Ostrzegam, jestem uzbrojony!
Wziąłem cię za włamywacza.
- Mogłem cię zabić. - Nie mogłeś.
Co to, kurwa, jest?
Łóżko wodne.
Pewnie śpi się tu jak na dmuchanym zamku.
Jarałeś w moim pokoju?
Wyświadczyłem ci przysługę. To lepsze niż ten drugi zapach.
Piłeś mojego szampana.
Nie. To woda gazowana.
Oszczędzałem go.
Na dzień, w którym stracisz dziewictwo? Do tego czasu nieźle by dojrzał.
Co tu robisz?
Sprawdzam, czy jesteś martwy.
Nikt nie próbował cię zabić?
Nie.
Szkoda.
Miło byłoby to jakoś rozwiązać. W ten czy inny sposób.
Zauważyłeś, żeby ktoś cię śledził?
Nie.
Albo jest z tobą coraz gorzej, albo twoi koledzy robią się coraz lepsi.
Ja jebię, co za łamigłówka.
Niby po co mi ochrona?
Nie wiem, czy jej potrzebujesz, ale należyta staranność i inne takie.
Ktoś cię prawie przejechał,
uszkodzony monitoring, potencjalna czujka, szybko oddalający się samochód.
To podejrzane,
ale nie uruchamia moich pajęczych zmysłów
w takim stopniu jak wieść, że żywa kobieta chce spędzać z tobą czas.
Skąd wiesz o Tarze?
Standish zostawiła mi wiadomość.
Nie kręcą mnie teorie spiskowe, ale coś jest na rzeczy.
Nie rozumiem.
Powinniśmy ci to nadrukować na koszulce.
Zajmę kanapę. To łóżko to jebany koszmar.
Co? Czekaj.
Czemu idziesz spać? Miałeś mnie pilnować.
Chryste, nie. Skąd ten pomysł?
Przyszedłem się upewnić, że ktoś inny cię pilnuje.
Wystarczyłoby dać jej miecz i hełm. Wyglądałaby jak odważny mały hobbit.
Dobra. Otwórz okna.
Idę się wysrać.
Ja pierdolę.
Dobry wieczór, słonko.
Jam jest śmierć!
Zadzierasz z najlepszymi, najlepsi cię zniszczą. Tak jest.
Kryj się!
Jedź!
Chciał zabić jednego z nas.
Tak.
Ciebie, durny kutasie!
Ciebie!
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI „LONDYŃSKIE ZASADY”
KULAWE KONIE
Nie zabiłem go.
Były tam jeszcze dwie osoby.
Spodziewali się nas.
Nieważne.
Będą musieli to zgłosić. O to nam chodziło.
Co jeśli poda im adres dziewczyny?
Czeka ich niespodzianka.
Cholera.
Widzimy się na miejscu.
Nie biegniemy za Shirley?
Wyglądam, jakbym pisał się na pościg?
Napastnik ma całą twarz w wybielaczu i parę połamanych kości.
Shirley go dopadnie.
Pomylili mnie z kimś.
Mówiłem, nikt nie wie, że tu mieszkam.
Tak, poza twoją dziewczyną.
Nie ma z tym nic wspólnego.
Zgubiłeś ostatnio klucze?
Tak. Znalazła je. To brzmi, jakby była winna?
Tak. Dorobiła drugi komplet.
Czemu tak myślisz?
Bo zabójca miał jebany klucz.
Wyłącz telefon, żeby ci z Park cię nie namierzyli.
Jedź. Dawaj.
Przepraszam.
Zawiodłem.
Mówiłem ci, wystarczy, że MI5 zacznie mu się przyglądać.
Odegrałeś swoją rolę.
Co teraz?
W Abbotsfield się udało, uderzymy w nich ponownie.
Jeszcze mocniej.
Mają być zdezorientowani i przerażeni.
Muszę jechać do szpitala.
Odpocznij.
Zajmiemy się tobą.
Zweryfikowałam i zaktualizowałam protokół bezpieczeństwa łatwych celów.
Place, muzea, atrakcje turystyczne.
Dobrze.
A ja weryfikuję twoją weryfikację.
Dzisiejszy ranek był katastrofą.
Nie stać nas na powtórkę.
Może właśnie w tej chwili jakiś szaleniec daje się zmanipulować.
I to w trakcie kampanii wyborczej, kiedy ludzie i tak tracą rozum.
Moje poprawki powinny zapewnić nam dodatkową ochronę.
Idę do domu.
- Odpocznij. - Zostaję tu.
Oczekuję, że zostaniesz, ale…
…możesz trochę sobie odsapnąć na jednej z ławek na korytarzu.
Co tu robimy?
Nie stać cię na to miejsce, a ja nigdy bym tu nie przyszedł,
więc Park nas nie znajdzie.
Domowe czerwone wino. I pinta Red Bulla.
Zamówiłem ci domowe czerwone wino, a sobie pintę Red Bulla.
I dałem mu 20 funtów.
Po co?
Żebyśmy mogli zająć dowolny stolik.
To jak ją poznałeś?
To grawitacja.
Co?
- Jesteśmy jak bliźniacze słońca Tatooine. - Macie takie same tatuaże?
Tatooine. Pustynna planeta z Gwiezdnych wojen, ma bliźniacze słońca.
Paliwo rakietowe.
Zdrowie.
Daj mu dychę.
Dostał już dwie dychy.
Tak, to był podatek od głupoty.
Chcę jego notes i długopis.
Przykro mi. Nie wolno tu palić.
Tak, wiem.
Martwisz się o moje zdrowie? To jebane menu by mnie zabiło.
Patrz, 15 funciaków za owsiankę.
Masz.
Proszę.
Spisz wszystko, co o niej wiesz.
Kto zaczepił kogo,
co jej o sobie mówiłeś, o jakie rzeczy pytała.
Każdy szczegół się liczy.
Poza bzdurami, które mi właśnie opowiadałeś.
Idę do kibla na szybką fajkę.
- Co ty tu, kurwa, robisz? - Ktoś ostrzelał mieszkanie Ho.
Serio?
Lamb chce, żebyśmy sprawdzili mieszkanie dziewczyny Ho.
My?
My, czyli…
Czekaj… Skąd wiedział, że tu będę?
Mówił, że pewnie trenujesz, bo masz problemy,
- a to najbliższe miejsce ze sprzętem. - No tak.
Bo to ja mam problemy.
Kurwa, Shirley miała rację.
Myślałem, że odjechał jej peron.
Rozumiem, dlaczego jej nie wierzyłeś.
Ona tak na to nie spojrzy.
Jeśli ona wariuje, to nie ty jeden podejmujesz złe decyzje.
Z moimi decyzjami wszystko okej.
Tygrysy. Kod Wrzesień. Stansted.
Miejmy to już za sobą.
Pewnie często to słyszysz od kobiet o tej porze.
Jestem tu z troski o ojczyznę.
- Okaż mi odrobinę szacunku. - Jesteś tu z troski o siebie.
Pomogę ci namierzyć broń, której użyto w masakrze w Abbotsfield.
Zaginęła z partii prezentowanej
podczas targów zbrojeniowych w Docklands w zeszłym miesiącu.
A wiesz to, bo…
Po zakończeniu kariery parlamentarnej
rozpocząłem pracę w public relations.
Firma zbrojeniowa, dla której pracujesz, zgubiła karabin szturmowy,
z którego zabito 11 obywateli?
Nie pracuję dla nich. Doradzam im.
Zakładam,
że w zamian za tę otwartość chcecie, by nazwa tej firmy nie trafiła do prasy.
Wewnętrzne śledztwo utknęło w martwym punkcie,
ale przekażę ci listę zaginionej broni.
Pod warunkiem, że moi klienci będą chronieni
przed oskarżeniami o zaniedbanie,
w razie gdyby tę broń powiązano z tym lub innym niefortunnym zdarzeniem.
Zgubili całą skrzynię broni.
To nie zaniedbanie?
Broń zaginęła na targach, które zapewniają państwu ogromne zyski.
Chyba nie chcesz psuć reputacji branży przez błąd w inwentaryzacji.
Publicznie twój klient będzie chroniony,
ale prywatnie przekażę swoje zastrzeżenia sekretarzowi obrony.
Dziękuję. Poradzę sobie z nim.
Oto lista.
Jeśli nie masz nic przeciwko,
chcę przy okazji poruszyć pewne kwestie w imieniu innych klientów.
Mam coś przeciwko.
Muszę wracać do Regent's Park.
Zimbabwejczycy woleliby, żebyśmy zamknęli sprawę
rzekomego zabójstwa brytyjskiego dziennikarza.
Czeczeni chcieliby odmrożenia aktywów.
A pewien libijski konglomerat chce zadośćuczynienia
za straty poniesione na handlu ropą w związku z niestabilną sytuacją,
którą wywołało usunięcie ich uroczego lidera.
A ja chciałabym, żebyś opuścił mój dom.
Diano, badałaś grunt pod pracę w sektorze prywatnym.
Są ofiary, Peter. Nigdzie się nie wybieram.
Odkładałaś rezygnację trzy razy.
Nigdy nie ma dobrej chwili na odejście, ale kiedy wreszcie się zdecydujesz,
mogę ci załatwić bardzo miękkie lądowanie.
Więc pamiętaj o kwestiach, które poruszyłem.
Sama zapewnię sobie lądowanie.
Gdzie jesteśmy?
Mówiłeś, że zawieziecie mnie do szpitala.
Uspokój się.
Nie widzę na jedno oko,
a ta suka dźgnęła mnie strzykawką.
Wciąż tkwi w moim udzie.
Panuj nad sobą.
To pole bitwy.
To nic nowego.
Musimy mu pomóc.
Daj mu coś przeciwbólowego, dopóki ktoś go nie obejrzy.
W szpitalu zwrócisz na siebie uwagę.
MI5 zna twoje rany. Będą cię szukać.
- Dokąd się wybierasz? - Nie.
- Nie, nie. - Oszalałeś?
Co jest, kurwa? Zabiłeś go.
Był twoim przyjacielem. I go zabiłeś.
Był żołnierzem, znał ryzyko.
Jeśli chcesz być żołnierzem, też musisz to zrozumieć.
Bez reszty. Mogę dostać paragon?
- Proszę. - Dziękuję.
Do kurwy nędzy.
Wracaj do łóżka.
Jestem pod domem Roddy'ego.
Shirley mówiła, że go pilnuje.
Przyjechałam ją zmienić, wszędzie jest policja.
Mówią, że to może być kolejny atak, jak w Abbotsfield.
Dobra, spierdalaj stamtąd, zanim pojawią się ludzie z Park.
Co się stało?
Pojawił się strzelec. Zająłem się tym.
Z Roddym wszystko w porządku?
Tak. Fizycznie tak.
Cała reszta kuleje.
A Shirley jest z wami?
Pobiegła za strzelcem.
Pozwoliłeś jej?
Tak. Nie za bardzo miałem czas, żeby ją zatrzymać, ale dzięki za uwagi.
Gdzie jesteś?
Robię Ho odprawę z dala od niepożądanych zakłóceń. Zaliczasz się do nich.
Lamb.
To tutaj… Priory Place 34.
Jeśli to zaplanowana akcja, a ona była przynętą,
Roddy przynajmniej wciąż odstręcza kobiety.
Czujesz się przez niego niepewnie?
- Nie. - Jest imponujący fizycznie.
Co, a ja nie?
Trzymajmy się tego, co istotne.
Co to, kurwa, jest?
Sztylet pchający.
Czemu masz… Odłóż to. Jeśli tam jest, jest niewinna.
- Mogli ją przymusić. - Spotykała się z Roddym Ho,
więc jasne, że ją przymuszono.
- Może tu być reszta grupy. - Czemu?
Czemu mieliby tu być, skoro Roddy zna adres?
Może nie zdążyli uciec?
Może zamierzają zabić każdego, kto się tu zjawi?
- Masz jeszcze jeden? - Nie.
A co ze mną? Nie mam broni.
- Przynęta. - Pierdol się. Przynęta.
Nie jestem przynętą.
Spierdalać, gnojki!
Spierdalać.
- Hej! - Spierdalać!
Jesteśmy z MI5. Mamy kilka pytań.
- MI co? - MI5. Służby bezpieczeństwa.
- Może pani to odłożyć? - Szpiedzy? Co takiego zrobiłam?
- Nic. - Tego nie wiemy.
- Pójdziesz do więzienia. - To pani ma nóż.
- On ma nóż. - Już go odkłada. Prawda?
Mamo! Odłóż nóż.
No daj mi… daj mi nóż!
Porozmawiam z nimi.
Idź spać.
Tłumaczyłem, że jesteśmy z MI5.
Chcieliśmy tylko zadać kilka pytań.
Już dobrze. Jakieś dzieciaki pukają do drzwi i robią kawały.
Okej. Rozumiem, ale…
Nie może po prostu dźgać za to ludzi.
Ostatnio owinęli psie gówno w gazetę, podpalili ją i zadzwonili do drzwi.
Weszła w nie, kiedy gasiła pożar. Gówno było wszędzie.
Dobra. Racja, sam bym kogoś za to zadźgał.
Szukamy kobiety koło dwudziestki, ma na imię Tara
i twierdzi, że mieszka pod tym adresem.
Mieszkamy tu tylko ja i mama. Czego chcecie od tej kobiety?
Nie możemy tego ujawnić.
Ale, tak czy inaczej, dziękuję.
Mamo! Idź spać! Cholera jasna!
Sztylet pchający.
To oni?
Na pewno.
Zachowajcie zimną krew.
Gotowi?
Tak. Czemu pytasz?
Bo pewnie zostaniecie aresztowani.
- Możecie trafić do więzienia. - To jest tego warte.
Tylko nas w to nie mieszajcie.
Za mało o was wiem, żeby cokolwiek im powiedzieć…
Dobrze.
Umieśćcie to w baku.
A potem ukryjcie się i oglądajcie jutrzejsze wiadomości.
Miasto pogrąży się w chaosie.
Ekstra.
Mam spotkanie.
Czemu powiedziałeś Standish, gdzie jestem?
Bo nalegała i należy do Slough House.
Sracz też należy, ale mimo to nie chcę, żeby za mną łaził.
Ktoś był w mieszkaniu?
Jakaś matka i syn. Bez związku z dziewczyną Roddy'ego.
Podała mu fałszywy adres.
NOWE SZCZEGÓŁY
Musi być w to zamieszana.
- Co mamy robić? - Niech Coe ruszy tu dupę.
A co ze mną?
Możesz posiedzieć w wozie albo spierdalać do łóżka.
Czyli mam być w gotowości. Dobra.
Jeśli to ci poprawi humor.
To dlatego, że zostawiłem Shirley?
Czy że powiedziałem Catherine, gdzie jesteś?
Jedno i drugie się nada.
Znaleźli Tarę?
A jak myślisz?
- Shirley, wszystko okej? - Nic jej nie jest.
Nie wygląda na to.
Okazuje się, że jest moją jedyną rozgarniętą agentką
i nie może teraz paść.
Przesiądź się do innego stolika.
Zrób trochę miejsca. Albo przenieś się do stolika w swoim mieszkaniu.
Poważnie.
Mam was serdecznie dość.
Zjeżdżacie się tu jak jakaś kawaleria,
a jesteście strumieniem gówna zlewającym się po zboczu.
Co to, kurwa, jest?
Przepraszam?
Proszę przynieść frytki. Zwykłe frytki.
Oczywiście go zgubiłam.
Wcześniej wbiłam mu w udo starą strzykawkę,
więc teraz kuleje na obie nogi.
Jest koło dwudziestki, ma ogoloną głowę.
Znaki szczególne to rozcięcia od szkła
i pęcherze od tego, czym oblałeś mu twarz.
Wybielacz.
Nie, nie mam zdjęć.
Chciałem zapytać, czemu ona może mówić, a ja muszę wszystko zapisać.
Bo trzyma się tego, co ważne.
Kiedy gadasz, mam ochotę wbić sobie ołówek w oko i walnąć łbem w stół.
To zawodowiec. Walczy jak skurwysyn.
Przeprosiny.
Ty powinnaś przepraszać.
Przebił się przez twój kordon.
Właśnie.
Oto lista broni, która zaginęła z Londyńskich Targów Zbrojeniowych.
Są na niej oba karabiny z Abbotsfield oraz inne karabiny, pistolety i granaty.
Znajdź je.
Wieczorem strzelano we wschodnim Londynie z karabinu o dużej mocy.
To nie ten adres Roddy'ego Ho mamy w systemie, ale…
- Roddy Ho? - Tak.
Mieszkanie wynajął niejaki Clint Wolf,
ta postać może istnieć tylko w głowie Ho.
Poza tym jedzenie w lodówce podpisano imieniem Roddy'ego.
- Czemu go nie ściągnęliście? - Próbujemy go zlokalizować.
Czyli nie możecie go znaleźć.
Tak.
Tak, a więc…
Podała fałszywy adres. Była informatorką, pewnie ją przymuszono.
Będziesz mnie ignorował?
- Nie zrobiłem nic złego. - Daj sobie trochę czasu.
Dobra, przepraszam, że odpuściłem.
W porządku.
Nie jest w porządku. Ktoś próbował ją zabić.
Dwa razy. Ale wciąż żyję.
Lamb.
Dobra, wiesz co?
Możemy trochę przyspieszyć,
pominąć część, w której mnie ignorujesz, po czym mówisz, że jestem gówno wart?
Przeskoczmy do punktu, w którym każesz mi coś zrobić,
bo szczerze mówiąc, dobrze wiemy, że w końcu do tego dojdziemy,
a te wstępy, które w kółko powtarzasz, robią się kurewsko męczące.
Nie przydasz mi się, walcząc w ostatniej wojnie.
Co to ma znaczyć?
Patrz, z kim muszę pracować.
Ćpunka, pijaczka, psychol i to, czymkolwiek to, kurwa, jest.
A wszyscy funkcjonują lepiej od ciebie.
Jestem tu. Jestem gotów.
Twój świat się zatrzymał, kiedy twojego dziadka zmuliło,
a tatuś chciał cię wysadzić w powietrze.
Pogódź się z tym albo spierdalaj.
Nie masz w sobie za grosz współczucia?
Najbardziej współczuję sobie. Tego, że muszę was wszystkich znosić.
Zapłać rachunek.
Nie mam gotówki, a karty namierzą.
Użyj karty i włącz jebany telefon.
Jakieś 20 minut po przejściu tej płatności
zjawią się mięśniacy i seksowna blondynka, którzy będą nas szukać.
Wyświadcz im przysługę i powiedz, że wróciliśmy do biura.
Czemu oddajemy Roddy'ego ludziom z Park?
Bo muszą się dowiedzieć, co zrobił.
A kiedy będą nadrabiali zaległości,
zdążę się zorientować, co tu się odpierdala.
- A co zrobił? - Nic.
Nasz nadworny ćwok został wykorzystany.
Strategia destabilizacji. Zimna wojna.
Wykorzystanie agenta nie ogranicza się do zimnej wojny.
Połączmy to z Abbotsfield.
Tak postępowaliśmy z państwami, które stawały nam na drodze.
Jeden: wykorzystać wrogiego agenta.
Dwa: zaatakować wioskę.
Nie zostałem wykorzystany. Mam dziewczynę.
Jasne, mów tak. Zapewni mi to w chuj czasu.
Zawsze darzyliśmy się szacunkiem,
ale w tym punkcie się nie zgodzimy.
Oto moja profesjonalna opinia agenta: szczekasz na złe drzewo.
Tara jest niewinna, ja też.
To co się twoim zdaniem dzieje? Jaka jest twoja opinia agenta?
Myślę, że jesteś zazdrosny, że ujeżdżam anioła,
kiedy ty trzepiesz w ciemności.
Jasne.
Gotów zrobić swoje?
Co z nim zrobimy?
Nie możemy jeździć z trupem.
Jeśli tu zostanie, zidentyfikują go.
Nie zidentyfikują.
To się dzieje wszędzie.
Nie chcą, żeby Gimball wygrał, więc go obsmarowują.
Jacy „oni”?
Media i deep state.
- Czyli ja? - Tak jest.
Jasne. Wybacz, Pete. Teraz to ty mnie obsmarowujesz.
Kolejne telefony, oby nie od miłośników teorii spiskowych…
Hej.
Dzień dobry, Claude.
Znamy się?
Wybacz.
Mam poczucie, że cię znam. Z gazet.
Jasne.
Bywamy tu o tej samej porze.
Chociaż ja spaceruję, a ty biegasz.
Carl.
Jak się miewasz, Carl?
Tak.
Nie brakuje nam w tym mieście zieleni, co?
Tak, istotnie.
Nie to, co w innych europejskich stolicach.
Chyba tak.
Takich jak Kopenhaga.
Tak.
Byłeś tam w marcu na konferencji dotyczącej bezpieczeństwa.
Musiałeś mieć niezły apetyt,
bo zamówiłeś do pokoju posiłek dla dwóch osób.
To prawda, że wyciszyłeś sprawę nagabywania prostytutek?
Myślałem, że po tym będziesz wierny żonie. Chcesz to jakoś skomentować?
Do artykułu Dodie Gimball?
Kurwa. Kurwa.
Naskoczyłem na niego. Prosiłem o komentarz.
Jak zareagował?
Był przerażony.
Wysyłam właśnie artykuł.
Kiedy redakcja go zatwierdzi, co na pewno zrobi,
będzie miał szansę na odpowiedź.
Raczej już się do niego nie zbliżę.
Możesz zdobyć jego numer?
Szefa MI5?
Oczywiście. Ale to nie będzie tanie.
Zrób to.
W porządku, sir?
Tak, to tylko… zwykły cywil.
Nieszkodliwy.
Na pewno wciąż tam są?
O ile wiemy, po prostu tam siedzą i na nas czekają.
Wejdźcie uzbrojeni.
Wczoraj rano zginęło jedenaście osób.
Ho miał z tym coś wspólnego. Lamb ma zrozumieć powagę sytuacji.
Może choć raz będzie współpracował.
Ręce.
Ruchy.
Do kuchni.
Witam.
Dobra, spokojnie.
Po prostu pokazuję ci, gdzie jest.
Nie tutaj.
Nie, zdecydowanie nie tutaj.
Tutaj jest.
Jesteś kumpelą Flyte, co?
Z policji, tak?
Pewnie częściej podrzucałaś broń, niż ją zgarniałaś.
- Czysto. - Proszę pani.
Nie, dzięki.
Zaczekaj na zewnątrz.
Jeśli to ocena wyników pracy z zaskoczenia,
muszę powiedzieć, że absolutnie wymiatam.
Wieczorem doszło do próby zamachu na Rodericka Ho.
Nie zgrywaj debila.
Chyba nie używa się już słowa „debil”.
Obraża niedomówiących albo idiotów.
Nie pamiętam których.
Nie jestem w nastroju.
Tak, czuję ten nastrój.
Punkt regulaminu numer… jakiś tam.
- Dwadzieścia siedem, trzy. - Skoro tak twierdzisz.
Trójka w nawiasie.
Niech będzie i w sanskrycie. Jest tam nie bez powodu.
Jeśli atakują kogoś z twojego zespołu, zgłaszasz to wyżej.
W tym przypadku do mnie.
Normalnie bym to zrobił, ale okoliczności były szczególne.
To znaczy?
Miałem wyjebane.
To nie jest szczególna okoliczność, Jacksonie. To twój normalny stan.
Tym razem może się okazać terminalny.
Chcesz wziąć się za łby, Diano? Daj znać.
Mam na ciebie tyle brudów, że mógłbym założyć wysypisko.
Będziesz miał czym się zająć na przymusowej emeryturze,
ale cię to nie uratuje. Nie tym razem.
Whelan marzy o zamknięciu Slough House, a teraz ma powód.
Kule, które znaleźliśmy w mieszkaniu Ho,
pochodziły z tej samej broni, z której zabito strzelca z Abbotsfield.
Kurwa.
Przynajmniej się zgadzamy.
Zabieram Ho do Regent's Park.
Dobra. Niech będzie.
I odcinam Slough House.
Żadnych telefonów, Internetu, nikt stąd nie wychodzi.
Nie pozwolę, żebyś biegał po mieście i mącił,
żeby ratować swojego człowieka.
Nie ruszaj się.
Dobrze.
Chodź. Na górę.
ROPA ZABIJA! ZABIĆ ROPĘ!
ŁADOWANIE…
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK