To był typowy rodzinny wieczór w Big Pine Key.
Co myślicie o starym selerze i nachosach na kolację?
Nic więcej nie mam.
Mogę dostać tosty z serem?
Nie słyszałeś? Ktoś powie coś mniej irytującego?
Też chcę tosty z serem i wiem, że możesz je zrobić.
- Wykończysz mnie. - Lubię ją.
Będę tęsknił, kiedy cię spłoszy.
Okej. Wiesz co, tato?
Gdy znów zapytasz, czemu częściej nie wpadam, przypomnij sobie tę chwilę.
Na ziemię!
O cholera!
- W porządku? - Tak.
Tato, wyprowadź ich.
- Co? - Hej, zjebie, z drugiej strony.
Nick i jebana Eve.
- Nie idziesz? - Mam plan.
Nie masz.
Opracuję plan, gdy tylko wyjdziecie.
Co tam?
Strzały miały nas spłoszyć. Inaczej nadal by strzelali.
- Kiedy wejdą, rzucę się na nich. - To twój plan?
Co niby zrobisz, dźgniesz ich widelcem?
Zaczekaj, aż krzyknę: „Teraz”.
Teraz, Rosa!
„Teraz”. Taki sygnał ustalaliśmy.
A teraz widelec.
Yancy? Chłopaki, opuśćcie broń.
Pestov? Hej. No dobra.
O rany, to... O Boże. Dobrze cię widzieć.
Co się dzieje?
Zakładam, że Madeline miała rację
i nasz znajomy Pestov pracował dla rosyjskiej mafii.
- Tylko troszkę. - Tak.
Zakładam, że od czasu do czasu robi coś na boku, żeby trochę dorobić.
Gdybym wiedział, że chodzi o ciebie, odmówiłbym.
Kazałem moim ludziom posprzątać.
Wielkie dzięki. Uroczy początek.
Nie skupiajcie się na tym. Już wygląda jak nowe.
Za to gdybyście mogli
zająć się milionami odłamków szkła na podłodze, byłoby super.
- Twój tata. - O cholera.
Walnął tego typa z główki i rozwalił mu twarz.
To było niesamowite.
Mam teraz jebaną migrenę.
Ale było warto.
Patrzcie, jaki wściekły.
Bardzo cię przepraszam, Andrew. Jak mogę to naprawić?
Powiedz tylko, jak skontaktowali się z tobą blondyna i jednoręki bandyta.
Muszę koniecznie ich znaleźć.
Skontaktował się ze mną typ, który skarżył się na problemy z sąsiadem.
Okej. Mogę to pożyczyć?
Doceniam to, dzięki.
Zaraz wracam.
Chyba powinieneś paść na ziemię!
Ktoś chce tosta z serem?
MAŁPI BIZNES
DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA OKLAHOMY
Spośród wszystkich więźniarek w Oklahomie
Bonnie był najbardziej podekscytowana.
Wiem, co myślicie. Współczujecie mi.
Niepotrzebnie. Zasłużyłam na to. A ty masz żonę, więc przestań.
A więc to tyle.
Czas się pożegnać.
Co jest, kurwa?
Okazało się, że stan Oklahoma
nie był zainteresowany ukaraniem Bonnie.
Mają to w dupie.
Prokurator stanowy nie chce zamieszania.
Właśnie tak określił ściganie przestępstw.
Zamieszanie.
Nawet rodzice chłopaka chcą o tym zapomnieć.
Po co cię wysłali, skoro nie zamierzali mnie aresztować?
Nie wysłali.
Ścigałam cię z własnej woli.
Powinnam być zła, ale jeszcze bardziej cię lubię.
Szef powiedział, że mam cię odwieźć, gdziekolwiek zechcesz.
No tak.
Dno oceanu, prosto do piekła.
Załatwione. Już ustawiłam Florydę w GPS-ie.
Bonnie straciła nad sobą kontrolę dokładnie w tamtej chwili.
Wędrówka, która oddala od prawdy, oddala od słońca,
rzuca cień żalu na każdy twój krok.
Agentka Russell by to potwierdziła.
Yancy od rana narzekał na swoje nowe meble zaprojektowane przez rosyjską mafię,
więc Jim wyszedł na dwór, by podziwiać dom sąsiada w pełnej chwale.
Ten dom jest jakimś wybrykiem natury.
Jak to możliwe, że ten zjeb nie siedzi w pace?
Byłoby kiepsko dla Pestova, gdybym to zgłosił,
a cieszę się na ślub tego kolesia.
Ruszam dziś do domu.
Świetnie było cię gościć.
Jeśli chcesz, możesz wyjechać bez wygłaszania przemów.
- Wiele o tobie myślałem. - Zaczyna się.
Gwiazdy umieściły na twojej drodze dobrą kobietę.
Wiem to, bo widziałem, jak patrzy na twoje najgorsze cechy i się uśmiecha.
Nie wiem, czy mam jakieś złe cechy.
Może za bardzo mi zależy albo zbyt fajnie spędza się ze mną czas?
Myślisz, że odzyskanie odznaki cię uzdrowiło, ale to nieprawda.
Czuwają nad tobą dobre duchy, synu. Po prostu masz w zwyczaju je ignorować.
Ostrzegę cię.
Jeśli tę wiadomość przekazały ci ptak, ryba albo jeleń,
grzecznie cię zignoruję i sobie pójdę.
- Żółwie? - Żółwie też skreślam.
Wysłuchaj mnie, młody.
Nie wczepiaj się w to, czego rzekomo potrzebujesz,
kosztem rzeczy, które są naprawdę ważne.
Ruszam do pracy. Kocham cię, tato.
Ja ciebie też.
O tak.
Wciąż pachniesz oceanem.
Odrobina słodkiej wody by cię nie zabiła, staruszku.
Patrząc na miejsce, w którym stał jej dawny ołtarz,
Gracie uświadomiła sobie, że dzięki nocy z Eggiem
na chwilę zapomniała o smutku.
Ale powrócił on wraz z porannym słońcem.
Szybko się ubrałeś.
Powtarzasz, że mężczyźni nie wiedzą, kiedy wyjść. Więc wychodzę.
Nie spiesz się, brakuje mi towarzystwa.
Więc teraz mnie potrzebujesz?
Może dziś.
Coś nie tak?
Nie twój styl, co?
Uczucia nigdy nie przynoszą nic dobrego.
Rozumiem.
Może powinieneś w takim razie znaleźć sobie inne łóżko.
Daj spokój, Gracie.
Mogę tak do ciebie mówić?
Na razie.
Nie wiem, czemu się tak spieszysz.
Idziemy w to samo miejsce.
Nie jesteś gotowa.
Zamierzałem pójść na śniadanie.
O nie, mój drogi.
Czas, żebyś nauczył się czekać.
Czekaj ciszej.
Egg uświadomił sobie, że gdyby mu na niej nie zależało,
już by go tam nie było.
Dawaj, Nicky, jestem taka podekscytowana. Co to?
Co myślisz? Musieliśmy w końcu zastąpić Summer's Eve.
Ja pierdolę.
Serio. Chcę się pierdolić.
Jak ci się podoba nazwa?
Kochanie!
R-EVE-LACYJNA PRZYSZŁOŚĆ
„R-eve-lacyjna”. „Eve”. Kumam.
O Boże. Cudowne.
Kochanie, to zajebiście wypasiona łódź.
Kochałem w swoim życiu tylko dwie osoby,
a jedna z nich nie chce ze mną gadać.
Obiecaj, że nigdy mnie nie odrzucisz.
A ty obiecujesz, że zawsze będziesz o mnie dbał?
Zawsze.
To umowa stoi.
Hej, przyszli nasi goście.
Przepraszam za mój wzwód.
Hej. Świetnie wyglądasz.
Co ze smoczym kostiumem, czy co to tam było?
Płacimy ci za kontrolowanie miejscowych, a nie wyglądasz zbyt przerażająco.
Tak.
Mam poczucie, że mogę być, kim tylko chcę i kiedy tylko chcę.
Dobra. To nadal przerażające...
Jest kurewsko gorąco. Wskakuję.
- Pomóż mi. - Dobrze.
Wybacz...
Niezależnie od postaci,
pieniądze zawsze przykuwały uwagę Gracie.
Baw się dobrze.
Zapraszam.
To wszystko moje.
O Boże.
Eggy, przyniesiesz nam szampana?
Dla siebie też?
To zależy od niej.
Jest tu jako twój gość czy pracuje?
Dziś?
Jest ze mną.
Tak jest.
Przyniosę drinki.
Jak się w ogóle spiknęliście?
Całkiem nieźle śpiewa, a pieprzy się jeszcze lepiej.
Kocham romantyczne historie.
Hej, kochanie.
Kochanie, wypływamy?
Czekamy na jeszcze jednego gościa.
A tak w ogóle to nie wiem, jak wrócić na łódź.
Kotku, z tyłu zawsze jest drabinka.
Oby umiał śpiewać.
Nikt z nich nie wiedział, że są obserwowani.
- Yancy. - Mają teraz łódź.
Ja pierdolę. Powiedz mi, że to kijowa łódź.
Nie, stary. Całkiem fajna.
Wiedziałem, że to powiesz,
bo czasem przewiduję przyszłość i nie wróżę tylko z kawy,
choć i to mam w portfolio.
Codziennie wydzwaniam do FBI i wiecznie słyszę to samo.
Problemy z ekstradycją, wyzwania finansowe, cierpliwości.
- Wróciłeś do pracy? - Tak.
Dorwałem wczoraj chujowego dilera.
Właśnie piszę raport.
Ile „o z kreską” ma słowo „parafernalia”?
Żadnego.
Dziękuję. Pewnie użyję słowa „rzeczy”,
bo wiem, że pisze się przez „rz”.
A co u ciebie? Przyczaiłeś się?
Egg mnie już chyba nie szuka.
Pewnie wiedzą, że gówno możemy.
Wróciliśmy do Dawnie. Pozwoliła mi trochę u siebie posiedzieć.
Miło jest z nią być.
Drobne zwycięstwa.
Bądź ostrożny, dobra?
Wygląda na to, że źli wygrali.
Weź, daj spokój.
Trochę optymizmu.
- Wolne tempo to dodatkowy bonus. - Jasne.
Niech zgadnę. Śmietanka, bez cukru?
Tylko się nie rozłączaj, nie znoszę, jak ludzie...
Neville zastanawiał się, czy Yancy'emu w ogóle jeszcze zależy.
Wydawałoby się, że po powrocie do Keys i odzyskaniu samochodu
Bonnie błyskawicznie da nogę.
Ale musiała się zająć jeszcze jedną rzeczą.
- Dzień dobry. - Hej, przystojniaku.
Masz takie pojemniki, do których ludzie wlewają benzynę?
Chodzi o kanister?
Właśnie o to mi chodziło.
Danny nie wiedział, że w Bonnie coś niedawno pękło.
- Przyniosę ci jeden. - Chcę dwadzieścia.
Po co?
Ta mina oznacza, że rozmowa dobiegła końca.
Okej.
Neville się mylił. Yancy'emu nadal zależało.
Z jakiego innego powodu jechałby teraz do Miami,
by spotkać się ze starą znajomą?
Dyrektorka Rhodes? Nie wierzę. Co za szaleństwo.
Wpadam na panią tuż pod pani biurem, podczas przerwy na lunch,
w miejscu, które jest podobno pani ulubionym.
Chce pani wiedzieć, kto mi powiedział? Pompa.
Wciąż jestem natarczywy, ale tym razem dorzuciłem trochę rozbrajającego uroku.
Wyczuwa go pani?
Dajmy mu szansę. Zapytam za kilka minut.
Detektywie, są problemy z ekstradycją.
Tak. No i to duży koszt i muszę być cierpliwy.
Wszystko jasne. Ma pani dziś piękną fryzurę.
I wspaniały kostium.
Jak skłonić was do działania?
Mam tam znajomych.
Jeśli coś im się stanie, będę obwiniał siebie.
Przykro mi, ale dopóki są za granicą, mam związane ręce.
Czyli muszę sprawić, by wrócili do Stanów.
- Nie, to by było porwanie. - Nie może pani potwierdzić.
- Wiadomość przyjęta. - Nie ma wiadomości.
O wiele pani prosi.
O nic nie proszę.
Nigdy by pani tego nie zrobiła.
Jasne. Rozumiem.
- Czemu pan mruga? - Tak tylko się bawię.
Nie dała mi pani żadnych instrukcji.
Mógłbym to przysiąc w sądzie i przysięgnę w tej chwili.
Doskonale rozumiem.
Wszystko jasne.
Pójdę już.
Proszę nie odchodzić.
Nie lubię, kiedy ludzie się rozłączają
albo mnie zostawiają, chociaż wciąż zachwyca mnie ten kostium.
Ziemia będzie się dalej kręciła.
Nie kontrolujemy jej.
To nie był tylko rejs dla przyjemności.
Żeby wybudować ośrodek,
Nick i Eve musieli zjednać sobie miejscowego urzędnika.
Cudowne popołudnie. Przyspieszę wydanie tych pozwoleń.
Gdzie odstawić kieliszek?
Och, głuptasku. To roadie, drink na drogę.
Jedna z najwspanialszych tradycji naszego kraju.
Obok baseballa i wybielania odbytu.
- No dobrze. - Szerokiej drogi.
Ile nas to kosztowało, kochanie?
- Tylko tysiąc. - O rany.
Każdy chce się podczepić.
Jak nie kochać krajów trzeciego świata?
Łapówki są tu takie tanie. Niemal drożej jest ich nie dawać.
Pan Knowles mówił, że właścicielka butiku
jest trochę sukowata.
Robiła problemy z ziemią, którą nam sprzedałaś.
Znasz ją, prawda?
Asię?
Tak, to moja przyjaciółka.
A przynajmniej nią była.
- Nie będzie z nią problemu. - Cieszę się.
Egg, odprowadzisz przyjaciółkę?
Jestem napalona i chcemy ochrzcić kajutę kapitańską.
Oczywiście.
Na razie, słodziaki.
Dziękuję za popołudnie.
Eve?
Opaliłaś się dziś.
- Twoja skóra ładnie wygląda. - O Boże.
Chyba się popłaczę.
Pokręciłeś głową. Masz coś do powiedzenia?
Myślisz, że dadzą ci kiedyś resztę kasy?
- Czekaj. - Że się przyjaźnicie?
Te dwie nieuczciwe gnidy próbują mnie wykorzystać?
Nie miałam pojęcia.
Jestem głuptaską z trzeciego świata.
Okej.
Pięćdziesiąt kawałków to za mało, by zaopiekować się Ya-Yą
i zwinąć się z tej wyspy.
Kompletnie ich oskubię.
Bądź ostrożna, Gracie.
Nie pierdolą się w tańcu.
O mnie się nie martw.
Wiem, w jaką gram grę.
Umiem walczyć o swoje.
A kiedy już to zdobędę, ulotnię się stąd w jednej chwili.
Pożegnasz się chociaż?
Może ci pomacham.
Daj spokój.
Wiesz, czego chcę.
Karaibska Królowo Dzielimy to samo marzenie
Nasze serca biją w jednym rytmie
Dość już miłości w biegu
Oboje popełnili błąd: nie rozumieli...
Karaibska Królowo
...że to najszczęśliwsza chwila ich życia.
Tak, to samo marzenie
Nasze serca biją w jednym rytmie
Jest kilka drobnych problemów
związanych ze ściągnięciem Striplingów z Bahamów.
To nielegalne. Mogę stracić przez to pracę.
- I mogę zginąć. - Do kitu.
Mogę skończyć twój tost?
Nie odpowiedziałem, a już masz go w rękach.
Jestem głodna.
Wiem. Jesteś przepięknym rosomakiem.
No to kiedy ich dorwiemy?
- My? - No weź.
Potrzebuję tego. Czegokolwiek.
Rosa, nie wiem, co robić.
Tata powiedział mi, żebym nie wczepiał się w coś, czego rzekomo potrzebuję,
bo stracę to, co naprawdę się liczy.
Wiecznie rzuca takie irytujące teksty.
Nigdy nie wiem, o co mu chodzi.
Wie to wszystko od żółwi.
Przynajmniej się do ciebie odzywa.
Odkąd rzuciłam pracę,
moja mama łazi i mamrocze, że Bóg ma wobec mnie plany.
Zapytałam: „A jeśli nie pokrywają się z moimi planami?”.
A ona na to...
O Boże.
Czy to nie irytujące?
Nie mam pojęcia, czy to irytujące,
bo nadal nie mówię po hiszpańsku
i nie zmieniło się to od wczoraj.
Mówi, że zapali za mnie każdą świeczkę w Miami.
Teraz będziesz na mnie zła, bo uważam, że to uroczy gest.
Zaczynasz mnie irytować. Chodźmy na lody.
Wciąż masz w ustach tosta z serem.
Jak pochłaniasz tyle nabiału?
Ty prowadzisz.
Strasznie chcę lecieć na Bahamy i dorwać tych skurwieli.
Wyobrażam to sobie.
Ale towarzyszy mi znajome pytanie:
czy to ruch z gatunku „miej odwagę walczyć o swoje”,
czy raczej prosta droga do zrujnowania sobie życia?
Nie wierzę. Dokładnie to czułam,
gdy rozważałam, czy się z tobą pieprzyć.
Zignoruję to i pójdę dalej.
Chciałbym dostać jakiś znak od niebios.
Moja mama zawsze mówiła,
że Bóg nie musiałby krzyczeć, gdybyśmy słuchali go uważniej.
Chciałbym, żeby krzyczał nieco głośniej.
Cześć, Andrew.
Roso, to Bonnie.
Miło cię wreszcie poznać.
Hej.
Bonnie, co ty zrobiłaś?
Nie chcieli mnie aresztować.
Teraz chyba raczej to zrobią.
- Tak. - Tak.
Odpowiedzialność jest najważniejsza.
Jestem wdzięczna Andrew za to, że wskazał mi drogę.
Wiesz, nie musisz im mówić, że to ja podsunąłem ci ten pomysł.
To dla ciebie. Nie udawaj, że tego nie rozumiesz.
Bardzo bym się zdenerwowała.
Wybacz.
Uważaj na siebie, Bonnie.
To pożegnanie może być na nieco dłużej.
Zadbam, by cię odwiedzał.
Dzięki. Podoba mi się, pasujecie do siebie.
Liczyłem na błogosławieństwo.
Yancy pomyślał o dwóch rzeczach.
Po pierwsze: nikt się tak nie cieszył, gdy wpychano go do radiowozu.
A po drugie...
Lecimy na Andros?
Tak.
Asia, jesteś?
Co się, kurwa, stało?
Tak jakbyś nie wiedziała.
Nie.
Powiedziałam im, że cię znam i że będzie dobrze.
Nie wiedziałam o tym.
Tak mi przykro.
Już ci lepiej?
To teraz wypierdalaj z mojego życia.
- Dlaczego zniszczyłeś jej sklep? - A dlaczego robię cokolwiek innego?
Ona mi za to zapłaciła.
Wiem, że Asia kłapała dziobem. Mogłam się tym zająć.
Przykro mi, że jesteś zła.
Ale mówiłaś, że wiesz, w jaką grasz grę.
Nie przychodź dziś do mojego łóżka.
A co z kanapą?
Wydaje się słodka.
Nick zatrudnił w barze nowego szefa kuchni,
więc Eve cieszyła się, że spróbuje nowych przystawek.
Dlaczego placuszki z konchą z naszej knajpy są obrzydliwe?
Koncha jest droga, więc używamy graników i części świni.
Co ty, kurwa, robisz?
To może być trujące.
Chciałbym.
Kochasz ją.
Pierdol się.
Powiedz, że to nie pomyłka.
To nie pomyłka.
Niestety w kościele
ciągle trują o przebaczeniu.
W takim razie niech żyje Jezus.
Kocham tego kudłacza.
Martwiłem się, że na zawsze mnie skreśliłaś.
Próbowałam, ale ciągle sobie o tobie przypominałam.
Ostatnio znajoma Simona z kościoła
zaczęła nawet mówić o Andros.
Jej rodzina ma góry kasy. Opowiedziałam im o twoim ośrodku.
Kochanie, nie musiałaś.
To głupie, ale pomyślałam, że gdyby coś tam kupiła,
moglibyśmy się u niej z Simonem zatrzymać.
Wtedy jebana Eve nie miałaby nic do gadania,
a ja mogłabym cię odwiedzać.
Przyleć tu i zatrzymaj się u mnie.
Jestem twoim tatą.
Jak dobrze cię słyszeć.
No dobrze, prześlij mi namiary na tę kobietę.
- Dobra. Muszę lecieć, tato. - Zaczekaj.
Kocham cię.
Ja ciebie też, tato.
Pa.
Nickowi nigdy nie szło mówienie Eve, co ma robić,
ale mimo wszystko próbował.
- Nic nie mów. - Okej.
Ale wiedz, że to myślę.
Dobrze kłamiesz.
Byłam narkomanką.
No proszę. Narkotyki mają jednak plusy.
Pamiętaj, nie mogę być z tym powiązany.
Wiedzą, jak wyglądam, więc Rosa zagra znajomą.
A nazywa się... Niech dzieje się magia.
Chwila. Sekunda. Jestem w tym świetny.
Pomyślmy.
Nazywa się... Cecilia Ramos.
- Nie. - Beznadzieja.
Świetnie. Podnieście poprzeczkę, a ja przeskoczę.
No to może... Alma.
Jestem pierwszą Latynoską poniżej 90. roku życia, którą poznałeś?
Trochę krytycznie. To może Louisa?
Dobra.
Tak się tym emocjonujecie, to wybierajcie.
Będę Rosalbą.
Żartujesz? Kurwa, co za straszne imię.
To moje prawdziwe imię.
Daj mi skończyć. Czemu mi przerwałaś? Straszne imię na taką misję,
bo to piękne imię godne anioła.
Skoro łatwo ci będzie to zapamiętać, nie traćmy czasu. Bierzemy to imię.
Jako grupa wybraliśmy wspólnie imię Rosalba.
Okej. Rosalba Ramos.
- Rosalba. - Słuchajcie.
Wiem, że mój tata to straszny zjeb, ale to wciąż mój tata.
Postarajcie się, żeby nie stała mu się krzywda.
Postaram się.
A gdybyś miał okazję, strzel Eve w jebany ryj.
Słucham?
Yancy zabrał Rosę na Andros już nazajutrz.
Nie zdawał sobie sprawy, że to ich pierwsza podróż, odkąd zostali parą.
Po prostu uważam, że mnie osądzasz.
Nie. To tylko obserwacja.
Wszystko, czego potrzebuję, mam w plecaku,
włącznie ze szczoteczką. Ty wzięłaś dwie wielkie walizy.
Zastanawiam się tylko,
czy zasugerowałem ci, że się tu przeprowadzamy.
Potrzebuję różnych rzeczy. Mam działać pod przykrywką.
Jasne, krzycz tak dalej.
Wyluzuj.
Słodko.
Neville mówił, że Nick i Eve nie opuszczają kompleksu,
więc możemy iść na miasto. Chcesz drinka?
Muszę pożyczyć twoją szczoteczkę.
- Zapomniałam swojej. - Żartujesz?
Gracie urodziła się w tym domu, ale nie pamiętała,
by kiedykolwiek była tu sama dłużej niż dziesięć minut.
Tylko z jedną osobą chciała rozmawiać...
ŁADNE RAMIONA
...i tego dnia to nie był on.
Halo?
Szybko odebrałaś.
Obyś nie czekała na telefon jakiegoś dżentelmena.
Driggs będzie zazdrosny.
Powiedz, czy u ciebie wszystko dobrze.
Teraz już wiesz.
Czemu nie zdradzisz mi, gdzie mieszkasz?
Bo wtedy byś przyjechała.
Prosić, żebyś do mnie wróciła.
Wiem. A ja nie potrafiłabym odmówić.
Nie mam nikogo, Ya-Ya.
Przez cały ten czas, gdy szkoliłaś się na kapłankę,
myślałaś, że jesteś zupełnie sama.
Ale nie byłaś. Miałaś mnie.
Miałaś magię.
Teraz wiesz, jak to jest, kiedy jest się naprawdę samotną.
Może w ten sposób odnajdziesz drogę powrotną.
Chodź.
Ostatnia przejażdżka w tym nieuczciwie zdobytym dobrodziejstwie.
- Dzięki. - No i już.
Napisał Christopher. Czy też Nick.
Odbierze mnie jutro z hotelu.
Zaczynamy.
Tak.
Daj spokój. To będzie proste.
- Oglądasz ziemię... - Tak.
...i jesteś zachwycona. Chcesz zapłacić gotówką.
A potem mówisz mi, że wrócisz z kasą za dwa miesiące,
chyba że wolą od razu polecieć z tobą do Miami.
A jeśli postanowią czekać dwa miesiące?
Nie postanowią. Naciągacze zawsze chcą dostać kasę od razu.
To jak ty z tostami.
Gdy tylko pojawią się w Miami, FBI ich dorwie.
A jeśli nie umiem udawać kogoś innego?
Nick i Eve nigdy cię nie widzieli. Nie masz się czym martwić.
Niech słowa po prostu z ciebie wypływają.
- To nie takie proste. - To proste.
- Sprawdź mnie. - Ale jesteś arogancki.
Dobra. Witaj, nieznajomy. Jak się nazywasz?
Nazywam się Jordan Fleeter.
Jestem z Chicago.
Wiem, co myślisz. Tata był kibicem Chicago Bulls.
Owszem, ale dostałem imię Jordan po babci.
To imię uniseks.
Przyleciałem tu, bo ze wspólnikami
opracowaliśmy urządzenie do odsalania, które montujesz w zlewie.
Wystarczy je podłączyć.
Pompuje słoną wodę z oceanu,
i oczyszcza na tyle, żeby zmywać naczynia.
Ale nie pij jej, bo cię zabije.
To okazja, bo kosztuje tylko 20 dolców.
- Co jest, kurwa? Nie umiem tak. - Jasne, że umiesz. Spróbuj.
Wybierz kogokolwiek w barze.
Okej.
Przepraszam.
Jesteśmy nowożeńcami.
Słodko.
Z St. Pete.
Ekstra.
Co słychać?
Placuszki z konchą mnie powaliły.
Pochłonąłem z tuzin i zamierzam jeść dalej.
- Hej, Andre. - Tak?
Możemy prosić o dokładkę...
Tak jak lubisz.
Patrz, idzie do nas.
Jestem KJ.
Fleetersonowie.
- Wymiatasz. - Miło mi. To fińskie nazwisko?
Bob Fleeterson. Przyznaję się do winy.
KJ, przyjacielu, muszę już rozwinąć spadochron.
Chciałbym zapamiętać tę noc na zawsze. więc proszę o uśmiechy.
- Cudowna noc. - Tak.
Przychodzę tu od dawna, a po raz pierwszy trafiam na ścianę.
Jak to możliwe? Taki przyjazny koleżka?
Niektórzy uważają, że bywam gadatliwy i namolny.
Szczerze mówiąc, w ogóle tego nie wyłapałem. A ty?
Nie. Dlaczego ludzie tak mówią?
Nie znacie moich szefów. Są najgorsi. Wszędzie z nimi latam.
Ta kobieta nie zna mojego imienia.
Więc jesteś pilotem?
- Tak. - Jak masz na nazwisko?
Claspers. Holenderskie.
No tak.
Cóż, masz w nas przyjaciół na całe życie, KJ Claspersie.
Jestem zaszczypcony.
Świetne.
Wiesz co? Wpisz tu swoje namiary.
Jasne.
Yancy z góry wiedział, co zobaczy.
Gotowe.
No proszę.
Poszalałeś z wykrzyknikami, co?
Lubię pożartować.
No to ci się udało. Zdrowie.
Wymiatasz.
Rzadko które dziecko lubi budzić się o świcie.
Lulu też tego nie lubiła.
Musimy łowić tak wcześnie?
- Jesteś teraz głodna? - Tak.
Ryby też.
Neville czuł, że już niedługo
wszystko się poprawi.
A kiedy Neville był szczęśliwy, nie chciał spać.
U Yancy'ego działało to odwrotnie.
No proszę.
Kogo my tu mamy?
Rosalba Ramos.
Jedziesz na safari?
Moja rodzina ma sieć salonów samochodowych.
Ekstra.
Mówiłem, że będziesz w tym świetna.
Biorąc pod uwagę, ile dałem z siebie wczoraj w łóżku,
chyba się zgadzamy, że zasługuję na odpoczynek.
Pośpię jeszcze trochę, a potem pójdę na śniadanie.
Nie ma mowy.
Ruszysz dupę, zanim przyjedzie szofer.
Rosalba Ramos jest dość natarczywa.
Podoba mi się to.
Nie tylko Rosa była nakręcona.
Zapowiadał się ważny dzień.
Kochanie, mamy teraz tak mało kasy,
że jeśli ta Hiszpanka rzeczywiście jest bogata,
pozwolę ci ją przelecieć.
Ale tylko jeśli jest totalną brzydulą.
Przyjąłem. Dziękuję.
Przygotowuję minę pokerzysty.
- Widziałaś mój zegarek? - Nie.
Widziałaś zegarek tatusia?
Wiecie, co mówią.
Szczęśliwy talizman jednej osoby jest planem ucieczki drugiej.
Fajny zegarek.
Tak?
Jest wart 250 000 dolarów.
Więc owszem, powiedziałbym, że całkiem fajny.
Nie wiedziałaś, co?
Co cię to obchodzi?
Jestem z natury ciekawski.
I szczerze mówiąc, nie mogę uwierzyć, że znów widzę ten zegarek.
Moja Ya-Ya powiedziałaby, że to nie przypadek.
Oho. Nie wiem, czym jest Ya-Ya.
A co ja myślę?
To dlatego, że jest tylko jedno porządne miejsce ze śniadaniami
na całej tej jebanej wyspie.
Mogę zapytać, skąd go masz?
Ukradłam go.
Bardzo złemu człowiekowi.
Ale przypuszczam, że już to wiesz.
O rany.
Trafne przypuszczenie.
Nazywam się Andrew Yancy.
Okej.
Ludzie czasem też się przedstawiają,
ale... nieważne.
Wiesz, tajemnicza kobieto,
sprawię, że ten człowiek zapłaci za to, co zrobił.
I jego żona też.
Mam to gdzieś.
Próbuję tylko zdobyć dość zielonych, żeby zacząć nowe życie.
Moja kolej na zadanie pytania.
Jakiego typu bogiem jesteś?
Pochlebiasz mi. Jestem tylko człowiekiem.
To czemu myślisz, że możesz karać złych ludzi za grzechy?
Wszyscy w końcu za nie zapłacimy, prawda?
Mam nadzieję, że nie.
Ja też, tajemnicza kobieto.
Idę po drugą kawę, może tobie też zamówię?
A potem powiesz mi, jak się nazywasz i co wiesz o tych złych ludziach?
Do tego musiałbyś dorzucić muffinkę.
Umowa stoi.
Mój znajomy Neville mówi, że to najlepsze ciasto rumowe
na całym Andros, więc dlaczego...
Yancy był wściekły na tajemniczą kobietę.
Na jej obronę świadczy to,
że nie ostrzegł jej, jak bardzo nienawidzi,
gdy ludzie znikają albo się rozłączają.
HEJ, ROSALBA, WSZYSTKO OKEJ?
TAK
Ta posiadłość jest niesamowita.
Przepiękna. Jestem zachwycona.
- Tak! - Wchodzę w to.
Tak się cieszę!
Masz szczęście, to nasza ostatnia dostępna działka.
Kiedy dostaniemy zadatek, ruszamy z budową.
Wolałabym zapłacić za całość gotówką,
jeśli wam to pasuje.
Przepraszam, mały orgazm.
Maleńki.
Mogę zapytać, dlaczego gotówka?
Moja rodzina ma sieć salonów samochodowych,
ale to nie jest nasz główny biznes.
Wiecie co?
Nie powinnam wchodzić w szczegóły.
Jasne. Przyniosę nam mimosy.
Czytasz mi w myślach.
Zabawne, że znacie się z Caitlin
z tego dziwnego kościoła.
- Tak. - Jesteście blisko?
Rosa wiedziała, że nadeszła jej chwila prawdy.
Cóż... Nie chcę być brutalna...
Jej ojciec właśnie zginął.
Niech spoczywa w pokoju.
Ale jest trochę sukowata, nie sądzisz?
O Boże.
- Kocham cię. - Prawda?
Chuda suka.
Hej, mam tylko jedną mimosę,
- bo skończył mi się sok. - Dziękuję.
Nie spieszy mi się.
Mogę wrócić za parę miesięcy z architektem i gotówką.
Jeśli wolicie dostać kasę od razu,
możecie skoczyć do Miami.
Zdrowie.
Kocham Miami.
Driggs ledwo widział Neville'a na ganku,
ale i tak miło było go zobaczyć.
Zbliżyłby się,
ale nie chciał, by Neville wiedział, że mu zależy.
Cześć.
- Chcesz im powiedzieć? - Ty im powiedz.
Ty tego dokonałaś.
Mamy tych skurwieli.
Tak jest.
Lecą do Miami w przyszłym tygodniu.
- Niesamowite! Kto jest głodny? - Ja.
Ciebie nikt nie pytał. Chodźcie.
Trzymaj się.
Wciąż pozwala ci tu siedzieć?
- Zobaczymy, jak pójdzie obiad. - Pomogę ci.
- Nie, nie musisz... - Nie, nie.
Hej, Dawnie, ten nasz Neville jest zarazem przystojny i miły, nie?
To dość wyjątkowe połączenie.
I dobrze mu w fiolecie.
To rzadkość.
- Wyluzuj. - Dobre?
To prawda.
No dobrze. Wznieśmy toast.
Chcę, by mój przyjaciel Neville wiedział, że źli nie zawsze wygrywają.
Bonnie siedzi w więzieniu.
Więcej nie możemy zrobić.
- Ma pan ubezpieczenie przeciwpożarowe? - Nie pokrywa jebanego podpalenia.
Co za pech. Moje pokrywa.
Może ten pożar wybuchł z przyczyn naturalnych.
Nie, wysadziła pański dom.
A teraz?
Obiecuję. Ludzie ostatecznie płacą za to, co zrobili.
Świat pociąga ich do odpowiedzialności.
- Sto dolarów? - Tak jest.
- Masz szczęście, że cię nie aresztuję. - Przepraszam.
Miałem naprawdę ciężki tydzień.
- O nie. Zachowam to. - Cholera.
Może to cię czegoś nauczy.
Muszą zaakceptować swój los.
Owszem, mogą uciekać.
Mówię poważnie.
Niektórzy bez zastanowienia opuszczają swoje domy,
a nawet bliskich.
Ale powiem jedno.
Właśnie tych pożegnań żałują potem przez resztę życia.
Możecie uznać, że to moja szalona filozofia,
ale idee to jedyne, czym warto oddychać.
To cytat ze wspaniałej powieści Edith Wharton.
Wiek niewinności.
Żartujesz?
Przystojny i oczytany. Mój ziomek.
Dawnie, taki facet powinien już na zawsze zostać pod tym dachem.
Dam mu jeszcze jedną noc, potem musi znaleźć sobie własne lokum.
O rany, macie tu kanały z Miami.
Nie zorientowalibyście się, gdybyście wyjrzeli przez okno,
ale burza mknie w naszym kierunku.
Właśnie dostałam aktualizację.
To pełnowymiarowy huragan, który nazwano Huraganem Melanie.
POWAŻNA SYTUACJA POGODOWA!
O Boże. Wygląda na to, że Huraganowa Mel mówi o Huraganie Mel.
Dobra ksywka.
Jestem z niej dumna.
Nikt nie zastąpi Pogodynki Heather,
- ale dobrze się spisała. - Serio?
Pogodynka Heather była legendą.
Kim ty jesteś?
Z małymi wysepkami jest tak:
czy chodzi o Florida Keys, czy o Bahamy.
Kiedy nadchodzi sztorm, wszyscy kierują się do barów.
Chodzi o to, by się wyżyć, zanim wszyscy zamkną się w domach.
Ale też o to, by nie myśleć ze strachem o całym tym chaosie,
który czai się tuż za rogiem.
To był kiepski pomysł.
Co my robimy w tej dziurze?
Chcę placki z konchą, które nie są zrobione z zadka świni,
a tu są podobno świetne...
Zamówisz nam ze dwadzieścia i trochę tequili?
A ja po prostu... Sama nie wiem...
Zaczekam tu na stolik.
Tak jak mówiła Gracie, nie było zbyt wielu dobrych knajp
na tej jebanej wyspie.
Nie był to zatem zbyt duży zbieg okoliczności.
A jednak mieli pecha, że wybrali akurat to miejsce.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK