To wyświechtany frazes,
ale kiedy wiesz, że zaraz spotkasz się ze Stwórcą,
czasem życie naprawdę przelatuje ci przed oczami.
Gracie.
Gracie, jesteś gotowa?
Raz, dwa, trzy!
Powiedzą ci, że to alkohol odebrał ci matkę.
Ale to nieprawda.
Zmarła przez złamane serce.
Obie musimy zmierzyć się z tym, co straciłyśmy.
Hej, dokąd uciekasz?
Jak przejmiesz interes, jeśli nie mogę cię uczyć?
Ya-Ya, kocham cię, ale nie chcę być Smoczą Królową.
Muszę lecieć.
Mówiłeś, że mnie kochasz.
Kocham cię.
Po prostu wakacje się skończyły.
Hej, dokąd idziesz?
Mam nadzieję, że udławisz się kłamstwami.
- Gracie. - Mam nadzieję, że umrzesz.
Obyś umarł.
Jestem gotowa.
No dobrze.
„Ebo” w języku joruba oznacza poświęcenie.
A ty się poświęcisz.
Będziesz przez rok nosić biel.
Promienie słoneczne nie mogą dotykać twojej skóry,
i nie wolno ci rozmawiać z nikim poza mną.
Będziesz się czuła samotna...
...ale twoja moc będzie rosła i ostatecznie zostaniesz królową.
Kurwa.
Bum, suko.
To by było takie proste.
Trochę teatralne, wiem. Ale taki mam styl.
Sprytnie, że przeleciałaś Egga,
ale ponieważ nie mogliśmy go wykorzystać,
mój Nicky miał okazję dowieść, że wciąż jest kozakiem.
Kto ma jeden kciuk i wciąż potrafi porywać kobiety?
Ten koleś.
Kochanie, to było zabawne.
- Idź. - Dobra.
Baw się dobrze z czarownicą.
Okej. Co my robimy?
To konkurs gapienia się na siebie? Chyba wygrałaś.
To wszystko nie pójdzie tak, jak byś chciała.
Przerażające. Masz niesamowity głos.
Kiedy grozisz, zaczyna tak fajnie wibrować.
Miałaś jakieś szkolenie wokalne...
- Wybacz. Jestem aktorką... - Czego chcesz?
Posłuchałam twojej rady i popytałam o ciebie.
Mieszane opinie. Niektórzy byli przerażeni.
Mówili: „Wejdź jej w drogę, a zginiesz”. Inni uważają, że totalnie ściemniasz.
Kto wie?
Radziłabym ci popytać, co dzieje się z ludźmi, którzy lecą ze mną w chuja,
ale nikt z nich już nie żyje.
Rozumiemy się?
- Tak. - Superowo.
Myślę, że mogłabyś nam się przydać.
Jeśli będziesz chciała w to wejść, znajdź mnie.
Mam nadzieję, że skorzystasz z oferty, mam niewiele kumpel.
Wierzę.
Zadziorna. Ale ekstra.
Gracie była wściekła głównie na siebie.
Jej prawdziwa magiczna moc polegała na czytaniu ludzi,
a z Eve poszło jej to fatalnie.
Postanowiła, że to się już nie powtórzy.
MAŁPI BIZNES
Na czatach, niosę kawę kumplowi Siedzimy na czatach
Tak jest, stary.
Właśnie napisałem nowy hicior zatytułowany „Na czatach”.
- Chcesz posłuchać? - Nie. Na chuj tu siedzimy?
Żona Mendeza mówiła, że jest tu jego kot.
KLINIKA WETERYNARYJNA
Persy są podatne na paskudne infekcje oczu.
- Kogo to obchodzi? - Przekazuję, co mówiła.
Uznałem, że chciałbyś wiedzieć.
Mendez uciekł. Myślisz, że wszystko zaryzykuje dla jebanego kota?
Kocha go bardziej niż żonę.
To jej słowa, nie moje. Przykro mi.
Wściekasz się, kiedy przekazuję, co mówiła,
ale on tu będzie. Mam przeczucie.
Ty i twoje jebane przeczucia.
Nie pozbawisz mnie wiary w siebie.
Ro najbardziej denerwował fakt,
że tym razem Yancy naprawdę zasługiwał na przeprosiny, na które czekał.
Przepraszam, że przeze mnie cię aresztowano.
No i pięknie.
Miło to słyszeć, a ty musiałeś to powiedzieć.
Wystraszyłem się. To nie jest wymówka.
Po prostu... zjebałem.
- Hej. - Na chwilę się zagubiłem.
Daj spokój. Wszystko okej.
Dobry z ciebie przyjaciel. Wiesz, jaki ja mam problem?
- Który? - Serio?
Staram się postępować słusznie, ale robię to w niewłaściwy sposób.
To akurat prawda.
Dziękuję.
Przyznasz też, że czasem moje przeczucia się sprawdzają?
Skurwysyn.
Cześć, Mendez.
O kurwa.
Nie radzę.
Przeszukaj go.
Kurwa!
- To wyjątkowe uczucie... - Ty skur...
...bo chwilowo nie jestem funkcjonariuszem policji.
Słuchajcie, czy możemy tam na chwilę wejść?
- Muszę sprawdzić, co z moim kotem. - Dzwoniłem tam i kazałem ją uśpić.
- Co... - Nie zrobiłem tego.
- Kiepski żart. - Racja. Przepraszam.
Idziemy.
- Powinienem prowadzić. - Nie, to mój wóz.
Mamy pewną dynamikę. Nie powinieneś jej psuć.
Zawiozłem nas do weterynarza. Nic nie mówiłeś.
- Mieliśmy inne problemy. - Wsiadaj.
Weź, Ro. Wiesz, jak to działa.
Prowadzę i gadam, ile chcę,
ty udajesz, że tego nie znosisz.
Ja prowadzę. Muszę zadzwonić do Sonny'ego.
Jak tam nasz znajomy?
Dobrze. Odpoczywa.
Mój kumpel Brad jest chirurgiem i go pozszywał.
Bez obaw, nie wezwie glin.
Czemu miałby to robić?
Bo ma obowiązek, kiedy ktoś ma rany postrzałowe.
Nie wiedziałem.
Ro, wiedziałeś, że lekarz musi wezwać gliny w przypadku
- ran postrzałowych? - Kurwa, jasne, że tak.
Ro skłamał, że o tym wiedział.
Nie wie, ale...
To był najgorszy moment
na odnalezienie się ulubionej spinki Natalii.
Nie masz pojęcia, ile rzeczy Neville powiedział mi o Nicku Striplingu.
Bez przerwy mówił. Nie chciał się zamknąć.
Boże, jest dopiero ósma rano, a to jest już świetny dzień.
Poza tym rano coś mnie natchnęło
i napisałem nową piosenkę.
Yancy?
Yancy? Halo?
Spierdalaj!
- Ro, w porządku? - Leć. Łap go.
Skąd masz broń?
Nie ma to jak Floryda, stary.
Facet za mną pożyczył mi swoją broń.
Yancy, jak myślisz, jak to się dla ciebie zakończy?
Jestem od ciebie lepszy w te klocki.
Opuść broń. Nie musimy się przekonywać.
Rzuć broń.
To była ostatnia osoba, jakiej spodziewał się tam Yancy.
Donald? To ty?
Rzuć broń.
Nie, jestem policjantem.
To zły człowiek, Donald.
Zwolnili mnie przez ciebie.
Dostałem tylko pracę ochroniarza na parkingu
i nie wpuszczają mnie nawet do budki.
Prawdę mówiąc, budka powinna być dla zarządu, Donaldzie.
Celuj w niego.
Słuchaj uważnie, młody.
Jestem policjantem.
Przez tę gnidę cię wylali.
W głębi serca wiesz, kim jestem, Donaldzie.
- Zadzwoniłem już po policję. - Dobra robota.
Donald. Trzymaj go na muszce.
Marco.
Miałeś odpowiedzieć: „Polo”.
- Donald? Jesteś cały? - Dorwaliśmy go?
Ty go dorwałeś.
To dobrze.
Tymczasem nad rzeką St. Johns Jim i jego irytujący sąsiad
pierwszy raz się w jakiejś kwestii zgodzili.
Sebastian ujął to najlepiej: „Trzech to już tłok”.
Stary, nie wiem, co ze sobą zrobić.
Synu, jeśli nie wiesz, dokąd zmierzasz, to ja tym bardziej.
Powinienem ją odnaleźć?
Tak. Pewnie.
Jim miał nadzieję, że będzie miał trochę spokoju,
ale czuł, że to nie potrwa długo.
Świetnie. Wróciłeś.
Tak, to ona...
Miała kluczyki do wozu.
Pewnie nie dopłynęła zbyt daleko.
W łodzi prawie nie było paliwa.
Jim miał rację.
Dobiła do brzegu kilka kilometrów dalej, ale wciąż zalewało ją poczucie winy.
Bonnie rozważała rzucenie się na pożarcie aligatorowi.
To wydawało się dramatyczne
jak scena z książki i bardzo jej się to podobało.
Ale nie mogła się pogodzić z tym,
że zostanie zaciągnięta pod jakąś kłodę i zostawiona tam na później.
Nie tylko Bonnie znalazła się na rozdrożu.
Smocza Królowa rozważała propozycję Eve.
Zwykle szybko podejmowała decyzje,
ale tym razem było inaczej.
To ja.
Wiedziałam, że się odezwiesz.
Oto czek na pięćdziesiąt kawałków.
Uznaj to za niewielki zadatek, gdybyś postanowiła w to wejść.
Zachowujesz się, jakby to była trudna decyzja.
Ja też mam magiczną moc.
Umiem czytać ludzi, a ty przypominasz mi mnie samą.
Pragniesz pięknego życia i zrobisz wszystko, by je sobie zapewnić.
Powiedz mi, że się mylę.
Gracie przekroczyła dotąd wiele granic,
ale jeszcze nigdy nie sprzedała własnej duszy.
Laska, powiem ci,
zupełnie serio, że masz najpiękniejszą skórę,
jaką kiedykolwiek widziałam.
Białe dziewczyny zawsze to mówią.
Taka ładna. Co za suka.
Nareszcie jakiś komplement.
Podejdźmy do mojego domu. Mam dla ciebie prezent.
Chodź, suko.
Kiedy już go pozszywali, Neville opowiedział wszystkim,
co robił deweloper, którego znał jako Christophera.
A potem pokazał im zdjęcie, które Dawnie zrobiła tego ranka
Nickowi Striplingowi...
Na Andros. Żywy.
Idź z tym do Sonny'ego. Nawet on tego nie spierdoli.
Pamiętasz, że wisisz mi przysługę?
- Chyba jesteśmy kwita. - O tak.
To było dość bezbolesne.
- Zostałem postrzelony. - Ja też.
Dla mnie było bezboleśnie. To kwestia perspektywy.
Mam twojego cheeseburgera.
- A teraz spadajcie. - Podtrzymujemy go na duchu.
Sam napisał: „Kurwa, zabierz ich stąd”.
Dobra. Kocham cię, Ro.
„Ja ciebie też, Yancy”. Powiem to za niego.
- Na razie. - Dzięki, Andrew.
Na czatach Ro został postrzelony na czatach
Gdzie ten burger?
Ya-Ya.
Ya-Ya. Chodź.
Prezent Eve nie zawiódł.
Nie skarżysz się, ale wiem, że męczy cię biodro.
Skąd to masz?
Sprzedałam ziemię Jamesa.
To dopiero początek. Nasze życie może stać się dużo łatwiejsze.
Nie wiedziałam, że było trudne.
Chodzi mi o to, że z tymi pieniędzmi możemy zrobić wiele dobrego.
Zawsze mówisz, że nie lubisz pobierać opłat od chorych.
Może nie będziemy musiały.
To mi się podoba.
Usiądę.
Włączasz tutaj.
Do przodu.
Ktoś tu chce się przejechać?
Chodź. No chodź.
Dzięki minie Ya-Yi Gracie na chwilę zapomniała o wstydzie...
Dobrze wyglądasz.
Jestem z ciebie dumna.
...ale tylko na chwilę.
Choć wykrwawiał się z pieniędzy,
Evan wciąż był przekonany, że sprzeda dom.
Potrzebował nowych zdjęć na stronę,
ale nie mógł uchwycić całej wspaniałości tego domu.
Hej, sąsiedzie!
Kurwa.
Hej, stary, co tam?
Fajnie, że nie jesteś mordercą.
A poza tym od dawna nie skrzywdziłem żadnych zwierząt,
jeśli o to ci chodzi.
Mam tam ogromnego pająka. Nie tknąłem go,
bo jest rozmiarów jebanego frisbee.
Proszę, nie bij mnie, stary.
Poza polem golfowym nie widziałem tak zachęcającej do uderzenia twarzy.
Nic ci nie zrobię.
Okej.
A swoją drogą wymiatam w golfie.
Kiedy odzyskam odznakę,
zakumpluję się z jakimś urzędnikiem,
a kiedy wskażę mu wszystkie naruszenia przepisów,
czeka cię tyle kontroli,
kosztownych napraw i biurokracji,
że nie tylko nigdy nie sprzedasz tego paskudztwa w kolorze szczyny,
ale też pożałujesz, że kiedykolwiek to gówno kupiłeś.
Evan w sumie już tego żałował.
Miło było cię widzieć.
Yancy cieszył się z powrotu na posterunek.
Bobby, najlepsza czupryna w budynku. Dobrze wyglądasz.
Craig, jak twój syn?
Rzucił studia i wrócił do domu.
Okazuje się, że jest neurotypowy. Po prostu nie chce z nami gadać.
Nieco mniej cieszył się na spotkanie z Craigiem.
To już inna sprawa.
To taka formułka. Prawidłowa odpowiedź brzmi: „Wszystko okej”.
Dobra. Zobaczymy.
Rany. Craig nadal jest beznadziejny.
No co ty?
Czekam, aż odejdzie od biurka, żeby iść po kawę.
Oto cała sprawa. Wszystko rozpisane.
O rany, to prawdziwy raport.
- Zrobiłem nawet autokorektę. - Pokażę to federalnym, dobra?
Świetnie. A świadek, o którym jest tam mowa, Neville,
chętnie z kimś pogada, zanim wróci do domu, na Andros.
Bo zdecydowanie nie przekroczył granicy nielegalnie
i nie łowi chwilowo ryb pod moim domem.
Wiem, jestem jak zdarta płyta,
ale czy odzyskam robotę?
Jeśli to się potwierdzi, nie widzę przeciwwskazań.
To chciałem usłyszeć, Sonny. Dziękuję.
Dobre wieści. Craig zniknął, możesz napić się kawy.
- To rozumiem. - No dobra.
Neville skończył już łowić ryby,
ale kazano mu poczekać jeszcze przez co najmniej 12 minut.
Cóż, to był fajny sposób świętowania.
Mogliśmy iść na lody, ale wolałem to.
Wszystko psujesz.
Dokąd idziesz?
Sonny mówił, że łatwiej będzie mnie przywrócić,
jeśli komisja zobaczy, że wykonuję robotę inspektora sanitarnego.
I choć to nie do końca w moim stylu,
uznałem, że pogram jeszcze trochę w tę grę.
Chyba też powinnam wracać do pracy.
Cokolwiek się stanie, to była najlepsza część mojego dnia.
Nie próbuj być romantyczny. Kiepsko ci to idzie.
Zrozumiałem.
Halo, gdzie mój pożegnalny pocałunek?
Wysyłasz sprzeczne sygnały.
To był tylko przygodny seks?
Czy jesteś moją dziewczyną?
Zamknij się.
Po prostu dobrze się bawmy i tego nie omawiajmy.
Zero omawiania. Bawmy się.
Cieszę się, że traktujemy to luźno i nie robimy wielkiego halo.
Napiszę za 10 minut
i jeśli nie odpowiesz, uznam, że spotykasz się z innym.
Rosa nie była nawet pewna, czy chce być w związku,
ale wiedziała, że jest szczęśliwa.
Tymczasem Nick
usiłował ratować najważniejszą dla siebie relację.
KOCHAM CIĘ. WSZYSTKO OK?
No dawaj, kochanie.
Widzisz ten syf?
Kochanie, pamiętaj, co Biblia mówi o wybaczeniu.
- Dzięki, kochanie. - Nie ma sprawy.
SSIJ TYSIĄCE PAŁ.
Wiesz, o czym nie mogę zapomnieć?
O skórze Smoczej Królowej.
Pomoże nam kontrolować miejscowych,
ale nadal mamy w chuj roboty.
Musimy wymyślić, co zrobić z tym całym Yancym.
Jest jak gwiazdor porno.
Ciągle dochodzi.
Kochanie, zarzuciłam naprawdę fajny żart.
Gdzie ty, kurwa, jesteś?
Przepraszam.
Chodź, Tilly. Idziemy. Beznadzieja.
Caitlin oddalała się od niego coraz bardziej,
a Nick cieszył się,
że przynajmniej tego dnia jego żona też nie miała ochoty z nim rozmawiać.
Hej. Nudzę się.
Olej robotę i chodź na plażę.
Skończyłam składać wiązane topy...
Leć do miasta, Drea, i kup nam dwie lemoniady.
Ta dziewczyna potraktowała mnie jak suka.
Widziałam cię wczoraj z tą deweloperką.
Wyluzuj. Sprzedałam jej tylko kawałek ziemi.
Drea mówiła, że ukradłaś tę ziemię jej rodzinie.
Powiedziałam, że oszalała.
Powiedz mi, że nie jestem kłamczuchą.
Wal się, nie muszę ci nic mówić.
Obgadujesz mnie.
Nie odwracaj kota ogonem.
Mogę być z tobą szczera, bo znamy się od lat.
Gdy przeszłaś swoją inicjację czy cokolwiek to było,
tylko ja przy tobie zostałam.
Czyżbym ci za to nie podziękowała?
Daj spokój, Gracie...
Nie nazywaj mnie więcej Gracie.
Jestem Smoczą Królową.
Wypad.
Kurwa, nie wierzę, że znów próbujesz zamknąć mi lokal.
Szczerze mówiąc, jestem w szoku, że jesteś w szoku.
Byliśmy w tej kuchni.
Te szczury już się nawet nie boją.
Może umysł płata mi figle,
ale jestem wysoki,
a jeden z nich stanął na tylnych łapkach i przysięgam, spojrzał mi w oczy.
Tak, widziałem go. Jest wredny. A to nawet nie jest ich lider.
To, że rozmawiamy o całej cywilizacji szczurów,
która rozkwitła w twojej kuchni, to wystarczający sygnał,
że raczej nie powinieneś być w branży gastronomicznej.
To całkiem mocny argument.
Każ wszystkim wypierdalać. Proszę.
- Hej, Yancy. - Pestov.
Co tam, stary?
Znalazłem tę nakrętkę w zupie.
I tak nieźle trafiłeś.
Spokojnie. Zamykam lokal.
Nie, nie. Nie możesz.
Madeline urządza stypę ku czci Phinneya.
Magnesu na Cipki?
- Tak. - Tak.
Nie zamykaj lokalu.
Proszę.
Yancy nie rozumiał,
dlaczego Pestovowi tak zależy na stypie Madeline.
Nie wierzę.
Dzięki, że przyszedłeś.
Wpadłem tylko, żeby... Okej.
Nie ma sprawy. Wyrazy współczucia.
Dziękuję.
Niektóre zagadki rozwiązują się same.
- Kocham cię. - Każdy inaczej przeżywa żałobę.
Wyświadcz nam przysługę i nie zamykaj lokalu.
Wieczorem wszystko tu wypucuję. Najpóźniej jutro rano.
Możesz na mnie liczyć.
Nie mogę.
Nie sądzę, by ktokolwiek mógł czy powinien na ciebie liczyć.
Ale niech będzie.
Żeby grać w tę grę,
nie można zamykać knajp, w których Sonny je za darmo.
Więc idź i uczcij życie
ostatniego faceta, z którym pieprzyła się twoja dziewczyna.
- Spasiba. - Spoko.
- Mam u ciebie dług. - Okej.
- Yancy, uścisk. Dzięki. - Tak?
Grzecznie podziękuję za dotykanie twojej dłoni.
Okej.
Nadal dziękuję. Zdecydowanie.
Okej.
MAGNES NA CIPKI
Skoro Yancy mógł zaciągnąć swój stary tyłek do roboty,
Rosa musiała zrobić to samo.
Kogo dziś mamy?
Sześciolatek.
Rodzice urządzili grilla, upili się i zapomnieli, że był w basenie.
W głębi serca czuła, że te wakacje od codzienności muszą się skończyć.
Okej, dímelo. Co z tobą?
Po prostu... Chyba nie mogę dłużej wykonywać swojej pracy.
To ją rzuć.
Chcesz powiedzieć Mami, że rzucam pracę?
No co ty.
Ay, Mami jakoś to przeżyje.
Trzeba było zrobić to, co ja.
Jeśli jesteś kompletnym zjebem całe życie, niewiele po tobie oczekują.
To całkiem sprytne.
Prawda?
Spoko. Teraz ja mogę być złotym dzieckiem.
Słucham?
Myślisz, że możesz mi tak po prostu odebrać koronę?
Występuję w telewizji, suko.
Tata już o tym opowiada każdej napotkanej osobie.
Nawet nieznajomym.
Sama nie wiem.
Nie wiem, co robić.
Zadbaj o siebie.
Dobrze?
Możesz na mnie liczyć.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Kocham cię.
Słuchaj, zmiana tematu.
Potrzebuję pseudonimu artystycznego. „Pogodynka Mel” brzmi beznadziejnie.
Potrzebujesz czegoś oryginalnego.
Czegoś zajebistego. Ale też z klasą.
Może Miami Mel?
Czy ja jestem striptizerką?
Yancy nie był zaskoczony,
że te dwie godziny pracy były jak półtora tygodnia harówki.
Miał nadzieję, że pomoże mu drink.
- Wina? - Tak.
Wiesz, Bonnie, większość znanych mi przestępców seksualnych najpierw dzwoni.
Nie ci inteligentni.
- Wzięłam prysznic... - No jasne.
Zauważyłam szampon bez siarczanów, więc zakładam, że Rosa ma kręcone włosy.
Nie. To szampon, który sam kupiłem,
bo zapach mi się podobał i lubię czasem ładnie pachnąć.
Co ty tu robisz?
Wczoraj próbowałam rzucić się na pożarcie aligatorom.
Nie odpowiadasz na moje pytanie.
Andrew, jestem zmęczona uciekaniem.
Ciągle wracam do tego samego punktu, z jakimś nieciekawym ważniakiem,
któremu oddaję wszystko, by przez jakiś czas czuć się bezpieczna.
Jeśli mówisz o mnie, nie podoba mi się to.
Nieciekawy może i tak, ale nie uważam się za szczególnie ważnego.
Wiesz, że nie mówię o tobie.
Nigdy niczego ode mnie nie chciałeś.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Zjebałam z Codym.
Pamiętam tylko, że przy nim czułam się wyjątkowa.
Dlaczego zawsze muszę czuć się wyjątkowa?
Dobra, czeka cię opałowa gadka.
Kiedy byłem dzieckiem, mój tata mawiał:
„Jeśli nawalisz, najłatwiej jest kłamać,
uciekać, robić wszystko, co się da, żeby uniknąć odpowiedzialności.
Ale to się nie sprawdza,
bo to, co o sobie myślisz, zostanie z tobą na zawsze”.
Jedynym rozwiązaniem w tej sytuacji
jest wziąć odpowiedzialność za to, co zrobiłaś.
Nie znoszę tej gadki.
Ja też jej nie znosiłem, ale to działa.
Twoje włosy naprawdę ładnie pachną.
Dziękuję. Robię to dla siebie.
Żegnaj, Andrew.
Pewnie bardziej bym się wzruszył,
ale żegnasz się ze mną po raz piąty.
Do zobaczenia niebawem.
I oto zniknęła. Na razie.
Nie. Powiedziała, że ojciec obiecał jej tę ziemię
i nigdy by jej nikomu nie oddał.
Moja wnuczka nigdy by tego nie zrobiła.
Porozmawiaj z tą dziewczyną, Dreą. Wyjaśni ci, że...
Asia, dość.
Nie ma gorszego uczucia niż zwątpienie w kogoś, kogo kochasz.
Przypomniała sobie, jaka była dawniej Gracie.
Spróbuj się trochę przespać.
Herbata ci pomoże.
Dzwoń, gdybyś czegoś potrzebowała.
Chciała eliksir miłosny?
Skąd wiesz?
Większość młodych już w to nie wierzy,
ale jeśli przychodzą, to zawsze po eliksir miłosny.
Nie sprzedałam jej eliksiru.
Chciała po prostu z kimś porozmawiać.
Masz dobre serce.
Jeśli tak, to dzięki tobie.
Bonnie nie była jeszcze gotowa na odpowiedzialność,
więc poszła do magazynu, w którym trzymała książki.
Refleksje nadeszły przypadkiem.
ANGIELSKI ZAAWANSOWANY
Nie wiedziała, że agentka Russell zamontowała tam monitoring,
ale w końcu zauważyła kamerę.
Wiedziała, że czas odpowiedzieć za grzechy.
Tę przemowę wygłaszała w myślach tysiące razy.
Dobra, jestem tu.
Coś sobie uświadomiłam.
To był jej najwspanialszy występ.
Byłaby zrozpaczona, gdyby wiedziała, że nikt jej nie słyszy.
Okej.
Hej, Yancy. Tu Sonny, wysyłam ci adres.
Rusz tam dupę, jeśli lubisz dobre wieści.
SZERYF KEY WEST
Piękna miejscówka.
Kiedy mówiłeś, że spotkamy się z federalnymi w połowie drogi,
nie spodziewałem się takiej pompy i elegancji.
W mojej głowie ty jesteś pompą, a ty elegancją.
FBI zweryfikowało twoją sprawę.
To prawdziwa przyjemność. Twoja broń i odznaka.
- Gratulacje. - Dzięki, Sonny.
Któryś z was chce dołączyć do gratulacji?
- Nie. - To bolesne.
Pompo, byłeś moim ulubieńcem.
Dobra, to co robimy? Co dalej?
Czekamy.
Czekamy na co?
Okej. Musisz być ważna.
Ci faceci totalnie zesztywnieli. Widziałaś to?
Widziałaś, jak zacisnęli pośladki, kiedy wysiadłaś?
Pojadę już.
Ten też zaciska.
- Na razie, Sonny. - Dobra.
- Detektyw Yancy. Dyrektorka Rhodes. - Miło mi.
Podzielamy pańskie przekonanie, że Nick Stripling zabił Charlesa Phinneya
- i Israela O'Peele'a. - Świetny początek.
Lećmy dalej.
Badamy oszustwo ubezpieczeniowe
i chcielibyśmy odzyskać te środki.
Chcecie dorwać kasę. Rozumiem.
Sprawę komplikuje fakt, że nasi agenci
przedwcześnie uznali go za martwego.
Złe wieści, P i E. Ewidentnie odnosi się do was.
Detektywie, niestety nie dokonamy od razu ekstradycji Striplingów.
Poważnie?
Jeśli zwietrzą, że to badacie, natychmiast znikną.
To musi się wydarzyć od razu.
Nie dyskutuję z panem. Mówię panu, co robimy.
Robicie za mało.
Oni krzywdzą ludzi.
Proszę wracać na Florida Keys, detektywie Yancy.
A jeśli tego nie zrobię?
Wtedy będzie pan tylko „panem Yancym”.
Ja pierdolę.
Rzeczywistość uderzyła Yancy'ego jak tona cegieł.
Niektórym pogodzenie się z rzeczywistością zajęło nieco dłużej.
Mam książki o podróżach samochodem, wodę i przekąski na drogę.
Jedzie się stąd do Oklahomy ze 25 godzin, więc wybierajmy muzykę na zmianę.
To nie jest dziewczyński wypad. Jesteś aresztowana.
Jeśli się przymkniesz,
skuję ci ręce z przodu, a nie na plecach.
Czemu chciałaś dziś odwiedzić mamę?
Myślałaś o niej?
Zawsze.
Nie gniewam się na ciebie, Gracie.
Okej.
Ludzie zwykle tak mówią, kiedy się gniewają.
Wiem, że ukradłaś tę ziemię.
Twoja ścieżka nie była łatwa.
Wiele straciłaś.
Nie muszę słuchać o tym, co straciłam.
Dobrze wiem, co straciłam.
Pomogę ci to naprawić.
Porozmawiam z rodziną. Oddamy im ziemię.
Nie możemy.
Już za późno.
Nigdy nie jest za późno.
Ya-Ya, wierz mi, wszystko będzie dobrze.
Wkroczyłaś w sam środek własnej klątwy.
- To będzie najtrudniej cofnąć! - Ya-Ya! Dość! Przestań!
Myślisz, że naprawdę wierzę w te brednie?
Daj spokój.
Rysowanie w piasku, zabijanie kur, rzucanie klątw na ludzi?
Jebanych klątw? Serio?
Nie możemy czegoś dokonać, tylko tego pragnąc.
Zabieramy tylko głupim ludziom pieniądze i robimy za nie zakupy.
To wszystko.
To jeden wielki spektakl.
Chyba tak nie myślisz?
Myślę.
I wiesz co? Myślę, że w głębi serca ty też.
Mylisz się.
Nie mylę się.
Może wmawiasz sobie, że nie ma w tym nic złego,
jeśli to pomaga ludziom lepiej się poczuć, daje im nadzieję.
Tak?
Ale co to daje mnie?
Czemu mam poświęcać całe życie
na historyjki, które ludzie opowiadają sobie przy ognisku?
Mam tego dość.
Co z moją nadzieją?
- Albo miłością? - Ja cię kocham.
Kochasz mnie, kiedy robię to, co chcesz. A co z tym, czego ja chcę?
Wyniosę się z tej jebanej wyspy.
Wtedy też będziesz mnie kochała? Co?
Zawsze będę cię kochała.
Zawsze.
Ale zawiodłam cię.
Przykro mi, że w to nie wierzysz,
ale twoja magia jest prawdziwa. Zapamiętaj moje słowa:
jeśli teraz nie zejdziesz z tej drogi,
zapłacisz za to życiem.
Żegnaj, moje dziecko.
Nie wyobrażasz sobie, jak chujowy miałem dziś dzień.
Ja bardziej.
To chyba nie jest rywalizacja, ale...
Mój był zdecydowanie gorszy.
Chodź tu.
Niedola zdecydowanie lubi towarzystwo,
ale nie zawsze jest to coś złego.
W samotności... cóż, trudno wykrzesać z siebie optymizm.
Nadal jesteś cały nabzdyczony?
Zrobiłam już wszystko.
Przepraszam.
Nick wiedział jedno...
Chyba czas, żebyśmy zajęli się tobą.
Nierozsądnie byłoby zbyt długo pozostawać w niełasce jego żony.
- Serio? - O tak.
Chcę potem pizzę. Chcę pizzę.
Chcę potem pizzę.
Co ty robisz?
Nic.
Chcesz gdzieś wyjść?
Odeszła.
Możemy zostać w domu.
Ktoś to u mnie zostawił.
Doprowadza mnie do szału.
Jestem Jim.
Hej. Rosa.
Mocne wejście, tato.
Usiądź.
Ty nie.
Yancy nie lubił nawet gościć przyjaciół,
a tym bardziej nieproszonych gości. Ci byli najgorsi.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK