(เดอะลาสต์ออฟอัส)
เขาตายแล้ว
ใคร
ฉันไม่รู้จักเธอ
- อย่าเข้าไปนะ - หยุดพูด
ฉันบอกให้เธอกลับไป
ไม่
สมองเขากองเต็มพื้น
เธอโกหก
- ไง - ไง
บ้าเอ๊ย
- นายออกไปเหรอ - ใช่ กะว่าจะออกไปเฝ้า
เผื่อว่าพวกลาดตระเวน จะเข้ามาใกล้เกิน
อยู่ได้แค่ชั่วโมงเดียว
ไว้ผลัดกัน เดี๋ยวฉันไปเอาผ้ามาคลุมให้
บ้าเอ๊ย
ตอนมืดไม่เป็นแบบนี้นี่หว่า เวร เฮ้ย พวกเธอ เฮ้ย
ตื่นๆ ตื่นเร็ว ขอดูหน่อย
ก็ไม่เป็นไร
รู้แล้วว่าจะเจอกับอะไร จะได้คิดแผนกันถูก ใช่มั้ย
- แน่อยู่แล้ว - บ้าเอ๊ย
เวรแล้ว
นั่นมันเป็นเมืองเลยนะ แอ็บส์
ฉันนึกว่าจะเป็นพวกกลุ่มคนกางเต็นท์
เรารู้ว่าพวกมันมีไฟใช้
ก็นึกว่าเป็นเครื่องปั่นไฟเล็กๆ เหมือนที่ฐานหน้าของเรา
- ไม่ มันมีสายไฟแบบจัดเต็ม - เยี่ยมเลยมั้ยล่ะ
สายไฟไม่ใช่ปัญหา
ปัญหาคือตรงนี้
มีประตูใหญ่สี่ประตู ไม่มีทางเข้าออกอื่น
มีหอเฝ้าสองข้างทุกประตู
พลม้าลาดตระเวน อาวุธครบมือ เดินยามคาบเกี่ยวกัน
แปลว่าฝึกมาดี
ใช่ ต้องมีพวกทหารเก่าอยู่แน่นอน
แต่... โอเค
สมมติว่าเราผ่านประตู ผ่านยาม หรือพลลาดตระเวนเข้าไปได้
พวกมันมีหมาด้วย
โอเค ผ่านหมาด้วย
เราก็ยังไม่รู้ว่าโจลอยู่ที่ไหน
โอเค เอางี้มั้ย
ไปดักพวกลาดตระเวน จับมันมามัด
- แล้วบังคับให้บอกที่อยู่โจล - บังคับเหรอ
เราตกลงว่าจะไม่ทําร้ายคนอื่น นอกจากโจล ฉันไม่...
เมล บ้าเอ๊ย ใจเย็น
ฉันไม่ได้หมายถึงทําจริง ฉันหมายถึงแค่พูดขู่
ให้กลัว แค่นั้น
- แล้วถ้ามันไม่บอก เอาไงต่อ - เราคงปล่อยมันไปไม่ได้
ฉันพอมีไอเดียตั้งต้น สําหรับแผนการ ไม่แน่
ขอเวลาหน่อย รอให้มันตกผลึกก่อน
แต่นายคิดอยู่ใช่มั้ย
- กําลังคิดอยู่ - โอเค
งั้นฉันจะยื้อเวลาให้นาย
ฉันจะไปเฝ้าต่อ ต้องไปตรงไหน
ขึ้นเนินไป มีหินยื่นก้อนเล็กๆ
- เดี๋ยวไปเห็นเธอก็รู้ - โอเค
ถ้าแผนไม่ดีก็ฉิบหายแน่
หนาวอะไรขนาดนี้วะ
นายไม่ได้มีแผนจริงๆ หรอกใช่มั้ย
มีจริงๆ
แผนการก็คือ หาทางกล่อมให้เธอกลับ
เพราะไม่งั้น คนที่จะโดนฆ่าตายคือเราเอง
เออ มาแล้ว
ไง
โห สภาพดูไม่จืด
นายมาทําไมเนี่ย
ฉันมีงานมามอบหมายให้เธอทํา
ตามหน้าที่ของ ชาวแจ็กสันโฮล ไวโอมิง
- ลาดตระเวนแปดโมง - แปดยัง
ยัง ตอนนี้เจ็ดครึ่ง
แต่เธอต้องไปกับฉัน และฉันไม่ชอบไปสาย
โอเค ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บ
ได้ข่าวว่าพอฉันกลับแล้วสนุกน่าดู
อ่อ ใช่
ใช่ เธอจูบฉัน ดีน่าก็ชอบทําตัวแบบนี้
- เธอเมาเนื้อ ไม่น่าจําได้ด้วยซ้ํา - ฉันพูดถึงที่เธอมีเรื่องทะเลาะ
กับเซ็ธและโจล
เธอจูบดีน่าเหรอ
- เปล่า - เอลลี่ ให้ตายเหอะ
ฉันเลิกกับเขาแค่อาทิตย์เดียว
- เธอก็จีบแล้วเหรอ - เปล่า
- ฉันไม่ได้จีบ - เอาจริงดิ
ดีน่า... นาย...
มันไม่มีอะไรเลย เขาคงตั้งใจให้นายหึงแหละ
มันไม่ได้มีอะไรเลย จริงๆ นะ ฉันไม่ทําแบบนั้นหรอก
ฉันอําเธอเล่นน่ะ ฉันรู้หมดแล้ว ไม่สนด้วย
ไปเร็ว แต่งตัว ต้องไปแล้ว
กวนฉิบ
แต่ที่เธอทําก็เฮงซวยอยู่นะ
- ทุกคนทําอะไรกันอยู่ - สภาเมืองประกาศแจ้งเตือนภัย
ไคลี่กับแม็กซ์เจอพวกติดเชื้อเป็นกอง แถวเซเว่นเคบินส์เมื่อคืน
สภาพแข็งโป๊ก
- โอเค - สองคนนั้นไม่ได้คิดอะไร
จนเห็นอีกสามสิบตัว ที่อยู่ใต้ศพวิ่งออกมา
พวกมันใช้ตัวที่ตาย เหมือนฉนวนความร้อน
สามสิบ เวร แล้วเป็นไง
รอด วิ่งหนีไปขึ้นม้าทัน
ส่งทีมออกไปจัดการเรียบร้อยละ
แต่ตอนนี้เราไม่รู้ว่า มีอีกกี่ตัวอยู่ใต้หิมะ
อาจจะ 30 ตัว หรืออาจเป็นพันตัว
เป็นพันเหรอ เพ้อเจ้อเป็นบ้าเลย
นั่นไง "ความรู้ให้ห้า ความมั่นหน้าให้สิบ"
- สมเป็นเอลลี่จริงๆ - ไปตายค่ะ
แล้วก็ใครไม่รู้ ไปเล่าเรื่องผีเกี่ยวกับ
คนติดเชื้อที่ฉลาด ที่สุดในโลกให้สภาฟัง
ตอนนี้ทุกคนก็เลยขนหัวลุกกันไปหมด
มันไม่ใช่เรื่องผี
นี่นาย อย่าโกรธกันนะ แต่ฉันจะไปลาดตระเวนกับโจล
โกรธสิ เพราะเขาคือคนที่เธอ ไม่อยากเข้าใกล้ยังกับตัวเชื้อโรค
ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว โอเคมั้ย
ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะเมื่อคืนนี้ฉัน...
เออ ฉันรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น เวรเอ๊ย นายช่วยหุบ...
ปัญหาของฉันกับโจลมันซับซ้อน ฉันรู้ดี
และคนนอกอาจจะมองว่า มันแย่มากๆ มันก็แย่มากจริง
แต่ฉันยังเป็นฉัน เขายังเป็นโจล และเรา...
และจะไม่มีอะไรมาเปลี่ยนมัน
เพราะงั้นช่วยหยุดพูดเรื่องเรา เป็นห่วงเรา
และคิดเรื่องเราสักทีได้มั้ย
นี่แปลว่าเธอดีกันแล้ว
ตามนั้น
ถ้านายไม่ว่าอะไร ฉันจะไปลาดตระเวนกับเขา
แบบวันกิจกรรมพ่อลูกไร้สาระ โอเคมั้ย โอเคเนอะ
- เขาออกไปแล้ว - ฮะ กับใคร
ดีน่า เมื่อชั่วโมงที่แล้ว
จะบอกให้ว่าเขาก็อยากไปกับเธอ
แต่บอกให้ปล่อยเธอนอนต่อ ไปร้านอาหารกัน
ฉันไม่หิว
ฉันก็ไม่หิว แต่มาเรียมีเรื่องคุยกับเธอ
ไม่ต้องถาม ฉันไม่รู้
สิ่งที่เป็นไปได้ที่สุดก็คือ ทุกอย่างนี้ไม่จําเป็นเลย
ถ้าอาทิตย์หน้าทุกคนอยากด่า ที่ฉันทําให้ลําบากแบบไม่มีเหตุผล
ฉันจะมีความสุขมาก
แต่ทุกคนรู้งาน เตรียมรับเรื่องร้าย หวังถึงเรื่องดี
ครึ่งนึงในนี้ยังเมาค้าง และอยากให้ฉันหุบปาก
แต่ฉันจะพูดอยู่ดี เพราะไม่ได้พูดนานแล้ว
ถ้าเห็นพลุไฟ ได้ยินเสียงระฆัง
ให้หยุดทําทุกอย่าง แล้วทําตามแผน แผนคืออะไร
วาเนสซ่า แผนคืออะไร
วิ่งหนีเข้าไปในป่า
หนีเข้าป่าเหรอ
อย่าวิ่งหนีเข้าป่านะหนูจ๋า ความคิดนี้ผิดมหันต์
พวกคนแก่กับเด็ก ให้รีบลงไป ที่ชั้นใต้ดิน ห้องใต้ถุน
ล็อกประตู เอาของมากั้น
หลบอยู่ในนั้นจนกว่า เราจะบอกว่าปลอดภัย
- แล้วพวกที่เหลือ เราต้องไปไหน - ข้างบน
ใช่ ข้างบน ชั้นสอง ดาดฟ้า เอาอะไรไปด้วย
- ปืน - ปืน
- คุณ... - แปลว่าทุกคนต้องพกปืน
ในช่วงเตือนภัย
ปืนสั้น ปืนยาว เอาติดตัวไว้ อย่าให้ห่าง
ล็อกเซฟตี้ด้วย อาทิตย์ที่แล้วมีคนปืนลั่นใส่ตัวเอง
- เอิร์ล - อย่าซุ่มซ่ามเหมือนเอิร์ล
อาวุธหนักกว่านั้น หน่วยรปภ.จะจัดการ
คนอื่นที่เหลือ ถ้ามันหลุดมา
ขออย่าให้หลุด
อย่าไปที่ถนนหลัก
มันอันตรายที่สุด เชื่อฉัน ฉันรู้ดี มีคําถามมั้ย
ถ้างั้นก็ไปแจ้งกับหัวหน้ากลุ่ม
กระจายข่าวให้คนแถวบ้าน ให้ทุกคนรู้ข่าว
ไปกอดพ่อสิ บอกว่าพ่อเก่งมาก
มานี่
นี่ไม่จริงใช่มั้ย แค่การซ้อม
- ใช่ แค่การซ้อม - แต่ถ้ามาจริงก็ไม่ใช่ซ้อมละ
ถูกต้อง
- โอ๊ย บ้าเอ๊ย - หยุดเดี๋ยวนี้เลย
ขอบคุณ
เซ็ธ มีอะไรจะพูดมั้ย
มี
คือเมื่อคืนนี้ฉันคงจะ ดื่มเยอะเกินไปหน่อยน่ะ
ใครๆ ก็เป็นกัน
เมาแล้วพูดอะไรหมาๆ ไม่คิดผ่านสมองมาก่อน
- เอลลี่ - ไม่ เธอก็พูดถูก
ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น
ฉันไม่ควรคิดด้วยซ้ํา
ฉันขอโทษ
ฉันทําแซนด์วิชให้พวกเธอ ถ้าจะไปข้างนอกกัน
ไส้เนื้อ สเต๊ก
- ขอบคุณ - ได้ งั้น...
- ขอให้ปลอดภัยนะ - บาย
ไปคอตตอนวูด ออกเดินทาง
- เราต้องกังวลกับมันมั้ย - ไม่อะ มันอยู่แค่ข้างบนเขา
ขอให้จริงเหอะ ออกมาแค่สิบวิ ฉันก็ตูดชาหมดละ
เวรเอ๊ย
ช่างเหอะ
"ลาดตระเวนยอดเขา ทัศนวิสัยลดลง"
ทีมยอดเขา ทวนซ้ํา
"เรามองไม่เห็น ทัศนวิสัยต่ํามาก เราจะกลับแล้ว"
ทวนซ้ํา
- จูน - ว่าไง
ไปหาเอมี่ที่ห้องวิทยุ
บอกให้เร่งสัญญาณ แล้วเรียกทุกหน่วยกลับมา
โอเค ได้
"ลาดตระเวนคอตตอนวูด กลับมาที่แจ็กสันเดี๋ยวนี้"
ไงนะ
เวรเอ๊ย
ทวนซ้ํา
"ลาดตระเวนคอตตอนวูด กลับมาที่แจ็กสันเดี๋ยวนี้"
ได้ยินแล้ว แต่เราน่าจะ มาไกลเกินกว่าจะกลับไป
ฉันรู้จักที่ให้เราเข้าไปหลบได้
"รับทราบ เข้าไปหลบจนกว่า เราจะติดต่อไป หาที่อุ่นๆ"
เออ เช่นกัน เปลี่ยน
- ไปที่ไหน - ทางนี้
- พวกมันไม่เป็นไรใช่มั้ย - ได้กินก็โอเค
- โอเค แล้วเราล่ะ - ทางนี้
โอเค
(เซเว่นอีเลฟเว่น)
บ้าเอ๊ย
นี่ฉันเห็นภาพหลอนเปล่าวะเนี่ย
ใช่มั้ง เธอเห็นเซเว่น ที่มีแต่กัญชาเปล่าล่ะ
- เห็น - งั้นก็ไม่
นายรู้จักที่นี่ได้ไง
ยูจีน
ฉันลาดตระเวนกับเขาคนแรก
วันนึงเขาพาฉันมา
บอกว่าเจอที่นี่ปีก่อน ตอนลาดตระเวนคนเดียว
ให้ฉันสาบานปิดปากให้สนิท
บอกว่ามาเรียไม่คงสนับสนุน ที่เขาจะปลูกพืช
โอเคใช่มั้ย
(ยูจีน ลินเดน)
ใช่
เขาเคยอยู่ไฟร์ฟลายเหรอ
ใช่ แค่ช่วงแรกๆ น่ะ ออกตอนปีหนึ่งศูนย์
ทําไมอะ
เขาบอกว่าไม่อยากฆ่าคนอีกแล้ว
น่าจะเคยไปรบเวียดนาม
มันไม่ถูกต้อง ที่โจลต้องเป็นคนฆ่าเขา
โคตรจะแย่
เขาไปรบ รอดกลับมา แต่ต้องมาตายแบบนี้
แต่จะทําไงได้ล่ะ
จะช่วยก็ไม่ได้
ใช่
ไม่ๆ... เวรเอ๊ย
บ้าเอ๊ย
เวรเอ๊ย
ส่งมือมาเร็ว
ส่งมือเธอมา
ส่งมือมาเร็ว
- วิ่งไหวมั้ย - ไหว
ไป ทางนั้น
(เขตหวงห้าม ทําเหมือง ห้ามเข้า)
โจล
บนนี้ มาแล้ว ฉันมาแล้ว
เป็นไงบ้าง
นี่ เธอ
- ไม่ ไม่เป็นไร - โดนกัดมั้ย
งั้นรีบไปกัน
เร็ว
- เอาไงกันดี - เผ่นสิ
กลับแจ็กสันเหรอ มันไกลเกิน ไม่ถึงครึ่งทางเราแข็งตายก่อนแน่
- รู้แล้ว - แล้วไอ้พวกนั้นมันมาจากไหน
- เธอมาจากไหนเนี่ย - จากบนเขา
โอเค โจล ถ้าเราอยู่ต่อก็ตาย ถ้าออกไปข้างนอกเราก็ตาย
- ไม่รู้โว้ย ไม่รู้ ฉันคิดอยู่ - บ้านพัก
พวกเพื่อนฉันหลบพายุอยู่ที่นั่น ขึ้นเขาไปครึ่งทาง อยู่ไม่ไกล
ถ้าพวกติดเชื้ออยู่ข้างล่าง บนเขาก็อาจจะไม่มีเหลือแล้ว
เราเหลือทางเดียวละ เพื่อนเธอมีปืนมั้ย
- มี - ดี เพราะเราต้องใช้ปืน มาเร็ว
เป็นไงบ้าง
- ระยะคลื่นตอนนี้ไม่ค่อยดี - ทุกคนติดต่อมาแล้วใช่มั้ย
- กําลังกลับมากันเหรอ - หรือไม่ก็หาที่หลบ
ยกเว้นโจลกับดีน่า
แล้วพวกนั้นอยู่ที่ไหน
- ไม่รู้ พวกเขาไม่ตอบเลย - ลองเรียกอีกที
อีกที
เหมืองทองแดง นี่แจ็กสันเรียก ตอบด้วย
เหมืองทองแดง ตอบด้วย
โจล ตอบวิทยุสักทีสิโว้ย
บ้าฉิบ
เรียกไปทุกสิบวิ เอมี่
ได้ยินมั้ย เรียกไปทุกสิบวิ
เหมืองทองแดง นี่แจ็กสันเรียก ตอบด้วย
เจสซี่
- ว่า - ดูดิ
ฝีมือเขาเหรอ
- ใช่ - ฉันเอากลับไปดีกว่า
- เอาไปไม่ได้ - ฉันจะเอา แล้วก็จะเอาปุ๊นยัดใส่
- กระเป๋าให้แน่นเอี๊ยดเลย - อย่า
เพื่อน เรารู้ว่าสักวัน นายจะได้เป็นพ่อเมืองแจ็กสัน
แต่วันนั้นยังไม่มาถึง
"เหมืองทองแดง นี่แจ็กสัน ได้ยินไหม"
ทวนซ้ํา
"ได้ยินรึเปล่า"
นี่เจสซี่พูด เสียงไม่ชัดเลย เอมี่
"เจสซี่ เห็นโจลหรือดีน่ามั้ย"
ทวนซ้ํา
- "เห็นโจลหรือดีน่ามั้ย" - ไม่ ทําไม
"พวกเขาไม่ตอบ นายอยู่ใกล้เหมืองทองแดงมั้ย"
- ฉิบหาย - เอมี่
เอมี่ ตอบด้วย
เอมี่
เส้นทางเป็นวงรีรอบเหมือง
เราต้องแยกไปสองฝั่ง ตะวันตกเฉียงเหนือ
กับตะวันออกเฉียงเหนือ แล้วไปเจอกันตรงกลาง
ฉันไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ นายว่าเรามีเวลาเท่าไร
ถ้าลมไม่แรงขึ้นก็ยี่สิบนาที
เธอต้องไปให้ถึงเหมืองไม่เกินนี้ เอลลี่ ไม่ว่าจะเจอพวกเขารึเปล่า
เออ นายก็ด้วยเว้ย เจสซี่
- โจล เราต้องเร็วกว่านี้ - รู้แล้ว เร่งอยู่เนี่ย
ทอมมี่
ระฆังๆ ตีระฆังเร็ว
มันมาแล้ว
- โจรหรือพวกติดเชื้อ - พวกติดเชื้อ อีกห้านาที
ทําตามแผน ฉันดูดาดฟ้า คุณดูถนนหลัก
ไป
นี่ พวกเธอตามมา ไป ดาดฟ้า
"ไปใต้ดินกับดาดฟ้าๆ"
อย่าอยู่บนถนน
- แจ็กสันโฮล - แจ็กสันโฮล
เตรียมลงมือ
ปล่อยเลยๆ
เร็วๆ ปล่อยเลย
ปล่อย
ปืนยาว
จุดไฟๆ
มีอะไร คุณพระ
- ฉันต้องย้อนกลับไป - เราไม่รอดแน่
- ถ้าฉันไม่รอดก็ปล่อยฉันตาย - เราใกล้ถึงแล้ว
บ้านพักอยู่อีกนิดเดียวเอง แค่นาทีเดียว
- จริงเหรอ - เรามีผ้าห่ม กระสุน
เพื่อนฉันช่วยพากลับไปได้ เราสู้ไหว
รีบไป
จะเข้ามาแล้ว
มันจะเข้ามาแล้ว
กําลังพังเข้ามา
เตรียมตัวให้พร้อม
เฮ้ย
เฮ้ย ทางนี้
เฮ้ย
มานี่ๆ
ไม่ พระเจ้า
บ้าเอ๊ย
ไม่ อย่านะโว้ย
ไปเลย
ไป
- แอ็บบี้ - แอ็บบี้
บ้าเอ๊ย แอ็บบี้
แอ็บบี้
- มีม้ามา - มีม้ามา
- มีม้ามาทางนี้
เข้าบ้านๆ
แอ็บบี้ เป็นอะไรมั้ย
เวรเอ๊ย
- ช่วยพวกนั้นด้วย - ได้
ไม่ๆ ไม่ต้องถอดเสื้อโค้ตหรอก ไม่เป็นไร
ฉันว่าฉันเห็นรอยน้ําแข็งกัด ตรงข้อมือเธอนิดนึงแต่ไม่หนักมาก
เดี๋ยวดูให้นะ
ค่อยๆ เดี๋ยวให้ อุณหภูมิร่างกายเพิ่มขึ้นช้าๆนะ
(ดับเบิลยูแอลเอฟ)
นั่นมัน พวกคุณเป็นใคร
ไว้ก่อน ถ้าฉันไม่ทําตอนนี้ ผิวเธอจะหลุดนะ
โอเค ทุกคนไปเอาผ้าห่ม กระสุน อาวุธที่มีทุกอย่าง
อีกสามนาทีเราจะออกไป
โทษที ฉันแอ็บบี้
นั่นนอร่า แมนนี่ โอเว่น นั่นเมล
แจ็กสัน ตอบด้วย ทอมมี่ตอบด้วย ได้ยินรึเปล่า
เธอชื่อดีน่า
- แจ็กสัน ตอบด้วย - ดีน่า
- แจ็กสัน - ส่วนเขา...
คือโจล
แจ็กสัน ได้ยินรึเปล่า
มีใครได้ยินมั้ย หน่วยลาดตระเวน ใครก็ได้
ทอมมี่ ถ้านายได้ยิน
- เรามาเจอ... - โจลๆ
เราจะไม่ทําร้ายเธอ
ถ้าแกให้ความร่วมมือ
เราจะทําให้เธอหลับไปสักพัก
เชื่อเถอะ แบบนี้ดีแล้ว
เอาเลย
ถ้าเธอไม่ทํา ฉันจะไปฟาดหัวมันเอง
ถ้าจะปล้นเราก็เชิญ เอาของไปเลย
พวกเราดูเหมือนโจรรึไง
ไม่
แล้วเราเหมือนอะไร
เหมือนหน่วยทหาร
ไฟร์ฟลายเหรอ
เมื่อก่อนใช่
ไม่รู้เลยเหรอ
ไฟร์ฟลายมันไม่มีแล้ว
ไม่เหลือสักคน
เอานะ
- อย่านะ อย่าเข้ามาใกล้ฉัน... - นี่เป็นยานอนหลับเฉยๆ
ยานี่จะทําให้เธอหลับไปชั่วโมงนึง แค่นั้น ฉันสัญญา
สัญญา
ไม่ๆ
เห็นมั้ย ยังหายใจ
แผลเป็นตรงขมับขวานั่นเท่ดีนะ
แล้วก็น่าจะสูงหกฟุตมั้ง
อายุหกสิบกว่า
ที่จริงแกก็หล่อใช้ได้เลย
ดีใจด้วยนะ
ฉันจะให้โอกาสแกหนึ่งครั้ง เพื่อพูดความจริง โจล
ถ้าแกกล้า...
ยอมรับเถอะ เรารู้หมด
ฉันจะไม่ฆ่าเธอ
- เดี๋ยว แอ็บบี้ ไหนว่า... - หุบปาก
แกเจอพวกไฟร์ฟลาย ครั้งสุดท้ายที่ไหน
ซอลต์เลก
อย่างน้อยก็จริงใจ
ฉันช่วยชีวิตเธอไว้
ชีวิตอะไร
ขันชะเนาะมัน
เมล ไปทําตามแผนที่วางไว้
อึดดีนี่
ก็คงต้องอึดแหละ ถึงฆ่าคนพวกนั้นตายหมด
รู้มั้ยวันนั้นแกฆ่าไปกี่คน
ได้นับมั้ยตอนนั้น หรือ...
มันคงไม่สําคัญอะไรมากมาย
ทหาร 18 นาย
กับหมอหนึ่งคน
แกต้องจําเขาได้
หมอมือเปล่า ไร้อาวุธ ที่แกระเบิดหัวเขา
เออ
นั่นพ่อฉันเอง
คิดว่าแกอาจจะเดาออกแล้ว
พยาบาลบอกว่าแกแทบไม่มอง หน้าเขาเลยตอนที่เหนี่ยวไก
แล้วแกก็เดินผ่านศพเขา ออกประตูไปแบบหน้าตาเฉย
แต่ฉันมองหน้าเขา
ฉันเห็นเขา
ตอนนั้นฉัน 19
ฉันไปเข้ากลุ่มติดอาวุธมา ได้สักห้าปีละ
ซีแอตเทิล อยากเตือนว่าอย่าไป แต่แกคงไม่น่าไปไหว
ช่างเหอะ ผู้นําของเรา สอนให้เราทําตามหลักการ
เราไม่ฆ่าคนที่ป้องกันตัวเองไม่ได้
และตอนนี้แกเป็น...
แบบนั้น
แต่ฉันก็จะฆ่าแกอยู่ดี
เพราะว่ามันไม่สําคัญเลยว่า แกมีหลักการแบบฉัน
หรือเป็นพวกศาลเตี้ยเฮงซวย
แบบแก
มันมีเรื่องนึงที่...
ทุกคนเห็นตรงกันว่าแกทําผิดโคตรๆ
ตลกดีนะ ฉันรอมานานมาก...
หยุดพล่ามแล้วรีบๆ มาจัดการสักทีเหอะว่ะ
แก...
ไอ้แก่...
หน้าโง่
แกไม่มีสิทธิ์มาเร่งว่ะ
แอ็บบี้
พอได้แล้ว
ไอ้เวร
- อีนี่วอนนักเหรอ - ไม่ อย่าๆ
- ไม่ - โจล
โจลๆ
โจล ลุกขึ้น
โจล ลุกขึ้นสิ
โจล ลุกขึ้นสิโว้ย
โจล ลุกสิ ลุกขึ้น...
จบสักที
ลุกสิ โจล ขอร้อง
ลุกเถอะนะ ลุกสิ
ลุกขึ้นสิโว้ย
ลุกสิ ลุก
ลุกสิ
ไม่
ขอร้อง อย่านะ อย่าทํา
ขอร้อง อย่า อย่าทําเขานะ ขอร้อง
อย่าทําเขา อย่า ขอร้อง อย่า
พอแล้ว
- ไม่ๆ - เหอะน่า
ปล่อยพวกมันไปไม่งั้นเราพังแน่
- มันกรีดหน้าฉันนะโว้ยเมื่อกี้ - ช่างหน้านายดิวะ
ฉันจะไปฆ่าแก
ฉันจะไปฆ่าแก พวกแกต้องตาย
พวกแกทุกตัวต้องตาย
นังโง่เอ๊ย