DZIĘKUJEMY ZA ODWIEDZINY!
ROZDZIELENIE
Słyszałeś o tym rozpierdolu na North Pine?
Syn Dutcha Stevensa.
Jak można dachować dwutonową odśnieżarką?
Przez głupotę.
Niedaleko pada jabłko od ścieku.
Jak miło.
Na nasz koszt.
Dziękuję.
Hej, Rose.
Chcesz dolewkę?
Zawsze i wszędzie.
Ładna ta nowa fryzura.
Très chic.
Harmony Cobel.
Niech mnie kule śnieżne biją.
Chcesz kawy?
Nie.
Stoliki są tylko dla klientów.
No dobra. To kup mi kawę.
Miasteczko jest starsze, niż pamiętam.
Bardziej nadwątlone.
No cóż. Niedawne regulacje rynku i niestabilne stopy procentowe
doprowadziły do zmniejszenia wydatków na inwestycje w infrastrukturę.
Potrzebuję przysługi.
Ale nie tutaj.
Spotkajmy się w fabryce.
- Hej, Dot. Zamknij za mnie. - Jasne.
KAWIARNIA „CIEKNĄCY DZBANEK”
Wiesz, jakie to pojebane, że mnie tu wyciągasz?
Musisz zawieźć mnie do Sissy.
Nie, dzięki.
Jeśli obserwują dom, rozpoznają mój samochód.
Jak duże masz kłopoty?
Dość duże.
Wiesz, że wciąż przestrzega dziewiątki?
Tak zakładałam.
To wiesz, że jest tu pieprzoną pariaską.
Możesz zostać w aucie.
Muszę coś wziąć.
Czemu miałbym ci pomagać?
Kiedyś się kumplowaliśmy.
Starzy koledzy się wspierają.
Koledzy?
To była, kurwa, praca dzieci.
Kier i Imogene poznali się w eterowym młynie,
wiedziałeś o tym?
Wypluwała wtedy płuca?
Czuję to w twoim oddechu.
Żałosne.
Spierdalaj.
Możesz mi pomóc albo nie.
Ale nie będę workiem treningowym dla twoich frustracji.
Teren jest czysty.
Jesteś nawalony jak szpadel.
Życz jej ode mnie śmierci.
Nie jesteś tu mile widziana.
To wtargnięcie.
Zaraz zadzwonię na policję.
Nie chcę tu widzieć tego dilera.
To przez ciebie tego łaknie.
Łżesz jak pies.
HARMONY LAT 12 - LAT 11 - LAT 10
Zejdziesz tu i powiesz mi, o co tu chodzi?
ETER PRZODOWNICA PRACY
CZWARTY KWARTAŁ ROK WIZJI
OPIEKUNKA MŁODYCH ADEPTÓW
Co zrobiłaś z moimi rzeczami?
Sprzedałam. Biednym.
Nie miałaś prawa ich sprzedawać.
To ja mieszkam w tym domu, nie ty.
Ktokolwiek tu był?
Nikt tu nie przychodzi.
Ktokolwiek dzwonił?
Niejaki pan Drummond.
I co chciał?
Coś ty narobiła, myszko?
Harmony!
Chcę klucz do pokoju matki.
Zostanie zamknięty, póki wszyscy, którzy ją pamiętają, nie trafią do Kiera.
Wiesz o tym.
Daj mi klucz.
Czemu wnosisz do mojego życia samą rozpacz?
Nie. To ty przeklęłaś ten dom rozpaczą.
Nie będę się o to kłócić.
Jakie były jej ostatnie słowa?
Dziecko, nie prowokuj mnie.
Jakie to były słowa?
Nic nie powiedziała, kiedy wyciągnęłaś jej z przełyku rurkę.
W oczach miała wdzięczność, że będzie wolna od cierpienia.
Gdyby tylko wierzyła.
Być może znalazłaby pociechę w dziewiątce.
Nie musiałaś słuchać jej świszczenia, tak jak ja, dzień po dniu.
Gdybym nie była w szkole, sama bym się nią opiekowała.
Tam było twoje miejsce.
Nie mogłam się nawet pożegnać.
Nauka była ważniejsza.
Pan Eagan zobaczył w tobie Kiera.
Naprawdę.
A stypendium Wintertide...
Nawet w fabryce żaden adept nie dorównywał ci pracowitością.
Tak bardzo nas rozczarowałaś.
Co powiedział ci Drummond?
Wróć i proś o przebaczenie, dziecko.
Eaganowie ci go udzielą.
I okażą mi litość,
tak jak ty okazałaś ją matce.
Gdzie jest klucz?
Znajdziesz tam tylko ból.
Gdzie on jest?
Znalazłam go!
No już.
Nie zbliżaj się!
Łapy precz, jędzo.
Nie masz tu wstępu, ty nędzny wąchaczu.
Też tęskniłem. Cuchniesz jak wrona.
Zadzwonię po kogoś!
Jasne, dzwoń po wszystkich. Zrobimy popijawę.
To czysty dom.
Zostaw mnie albo cię utopię!
Co jest? Co się stało?
Nic. Przyszedłem po ciebie.
Nie jest z tego zadowolona.
Widziałeś coś?
Nie, ale okropnie piździ i muszę wracać.
Muszę to znaleźć.
Co znaleźć?
Daj mi chwilę, żeby pomyśleć.
Lubiłem ją.
Ledwo ją znałeś.
Nienawidziła Lumon bardziej niż ja. Więcej nie musiałem wiedzieć.
Przynajmniej nie musi już mieszkać z Sissy.
Chcesz się nafukać?
Nie robiłam tego, odkąd skończyłam osiem lat.
Gotowa pilnować kadzi przez dziesięć godzin?
To straszny wstyd, że to sprzedajesz.
Raczej tu tego nie ma.
Tego, czego szukasz.
Wynoś się stąd!
Nie wyrzuciłaby tego.
SZKOŁA DLA DZIEWCZĄT IM. MYRTLE EAGAN KSIĘGA WSPOMNIEŃ
DO BOJU, DZIECI
WYRÓŻNIENIA I NAGRODY STYPENDYŚCI
STYPENDIUM WINTERTIDE
ROK FORTELI
Znalazłaś?
Przygotuj wóz. I pilnuj mojej głowy.
Jadę. Nie mów im, że tu byłam.
Nie powiem fałszywego świadectwa namiestnikowi Eaganów.
Lumon zniszczył to miasto.
Nic im nie zawdzięczasz.
Przed fabryką nie było tu miasta.
A co z twoją własną pracą?
Wszystko, co masz, należy się Eaganom w ramach lenna.
Lenna?
To moje!
Moje projekty!
Plan cyklu...
Kod bazowy...
Zdarzenie nadgodzinowe...
Blokada Glasgow. Wszystko.
Wynalazcą był Jame Eagan.
Tak słyszałam.
Niebywałe.
Czemu nigdy o tym nie mówiłaś?
Powiedziano mi, że wiedza Kiera jest dla wszystkich.
To prawda.
Że jeśli będę zabiegać o uznanie, to zostanę wypędzona.
Mam nadzieję, że twoja śmierć będzie równie bolesna.
To jej ręka wyciągnęła rurkę, nie moja.
Nie!
Twoja matka była tchórzem.
Jej dusza była bardziej chora niż ciało.
Pełna złośliwości i pretensji.
Nie wierzę ci!
Myślałam, że jesteś inna...
mój kwiatuszku.
Chciałam pomóc ci rozkwitnąć.
Ale teraz widzę, że jesteś chwastem, tak samo jak ona.
Hej! Ktoś jedzie!
Lepiej jedź.
Hampton.
Do zobaczenia.
Poskromcie te nastroje, gnojki.
Pani Selvig? W końcu. Próbowałam się dodzwonić.
Tak, wiem o tym.
Mark się reintegruje.
Reghabi?
Tak.
I jeszcze go nie zabiła?
Nie. Chyba nic mu nie jest. Ale chcemy spróbować czegoś innego.
Mark jest z tobą?
- Tak. - Daj go do telefonu.
Tak. Halo?
Powiedz mi wszystko.
Napisy: Marzena Falkowska