Zaryzykujesz nasze zniszczenie, by zachować ideały?!
Nadchodzą.
...nie podzielała twoich przekonań,
podobnie jak inne siostry z twojej frakcji!
Słyszałaś! Przysięgałaś wykorzystać wszelkie sposoby!
Bo nie chciałam się spierać z konającą!
Szanuję swą babkę,
lecz jej dzieło musi zostać zniszczone.
Błagam, byś tego nie robiła.
Doroteo!
Stój!
Zwróć się ku mnie!
Co...?
Co ona robi?
Przed tobą nie klęknę nigdy, Valyo Harkonnen.
To wyjmij swój nóż!
Nie.
Wbij go sobie w gardło!
Co zrobimy?
Zgromadzenie ponad wszystko.
Chodźmy. Nigdy nas tu nie było.
To na nic.
Odczytają nas.
Musimy więc mówić prawdę.
Dorotea zginęła z własnej ręki.
Z rozpaczy po śmierci matki Raquelli.
Rozpacz odebrała jej siły,
równowagę.
Nie widziała przed sobą drogi.
Tulo?
Idź. Zajmiemy się tym.
Tu jesteś.
Wszystko w porządku?
Nie miałam wyboru.
Zniszczyłaby wszystko, co zbudowała Raquella.
- Zmusiła mnie. - Jestem w ciąży.
Orry Atryda?
Czy on...?
To nie tak.
Chcesz je zatrzymać?
Chyba tak.
W takim razie cię wesprę.
Razem je wychowamy.
A Zakon?
Separacja dzieci od matek?
Gdy zostanę przełożoną, będziemy mogły wszystko.
Mówiłam.
Jeśli za mną podążysz, ochronię cię.
To jest teraz nasza rodzina,
nasz dom.
Siostry ponad wszystko.
DIUNA: PROROCTWO
Gdy po mnie posłałaś, nie spodziewałam się przełomu.
Coś nam umyka.
Te obrazy.
Dlaczego są w każdym koszmarze?
Nie zgadza się czas.
Zmiany w mózgu Kashy tworzyły się wiele dni.
Żyła z aktywnym wirusem w organizmie,
tymczasem podczas Landsraadu
ofiary umarły szybko i w obecności żołnierzy.
W kilka minut.
Kasha była wyjątkowa.
Mistrzowsko opanowała prana-bindu,
a jej przeszłość...
Gdy była mała,
butlerianie wymordowali jej rodzinę.
Kiedyś opowiadała mi, że jako jedna z nielicznych
potrafi żyć w obecności strachu.
Strach.
Tym właśnie karmi się wirus.
Wywołuje reakcję łańcuchową.
Organizm atakuje sam siebie.
To broń biologiczna.
Pytanie, kto zrobił coś takiego Hartowi.
Jak to?
Żołnierz nie stworzył tej broni.
Musi być pierwszą ofiarą wirusa.
Pomóżmy mu.
Na szczęście to patogen,
czyli możemy go transmutować, jak Raquella.
Wyprodukować antywirus.
Zmieniając molekuły, które są już w nas.
Stworzyć lek.
Jak Raquella w przypadku trucizny z Rossaka,
tylko nasz cel jest inny.
Ja to zrobię.
Śnię koszmar, zaraziłam się.
Matko Tulo,
to będzie niebezpieczna procedura.
Dzięki szkoleniu medycznemu
wyjątkowo nadaję się, by podjąć takie ryzyko.
Również mam ten koszmar.
Mogę to zrobić.
Powoli.
Pierwszy etap to izolacja obcego związku.
Rozpoczynam transmutację.
To działa.
Coś jest nie tak.
Za szybko się adaptuje.
Uruchomiłaś reakcję obronną.
Wirus nie jest już uśpiony.
Skup się na szkoleniu.
Dostosuj reakcje.
Dobrze.
Twoje komórki go transmutują. Dobrze.
To działa, Nazir.
Ostrożnie. Znów się replikuje!
Jest silniejszy.
Widzę!
To potwór z Arrakis!
Oczy. Widzę je.
Czyje?
Obserwują go.
Obserwują!
- Kto?! - Mogę z tym walczyć!
Nie zdołam! Nie jest człowiekiem!
Im mocniej walczę...
Jak długo Zgromadzenie współpracuje z buntownikami?
Nie wiem, o czym mówisz.
Twierdzisz, że nie wiedziałeś, że Valya Harkonnen i jej Zakon
cały czas zarządzają twoją rebelią?
Nie sądziłem, że zobaczę Atrydę, który odwala brudną robotę za Harkonnenów.
Ojciec opowiadał mi przed snem
zawsze tę samą historię.
O potworze,
chłopcu, który żył między swoimi ludźmi.
A pewnego dnia na polowaniu zwrócił się przeciw nim
i wszystkich wymordował.
Dopilnował, żebym nigdy nie zaufał Harkonnenowi.
Pomścij więc rodzinę.
Zeznaj przed Landsraadem.
Nie kocham Zgromadzenia czy Harkonnenów,
ale ciebie nienawidzę,
jak i wszystkiego, czym jest twój Imperator.
Wiedziałam, że tu przyjdziesz,
- ale żeby go uwalniać? - Co robisz?
Próbował nas zabić.
I nie potrafił.
Głupia, zakochana dziewczyno!
Zdrajca powie wszystko.
To prawda, a on ma rację.
Widzisz, że ojciec pobłądził.
Chciałaś kiedyś, bym do ciebie przyszła.
Jestem.
I proszę o pomoc.
- Co mam zrobić? - Uwolnić go,
odesłać z planety. Nie muszę go oglądać,
tylko go ocal!
Gdybyś tylko przyszła wcześniej.
Co robisz?
Chciałam cię nauczyć, czym jest władza.
Niech to będzie lekcja.
Będzie mi tego brakować.
Constantine odleci do swojej floty.
Nie ma powodu, bym tu zostawała.
Tylko dla niego się zjawiłaś?
- Nie tylko. - Zostań.
Mam obowiązki. Nie każdy może się wylegiwać.
Tutaj,
na Salusa.
Znajdę ci miejsce w pałacu. Zostań, ile chcesz.
Nie mogę.
Nie bez powodu odeszłam.
Natalya o nas wie.
Ulży jej, gdy zakończę tę farsę.
Straciłem cierpliwość.
Powiedz matce przełożonej, że z nią pomówię.
- Najjaśniejszy panie! - Mów.
Chodzi o córkę.
Co z nią?
Aresztowana?
Księżniczka Ynez?
Próbowała uwolnić mistrza miecza.
Atrydę.
Musimy działać szybko.
Pobyt w celi to dla niej ryzyko.
Które wykorzystamy.
Javicco przesyła wiadomość.
- Chce się spotkać. - Nie.
- Rządy Javicco się skończyły. - Twój plan działa.
Mój wpływ też. Oferuje mi miejsce Natalyi.
Nie bądź naiwna.
Rozwodząc się, zaszkodzi koalicji.
Imperium zagrozi wojna.
- Dla mnie uwolni Nez. - Nie.
Dość czekania.
Corrino zmarnował szansę na pokojowe rządy.
Siostro Theodosio,
uwolnimy księżniczkę
i ukryjemy poza miastem, dopóki nie będzie jej można koronować.
Jestem gotowa.
Jest coś, czego nie widzimy.
Element, który nam umyka.
Czas zmienić taktykę.
On... jest ojcem mojego syna.
Wiedziałaś, że ten dzień może nadejść.
Czy to jest to, co myślę?
Wielkie dzieło Raquelli.
To jest program genetyczny?
Myśląca maszyna.
To niebezpieczne.
W odpowiedzialnych rękach
każde narzędzie może poprawić ludzkość.
Prawie wyginęliśmy przez maszyny.
Anirul odseparowano od technologii.
Przetworzy tylko to, co jej zadamy.
Sztucznego umysłu też nie da się kontrolować wiecznie.
A umysł Raquelli?
To jej wizja.
Anirul przeszukuje indeks genetyczny generacji
i wybiera właściwe związki.
Kandydat na ojca zidentyfikowany.
Javicco Corrino? Młody książę.
Przyszły Imperator.
Postawi na stabilizację, nie siłę, a dzięki odpowiedniej żonie...
Kandydatka na matkę zidentyfikowana.
Natalya Arat.
Ambitna i wierząca.
Córka tej pary miałaby pożądane cechy.
Byłaby ogromnym wzmocnieniem Zgromadzenia.
Jak sprawić, żeby dołączyła, zanim obejmie tron?
Zadba o to najlepsza Prawdomówczyni jej ojca.
Przyciągnie ją do nas.
Natalya to dziecko,
a Javicco nie jest Imperatorem.
Wiele może się stać.
Tak.
Dlatego wyślemy mu kogoś, kto go zajmie,
dopóki nie dołączy do niego Natalya.
Mówisz o wpływie?
Będą mieli córkę.
Imperatorkę.
Obiecaliśmy umieścić na tronie siostrę.
Tak właśnie to zrobimy.
Uczennice Dorotei spróbują to zniszczyć.
Dlatego nie mogą wiedzieć.
Już podzielają jej podejrzenia.
Muszę pomówić z Tulą.
Oczywiście.
Pokaż jej to, co mnie.
Otwieram genetyczne archiwum.
Martwiło mnie dziecko Atrydów.
Nasze linie dotąd się nie zetknęły.
Analizuję profil Harkonnenów i Atrydów.
Twoje dziecko ma niesamowity potencjał.
Anirul przewiduje, że odpowiednio pokierowany,
może kształtować światy.
On?
To chłopiec.
Razem nim pokierujemy.
Nie dostrzegasz tego?
Twojemu dziecku przeznaczona jest wielkość.
Anirul, siostra Nazir wykryła coś...
nieludzkiego.
Coś, co rosło w siłę, gdy walczyła.
Mówisz o myślącej nanomaszynie?
Tak. Wirusie, zaprojektowanym, by czekał w uśpieniu
i zabijał nas na rozkaz.
Jeśli odkryję, jak rozpoczyna atak,
rozbroję go.
Jeśli maszynie rozkazuje twój syn,
wyeliminowanie go zapobiegnie atakom.
Mój syn nie urodził się jako broń.
Został w nią zmieniony.
Co zatem zrobisz?
Matko Tulo?
Polecę do niego.
Odleciała w pośpiechu.
Z planety?
Nie rozumiem.
Jak mogła porzucić stanowisko?
To się nie może wydać.
Nie zostawiła
żadnych instrukcji.
Siostro?
Czy to konieczne?
Czuję się dobrze.
To dla twojego bezpieczeństwa.
Wkrótce będzie po wszystkim, wielkooka.
Nie możesz choć poluzować więzów?
Tak długo byłam uwięziona w zbiorniku,
a teraz leżę związana jak jakiś przestępca.
Proszę.
Baszarze! Kto pozwolił aresztować moją córkę?
O to pytaj żonę.
Twoja córka próbowała uwolnić mistrza miecza.
Nie.
Nie wierzę ci.
Otwórz oczy, najjaśniejszy panie.
Tak zaślepiła cię wiedźma, że nie widzisz prawdy.
Twoja żona próbuje chronić Imperium.
Owszem, dlatego zdecydowałem,
że wysyłam ją w podróż.
Wkrótce zapanujemy nad Arrakis i musimy wzmocnić więzy
z pozostałymi światami. Dzięki swym koneksjom
zrobi to najlepiej.
Nie udawajmy, że chodzi o strategię.
Chcesz mieć czas dla nałożnicy.
Francesca jest kimś więcej.
To siostra z jej Zgromadzenia spiskowała, by cię zgładzić.
Pomiędzy skradzioną przyprawą znalazłem jej suknię.
A gdzie dowód?
Spłonął.
Widzę i mówię prawdę.
- Siostry wzniecają rebelię. - Tak twierdzisz.
Matka przełożona i ja...
spieraliśmy się wielokrotnie,
lecz nasza więź przetrwała długie lata.
I choć doceniam naszą współpracę
i twój wkład w moje rządy,
nie tylko ty mi doradzasz.
Sprowadzisz je z powrotem?
Wolisz ich rady niż moje?
Wiem, że się boicie,
lecz musimy się złączyć w wierze.
Lila?
Czemu spowijacie się całunem milczenia i szepczecie?
To cud.
Gdzie reszta?
Lilo, twoje oczy.
Odpowiedz.
Sąd, o którym mówiła Raquella, nastał.
Siostry się boją.
Jakim cudem jesteś wśród nas?
Znalazłam drogę powrotu,
na przekór wysiłkom innych.
Gdzie Valya Harkonnen?
Matka przełożona przebywa na Salusa Secundus.
Matka przełożona.
Muszę pomówić z siostrą Esther-Cano.
Znajdźcie ją i przywiedźcie.
Gdzie siostra Avemar?
Siostra Gessie?
Czytałam o nich.
Butlerianki odeszły po samobójstwie siostry Dorotei.
Próbuję przywrócić tę tradycję.
Samobójstwie?
Nie.
Jak to zrobiłaś?
Nareszcie. Wiedziałam, że tu są.
Co to za pliki?
Mentatki miały archiwum.
Musimy znaleźć zapisy wiernych mi sióstr.
Tobie?
Tu jesteś!
Pamiętaj, gdzie twoje miejsce, akolitko.
- Wiedziałaś o tym? - Nie mam czasu na wyjaśnienia.
Trzeba ją poskromić.
Kolejne tajemnice?
- Jesteś... - Nie rozumiesz sytuacji!
Tula ją ocaliła,
ale przodkinie...
Jest niestabilna.
Nie jest sobą.
Nie, nie jest.
Matko Doroteo?
Zniknęły.
Wszystkie.
Mówiłam, że twoje popleczniczki odeszły.
Zostały wymazane.
Kto mógł to zrobić?
Jedynie matka przełożona.
Valya Harkonnen.
Musimy zadbać o bezpieczeństwo księżniczki.
Najlepiej, jeśli sami
zaprowadzą mnie do cel.
Jak chcesz to zrobić?
Dam się aresztować.
Powiedz Corrino, że zgadzam się spotkać.
Matko przełożona.
Wezwał mnie Imperator.
Wejdziesz, lecz jak uwolnisz księżniczkę?
Ja umożliwię ucieczkę.
Akolitka?
Zgromadzenie przyjmuje kobiety z wielu światów.
Nawet wśród nich
siostra Theodosia jest wyjątkowa.
Siostro Francesco,
dziękuję za zaproszenie.
Cieszyłam się na twoją wizytę.
Theodosia została wychodowana przez tlulaxańskich genetyków.
Byłam eksperymentem.
Matka przełożona przyjęła mnie, gdy nie miałam dokąd iść.
Dzięki niej żyję.
Tu ci nie przeszkodzą.
A Javicco?
Igła jest umoczona w metacyjanku.
Umrze szybko i bezboleśnie.
Zgromadzenie ponad wszystko.
Natalyo, musimy pomówić.
Gniewasz się o Nez?
Nie wolno ci decydować bez mojej zgody.
Doprawdy?
Choć nie masz odwagi
oznajmić mi, że mnie odsyłasz?
Chciałaś aktywnie zarządzać Imperium.
Usłyszą cię miliony.
Nigdzie się nie wybieram.
Zrobisz, co ci rozkażę.
Obawiam się, że nie.
Dla własnego bezpieczeństwa
powinieneś ustąpić trzeźwiej myślącym.
Przysiągłeś służyć mnie.
Dokonałeś wyboru.
Nez cię przejrzała.
Gdy usłyszy o tym szlachta...
Nie usłyszy,
bo o tym nie powiesz.
Ród wciąż jest twój, Javicco.
Będziesz nosił koronę i godnie się zachowywał,
lecz od tej pory nie zignorujesz już moich rad.
Wybacz, panie.
Jest tu matka przełożona.
Gdzie?
Gdzie ona jest?
Najjaśniejszy panie.
Co robisz?
To, co należało zrobić dawno.
Wyjaśniam ci sytuację.
Cieszę się, że przyszłaś.
Musisz mi pomóc.
Miałaś rację.
Niepotrzebnie zaufałem Desmondowi.
On i Natalya
chcą mnie wykorzystać, zmienić w marionetkę.
Proszę,
jeśli zdołasz uwolnić mnie od tego potwora,
znów staniecie obok mnie.
Ty i Zgromadzenie.
Przykro mi, lecz nigdy nie będziesz wolny.
Jesteś słabym człowiekiem.
Zawsze kto inny pociągał za sznurki,
teraz po prostu zmieniłeś pana.
Kształtowałyśmy twoją drogę, zanim przyszedłeś na świat.
Każdą twoją decyzję podjęłyśmy za ciebie.
To my dopilnowałyśmy, by twój ojciec zasiadł na tronie
i ci go przekazał.
Dałyśmy ci niezrzeszone światy
i Francescę, by cię zajęła.
Byłeś dla niej zadaniem,
jednym z wielu.
- Nie wierzę. - Żona cię nie szanuje,
córka w ciebie nie wierzy,
a baszar wykorzystuje cię do swych celów.
Naprawdę myślałeś, że Francesca cię kocha?
Jak mogłaby?
Nie wiń się, Javicco.
Taki jesteś
i dlatego cię wybrałyśmy.
Dlaczego to mówisz?
Bo się nie liczysz.
To Ynez ma zasiąść na tronie.
Twój czas dobiega końca.
Aresztujcie ją.
Aresztujcie ją!
Zejdź mi z oczu.
Matko Doroteo, pozwól nam pomóc.
... nie podzielała twoich przekonań,
podobnie jak inne siostry z twojej frakcji!
Słyszałaś!
Tutaj umarłam.
Błagam, byś tego nie robiła!
Doroteo! Stój!
Zwróć się ku mnie!
Wyjmij swój nóż!
Wbij go sobie w gardło!
Co robisz?
Siostry Harkonnen okłamały was co do historii tego miejsca.
Ten Zakon wyrósł na splamionych krwią korzeniach.
Czas, byście poznały prawdę.
Nie przeklinajcie Boga za karę, którą sobie wymierzacie.
Pokora jest podstawową z cnót.
- Harkonnenki. - Co?
Czemu tu są?
Dorotea i ja nie zawsze się zgadzałyśmy,
ale byłyśmy siostrami.
Odebrała sobie życie i to mnie boli.
Matka Dorotea nie porzuciłaby nas.
Nigdy.
Żeby Zakon przetrwał, musimy się zjednoczyć.
- To jedyny sposób! - Mówi prawdę.
Możecie ją odczytać.
Nie jesteś matką przełożoną.
- Zgadza się. - Tak.
To ledwie dziecko.
Matka Valya ma plan.
Posłuchajcie jej, proszę.
Co ona robi?
Widzę, że nie wszystkie akceptujecie moje przywództwo.
Wybór należy do was.
Możecie pójść moją drogą lub Dorotei.
Wybieraj!
- Wybieraj! - Wybieraj!
Wybieraj!
- Wybieraj! - Wybieraj!
Ja za tobą pójdę.
Siostro Avilo,
ani szept o tym nie może się wydostać.
Tak, matko przełożona.
Javicco.
Co się stało?
Zmieniłem zdanie.
Zajmiesz się kolejnym zadaniem.
Zachowaj kłamstwa dla innego.
- Valya... - Wszystko mi powiedziała.
Sądzi, że moje rządy się kończą.
Dlaczego, Francesco?
To jej plan.
Nigdy nie był moim.
Keiran!
- Keiran! - Nez?
Nie powinnaś tu być.
Uwolnij mnie!
Wyciągnij miecz.
Za tobą, matko przełożona!
Pamiętasz siostrę Theodosię?
Zajmie twoje miejsce, dopóki nie będziemy gotowe.
To dla mnie zaszczyt, księżniczko.
- Musimy iść. - Nie bez niego.
Idź.
- Idź z nią! - Nie zostawię cię.
To niemożliwe, pani.
Ja nie proszę.
Jeśli przekonamy Wielką Radę, że za zamachem
stało Zgromadzenie, zaaprobuje odwet.
Zgromadzenie już się nie ukryje.
- Musimy pomówić, panie. - To mów.
Aresztowano matkę przełożoną.
Odwiedziła Imperatora, pani.
Zakazano jej wstępu.
Przebywa w celi z pozostałymi.
Oczywiście.
Ogłosić alarm. Odciąć pałac.
Theodosio, to wielkie ryzyko.
Nie będę cię w stanie ochronić.
Dlatego mnie sprowadziłaś.
Zrobię to, czego inni nie mogą.
Kupię wam czas.
Twoja wiara jest silna.
Podziwiam to.
Chodźcie.
Powodzenia.
Czekajcie.
Na tyły. Theodosia zostawiła pojazd.
Za dużo straży.
Znam skrót. Tędy.
- Znajdźcie ich. - Tak jest.
Ty w lewo, ty w prawo!
- Na górę! - Już.
Co się stało?
Matka przełożona mówi...
Co?
Matka przełożona mówi...
Tak?
Zgromadzenie ponad wszystko!
Podwiesić tę potworność w celi.
Straże!
Javicco...
Nie zbliżaj się do mnie.
- Posłuchaj, proszę. - Nie.
Wszystko zrozumiałem.
Oddaj nóż.
Czemu nie miałbym cię zabić?
Nie zdołasz.
Wpływ nie pozwoli ci mnie skrzywdzić.
Jaki był plan?
Jest zatrute?
To plan Valyi.
Możemy poszukać innej drogi.
Razem.
Skąd mam wiedzieć, że nie tego chce?
To dziwne uczucie,
gdy wreszcie się przekonujesz,
że ani przez chwilę nie byłeś prawdziwie wolny.
Ale to jeszcze mogę.
Nie!
Do portu kosmicznego.
Uziemią statki. Nie ma czasu.
Zostań ze mną.
Zostań, Javicco.
Javicco.
Imperator zamordowany!
Moje siostry!
Przyszłam do was,
aby wyjawić prawdę.
Oto szczątki naszych najwierniejszych.
Valya Harkonnen je zamordowała.
Zawiadommy Tulę.
Musi o tym wiedzieć.
Tuli tu nie ma.
Matko Doroteo.
Zgromadzenie zbłądziło,
lecz ja nie dam się znów uciszyć!
W imię wszystkich, które umarły,
sprowadzę nas ponownie na słuszną drogę!
Inicjalizacja.
Mój synek.
Tak krótko na świecie, a już wie, co to smutek.
Jesteś wyjątkowy.
Zasługujesz na szansę wyboru własnej ścieżki.
Nie Valyi
ani Harkonnenów czy Zgromadzenia.
Jesteś mój.
I to mój dar dla ciebie.
Bądź wolny.
Nie taki, jakim ci każą.
Będzie kochany?
Akuszerka twierdzi, że matka jest wędrowną robotnicą.
Rano urodziła martwe dziecko.
Ma miłość w oczach
i środki, by odlecieć daleko.
Ciotko?
Wylądujemy w terminalu paliwowym.
Jest tu przejście do sąsiedniego terminalu.
Unikniemy posterunków.
Twój kontakt zabierze nas z planety?
Jeśli do niego dotrzemy.
Statkiem kurierskim
przemyci nas na liniowiec.
Prędko, to tam. Idź.
Weź Ynez.
Spowolnię ich.
- Matko przełożona! - Podążę za wami.
Ufam, że ją obronisz.
Jesteś mi to winien.
Zrobię to dla niej.
Rozproszyć się!
Nie ruszaj się!
Broń mnie!
Zabij go!
Desmond Hart.
Twierdzisz, że ujrzałeś mój koniec.
Pokaż mi go.
Valyo!
Pomóż mi! Pomóż!
Griffinie!
Płyń!
Uwaga. Port kosmiczny zamknięty.
Kierujcie się do posterunków.
Uwaga. Port kosmiczny zamknięty.
Kierujcie się do posterunków.
Idźcie na posterunek.
Uwaga. Port kosmiczny zamknięty.
Kierujcie się do posterunków.
- Griffinie. - Valyo.
Posłuchaj mnie.
Nie walcz. To nie człowiek.
To maszyna.
Valyo!
Już dobrze.
Ocaliłam cię.
Musisz się uwolnić.
Uwolnić od strachu.
Tak.
Właśnie tak.
Valyo.
Zrobiłaś to.
Zabiłaś mnie.
Nas wszystkich.
Nie!
Valyo!
- Griffinie! - Nie!
Griffinie!
Nie!
Tej bitwy nie możesz wygrać siłą.
Griffinie!
Ty to zrobiłaś!
Griffinie!
Przestań!
Im mocniej walczysz, tym szybciej płoniesz.
Wiem, że się boisz.
Ja też się boję.
Musisz go odrzucić.
Cały strach.
Cały ból.
Nie uciekniesz od niego.
Nie pokonasz go.
Możesz go tylko przepuścić.
Widzę czerwia.
Nadchodzi.
Niech idzie.
Widziałam.
Co?
To, co mu zrobiono.
Kto zrobił?
Twarzy nie dostrzegłam.
Ale wykorzystują myślące maszyny.
- Jedną umieścili w nim. - Czekaj!
Jego oko to wirus.
On jest ich bronią.
Valyo!
Stój!
Co robisz?
To mój syn.
Nie.
Dziecko zmarło.
Oddałam ci wszystko, siostro.
Jego oddać nie mogłam.
Cały ten czas mnie okłamywałaś?
Żeby go chronić.
Przed czym?
Masz mnie za potwora, siostro?
Cała ta rzeź, spisek.
Wszystko na twój rozkaz.
Ale twoja władza nad Zakonem nie była pewna.
Mogłam ją zerwać w każdej chwili.
Czemu tego nie zrobiłam?
Bo jesteśmy takie same,
ty i ja.
Dwie wilczyce,
zrodzone, by żerować i nie dbać o koszty.
Jeśli mój syn miał potencjał obiecany przez Anirul,
zasługiwał na lepszy los niż my.
Oddałaś go naszym wrogom.
Inna ukryta dłoń sięga po władzę.
Nie tylko my odkryłyśmy jego potencjał.
Ktokolwiek za tym stoi, dostrzegł go i okiełznał.
Dla dobra wszystkich pozwól mi to zakończyć.
Nie. Jest ofiarą.
Pozwól mi go ocalić.
Potrafię zażegnać zagrożenie.
O ile nie boisz się mi zaufać.
Już się nie boję, Tulo.
Sąd wciąż nam zagraża,
czyha w ciemności.
Jeśli to w cieniach chcą z nami walczyć,
to w cienie pójdę.
Decyzja należy do ciebie.
Aresztujcie ją.
Arrakis?
Chodź, księżniczko.
Droga do naszego wroga zaczyna się tutaj.
Napisy: Wojtek Stybliński