Joel się dowiedział.
I zabił wszystkich ludzi w szpitalu.
Wszystkich.
Zabił ojca Abby.
Lekarza.
Strzelił mu w głowę.
Żeby mnie ratować.
To dlatego przyszli.
Wiedziałaś, kim byli?
Ale wiedziałam, co zrobił.
Przepraszam.
Musimy wracać do domu.
SEATTLE
DZIEŃ TRZECI
Masz więcej dziewięciomilimetrowej?
Dzięki.
Nie powinnaś wstawać.
Zaraz wrócę na kanapę.
Słowo.
Daj nadgarstek.
Drugi.
To na szczęście.
Nie wiem, czy ci pomogło.
Żyję.
Pójdę sam, jeśli chcesz, żeby Ellie została.
Nie.
Razem będzie bezpieczniej.
Miejsce spotkania niedaleko.
Jeśli Tommy tam będzie,
wrócimy przed zmrokiem.
Dobra.
Zabarykadujesz się?
Tak. Idźcie.
Dobra.
- Gdzie to spotkanie? - W księgarni.
Powiesz, jak znalazłeś teatr?
A ty, co robiłaś w nocy?
Weszliśmy najbardziej prawdopodobną trasą
i znaleźliśmy Gwiazdę.
Nie pytasz o nią, ale dobrze się miewa.
Zauważyliśmy symbol WLF na stacji,
wyszło nam, że wy też,
rozdzieliliśmy się i zaczęliśmy szukać.
Tak znalazłem teatr.
W twoich ustach to łatwe.
Dwa dni szukałem.
Było niebezpiecznie.
Dziękuję.
Szczerze.
Wiem, że jesteś zły...
W nocy Dina powiedziała, że nie może umrzeć.
Nie, że nie chce, nie może.
Nie chciała whisky.
Dina, która w życiu nie odmówiła chlania,
chwilę przed przepychaniem strzały przez nogę.
- Nie wiem czemu... - Wiesz!
Nie jestem głupi ani ślepy.
Widzę, jak na siebie patrzycie.
Jest inaczej.
Pewnie mówi ci więcej niż mnie.
Na przykład o ciąży.
Kurwa.
Cholera, strzelałeś?
Boże...
Przecież ci powie.
Udawaj zaskoczonego.
Między nami nic się nie zmienia.
Zmienia się wszystko, ale nie między nami?
To może inaczej?
Będę ojcem, czyli to ja nie mogę umrzeć,
a przez ciebie tkwimy na wojnie.
Nie przepraszaj, tylko szukajmy Tommy’ego,
żebym mógł stąd wyciągnąć nas i mojego dzieciaka.
POCZUJCIE JEJ MIŁOŚĆ
Jest więcej niż jedna?
Pewnie tak, nie wiem.
Musimy przyspieszyć.
Powiedz, że jesteśmy blisko.
Jeszcze dwie ulice.
Poczekajmy, czy przestanie padać, a potem...
W mordę!
- Już! - Widzę go!
Po tobie, Blizno!
Nie uciekniesz!
Tam, kryj się!
Biegnie do garażu. Biegiem!
Na ziemię!
Gnój!
Świat nie jest w równy, lecz ja zrobiłem swoje.
- Jak ominąłeś posterunki? - Teraz odpocznę.
- Jak?! - Módlmy się.
Świat nie jest w równy, lecz ja zrobiłem swoje.
Prowadziła mnie, teraz odpocznę.
- Niech mnie prowadzi. - Że co?
Niech mnie prowadzi.
Ściągaj mu łachy.
- Czekaj! Nie! Zostaw mnie! - Dalej!
Dalej, gnoju!
- Bierz go. - Już!
Jazda!
Rusz się!
Odwal się!
- Ellie! - Co?
Sześciu na dwoje.
- Nie wiesz, co się stanie? - To dzieciak!
Ci ludzie do siebie strzelają,
wieszają się i wyrywają sobie flaki!
Nawet dzieciom!
Nie zamierzam tu umrzeć.
Na pewno nie za nich.
To nie jest nasza wojna.
Chodź.
Dobre wieści.
Melissa i Kristi mówią, że to konwergencja.
Burza będzie coraz większa.
Rozkazy poszły ustnie i wszystko gotowe.
Oficerowie czekają,
ale żołnierze się boją.
A ty nie?
O 21:30 będzie ciemno.
- Zaczniemy ładować... - Wiadomo coś o Abby?
Od wczoraj nie.
I dalej nie znaleźliśmy Owena.
Mel też zaginęła.
Cała jej ekipa zniknęła akurat dzisiaj?
Mamy Manny’ego.
Mannych mamy wielu,
Owenów i Mel też sporo.
Lecz tylko jedną Abby.
O co ci biega?
Jest dobra, nawet świetna,
ale mamy tam całą armię,
a zachowujesz się, jakby była najważniejszą...
Kochasz ją czy co?
Sama już nie wiem!
Niejeden staruch...
Dobra, wystarczy.
Nie.
Jest spora szansa, że o wschodzie będziesz martwa.
I jeszcze większa, że to ja zginę.
I co wtedy stanie się z całą armią owiec,
które przezwały się wilkami?
Kto je poprowadzi?
Kto da nam przyszłość?
To miała być ona.
Ale stąd spieprzyła.
Czyli może jednak nie.
Kurwa.
To wasze graty?
Tak.
Skoro go tu nie ma...
Da radę. Wróci.
- A jeśli ma kłopoty? - Jeśli?
Wszyscy mamy kłopoty.
Znowu.
Ty, ja i chujowa pogoda.
"WSZYSTKO MA JAKIŚ MORAŁ, POD WARUNKIEM, ŻE UMIESZ GO ZNALEŹĆ"
POCZYTAJ DZIECKU
KOCHAM CIĘ NA ZAWSZE CZY TWOJA MAMA TO LAMA?
POTWÓR NA KOŃCU TEJ KSIĄŻKI
Dobry wybór.
Mogłem o tym pomyśleć.
Jeśli chodzi o mnie i o nią, nie wiem, co powiedzieć.
Mamy inne problemy.
Ciężarna oberwała,
Tommy’emu i nam grozi śmierć,
dlatego choć to miejmy już z głowy.
Tak, kocham ją,
ale nie tak jak ty.
Pamiętasz grupę, która stanęła w Jackson
po drodze do Meksyku?
Z Alberty?
Mieli niezły towar na wymianę.
Była z nimi dziewczyna,
starsza ode mnie, może pamiętasz.
Sprzedawała malunki, krajobrazy i takie tam.
- Dobre? - Nie.
Ale kupiłem cztery.
To pieprzone uczucie!
Gdy tracisz dla kogoś głowę z wzajemnością.
I co było dalej?
Najlepsze dwa tygodnie w życiu.
Ale nie została.
Nie chciała porzucić rodziny.
Prosiła, żebym ruszył z nimi.
Chciałem.
Najbardziej na świecie.
To czemu zostałeś?
Bo mieszkańcy Jackson przygarnęli mnie, chowali, karmili.
Bo wszyscy liczą, że będę kolejną Marią.
Bo uczono mnie, żeby najpierw myśleć o innych.
Jasne.
Kapuję.
Ty to św. Jesse z Wyoming, a reszta to dupki.
Możesz kpić, ale powiedz,
gdybym poszedł do Meksyku, kto ocaliłby was w Seattle?
Jesteśmy pod ogniem! Pod ogniem!
Marina Southlake!
To snajper, nie Blizna!
Niezidentyfikowany! Cholera!
Szachuje nas, dajcie wsparcie!
- Żadnego radia. - Snajper.
To Tommy.
Pierdol się!
- Straciłem trzech ludzi! - Dobra.
To jest Southlake. Tu nabrzeża.
To jedno z nich.
Pakuj się i w drogę.
Słyszysz?
Kierunek się zgadza.
Nie widzę oczywistej drogi, ale skoro on przeszedł, to i my możemy.
Ellie?
Koło. Wieloryb.
- Co? - Jest w jebanym oceanarium!
- Kto? - Abby, która zabiła Joela!
Jest w oceanarium. Poszukam łodzi.
- O czym ty mówisz? - Co?
Tommy jest tam i tam idziemy.
Nie wiesz, że to on.
- Wiem. - Nie.
Poza tym ich szachuje.
Wezwali wsparcie.
Poradzi sobie. Znam go.
Chciałby, żebym to zrobiła.
Gdyby jeszcze troje zagłosowało jak ty,
ruszyłbyś ze mną!
Byłem na "nie".
Dlaczego?
Bo wszystko, co robisz, robisz dla siebie.
- Boże. - Ellie.
- Boże! - Ellie.
To nie było w interesie społeczności.
Jebać społeczność!
Tylko o niej potrafisz gadać, hipokryto!
Ty to ten dobry, a ja ta zła?
Pozwoliłeś dziś zabić chłopaka. Bo co,
nie był w twojej społeczności?
Powiem ci coś o mojej społeczności.
Moja społeczność została zatłuczona na śmierć, a mnie zmusili, żebym patrzyła.
Nie myśl, że jesteś lepszy
albo w mojej sytuacji postąpiłbyś inaczej,
bo nie jesteś i nie postąpiłbyś.
Mam nadzieję, że ci się uda.
Rusz się.
Dobra.
Ładować!
Szybko!
Załadowane.
Nie!
Nie! Nie jestem stąd! Nie jestem Wilkiem!
Powiedz im!
Osada. Osada!
Zostawcie ją!
OCEANARIUM SEATTLE
Masz mnie
za jakąś nieczułą pizdę,
ale nią nie jestem.
I wcale nie o to chodzi.
Chcesz szukać za liniami wroga, samemu, po nocy?
W normalnych okolicznościach to samobójstwo,
a teraz?
Wiesz, co jest grane?
Wiem,
ale czy mam wybór? To Abby.
Pewnie, że masz, i ja też!
I wybieram właśnie z powodu Abby.
Dobrze. Pójdę sam, jak zwykle.
Obrócę w 30 minut. Jeśli tu będziesz,
dołączysz. Nie to nie.
Pierdol się, Owen.
Ręce do góry.
Gdzie Abby?
Nie wierzę.
Spokojnie!
To ja nie pozwoliłem cię zabić.
Nie wiemy, gdzie jest.
Gadaliście o niej, czyli, kurwa, wiecie.
Przynieś mapę.
Wskażesz, gdzie jest Abby,
a potem ty zrobisz to samo.
Oby wam się zgodziło.
Macie pięć sekund.
- Cztery. - I tak nas zabije.
Nie.
Bo nie jestem taka jak wy.
Trzy.
Dwa.
Ja to zrobię!
Pokażę ci.
Powoli.
Boże!
Nóż!
Masz nóż?
Zostało mi 30 sekund, dlatego się rusz!
Proszę!
Nóż.
Wyjmiesz je.
Wyjmiesz.
Co?
- Nie wiem jak! - Ja wiem.
Wystarczy jedno nacięcie.
Pamiętaj, żeby zawiązać pępowinę.
Spiesz się.
Spiesz. Bardzo się spiesz.
- Bardzo. - Dobra.
Jak głęboko?
Zaskakująco głęboko.
W którą stronę?
W którą?!
Poprzeczne dolne.
- Poprzeczne. - Nie wiem, co to znaczy!
Poprzeczne dolne.
Co? Co to znaczy?
Świetnie ci idzie. Naprawdę.
Wyjęłaś?
Ellie?
Ellie!
Boże!
Chodź. Już dobrze.
Chodź.
Cholera!
Dzięki Bogu!
Parkiem odpada,
dlatego musimy wyjechać południową stroną.
W taką pogodę z nią nie ruszymy,
czyli modlimy się o słońce,
rano bierzemy konie i nie patrzymy za siebie.
Wzięli w tym udział.
Z własnego wyboru.
Koniec tematu.
Ale Abby przeżyje.
Tak.
Potrafisz się z tym pogodzić?
Będę musiała.
Zacznę pakować sakwy.
Dziękuję, że wróciłeś.
Może nie chciałem?
Może Tommy mnie zmusił?
Zrobił to?
Nie.
Bo jesteś dobrym człowiekiem.
Tak.
Ale też coś sobie pomyślałem.
Gdybym to ja gdzieś błądził i miał kłopoty,
podpaliłabyś świat, żeby mnie ratować.
To prawda.
Wstań.
Wstawaj!
Ręce do góry, bo i tego zabiję!
- Uciekaj, Ellie! - Milcz!
Przestań! Dość!
Ty.
Puść go.
- Zabił moich przyjaciół. - Nie on, ja.
Szukałam ciebie i nie chciałam ich skrzywdzić.
Wiem, dlaczego zabiłaś Joela.
On to zrobił, żeby mnie ratować. To mnie szukasz!
Puść go.
Pozwoliłam ci żyć.
Pozwoliłam ci żyć!
- A ty to zmarnowałaś! - Nie!
Cześć.
- Cholera. - Śpisz?
Już nie.
To chodź. Isaac chce pogadać.
ZŁODZIEJE MIASTA
Dobra.
Ogarnę się i za pięć minut jestem.
Zabije cię, jeśli każesz mu czekać.
SEATTLE
DZIEŃ PIERWSZY
Napisy: Wojtek Stybliński