СКАЛИЛА ПРИСТАП ВО ПОДРУМ
СКАЛА ЗА БОЛКА
ВАШАТА УДОБНОСТ И БЕЗБЕДНОСТ НИ СЕ ВАЖНИ. ИЗМИЈТЕ ГИ РАЦЕТЕ.
ПАРК
Твоите војници ти се лојални.
Мислам дека се загрижени дека ќе те погубиме.
Да ме погубувавте, Ајзак лично ќе дојдеше.
Има пукање на границата меѓу нас и Скарс.
Договорот може да е прекршен. Се занимава со тоа.
Ако е пак војна, ќе ни требаат сите војници.
Па, тој се прашува зошто очигледно си убила од своите.
Вклучувајќи го Лион.
Лион.
Боже.
Што се случи?
- Мојата единица ја... - Обезбедува болницата.
Ги знам наредбите. Јас ти ги дадов, Елис. Што се случи?
Поминавме од приземјето до шестиот кат.
Неколку расфрлани инфицирани. Можевме да се справиме.
Остана само подрумот.
Б1, Б2, Б3.
Го очекувавме најлошото.
Таквата средина им одговара, плус старите рекоа дека таму долу
ги однеле првите пациенти со кордицепс во 2003.
Плус тоа, имавме проблем со пристапот.
Овие скали тука,
тука и тука откажаа.
А, сите лифтови се заглавени во отворот под приземјето.
Единствениот влез и излез од подрумот е тука.
Ова скалило.
Вчера, таму го пратив одредот. Долу во Б1.
- И? - Ништо.
Целиот кат беше празен, ниту стаорци.
Денес, Б2. Се надевавме на истото.
Пратив друг одред и го поставив Лион главен, оти...
тој е најдобриот.
За неколку минути, тој се јави.
Има кордицепс на ѕидовите, на подот.
Имаше шанси да најдат инфицирани, но за тоа беа таму.
Па, им кажав да продолжат.
Пет минути подоцна, пак се јави.
Овој пат, тој...
се мачеше да дише.
Едвај зборуваше.
Мислев
можеби бил гризнат.
Реков: „Лион, те гризнаа?“ Рече...
Тој рече: „Во воздухот е.“
Тој рече: „Во воздухот е.
Запечатете нѐ.“
Не беше во вентилацијата
инаку ќе бевме инфицирани одамна.
Го собрав другиот тим и ја заклучивме единствената врата до Б2
и единствената врата до Б1.
И сторивме тоа што рече Лион.
Ги запечативме.
Ништо друго не излезе?
Никој друг не се разболе?
Добро.
Болницата е ресурс што не смееме да го изгубиме.
Ќе ги информирам само луѓето кои апсолутно треба да знаат.
Според мене, наредничке Парк,
си ја решила ситуацијата трајно и херојски.
Ти должиме.
Жал ми е за син ти.
СИЕТЛ ДЕН ВТОРИ
Контрола 14 оди северно на 13-та и Брадфорд. Уште 1,6 км.
Уште 1,6 км. Примено.
Мобајл три.
Та-да!
- Што? - Светла.
Добро.
Имаат голем генератор долу. Природен гас, срце.
- Смисли ли веќе? - Уште малку.
Но, ќе најдеш безбеден начин да нѐ внесеш во болницата?
Можам да помогнам?
Не.
Зошто? Зашто сум глупава?
Не би го употребила тој збор.
Навистина? Кој тогаш?
Неориентирана кон школо.
Еби се, одев на училиште. Дај да помогнам.
Вршам триангулација.
- Знаеш како функционира тоа? - Да.
Со триаголници.
Прилично е стандардно.
Се ориентирам од движењето на трупите и вршам триангулација до нивните бази.
Проценувам агли.
Да имав агломер, ќе беше многу поточно.
Јас всушност понесов агломер.
- Навистина? - Не.
Не знам што е тоа и мразев математика.
Ќе те оставам на мир и ќе го истражам местово,
зашто си страшно паметна и ќе го решиш ова.
Ели?
Да?
Смисли ли?
Мислам, да.
Добро.
Следиме безбеден пат западно до оваа точка.
Еве, дај да ти покажам.
Имаат патроли северно и јужно, вака.
Прилично рамномерно се распоредени, па ја набљудуваат целата таа област.
Но, има празнина помеѓу тука и тука.
Сега, на оваа мапа, ја гледаш долгава зграда?
- Да. - Па, ќе скратиме и ќе се протнеме.
- Што е таа долга зграда? - Немам поим.
Но, одделена е од станбената зона,
па можеби е склад или нешто.
Тоа е големо нешто за да го игнорираат.
Зошто не го патролираат?
Инфицирани.
Веројатно.
Ако преминеме, ќе излеземе зад нивните патроли.
Болницата е можеби 400 м оттаму.
Нора би требало да е на првиот кат, на крајот од северното крило.
Како го знаеш тоа, ебате?
Никогаш не ќутат. Слушам сѐ.
Морони.
Среде војна, а тие ги пренесуваат нивните позиции.
Да. Размислував за тоа.
Знаеш, луѓето со кои се борат, „Скарс“?
Веќе знаеме дека користат стрели, така?
И изгледаат култски или барем религиозно.
- Си слушнала за Амишите? - Амиши? Не.
Ги имало во 2003.
Главно, Пенсилванија,
но избрале да живеат како во 19. век.
Можеби Скарс се такви.
Без струја или технологија.
Бидејќи овие копилиња зборуваат на радиото
како никој да не ги слуша.
Да, и не им беше гајле што го нема вокито.
Добро е. Пресамоуверени се. Тоа ни дава предност.
Да.
Но, ова што го правиме е необмислено, па израмнети сме.
Ако тргнеме сега,
ќе биде темно додека стигнеме до големото нешто, така?
Да бидеме необмислени.
Сигурна си дека е безбедно?
Не ми веруваш?
Ти верувам. Не му верувам на Сиетл.
Ни јас. Но, да зборуваме како сѐ да е во ред,
бидејќи ако се вознемирам, пак ќе повраќам.
Добро, што велиш за ова?
Како ќе го крстиш?
Ако е женско, Ели.
Ако е машко, Елајџа.
- Навистина? - Не.
Зошто? Кул име е.
Што, ебате?
ПОЧУВСТВУВАЈ ЈА НЕЈЗИНАТА ЉУБОВ ПОЧУВСТВУВАЈ ГО ОВА, КУЧКО
О, Боже.
Не треба да бидеме овде. Не требаше да дојдеме.
Не требаше да те довлечкам. Ќе имаш бебе.
Што правам?
Дина? Сакаш да се вратиме?
Ќе те вратам. Не мораш да го правиш ова.
Многу сум глупава, ебате.
Знаеш, не ме праша за првата личност што сум ја убила.
Добро. Кој?
Кога бев мала, живеевме во колиба во шума северно од Санта Фе
и имаше распрснати семејства наоколу,
но главно бевме сами.
И ми здосадуваше затворена со мајка ми и сестра ми.
Ги молев: „Пуштете ме да си играм надвор.“
Но, мајка ми се плашеше и не ме пушташе надвор сама.
Но еден ден, излегов, ебате.
И имав пиштол, па кој ќе ме чепне?
Веќе знаеш како завршува приказната,
бидејќи не живеам во колиба северно од Санта Фе веќе
и немам мајка или сестра веќе.
Но, оти минатото на сите е заебано
и сме ги слушнале заебаните приказни на сите,
како мислиш дека оди оваа?
Не знам. Ограбувачи?
Само еден.
А, потоа?
Си дошла дома.
Тие биле мртви, него го немало?
Речиси. Тој уште беше таму.
Ги слушнав како врескаат.
И се вратив со пиштолот.
Но, бев пребавна оти имав осум години.
И кога ме слушна, се сврти и изгледаше преплашен.
А, кога го застрелав, изгледаше по... преплашен.
Ебате, жал ми е.
Не знаев. Мислев...
- Како стигна во Џексон? - Не е важно.
Ова е важно.
Без оглед на причината што Џоел им ја дал да го сторат тоа,
тој не го заслужи тоа.
И мислам, што ако не се искрадов?
Што ако мајка ми и сестра ми беа претепани до смрт пред мене?
Што ако тоа копиле ме натераше да го гледам тоа?
Ќе имаше разлика ако моето семејство прво го повредеше неговото?
Не.
И ако не го убиев, ако тој се извлечеше,
ти ветувам дека ќе го бркав засекогаш.
Засекогаш.
Ќе се вратам ако сакаш.
И ќе продолжам ако сакаш.
Нема точен одговор.
Ако умрам, моја вина е.
Нема да биде твоја.
Што сакаш да правиш?
Да продолжиме.
- Гледаш нешто? - Не. Ајде да одиме.
Побрзај. Долу, долу, долу.
Покривај ме.
Барем не сме блокирани.
Има уште две позитивни работи.
Рефлекторите се високо за да скенираат надвор,
што значи дека немаат поглед внатре.
Добро. Која е другата позитивна работа?
Онаа врата е отворена, а ништо не дојде да нѐ убие.
- Сѐ уште. - Супер.
Можеби.
Ќе ѕирнам.
Да, ти треба,
оти ти не можеш да се инфицираш.
Како изгледа?
Опседнато, но празно.
Како нас.
Не велам дека нема да има инфицирани внатре.
Всушност, нема шанси, ебате, местово да е празно.
Но, проста логика, нема да биде орда, нели?
Не сме под земја
и Волците се до нас со нивните возила и светла.
Орда нема да го игнорира тоа.
Па, што, имаме неколку залутани и неколку Кликери?
Можеме да се справиме. Сме го сториле тоа милион пати.
Да, ќе бидеме добро.
Но, пукањето е последно средство, добро?
Бидејќи ако Волците слушнат пукање, ќе ни се закачи цела армија.
- Добро. - Ели.
Што?
Ако стане лошо и треба да одлучиме меѓу пукање и бегање,
ќе бегаме.
Последно средство. Сфаќам.
Мислиш дека без оглед на сѐ, ќе почнам да пукам?
Буквално секогаш. Да.
Не се лути.
Малку си луда и тоа е возбудливо.
Тоа е една од причините зошто те сакам. Но, сакам да излезам одовде.
Ме сакаш?
- Јас... - Знам.
Па, кажи ми пак, кој е планот?
Ножеви или бегаме.
Добро, Луда.
Тргнуваме.
Засега е добро.
Чекај.
Слушаш нешто?
Не.
Па, наваму?
Да.
Многу прозорци овде. Да внимаваме.
Добро.
Дина.
Што е тоа, ебате? И зошто се крие?
Мислам дека е паметно.
Како тоа што ме демнеше во супермаркетот.
Добро, но го уби тоа, па може да го убиеме и ова, така?
Да. Го убив. Но, не пред да ме фати.
- Те гризна? - Што требаше, да ти кажам?
Ти ќе...
Слушај, ако е како другото,
ќе биде брзо и подмолно.
Но, овој пат е два спрема еден.
Тоа копиле ќе проба да нѐ нападне, па да го нападнеме ние први.
Ќе се разделиме.
Која и да ја следи,
другата ќе дојде и ќе го нападне одзади.
План?
План.
- Што ќе правиме? - Не знам.
- Да се вратиме од каде дојдовме. - Добро.
Ако бегаме, ќе нѐ бркаат. Па, мораме бавно.
Ја гледаш онаа ограда? Ќе намамам колку што можам.
Истрчај таму, обезбеди ја портата.
Како што ќе можеш и остани таму.
Дина, може да ме гризнат, многу пати. Тебе не.
Прави што ќе кажам.
Оди!
- Те гризнаа? - Што? Не.
Таа е добро.
Гледав. Не ја гризнаа.
Џеси, се колнам.
Мораме да одиме.
Не застанувајте. Продолжете.
- Ги гледаме! - Одете! Одете!
Одат кон запад.
Онаму! Онаму!
Паркот! Можеме да ги изгубиме таму!
Ајде!
Застанете. Не влегуваме таму.
Изгледа пет. Тројца непознати. Избркани во паркот.
Тешко вооружени. Не се Скарс.
Што прават?
- На позиција. - Ако пробаат да излезат, застрелајте ги.
Не влегуваат во паркот.
Мора да ме зафркаваш.
Супер. Уште инфицирани.
Можеби. Но, не можеме да се вратиме таму.
Ајде.
Џеси.
Џеси!
- Што? - Како нѐ најде?
Мапата што ја оставивте во театарот.
Импресивна триангулација, патем.
- Фала. Дело на Дина. - Верувај ми, не мислев дека си ти.
Како го најде театарот?
Изгледам како да сакам да зборувам сега, ебате?
Сам дојде?
Не. Јас и Томи.
Се разделивме кога стигнавме. Да покриеме повеќе место.
- Не ми се верува дека ве пратија. - Не тие.
Но, вие ќе умревте тука, па се искрадовме следната ноќ
и добро е што беше така.
- Добро ни одеше додека... - Додека што?
Додека не ни одеше.
Добро е Томи?
Се надевам. Требаше да се најдеме изутрина.
Па, што сега?
Ќе најдеме излез, ќе се вратиме во театарот,
ќе се засолниме ноќта, ќе се сретнеме со Томи,
а потоа ќе си одиме дома.
- Не. - Ели.
Што е тоа, ебате?
Еј. Одете.
Не, не, чекај, те молам! Те молам, чекај!
Не сум како другите! Те молам!
Не, не! Чекај, чекај, ќе се придружам!
Ќе ви се придружам. Да.
- Предоцна, Волку. - Не, чекај. Знам работи.
Знам што планира Ајзак. Можам да помогнам. Можам...
Не нѐ интересираат твоите зборови.
Зашто расипаната душа знае само лаги. Така учеше Пророчицата.
- Таа нека нѐ води. - Не, не, не.
Не, не.
Не, не, не!
Ве молам, ве молам. Не!
Не, не!
Не, не, не.
Ве молам. Ве молам.
- Вгнезден е во грев. - Не, не, не.
- Ослободи го, да ја знае нејзината љубов. - Не.
Не, не.
Не. Не, не, не. Ве молам, ве молам, не.
Боже, не. Не.
Сега е слободен.
Ебате.
Јас ќе ги одвлечам. Извлечи ја. Оди!
Ќе се најдеме во театарот. Оди, ебате!
Не се извлекуваш, Волку.
Таа те гледа. Таа нѐ надгледува сите!
Таа не е овде.
Таа нека нѐ води.
Добро, раширете се. Продолжете.
ЛЕЈКХИЛ БОЛНИЦА
Што имаме?
Не сум сигурен. Проверувам.
Ајде, Бони.
Животно беше или нешто.
Чисто е.
Среден си.
Спушти го тоа срање.
Рацете горе. Сврти се.
Се сеќаваш на мене?
Да. Се сеќаваш на мене.
Што сакаш?
Каде е Аби?
- Не знам. - Да, знаеш.
Ако ме застрелаш, од звукот секој војник ќе дојде.
Ти сепак ќе бидеш мртва.
Кажи ми каде е и можеби ќе те пуштам.
- Можевме да те убиеме. - Можеби требаше.
Или можеби требаше да стоите настрана од Џексон, Нора.
Каде е, Аби?
Жал ми е што го виде тоа.
Никој не треба да види такво нешто.
Престани.
Понекогаш ноќе, уште ги слушам неговите вресоци.
Беше ужасна работа, начинот на кој умре.
Да.
Да, малата кучка доби тоа што заслужуваше.
Да т'ибам!
Натрапник!
Еј! Застрелај ја!
Ебате!
Не, не, не. Не!
Нора, ќе умреш, ебате!
Нора!
Б2
Срање, отворено е.
Окното е отворено, ебате. Запечати го ходникот!
Назад, назад!
Окното е отворено.
ПРОСТОРИЈА ЗА НАПОЈУВАЊЕ
Глупава кучко.
Спори.
Дишиме спори.
Инфицирани сме.
Нѐ уби двете.
Навистина?
Ти си...
Ти си таа.
Ти си имуната девојка. Ти си...
Вистинска си.
Да.
Каде е Аби?
Зар не знаеш што стори тој?
Не ми е гајле.
Не ти е гајле?
Ги уби сите во таа болница,
вклучувајќи ја единствената жива личност која може да направи лек од тебе.
Тоа беше татко ѝ на Аби.
А, Џоел...
Џоел го застрела во главата.
Тоа го направи.
Знам.
Каде е Аби?
Не.
Каде е таа?
Не.
Каде е таа?
Не.
Каде е таа?
Еј, дете.
Здраво.
Преведено од: Елена Самандова