WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
MUZYKA
SUKCESJA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
...by nie zatwierdzano wyborów, aż zliczone zostaną wszystkie głosy.
Zwolennicy Jimeneza protestują w wielu miejscach kraju,
między innymi przed siedzibą ATN,
która pierwsza ogłosiła wybór Jeryda Menckena.
Tłumy demonstrantów przeniosły się pod centralę ATN,
są doniesienia o starciach ulicznych...
Mój ojciec, Logan Roy, był wielki w prawdziwym sensie tego słowa.
Drugi z trójki rodzeństwa,
odesłany podczas drugiej wojny do tram tam tam...
Smuteczek.
Wyglądam dobrze. Dobrze.
Ja tu rządzę. Rządzę tu.
Jak widzicie, oto jestem i mówię głośno o swoim ojcu.
I czy wam go nie przypominam,
choć trochę?
Sucho. "Chicago Daily".
W 1981 zakłada "The Correspondent".
Z pasji do komunikacji między ludźmi.
Jestem królem, królem srulem, pokłońcie się.
To ja wybrałem prezydenta.
Widzicie jego siusiaka w mej kieszeni?
Rozpad pierwszego małżeństwa. Smuteczek.
Uwaga, Shivy płacze, Kenny mataczy,
a Roman Showman rozświetla niebo!
Ostatnie dni, nowe przygody.
Czy może... słabym głosikiem... trochę bzikował?
Kto wie? Niemniej... wielki człowiek.
Jego odejście rozniosło się ogniem,
prądem, błyskiem przez siedem kontynentów,
do jego gazet, jego stacji,
przez jego sieć i nasze satelity.
Zaiste, wielki człowiek. Wielki.
Ojcze, jeśli pozwolisz.
Brawa, czadu!
Kochamy cię.
- Co tam? - W porządku?
Tak, spoko. W sumie jestem nakręcony.
Pojeb ze mnie?
Mencken wygrał, zablokuje sprzedaż, ciekawe czasy.
Myślisz, że dla biznesu i ogólnie,
może pogadamy z Jerydem,
żeby trochę stonował?
Nie tchórz. Słupki ci nie pasują? To niezgoda!
- Od niezgody mam wzwody! - Tak, tylko...
mamy pogrzeb.
Byłby zachwycony!
Mam motylki w brzuchu.
Wszyscy jesteśmy zajęci, widzimy się u Shiv.
- Dobra, do zobaczenia. - Silna ekipa.
Posłuchaj, Ken, niepokoję się.
Mówią, że zanosi się na poważne zamieszki...
To plotki.
Fikret zawiezie mnie do rodzeństwa i pojedzie po was.
Nie, chyba wyjedziemy na wieś.
Przykro mi, ale... to moja decyzja.
- Pojedziemy do Travisa i Roberta... - Co?
Dziś może być niebezpiecznie, musimy tak zrobić.
- Już wyjechaliście? - Nie, ale...
Chcę być u Ravy za 3 minuty,
ogarnę kary i wykroczenia, tylko nas dowieź na już.
- Niezły cyrk, co? Oglądasz? - Tak.
Powinieneś ogłosić trefne wyniki.
Bo to niesamowity dzień na pogrzebanie złych wieści.
Nie wiem.
Jeśli masz małego, może nie idź na plażę nudystów?
Tsunami właśnie wszystko zmyło, nikt nie obczaja fiutów.
Poważnie, znam się, ujawniaj.
Jaki nacisk.
A jak obejdziemy Menckena?
Bo faktycznie zablokuje sprzedaż z przyczyn formalnych?
Nie widzę tego.
Rozmija się z częścią głębokich przekonań w tym kraju.
- Jesteście demokracją od 50 lat, więc... - Co? Nie! To znaczy...
Chyba, że nie liczyć czarnych,
- co jest złym nawykiem... - Tak, ale to trochę
- bardziej złożone. - Mówię tylko,
że jesteście prawie tak dojrzałą demokracją jak Botswana.
Więc muszę nawiązać kontakt. Co z tym?
Najlepiej się uaktywnić.
Możesz pogadać z kumplami, żeby algorytm wypluł uczciwe dane?
Muszę kończyć.
Będzie tam dziś, więc...
niech Ebba pochowa te wyniki. To złota okazja.
Co ty wyprawiasz?
- Kurwa, co jest? - Wyjeżdżamy z miasta.
To histeria!
Nie zabierzesz dzieci na pogrzeb dziadka, zwariowałaś?
Bo to niebezpieczne.
Jesteś zbyt online, wypadłaś z kontekstu.
- Nic się nie dzieje! - Nieprawda!
Mówiłeś, że będzie dobrze, że Daniel wygra! Nasza córka...
Nie jedziecie, puść mnie. Nie wkurwiaj mnie dziś!
- Nie wkurwiaj mnie! - Uspokój się.
- Cześć! Sophie, otwórzcie. - Spokojnie.
Przestań. Przestań.
- Uważam, że to niebezpieczne. - To wymówka.
Chcesz mnie zranić.
- To pogrzeb mojego ojca! - Przykro mi, ale wyjedziemy.
- Będzie wspomnienie... - Nie chciał wspomnienia!
Jadę do sądu, żeby zakazał ci wyjazdu z miasta.
- Tak zrobię. - Zrób to.
Zablokuję wam samochód! Położę się przed nim!
Będziecie musieli mnie przejechać! Co zrobisz?
Kto podał im chronologię?
Mnóstwo ludzi, którzy nie chcą być sądzeni w Hadze.
Jaki wygadany. O mnie jest niewiele.
Wielka grafika Darwina, a to chyba umniejsza moją rolę.
Ubabrałem się, coś mi się należy. Jak być w partii, to dla daczy.
Mówiłem: 2 minuty! Tak powiedziałem, dziękuję.
- Co? - Nic, tylko...
Pogrzeb, tak?
Czuję potrzebę domknięcia, żałoby...
Ja też!
Jestem kołowym!
Idę przy trumnie, prawy przód.
- Dobra, spierdalaj. - Dziękuję.
Ale zajmij mi dobre miejsce. Drugi rząd!
I powiedz ekipie Menckena, że to była moja decyzja.
Powiedz Menckenowi, że to ja. Idź pieszo, nie przejedziesz!
A teraz zapraszam.
Cześć.
Czas na imprezę.
Tu jesteś.
Mencken się zjawi?
A Matsson?
Nie wie, że przegrał. Ciesz się.
- Mencken zablokuje i będziemy rządzić. - Wy.
Liczy się rodzina, więc w skali makro tak.
Zajebisty dzień.
W porządku?
Tak. Spoko.
Nie wiem.
Rava wywozi dzieci z miasta. Ma obawy, więc...
To głupie. I słabe.
Przykro mi.
Cóż...
W porządku. Jest jak jest, prawda?
Dostaliście zaproszenie mamy na "karaibskie oczyszczenie"?
- Mama nagle chce być mamą? - Ja odmawiam.
Tylko jak?
Powinnam wam powiedzieć, bo powiem dziś mamie.
Więc, od jakiegoś czasu chciałam powiedzieć, że jestem w ciąży.
No i tak.
- Czy jest moje? - Jasne.
Serio? O kurwa, Shiv.
A...?
Jest Toma.
- Ja pierdolę... - Gratulacje.
A więc to Wambsbrzuch. Myślałem, że zajadasz stres.
- Dzięki. Świetne. - Wiesz, że nie przestanę z żartami.
A na widok ciebie karmiącej będę musiał zwalić konia.
- Jezu, kurwa, Chryste... - Bo to sexy!
- Jesteś obleśny! - Fajnie? Zrobimy drugiego?
Czy możemy dziś, ze względu na pogrzeb... odpuścić?
- Pogrzebowy rozejm? - Dziś liczy się dziś, dobra?
- Jess, jesteś na głośnomówiącym. - Cześć.
Mówią, że jest jakieś zgromadzenie
czy marsz od parku,
FDR jest zatkana, więc czy mam...?
Czekaj.
Podsyłam pinezkę, podprowadzę was.
- Dzień dobry. - Dzień dobry. - Jak tam?
Super. Świetny dzień.
Z Uptown może być łatwiej, ale jest duży bałagan.
Okulary, sprytnie. Możesz płakać w sekrecie, ukryć emocje
i zostać zwycięzcą pogrzebu.
Jess, posłuchaj...
Na początku tygodnia umów mnie z prawnikami rodzinnymi.
Chcę mieć opiekę nad dziećmi.
Wtorek? Zróbmy...
Co to? Spotkanie z tobą?
Nieważne.
Przesuńmy je.
- A co to? - Pomówmy o tym na spotkaniu.
Ale co to?
Chcę porozmawiać o mojej sytuacji.
Jasne.
- W jakim sensie? - To ważny dzień, wolałabym nie dziś.
Teraz już mam przeróżne myśli. Więc co?
Zawsze bardzo mnie wspierałeś w moich dążeniach i ambicjach,
za co jestem bardzo wdzięczna, więc na pewno zrozumiesz,
że może już czas, bym zajęła się czymś innym.
Dobrze.
Oczywiście.
Świetnie. Pomówimy o tym szerzej, kiedy...
Mogę spytać, dlaczego?
Po prostu... chyba już czas.
Chodzi o Menckena?
Myślałam o tym od jakiegoś czasu, więc...
- Dobrze. - Przykro mi.
Ale muszę powiedzieć,
że to trochę absurdalne. Skoro ci przykro, może to przemyśl?
Po prostu już czas...
Dałem ci niezwykły dostęp, gdzie to znajdziesz?
Nigdzie. Mówię ci: nigdzie.
Nie masz pojęcia, jaki będzie finał i to bardzo niedojrzałe.
Kurwa, głupie! Wszyscy, kurwa, zgłupieli!
Przykro mi, jeśli tak to odbierasz.
Świetne wyczucie czasu, wybrałaś super dzień.
Ken? GoJo.
Matsson się potknął, mają mocno ściemnione liczby
subskrybentów w całej południowej Azji.
- Ale to nie na teraz. - Mówisz mi teraz.
Tak, ale tylko informacyjnie.
Pogoda mogła być dużo gorsza.
Myślałam, że... Roman miał wygłosić mowę.
Ustaliliśmy, że mówi, kto chce.
Tak, jasne, ale to długie i zagmatwane.
Nowatorskie formalnie, to nam podoba się najbardziej.
Myślę, że narazi nas na kroki prawne.
- Do kogo uderzyłeś? - Uderzyłem?
Bo to super, że rasista Mencken nie odda firmy w parszywe obce ręce,
ale i tak powinniśmy zebrać zarząd i szychy wokół sierotek, nie sądzisz?
Pewnie.
Marcia wygląda chic. Pycha.
Sexy pogrzebówka.
Wymiękasz? Czekaj, aż ją puknę na trumnie taty.
To pojebane.
- Ale mowa jest dobra, tak? - Tak.
Jest w siódmym niebie: śmietanka na widowni rozdaje smutne buźki.
O rany... w chuj przekupniów w świątyni.
Jesteś! Frank, wiem, że toczyliśmy nasze bitwy,
ale to pozwala nabrać dystansu, prawda?
Jasne. Życie jest krótkie, kochajmy się. Mów dalej.
Nie, to tylko... spostrzeżenie.
Mencken zablokuje sprzedaż, a jeśli Ken stracił wolę walki, oby nie...
na torcie zostanie jedna wisienka.
I będę, wiesz... zbierał kompanię.
Urocza pogawędka.
Związałeś się z dwoma chujkami.
- Rome! - Gregory! - Smutny dzień.
- Mencken jest tam. - Wiem.
- Przedstawiłbyś mnie? - Menckenowi?
Jestem... byłem... należę do komitetu koronacyjnego, więc...
Może później. Pilnujesz Ewana.
Chciał przemawiać, ale niestety nie ma czasu.
Więc gdyby rozwijał transparent albo intonował pieśni związkowe,
masz licencję na... Tak?
Jeśli obiecasz podejście.
Jasne. Oczywiście.
Fajna wymiana.
I już, co? Po nim.
Naprawdę po nim.
Na ile się cieszycie?
Kłóciliśmy się, owszem, ale brakuje mi go.
Syndrom sztokholmski. Ze szczyptą chińskiego.
Oto ona. Chyba słyszałam wycie dalmatyńczyków.
Zlewamy ją czy...?
Jeden padł, może bądźmy mili, gdyby miała umrzeć na złamane serce?
- Albo jego brak. - Jasne. To jej wielki dzień.
Cześć.
- Czy... dobrze się czujesz? - Tak.
Tak?
- Tak. - Kurczę.
Wiem.
Kto by się...
To znaczy...
No, no.
- Dziękuję? - Otóż to.
Pomówimy o tym później, ale nie mogłaś mi...
Jestem ostrożna, bo możesz użyć informacji przeciwko mnie. Mylę się?
- Cześć, mamo. - Mój słodki.
Peter!
Strasznie się nakręcił, chyba wziął zeszyt do autografów.
Cześć. Jakie to smutne.
- Dzięki. - Tatuś przyjechał.
- Dzięki. - Bardzo współczuję.
- Dzięki. - Często cię wspominał.
Z lubością.
Kochanie, pójdę tylko...
Mogę was przeprosić?
Wytarza się jak labrador w stercie senatorów.
Bardzo godnie.
Pojawiają się artykuły o wynikach, bez znaczących reperkusji,
- Nie, jak dotąd jest nieźle, co? - Tak.
Złota gwiazdka dla Czerwonego Diabła, dobra robota.
A co sądzisz o przystojnym naziście? Wygra?
A jeśli tak, czy o ironio, zaszkodzi wysokiemu blondynowi?
To wszystko jest niewyobrażalne, ale...
mam pewien pomysł.
Gdyby Mencken wygrał.
Byłoby mądrze, zamiast po prostu się wycofać,
zaproponować mu prezesa na Stany.
Dla amerykańskich aktywów.
Żeby mógł wygrać w sensie medialnym.
A gdybym miał zaproponować amerykańskiego prezesa,
kogo miałabyś na myśli?
Nie wiem... Obojętnie.
- Obojętnie. - Tak.
- To znaczy... wiesz, kto się nadaje? - Nie wiem.
- Shiv Roy. - Shiv Roy.
- Bardzo niedoświadczona. - Ma polityczny zmysł,
zna ATN, kontrolowałaby narrację. Zajebiście zdroworozsądkowa.
A poza tym podobno właściciel, ten smutny Szwed...
- Smutny? - I tak pociąga za jej sznurki.
- Mówią, że jest marionetką Matssona. - Ach tak?
Dobra, a wiesz, co ja słyszałem?
Że jest...
- To prawda? - Tak, ale wiesz...
jest z tych suk, co biorą 36 godzin macierzyńskiego,
mailują w trakcie cesarki, a biedactwo nie będzie jej widywać.
- Twardzielka, jasne. - Niezbyt lubiana.
I co myślisz? Łyknie to?
Bo podobno się nienawidzicie.
Umiałabyś go ugłaskać?
- Tak. - Myślisz?
- Przedstawiłabyś mnie? - Mogę wszystko, umarł mi tata.
Dobra, przybył.
Gwiazda wieczoru. Możemy? Zaczynajmy.
- Dzięki, że wpadłeś. - Pewnie.
Kerry?
- Kerry, tak? - Tak. - Chodź.
Usiądź z nami.
- Na pewno mogę? - Oczywiście.
A to kto?
Mój brat i koleżanka.
- Przepraszam. - Porwę ją, będzie bezpieczna.
Koleżanka jest prawniczką, wzięłam ją na wypadek problemów z wejściem...
Słodkie.
- W porządku? - Tak.
- Sally-Anne! - Caroline!
- Dzień dobry. - Kerry, Sally-Anne.
- Dzień dobry. - Poznaj Marcię.
Marcia, to Sally-Anne.
Sally-Anne była moją Kerry, że tak powiem. Było, minęło.
Ścieśnimy się?
Co Kerry robi w pierwszym rzędzie?
Logan byłby wściekły.
Przynajmniej nie będzie dziś zgrzytał zębami.
Dobra, stary. To jest to, ostatnie wezwanie.
Logan spakowany i gotowy do wysyłki.
Baltimore płonie,
Darwin grozi rezygnacją, online buzuje. Przekaż im, że to byłem ja!
Co z prawym przodem?
Tom?
- Cześć, sexy. - Miło cię widzieć, dziękuję.
Shiv, rozmawiałem z Tomem, chyba się nie wyrobi.
Co? Gdzie twój Tommy?
W pracy. Dużo się dzieje. Jest w kieracie.
Ale to znaczy, że jest wolne przy trumnie twojego taty.
- Peter się podejmie. - Co?
- Jeśli brakuje wam rąk... - Tom odstąpił miejsce mnie.
Ach tak? Nie zrozumiałem.
Tak. Nie.
Powstańmy.
W Twoje ręce, Ojcze miłosierny, polecamy duszę naszego brata Logana,
z pewnością i nadzieją, że jak wszyscy, którzy odeszli w Chrystusie,
powstanie wraz z nim w dniu ostatnim.
Usiądźmy, by wysłuchać tych, którzy najlepiej znali i kochali Logana.
Greg!
Dziadku, co ty?
- Nie rób tego. Robisz scenę. - Nie ja, tylko ty.
Chyba nie jesteś przewidziany na dziś.
- Dziękuję, przemówię. - Nie możesz!
- Kurwa, Greg. - Co miałem...?
- Urwać mu nogi? - Dzięki.
Dzień dobry.
- Nie przejmuj się... - Cicho. - To nie twoja wina.
Co za ludzie odbierają bratu głos przez wzgląd na cenę akcji?
- Przepraszam. - Nie mnie sądzić mojego brata.
To uczyni historia.
Mogę jedynie przedstawić kilka faktów o nim.
Pewnie wiecie, że przypłynęliśmy tu po raz pierwszy podczas wojny,
szukając schronienia.
Ale silniki naszego statku wysiadły
i reszta konwoju popłynęła dalej bez nas,
porzuciwszy nas na pastwę dryfu.
Powiedziano nam...
nam, dzieciom...
że jeśli się odezwiemy...
kaszlniemy czy ruszymy się o cal,
U-Booty wychwycą wibracje
i zginiemy zatopieni, tam, pod pokładem.
Przez trzy noce i dwa dni byliśmy cicho.
Czterolatek i pięcioipółlatek,
rozmawialiśmy oczami.
A więc, taka łzawa historyjka.
Gdy już dotarliśmy, nasz wuj,
nietuzinkowa postać...
Mieli jakieś tam pieniądze i posłali Logana do lepszej szkoły.
Nie cierpiał jej. Nienawidził.
Był niezdrów, chorował.
Marudził, płakał, aż w końcu
uciekł i wrócił do domu na własną rękę.
Kiedy wrócił, nasza siostrzyczka, była malutka, ale już tam mieszkała...
i...
Zawsze był przekonany, że to on przyniósł polio do domu.
Które ją zabrało.
Nie wiem, czy to prawda.
Ale ciotka i wuj...
z pewnością nie zrobili nic, by wyprowadzić go z błędu.
Pozwolili mu w to wierzyć.
Pewnie go kochałem.
I przypuszczam, że niektórzy z was też,
na ile nam pozwalał i na ile umieliśmy.
Ale... muszę też powiedzieć...
że dopuszczał się najstraszniejszych rzeczy.
Był człowiekiem, który tu i tam przysłaniał krańce świata,
od czasu do czasu przyciemniał niebo.
Zamykał serca ludzi,
podsycał w nich ów mroczny płomień,
bezwzględny, bezlitosny płomień,
który ogrzewa ich domy, gdy innemu jest zimno,
wypełni ich spichlerz, gdy inny głoduje.
A nawet ma czelność opowiadać ów okrutny...
zabawny, owszem...
lecz okrutny dowcip o człowieku na mrozie.
Można się trochę wynosić nad innych, kiedy się nie marznie.
Tak, oddał kilka milionów ze swoich miliardów,
ale hojny nie był.
Był okrutny i okrutnie szacował świat.
I karmił w ludziach pewien rodzaj miernoty.
Może musiał, bo miał coś miernego w sobie.
I może ja też mam.
Nie wiem.
Staram się.
Nie wiem kiedy,
ale on w pewnym momencie uznał, że nie będzie się dłużej starać.
Wielka szkoda.
Z Bogiem, mój bracie.
Bóg z tobą.
W porządku?
Pokażesz drugą stronę, tak?
Bo to nie wszystko.
Tak, spoko.
- Po drodze spróbuję wyrwać Marcię. - Dasz radę.
- W porządku, synu? - Po pre-żałobie. I nie twój syn.
Dobre, nie patyczkowałeś się.
Chwileczkę...
Mój...
mój ojciec Logan Roy...
był wielki w...
prawdziwym sensie tego słowa.
Kurwa.
Nie mogę.
Poważnie, nie mogę. Nie mogę.
- Próbowałem... - Odetchnij.
Już dobrze.
Czy on tam jest?
- Tak. - Możemy go wyjąć?
Już dobrze...
Przepraszam.
- Już dobrze. - W porządku.
Jesteśmy tu.
Musisz to wygłosić. Zostanę z nim.
- Przepraszam. - Macie długopis?
- Przepraszam za... - W porządku.
Dziękuję.
Proszę o chwilę cierpliwości.
Spróbuję zastąpić brata.
- Załatw mi wodę. - Przyniósłbyś wody?
Mam tekst siostry i brata, ale...
Nie wiem...
jak wiele wiem, ale...
znałem ojca. Powiedziałem to...
i to prawda, co mówił mój stryj.
Ojciec był...
brutalny.
Był twardy.
Ale również budował.
I działał.
Wielu ludzi zawsze będzie wam mówiło "nie".
I zawsze są tysiące powodów,
by nie działać.
Ale on taki nie był.
Miał w sobie...
wiecie, tę witalność, siłę...
która mogła ranić... i raniła.
Ale, mój Boże, ta jego...
Spójrzcie na istnienia, na byty
i rzeczy, które powołał.
I na pieniądze.
Tak, pieniądze.
Krwiobieg, tlen tej...
wspaniałej cywilizacji, którą wznieśliśmy z błota.
Pieniądze, drobinki życia,
tryskające po tym kraju, świecie,
wypełniające kobiety i mężczyzn pożądaniem,
rozpalające ambicje,
by posiadać, tworzyć, handlować, zarabiać,
budować i ulepszać.
Gejzery życia, z jego woli.
Budynki, którym kazał stawać.
Statki, stalowe kadłuby...
atrakcje, gazety, seriale, filmy
i życie,
krwiste, skomplikowane życie.
Tworzył samo życie.
Stworzył mnie i troje mojego rodzeństwa.
Przepraszam.
I tak,
miał w sobie straszną siłę
i wielką ambicję, które mogły zepchnąć cię na bok...
ale to było czysto ludzkie.
Wola, by być, by być widzianym, by działać.
Ktoś może chcieć temperować tę pamięć po nim,
umniejszać tę siłę,
tę wspaniałą, straszną siłę, którą obym miał.
Bo jeśli nie dorównamy jego wigorowi,
to Bóg wie, że przyszłość będzie gnuśna i szara.
Nie istniał pokój, od salonów władzy, gdzie szukano jego rad,
po najskromniejsze progi, gdzie leciały jego wiadomości,
gdzie nie czułby się swobodnie.
Czuł się swobodnie w tym świecie i go znał.
Znał go i lubił.
A na to mówię: amen.
- Przepraszam, ale... - W porządku.
To było dobre.
Tak się dziś złożyło, że nie było okazji...
I nie szkodzi, Roman. Ken, dziękuję, to było...
Ale nie powiedzieliśmy wszystkiego... Zaraz skończymy, przepraszam.
Mój ojciec...
mój ojciec.
Bawiliśmy się pod jego gabinetem, bo chyba chcieliśmy, by nas słyszał,
a on wychodził i był przerażający.
Był... Boże, taki przerażający...
Wychodził i wrzeszczał.
"Cisza!".
Zajmował się tam ważnymi sprawami,
nie mieliśmy pojęcia.
Prezydenci, królowie, królowe...
dyplomaci, premierzy, bankierzy.
Nie wiem...
Nie dopuszczał nas do siebie...
lecz nie dopuszczał nikogo.
Ale gdy już cię dopuścił...
gdy zaświeciło słońce... było ciepło.
Tak, w tym świetle było ciepło.
Ale...
trudno było być jego córką,
nie mogę...
Był... surowy wobec kobiet.
Nie potrafił pomieścić w głowie pełnej kobiety.
Ale dał radę.
Dałeś radę, tato.
Jesteśmy tu wszystkie. I radzimy sobie.
Radzimy sobie.
Więc żegnaj,
mój drogi, drogi...
ojcze nad ojcami.
Dzięki.
Dziękuję.
Miło cię widzieć.
Dziękuję.
- Znakomite. - Dziękuję.
- Pogadamy? - Tak.
Dzięki.
Dziękuję.
Szczegóły później, ale ciekawa rozmowa. Od Ebby:
Shiv chce ugłaskać Menckena amerykańskim prezesem.
Spójrzcie na to. Jezu...
Nie przysyłał zdjęć? Nie widziałeś?
- Nie widziałem. A wy? - Nie.
- Kupił okazyjnie. - O rany.
Ucieszył się.
Zbudował go chyba facet od internetowego sklepu dla zwierząt,
ale się rozmyślił.
Poważnie?
- Przelicytował Stalina i Liberace? - Prawda?
Tata...
chyba nie chciał iść do ziemi,
ani za dużo o tym myśleć, więc go wylicytował i już.
- Ozymandias kociej karmy. - Chyba w sumie za 5 baniek.
Na wieki wieków.
5 baniek? Dobra cena.
Oprowadzę was.
I odpis od podatku, bo to w zasadzie mieszkanie.
Zainteresowana?
To szansa, żeby go poznać.
Muszę pogadać z Willą.
Optowałem za kriogeniką, ale tak!
Nie pogardziłbym górną półką. A ty?
Nie wiem.
Z trudem wypijałem z nim szkocką.
Dziwnie przy nim oddychałem.
...otrzyjmy z oczu wszystkie łzy,
w imię Ojca i Syna,
i Ducha Świętego, amen.
Idźcie w pokoju Chrystusa.
Ciekawe, jak się wykaraska z tego.
Nie mogę...
Tata nie był szczególnie...
Jak...
jak bardzo był zły?
Był nieokrzesany, to fakt.
Ale dał się lubić.
Wszystko było jak na dłoni.
- Tak? - Tak.
Prawda?
Tak.
W porządku?
Tak. A ty?
Bardzo go kochałam, bardzo mi go brakuje.
Złamał mi serce. I wasze serca też.
H, jak tam?
Kto, szaraczek ja? W porządku.
Ważny dzień.
Posłuchaj...
Chcę, żebyś zbriefował media, po cichu...
Jestem droidem, którego szukasz.
Że najważniejsi członkowie rodziny nie popierają sprzedaży.
Ale nie mów kto. Matsson chce ukraść firmę za bezcen,
zarząd się krzywi.
Odczucia są takie, że Living+ itd.,
ATN podbiło cenę po wyborach,
Waystar jest niedoszacowana.
- Jasne. - Jasne?
Życie nie jest miłe, jest płynne
Kto cię kocha, też cię rucha.
To plan, by ujebać sprzedaż, żebym rządził światem.
Możesz się załapać, ale to nie współpraca, byłbyś moim psem.
Za to ochłapy będą warte miliony.
Miliony. Pasuje?
Hau hau.
Oto on.
Co u ciebie?
Jak sobie radzisz?
W porządku?
Tak.
Bo podobno chodzisz na terapię.
- To ma być poufne. - Przykro mi, ale...
nie jest.
Spoko, tylko że...
- ludzie gadają. - Mam teraz czas, więc...
Powiem ci, co myślę. Mógłbyś pracować dla mnie.
Taki wielki, silny facet, o czym tam, kurwa, gadasz?
- Nie przepadam. - Wiem, ja też nie.
Pracuj dla mnie. Rozmawiaj ze mną.
Ze mną!
Dobrze.
Dobrego dnia.
Ken! Przyjechał Mencken.
Popatrzysz, jak pływam w jego kicie?
No to chyba...
gratulacje w obliczu przewlekłej sądowej batalii na noże?
- Czuję się pewnie. - Dzieje się. - Owszem.
Podobno zbieracie nazwiska.
- Kenton? - Przekaż je Kentonowi, dzięki.
Nie ma sprawy.
A więc...
zważywszy, co żeśmy...
z naszej strony...
jak z przyjemnością współpracowaliśmy, jeśli chodzi o wspólną wizję,
chciałem pogadać, podzielić się przemyśleniami.
Myślałem, że jesteś sprzętem, a chcesz wybierać kawałki?
- To nie jednokierunkowa. - Tak.
Na przykład...
kiedy rzucisz coś publicznie o obawach regulacyjnych
w kwestii złych obcych tech-gigantów i amerykańskich korporacji?
Mówiłem, że postaram się pomóc.
- Postarasz się? - Dzień dobry.
Greg Hirsch, ATN, od Toma.
On mnie zna. Gratulacje.
Tom i ja z dumą wczoraj kibicowaliśmy...
- Tom ogłosił, a ja przekazałem... - Głupku, spierdalaj. Dzięki.
Beksa Lala! Żartuję. W porządku?
- Może nie dziś, co? - Spoko.
J-man! Jak się masz? Dzięki.
Na chwilkę, chciałem tylko... Spokojnie.
Chciałem chwilkę pogadać o makro-Słowenii za mikrobudżet.
Rozmawiam z kolegą, rzucam pomysły. A gdybym powiedział:
panhabsburska alternatywa dla Unii pod auspicjami Ameryki?
Przepraszam. Panie prezydencie? Proszę za mną, urządzam ewakuację.
- Przepraszam. - Dopiero...
Chciałby pan porozmawiać z panem Matssonem?
- Pewnie! Czemu nie? - Powodzenia, panie prezydencie.
- Znasz plan supermamy? - Nie.
Może czas się otworzyć, poszerzyć bazę?
Niektórych skurwysynów w niej nie chcę.
Wiem. No dobrze...
Może...
- Dowiedz się, co z tego wyniknie. - Jasne.
No proszę. Blondynka, brunetka i ruda wchodzą do baru.
Liberałka, konserwatysta i... pańska filozofia?
- Prywatność, dupy, makaron. - Anarchokapitalistyczna parmigiana.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Duże emocje.
Będę się streszczał, bo obaj jesteśmy zajęci.
Ale... chcę Waystar.
Chcę wiadomości, sport,
archiwum, bibliotekę, IP, ludzi.
I... jestem za umową.
Chcemy porozmawiać o tym,
zakładając, że wygrasz, co uspokoiłoby cię w kwestii własności.
Bo pańskie poczucie komfortu jest dla mnie bardzo ważne.
Rzecz w tym,
że bez względu na tarcia, wyczuwałem ideologiczną wspólnotę z waszym tatą.
Tata miał w trzewiach głębokie oceaniczne wiry,
ale co do konkretów, lubił pieniądze,
wygrane i plotki.
Jeśli wziąć całe GoJo, media społecznościowe,
środowisko komunikacji...
tworzymy coś, co każdy ma,
ale nikt nie wie, jak to działa.
Istnieje bardzo niewielka grupa liderów w tej dziedzinie.
Dlatego myślę, że może warto poznać naszą perspektywę.
To też zajebista zabawa.
A więc: lilipuci w pańskiej kieszeni
albo dostęp do rosnącego kulturowego wpływu.
Sprawa sprowadza się do regulacji i Komisji Inwestycji,
byłaby poza mną. Interes kraju...
Oczywiście. Powiem tylko, że...
to, co mnie interesuje,
nie wymaga mojego głębokiego zaangażowania na co dzień.
Zatem na przykład...
myślę na głos: może amerykański prezes?
Czy to ułatwiłoby zestrojenie kulturowe?
Ta Kinder Küche Kirche? Myślałem, że mnie nienawidzisz.
Tata był elastyczny, ja też jestem.
I ucieszyłabyś się, gdyby wygrał, prawda?
Moje odczucia są nieistotne.
Nasza widownia kocha Jeryda, a ja szanuję widownię.
- Ja ją kocham. - Ohio. - Dobrze.
- Dobra rozmowa. - Bardzo miła.
- Postanowiłeś się zjawić. - Na 20 minut.
Robi się małe Tienanmen.
Masz tupet. Nie odważyłbyś się nie przyjść na jego pogrzeb, gdyby żył.
Rzecz w tym, że w ostatnich dniach twój tata stracił sporo wpływu.
Przepraszam.
- Nie szkodzi. - Wiem.
A więc...
- Więc? - Mów. - Co?
Wytłumaczysz mi to kiedykolwiek?
Dlaczego mi nie...? I jak...?
"Jak"? Nie spodziewałam się.
Nie byłam pewna, czy chcę je zachować.
Potem, czy jest zdrowe. Ale okazuje się...
- że jest. - Więc dlaczego nie mówiłaś?
Bo to było takie smutne.
A potem...
mieliśmy fazę miodowego miesiąca i...
- Próbna jazda z potencjalnym tatą? - Spierdalaj.
Szczęśliwa para.
- Gratuluję! - Dziękuję.
- Wielkie dzięki. - Brawo ty.
Gdyby nie było to kompletną, kurwa, klapą, byłby to spełniony sen.
Na pewno będzie cudownie.
Poradzisz sobie? Jest ciężko.
- Nie będę go widywać, jak to u nas. - No tak.
Niewidywanie ich się sprawdza.
- Nie okalecza ich emocjonalnie, prawda? - Nie przypuszczam. Jak myślisz?
- Kochanie? - Przepraszam.
Ja pierdolę. Twoja mama.
Można się wcześnie odpępowić.
Chcę...
chcę cię przeprosić...
za nieobecność.
Bo...
chciałem tu być, ale jestem strasznie zmęczony
i jestem nieprzytomny od dawna, i...
czułem, że nie mogę wyjść.
Nie szkodzi.
I wiesz... byłem tam pierwszy, przy nim...
kiedy umarł.
Tak było. Więc...
więc się pożegnałem.
Pożegnałem się!
Dobrze.
Jesteś wykończony.
Może...
może wróć do mieszkania?
Na kilka godzin. Po prostu się wyśpij.
- Na pewno? - Dla mnie luz.
Ludzie w hotelu mnie kojarzą, nie cierpię tego.
Ukryj się na chwilę.
- Mamy "tak". - Tak?
Tak.
Od... Tak?
Świetny ruch. Sprytny.
Są zainteresowani.
I... myślę, że amerykański prezes mógłby zadziałać.
Świetnie!
Zróbmy klopsikowego burgera.
Dobranoc.
Cześć, stary. W porządku?
Spójrz, jak się, kurwa, puszy.
Promienieje. Wszystko gra i maluch w szufladzie.
Mogę cię potrzebować.
Lukas i Shiv. Możliwe...
że dogadali się z Menckenem.
- Nie. - Tak.
- Nie. Mamy układ, zablokuje, bo... - W tej chwili nie mamy przełożenia...
Tak?
Więc być może musimy wykonać ruchy.
- I może musisz mi pomóc. - Ale ja...
- nie czuję się najlepiej. - Wiem.
- Wybacz. - Bo zjebałeś.
- Jezu... - W porządku, zdarza się.
- Myślałeś, że jesteś tatą i zjebałeś. - Ja pierdolę!
- Kurwa, wyluzuj. Nie zjebałem. - Z Jerydem tak.
Nie! Bo jeśli spróbuje wykręcić się z układu,
możemy mu, kurwa, zaszkodzić,
- mamy ATN. - Tak. - Więc nie zjebałem.
Trzyma nas za jaja, my powinniśmy trzymać jego.
Myślę, że trzymamy.
Powinienem był to powstrzymać, obwiniam siebie, ale to nasza wina.
Jeśli nie chcemy pożegnać się z Waystar,
musimy pokonać Shiv na zarządzie.
Royboye kontra Kosa Shiv.
Spokojnie, ogarniam to.
Mam plan, ale musisz mi pomóc.
Damy radę, jasne?
Zjebałeś, ale nie szkodzi.
- Dostałeś? Prześlę ci. - Kto nagrywał?
Chyba Ray. Brzmi jak wieprz, który wie, że go zaraz ogłuszą.
- Roman? - Nie słuchaj...
- To krąży. - Daj spokój.
- Krąży! - To nie w porządku.
Pójdę pieszo, dzięki.
Jezu...
Nie szłabym tam, zadyma na Piątej.
Pracujcie tak dalej.
Ja pierdolę. Spierdalajcie!
- Do domu. - Pierdol się!
Ja? Ty się pierdol, gnoju!
Nie masz, kurwa, pojęcia! Robactwo!
Idioci! Debile!
Nie macie, kurwa, pojęcia, żadnego!
- Idiota. Debil. - Spierdalaj!
Nie dotykaj mnie, gnoju!
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski