JEDYNA
DO RECYKLINGU
Halo!
Wszystko dobrze?
Nie chcieliśmy cię przestraszyć.
Nie nachodzilibyśmy cię, ale jeśli pozwolisz nam coś zasugerować,
to może zwolnij trochę i odpocznij.
- Kopiesz nieprzerwanie od dwóch godzin. - Śledzicie mnie.
Nie, po prostu wyszłaś dziś na dwór.
Jak? Skąd? Skąd mnie obserwujecie?
- MQ-9 Reaper. - Co?
To dron sił powietrznych. Jest...
Nic nie widzę.
Nie miałabyś jak zobaczyć. Lata na wysokości 12 kilometrów.
Spokojnie, nie jest uzbrojony.
Wybacz, kiepski pomysł. Już odlatuje.
Proszę. Ulżyłoby nam, gdybyś się nawodniła.
Co w niej jest?
Woda.
I co jeszcze? Coś, co zamieni mnie w jedną z was?
Nie, odkrycie tego zajmie nam miesiące.
Jarmell Gurky mówi, że jest okej.
Jaki Jarmell Gurky?
Kierownik linii rozlewniczej w Winston-Salem.
Pracował na drugiej zmianie w Aquafinie, gdy zabutelkowano ją 8 maja.
O ile mu wiadomo, to po prostu czysta woda.
Czemu stoisz na moim podwórku i pieprzysz mi o takich rzeczach?
- Kim jesteś? - Sądziliśmy, że ci się spodoba.
Nie bardzo. Nie.
Przykro nam, Carol.
Tak czy siak, jesteś na skraju udaru cieplnego
i jest to opinia każdego lekarza na Ziemi.
To jak?
Masz wodę w domu. Prosimy, napij się.
I może zwolnij tempo.
Denerwujemy cię.
Czekaj.
Stój.
Przyda ci się kilof, tak na marginesie. Jest tu sporo skał wulkanicznych.
Twój sąsiad Martin spod numeru 1204 ma w garażu kilof, kapelusz
i rękawice.
Poczekaj tu. Nie odchodź.
Co to, do cholery, ma być?
Masz być moim bohaterem Rabanem? Czemu?
Przepraszamy, jeśli źle wybraliśmy.
Chcemy tylko twojego szczęścia.
Czemu jest kobietą?
W oryginalnej wersji nią był. Ale to sobie wyperswadowałam.
Nikomu nie mówiłyśmy.
Tylko Helen i ja o tym wiedziałyśmy.
Jeśli nie czytacie w myślach...
Może trudno ci w to uwierzyć, ale wczorajszy dzień
był najwspanialszym dniem w historii ludzkości.
- Helen też tak uważała. - Helen nie jest jedną z was.
Dołączyła do nas przed śmiercią.
Odeszła, ale wszystkie jej myśli, jej wspomnienia są tutaj.
Wiesz, jak cię kochała?
Jesteście bandą ghuli!
Cholerną bandą psychopatycznych hien cmentarnych!
To przez was umarła! A teraz mówicie w jej imieniu?
Chuj z tobą! Chuj z wami wszystkimi!
Jezu.
Halo?
Ktoś mnie słyszy?
Jest tam ktoś?
Halo? Jesteście tam jeszcze?
Kurwa mać.
Szlag.
Cholera.
Jezus Maria! Jak ja mam...
O Boże...
Czekajcie.
Dobra.
Sprowadzę cię na dół.
Dobra. W dół!
Szlag! Przepraszam.
Czekaj.
Nie.
Obrót.
No dalej.
Co za jebane gówno!
W dół.
Niech to szlag!
Ja pierdolę...
- Carol? - O ku...
Zajmiemy się tym, jeśli chcesz.
Ja tylko próbowałam...
Wiemy, Carol.
Nic nam nie jest.
Dziękujemy.
Cześć, Carol. W czym możemy pomóc?
- Piratka może wrócić, jeśli chce. - Oczywiście, zaraz będzie.
Coś jeszcze możemy...
Carol?
To przeze mnie? Ja sprawiłam, że wszyscy zamarli?
Twoje emocje oddziałują na nas.
Te negatywne, jeśli są skierowane w nas, mogą być nieco trudne do zniesienia.
Ilu ludzi przeze mnie ucierpiało?
Nie no, nie powinnaś w ogóle tak na to patrzeć.
Ktoś zginął?
Ilu?
Na świecie? Kilka.
Dziesiątek?
Setek?
Jest szybszy sposób, jeślibyś chciała.
Astronauci przebywający na stacji kosmicznej są tacy jak wy?
Tak.
Są w drodze powrotnej.
A wszyscy na biegunie południowym i w atomowych okrętach podwodnych?
Obsługa silosów rakietowych? Strefy 51?
Tak.
Do nich dotarliśmy na samym początku.
To najlepszy sposób.
Mówiliście, że ilu jest takich jak ja?
Jedenaścioro?
W zasadzie to dwanaścioro.
Dzisiaj rano dowiedzieliśmy się o dżentelmenie z Paragwaju.
Czy któreś zostało dziś ranne, gdy ja...
Czy któreś ucierpiało?
Doszło do jednego lekkiego urazu.
Przeważnie panowała konsternacja.
Nic im nie jest.
Ilu z nich mówi po angielsku?
Dla pięciorga to drugi lub trzeci język.
Chcę się spotkać z tą piątką.
Komunikacja całej trzynastki nie będzie problemem.
- Możemy tłumaczyć. - Nie.
Tylko anglojęzyczni.
Musimy spytać ich o zgodę.
Dobrze. Spytajcie.
Im szybciej, tym lepiej.
O cholera. Nie. Hej!
Jesteś tam? Słyszysz mnie?
Słyszymy cię.
Wszyscy się zgodzili.
Jak się miewasz, Carol?
- Potrzebujesz czegoś? - Nie.
Tylko...
Możesz usiąść razem z nami z przodu.
Przejąć stery.
To fajna zabawa.
Kto pilotuje tym czymś? Ta kelnerka z TGI Fridays?
Skupcie się na niej.
Daj nam znać, jeśli czegoś ci trzeba.
Carol, wiążemy spore nadzieje z dzisiejszym spotkaniem.
Super.
- Ale? - Ale, jak mówiliśmy, to twoje życie.
Czyli?
Nie ochronimy was przed sobą nawzajem.
Za 40 minut wylądujemy w Bilbao.
- Skąd jesteś? - Leciałeś z daleka?
- Tak, było przyjemnie. - Z Peru.
- A pani? - Z Chin.
Mam zdjęcia. To piękny kraj.
Tak, to mój pierwszy pobyt za granicą.
Dłużyło się.
Czy zgodzicie się, abyśmy przeszli na angielski?
- Tak. - Jasne.
Wspaniale.
Przepraszam, byłam...
Nieważne.
Cześć.
Cześć, jestem Carol.
Cześć. Otgonbayar.
Miło mi.
Otgonbayar.
- Otgonbayar. - Otgonbayar. Miło mi.
Ja nazywam się Xiu Mei. Dzień dobry.
Dzień dobry, Xiu Mei.
Jestem Carol.
Kusimayu. Piękne imię.
- Miło mi. - Wzajemnie.
No i...
Jestem Laxmi.
Laxmi.
Wspaniale cię poznać. Wspaniale was poznać.
Rany. Po prostu... O rany, co nie?
Co za ulga.
Znacie ich?
Witaj, Carol.
Jesteśmy członkami rodzin. Ta osoba to Byamba, córka Otgonbayara.
Cześć, Carol. Ta osoba to Neu Xiansheng, mąż Xiu Mei.
T'ika, ciotka Kusimayu.
Sisa, kuzynka Kusimayu.
Aarush, mąż Laxmi.
Padma, matka Laxmi. A to jest...
Ravi, dziewięcioletni syn Laxmi.
Bardzo miło cię poznać, Carol.
No.
Chwileczkę. Włącznie ze mną miało nas być sześcioro.
Naliczyłam pięcioro.
Szóstą osobą jest dżentelmen z Mauretanii.
Poprosił o konkretny samolot, co zajęło nieco więcej czasu.
Po przylocie pan Koumba Diabaté zaprasza wszystkich na pokład.
Uważa, że to idealne miejsce na spotkanie.
Witajcie!
Bienvenue à bord!
Był dostępny na życzenie.
Bonjour, enchanté.
Jestem Koumba Diabaté.
Bonjour. Carol Sturka. Niezły samolot.
Je suis ravi de vous avoir à bord.
Witamy w Hiszpanii.
Mamy nadzieję, że lot przebiegł panu przyjemnie.
A mogło być inaczej?
Proszę powiedzieć, co sprowadza panią na pokład Air Force Koumba?
Był dostępny na życzenie.
Witaj na pokładzie, Carol.
Ten samolot ma piętro.
Nazywają to „atomową futbolówką”. Dzięki niej można wysadzić cały świat.
Żartuję. Wątpię, żeby wciąż działała.
Ale lepiej nie upuścić! Kolejny żart.
- Ciężka. - I dobrze.
Jeśli coś może wysadzić świat, powinno swoje ważyć, nieprawdaż?
Przepraszam.
O to najpierw zapytałem.
Hej, wszyscy! Przepraszam.
Drodzy.
Możemy prosić o uwagę?
Bardzo dziękuję.
No więc wam już chyba podziękujemy.
Członkowie rodzin, piękne kobiety, piratko.
Możecie poczekać na płycie lotniska.
Dlaczego moja rodzina ma wyjść?
Właśnie?
Musimy porozmawiać w szóstkę.
Po to się spotkaliśmy, tak?
Poczekaj, piratko.
Są tu jakieś mikrofony albo urządzenia nagrywające?
Wbudowany system na wyposażeniu samolotu.
Możemy go wyłączyć.
Nie wiedziałem, że to tam jest.
Macie pełną prywatność. W razie potrzeby nas zawołajcie.
Harrison Ford nigdy nie wsiadł do kapsuły ratunkowej,
co uznałem za sprytny ruch.
- Został w ładowni. - No to...
co z tym zrobimy?
Ktoś się zna na biologii? Albo genetyce?
Ktoś jest lekarzem?
Jakiekolwiek wykształcenie w naukach przyrodniczych?
Ktokolwiek lepił wulkan w szkole?
No dobrze.
Nie wiem, jak to zrobimy.
Od czego zaczniemy.
Ale...
wszystko zależy od nas.
Przyszłość ludzkości leży w naszych rękach.
Jakkolwiek przerażające, takie są fakty.
To my musimy przywrócić dawny porządek.
Dlaczego?
Dlaczego mamy ratować świat? O to pytasz?
Dlaczego świat potrzebuje ratunku? Obecna sytuacja jest bardzo przyjemna.
Bajerancki samolot. Serio.
Tymczasem wszyscy na całym świecie
zamienili się w jakichś pierdzielonych strąkoludzi.
Nieważne, jak bardzo są dla nas mili
ani ile supermodelek wyślą, aby nas karmiły owocami i zwaliły konia.
To nie zmienia faktu, że tak nie powinno być.
Już widziałam ten film.
Wszyscy go widzieliśmy.
I wiemy, że nie kończy się dobrze.
To przez twój wybuch wszyscy przestali się ruszać?
Kiedy to zrobiłaś, jechałam samochodem.
Mój dziadek prowadził.
Samochód się rozbił i mój dziadek zginął.
Przykro mi. Ja nie...
Ona nie wiedziała, że tak robią.
Nikt nie wiedział.
I to się już nigdy nie powtórzy.
No nie wiem. Aż kipisz złością.
Przykro mi z powodu twojej straty.
Ale resztę rodziny, która tam czeka,
również straciłaś.
Wszyscy to rozumieją, tak?
Wasi mężowie, żony, rodzice, dzieci...
Nie są już sobą.
Moje dziecko to nadal moje dziecko.
Niezmiennie.
Ten uroczy chłopiec?
Który umie operować na otwartym sercu i pilotować prom kosmiczny?
- Tak, jest zdrów jak ryba. - Posłuchaj.
To jest moje dziecko.
Jest też twoim premierem,
byłym chłopakiem z liceum, twoim ginekologiem. Pomyśl o tym.
Jesteś... okropną osobą.
I kto tu jest wściekły, co?
Nie chcę się z wami kłócić.
Próbuję tylko pokazać, że cała ta sprawa...
Musimy coś z tym zrobić.
Co?
Nie jestem pewien, czy jest aż tak źle.
W tej chwili nikt nie jest okradany ani mordowany.
Więzienia są puste.
Kolor skóry, jak wszyscy twierdzą, nie ma już żadnego znaczenia.
Wszystkie zoo są puste. Psy nie są uwiązane łańcuchami.
Pokój na świecie.
Choćby to była prawda...
zastanówcie się, co utraciliśmy.
Czemu zoo są puste?
Oni je opróżnili. Wszędzie.
Wypuścili wszystkie zwierzęta.
Mieszkam obok pekińskiego zoo.
Wyglądając na zewnątrz, widzę żyrafę, która zjada liście z mojego drzewa.
Mówię: „Sio! Sio! Idź sobie. Idź”. Ale ona mnie nie słucha.
Ale jedno jest pewne. Nie oddam swojego psa.
Ponoć kiedy przyszło do lwów i tygrysów,
sporo z nich ucierpiało.
Możemy się skupić na ludziach?
Co będzie, kiedy już odkryją, jak zamienić nas w nich?
Tego właśnie chcę.
Chcę być z moją ciocią.
Chcę być z moją kuzynką.
Skarbie, nie chcesz tego. Tak ci się tylko wydaje, naprawdę.
- Nie mów jej, jak ma myśleć. - Mogłabyś trochę... Proszę.
Posłuchaj,
wiem, że czujesz się...
samotna i wystraszona, a ta cała sytuacja...
jest szalenie zagmatwana.
Uwierz mi, wiem.
Ale wszystko, co tworzy ciebie,
wszystko, co osobiste, indywidualne i wyjątkowe...
Jeśli do tego dopuścimy, nie będziesz już tego miała.
Będę, podzielimy się tym.
Co oni ci powiedzieli?
Co ci naobiecywali?
Nic.
Powiedzieli tylko, jak to jest.
Nie uważasz, że to brzmi wspaniale?
Nie zapytałaś ich o to?
Nie.
Jak mogłaś ich o to nie zapytać?
Ręka w górę, kto zapytał.
Rozsiadłaś się tu i mówisz nam, że musimy robić to i tamto.
A nie wysiliłaś się, żeby się douczyć. Dlaczego mielibyśmy cię słuchać?
Bo mam na tyle oleju w głowie, żeby nie prosić dilera
o zachwalanie heroiny.
Co zamierzamy z tym zrobić?
Jestem otwarta na sugestie.
Zjemy coś?
Jestem głodny jak wilk.
Dobrzy ludzie.
Z chęcią zjedlibyśmy lancz.
Voilà.
Czy to...
Poulet Yassa!
Incroyable.
Dokładnie tak przyrządzała je tantine Awa, gdy byłem mały.
Jednakże, i wcale nie narzekam,
zamawiałem homara.
Przepraszamy.
Przeszukaliśmy spory obszar, ale jedyny dostępny homar jest żywy.
My nie zabijamy.
Nawet homara?
To najświeższe kurczaki, ryby, wołowina i warzywa,
jakie znaleźliśmy na targach.
Mamy nadzieję, że wam posmakują.
Jesteście wegetarianami?
Tak byśmy woleli.
A gdybym zamówił escargot?
Ślimaki możecie zabić.
Nie.
A osę?
Jeśli chce was użądlić, to nie...
zabijecie jej?
Nie.
A jeśli nadepniecie na małego...
Owad.
Jeśli przypadkiem nadepniecie na owada?
Staramy się tego unikać.
Nie możemy celowo pozbawiać życia. To nie leży w naszej naturze.
Jakież to, kurwa, piękne.
Nie nadepną na robaka, ale zniewolą całą planetę.
No, to ma sens.
Nasze złączenie jest całkowitym przeciwieństwem niewolnictwa.
Jak lejesz, to porządnie.
„Złączenie”?
Tylu marketingowców na świecie, a wy wpadliście na coś takiego?
W celtyberyjskim jest na to lepsze słowo.
Nie pamiętam, żebyście kogokolwiek pytali.
Nie przypominam sobie, żeby ktokolwiek miał prawo głosu w kwestii tego złączenia.
My sami nie mamy wyboru.
Dla nas to imperatyw biologiczny.
Jak oddychanie.
Ale kiedy tylko zrozumie się, jak cudowne to uczucie...
Ilu, do kurwy, ludzi zginęło przez to wasze jebane złączenie?
Musisz tyle przeklinać?
Jest z nami dziecko.
Wybacz, Ravi.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Powiedz mi, Ravi.
Jaki rodzaj wziernika preferujesz, metalowy czy plastikowy?
Słucham?
To zależy.
- Oba mają swoje zastosowania. - Przestań.
Ale badanie palpacyjne odpada, co? Masz za małe paluszki.
Jak śmiesz?
Ilu ludzi zginęło?
Nie chcieliśmy, żeby ktokolwiek zginął.
I przez pierwszy miesiąc tak było.
Wprowadzaliśmy nowych indywidualnie, tysiące każdego dnia.
Bardzo spokojnie.
Ale później wojsko nas odkryło.
Aby uniknąć większego rozlewu krwi, musieliśmy przyspieszyć proces.
To ilu?
Ilu ludzi zginęło?
886 477 591.
Na tę chwilę.
Jezu Chryste.
Gdzie drwa rąbią, co nie?
Ty zabiłaś 11 milionów.
A jeśli...
złowiłbym rybę?
Albo powiedzmy, że kupiłem kurczaka lub świnię i sam...
Co wtedy?
Opłakalibyśmy odejście tych istot.
- Ale przyrządzicie je dla mnie? - Tak.
Pozwolicie jej na to?
Carol.
Może po posiłku zechcielibyście zwiedzić muzeum Guggenheima?
Jest piękne.
Zaprojektował je Frank Gehry.
Helen o nim mówiła.
Miałyśmy je na liście.
Ale ty już to wiesz, nie?
Dobrze.
Odpalcie samolot. Wracam do domu.
Krzyż na drogę.
Ty, ty, ty, ty...
i zwłaszcza ty korzystajcie sobie do woli.
Jedzcie, pijcie i się weselcie.
Idźcie do muzeum Guggenheima, Disneylandu w Paryżu,
gdziekolwiek ci powaleni sekciarze was zabiorą.
Ale wiedzcie, że jesteście zdrajcami.
Zdrajcami rasy ludzkiej!
Carol?
Zostaw mnie.
Zostawcie mnie.
Wypierdalajcie! Jebane dziwadła!
Wypierdalajcie...
Złaź!
Boże, nie.
Ravi?
Dzień dobry, Carol. Mamy nadzieję, że dobrze spałaś.
Jak się czujesz?
A wy?
Wspaniale.
Dziękujemy, że pytasz.
Potrzebujesz czegoś?
A macie coś, co mnie powstrzyma?
Nie, przykro nam.
Ale może coś do jedzenia?
Przygotujemy ci świetne jajka na bekonie.
Pamiętasz wyjście do The Inn at Little Washington jesienią 1998 roku?
Podali ci bekon w pieprzu, który wciąż wspominasz.
Sprowadziliśmy go dla ciebie.
Wraz z chrupiącą brioszką z Les Crayères.
Jak bardzo schrzaniłam sprawę z tamtą piątką?
Odlecieli?
Wszyscy poza jednym.
To najwyśmienitsze martini, jakie kiedykolwiek piłem.
Dzień dobry, Carol.
Carol.
Jak się czujesz?
Lepiej niż powinnam jako największy ludobójca od czasów Stalina.
Ci wspaniali ludzie raczej tak na to nie patrzą.
Nie.
Usiądź, proszę.
Napijesz się kawy?
Naprawdę warto zwiedzić muzeum Guggenheima.
Olśniewająca architektura.
Chciałeś pogadać?
Tak.
Wybieram się do Las Vegas w Nevadzie.
Byłaś tam kiedyś?
- Mam ci polecić hotel? - Nie.
Zatrzymam się w The Westgate.
Zamieszkam w apartamencie pana Elvisa Presleya.
Nie dziwi mnie to.
Mówią, że nawiedza go jego duch.
To mnie intryguje.
To pozdrów ode mnie Elvisa.
Jeśli nie masz nic przeciwko, chciałbym zabrać ze sobą Zosię.
Prosiła, żebym zapytał. Potrzebuje twojej zgody.
Jaką Zosię?
Twoją opiekunkę.
Po co ci ona?
Jezus Maria.
Cóż mogę powiedzieć?
Spędziłem z nią trochę czasu, poznałem bliżej.
Zapytałem o imię.
Spodobaliśmy się sobie.
Mogę o coś zapytać?
Co jest z tobą nie tak?
To jakieś schorzenie?
Że nie potrafisz...
- utrzymać go na wodzy? - Przepraszam.
Trafiłem w czuły punkt.
- Jeśli to twoja towarzyszka... - Nie, żadne z nich nie jest.
To banda upośledzonych dyletantów, a ty wtykasz w nich swojego fiuta.
Dołączysz do nas, Zosiu?
Czy zachowałem się niestosownie?
Czy okazałem którejkolwiek z was...
sympatię, która była w jakikolwiek sposób niepożądana?
Zawsze z chęcią przyjmujemy sympatię.
Zosiu, ile wynosi pierwiastek kwadratowy z 46 279?
Mogę zaokrąglić?
Nieco ponad 215.
Coś mi mówi, że ma rację.
Niech to sobie uporządkuję.
Casanova McWzwód chce, żebyś dołączyła do jego haremu,
a ty nie masz nic przeciwko, o ile ja ci na to pozwolę?
To wasza wizja raju?
Bycie dmuchaną lalą?
- A ja mam być alfonsem? - Przesadzasz.
Ty przesadzasz.
Świat się, kurwa, kończy,
a ty, zamiast próbować mi pomóc,
- wolisz wtykać... - Ostatnie, czego potrzebują,
to żeby puściły ci nerwy.
Jak chcesz z nim lecieć, to sobie leć.
Rozwiążcie to między sobą.
- Nie możemy wybierać. - Możecie.
Liczysz w pamięci, to i wybrać możesz.
Jest jeszcze trzecia opcja: każ nam obojgu spadać.
Jeśli to my zdecydujemy, skrzywdzimy jedno z was.
Nie możemy tego zrobić.
Może nie widziałem tych filmów, o których mówiłaś.
Ale mnie to wcale nie wygląda na koniec świata.
Stać! Otwórzcie drzwi!
Napisy: Daria Okoniewska