STUDIA PRAWNICZE
Witaj, stary druhu.
Byłem w garażu i zgadnijcie, co znalazłem.
Ludzkie szczątki?
Czy mówiłbym wtedy takim głosem?
- O Boże. Czy to Brett Coyote? - Tak jest.
Kim jest Brett Coyote?
To powieść, którą pisałem na studiach i trochę po nich.
- O kojocie? - Nie.
To thriller o prawniku, który odkrywa,
uwaga na spoiler, ogromny spisek,
w który wplątani są wszyscy.
I jest kojotem?
- Nie. Coyote to jego nazwisko. - Ma związek z kojotami?
Wszyscy nabijają się z taty, a on to uwielbia.
Ale co ciekawe, przejrzałem to na szybko
i w sumie nadal daje radę.
Kochanie, zastanawiałem się, czy też mogłabyś to przeczytać.
Tak.
Bardzo przydałaby mi się druga opinia.
Jasne. Ale po co?
Myślę, że coś w tym jest.
Może mógłbym na tym nawet zarabiać.
Czyli zamiast pracować i dostawać pensję, chcesz napisać
- powieść? - Najlepiej wiele.
Wiele powieści o Bretcie Coyotte. O Harrym Boschu napisano 24.
Tak że tak.
- Czyli przeczytasz? - Tak.
Z największą chęcią.
Super. To zapnij pasy.
Czeka cię szalona jazda.
Ma chociaż kojota?
Nigdzie w powieści nie ma kojotów, Simon.
Powinien być kojot.
To strasznie mylące.
PLATONICZNA PRZYJAŹŃ
„Brett Coyote powoli zbliżył się do Imeldy,
która krzyknęła, odwracając się od niego:
»Jakie są cztery elementy roszczenia z tytułu bezprawnej ingerencji?«.
Coyote spojrzał na gęste rude włosy z tyłu jej głowy,
na kobietę, którą znał tak dobrze, a której może nie znał wcale.
Prawie szepcząc, powiedział:
»Cztery elementy roszczenia
to zamiar pozwanego, by zakłócić relację ekonomiczną,
zakłócenie relacji, szkoda na rzecz powoda
oraz związek przyczynowo-skutkowy między czynem a szkodą«”.
No i… co ja z tym mam zrobić?
Na pewno wiem teraz więcej o prawie.
To nie książka.
To streszczenie sprawy dla sądu.
Wygląda na to, że głównym bohaterem jest kontrakt.
Kiedy to przeczytam? Mam dla siebie pięć minut dziennie,
gdy siedzę na toalecie i oglądam ciuchy w sieci.
Mam pomysł. Nie czytaj tego.
Nie mogę. Poza tym to podłe.
Charlie mnie wspierał, kiedy ja młóciłam cepem na oślep.
Czyli wspierasz tę jego zmianę?
Za chuja! Mamy rodzinę!
Musi szybko odpuścić, bo dzieci nie pójdą na studia.
To tylko taki etap. Skończy się.
Jak biegunka.
Muszę odebrać.
To w związku z pracą, której teraz potrzebuję.
Tylko opowiedz, co dalej z Brettem Coyote.
Żartuję. Nie opowiadaj.
- Cześć. - Hej, kochana.
Tu Cabo Carrie. Czy to Sylvia?
Przy telefonie.
Chcesz zorganizować imprezę czy nie, suko?
Zawsze, suko.
Dla bardzo ważnego klienta, laska.
Mam nadzieję, że lubisz appletini,
ty niegrzeczna babko.
Organizujesz imprezę dla Masona Granda?
Z okazji premiery jego nowego serialu.
Tajemnice młodego Darcy’ego? O Boże!
- Co to jest? - O Boże, tato.
- Najsłynniejszy serial świata. - Ma rację. Jest bardzo popularny.
Ale co to jest?
Prequel Dumy i uprzedzenia,
ale z perspektywy młodego pana Darcy’ego.
Jest detektywem, fechmistrzem,
bokserem, pilotem testowym i chemikiem-amatorem.
Wow. Oglądałaś to?
- Trochę. - Mamo.
- Obejrzałyśmy całość razem. - Okej. Może tak było.
Mason Grand to megahociak.
Mason Grand byłby świetnym Brettem Coyote.
O Boże. No jasne.
- Mason Grand będzie Brettem Coyote? - Zobaczymy.
Najpierw muszę skończyć.
A potem wydać, sprzedać prawa do ekranizacji,
zdobyć pieniądze na film i…
Ale to świetny pomysł. Podoba mi się.
Tak. Dziękuję.
Hej, a ty pierwszy raz organizujesz imprezę
dla klienta, którego nie znasz.
- Gratulacje. - Fajnie, co?
Mogę przyjść? Proszę, mamo.
Zobaczymy, złotko.
Wiesz, kto byłby świetnym Brettem Coyote?
Brad Pitt.
Kto to jest?
Serio?
Ładny, nie? Duży, ale nie za duży.
Jak mój kutas.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Stary, to idealne miejsce.
Tak. Ma taras na dachu
i ekstra widok na centrum.
Czasem widać nawet Pasadenę.
Większość ludzi ma to w dupie, ale niektórzy to lubią.
Większość ludzi to lubi.
Wspaniałe miejsce.
Idealne, stary.
Na drugie Lucky Penny.
Tamtą przestrzeń
przerobiłbym na salę do Piwiarskiego pokera.
Texas hold’em.
Zasłużyłeś na znaleźne, stary.
Nie chcę znaleźnego. To ma być mój lokal.
Chcę dostać od ciebie pożyczkę na własny bar.
Ale ja nie jestem bankiem.
Choć mam kupę kasy.
Dobre.
Jeśli nie masz pieniędzy,
to mogę to zgarnąć?
Nie, nie możesz. Chcę mieć ten lokal dla siebie.
Mam pomysł. Możesz być kierownikiem.
Paczka znów w komplecie.
Jak za starych czasów.
Nie chcę pracować dla ciebie.
Dlatego proszę cię o pożyczkę.
Will, kto tu wygra?
Gość z kupą hajsu czy gość bez hajsu?
Kibicuję ci. Wspieram słabszych, ale…
Diane, nie wynajmuj mu tego.
Zbiorę pieniądze. Zatrzymaj to dla mnie, dobrze?
Wynajmę to jemu.
Oż kur…
Oż kurde. Puknęliście się.
Gratulacje, stary.
Fajnie, że wciąż się przyjaźnicie.
Jest moją agentką.
Nie przyjaźnimy się.
Fajnie, że współpracujecie.
Tak bym tego nie nazwał.
Fajnie, że wciąż macie kontakt.
Reggie wie, że stać mnie tylko na czynsz, a na depozyt nie,
więc się wtrynił i mnie wydymał.
I miał czelność zaproponować mi pracę
w moim barze, który mi ukradł.
- Czyli częściowo wydymał? - A co dodatkowo mnie poniża,
- muszę ją przyjąć. - O nie. Nie możesz.
Miałeś powód, by odejść z Lucky Penny. Nie powtarzaj tego błędu.
To nie ten sam błąd,
bo tym razem byłbym kierownikiem.
Co mam robić? Powiedz mi.
Nie wiem. Nie mam teraz na to czasu. Spóźnię się na spotkanie.
Naprawdę muszę zdrapywać wosk ze wszystkich tych obrusów?
Jest biały. Ledwo widać.
Chciałeś mi pomóc, więc musisz.
Możesz użyć podkładki? Dzięki.
Hej, skarbie.
- Ładna fedora. - Tak? To mój kapelusz do pisania.
Chcecie zobaczyć coś fajnego?
- Tak. - Dobra.
To było fajne.
Tak. Superfajne.
Nie słyszałem o kapeluszu do pisania.
Noszą go pisarze.
- Tak? - Tak, niektórzy.
Znam jednego. Charliego Greevesa.
O rany. Chciałbym zostać, ale muszę wracać do maszyny.
Czy on powiedział… jakiej… maszyny?
Tak teraz nazywa swojego laptopa.
Nazywa swojego laptopa „maszyną”?
- Nie ma kapeluszy do pisania. Co on? - Nie chcę o tym gadać.
Ja chcę. Bardzo.
Ostatnia organizatorka zrezygnowała nagle.
Dzięki, że ją zastąpiłaś.
Nie ma za co. To wspaniała okazja.
Tak. Jesteś idealna do tego zadania.
Dla porządku muszę przedstawić cię Masonowi Grandowi.
Jest producentem serialu,
więc chce uczestniczyć w każdej decyzji.
Jasne.
Wiem. Super, nie?
Pamiętaj tylko, że na każdy dobry pomysł wpadł Mason,
a na każdy zły ty, dobra?
A oto i on. Mason, jak się masz?
Dobrze.
Świetnie. Chciałam przedstawić ci naszą nową organizatorkę.
To jest Sylvia Greeves.
- Cześć. - Co tam?
Miło cię poznać. Jestem dużą fanką twojego serialu.
Moja córka i ja go uwielbiamy.
Spoko.
Strasznie się cieszę, że zorganizuję dla ciebie tę imprezę.
- To będzie radocha. - Co tak dziwnie mówisz?
Jestem z Australii.
Nie, czemu mówisz „radocha”?
Nie wiem! Tak mi przyszło do głowy.
Ale…
Lubisz piwo kraftowe.
Tak. Dlatego noszę tę bluzę.
Logiczne.
Hej. Zamawiam z Kreation. Chcesz coś?
Tak. Przefiltrowaną wodę.
Mason, bardzo dziękujemy,
że poświęciłeś nam swój cenny czas.
Tak.
Do zobaczyska.
- Poszło bardzo źle. - Ale to tylko formalność, nie?
Nie. Musi cię polubić.
Nie mogę cię zatrzymać, jeśli cię nie polubi.
Po prostu… daj mi chwilę.
Cześć. To znowu ja, Mason.
- Dobrze. - Zapomniałam wspomnieć,
że mój partner założył Lucky Penny.
Co?
Mówię, że mój partner z firmy jest założycielem baru Lucky Penny.
- Will Zysman? - Tak. Pracuje dla mnie.
Jaram się, że go poznam.
Tak. On też się jara.
Powiedział, że się jara.
Jara się?
- Bomba. Ja też się jaram. - Tak!
- To nie Emma. To Lady Putteningham. - Ale twist, nie?
Śledzę ją na Insta.
Ma świetną linię kosmetyków do pielęgnacji skóry.
Ten sezon jest lepszy niż poprzedni.
W opowieściach liczy się struktura.
Hej, kochanie. Miałaś okazję przeczytać więcej stron?
Nie. Ale przeczytam.
- Jak idzie pisanie? - Dobrze. Robię małą przerwę.
Intryga jest naprawdę skomplikowana.
Hej, stary.
Sorry, że tak uciekłam.
Chciałeś ze mną o czymś pogadać.
Możemy skończyć tę rozmowę.
Dobra. Reggie totalnie mnie dyma.
- Co? Ale menda. - Wiem.
Straszny jest.
Kradnie mi idealny lokal na bar.
Co za chujek. Nienawidzę go.
Czego ode mnie chcesz?
- Zajebista kurtka. - Dzięki.
- To Kapital? - Dobre oko.
Stałem po nią kilka godzin.
Stary, uwielbiam Lucky Penny. Serio.
Uwielbiam, kurwa!
- To świetna miejscówa. - Ja też.
Często bywam tu z kumplami.
- Pracujesz teraz nad czymś innym? - W sumie tak.
Chcę otworzyć coś, co nazwę „Zasrany bar”.
To określenie mojej byłej.
- Ale zajebiście. - Tak.
- Normalnie ją trollujesz. - Tak.
Zobaczy, że rządzisz. Super.
- Uwielbiam go. - A ja jego.
- Znam go w sumie od 20 lat. Na studiach… - Masz świetny śmiech.
Jest zaraźliwy.
- Ekstra. - Dziękuję.
Opinie na jego temat są mieszane.
Czemu? Czuję, że cię znam.
- Jest ciepły. Zaprasza. - Tak.
W dzisiejszym świecie trzeba nam więcej śmiechu.
Co to znaczy?
- W świetle newsów. - Tak się zastanawiam.
Gdybyś zrobił imprezę dokładnie w takim klimacie,
- byłoby idealnie. - To może zróbmy ją tutaj?
- Robisz mnie w chuja? - Nie.
- Byłoby grubo. - Tak.
- Możemy? Zajebiście. - Mam znajomości.
- „Znajomości”. Kurde. - Znam siebie.
Ja też cię znam.
- Musimy wracać na plan. - Dobra.
Obowiązki wzywają. Jadę poudawać.
- Kocham cię. Dzięki. - Miło.
Wow. Brawo. Gratuluję.
Rano wyślę papiery.
Będzie fajnie. Ale i trudno.
- Zapieprzamy i hulamy. Nie, mama? - Tak, mama!
Nie mam dzieci, więc tak nie mów.
Kocham cię, suko!
Był nieuprzejmy.
Wcale nie.
- Co? - Nie był nieuprzejmy.
- Był. - Wcale nie.
To celebryta. Jest trochę egocentryczny.
Był fajniejszy, niż oczekiwałem.
Był uprzejmy dla ciebie, ale dla mnie nie.
Złapaliśmy kontakt, bo jesteśmy podobni,
a ty z nim nie zaskoczyłaś.
To znaczy tylko tyle, że mnie lubi bardziej.
Jestem bardzo lubiana. Przyciągam ludzi. To…
Zrobiłem dokładnie to, o co prosiłaś. Nie możesz się złościć.
Masz rację.
I jest takie słowo, które tradycyjnie wypowiada się w takiej sytuacji,
jak sądzę.
Dziękuję.
To było do przyjęcia. Akceptuję to podziękowanie.
- Będzie fajnie. - Super.
Będzie fajna impreza.
O Boże.
SEZON MEDIACJI
SKRZYNKA ODBIORCZA
Proszę, nie.
Dam ci 50 dolców, jeśli to przeczytasz
- i mi opowiesz. - Co?
Powiedziałam, że dam ci 50 dolców, jeśli to przeczytasz i mi opowiesz.
Nie, dzięki. Ale wezmę 50 dolców,
żeby nie powiedzieć o tym tacie.
O co ci chodzi?
Powiedziałam, że dam ci 50 dolców, jeśli to przeczytasz i mi opowiesz.
Cholera, dobra jesteś.
- Uczę się od najlepszych. - Dzięki, kochanie.
Może być Apple Pay.
Dobra.
Co sądzisz o mojej książce? Szczerze.
- Szczerze? Uwielbiam Bretta Coyote. - Naprawdę?
Tak. Uwielbiałem go na studiach i dalej uwielbiam.
Wiem, że ta powieść jest trochę trudna.
Tak, sporo tam żargonu.
Spoko. Większość powyrzucam.
Ale postać i świat to złoto. No i ta fabuła.
Nie spodziewałem się, że wtyką jest asystent.
Co nie?
Ale kiedy wróciłem, wszystko się złożyło.
- Wróciłeś? - Przeczytałem dwa razy.
- Niech to szlag. - Co jest?
Dałem Sylvii wydruk dzień przed tym, jak dałem go tobie
i chyba nic nie przeczytała.
To dopiero czeka ją frajda.
Znalazłem go w łazience, otwarty na czwartej stronie.
Tak to skończy za trzy miesiące.
Może wciągające prawnicze thrillery to nie jej bajka.
Czemu ty możesz mnie wspierać, a Sylvia nie?
Ja ją wspieram we wszystkim.
Wiem, że całe to pisanie… jest szalone,
ale potrzebuję, żeby mnie wsparła i powiedziała, że to dobry pomysł.
Hej. Stworzenie bohatera, który pociągnie serię thrillerów
- to dobry pomysł. - I jak trudno przeczytać 200 stron?
Wiesz co? Mam dość czekania,
proszenia o pozwolenie i tego wszystkiego.
Chcę robić to, co chcę, kiedy chcę i jak chcę.
Typowy Brett Coyote.
No wiesz, trochę go na sobie wzorowałem.
- Naprawdę? - Tak.
Wiesz, czego potrzebuje każdy pisarz?
Sylvia raczej nie chce psa.
Pooglądajmy psy.
Mogę wyrecytować przemowę gettysburską? „Osiemdziesiąt siedem lat temu”…
- Zawieziesz mnie do Manhattan Beach? - Za późno.
- Ładne paznokcie? Pomazałam markerem. - Co?
Hej. Miałem dziś dużo sukcesów z Brettem Coyote.
- Hej. - Dasz wiarę?
- Napisałem 40 stron. - Wow.
Muszę znaleźć sposób, by wniósł o nakaz
przeciw Viper Industries, choć…
O Boże! W domu jest bezpański pies.
Opiekujemy się nim.
Co? I nie spytaliście mnie o zdanie?
Taka opieka to jak wynajem auta.
- Nazwiemy go Watson. - Co? Czemu?
- Od Sherlocka. - To czemu nie Sherlock?
Bo ja nim jestem.
Jessipa chce na Watsona.
Nie. Jessipa nie wejdzie na Watsona.
- Idę na górę… - Proszę!
Ale przeczytasz te strony?
- Tak, postaram się. - Super. Dziękuję.
- Brawo. - „Ten naród
- bądź jakikolwiek”… - Nie idź za mną.
Prosiłam o światła sznurkowe poza pakietem podstawowym.
Żeby było bardziej kameralnie.
Mam przed oczami maila, w którym o to proszę.
Dobrze, to zamówię je gdzie indziej.
Tak myślałam. Dziękuję.
Poprosiłaś i dostałaś.
- No weź. - Dobra. Nie…
Jesteś wcieleniem tej zasady. Właśnie byłem świadkiem.
Mason chce, żeby na imprezie był mezcal Single Village.
Czemu prosi ciebie?
Nie wiem. Napisał do mnie.
Masz z nim nieoficjalny kontakt?
No co ty. Powiedziałaś mu, że jesteśmy partnerami.
Napisał i spytał.
Dobra. Dodaj mnie do tego wątku.
Mam dodać cię do wątku?
Muszę znać te decyzje.
Trochę się wpychasz do nie swoich rozmów.
- Ale dobra. Dodaję Sylvię. - Daj spokój.
- Proszę. Bum. - Dziękuję. Muszę tam być.
Powinnam być od początku.
Czemu muszę cię o to prosić?
O proszę. „Cieszę się na tę współpracę!”
- Duże litery, wykrzyknik. - Podkręcam to.
„W razie czego dzwoń!”
- Duże litery, wykrzyknik. - To zawodowy entuzjazm.
Krzyczysz wniebogłosy. To wariactwo.
To entuzjazm.
Co? No co?
Mason spytał mnie: „Kto to jest Sylvia?”.
- Wcale nie. - Tak.
- Spotkał mnie dwa razy. - Sorry. Nie wiem, co ci powiedzieć.
- Z czego się śmiejesz? - To nic.
To mem. Wysyła memy.
- Kocha je. - Pokaż.
- Daj telefon. - Chcesz zobaczyć?
Jezu. No dobra. To tylko głupie memy.
O Boże. Wysłał ci kupę memów.
Od zarąbania. Czasem nawet śmieszne.
- Serio myślisz, że są śmieszne? - Tak. SpongeBob, Skalmar i teabagging.
- No co? To obiektywnie śmieszne. - Daj spokój.
A nie? Czemu bierzesz to do siebie?
Wyjaśnij mi, jak mam nie brać do siebie tego, że ten frajer
kompletnie mnie ignoruje i nie pamięta mojego imienia
po paru spotkaniach?
Jesteś przewrażliwiona.
Traktuje mnie jak asystenta. Wolałabyś, by traktował tak ciebie?
Ciekawe, że możesz się kumplować
- z tym dupkiem. - Nie jest dupkiem.
- Jest. - To dzieciak.
- Co to? - Kolejny mem.
Pokaż mi.
Patrz. Zakonnica.
„Nie pierdol”. Bo zakonnice się nie pierdolą.
Dobra, to śmieszne. Wyślij mi.
Mason Grand. Jak bardzo jest seksowny na żywo?
Słyszałaś mnie? To seksistowski gnojek.
To do dupy.
Zwłaszcza że młody Darcy to feminista. To mi zepsuje oglądanie.
A Will traktuje mnie jak wariatkę,
bo oczekuję od tego buca odrobiny szacunku.
Jasne, że Will nie rozumie.
Typowy facet. I może kumplować się z celebrytą.
Co mam robić?
Nic. Bierz kasę i spadaj.
Patrz, co przyszło.
- „Nie prosisz, nie dostajesz”. - Tak. Co to jest?
Moja torba „Nie prosisz, nie dostajesz”.
Daję ją gościom mojego podcastu i sprzedaję, by zwiększać świadomość.
Świadomość czego?
Czego chcesz.
NOWY SERIAL TAJEMNICE MŁODEGO DARCY’EGO
Stary, jeszcze raz ci za to dziękuję.
A ja tobie.
Fajnie jest.
- Tobie też dziękuję, Reggie. - Nie ma za co.
Tajemnice młodego Darcy’ego tutaj
to dla naszej marki złoto.
Czemu masz taką obsesję? To dziwne.
Już tu nie pracujesz, jasne? Nie możesz znęcać się emocjonalnie.
Jestem klientem,
więc mam jeszcze większe prawo się znęcać.
- Stary! - Hej! Siema, mordo!
- Fantastyczna impreza. - Co tam, Mason?
- O kurde! Spoko zegarek. - Tak, Jacob & Co.
Ja mam dziś Paneraia.
Ale mój główny zegarek… to Richard Mille RM 30.
Marzę o nim. Ale wypas.
- Ja mam dziś Timexa mojej babci. - Zwykle takie eventy
są sztywne i wytrzymuję na nich może z pięć minut.
- Ale tutaj chcę zostać. - Fajnie.
To zdecydowanie mój styl.
Zarąbisty klimat. Dzięki.
Ja przyniosłem tylko mezcal.
To Sylvia zorganizowała cały event.
- Cały klimat był… - Przyszli moi agenci.
Muszę spadać. Ale legenda.
- Dziękuję. - Dzięki.
Dzięki za twój czas.
- Mówił chyba do nas. - Przestań.
O nie. Tylko do ciebie.
Ale zauważył mój zegarek.
Ja i ty.
- Świetny koleś. - Jest spoko.
Przepraszam.
Naprawdę wyciągnęłaś to z dupy, ty pindo.
Sorry, wypiłam za dużo ranch water.
Cabo Carrie.
Ale serio, dzięki. Wiem, że nie było łatwo.
Tak, no wiesz…
Mason bywa… trudny.
Jest seksistowskim gnojkiem.
Co nie? Wiesz, o co mi chodzi?
Oficjalnie jestem jego szefową, a wciąż prosi mnie o słodycze.
Jak myślisz, czemu poprzednia organizatorka odpadła?
- O Boże. No tak. Za Masona Granda. - Za Masona Granda.
Czy ten chujek jest singlem?
Szczerze? Nie wiem.
Szczerze? Mam to gdzieś.
To są gadżety.
Zaniosę je na tyły i produkcja je odbierze.
Dziękuję.
Dzięki, że mnie w to włączyłaś.
I wkrótce się wyprowadzę,
- bo właśnie coś się stało. - Co?
Będę robić z Masonem interesy.
Chce zainwestować w Zasrany bar.
Interesy z tym mizoginem?
Co to, kurwa, znaczy? Żartujesz?
Co za hipokryzja. Właśnie dla niego pracujesz.
Urządzam mu jedną imprezę.
To coś innego niż partnerstwo biznesowe.
Nie partnerstwo. To tylko portfel. Żaden portfel nie jest dobry.
Myślisz, że tacy istnieją? On tylko pomaga barowi.
- Nie obwiniaj mnie. - Nieważne.
Rób z nim interesy. Ale przyznaj chociaż, że to mizogin.
To nie mizogin. To młody gość,
który wysyła głupie memy.
Patrz na niego. Siedzi z dziewczyną.
Wydaje się bardzo zadowolona z tej sytuacji.
Daj spokój. Zaręczam, że pożałujesz współpracy z nim.
Nie współpracuję z nim. Robię dobry uczynek.
Używam jego kasy, by sprzedawać rzemieślnicze piwo.
Nie mogę pracować w Lucky Penny. Robić interesów z Masonem.
Spotykać się z twoimi znajomymi. Chcesz kontrolować moje życie.
Jakbyś chciała zrobić ze mnie służącego,
którego jedyną pracą jest słuchanie twoich żali.
Nie masz pojęcia, jak bardzo tego nie chcę.
Czuję, że mnie nie szanujesz. Ani moich decyzji.
- Nie szanuję twoich decyzji? - Tak.
To moja praca. A ty się przyczaiłeś
- i wykorzystałeś sytuację. - Prosiłaś mnie o pomoc!
Przyznaj po prostu, że jest mizoginem.
Nie zrobię tego.
Robi więcej dla kobiet niż wiele kobiet.
Jak myślisz, kto ogląda jego serial?
Kobiety. Robi to dla kobiet.
Dobra, widzimy się przy wejściu.
Ja zostaję. Idę z Masonem
- na Piwiarskiego pokera. - No jasne.
Pamiętaj, nie gwałć.
Nie muszę o tym pamiętać.
Dzięki, że zabrałeś kumpli na Piwiarskiego pokera.
Ale niczego nie postujcie, dobra? Bo robimy to na nielegalu.
Spoko. Dzięki za zaproszenie.
Od dawna jestem fanem Lucky Penny.
Serio?
Mi casa es su casa.
Mamy dla was wyżerkę i alko.
Kanapki, nachosy, kulki z koziego sera.
Kulki z koziego sera.
Matt to stand-uper. Zawsze rozśmiesza.
- Fajnie. - Tak.
Zobaczę kreatywny proces.
- Jakie jedzenie kojarzy się z seksem? - Banany.
- Zbyt gejowskie. - Fakt.
Chwila. A może tłuczone krewetki?
Wierzmy krewetkom? Może jest krewetkowa sekcja specjalna.
„O nie, znaleźliśmy te krewetki na talerzu.
Mają kompleks tatusia”.
Co o tym sądzisz?
No tak… to bardzo odważny materiał.
I cieszę się… że wam się podoba.
Tak… jest bardzo inteligentny.
Myśli, że to było obraźliwe.
Wcale nie.
Humor nie jest obraźliwy, jeśli jest śmieszny.
- Tak. - Spoko.
- Chlasta równo wszystkich. - Tak.
Gwałci wszystkich.
Typowy Piwiarski poker.
Ziom, nic już dziś nie można powiedzieć.
Skancelujcie mnie. Mam to w dupie.
Powiedz to Panu Inkluzji. Patrz, jak się obraził.
- Przesadziliśmy? - Nie…
- Uraziliśmy cię? - Nie…
- Co ty, woke policja? - Tak.
Jest sierżantem w armii woke.
To prawda!
Przepraszam.
Dzięki, że ich tu zabrałeś.
Ekstra z nich ziomki.
Tak.
Mason Grand sfinansuje twój bar? Zarąbiście, stary.
Szczerze mówiąc, nie mogę z czystym sumieniem z nim pracować.
Dziękuję. Beznadziejny jest.
To prawie neofaszysta.
Tak, walić go. Jeśli mnie przyjmiesz,
chciałbym wrócić do Lucky Penny.
Bardzo chętnie. Jesteś dla mnie jak rodzina.
Dziękuję.
Wszystko gra?
Przechodzę po prostu trudny okres.
Will, chodź tu.
Wolałbym nie.
- To ja podejdę. - Dobra. Super.
Chodź tu.
Już dobrze.
To naprawdę miłe.
O to chodzi w Piwiarskim pokerze.
Wśród mężczyzn panuje epidemia samotności.
Słyszałem w podcaście.
Dajesz perfumami.
Całowałem się z Cabo Carrie.
- Fajnie. - Tak. Podoba mi się.
Wydaje się świetna.
Jeśli jeszcze ją spotkasz, spytasz ją o mnie?
- Pewnie. Od razu. - Sztos.
Hej, kochanie. Jak tam impreza?
Wiesz co? Naprawdę dobrze.
To cudownie.
Mam do ciebie pytanie.
- Albo nieważne. - Nie, proszę. Jakie?
Myślisz, że to tanie,
jeśli Brett Coyote podsłucha rozmowę Vica Vipera i asystenta o przekupstwie,
bo w odpowiedniej chwili idzie korytarzem?
Nie sądzę. Zwłaszcza że od afery Rebozo ciągle spiskują.
- Przeczytałaś. - Raczej połknęłam.
Wiedziałem, że ci się spodoba. Ale dziękuję. To dla mnie ważne.
Muszę do tego wrócić.
Wczułem się.
- Rób swoje. - Zaraz przyjdę.
Gdybym wiedział, jaka będzie nudna, skasowałbym więcej niż 50 dolców.
Umowa to umowa. I pamiętaj, to zostaje między nami.
Nie możesz mówić tacie.
No jasne. Wiem, jak działają łapówki.
Mogę kupić za to God of War?
Wykluczone. Na pewno jest brutalne.
Inaczej powiem o wszystkim tacie.
No dobra.
Dobra.
Napisy: Marzena Falkowska