Macie je?
Dziękuję.
ROZDZIELENIE
Jak było w weekend?
Chyba dobrze.
Chociaż mój alter spadł podobno z liny.
Z liny?
Zrobiłeś coś sobie?
Nie, tylko trochę się zmoczyłem.
Jezu, z nimi zawsze to samo.
Wiesz, co naprawdę się stało?
Nie mam pojęcia.
Kurwa. A jak ci idzie wypalanie obrazów na gałkach ocznych?
Ciągle nie utrzymują się wystarczająco długo.
Dobra. To co robimy?
Chyba próbujemy dalej.
Masz jakieś inne pomysły?
Przepraszam. Muszę jechać do pracy.
- Dobra. Pa. - Pa.
- Hej. - Musisz naprawić suszarkę.
Tak. Albo możesz po prostu tu nie mieszkać.
Nie mogę ciągle wchodzić i wychodzić.
Obserwują nas?
Zależy, jak głupio to rozegrałeś.
Hej, kiedy spróbujemy znowu?
Może dzisiaj. Zadecyduję później.
Bo nie przypomniałem sobie niczego więcej.
No tak. Może twój alter sobie przypomniał.
Doszłaś do siebie przez resztę weekendu?
Nic mi nie jest.
Ojca powiadomię później?
Ja powinnam mu powiedzieć.
Postanowiliśmy oszczędzić mu wiedzy o tym niezręcznym zajściu.
Dajcie mu znać, że jego córka jest cała.
Lekarze mówią, że twoje nastroje szybko się wyrównają.
Dobrze wiedzieć.
Po takich przejściach można spodziewać się pewnej traumy.
Może zorganizujemy dziś kolejną sesję usłużności.
Nic mi nie jest.
Jesteśmy blisko, Heleno.
Ile zrobił, 78%?
Osiemdziesiąt jeden. Według stanu na piątek.
To już niedługo.
Dasz radę.
Nie wrócę tam.
Nie ty, tylko twoja alterka.
Ta, która próbowała mnie zabić?
Ten drugi też próbował.
To jebane zwierzęta.
Będę dalej udawać.
Nie możemy ryzykować.
Musimy to naprawić.
Zmusiły nas do tego liczne błędy Milchicka w ten weekend.
Ojciec się zgadza?
Ojciec to popiera.
To ryzyko.
Wiemy o tym.
Ale nie ma innego wyjścia.
Mark S. nie będzie bez niej pracować.
A praca jest tajemnicza i ważna.
Dlatego musimy mu ją dać.
Zarząd docenia twoje poświęcenie.
Dzień dobry, Helly R.
A tyś to, kurwa, kto?
Jestem pani Huang.
Co to ma być?
Chodź ze mną, proszę.
Pan Milchick wszystko wyjaśni.
- To... - Wasza Helly.
MDR.
Znowu razem.
Wejdźcie.
Muszę wiedzieć, co się dzieje.
I to już.
- Gdzie jest Irving? - I czemu chciał mnie utopić?
Bo jesteś Eganówną.
- Szpiegowała nas? - Co takiego?
Cały czas.
To tak zwana blokada Glasgow.
- Pozwala waszym alterom... - Chwila.
To znaczy, że była tutaj?
Jako ja?
Może wciąż jest.
Hej, powtórzę pytanie. Gdzie jest Irving?
- Właśnie. Gdzie? - Nie rozumiem.
Niech mi pan odpowie!
Przepraszam.
Helena Eagan, jako kierowniczka, przeprowadzała ważne badania.
Podpierdalając mi ciało?
Irving nie znał zamiarów dyrekcji odnośnie do tego działania
i dlatego niemal cię utopił.
Jedyną opcją było permanentne zwolnienie.
Czyli nie żyje.
Nie.
Alter Irvinga B. wyruszył w długi rejs wycieczkowy.
Jego alter lata mi koło chuja.
Ona nie ma prawa przejmować mojej tożsamości.
Słyszeliście kiedyś opowieść o Gråkappanie?
Załóżmy, że nie.
W dawnych czasach król Szwecji
odwiedzał incognito swoich podwładnych
z nadzieją, że tak pozna ich prawdziwe problemy.
Przywdziewał starą, szarą opończę, Gråkappan,
pod którą to nazwą go zapamiętano,
żeby ukryć swoje królewskie szaty.
Kier Eagan czynił to samo w swoich fabrykach eteru
i pani Eagan kontynuowała tę szlachetną tradycję.
To jakieś brednie.
Tak. Szwedzkie brednie. A Irving wciąż nie żyje.
Jak mówiłem, alter Irvinga B. wyruszył w długi rejs...
Długi rejs wycieczkowy. Tak, wiem.
Wróci czy nie?
Nie wróci.
Rany. Prawdziwa szczerość.
Jebani mordercy.
Nie możecie tak robić.
Przyswojenie tego zajmie trochę czasu.
Poszło nieźle.
Pozwólcie, że odprowadzę was do MDR
i pomogę na nowo zaaklimatyzować się w pracy.
Co to ma, do kurwy nędzy, być?
To twoje miejsce.
O nie. Nie zbliżam się do tego.
Dylan, proszę.
Zbieracie opinie? To do kitu.
Zgadzam się.
TZRI było dla nas wszystkich wyzwaniem, tak spodziewanym, jak i nie.
Mówi pan o córce Jame’a Eagana, która odstawiła Gråkappan?
Ostrożnie, Dylan. Słowa mają konsekwencje.
Nie chciałbym cofać pewnych przywilejów.
Jak widzicie, wasze rzeczy
przeniesiono na nowe, potrójne stanowiska.
Przepustki są nadal w mocy.
Urządźmy pogrzeb.
Słucham?
Irving jest osobą. Teraz nie żyje.
Dlatego...
chcemy mieć pogrzeb.
Nie przyjęcie z okazji odejścia, tylko pogrzeb.
Prawda?
Tak.
Pogrzeb.
Czy takie jest stanowisko MDR?
Stary?
Pomożesz?
Jasne. Byle szybki.
- Szybki? - Szybki. Tak.
Żeby nie zajął całego dnia.
Słuszna uwaga.
Zobaczę, co da się zrobić.
W międzyczasie zróbmy postępy w pracy nad naszymi plikami.
Dobrze?
Dziękuję.
Nie tobie.
Pani Huang, musimy przygotować zestaw żałobny dla MDR.
Spotkajmy się w biurze.
Mark?
Halo?
Zaraz wejdę.
Wchodzę.
Dobrze się czujesz?
Nie, nie bardzo.
Tak. To zdrowo pojebane.
Tak.
Nie poznałeś?
Że to nie ja?
No właśnie nie.
Jaka była?
Taka jak ty.
Albo... ty jesteś taka jak ona? Nie wiem.
Chyba nie wiem, kim jesteś.
Wiesz.
To nie moja wina, że mnie porwała.
No tak. Pewnie. To do dupy.
- Mark... - Tak?
Co tam ci się stało?
Nieważne.
- Nieważne? - Nie.
- Nie chcesz wiedzieć, co było ze mną? - Nie. I spróbujmy o tym zapomnieć.
Myślałam, że te ceremonie są dla tych, co umarli w pracy.
Tak.
Wskaźnik sympatii dla Irvinga B. wynosił prawie 70.
To pomoże innym przeżyć żałobę.
Mogę zadać pytanie?
Możesz.
Nie powinien pan zgadzać się na pogrzeb.
Dzięki temu czują się jak ludzie.
To nie było pytanie.
To była opinia.
Nieproszona.
Pańska pierwsza ocena jest dzisiaj, prawda?
To było pytanie.
Przygotuję napoje.
Ty skup się na żałobnych symbolach.
Dziś honorujemy Irvinga B.
KWARTAŁ 870 - KWARTAŁ 882
Normalnie, kiedy alter odchodzi do Kiera, urządzamy z tej okazji przyjęcie.
Ale z powodu nagłych zdarzeń, przez które się tu znaleźliśmy,
nie jest to możliwe.
Wykorzystajmy następne dziewięć sekund,
żeby w ciszy powspominać Irvinga i podziękować Kierowi za wspólne chwile.
I już. Możecie podnieść głowy i otworzyć oczy.
Dylan G. wygłosi teraz mowę pogrzebową.
Trudno mi wybrać najlepszą anegdotę.
Jak na niefajnego gościa, był naprawdę fajny.
Był „ością” w sprzeczności.
Raz wkurzył się na mnie, bo rozcieńczyłem toner,
więc włożył toner do mojego kubka z wodą.
Ale powstrzymał mnie, zanim ją wypiłem. Chciał czegoś dowieść, nie mi zaszkodzić.
Choć potem przez przypadek wziąłem łyka, bo zapomniałem, co powiedział.
Pod koniec prosił mnie o pomoc w pewnej sprawie, a ja nie posłuchałem.
I w swoich ostatnich chwilach
miałby pełne prawo powiedzieć mi, żebym się pierdolił.
Ale nie powiedział.
Tak.
Był spoko i za nim tęsknię.
Dziękuję, Dylanie G.
Łyżka miodu do twojej typowej beczki dziegciu.
Dziękuję wam za przyjście i udział.
Możecie teraz skosztować owocowej głowy Irvinga,
która zawdzięcza swoje ciemne włosy czarnemu arbuzowi.
Prosto z Malezji.
Pani Huang.
BEZ LITOŚCI DLA ZŁOŚLIWOŚCI!
Myślałam, że wystąpię.
Theremin najlepiej sprawdza się w małych dawkach.
- Ale ćwiczyłam... - Możesz zagrać dla mnie później. Dobrze?
TRZYMAJ SIĘ!
Jak się czujesz?
A ty?
Dobrze.
Nie zostajesz?
Muszę wracać do pracy, ale świetna uroczystość.
Serio?
A nie skończyła się już?
Mark...
Zostaw go.
- Co? - Był twoim przyjacielem i umarł.
- Czemu masz to w dupie? - Bo nie umarł.
Tylko go tutaj nie ma.
Gadaliście już?
Słucham?
Wie, że pani Casey to twoja żona?
Chwila. Co?
To żona mojego altera, ale jasne...
To masakra.
Mark.
Mark. Co jest, kurde?
- Czemu ze mną nie rozmawiasz? - O czym?
Może o tym, że pani Casey to żona twojego altera?
Co zrobimy?
Nic nie zrobimy.
Nic?
- Serio? - Tak. Serio.
Jesteśmy zespołem. Coś wymyślimy.
- My? Nie ma „nas”, Helly. - Co?
- To nieważne. - Dlaczego?
- Tak.
Bo są od nas sprytniejsi, rozumiesz?
Wiedzą wszystko.
O tym, że szukam pani Casey,
że chodzimy do innych wydziałów, że sporządzamy mapę, wszystko.
Wiedzą o wszystkim, co robimy, bo Helena im o tym powiedziała.
To nie byłam ja.
Mark, nie jestem nią. Nie jestem.
Jestem sobą.
Helly.
Jak mogę mieć pewność?
Nie możesz.
Musisz mi zaufać.
To jest prawdziwe.
Nie wszystko tutaj jest kłamstwem.
I przestań być takim fiutem.
Twoja pierwsza ocena okresowa jako szefa wydziału. Cieszysz się?
Bardzo.
Idziemy?
Natalie, zanim zaczniemy,
chciałem zamienić z tobą słówko.
Obrazy.
Chcę, żebyś wiedziała, że jestem za nie wdzięczny.
Szczerze.
Jeśli są wyrazem uznania, to przyjmuję to uznanie.
Ale zastanawiam się, czy zdradziłabyś mi, co czułaś, kiedy ty otrzymałaś te obrazy.
Bo myślę sobie,
że nasze doświadczenia tutaj są poniekąd podobne.
Stoimy przed podobnymi wyzwaniami
i może obrazy wywołują w nas podobnie skomplikowane odczucia.
Pan Drummond czeka.
Tak, oczywiście.
Chodźmy.
Dobra, dupku.
To chyba wszystko.
Wybacz, że cię zawiodłem.
Z O&P SKRĘĆ W PRAWO, IDŹ DO KOŃCA... ZNÓW W PRAWO I KORYTARZEM...
Witam, panie Milchick.
INSTRUKCJA OCENY
Przeprowadzę dziś pańską comiesięczną ocenę.
Może ona zająć od dwóch do sześciu godzin,
zależnie od liczby wymaganych nagan i pochwał.
Gdyby zajęła więcej niż cztery,
zrobimy przerwę na lunch, składając wcześniej zamówienie.
Liczę, że nie będzie to konieczne.
Oto menu.
Zacznijmy od pozytywów.
Odebrał pan z wdzięcznością prezent w postaci obrazów Kiera.
Pańska frekwencja i analiza moczu wypadły doskonale.
Cudownie.
Z drugiej strony, niestety,
zgłoszono anonimowo trzy kwestie sporne,
które zostały sprawdzone i potwierdzone.
Pierwsza: „używa zbyt wielu napuszonych słów”.
Zapewne mam inklinacje, żeby posiłkować się...
Obrony wysłuchamy po przerwie na lunch.
Tak. Przepraszam.
Druga: na kilku sprawozdaniach dziennych
spinacz był założony tyłem do przodu,
co wywołało konfuzję odnośnie do miejsca, w którym należy zacząć czytać.
Oto wspomniane przypadki.
Ale większość dnia dotyczyć będzie tego, co następuje.
Zatrudnił pan nowy zespół rafinerów dla Marka S.,
który się nie zintegrował.
Wprowadził pan życzliwe reformy.
Bo nie jestem Harmony Cobel.
Reformy te w żaden sposób jednak
nie zmniejszyły ciekawości ani próżniactwa zespołu po powrocie.
Zorganizował pan terenowe zdarzenie rekreacyjno-integracyjne,
które poskutkowało zwolnieniem pracownika
i odkryciem tożsamości pracowniczki,
co naraziło na duży szwank dobre imię Eagana.
Posłuchaj, Seth. Zakończenie Cold Harbor przez Marka Scouta
zostanie zapamiętane
jako jeden z najwspanialszych momentów w historii świata.
Nastąpi to pod twoim nadzorem.
Zostawisz po sobie doniosły ślad.
Dziękuję panu.
To wiele dla mnie znaczy.
CZAS NA OCENĘ PRACOWNIKA
Ten kluczowy etap chyba cię zaślepił.
Myślę, że czas wrócić do podstaw, Seth.
Przypomnieć sobie cel tych pracowników...
i traktować ich zgodnie z tym, kim naprawdę są.
OSIĄGNIĘCIA I PORAŻKI
KWESTIE SPORNE
ZA WIELE NAPUSZONYCH SŁÓW
KATASTROFALNE TZRI
POZIOM UKOŃCZENIA
Skracam smycz.
Witaj, Mark.
Pan Milchick.
Wychodzisz sześć minut przed czasem.
Mogę wejść?
Jak poszła reszta pogrzebu? Dostaliście to, czego potrzebowaliście?
Tak, pewnie.
Hej, czy pani Huang robiła notatki?
Nie mogę się doczekać jej artykułu w tej gazecie, którą pan pokazał.
Jaki miała tytuł?
Codzienne brednie?
Liczę, że możemy teraz zapomnieć o całym tym żalu i niepokoju,
i z radością rozpocząć produktywną pracę.
Mówi pan o przekładaniu liczb do tych...
- O rafinacji. - No tak.
Tak. Czy tak będzie dobrze?
Jak pan uważa, panie Milchick.
Chwalmy Kiera.
Rozmawiałeś z Helly R.?
Tak.
Wspominałeś, że podczas TZRI przeleciałeś jej alterkę?
Helenę Eagan,
przyszłą liderkę tej firmy.
Spokojnego wieczoru.
„Pracownicy byli sumienni,
skupieni na bieżącym zadaniu.
Byłem pozytywnie zaskoczony, że żaden nie nosił zegarka.
Zerkali po prostu na duży zegar przy drzwiach.
Tylko wskazówki, liczby, trybiki i cel.
Wasz szef może posiadać zegar, który wita was ze ściany,
ale możecie cieszyć się jego tykaniem i tak być szczęśliwi”.
Tak.
Skarbie, to zupełne przeciwieństwo pierwotnej wersji.
Rozumiem, czemu tak myślisz.
- Ale Nat zauważyła, że... - Nat? Dobra.
Powiedziała, że alterzy rozkwitają w ustrukturyzowanym otoczeniu.
Kiedy mają je zapewnione,
są bardziej otwarci na rozwój.
Próbuję po prostu mówić ich językiem.
Wiem, ale to brzmi jak język Lumon.
To taki koń trojański.
Jeśli moje idee trafią do rozdzielonych pracowników,
to może wzniecić rewolucję.
Ale to nie są twoje idee.
Nie są twoje, a poza tym...
Nieważne.
Poza tym co?
Lumon krzywdzi ludzi. Jeśli chcesz złagodzić swoją książkę,
żeby użyli jej jako propagandy, to ty też ich krzywdzisz.
Dobrze. Zastanowię się nad twoimi słowami.
Dziękuję.
Ponadto...
to finansowa i kreatywna okazja, jakiej nigdy jeszcze nie miałem,
i nie śpieszno mi do tego, żeby ją odrzucić.
Chyba że sprzedaż milionów egzemplarzy
i życie, jakie nam to zapewni, straciły jakoś dla ciebie swój urok.
Dobra, nieważne. Idę do łóżka.
Nie. Kochanie.
Nie, dziękuję.
To znowu ja.
No i mnie zwolnili.
Chyba wiedzieli, co kombinuje mój alter.
Mówię ci, żebyś...
Muszę iść.
Ty. Dlaczego mnie śledzisz?
Tak już mam.
Kiedy ktoś pojawia się na moim progu, krzycząc moje imię, chcę wiedzieć czemu.
Takie tam dziwactwo.
Pracujesz w Lumon.
Po co przyszedłeś do mojego domu?
Nie wiem.
To nie byłeś w ogóle ty, prawda? Jesteś rozdzielony.
Parę tygodni temu mnie wylali.
Kiedy spytałem o powód,
powiedzieli, że mój alter nawiązał niedozwoloną relację z innym pracownikiem.
Nie powiedzieli z kim.
A potem ty się u mnie pojawiłeś.
Myślisz, że byliśmy parą?
Fields na pewno tak uważa.
Musieliśmy odwołać wycieczkę do Milwaukee. Dzięki.
- Fields? - To mój mąż. Fields.
Przykro mi.
No cóż.
I przepraszam, że na ciebie naskoczyłem.
Nie szkodzi.
Może mógłbyś... nie wiem.
Co?
Mamy szynkę. Planujemy ją jutro zjeść.
Byłoby miło, gdybyś wpadł. Moglibyśmy usiąść i to wszystko przegadać.
Ty, ja i...
Fields.
Czemu nie.
Świetnie.
Lubimy czerwone wino.
Drogie.
Dobrze. Jutro.
Podwieźć cię?
- Przejdę się. Dzięki. - Na pewno?
Wiem, gdzie mieszkasz.
- Do jutra. - Tak.
Niestety nie było ajerkoniaku.
Może to nie ten sezon.
Co ty, kurwa, robisz?
Potrzebowałam czegoś, żeby obudzić twoje wspomnienia.
- Dzierganie? - Tak.
Mówiła, że to daje jej czas na myślenie.
SKREMOWANE SZCZĄTKI
To ona?
Tak myślałem.
Nie zginęła. Po prostu jej tu nie ma.
Kto tam jest?
Znają ludzi w kostnicy.
Płacą im, jak wszystkim innym w Kierze.
Dobrze się czujesz?
Mniej więcej. No to będziemy...
Jeszcze dzień.
Tak jest zwykle najlepiej.
Zwykle? Robiłaś to tylko raz.
Nie chcę się spieszyć.
To ryzykowne.
To nie do końca nauka, Mark.
To chyba w ogóle nie nauka, ale dobra.
Masz jeszcze co jeść?
Na razie tak.
Robią jej krzywdę?
Nie wiem.
Twój alter.
Co?
Nic nie mówiłam.
Twój alter potrafi parkować równolegle w mniej niż 20 sekund.
Twój alter potrafi z gracją jeździć na wrotkach.
Twój alter opłaca rachunki za gaz i prąd w ciągu trzech dni roboczych.
Twój alter słucha muzyki, kiedy się goli, ale nie kiedy bierze prysznic.
Twój alter woli dwie gałki lodów w porcji,
ale muszą mieć ten sam smak.
Twój alter złapał kiedyś motyla.
Twój alter zamierza...
Napisy: Marzena Falkowska