Będzie dobrze.
Spuści mi łomot.
Mówię, że będzie dobrze.
Oberwę pasem.
Nie ty.
Ja.
Idź do swojego pokoju i czekaj.
AUSTIN, TEKSAS 1983
Za 30 minut wracam na patrol, dlatego mów,
co się stało.
Dobrze wiesz.
Chcę to usłyszeć od ciebie.
Kupowałem trawkę,
chłopak chciał mnie orżnąć i się pobiliśmy.
To twoja wersja?
- Dobra. - Mówię prawdę.
Nie mówisz.
Tommy kupował trawkę, nie ty.
Przechodziłeś, zobaczyłeś
i skoczyłeś z pięściami.
Tommy...
Gadałem z pobitym chłopakiem, Joel.
I policjantami. Nie jestem głupi.
Uniknęliście poprawczaka, bo jesteście moimi synami.
Nie zrobisz mu krzywdy.
Opowiadałem ci kiedyś, jak ukradłem batonik?
Miałem 10 lat.
Dziadek się dowiedział, kazał mi oddać batonik i przeprosić kasjerkę.
Potem wróciliśmy do domu
i tuż przed wyjściem z auta...
Złamał mi szczękę.
Krew była wszędzie.
Babcia myślała, że umarłem.
Dwa miesiące chodziłem z podrutowaną szczęką.
Wszyscy wiedzieli czemu.
To było upokarzające.
Skoro wiesz, jakie to uczucie, to dlaczego?
Nie dlatego ci mówię.
Tak, biję cię,
i biję Tommy’ego.
Źle mi z tym.
Bardzo.
Może przesadzam,
nie wiem, ja...
Nie wiem.
Ale radzę sobie trochę lepiej niż mój ojciec.
I kiedy przyjdzie kolej na ciebie,
obyś poradził sobie trochę lepiej niż ja.
Ten nowy.
Jestem tu dwa miesiące, Seth.
Mówię.
Masz coś dla mnie?
Niech mnie chuj!
Wnuki będą zachwycone.
Jak je znalazłeś?
Przeszukałem stare domy w Hoback.
Też tam byłem.
Ale ja wiem, gdzie szukać, bo jestem przemytnikiem, a ty to...
Nie od zawsze.
Byłem gliną.
W Milwaukee.
Dogadamy się.
Zrobimy, co chcesz, i dostarczymy na... piątek.
Muszę mieć na jutro.
Wanilia czy czekolada? Wanilia łatwiejsza.
Wanilia.
I jeszcze jedna rzecz.
Spokojnie, masz tego mnóstwo.
Joel!
Co się stało?
A ty tu skąd?
- Jest na przeciwbólowych. - Co?
Nie, nie, zostaw. Nie dotykaj.
Co się stało?
Pracowała w kuchni i poparzyła rękę.
Jak?
Przycisnęłam do garnka.
Celowo?
Powiedziałam sobie: "No to jazda!". I już.
Po co?!
Nikt nie widział, bo byłam sama.
Ręka zrobiła się czerwona i ohydna.
A wiesz, czym pachniało? Wieprzowiną.
- Kto na to pozwolił? - Pozwolił?
A kto wiedział? Jadłem obiad!
- Boli. - Dobra.
Spokojnie, dzieciaku. Spokojnie.
Doktor V wpadnie i zrobi jej kolejny zastrzyk.
Ellie.
Chciałam znowu nosić krótkie rękawki.
Przepraszam.
Strasznie przepraszam.
W porządku.
Nic ci nie będzie.
Cholera, Seth.
Cześć.
"Najlepszego z okazji 15. urodzin, Eli".
Oby piekł lepiej, niż pisze.
Piecze.
Naprawdę dobry.
Właśnie.
Czekaj. Mam coś jeszcze.
Zamknij oczy.
Nie otwieraj!
Odwróć się do mnie.
I... otwórz.
- A to co? - Niektórzy nazywają to gitarą.
Zainspirował mnie jeden z twoich rysunków.
Musiałem odnowić.
Siodełko z prawdziwej kości,
pudło polakierowane. Grawerowałem dremelem.
To szlifierka rotacyjna
albo piła, zależy od końcówki,
w zasadzie narzędzie wielofunkcyjne.
W każdym razie
obiecałem, że cię nauczę.
Jeśli chcesz lekcję, później...
Chcę posłuchać.
- Jak gram? - I śpiewasz.
Nie, nie.
Ja nie śpiewam.
Mam urodziny czy nie?
Dajesz.
Cholera.
To wcale nie było do kitu.
Rozumiem.
Rękę.
Rozumiem.
Najlepszego, dzieciaku.
ROK PÓŹNIEJ
- To łuk i strzała? - Nie.
- To pistolety na wodę? - Nie.
- To dinozaur? - Nie zgadniesz.
Czekaj.
To mit kociaków?
Mit?
Chyba "miot".
Miot kociaków?
- Serio? - Serio.
- Nie. - Kurwa.
To kabriolet?
Po co ci kabriolet?
Do jazdy.
Przechodzimy.
Skąd wiesz, gdzie jesteśmy?
Odkryłem na patrolu.
Jesse miał 16 lat, gdy zaczął jeździć.
- Serio? - Nie to,
że nie lubię robić przetworów i przerzucać owczego gówna,
ale za murem przydam się bardziej.
W końcu zaczniesz patrolować.
Teraz ciesz się dzieciństwem.
Jak dotąd jest boki zrywać.
16 lat masz od czterech godzin.
Nie wyjedziesz bez szkolenia.
Brakuje ci tzw. cierpliwości.
Jesse mnie wyszkoli, jeśli pozwolisz.
Wy ze sobą kręcicie?
Słucham?
Spędzacie razem sporo czasu.
To cię śmieszy?
Widzę, jak na niego patrzysz.
Mam oko do takich spraw.
Chyba jednak nie.
Nie moja sprawa,
ale ktoś z tobą gadał o ptaszkach i pszczółkach?
Czyli fiutach i cipkach?
Jezu!
Obiecam, że nie zajdę w ciążę,
jeśli dasz mi się szkolić na patrole.
- Zgoda? - Zobaczę, co da się zrobić.
Długo jeszcze?
Jesteśmy.
Boże!
To dinozaur!
Podoba się?
Tak. Podoba.
Ellie!
Boże!
Uważaj!
Wlazłam na jebanego dinozaura!
- Tam jest muzeum! - Wiem!
Jeśli nie zlecisz z T-Rexa, zabiorę cię do niego.
Ale czad.
Długo wiesz o tym miejscu?
Jakiś czas.
Że niby kurwa co?
Trzymałem je na specjalną okazję.
Widzisz? Cierpliwość.
Jasne, kojarzę.
On działa?
Pewnie ktoś nasmarował.
SPACER WŚRÓD GWIAZD
Wyobrażasz sobie, że tam jesteś?
- Chciałabyś polecieć? - Gdzie?
W kosmos.
Prawdziwy?
Tak.
Ten poleciał i wrócił.
Apollo 15, 1971.
Otwórz go.
Spoko.
Lecisz w kosmos.
Musisz mieć kask.
Wybierz sobie.
Czym pachnie?
Kosmosem. I kurzem.
Dobrze. Jesteś gotowa.
Przerwać misję!
Siedzieli dokładnie tutaj.
Najlepszego, dzieciaku.
- Co to? - Coś,
czego znalezienie kosztowało mnóstwo wysiłku.
Puść.
Zamknij oczy.
Warto.
30 sekund i odliczam.
Astronauci czują się dobrze,
T minus 25 sekund.
20 sekund i odliczam.
T minus 15 sekund, sterowanie przekazane.
Dwanaście, jedenaście, dziesięć, dziewięć.
Sekwencja startowa.
Sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden,
zero.
Wszystkie silniki pracują.
Start!
32 minuty po pełnej godzinie
Apollo 11 wystartował.
Daję radę?
Żartujesz?!
Jest fajnie.
- Musimy to robić częściej. - Jestem za.
W porządku?
Tak.
ROK PÓŹNIEJ
NAJLEPSZEGO Z OKAZJI 17. URODZIN, ELLIE
Kurwa!
Joel, kurwa!
Właśnie.
- Wyjdź stąd. - Nie!
Co tu robisz? Miałeś być na patrolu!
Wróciłem wcześniej
z urodzinową niespodzianką.
Tak.
Ma 17 lat.
Ja mam 19, czyli...
Idę.
Co to?
Kurwa.
Nie jest skończony...
- Wyjdź. - Jasne.
Wszystkie nastoletnie bzdety naraz?
Narkotyki, tatuaże i seks?
Eksperymenty z dziewczynami?
To nie był seks ani żaden eksperyment.
Nie wiesz, co mówisz.
Pogadamy, gdy będziesz sobą.
- Co ty wyprawiasz? - Przenoszę się do garażu.
Akurat! Zostaw to.
Jest środek nocy i leje.
Odnieś na łóżko.
Tam nie ma ogrzewania ani wody.
- Nie zostaniesz tam! - Dobra.
Chcesz gadać? Śmiało.
Może zasady są złe, ale to mój dom!
Wcale nie!
Dali ci go!
A raczej nam.
Nic tu nie jest twoje.
Przepraszam za ten tatuaż, trawkę i zabawianie się z dziewczyną.
Ale nie żałuję.
Może...
powinnaś mieć swój kąt.
Tylko daj mi kilka dni, żebym go trochę ogarnął.
Dobrze.
Chodź.
- Dzięki. - Spoko.
Mogę zobaczyć?
- Bolało? - Tak.
Ale w dobry sposób.
Nie jest taki zły.
Lepszy niż to, co zrobiłem na twojej gitarze.
Nigdy cię nie spytałem, o co biega z tymi ćmami.
O nic.
Czytałam o nich w książce o snach.
Są symbolem.
Jasne.
Zmiany,
dorastania i takich tam?
Już późno.
Jasne.
Dobranoc.
Cześć.
ZIEMIA TRWA
Cześć.
Badacie sny i takie tam, nie?
Mam tu napis "doktor przyjmuje" jak Lucy z Fistaszków?
Tak, niektórzy badali sny.
Zwykle ci najgłupsi.
Taka ćma
to pewnie zmiana i rozwój, nie?
To byłby motyl.
A ćma to co?
Śmierć.
Jeśli wierzysz w te brednie.
A co?
MASZ WIĘKSZY CEL
DWA LATA PÓŹNIEJ
Tak sobie myślę.
Kombinuję.
Nie, myślę.
Już jakiś czas. O Salt Lake City.
Chcę tylko zrozumieć.
Dlatego spisałam kilka pytań.
Dobrze?
Dobrze.
Jeden. Skoro Świetliki wypatrzyły nas 1,5 km przed szpitalem,
jakim cudem dały się zaskoczyć bandzie łupieżców?
Dwa. Skoro łupieżcy mogli zabić wszystkich żołnierzy i Marlene,
a ty musiałeś mnie nieść, jakim cudem uciekliśmy?
Trzy. Skoro odpornych jest wielu,
czemu nikt nie słyszał...
Ellie?
Idę.
Ubrana?
Myślałem, że cię obudzę.
Nie mogłam spać.
Dobrze się składa z uwagi na prezent.
Masz 19 lat i wykazałaś się cierpliwością,
dlatego powiedziałem, że się zgadzam.
- Na co? - Na pierwszy patrol.
- Wezmę kurtkę. - I broń.
Jaki jest rekord zabitych na pierwszym patrolu?
Zero. To najbezpieczniejszy szlak.
Najpierw łatwo.
Super. Najlepszego.
Lornetka.
Po co? Tu nic nie ma.
Musisz wyrabiać nawyki.
Dlatego udawaj.
Takie zasady.
Pilnujesz partnera, przepatrujesz okolicę,
jesteś gotowa.
- Cholera! - Co?
Mała wiewiórka dyma dużą!
Pewnie trzeba zgłosić.
Darujmy sobie przepatrywanie.
Ale jest fajnie, nie?
Jak kiedyś, ty i ja na szlaku.
Wiem, że masz sporo zajęć,
ale byłoby miło, gdybyś znalazła
trochę czasu dla mnie.
Jasne.
- W porządku? - Tak.
Bo wyglądasz...
- Nie. - Coś cię gryzie?
- Zupełnie nic. - Cache Creek, tu Jackson.
Zgłaszam się.
Zarażeni za Pinnacle.
Eugene i Adam potrzebują wsparcia. Jesteście najbliżej.
10 minut. Niech się bronią.
- Wracaj do Jackson. - Nie.
To niebezpieczne, wracaj.
Nie jestem twoim bachorem,
tylko partnerką. Jedziemy razem.
Zejdziemy. Będzie szybciej niż szlakiem.
Pamiętasz, czego cię uczyłem?
Ty chronisz mnie, ja ciebie.
Chodź.
Cholera. Eugene.
Ellie!
Jesteś czysty?
Nie.
- Są tu inni? - Joel.
Są?
Poza mną?
Nie.
Dobra.
Słuchaj, mam jakąś godzinę.
Zrobimy tak. Wrócimy do bramy.
Gail wyjdzie,
będzie się trzymać na dystans,
żebym mógł się... pożegnać.
Nie możemy tego zrobić.
Możemy.
Pusty.
Nie!
Joel, muszę wrócić, zobaczyć ją!
Mam rzeczy, które muszę powiedzieć.
Rzeczy.
Nie rozumiesz.
Rozumiem,
ale mamy zasady i to niemożliwe.
Czekaj.
Wyciągnij rękę.
Co?
Wyciągnij rękę.
A teraz powoli i wyraźnie licz od 1 do 10.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć,
sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
Ma czas.
Zwiążemy go i odwieziemy.
Daj mu zobaczyć żonę.
Proszę.
Sprowadź konie szlakiem.
Poprowadzę go i się spotkamy.
Słowo.
Trzy metry z przodu.
Dziękuję.
Sprawia, że marzniesz.
Kordyceps.
Nie spodziewałem się.
Którędy?
W prawo.
Pięknie tu.
Nie odwracaj się.
Nie.
Nie możesz.
Nie rób mi tego!
Joel!
Jeśli masz dla niej ostatnie słowa, przekażę.
Dla niej?
Nie! To ja na nie czekam!
Od niej!
Umieram.
Jestem przerażony.
Nie potrzebuję widoku.
Potrzebuję Gail.
Chcę ujrzeć jej twarz.
Niech to będzie ostatnie, co zobaczę.
Jeśli kogoś kochasz,
zawsze widzisz jego twarz.
Widzę ją.
Przykro mi.
Uprzedzę ich przez radio.
Gdy tam dotrzemy,
powiem Gail tyle, ile musi wiedzieć, nie więcej.
Tak trzeba.
Ellie.
Nie miałem wyboru.
Został ugryziony, zanim go znaleźliśmy.
I...
chciał ci powiedzieć, że cię kocha.
I żałował, że nie może się pożegnać osobiście,
ale nie chciał cię narażać.
Nie bał się.
Był...
dzielny.
Sam ze sobą skończył.
Nie tak było.
Błagał, żeby cię zobaczyć.
Miał czas.
Joel obiecał, że go przyprowadzi.
Nam obojgu.
A potem strzelił mu w głowę.
Odejdź. Proszę.
Zostaw mnie.
Przysiągłeś.
Nie!
DZIEWIĘĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU 2029
Dobre, nie?
Dobra.
Pada, położę go.
- Przegapisz odliczanie. - Wrócę później.
Zostaw trochę.
- Pożegnaj się z wujkiem marudą. - Cześć, wujku marudo.
Dobranoc.
Widzimy się.
W przyszłym roku.
W porządku?
Tak.
Powiedziałam, że też uciekałeś, i wyszło,
jakbym nie była ci wdzięczna.
- Spoko. - A jestem.
Wiele dla nas znaczysz, zwłaszcza dla mnie i Tommy’ego.
Chcę powiedzieć, że wujek maruda to rodzina,
a rodzina sobie pomaga,
jeśli trzeba.
To rodzinne spotkanie.
Daruj.
W kościele? Lesby.
- Coś powiedział? - Ellie, nie!
Wynoś się stąd.
Seth?
Chodź na spacer.
Chodź.
Jesteś cała?
Co z tobą nie tak?
Nie potrzebuję twojej jebanej pomocy.
Jasne.
Co pijesz?
Kawę.
Skąd masz?
Pamiętasz tych z zeszłego tygodnia?
Wstydzę się przyznać, co wymieniłem,
ale nie jest zła.
Poradziłabym sobie z Sethem.
Wiem.
I nie chcę więcej słyszeć, że zdejmujesz mnie z patrolu.
Dobra.
Dina.
To teraz twoja dziewczyna?
Nie. To był...
jeden pocałunek. Nic nie znaczył.
Nie wiem, czemu to zrobiła.
Ale...
lubisz ją?
Jestem taka głupia.
Nie wiem, jakie zamiary ma Dina,
ale z tobą byłaby szczęściarą.
Jesteś strasznym dupkiem.
Okłamałeś mnie.
Spojrzałeś mi w oczy i skłamałeś.
To była ta sama mina,
ten sam, kurwa, wzrok.
Ale ja wiedziałam.
Cały czas wiedziałam.
Dlatego dam ci ostatnią szansę.
Powiedz, co się stało w bazie Świetlików.
Jeśli znów mnie okłamiesz, to po nas.
Byli tam inni odporni?
Byli tam łupieżcy?
Mogli zrobić szczepionkę?
A ty ich...?
I Marlene?
Żeby zrobić szczepionkę,
musieli cię zabić.
To powinnam była umrzeć!
To był mój cel!
Moje życie miałoby sens, a ty mi go odebrałeś!
Wszystkim go odebrałeś.
Tak.
I za to zapłacę,
bo się ode mnie odwrócisz.
Ale gdybym mógł wrócić do tamtej chwili,
zrobiłbym to wszystko jeszcze raz.
Bo myślisz o sobie.
Bo cię kocham.
Miłością,
której nie rozumiesz.
I może nigdy nie zrozumiesz.
Ale jeśli ten dzień nadejdzie
i doczekasz się dziecka,
to mam nadzieję,
że poradzisz sobie trochę lepiej niż ja.
Nie wiem, czy potrafię ci to wybaczyć.
Ale chciałabym spróbować.
Napisy: Wojtek Stybliński