สวัสดี!
เออร์วิง!
- ผมเอง ผมอยู่บนนี้! - มาร์ค!
ใช่!
ว่าไง!
เกิดอะไรขึ้น
เราอยู่ที่ไหนกัน
นี่ก็ไม่รู้เชี่ยอะไรเลย
แต่ตรงนั้นมีทางเดินขึ้นหน้าผา ตรงนั้นเลย!
จะให้ผมขึ้นไปหาเหรอ
ใช่สิ!
ผมยืนอยู่บนน้ําแข็ง อยู่แม่งกลางน้ําแข็งเนี่ย
ก็เดินออกมาให้พ้นสิ เร็ว!
ไปแล้ว!
ผม...
กําลังไป!
ระวังด้วย!
ทางมันชันนะ
เออร์วิง
เฮลลี่!
โผล่มาจากไหนน่ะ
ไม่รู้เหมือนกัน
เรามาทําอะไรกันตรงนี้
บนนี้!
ตามเสียงผมมา!
มาร์ค!
อยู่บนนี้!
มาร์ค
ไง!
โอเคกันมั้ย
- ตื่นมาอยู่บนผืนน้ําแข็งด้วยรึเปล่า - ใช่
- แล้วคุณล่ะ - บนหน้าผา
ให้ตายสิ
- นั่นพวกคุณจริงเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
ไอ้ฉิบหาย
แม่งได้ออกนอกสถานที่
ให้ตาย คือรู้อยู่ว่าโลกไม่ได้มีเพดานจริงๆ หรอก
แต่นี่มันบ้าชะมัด
สวัสดีค่ะ
สวัสดี
นั่นอะไร
(ยินดีต้อนรับ - กดเล่นบทเกริ่นนํา)
สวัสดีครับ นักกรองทุกท่าน
กระผม คุณมิลชิคจากที่ทํางาน ยินดีมากที่จะได้ต้อนรับทุกคน
เข้าสู่...
(ลูมอน)
กิจกรรมสร้างสัมพันธ์ในทีม และพักผ่อนหย่อนใจกลางแจ้งครั้งแรก
กิจกรรมสนท.พก.นี้ทําขึ้นเพื่อตอบสนอง ความปรารถนาที่จะได้เห็นโลกภายนอก
ด้วยความเห็นชอบจากคนนอกของคุณ
พวกคุณจะได้ใช้เวลาสองวัน ตามปฏิทินโลกเดินเล่นในทุ่งหญ้า
ผ่านพุ่มไม้ กิ่งหนามและลําธารซึ่งประกอบสร้าง เป็นป่าอุทยานแห่งชาติดีเทอร์ อีแกน
ดีเทอร์ อีแกนนี่ตัวไหนอีกวะ
ดีเทอร์ อีแกนน่ะเหรอ
พวกคุณบางคนอาจกําลัง รู้สึกกระหายใคร่รู้อยู่เงียบๆ
ความจริงที่ค้นหานั้นอยู่ในภาคผนวกที่สี่
เคียร์ให้โอวาทเป็นภาคผนวกที่สี่ ในโมงยามสุดท้ายของชีวิต
โอวาทซึ่งมีค่าสูงล้ํา ศักดิ์สิทธิ์จนห้ามอ่านในชั้นแยก
แต่คําเหล่านั้นรอพวกคุณอยู่ในถ้ํากรรไกร
โถงถ้ําเดียวกัน
กับที่เคียร์ อีแกนได้ต่อสู้ และเอาชนะอารมณ์สี่เป็นครั้งแรก
และโปรดอย่าลืม
"วิถีแห่งเคียร์จงมั่นไว้ หาไม่ธรรมชาติจะพิโรธ"
พวกคุณจะได้รับความช่วยเหลือ ระหว่างการเดินทาง
จงประสบเคราะห์ดี คขมห.
ถ้ํากรรไกร
นั่นแม่งอะไรน่ะ
ดูแล้วเหมือนมาร์ค
มิลชิคบอกว่าจะมีความช่วยเหลือระหว่างทาง
ผมไม่คิดจะเชื่อคําจากปากเจ้าแมงโม้นั่นหรอก
ต่อให้ผ่านจอโทรทัศน์ก็ไม่เชื่อ
ตอนนี้เราน่าจะไม่มีทางเลือกเท่าไหร่นะ เอิร์ฟ
เดี๋ยวนะ
(สี่)
(อุทิศแด่ดีเทอร์)
"บทที่หนึ่ง
ข้าพเจ้าไม่ได้เกิดมาบนโลกนี้ตามลําพัง
ในอุทรของมารดา ข้าพเจ้าอยู่ร่วมกับอีกหนึ่ง
พี่ชายฝาแฝดซึ่งได้รับนามว่า ดีเทอร์"
เคียร์มีแฝดเหรอ
ของพวกนั้นถึงได้เป็นงั้น
ใช่
"ในวัยทารก เขาเป็นเพื่อนสนิทชิดใจ แต่เมื่อเราเติบใหญ่เข้าวัยกําดัด
เขากลับร่ําร้องให้ข้าพเจ้า ติดตามเขาเข้าป่าไปใช้ชีวิตเยี่ยงยาจก
ความรักที่มีต่อแฝด ทําให้ดุลยพินิจของข้าพเจ้าไขว้เขว
ข้าพเจ้ายอมตามเขา เมื่อนั้นเราจึงย่างเข้าป่าไปสู่..."
(เวิ้งทุกขตา)
"เวิ้งทุกขตา"
"แผนที่สู่เวิ้งทุกขตา"
เท่ากับเราต้อง เดินตามรอยเท้าของพี่น้องสองคนนั้น
"ช่วงเวลานี้เขามักจะค่อยๆ เดินย่อง
- เมื่อพืชพันธุ์อําพรางกายแล้ว พี่ชายข้าพเจ้า" - อําพรางกายแล้ว พี่ชายข้าพเจ้า
จึงปลดเปลื้องอาภรณ์แห่งตน
เสียงเร่งเร้าดังลั่นของเขาสอดประสาน เข้ากับทํานองแห่งป่าไพรอย่างน่าประหลาด
กระแทกแก่นกายเป็นจังหวะ
- เข้ากับเสียงหวิวหวามของเหล่าจิ้งหรีด... - "หวิวหวามของเหล่าจิ้งหรีด"
- เสียงครวญครางของสายลม... - "เสียงครวญครางของสายลม"...
- และหย่อมหิมะละลายเป็นสายน้ํา - "และหย่อมหิมะละลายเป็นสายน้ํา"
ในคืนนั้น ดีเทอร์กลับกลาย
- เป็นเครื่องดนตรีธรรมชาติ... - "เป็นเครื่องดนตรีธรรมชาติ"...
- และธรรมชาติก็บรรเลงดีเทอร์... - "และธรรมชาติก็บรรเลงดีเทอร์อย่างไพเราะ
ข้าพเจ้าทําได้เพียงรับฟัง
ขณะที่เขาหลั่งเชื้อไขลงสู่ดิน"
คนนั้นเป็นผมสินะ
คุณโอเคไหม
ค่ะ
แค่อยากรู้ว่าเราจะไปไหนกันแน่
เชี่ย
เมื่อกี้คุยอะไรกันกับเฮลลี่
เมื่อไหร่
ผมไม่ไว้ใจเธอ
คิดว่าน่าจะโกหกเรื่องที่เห็นในโลกนอก
ทําไมถึงคิดอย่างนั้น
คนสวนกลางคืนเนี่ยนะ
เห็นๆ อยู่ว่ามุมมองของคุณไม่เป็นกลาง
เพราะความรู้สึกดีๆ ที่มีให้
ความรู้สึกที่ผมมีต่อเขา ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลย โอเคนะ...
เชี่ยอะไรเนี่ย
นั่นอะไร
ไม่รู้เหมือนกัน
ดูเหมือนแมวน้ํา
ทําไมสภาพมันเยินขนาดนี้
ไม่รู้สิ สิ่งที่ตายแล้วก็มีสภาพอย่างนี้แหละมั้ง
น่าจะเอามากิน
อะไรนะ
เราไม่รู้ว่าไปถึงเวิ้งแล้วจะมีอาหารไหม
เราไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเดินมาถึงไหน
พวกนั้นไม่ให้เราเป็นอะไรไปหรอก
นี่คือสนท.พก.
กิจกรรมสร้างสัมพันธ์ในทีม และพักผ่อนหย่อนใจกลางแจ้ง ใช่มั้ย มาร์ค
เราไม่รู้ว่านี่คืออะไรกันแน่
- เราไม่รู้อะไรทั้งนั้น - เออร์วิง ใจเย็นๆ
เราทุกคนรู้ว่าคุณเจอประสบการณ์เลวร้าย ตอนออกมาโลกภายนอกครั้งที่แล้ว...
ใครบอกว่าผมเจอประสบการณ์เลวร้าย
ให้ตาย
ไปบอกอะไรเขาน่ะไอ้โง่
ไม่ได้บอก อะไรวะ
เดินไปให้ถึงเวิ้งกันก่อน
แฝดของเคียร์อยู่เคียงข้างเขาเสมอ
เราจึงจัดเตรียมเช่นเดียวกันนั้นให้ทุกคน
ไปตายให้หมด นี่คิดถูก
คุณมิลชิค
นี่คือน้ําตกที่สูงที่สุดในโลก
คุณเดินตามรอยเคียร์กับดีเทอร์ จนมาถึงเวิ้งทุกขตาแล้ว
ขณะนี้พวกคุณยืนบนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
เราหิวจะแย่แล้ว คุณมิลชิค
เหรอครับ
นึกว่าเห็นความอลังการของน้ําตก จะทําให้อิ่มเอมเสียอีก
ผมแค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง
ลูมอนจะปกป้องและหาเลี้ยงให้เสมอ
เชิญทางนี้เลย
คุณหวงจุดไฟไว้ให้แล้ว ทางเราก็เตรียมเนื้อสัตว์ชั้นเลิศอย่างเหลือเฟือ
ไฟกองนี้จะถูกนํามาย่างมาร์ชเมลโลว์ และใช้ในการแสดงคืนนี้ด้วย
อย่างที่เห็น กระโจมตรงนี้เป็นสีน้ําเงินคขมห.
และห้องสุขาเคลื่อนที่ก็มี กระดาษชําระนุ่มหนาถึงสี่ชั้น
ว้าว
ว้าวจริงๆ ครับ เฮลลี่ อาร์.
นอกจากนั้น เพื่อความอุ่นใจสบายกาย เรายังมีคบเพลิงให้
เป็นได้ทั้งแหล่งให้ความอบอุ่นและแสงสว่าง
ประโยชน์สองด้าน
สวยจัง
เท่ดีนะ
ใช่ สวยมาก
เออร์วิง
เชิญเข้ามา
ปั้นแมวน้ําหิมะมาให้คุณ
เผื่อจะหิว
ใช่
ตอนนี้รู้สึกโง่เง่ามาก ที่เสนอให้เรากินเจ้าสัตว์ตัวนั้น
ตอนนั้นผมคงดูเป็นคนขี้ตกใจและหวาดระแวง
ไร้เหตุผล
ไม่เลย ไม่เป็นไร เราทุกคนก็...
นั่นแหละ
คุณไปเจออะไรกันแน่ ช่วงแผนรับมือสถานการณ์ล่วงเวลา
ฉันบอกไปแล้วไง
ไม่เป็นไร
ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก
เออร์วิง
โอเค
"ดีเทอร์เอนกายในถุงนอนโดยไม่ชําระล้าง
แม้บ่อน้ําในเวิ้งจะเหมาะให้อาบอย่างสบาย
เรากินกระต่ายที่จับได้
พูดตลกคล้องจองต่อกันและหัวเราะจนปวดท้อง
แต่ในที่สุด ความคิดก็สะกิดปากข้าพเจ้า
'เราต้องกลับไปหาคุณพ่อ' ข้าพเจ้าพูด
'แต่ฉันสัญญาจะดูแลแกในโรงงานอีเธอร์'
สุดท้ายเมื่อเสียงออกจากปากเขา มันเป็นเสียงร่ําไห้โหยหวน
เขาคงคิดว่าเราจะเป็นยาจกกลางป่าตลอดไป
ข้าพเจ้าจ้องมองอยู่ ขณะที่ดวงตาข้างหนึ่งของเขาหลุดออก
ตานั้นกระเด็นออกจากเบ้า
ถูกน้ําเหลืองพุ่งเป็นสายดันทะลุออกจากกะโหลก
เขายกมือขึ้นจิกทึ้งผม
ซึ่งทันใดนั้นกลายเป็นหญ้ามอส จึงหลุดจากหนังศีรษะโชกเลือดอย่างง่ายดาย"
ตายจริง
"เมื่อน้ําเหลืองจากดวงตา จับตัวข้นกลายเป็นหนอง
ข้าพเจ้าหันหลังให้พี่ชายซึ่งส่งเสียงสําลัก แล้วเดินไปยังบ่อน้ําของเวิ้งนั่น
เพราะรู้ดีว่าเสียงจากน้ําตก จะกลบเสียงร้องโหยหวนของพี่ได้"
จะว่าไปก็ฉลาดมาก
"ที่นี่เอง ข้าพเจ้าได้พบกับอารมณ์ทุกขตา
เจ้าสาวผู้ซูบเซียว สูงเพียงกึ่งหนึ่งของสตรีทั่วไป
นางพูดกับข้าพเจ้าผ่านดวงตาของนางว่า
'สิ่งนี้เกิดจากการกระทําของเจ้า
เจ้าเพิกเฉยยอมทนกับตัณหาราคะของเขา
บัดนี้เขาจึงไม่ใช่พี่น้องของใคร
เป็นเพียงข้าบําเรอความโกลาหล"
จบบริบูรณ์
พรุ่งนี้เช้าเราอาจมีเวลาอ่านบทต่อไป...
(บทที่สอง)
"เคียร์กับพี่เลี้ยงขี้ขโมย"
ขนลุก
พี่ชายเขาเสียชีวิตอย่างนั้นจริงๆ เหรอ คุณมิลชิค
คู่มือช่วยส่งเสริมงานของเรา ด้วยตํานานชีวิตของท่านบิดาบริษัท
ทุกคําย่อมจริงแท้
ขอโทษๆ
เฮลลี่
อะไร
- เฮลลี่ อาร์. - ทุกคน...
เขาละลายไปเลยนะ
เขากลายเป็นป่าเพราะเขาชักว่าว
เอาจริงนะ นั่นมันเรื่องโง่เง่าที่สุดเท่าที่เคยฟัง
ใช่มะ มายืนชักว่าวต่อหน้าน้องชาย...
แล้วก็โดนทําโทษ
อะไรเนี่ย พูดงั้นได้ไง
- ก็เขาพูดมาเอง - ไงนะ... พูดจริง
ผม... มัน...
รู้ไหม คนเรามักจะหัวเราะกับสิ่งที่ตนไม่เข้าใจ
ทีมที่ผมนึกว่าเข้าใจ คงวิเคราะห์เรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนกว่านี้
คุณหวง
หยิบมาร์ชเมลโลว์มาหน่อย
เผาทิ้งให้หมด
คุณมิลชิค ไม่เอาน่า
เทเดี๋ยวนี้ คุณหวง
- โอ๊ย ตาย... - ทําไมกัน
มาร์ชเมลโลว์มีไว้ ให้คนที่พร้อมร่วมมือทํางาน ดีแลน
เขาไม่ให้กันฟรีๆ
อะไรนะ
ราตรีสวัสดิ์
โอ้โห
โอ๊ย จะบ้า
แล้วคุณคิดว่าไอ้จ้อนเขากลายเป็นอะไร
ไม่ตลกนะ
โห ไม่รู้สิ นี่ว่าก็ตลกอยู่
- ไม่ตลก - โอเค
แล้วเลิกมองเขาตาเชื่อมแบบนั้นเสียที
- เปล่าเสียหน่อย - หยุด
"ตาเชื่อม" เหรอ
บอกเรามาเถอะ เฮลลี่
อะไร
เอาน่า บอกมา
จะให้บอกอะไร
เรื่องเขาคนนั้นไง
ใคร
คนสวนกลางคืน
โอ๊ย เอิร์ฟ ไม่เอาน่ะ
เขาถือไฟฉายมาด้วยไหม หือ
เขาใส่ชุดอะไร
คุณเป็นอะไรของคุณวะเนี่ย
เขาใส่เสื้อสีอะไร
เขาใส่เสื้อกั๊กด้วยรึเปล่า
- เสื้อกั๊กสะท้อนแสงไหม บอกมา - โอเค
- ผู้ชายคนนั้นแต่งตัวยังไง... - เออร์วิง พอแล้ว
- พอเหรอ - ใช่
ใช้ลูกตาเล่นรักกับเธอ
ทั้งที่เมียของคนนอกถูกขังลืมอยู่ที่ไหนไม่รู้
เฮ้ย หุบปาก
เออ อุบาทว์ว่ะเอิร์ฟ
อ้าว ตอนนี้สามรุมหนึ่งแล้วสินะ
ไม่เป็นไร
เรารู้ว่าเออร์วิงเสียใจ เพราะเขาจะไม่ได้เจอเบิร์ตอีก
แล้วเขาก็เหงามากๆ
นี่ เอิร์ฟ
ไปตายให้หมด
อาจจะแครอทมั้ง
อะไร
ไอ้จ้อนของดีเทอร์
ฮื่อ ไม่ก็เป็นผักมีหัวอะไรสักอย่าง
ฉันก็ใจร้ายเกิน...
พูดอย่างนั้นกับเออร์วิง
คือว่า... ก็สมน้ําหน้าไหมล่ะ
ผมมีสิทธิ์จะทําตาเชื่อมใส่ใครก็ได้
คุณโอเครึเปล่า
ขอโทษนะถ้าฉันดึงความสนใจคุณจาก...
จากอะไร
จากการตามหาภรรยา
นี่ ไม่เป็นไร
ผมรู้ว่าเราจะต้องหาเจอจนได้ แค่นี้คุณก็ช่วยมาเยอะมากแล้ว
เยอะเหรอ
เยอะ
โอเค
คุณมิลชิค!
คุณหวง!
คุณมิลชิค!
คุณหวง!
คุณมิลชิค!
ฉันไม่ชอบตัวเองที่โลกนอก
ฉันอายมาก
คุณเป็นใคร
ผมไม่สนหรอกว่าคุณเป็นใครในโลกนอก
ผมสนแต่เวลาคุณอยู่กับผม
แค่นั้น
โอเคนะ
คุณเป็นอะไรรึเปล่า
เกิดอะไรขึ้น
เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่เป็น
โอเค
(มอนทอค คืบหน้า 3% - ลูมอน)
เฮลลี่
เอ้า เฮลลี่ไปไหน
ไม่รู้ เมื่อคืนเอิร์ฟไม่ได้กลับมา ไม่อยู่ในกระโจมด้วย
อะไรนะ
คุณมิลชิค
เฮลลี่!
คุณมิลชิค!
มาร์ค
มาร์ค ดีแลน เกิดอะไรขึ้น
เฮลลี่กับเอิร์ฟหายไป
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
ไง หนู
เออร์วิง
คุณมาทําอะไรตรงนี้
คุณล่ะมาทําอะไรตรงนี้
ผมนอนนอกเต็นท์
เกือบจะหนาวตาย
คําที่คุณพูดกับผมเมื่อคืน
ใจดํามาก
เฮลลี่ไม่ใช่คนใจดํา
ฉันอยู่ตรงนี้
ถ้าคุณไม่ใช่เธอ...
คุณเป็นใครกันแน่
ใครจะมีอํานาจ ขนาดที่ส่งจิตคนนอกเข้ามาในชั้นแยกได้
ขอโทษนะ
อย่านะ! เออร์วิง!
คุณมิลชิค!
- อย่า ไม่เอา! - มาเร็ว
- เออร์วิง หยุดสิ เออร์วิง อย่า - คุณมิลชิค!
ขอละ พอเถอะ
ช่วยด้วย!
- คุณมิลชิค! - อย่านะ!
เออร์วิง
คุณมิลชิค!
เออร์วิง!
คุณมิลชิค!
- มาเดี๋ยวนี้! - มาร์ค!
คุณมิลชิค!
- มาร์ค! - เฮลลี่!
- เปลี่ยนตัวเธอกลับมา คุณมิลชิค - ช่วยด้วย!
คุณทําอะไรเนี่ย
- เอากลับมา - เอิร์ฟ อะไรวะ
นังนี่เป็นคนนอก
- เฮ้ย! เออร์วิง อย่านะ - เฮ้ย! เอิร์ฟ พอแล้ว
- หยุดสิ - แม่นี่เป็นคนนอกมาตลอด
ตั้งแต่กลับมา!
- เออร์วิง หยุดเดี๋ยวนี้! - หยุด!
เออร์วิง หยุดนะ
นังนี่เป็นไส้ศึก
ทําอะไรของคุณ
- เออร์วิง! - ผมฆ่าจริงนะ คุณมิลชิค!
เออร์วิง! เออร์วิง!
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!
นี่ไม่ใช่เฮลลี่!
นี่มันอีแกน!
สลับตัวคืนซะ คุณมิลชิค พาเธอคืนมา
โธ่เว้ย เซธ ทําซะ!
ใช่ ทําเลยสิ เซธ!
เฮ้ย!
นี่มิลชิค ปลดบล็อกกลาสโกว์เดี๋ยวนี้
เร็ว!
ขอโทษนะ
ผมขอโทษจริงๆ เฮลลี่
เกิดอะไรขึ้น
เฮลลี่!
ขอโทษนะ เฮลลี่
เออร์วิง บี. ยืนขึ้น
คุณกระทําการขู่เอาชีวิตเพื่อนร่วมงาน ณ บ่อน้ําแห่งเวิ้งทุกขตา
ความผิดนี้ไม่มีบทลงโทษอื่น นอกจากต้องออกจากงานถาวรทันที
จะไม่มีพิธีอําลาอย่างเป็นทางการ ไม่ว่าจัดให้หรือจัดเอง
คนนอกของคุณจะได้รับแจ้งตามนั้น
เอิร์ฟ! ผมขอโทษ
ผมควรจะฟังคุณ
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรทั้งนั้น
แค่อย่าลืมล่ะ อดทนไว้
โปรดงดการสนทนาต่อจากนี้
เพราะคุณถูกถอนสิทธิ์ ในการติดต่อสื่อสารกับพนักงานแยกโลก
และพวกเขาถูกห้ามคุยกับคุณ
อย่ายุ่งกับเขา!
หันมา
อย่ายุ่งกับเขา!
เดินเข้าป่าไป
โต๊ะทํางานของคุณจะถูกกําจัด
ข้าวของส่วนตัวจะถูกเก็บทิ้ง
แฟ้มประวัติ รวมทั้งปฏิสัมพันธ์ในหน้าที่
และความสัมพันธ์ส่วนบุคคล
จะถูกเก็บกวาดทําลายล้างให้สิ้น
ประหนึ่งว่าคุณ เออร์วิง บี.
ไม่เคยมีตัวตน
และไม่เคยหายใจมีชีวิตอยู่บนโลกนี้
ขอกรุณาธิคุณของเคียร์ ติดตามคุณสู่ห้วงอนธกาลนิรันดร์
ลงมือ
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์