WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
MUZYKA
SUKCESJA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Dzień dobry, miło cię widzieć.
Jest.
Sto lat, tato.
Przerzućmy to na stronę "nie".
Możecie mi wytłumaczyć ten pomysł,
żebym zrozumiał, o co chodzi w tym brandingu?
Romey!
- Gdzie jesteś? - To mój brat. Idźmy dalej.
Niech zakwitnie tysiąc słoneczników. Chcę założyć z tobą biznes, bracie.
Siemasz, T.
A to jest... nic, więc nie.
Cześć! Jak tam?
Uważamy, że ten działa we wszystkich segmentach.
- Nie... - Twarde nie.
Z perspektywy naszego nowego przedsięwzięcia, The Hundred, są...
- Do dupy. - Do dupy.
Możemy być szczerzy, tak?
The Hundred to połączenie Substack, Masterclass, The Economist i New Yorkera.
Mówiliśmy: ikonicznie, a wy idziecie w ironicznie.
- T.? Przyjechały pieniądze. - Cholera.
Rome, twoja ochrona dziwnie ich traktuje.
Głupio i pewnie rasistowsko.
Wyglądasz na zmęczoną i od twojej miny boli mnie głowa.
Dzięki.
- Gdzie byłaś, siostro? - Jak to? Cześć.
- Gdzie byłaś? - W korku. I na callu.
Biznesowym, do tego.
Przegadamy to i się odezwiemy. Do... zobaczenia.
W korku, co?
- Tak. A co? - Shiv, kręcisz?
Podobno rozmawiasz ze sztabem Jimeneza.
- Nie. - Nie?
- Nie! - Czyli znajomy nas okłamał?
Rozmawiałam z nimi, bo im pomagam, jak wiecie.
- Więc rozmawiasz. - Nie...
Oddzwoniłam. Chcieli pomówić o rozmowie.
A, pomówić o rozmowie.
Co? Jeszcze nie wygrali, mogą przegrać,
tata może nie sprzedać, wy możecie się zmyć.
To sytuacja typu może-może.
Tata z pewnością sprzedaje, robimy przegląd logo,
napisałem rezygnację z Waystar, więc...
Ja też. To wielki krok, nie można mieć opcji?
Opcji? Do sprzedaży zostały dwa dni.
Musisz coś zrozumieć. Paliłem herę...
- Boi się igieł, pozer. - Jest zajebista.
I potrzebuję czegoś zajebiście angażującego,
a jeśli to nie to, dajcie mi znać.
Bo latam po kraju,
prowadzę poważne rozmowy z poważnymi, kurwa, ludźmi,
inwestuję poważny osobisty kapitał w zajebiste nazwiska.
- Ja też. - My wszyscy.
- Boisz się, że to za mała skala? - Nie! A ty?
Nie! Moja jedyna obawa, to czy Hundred jest za dobry?
- Czemu nikt na to nie wpadł? - Wchodzę w to.
Wchodzę, serio.
Dziękuję.
Jezu, kurwa, Chryste...
W porządku?
Przed państwem, kurwa, Potworniccy.
A to, kurwa, kto?
- Chyba powinniśmy... - Witajcie. Cześć, Greg...
Kerry, to Bridget. Bridget, Kerry, Logana...
- Przyjaciółka, asystentka, doradczyni. - Właśnie.
- Cześć, jestem Bridget. - Miło cię poznać.
Greg, zorganizujmy Bridget coś do picia.
- Tak? - Bridget, przepraszamy.
- Zaraz wrócimy. - Nie szkodzi. - Rozgość się.
- Kto to? - Moja dziewczyna.
- Ale kim jest? - Chyba mogę przyjść z dziewczyną?
Jak ma na nazwisko?
- Bridget... - Bridget Seporucham? Z apek?
Bardzo ją lubię. Może się zakochałem.
Pięknie. Ile razy się spotkaliście?
Nie jestem pewien, czy to stosowne.
To nie jest, kurwa, Shake Shack.
Ani przedruchalna imprezka, tylko urodziny.
Wiem...
Jestem kuzynem, należy mi się plus jeden.
- Jestem honorowym dzieckiem. - Honorowym dzieckiem?
Marcia kiedyś powiedziała...
Jest w Mediolanie na zakupach, na zawsze.
Wiesz, że jesteśmy w trakcie bardzo spornych wyborów,
twój wuj domyka wielką transakcję i rozważa bardzo wrażliwe przejęcie?
Jesteś pewien, że ona niczego nie chlapnie tuż przed zarządem?
Że nie została tu nasłana?
Dobra... szukamy inwestorów do nowego medialnego brandu,
który zredefiniuje wiadomości XXI w.
Niezbędny, szyty na miarę hub informacyjny.
A ja mówię: The Hundred czołowych piór i umysłów
ze wszystkich dziedzin, od Bliskiego Wschodu przez AI,
restauracje Michelina, pod jednym adresem...
- Przepraszam, muszę odebrać. - Teraz? Dobra.
Cześć, jak się masz?
Dobrze, a ty? O co chodzi?
Dzwonię, by cię uprzedzić, powiedzieć "cześć"
i dać znać,
że wczoraj byłem na drinku z Naomi Pierce.
Na wszelki wypadek chciałem poinformować...
Przepraszam, informujesz mnie?
Nie, chciałem tylko spytać, dla przyzwoitości,
na wypadek zdjęć lub pogłosek...
To pytasz czy informujesz?
To nic takiego.
Więc czemu dajesz znać?
- Bo to nie było biznesowe, ale... - Spoko.
Spotykasz się z byłą mojego brata, luz.
To było towarzyskie, nie seksualne, więc...
nie muszę ci o niczym mówić.
- A jednak mówisz. - Bo wpadłem na Marlindę.
Musiała wściubić dzióbek i powiedziałem, że to nie biznesowe, bo spytała.
- Grunt, że nie ma się czym przejmować. - Spoko.
Kurwa, spoko.
Zabaw się, puknij ją w szatni, chłopak z St. Paul dał radę.
Pomyślałem, że w świetle naszych ustaleń warto to omówić.
Nie omawia się czegoś, co już się dzieje!
"Shiv, jesteśmy z Naomi w 'Pierre',
- wszedłem w nią, mogę mieć wytrysk?". - Nieważne.
Nieważne, dobra. Zauważyłem w kalendarzu, że wracasz dziś do miasta.
A po chuj się z nią spotykasz, co się dzieje?
Trzymaj się.
Jak zastrzeżony klub, ale dla wszystkich.
Clickbait, ale dla inteligentnych.
Etos non-profit, ale ścieżka do obłędnych marż.
- Shiv, w porządku? - Tak.
- Na pewno? - To nic, tylko...
Tom spotyka się z Naomi Pierce, wiedziałeś?
Co? Nie.
- Na jakim jesteście etapie? - Nie wiem...
w karnawale rozjebania?
- Nie rozmawiamy. - Chyba teraz rucha Toma, więc...
- Mogę po nich pójść? - Tak, nic mi nie jest.
On nie...
To było spotkanie, więc...
Spoko, zróbmy to.
Tak?
Mogliby nam dać 2 minuty?
Tak, ale mają za sobą długi lot...
Niech sobie wsadzą petrodolary w łamanie praw człowieka.
Przeżyją. Daj im dziennikarza do przypalania papierosami,
czy co tam lubią.
To randka czy co?
Nie wiem.
Szczerze, pewnie nie, ale...
Naomi?
Pierce?
- Tata? - Myślisz, że tata co?
Moja ekipa mi przesłała.
Podobno Bun Pierce została otagowana na Insta jakiejś lasku u taty.
- U taty? - Dziś? - Na urodzinach.
No dobra...
Zbliża się zarząd, tata sprzedaje, ale zostawia ATN...
Czyli...
Szykuje przejęcie Pierce na dokładkę do kadłubka ATN?
Widocznie.
Albo leci w chuja.
Miesza nam w dyńkach i posuwa w puzon.
- Umówił Toma z Naomi, by nas podręczyć. - Podręczyć?
Jest socjopatą, ale marnym oprawcą.
Nie, żeby był za miękki, ale nie ma cierpliwości.
Zadzwonię do Naomi.
Telly?
Telly się mieli. Jedno zapytanko:
Pierce, PGN. Co wisi w powietrzu? Są w grze?
Zawsze byli otwarci na oferty, a trust chętnie by sprzedał.
Poprosić Nabby'ego?
Jeszcze 5. Proszę, 5 minut.
Kurwa.
- W porządku? - Tak.
Sondaże.
- Zostało dziesięć dni i... - Ile masz?
- Trzymam się. - 1%.
Ale zachodzi obawa, że w ostatnich dniach może zejść.
W dół? Z jednego? Bo to najniższy...
Nie, są ułamki.
Mówią, że muszę działać agresywniej w mediach,
bo obie strony próbują zdusić mój procent.
Zachłanni, mają całą resztę procentów.
Wiem. A na agresywność trzeba dużo wydać.
Ile?
Kolejne 100 milionów.
100 milionów? Cholera.
- I za to mógłbyś wygrać? - Boże, nie.
Nie, to nie przesunie wskaźnika.
Liczyłbym na zachowanie procenta.
- A za ten procent dostajesz... - Udział w rozmowie.
Co jest super. Bo bycie w rozmowie jest ważne.
Ale to sporo, prawda?
100 milionów?
Tak.
Ale jeśli je wydasz,
nadal będziesz... bogaty?
Pewnie.
Niemniej jednak, minus 100 milionów.
Jeśli chodzi o nowe przedsięwzięcie z GoJo, w rozmowach z Matssonem...
- Dziękuję. - Tak jest.
A więc...
- Jest dobrze. - Dogadani?
Struktura, cele.
Wg Naomi Nan straciła serce do firmy,
lewica ich atakuje.
- Dzikusy, jedzą swoich. - Kuzyni chcą się wycofać.
Więc myślę, że może docisnąć z ceną? Połaskotać kulturowo?
Naomi poleciała z zapewnieniem.
To jest to. Posadziłeś samolot.
Za 48 godzin będzie po. Gratulacje!
- Zdrajcy się odzywali? - Shiv?
- Nie. - Dobrze.
Choć jedno chodzi mi po głowie.
Tak...
Biorąc wszystko pod uwagę, choć...
na pewno da się to rozprostować, ale droga życia jest wyboista...
a element żony bywa jej trudną częścią,
jak sam wiesz.
Nie komentuję, tylko mówię, że chciałbym znać twoją perspektywę...
Oby do tego nie doszło, ale...
gdyby pod koniec emocjonalne odłamki sypały się za gęsto,
jestem ciekaw, jaki miałbyś pogląd, choć nie musisz go mieć...
Co by się stało, gdyby małżeństwo, na przykład moje,
a nawet po prostu moje, miało się posypać aż do rozpadu?
- Gdybyście się rozeszli? - Tak.
Jesteśmy w trakcie eksperymentalnej separacji,
ale cokolwiek się stanie...
między nami będzie dobrze, prawda?
Jak będzie... to będzie.
To budujące.
Budujące, jestem zbudowany.
Kerry! Gdzie micha?
Tomowi już odbija.
Myślicie, że powinniśmy kupić Pierce?
Bo najwyraźniej tak myślicie,
więc powiem tylko, że to niezły, kurwa, zwrot.
Fakt. Pewnie myślisz: "A co z The Hundred?".
Może jebać The Hundred?
Jebać? Po Dubaju byłaś nakręcona, to twój pomysł!
- Jest świetny! - Tak? - Nie dałoby się tego połączyć?
Połączyć? Jasne.
Odpalmy oparty na treści niezależny brand informacyjny,
jednocześnie reanimując tradycyjne konsorcjum medialne.
- Spytamy Tellisa? - Ciekawe, co powie.
"Wolałbyś 5 milionów z emisji czy trzydzieści pięć z przejęcia?".
Myślałem, że idziemy w The Hundred. Małe, nowe, zwinne.
- Boisz się wojny z tatą? - Nie! Tylko to, kurwa, nuda.
Od 3 miesięcy polujesz na współpracowników,
sponsorów, zapierdalasz...
Nie mam poglądu, ale może warto porozmawiać.
To nasza działka. Daimler, który stał 20 lat w stodole.
Obmyć go z gówna, a kto wie?
Dobra, a stać nas?
Spadli o połowę, więc to 8, 9 miliardów.
Po transakcji z GoJo będziemy mieli 2 do 3, to nasza podstawa.
Jeśli zrobimy spółkę, z naszym nazwiskiem,
tymi chujkami i paroma innymi? Przy naszym doświadczeniu?
Shiv cacy Demokratka, ja jako nieustraszony bojownik dobra,
ty - mały świntuch od porno.
Royowie nowej generacji, mamy do zaśpiewania swoje.
Jako biznes to dużo lepsze od naszej zmyślonej firmy.
- Spierdalaj, byłaś zachwycona! - Co? Tak!
Bo jest super, ale to ściema.
Tak! Chcę coś zrobić.
Zbliżają się przełomowe wybory, to 1933, chcę mieć wpływ.
Ma to sens. Zbudować imperium ze znaną marką.
Przynajmniej wystartować.
Oblechusie!
Podobno popełniłeś kolosalne faux-pas i wszyscy śmieją się z twojej laski.
Co? Dlaczego?
Dlaczego? Bo przyszła z niedorzecznie pojemną torbą.
- Co...? - Co w niej ma?
Płaskie buty do metra? Śniadaniówkę? Jest olbrzymia, gargantuiczna.
Jak na biwak. Albo skok na bank.
Co z tego? Zaliczona, odhaczona.
- Bracia Oblesie! - Nie nazywaj nas tak.
To była gruba ironia.
Żartuję. Ona mi się podoba.
Użyła ręczników ozdobnych w łazience, teraz są mokre,
paple o sobie i wrzuca posty,
zadaje osobiste pytania
i rzuca się na koreczki jak wygłodniały guziec.
Ludzie są przeczuleni. Przyszła ze zwyczajną torebką.
Jesteś pośmiewiskiem socjety. Nigdy więcej nie pójdziesz do opery.
- Może już pójdźmy? - Wszystko w porządku? Co się stało?
Nic. Poprosiłam Logana o selfie.
Logana o selfie?
Pogratulowałam transakcji i powiedziałam: "Forsa!".
Zażartowałam.
Nan uważa, że jest związana słowem z innym kupcem.
- Powiedziała "nie"? - Nie. Ale są bliscy dogadania.
Chętnych nie ma, rodzina się sypie, więc wolą preferowanego kupca.
Chce go wybrać dziś. Nie sądzi, by to coś dało,
ale... powiedziała, że mogłaby porozmawiać z Shiv.
Dobra. Powinnam zadzwonić?
Zameldować się w Grey Gardens?
- Mano-a-Nano, wybadać sytuację? - Czaruj.
W porządku?
- Miło, co? - Świnki się zażerają.
Z czego się tak, kurwa, cieszą?
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Dopiąłem wielką transakcję we właściwym momencie,
mam ATN, mam Pierce,
mam wybory... mam mnóstwo na głowie
Jasne.
Myślałem, że będzie duchowny.
Proszę?
Była mowa o kardynale. Trochę, kurwa, klasy.
A Jeryd?
Mencken? Ma nadzieję, ale tak realnie...
Ma nadzieję. Jest Gillian.
Hip hip, hurra.
Zadzwonić do dzieci?
- A ona kiedy zadzwoni? - Nan? Pewnie chce pogadać ze swoimi.
Posłuchaj... nie będę czekał jak pizda na tę starą babę.
Sto lat!
Colin!
- W porządku? - Chodźmy stąd.
Dobra, a więc to tata. Potwierdzone.
Skomplikowana kobieta.
"Już postanowiłam, dałam słowo" ale i kiedy możemy dotrzeć.
- Niech spierdala. - Co myślisz?
Nienawidzi taty, ale...
zastanawia się, czy nie jesteśmy sztucznymi owocami na pokaz. Nie wiem.
Może powiedzmy, żeby spierdalała?
I nie wracajmy na ring z tatą, do tamtego pokoju?
Karty na stół?
Bo... mnie Pierce się podoba.
- Zgoda. - Ja pierdolę.
To ma sens. Chcemy zrobić coś razem, znamy się na wiadomościach i rozrywce,
a to gotowiec.
Więc do tej pory mydliłaś nam oczy?
Nie, tamto mi się podoba, serio.
Ale wolę to. Poza tym wszystko może się rozlecieć.
On urządzi masakrę w sklepie, ty wsadzisz fiuta w maszynę AI.
Muszę sama zadbać o siebie. Jestem za tym.
Chcesz tam polecieć?
Jak windsorska suczka pokazowa Nan Pierce?
Wybadać grunt.
Kurwa. Nie wiem, chyba mam obawy.
Ty chcesz wydymać tatę, ty Toma,
tylko ja chcę założyć biznes dla biznesu, bez dymania.
To przejęcie nie miałoby związku z tatą.
- Nie wierzę. - Serio. - Serio nie wierzę.
To nie zemsta na tacie, ale...
dla mnie może go zaboleć. Myślę, że boisz się konfliktu.
Bądźmy racjonalni.
Odkładając na bok niesnaski rodzinne, pomyśl,
jak zabawnie byłoby wydymać tatę z jego odwiecznej obsesji?
- Jesteś w porządku. - Dziękuję.
- Jesteś moim kumplem. - Dziękuję.
- Najlepszym. - Dziękuję.
No bo... czym są ludzie?
Prawda?
Czym są ludzie?
- W sensie? - Jednostkami ekonomicznymi.
Ja mierzę sto stóp. Oni są pigmejami.
Ale... razem... tworzą rynek.
Jasne.
Czym jest osoba? Ma wartości, cele.
Ale działa na rynku.
Rynku małżeństwa...
pracy, pieniędzy...
pomysłów i tak dalej.
Czyli wszystko jest rynkiem?
Cokolwiek robię, ludzie obracają przeciwko mnie.
Nic nie smakuje jak dawniej. Nie jest jak kiedyś.
Myślisz, że jest coś po?
Po tym?
- Nie wiem. - Nie sądzę.
- Myślę, że to tyle, co? - Może.
- Mój tata jest bardzo wierzący... - Ale realistycznie...
- Nie wiem. - Właśnie!
Nie wiemy.
Nie możemy wiedzieć.
Ale mam podejrzenia.
Mam, kurwa, podejrzenia.
No proszę. Kerry, jak się dziś mamy?
Cześć. Słyszysz mnie? Połączenie jest...
Tak, jesteśmy w drodze, słychać mnie?
NIech wyjmie chuja taty z ust.
Proszę?
Moja siostra radzi, żebyś wyjęła chuja taty z ust.
Chciałam spytać, czy moglibyście do niego zadzwonić?
Czy moglibyśmy chociaż zadzwonić?
- Czy przeprosił? - Czy spytał?
Czy spytał?
Po prostu... wiem, że bardzo by mu na tym zależało.
Gdyby zadzwonił, pomyślelibyśmy.
O to byłoby bardzo trudno, jak go znam.
Znamy go całkiem nieźle. Nie lizaliśmy jego wielkich sutków, ale...
Może namówię go na SMS-a z życzeniem telefonu.
SMS? Musielibyśmy usłyszeć ten głos.
Możesz ssać, wsiadamy do samolotu. Cześć.
- Fiut. - Mamy problem.
Nie odbiera ode mnie. A od ciebie?
Przepraszam.
Kochanie...
Posłuchaj, jeśli chodzi o ślub.
Zastanawiam się...
I...?
Czy statek jest wystarczająco ekstra?
A gdybyśmy wzięli ślub pod Statuą Wolności z orkiestrą dętą?
Plus raper?
I nie wiem, jet-packi, armatki confetti,
drut kolczasty, walki bezdomnych,
- prezenty, zamieszanie i zadyma! - Walki bezdomnych?
Co się dzieje?
Gdybym trafił do wiadomości,
oszczędziłbym mnóstwo na reklamie.
Jasne.
Tylko... ślub...
Zawsze... to głupie, ale chciałam mieć fajny ślub.
Boję się. Wydałem w chuj pieniędzy, zaczynam się bać.
Jeśli spadnę poniżej 1%, stanę się pośmiewiskiem.
Zastanowisz się?
Tylko troszeczkę zadymy,
na ostatnim okrążeniu.
Kerry go znalazła, już wraca.
- Co się tak cieszysz? - Nic.
Co?
Bracia Oblesie! W trasie, kurwa mać.
- Zrobiliśmy to. - Jak to?
Ale z niej dynamit. Chrupkie masło orzechowe.
Zrobiliście to? Poważnie, gdzie?
Szukaliśmy...
zbrojowni ukośnik humidoru na cygara.
Wciągnęła mnie do gościnnego i... bingo, było bajabongo.
Faktycznie to zrobiliście?
Greg... masz przejebane.
Przejebane.
Logan ma wszystko w kamerach.
- Który pokój? - Każdy, przecież wiesz!
Ewidentnie nie wiedziałem.
- Poważnie? - Oczywiście.
I przegląda nagrania co wieczór ze szkocką.
Czy nikt nie ukradł noża.
Wypatroszy cię jak tęczowego pstrąga!
- O kurwa. - Co robiliście?
Z włączonym światłem? Poszliście na całość?
Powiedz.
- Włożyliśmy sobie ręce do majtek... - Tak...
i... trochę pobuszowaliśmy.
Buszowaliście do skutku?
Mogę nie mówić?
Przypadkiem nagrałeś mu sekstaśmę.
- Boże! - Musisz mu powiedzieć.
Dobra, koniec imprezy, jest kontroferta! Idziemy.
Tom, Gerri, Karl, Frank.
Do biblioteki. Wykurzmy ich.
- Możecie dać mi chwilę? - Pewnie.
- Cześć. - Cześć.
A więc...
Ma lekkie zawirowanie.
Nan? Jak to?
Nie jest pewna, czy powinna się z wami spotkać.
- Czuje się okropnie. - Dobra, to...
co robimy?
Może rozboleć ją głowa.
Pyta, czy dalibyście jej 5 minut, by zobaczyć, jak się rozwinie.
Dobra. Jasne.
Zobaczmy, jak się rozwinie ból głowy.
Jezu...
A więc... kto wypełzł z boazerii?
Kto to?
- Co? - Dzieci. Są u Pierce'ów.
To ich kontroferta?
Niech mi dunder świsną. Jak złapały trop?
Wiadomo było, że to firma na wydaniu.
Zdołają zebrać pieniądze? Logan ich nie powstrzyma?
Po sprzedaży Waystar mają prawo do wypłaty 5%.
- Powinieneś mu powiedzieć. - Jestem skupiony na GoJo,
- to poboczna sprawa. - Jesteś zaufanym doradcą.
Ale wypadam.
- Ja nic nie wiem, to nie mój zakres. - Uważaj na cukier.
To się, kurwa, dowiedz!
- Jeśli mogę... - Co? O co chodzi?
Kontroferentem są zapewne dzieci.
Nie sądzę, byś miał powody do obaw. Ty jesteś pewniakiem.
Tom, zadzwoń do żony. Zadzwoń do swojej, kurwa, żony i powiedz,
żeby sami sobie coś, kurwa, wymyślili. To żałosne!
Powiedz jej, że niczego nie wymyśliła przez całe swoje, kurwa, życie!
- Co? - Nie, to może zaczekać.
Co jeszcze?
To osobiste, możemy na osobności?
- Tam. - Dziękuję.
Myślicie, że to odwoła? Jak tata?
Nie. Boli ją główka.
- A więc... czuje się trochę lepiej. - Super.
Może was przyjąć.
Fajnie, pogadamy ze staruszką o gazetach.
Jak poszło?
Powiedział, że jestem obrzydliwą świnią,
ale jakby się uśmiechnął.
- Naprawdę? - Tak.
- Co powiedziałeś? - Że...
jest trochę szalona i chętna,
może zjarała trochę marychy albo gorzej,
że nie zamierzałem splamić tych murów,
- ale może ona jest trochę... - Naćpaną chujożerką?
Zwaliłeś na nią? Rycerz z ciebie.
A więc... będzie musiała wyjść.
Czy... czy to naprawdę konieczne?
- Masz z tym problem? - Nie, posłuchaj...
Lubię ją, ale ostatecznie każdy musi robić, co uważa.
Wrzucała posty, będę musiał przejrzeć jej telefon.
Wytłumaczysz jej?
Przepraszam... Wiesz co?
Najlepiej, jeśli ty zrobisz, co musisz.
Nie chcę wiedzieć, co dzieje się w Guantanamo, więc...
Rób swoje, z Bogiem.
Dzień dobry!
Witam! Przepraszam za galimatias, mam koszmarną migrenę.
Ale dam radę. Ważniejsze, jak wy się macie?
Dobrze. Miło cię widzieć. Przepiękne miejsce.
Jakby nawozili je mielonymi studolarówkami.
A jak sobie radzicie odnośnie waszego ojca?
Dobrze. To skomplikowana sytuacja rodzinna.
Wszyscy go nienawidzimy.
Proszę.
Jak zapewne wiecie,
rozmawiamy z bankierami.
Rozważamy szereg ciekawych ofert.
I sprawa jest chyba domknięta, więc...
chcę powiedzieć: dzięki, że przyjechaliście, ale...
chyba trochę za późno, wybraliśmy ofertę.
Mam nadzieję, że nie nadużyłam waszego czasu?
No cóż... Urocza wizyta, było miło.
Naprawdę, strasznie mi przykro. Mogę zaproponować wam po butelce?
Dla mnie mógłby to być dżem, ale koneserom smakuje.
- Obawiam się, że mam prostacki gust. - Nie chcesz wysłuchać oferty?
Polubiłam zwykłe vin ordinaire z marketu jako dziewiętnastolatka
i tak mi zostało.
Lubię wina cienkie i kwaśne.
Jak facetów.
Obawiam się, że to podróż na próżno, tamta oferta jest za dobra.
Bez rozwlekania, poprzednio miałaś rację.
Logan chce przejąć twoją firmę i ją zajebać.
Nie cierpi cię,
chce wziąć twój majątek i uwalać go w błocie. My tego nie zrobimy.
Myślę, że po tych wyborach wszyscy, jako kraj,
możemy być w fatalnej sytuacji.
A ja, my, zachowalibyśmy twoje wartości.
Pięknie, ale to oczywiste,
że musimy uzyskać najlepsze warunki dla rodziny i udziałowców.
Bylibyśmy konkurencyjni.
Przy rozwodzie Jamiego, katastrofie Annie w Maine, tym miejscu...
Jakie macie finansowanie? Nie, żebym się na tym znała.
Solidne. Tellis i nasz zespół są gotowi do rozmów.
A wasza przyszłość?
Napisaliśmy rezygnacje, do umowy z GoJo zostały dwa dni.
Byłabyś żoną szefa ATN, to jednak zgrzyt.
Rozwodzę się.
- Przykro mi. - To smutne, gdy miłość umiera.
Słuchajcie, jestem zdezorientowana.
I nie chcę rozmawiać o kwocie, nie o to chodzi.
Absolutnie. Ale możemy podać naszą?
Przekonać się, czy ma to sens?
Nie podoba mi się to.
Jakbym była w środku wojny na oferty.
Okropność. Różni ludzie podają różne kwoty.
8, 9. A potem co?
Wiem, można się pogubić. Co jest po 9?
9B?
Posłuchajcie. Pozwolicie, że to przegadamy?
Widzieliście widok z tarasu? Jest niesamowity.
Dobra, sprawdzimy.
- Dziękuję. - Dzięki.
Nan się zastanawia
i pyta, czy może cię prosić o cierpliwość.
Nie chodzi o pieniądze.
- Możesz zaczekać z rozmową? - A co mogę, kurwa, powiedzieć?
Zaczekamy.
Nikt już nie opowiada kawałów, co?
- Karl, znasz jakieś? - Proszę?
Mówię, Karl...
że jest tu trochę drętwo.
Czy znasz jakieś kawały?
Niech pomyślę.
Drętwo jak chuj. No już!
Roastujcie mnie! Przeczołgajcie!
Frank, zaczynasz. Bądź dowcipny.
- To nie moja specjalność, szefie. - Myślisz, że źle to zniosę?
To nie w moim stylu. Ale mogę.
Z Loganem Royem...
Z Loganem jest tak, że to twardy stary orzech.
Jezu, jebany Sid Caesar. Greg.
Jesteś draniem. Starym wrednym draniem.
I przerażasz ludzi na śmierć.
Przerażasz mnie, dlatego teraz nie wiem, co robić.
Kto powącha palec Grega?
Odgadnij zapach, wygraj dolca.
No dalej, roastuj mnie!
Gdzie twoje dzieci? Gdzie są twoje dzieci, wujku?
- W twoje urodziny? - A twój stary?
Gdzie twój stary? Nadal obciąga chuje na wiejskim festynie?
Gerri? Dostałaś ostatnio coś dowcipnego?
- To dla mnie dosyć okropne. - Nie jestem okropny, tylko dowcipny!
- Potworniccy, kurwa... - Chwileczkę.
A więc... chciałaby to ogarnąć, przynajmniej teoretycznie, jeszcze dziś.
Niepewność nie jest dobra.
I chcieliby, żebyśmy dziś wyszli z orientacyjną ceną.
Nie musimy się cackać. Niech spierdala?
- Logan? - Myślę.
- Rozmawia z nimi? - Chyba tak.
Dobra.
Kerry, będziesz potrzebna.
Tellis, jesteś?
Myślę, że uda się zebrać.
Dobra, powiemy 8.
- Zaczniemy od 8. - Skoro w to idziemy, to miękko.
Niech wie, że widzimy zwyżkę, ale musi nam pomóc.
Co? Tak, jestem zainteresowany.
- Czy mam...? - Tak, lubi cię.
- 8 pasuje. - Dzięki.
Oddzwonię.
Co jej powiedzieć? Kotwiczymy przy 7?
Żaden problem.
- To nie policzek? - Nie.
To znaczy, policzek, ale nie tracisz kapitału relacyjnego.
- Nienawidzi cię. - Zacznij od 6, ale jakbyś żartował.
- Ale sondowaliśmy 7, tak? - 6.
Znajdź coś, co nas zniechęciło.
Żeby wiedziała, że nie urwaliśmy się, kurwa, z choinki.
Cześć, Nan.
Niełatwo będzie mi to powiedzieć, a tobie usłyszeć...
Dziękuję.
Myślę, że mówimy o...
Jesteśmy bardzo spokojni o docelowe 8 miliardów.
To obrzydliwe.
- Ale dziękuję. - Daj nam chwilę.
Jasne.
Nie byli zachwyceni.
- Myślisz, że co kombinują? - Nie wiem.
Nie chcę tego przegrać.
Do ilu chcesz podskoczyć?
Zadzwoń do żony. Do Shiv.
Docenia 8.
Docenia, fajnie.
Ale jest ciekawa, czy możliwa jest zwyżka?
Telly.
8,5. Możemy?
Nie mam dokładnego składu naszego konsorcjum,
wymaga to analizy, ale znamy aktywa i myślę, że to osiągalne.
- Walisz gruszkę pod katalog jachtów? - To podniecające.
- Dzięki, cenne spostrzeżenie. - Skasuje nas za to na 200 baniek.
Przychodzące.
Tom?
Dobra.
- Chce rozmowy. - Tata nasłał Toma?
- Colin jest zajęty? - Cześć, Shiv.
Pierdol się, człowieku góro!
Zastanawiamy się, czy nie jesteśmy rozgrywani, skoro to orientacyjne.
Do ilu podniósł?
- Tego ci nie powiem. - Mnie możesz.
Do 9? Nie, prawda?
Pomyśleliśmy, że przy stałych parametrach majątek ma cenę
i szaleństwem byłoby dokładanie premii emocjonalnej,
więc może warto otworzyć furtkę?
- Jaki jest sufit taty? - A wasz?
Ty pierwszy. Buduj zaufanie.
Jego sufit to...
Wasz tata...
Nie mogę... Shiv, możemy pogadać sami?
- Nasz to 12. - Spierdalaj.
Dobra, jasne. Nasz też.
Myślę, że tata dojdzie do 9 - 9,5.
Więc... musimy wejść na 9,5. Tak, Tellis?
A może...
nie szczypmy się i dajmy 10?
Myślimy, że tata jest na 8,5 - 9, więc idziemy na 9,5.
Ale 10? Żeby pokazać, że nie żartujemy?
Dorzucamy pół miliarda, żeby dorzucić pół miliarda?
- To kończy rozmowę. - Sporo za zakończenie rozmowy.
Nie mógłbym jej się spuścić między słowami?
- Zaokrągla. - Owszem, ale jest szalenie podzielne.
Wiesz, ile to pół miliarda? 500 milionów?
Milion to 1000 tysięcy, wiesz o tym?
Zatem to 500 razy 1000 tysięcy faktycznych dolarów,
które moglibyśmy wydawać na skutery śnieżne i sushi.
Robi się stromo, ale super byłoby wygrać.
Tak, ale czy jest to tyle warte?
Jest warte tyle, ile wyniesie najwyższa oferta.
Że też nie studiowałem biznesu na Harvardzie.
Rozmowa z takim gigantem intelektu powala.
10?
- 10. - Ale...
Dobra, 10. Spierdalajcie, 10.
Nan, posłuchaj... kochamy firmę i jej dziedzictwo,
chcemy złożyć ofertę, która to docenia i kończy dyskusję.
Z uściskiem dłoni chcielibyśmy przejąć Pierce na następny etap
z ofertą 10 miliardów dolarów.
Jest o czym pomyśleć.
- Nie przyjmują oferty. - Proszę?
Otrzymali ofertę kończącą dyskusję.
- Powiedz, że podbiję. - Są zadowoleni.
Pierdolenie.
Mam wrażenie, że to powyżej 9,5.
- Kurwa, geniusze. 10? - Mam dziesiątkowe przeczucie.
Powinniśmy otworzyć szampana.
Ja wrócę do LA, pójdę do sypialni
i agresywnie zwalę konia, dzięki.
Czekajcie.
- Dasz na głośnomówiący? - Tak. Tom.
Cześć, jest tu wasz tata, ma wiadomość.
Gratuluję podania najwyższej liczby, debile.
Trafiliśmy go.
To ja.
Mondale...
Już dobrze.
Przepraszam, obudziłam cię?
- Myślałem, że mieszkasz w hotelu. - Potrzebowałam dostępu do garderoby.
- Przecież wzięłaś ulubione. - Nie chcę się do nich ograniczać.
Chcesz pogadać?
Podobno ty i Greg to teraz Bracia Oblesie.
Tak.
Ekstra. Macie logo?
Zasady? Greg jest skrzydłowym?
- Czasem idziemy na drinka. - Fajnie.
Podobno spotykasz się z modelkami?
Ustaliliśmy, że możemy się rozglądać, póki się zastanawiamy.
- Dobrze wyglądasz. Napakowany. - Nie sądzę, ale dzięki.
Pakujesz dla modelek? Sprowadzasz je tu i zaliczasz pozycje?
Wszystkie, z modelkami?
Na zmianę z Gregiem? Siadają ci na twarzy, żebyś był cicho?
Chcesz wchodzić w rozliczenie naszych małżeńskich udręk?
Bo jeśli tak, ja mogę.
- Jak Mondale? - Dobrze, o niego się nie martw.
Chyba już nie poznaje twojego zapachu.
Cóż, sprawy się pokomplikowały.
- Nie wiem, czy jest jakieś wyjście. - Jasne.
Nasza droga mogła się urwać.
Mieliśmy odbyć poważną rozmowę.
Może trzeba to sformalizować.
Chcesz porozmawiać? Wolałbym powyjaśniać pewne rzeczy.
Nie chcę zagrzebywać się w gównie na darmo.
- Ale czuję, że... - Przestań!
Słuchanie tego nie byłoby dla mnie korzystne.
Myślę, że może już czas, byśmy zostawili to za sobą.
Smutno mi.
Pewnie.
- I nie chcesz porozmawiać? - Moglibyśmy to zagadać na śmierć...
ale po prostu oboje popełniliśmy błędy i...
myślę, że płacz i pierdolenie tego nie zmienią,
więc jeśli się zgodzisz, możemy odejść z podniesionymi głowami i...
życzyć sobie powodzenia.
Dobra.
Mógłbym sprawdzić, czy mogę się z tobą kochać.
Chciałbyś?
Nie sądzę.
Mam iść? Czy ty?
Jestem zmęczona...
ale możesz zostać tam, jeśli chcesz.
Więc to koniec?
Tak. Chyba.
Spróbowaliśmy.
Logan?
Cyd, obejrzałem "Top godziny".
Co za gówno.
Ludzie oglądają nocą. Ja oglądam nocą.
Co to za, kurwa, tłuk?
Wygląda jak moszna w peruce.
- Tracisz wyczucie? - Wszystko ogarniam.
- Kurwa, tracisz? - Zajmę się tym.
Spokojnie...
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski