Dzień dobry panu.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć,
sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć, 11, 12.
Trzydzieści dwa, 33, 34,
trzydzieści pięć, 36, 37...
ROZDZIELENIE
ZAGINIONA
Dobra, Helly i ja poszukamy koziarza i inne ewentualne osoby związane z kozami.
Dylan, sprawdź nowy pokój socjalny. Może inne działy też go używają.
Może później.
To dość ważne, Dylan.
Wiem. Akurat wpadłem w rytm, ale spokojnie. Zajmę się tym.
Dobra. Pokaż im tylko szkic. Nie zostawiaj go.
O&P.
Tak, Irv. Dasz radę.
Wiem.
Myślicie, że pozwolą nam tak łazić?
Na nagraniu mówili, że możemy chodzić, gdzie chcemy.
Lumon słucha, pamiętacie?
To chyba znaczy, że nas podsłuchują.
Ma rację, Mark. Wyczułem tam podwójne znaczenie.
Cóż, bądźcie dyskretni.
Jeśli o tym nie wiedzą, jak mogą nas ukarać?
Hej, nie byłeś tam jeszcze, prawda?
Nie.
Jesteśmy z tobą.
Dziękuję, Helly.
No to... powiedzmy, że ją znajdziemy...
Słucham?
Powiedzmy, że w dziale kóz powiedzą nam: „Tak, pani Casey jest w klatce z kozami”.
Co wtedy zrobimy?
Zabierzemy ją na schody, ja z nią wyjdę,
a na zewnątrz mój alter będzie już wiedział, co robić.
Dobra. Chyba wszystko już zaplanowałeś.
Na pewno chcesz mi z tym pomagać?
Tak, oczywiście.
Dobrze.
Dylan.
Myślałem, że idziesz do O&P.
Dylan.
Odtworzyłem obrazy.
Te, o których ci mówiłem. Te, nad którymi pracował mój alter.
Co?
Tak sobie pomyślałem.
Może ten korytarz jest tak naprawdę tutaj.
Może o nim właśnie śniłem.
Możemy go poszukać, Dylan.
Możemy pójść dzisiaj.
Możesz mi towarzyszyć.
Tak.
Tak, może.
Albo może idź sam. Ukradkiem, wiesz?
- Ukradkiem? - Tak.
Słuchaj, nie mogę ci wyjaśnić...
Pani Huang.
Przepustka.
Wszystko spoko?
Dylanie G., chodź, proszę, ze mną.
Dzień dobry, Seth.
Natalie.
Twoim balonom przydałaby się chyba kawa.
- Były... - Mam tu Zarząd.
Oczywiście.
Dzień dobry.
Zarząd mówi: „Dzień dobry”.
Dzień dobry. Chcę podziękować Zarządowi za mój niedawny awans.
Zarząd mówi: „Proszę bardzo”.
Zarząd raduje się z twojego rozwoju.
Chce, żebyś czuł się doceniany i pyta, czy tak się czujesz.
Tak.
Skromnym pragnieniem Zarządu jest, żebyś czuł się związany z historią Lumon.
W tym celu
pragnie ofiarować ci te na nowo skanonizowane obrazy,
które pomogą ci dostrzec siebie w Kierze, naszym założycielu.
Ojej.
Znajdziesz tu pełen cykl Kiera.
Zarząd powiadamia, że ja, Natalie,
otrzymałam ten sam prezent z okazji objęcia aktualnego stanowiska
i niezwykle mnie on wzruszył.
Jestem wdzięczny.
Tak.
To wiele dla mnie znaczy, kiedy widzę swoje odbicie w...
Zarząd zakończył połączenie.
Gratuluję, Seth.
To tutaj?
Chyba tak.
Chcesz...
Jesteś pewny?
Dobra. No to do dzieła.
Widzisz coś?
Nie. Uwaga, tu jest kupa.
O Boże.
Co to ma być?
Przyszliście mnie zabić?
Nie, nie. Przepraszam. Cześć, jestem Mark.
- A ja Helly. - Jesteśmy z rafinacji makrodanych.
Co to za miejsce?
Dział opieki nad ssakami.
Proszę. Nie chcemy pani skrzywdzić. Chcemy tylko porozmawiać.
Proszę.
OPTYKA & PROJEKTOWANIE
Irving.
Felicia, dzień dobry.
Przepraszam, że wpadam po takim czasie.
Na pewno jesteś bardzo zajęta.
Dobrze cię widzieć.
Nazywa się Casey.
Jest byłą dyrektorką ds. zdrowia.
Zdrowie...
nie uznajemy tutaj takich fanaberii.
Już tam nie pracuje, ale wciąż może być na tym poziomie.
Na pewno jej pani nie zna?
Może lepiej weźcie tę swoją kartkę i już sobie idźcie.
Najpierw proszę odpowiedzieć.
Mark.
Trzeba było sobie iść.
Fajnie byłoby wiedzieć, o co chodzi.
Niegrzecznie jest wciąż pytać, dlaczego jest pani dzieckiem?
Nie chcę niczego kwestionować, ale czy wszystko w porządku?
Nie zmuszają pani do tego?
O kurwa.
Dlaczego idziemy do pokoju ochrony?
Dylan?
Cześć.
Dylanie G., dzięki dobremu sprawowaniu i wynikom
zasłużyłeś na 18-minutowe odwiedziny żony swojego altera,
Gretchen G.
Wypas.
Czas zaczyna się teraz.
Usiądziemy?
Ładny worek.
Słucham?
Twój...
Dzięki. Kazali mi tu włożyć moje rzeczy.
Sztos.
Naprawdę w ogóle mnie nie znasz?
Nie. To znaczy z tych zdjęć, ale...
Seth mnie ostrzegał, że może być dziwnie.
- Kim jest Seth? - Nie wiesz...
Proszę nie udzielać objętych tajemnicą informacji.
Dziękuję.
Kim jest to dziecko?
Pani Huang.
Słuchaj. Bardzo miło cię poznać, ale czy mam jakieś kłopoty?
Nie, skąd. Nie masz żadnych kłopotów.
Mamy troje dzieci.
No tak.
No i miałeś...
Nie, on... albo...
Mój mąż miał problemy z utrzymaniem innej pracy.
Jest głupkiem?
Nie.
Kutasem?
Nie.
Co jest z nim nie tak?
Nic nie jest z nim nie tak.
Po prostu...
nie znalazł sobie nigdzie miejsca.
Czyli w zasadzie... jest takim przegrywem?
Chcesz zobaczyć zdjęcie dzieci?
Tak.
Jim ma sześć lat. Jest w pierwszej klasie.
Ruth ma cztery lata.
A Merrick niedawno skończył dwa.
Ja pierdzielę.
Patrz tylko.
Są zarąbiste.
To prawda.
I mieszkamy na ranczu?
I wtedy Burt mówi:
„Nie obchodzi mnie, do cholery, że nazywasz się Baird Eagan.
Nie będziesz tu przychodził i mówił mi, jak drukować kulę śnieżną”.
Nie mo... Boże, był nieustraszony.
Pracowałam z Burtem przez sześć lat.
I tylko raz widziałam, żeby się czegoś bał.
Przed waszym pierwszym spotkaniem dwie godziny się czesał.
Naprawdę?
Powinienem ci coś pokazać.
- Jeśli ją zobaczymy... - Nie chodzi o nią.
Proszę.
Och, Irving. Jest śliczny.
Jeden na każdy dzień, kiedy go nie widziałem.
Moje wyniki się pogorszyły, ale co mi tam.
Nie. To nie Burt.
To coś innego. Nic takiego.
To...
Skąd znasz hol eksportowy?
Słucham?
Nadajemy tam wiele przesyłek.
Kiedyś chodziliśmy sami.
Ale teraz kogoś przysyłają.
Pamiętasz, gdzie to jest?
Cześć.
Hej.
- Przepraszam. Widzieliście tę kobietę? - Hej! Przestań!
Pani Casey, była dyrektorka ds. zdrowia.
- Przestań! - Czy ktoś ją widział?
Dość tego! Wysłaliśmy kuriera, żeby powiadomił o tym pana Milchicka.
Nie, nie możecie. Jeśli się dowiedzą, mogą ją zabić...
To nie jest problem działu ssaków.
To problem nas wszystkich.
My też baliśmy się innych działów...
Nie boimy się was.
Ona po prostu zniknęła.
Jeśli pozwolimy, żeby ją to spotkało,
to kto zareaguje, kiedy spotka to nas?
Gdyby zaginęła wam koza, nie poszlibyście jej szukać?
Przeprowadzała sesje w pomieszczeniach hodowlanych.
Miała łagodne usposobienie.
Powiedziała, że mój alter obserwuje gwiazdy.
To dużo dla mnie znaczyło.
Z tego, co wiemy, odeszła z pracy, tak jak mówią.
Ale jeśli macie inne podejrzenia, nie przeszkodzimy wam w poszukiwaniach.
Dziękujemy.
Tak, dziękujemy.
Ale nim pójdziecie, chcielibyśmy...
zobaczyć wasze brzuchy.
Nasze brzuchy?
Proszę.
Widzisz? Nie mają toreb.
To żaden dowód.
Dobrze. To może...
- Lepiej już... Tak. - Tak.
Cieszę się, że to zrobiliśmy.
Mam nadzieję, że dla ciebie było to... Nie wiem...
Tak, było.
Będę się spisywał. Będziecie ze mnie dumni.
Zawsze jestem z ciebie dumna.
Wypas.
Kocham cię.
Wybacz.
- Taki nawyk. - Nie...
No dobrze.
Pa.
Pamiętaj o uchu Merricka, dobrze?
Jasne.
- Lewe ucho. - Tak.
A upiekłeś ciastka dla klasy Jima?
Pa.
To nasz tydzień na ciastka.
Nie upiekłem ciastek. Sorry.
To taka tubka. Musisz je tylko pokroić.
- A potem włożyć do piekarnika. - Dobra.
Kocham cię.
Hej, jak tam było?
Gdzie?
Ze mną.
No tak. Było dobrze.
- Tak? - Tak.
Dziwnie, ale dobrze.
Wypas.
No dobrze. Do zobaczenia rano.
Pa.
„Ale piwo i miętowe drinki na pewno nie wypełnią pustki po miłości.
Tylko wino jest w stanie to osiągnąć, ale słynie z wysokiej ceny,
przez co smutek jest jedną z najczęstszych bolączek biednych”.
Niesamowite. Bardzo przenikliwe.
Naprawdę? Taki chciałem osiągnąć efekt.
Hej.
Kochanie.
To jest Natalie Kalen z Lumon.
Wszystko w porządku?
Tak. Boże, tak.
Tak się składa, że Natalie wpadła po to, żeby porozmawiać o mojej książce.
Wyśmienicie cię poznać, Devon. Na pewno jesteś bardzo dumna.
Jestem.
Pewnie już wiesz, że dzieło twojego męża trafiło na poziom rozdzielenia.
Tak. Wiadomo już, jak to się stało?
Akurat to już omówiliśmy i teraz skupiamy się na...
Jakiego słowa użyłaś?
- Na rezultacie. - Właśnie.
Słowa Rickena miały głęboki wpływ na naszych pracowników.
Naprawdę coś w nich poruszył.
Natalie chce porozmawiać o wersji Twojego ja
specjalnie dla alterów.
To super. Ale co jest nie tak z obecną wersją?
Nic.
Wyjaśnienie jest w sumie bardzo ciekawe.
Jest fascynujące. Proszę.
Na pewne wyrażenia alterzy reagują bardziej przychylnie.
Wystarczy lekko je zmodyfikować.
Uważają, że to może być prawdziwy przełom.
Kumam.
Muszę iść. Ale za godzinę musi dostać butelkę.
Oczywiście.
- Devon. - Tak?
Twój brat jest jednym z najmilszych członków naszego zespołu.
Tak, to dobra dusza.
Dobra. Butelka za godzinę.
Mówiła, że ma na imię Natalie?
Chyba Natalie Kalen.
KLEJ UNIWERSALNY
Pytała, co kombinuję czy...
Nie, bo interesuje ich Ricken.
- Ricken? - Tak. Jego książka.
Co?
Tak zainspirowała ciebie i twoich kolegów...
- O Jezu. - Tak.
...że chcą zrobić wersję specjalnie dla alterów.
O rany. Dobra. Pozwolę sobie to przemilczeć.
Jestem bardzo wdzięczna.
Mówiłaś Rickenowi, co tu robimy?
Oszalałeś? Nie.
Dobrze.
Musisz widzieć powidok przez dwie i pół minuty?
Dwie minuty i 18 sekund.
Od parkingu do windy. Plus minus.
KTO ŻYJE?
Myślę, że Rzecznicy Pełnego Umysłu byliby z tego bardzo dumni.
Tak jak twoja przedszkolanka. Jak jej było? Pani Lustgarten?
Tak, pani Lustgarten.
Rozumiała mnie.
Tak. Kurwa, muszę spadać.
Będziesz, proszę, ostrożny?
Tak.
Kocham cię.
Mimo że musiałam zapłacić rachunek.
Dzięki.
Nie ma za co.
PULPIT KONTROLNY
LISTA NADZORU
Dwa, trzy, cztery, pięć,
sześć, siedem,
osiem, dziewięć, dziesięć,
jedenaście, dwanaście. Cholera.
Kurwa.
Jeśli chcecie, żebym wróciła, musicie sprostać moim potrzebom.
Słucham.
MDR. Bez dyskusji.
Mark S. jest bardzo blisko ukończenia Cold Harbor.
Zamierzam skończyć pracę, którą zaczęłam,
i dlatego
Milchick musi odejść.
Nie nadaje się do tego.
To ja muszę zarządzać poziomem.
Słyszę ego...
pychę...
arogancję.
Kier uczy nas, że powodują tylko ból.
Wszystkie moje osiągnięcia zdobyłam...
dzięki poświęceniu i pracowitości,
a nie dzięki urodzeniu.
Myślę, że przeceniłaś swój wkład
i nie doceniłaś swojego szczęścia.
Nie musieliśmy cię przyjmować.
Nie mieliście wyboru.
Jesteś pewna?
Może zaczniemy od nowa?
Nie musi tak być.
Natalie.
Sprawdź, proszę, czy Zarząd jest dostępny
dla pani Cobel i mnie.
Porozmawiajmy z nimi razem.
Harmony.
Trzydzieści trzy, 34, 35, 36,
trzydzieści sie...
Jezu Chryste.
Próbujesz wypalić wiadomość dla swojego altera na siatkówkach,
bo komputer powiedział ci, że to genialny pomysł?
Tak.
Nie. Co? Nie.
Co ty... Co?
To nie działa.
- Nie gadaj. - Pstryk na krótko rozszerza źrenice.
I od nowa.
- Dobra, dzięki. - No i możesz się oślepić.
I jak twój alter miałby ci odpowiedzieć?
To jego problem. Nie wiem.
Mark, otwórz drzwi.
Po co?
Musimy porozmawiać.
- O Boże. - Mark, otwórz...
Mark, otwórz, kurwa, te drzwi!
Niech to szlag. Ja pierdolę.
- Co? - Jest łatwiejszy sposób.
Dla Peteya nie był szczególnie łatwy.
Słyszałam o ZN.
Moja siostra rozmawiała z moim alterem. Wiele jej powiedział.
To, że twoja żona żyje w Lumon, też?
Kto ci to powiedział?
Żyje?
Gemma żyje?
Żyła, gdy ostatnio ją widziałam.
- Jak mogłaś mi nie powiedzieć? - Przerwano nam, jeśli pamiętasz.
Mark, chcę ci pomóc, ale musisz mi zaufać.
Jak do...
Jest tylko jeden sposób, żeby przenosić informacje do i z Lumon.
To reintegracja.
Podszkoliłam się. Może mi się udać.
Mogę zszyć wersję ciebie, która ją kocha, z wersją, która...
Tak. Zrób to.
Jesteś pewny?
Chcę zobaczyć moją żonę.
Monitory wyróżniają pięć częstotliwości fal mózgowych
obu alterów.
Delta, theta, alfa, beta, gamma.
Jedna częstotliwość, dwie fale na oscyloskop.
Fale nie są zsynchronizowane. Przynajmniej na razie.
To właśnie chcemy zrobić.
Głowa do przodu.
Czy to będzie boleć?
Nie powinno.
Masz jakiś posmak w ustach?
Nie.
Dobrze.
Co jest, kurwa?
Szlag.
Nic ci nie jest?
Nie wiem. A jest?
Zacznę od łatwych pytań. Potem przejdę do trudniejszych.
Pamiętasz protokół?
- To pierwsze pytanie? - Nie. Jeszcze nie zaczęliśmy.
Tak, pamiętam.
Rozluźnij się. Poczujesz się dobrze, kiedy to się skończy. Kim jestem?
Dobra, czy...
Zaczęliśmy. Kim jestem?
Asal Reghabi.
Gdzie jesteśmy?
W mojej piwnicy.
Imię i nazwisko matki?
Fern Scout.
Kolor jej oczu?
Serio?
Brązowy.
Kochałeś ją?
Tak.
Wymień jakąś zaporę.
Hoovera.
Co znaczy skrót MDR?
Co?
MDR.
- Mistyczny... - Źle.
Czego się wstydzisz?
Wstyd.
Kiedy byłem mały, zginął mój pies. Przeze mnie.
Czemu?
Zostawiłem otwartą furtkę.
Gdzie się urodziłeś?
Nie wiem.
Jaki mamy miesiąc?
Pytasz o kwartał?
Czekaj.
Twoje pierwsze wspomnienie?
- Nie wiem. - Powiedz mi.
Oż kurde.
- Nie pamiętam. - Powiedz.
- Pierwsze wspomnienie. - Nie pamiętam.
Cześć, osobo na stole. Nie masz nic przeciwko krótkiej ankiecie?
Pięć pytań.
Na początek powiedz, kim jesteś.
Napisy: Marzena Falkowska