Byliśmy tak blisko.
Striplingowie popijają już pewnie daiquiri na Bahamach.
Jest dopiero 9.30.
Daiquiri raczej nie pija się na śniadanie.
- Nie mogą ich tam aresztować? - To nie takie proste.
Ekstradycję regulują przepisy.
Aplikacje, zgody, jedne biura dzwonią do innych biur,
a do tego dochodzi wiele innych procedur,
które ostatecznie pozwalają zrobić coś takiego.
Nie możesz tam po prostu pojechać.
- Nie wiesz, co? - Nie.
Ale tak to chyba wygląda.
Spójrzmy.
Nie mogę z tobą rozmawiać.
Wiem, ale stęskniłem się.
A poza tym Nick Stripling wciąż żyje.
Mam jego komórkę i wiem, gdzie jest.
Pomyślałem, że może wpadniemy i omówimy
- dalsze ruchy. - Ni chuja!
Dobra, świetny początek.
- Może podwójne ni chuja? - Drobnymi kroczkami do celu.
Wiem, że jestem trochę w kropce.
Jesteś podejrzany o morderstwo.
Może nawet jestem w dupie.
Słuchaj, Ro, jesteś dobry w te klocki.
Potrzebuję twojej pomocy.
Ro miał już zawsze żałować tego, co powiedział.
- Przyjedź. - Dzięki.
Możemy następnym razem od tego zacząć?
Nie rozłączaj się. Nie znoszę tego...
W obecnej sytuacji
Neville powinien był się raczej przyczaić,
ale miał przeczucie, że Smocza Królowa mu pomoże.
Jego przeczucia były równie beznadziejne, co Yancy'ego.
- Złaź! - Co kurwa?
Egg!
Mój ziomku. Przyjacielu. Bracie.
Nie jestem żadną z tych rzeczy.
Nie jesteś. Nie.
Widziałeś Neville'a?
Nie. Właśnie podrzuciłem szefa i jego panią.
A teraz tankuję samolot
i zabieram handlarzy narkotyków z powrotem do Stanów...
Na pewno docenią, że to rozpowiadasz.
Słuszna uwaga.
Hej... Masz chwilę?
Wydajesz się spragniony.
Masz ochotę na kawę? Albo moglibyśmy... Dobra.
Przełóżmy to na inną okazję.
Rany, przerażający typ.
MAŁPI BIZNES
Egg czuł narastającą frustrację.
Tę związaną z Neville'em i tę seksualną.
Był przekonany, że jednej z nich zdoła zaradzić.
PRZEKAZANIE PRAWA WŁASNOŚCI
Nie znalazłem go. Ale mocno krwawi.
Trafi do szpitala albo już po nim.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio ktoś uciekł, kiedy miałam język w jego ustach.
Straciłeś szansę.
Byłoby ci dobrze.
Możesz iść.
Dlaczego mężczyźni nigdy nie wiedzą, kiedy powinni wyjść?
Yancy wciąż cuchnął rozkopanym grobem,
więc musiał wziąć prysznic i się przebrać.
Wysiądę tutaj, w razie gdyby gliny były pod moim domem.
Jak w liceum.
Mój chłopak Keith wysadzał mnie przecznicę dalej,
żebym mogła się zakraść do domu.
Będę szczery, nie podoba mi się to.
Ty i Keith, późne powroty,
Bóg wie co jeszcze.
Szlabany istnieją przez facetów takich jak Keith.
Boże. Przez ciebie potrzebuję kawy.
Do niczego cię nie zmuszam. Nie jestem Keithem.
Widzimy się później u Rogelia.
Weź Keitha.
Gdy minęła początkowa ekscytacja,
Cody zatopił się w jednej z książek, których Yancy nigdy nie przeczytał.
Cholera, koleś dobrze pisze.
Tak.
Hej, wszystko w porządku?
Jestem zmęczona uciekaniem.
Wiesz co? To... Zresztą nieważne.
Nie lubię, kiedy ktoś nie kończy myśli.
To samolubne i aroganckie.
Tak... Przepraszam.
Nie wiem, może to głupie, ale pomyślałem, że mam teraz 27 lat
i pewnie już by cię nie ścigali,
gdybyśmy byli prawdziwą parą.
No nie wiem, Cody.
No tak, masz rację.
Bonnie zawsze postrzegała swoje życie jako serię problemów.
Ludzie wokół niej byli po prostu rozwiązaniami.
Kto wie...
może znalazła kolejne rozwiązanie?
Złaź.
- Co jest... - Poddaj się temu.
- Wyluzuj. Oddychaj. - Bonnie.
Spokojnie.
Andrew. Zejdziesz z niego?
Patrząc na sfałszowany akt własności...
DARCZYŃCA JAMES WENDELL DARUJE GRACIE SWAIN
...Gracie wiedziała, że to punkt bez powrotu.
Chciałaś porozmawiać?
Dzięki, że przyszłyście.
Ya-Ya, mamy gości.
Kiedy usłyszałam, że próbujesz sprzedać skrawek ziemi swojego męża na plaży,
uznałam, że musimy pogadać.
Jak widzisz, James dał mi to za moje usługi.
Powiedziałam mu, że to przyjmę, o ile zdołam mu pomóc.
Pomoc, której udzieliłaś mojej rodzinie, jest absolutnie bezcenna.
Jebać to. Mamo, dzwoń do prawnika.
Dziewczynko, ostatnio zbyłam twój brak szacunku milczeniem. Dość tego.
Jeszcze jeden nonsens, a pożałujesz.
Przepraszam za nią.
Nie szkodzi. Jest w żałobie.
Powiedz jej, że może na mnie liczyć.
Co to za kocie dźwięki?
Pokazałaś pazury. Byłaś gotowa do ataku.
Nikt nie może tak do ciebie mówić.
Poza tobą.
To kiedy pan Wendell przekazał ci ten hojny dar?
Tuż przed tym, jak dusza opuściła jego ciało. Wiedział, że koniec blisko.
Przejdziemy się, czy wolisz się jeszcze na kogoś rzucić?
Nikt dziś nie leci w chuja z Ya-Yą.
Możesz mu dać coś przeciwbólowego?
- Dzięki. - Nie.
- Żartujesz? - On próbował mnie zabić.
Nie dramatyzuj. Próbował cię wystraszyć.
Za to ty próbowałeś zabić mojego męża.
Co takiego we mnie jest, że mężczyźni sięgają po przemoc?
Nie wiem, ale wydaje mi się, że nie powinno cię to cieszyć.
Odnalazłem ją dzięki tej aferze z wózkiem golfowym.
Widziałem filmik w sieci.
Wybacz, stary, myślałem, że jesteś niebezpieczny.
Więc próbowałeś mnie chronić.
Dobra, słuchajcie, uwielbiam historie miłosne
i cieszę się waszym szczęściem, szalone dzieciaki.
Ale jesteś poszukiwana. Oboje jesteśmy. Nie możecie tu zostać.
Mam plan awaryjny.
Widzisz? Walczy o ciebie. Co to za plan?
Wynająłem nam pokój w motelu Motor Inn.
Tak.
Mistrzu, lekcja pierwsza: ona nie szlaja się po motelach.
Moglibyśmy spędzić parę nocy w twoim domku,
dopóki nie wymyślimy, co dalej?
Jasne.
Muszę jechać do Ro.
- Tak. - Zmyjcie się, nim wrócę.
Mały skurwiel.
Numer alarmowy. Słucham?
Chciałbym zgłosić, że widziałem poszukiwanego. Andrew Ya...
- Hej. - Fałszywy alarm.
Hej! Nie, nie! Co jest...
Mam nadzieję, że masz opcję „Znajdź telefon”.
Stary, właśnie dostałem numer jednej laski i go nie zabezpieczyłem.
Hej, przepraszam bardzo.
Wracaj do lasu czy gdzieś tam.
Ja pierdolę.
Czekając na Yancy'ego,
Ro nie mógł przestać myśleć o groźbach Sonny'ego.
Flaco, widziałeś spinkę Natalii?
Jaką spinkę?
Spinkę do włosów z jednorożcem. Jej ulubioną.
Nie może jej znaleźć i świruje.
Wszystko okej?
- A co? - Kiedy rozmyślasz,
strasznie marszczysz czoło.
Będziesz miał zmarszczki.
Ostrzegam, nie zamierzam się zestarzeć u boku faceta, który wygląda staro.
Za późno.
Wszystko w porządku.
Na pewno?
Przysięgam.
- Okej. Pa. - Okej.
Jeszcze nie jest otwarte.
Nawet dla mnie?
Hej.
Nie, nie.
Wyszłam dla ciebie z domu, ładnie się ubrałam.
To nie jest odpowiednie powitanie. Spróbuj jeszcze raz.
Witaj, królowo.
Tak lepiej.
Kto ci naszczał do piwa?
W szpitalu wciąż nie pojawiła się żadna ofiara postrzału.
Tak mi przykro.
Wyluzuj, wszystko się ułoży.
Mnie zwykle się układa.
Potrzebuję przysługi.
Chcę poznać twojego szefa.
Mam coś dla niego. Coś dobrego.
Dobrego dla ciebie czy dla nas obojga?
Jeszcze nie zdecydowałam.
Musimy sprawdzić, jak się zachowujesz.
Hej, stary. Nie uwierzysz, jakie miałem ostatnie dni.
Wszystko okej? Co się dzieje?
Przykro mi, stary.
Ro, coś ty zrobił?
Będzie dobrze. Niech system robi swoje. Nie zrobiłeś nic złego.
Znasz zasady. Zejdź i przyjmij odpowiednią pozycję.
Ręce.
Jak powiedział mój były przyjaciel: nic nie zrobiłem.
- Ma w kieszeni palec. - Nie jest mój.
Andrew Yancy, jesteś aresztowany za zabójstwo Israela O'Peele'a.
O cholera, jak miło jest to powiedzieć.
Twój nos wygląda fatalnie. Jak do tego doszło?
Zabierz go stąd.
Twój szeryf mówił, że to przygotowałeś.
Dobra decyzja, stary. Dziękuję.
Okej.
Masz prawo zachować milczenie.
Wszystko, co powiesz, może zostać użyte w sądzie przeciwko tobie.
Masz prawo do adwokata
i do jego obecności podczas przesłuchania.
Jeśli nie stać cię na prawnika, przysługuje ci obrońca z urzędu.
Masz prawo do...
Co to za notesy?
Przepraszam.
To po prostu... Nie przeglądaj tego.
Co to? Pamiętniki?
To są...
To taka... książka, którą piszę.
Jesteś pisarzem?
- Staram się. - O czym jest ta książka?
Cóż, jest... o tym.
O nas.
Bonnie nie chciała się zanadto spieszyć,
ale uznała, że jeśli wciąż jest dobry w łóżku, wezmą ślub pod koniec tygodnia.
Rodzina Yancych weszła w posiadanie domku nad rzeką St. Johns
wiele lat temu.
Był osobliwy,
co po florydzku oznaczało, że nie ma tam klimatyzacji, za to jest cała masa owadów.
Ale były też pozytywy: Bonnie była przekonana,
że policja stanu Oklahoma nie ma pojęcia
o istnieniu tego zapomnianego przez Boga miejsca.
Okej.
Nikt nie będzie nam tu przeszkadzał.
Też tak myślałem.
Wybacz, Andrew mówił, że domek będzie pusty.
To typowe dla mojego syna.
Co u niego?
Nieźle się prezentuje w tym mundurze.
Sztangi czy hantle?
Zdradź mi swoją tajemnicę.
Ani Tilly, ani jej ukochane marchewki
nie mogły sprawić, by Eve zapomniała, że Yancy wciąż żyje.
Wiedziała, kogo za to winić.
- Mogę dołączyć? - Nie możesz.
A gdybym ci powiedział, że Yancy'ego właśnie oskarżono o zabójstwo?
Florydzkie Zbrodnie. Patrz.
Jeszcze nie przeczytałaś? To jeden krótki akapit.
Spierdalaj i daj mi skończyć.
Dobra, możesz wejść do jacuzzi.
Ja pierdolę, kochanie.
Nie moglibyśmy tego lepiej zaplanować.
Oby podtrzymali zarzuty.
Zastanawiam się, czy nie wysłać Caitlin do Yancy'ego,
żeby podrzuciła tam komórkę czy coś takiego.
Wiem, powiesz, że to spierdoli,
ale to dobra dziewczyna.
To taka świetna dziewczyna.
Rozmawiajmy o niej dalej, zamiast robić to.
Stary, zaraz będziemy się pieprzyć.
Mam propozycję od Smoczej Królowej.
Kim jest, kurwa, Smocza Królowa?
Sprawdzałem
i nie ma śladów po prywatnym samolocie odlatującym stamtąd o tej porze.
Widziałem go na własne oczy, Monte.
On żyje. Twierdzisz, że nic nie znaleźli?
Znaleźli rozkładający się palec w twojej kieszeni.
To tylko na szczęście. Taki mój fetysz.
To palec Nicka.
Wykopaliśmy go, żeby uruchomić jego telefon.
- Sprawdzili jego komórkę? - Nie ma komórki wśród dowodów.
Jebany Mendez. Wiesz, że go zabrał.
- Hej. - Hej?
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Wiedziałem, że mu powiesz, a wtedy by się nie zjawił.
No dobrze, panowie.
Doceniam te czyste, surowe emocje w waszym ojczystym języku.
Ale chętnie wziąłbym w tym udział.
- Co ty wyprawiasz? Znasz go. - To znaczy?
Nie wydaje ci się możliwe, że poszedł przesłuchać tego gnojka lekarza
i facet wyjął broń, a Yancy musiał go zastrzelić.
- Tak było? - Nie.
Widzisz?
Przepraszam.
A tak poza tym nigdy nie byłeś tak mało seksowny jak teraz.
Też tego nie czuję.
Co za bzdury. Jadę tam.
Nie, nie. Nie rób tego.
Mogłabyś stracić pracę.
Mogę wam pomóc.
Serio? Jesteś świadkiem?
Widziałaś żywego Nicka Striplinga?
Nie, ale widziałam samolot.
Tobie też nikt nie uwierzy. Bez dowodów ten samolot nie istnieje.
Wiem, że kazałeś mi to zostawić i postawiłem cię w trudnej sytuacji,
ale to nie jest miłe uczucie, Ro.
Myślisz, że mnie jest miło?
Przykro mi, nie chciałbym cię zranić.
Ty będziesz w więzieniu emocjonalnym, a ja w prawdziwym.
Evan Shook nie był zbyt głębokim myślicielem,
ale wmówił sobie, że jeśli zdoła znaleźć swój telefon,
odzyska też dawne szczęście.
Dzień dobry.
Piękna odznaka.
Cieszę się, że złapaliście tę gnidę, Yancy'ego.
Oby go zadźgali w pace.
Szukam atrakcyjnej białej kobiety w średnim wieku.
To jest nas dwoje, siostro.
Po pierwsze nie nazywaj mnie siostrą.
- Ty nie masz prawa. - Okej.
Po drugie widzę stąd twoją obrączkę, więc to obleśne.
Sokoli wzrok, co?
Przykro mi, pani... funkcjonariuszko. Widziałem tu jedną kobietę,
ale wyjechała z facetem, z którym tu była.
Nie wiem dokąd.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Po raz pierwszy widzę twój dom w świetle dziennym.
To naprawdę pojebane, stary.
Dziękuję.
To nie był komplement.
Minusy bycia agentem federalnym?
Nie możesz nawet spokojnie powęszyć w domu podejrzanego o zabójstwo.
Albo możesz uznać, że to jebiesz.
PARK STANOWY BLUE SPRINGS
Zrobię to. Wskoczę do wody.
Dokładnie tego potrzebowała Bonnie.
Próbowała to wszystko chłonąć.
To było prostsze, niż sądziła.
Śruba!
To nie była śruba, ale Cody lubił tak krzyczeć, ilekroć chodził popływać.
UWAGA STREFA MANATÓW
Manaty? Takie jak ten, który kazał ci ogarnąć życie?
Andrew powinien trzymać gębę na kłódkę.
Zawsze opowiadał o tym, jak kochacie to miejsce.
Tak.
Stworzenie tego miejsca trwało 33 miliony lat.
Zaczęło się od maleńkiej szczeliny w wapieniu,
która pozwoliła podziemnej rzece zasilić potężne źródło.
O rany.
Jeśli to nie magia, to nie wiem, co nią jest.
Geologia.
Już rozumiem, dlaczego tak dobrze się dogadywaliście.
Koniecznie wskocz. Jest taka czysta.
Krystalicznie czysta.
Takie miejsca są jak lustra, w których przegląda się nasza dusza...
Pokazują nam, co jest realne.
To jak branie grzybów.
Trochę tak.
Andrew miał co do ciebie rację. Niezły z ciebie żartowniś.
Bywałem określany dużo gorzej.
Śruba!
W jednej chwili cały sceptycyzm Bonnie wyparował.
To zdecydowanie była magiczna chwila.
Odebrała wiadomość w postaci mrugnięcia.
Co do Cody'ego, pozostawało jej iść za głosem serca.
No proszę, nasz mały Egg organizuje spotkania i działa.
Wybacz. Wiem, że masz dla nas świetną okazję.
Należy do niej część linii brzegowej,
- którą... - Mogę mówić za siebie.
Chyba nie ustalili, które z nich nosi dziś spodnie.
W naszym domu preferujemy wersję pół na pół.
Prawda?
Praca zespołowa czyni cuda.
Nie spieszcie się.
Oszołom nas.
To ziemia Wendella. Przed śmiercią
James Wendell przekazał mi ją w ramach zapłaty za moje usługi.
Jakie usługi?
Pomogłam mu umrzeć.
Wiem, że złożyliście pani Wendell propozycję.
Teraz złóżcie tę propozycję mnie.
To piękna ziemia.
Świetnie.
Skoro już omówiliśmy tę niezwykłą szansę, koniec interesów.
- Przynieś nam drinki. - Robi się.
Ty je zrobisz. Chodźmy.
Dzięki, chłopaki.
To nasze chłopaki. Są tacy słodcy.
Co?
Nie wydaje mi się, żeby u was to rzeczywiście było pół na pół.
Serio? To może 60-40?
- Nie. - Skoro tak twierdzisz.
Nieduża klatka jak na psa twoich rozmiarów.
Niech zgadnę. Byłbyś tu 20 minut temu,
ale chciałeś wymyślić coś dowcipnego
na powitanie.
Misja zakończona sukcesem.
Nie, serio, świetny tekst.
- Mów dalej. - Okej.
Wiesz, jak bardzo masz przejebane?
Naprawdę mi to przypniecie?
- Tak. - Za co?
Za to, że kilkaset razy wyrywałem ci skrzynkę na listy?
Rzekomo.
Co my robimy, stary?
Kłóciłeś się z kimś kiedyś tak długo,
że nawet nie pamiętasz, od czego się zaczęło?
Pamiętam, od czego się zaczęło.
Wmówiłeś wszystkim, że jestem brudnym gliną.
Jesteś brudnym gliną.
Tak, ale nikt o tym nie wiedział.
Mam wrażenie, że każdy, kto by cię poznał, od razu by się zorientował.
Może nie byłby pewny,
ale zdecydowanie by to poczuł. O tutaj.
Jesteś straszną gnidą.
- Jestem gnidą. Ty jesteś gnidą. - Tak.
Kogo to obchodzi? Liczy się to:
Nick Stripling żyje i zabił Israela O'Peele'a oraz Charlesa Phinneya.
Wiem, że zabrałeś jego komórkę.
Wypuść mnie stąd i razem znajdziemy tego typa.
Możesz przypisać sobie zasługi, zgrywać bohatera,
pewnie dostaniesz za to awans.
Nie przedkładaj nienawiści do mnie ponad słuszne postępowanie.
Wybacz, mówiłeś coś?
Nie słuchałem.
Słuchałeś.
Tak, słuchałeś i o tym wiesz.
Zdecydowanie słuchałeś.
Twoja ziemia jest świetna.
I na pewno warta 700 kawałków, których żądasz,
ale akurat inwestuję w budowę, więc...
...nie mam dostępu do takich pieniędzy.
Kochanie, to idealne miejsce na mój butik.
A może zamiast je kupować,
podzielimy się z nią zyskami?
Chcesz dać jej pięćdziesiąt kawałków za akt własności,
a potem trzy procent dochodów z pierwszego roku? Nie.
Zarobiłaby z pięć razy więcej niż to, ile warta jest jej ziemia.
- Bylibyśmy frajerami. - Dla mnie, kochanie.
Dobra. Dla ciebie wszystko.
Co ty na to?
To gówno zwykle działa?
Co ty wyprawiasz?
Nikt z tobą nie rozmawia.
Te bzdury działają na durnych turystów, którzy tu przyjeżdżają?
W sumie tak.
- Tak, zwykle to łykają. - Czułam, że...
Nie czułeś, że jesteśmy przekonujący...
- Owszem. - ...byłam taka wkręcona.
Egg, zostaw nas.
Dokąd się wybierasz? Pracujesz dla mnie.
Boi się mnie bardziej niż was.
Wiecie, kim jestem?
Jakąś czarownicą czy innym chłamem.
Tak, uwielbiam twój klimat. Cały ten styl i tę czapkę...
To jakiś turban? A do tego ta biżuteria i cały...
Czujecie to?
Ten ciężar w klatkach piersiowych?
Wrażenie, że popełniliście poważny błąd.
Nie zapomnijcie tego uczucia.
Uznajcie to za ostrzeżenie.
Obserwowałam was.
Byliście pracowitymi pszczółkami.
Budowaliście, kradliście. Bardzo zapracowani.
Działacie na mojej wyspie, bo na to pozwalam.
Ale to się może błyskawicznie skończyć.
Kiedy jutro wstanie słońce,
może kupicie ode mnie tę ziemię. A może nie. To zależy od was.
Tak jak to wy, Amerykanie, lubicie mówić...
„To nic osobistego. To tylko interesy”.
Ale pamiętajcie:
Brak szacunku zawsze jest...
osobisty.
Więc przed naszą kolejną rozmową popytajcie w koło
i dowiedzcie się, co dzieje się z ludźmi, którzy robią mnie w chuja.
Ja pierdolę.
Co się, kurwa, stało?
Skąd wiedzieli, że Yancy tam będzie?
Rosa. To słabe miejsce na rozmowy o naszym przyjacielu.
Daj spokój. Szeryf Bobo?
Rozmawiałam z nim przez telefon, nie zna hiszpańskiego.
Szeryfie. Mówi się,
że ma pan małego fiuta.
Monte mówił,
że nie ma śladów po ich wylocie z lotniska.
Musimy włamać się do tego hangaru
i znaleźć listę pasażerów albo inne dowody na to, że tam byli.
Lepiej się w to nie mieszajmy.
Poważnie?
On potrzebuje pomocy.
Hej,
jesteś tą koronerką z Miami?
- Tak. - Telefon nie oddaje ci sprawiedliwości.
Obrzydliwe.
Wiem, że Yancy utrudniał nam obojgu życie,
ale pozbyliśmy się go już na stałe. Dzięki temu tu.
Zarzucił wędkę. A Yancy połknął haczyk.
Nie wiedziałam o tym.
Wiem,
że jest przejebane,
ale muszę myśleć o mężu, dzieciach
i kredycie.
Jasne, rozumiem.
Po prostu się zdziwiłam.
Jesteś jebanym kutasem.
Walić ją.
Zrobiłeś dokładnie to, co ja bym zrobił.
To była niewątpliwie
najgorsza rzecz, jaką kiedykolwiek usłyszał Ro.
Bonnie zawsze należała do tych osób, które mawiają:
„Wiek to tylko liczba”.
Ale zaczynała się zastanawiać,
czy nie pora rozważyć, dokąd zmierza jej życie
i z kim je spędzi.
Hej.
O rany.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Przyda mi się „o rany” od czasu do czasu.
Pracowałem nad książką.
Tak.
Koniecznie to w niej opisz.
Pachniesz rzeką.
W dobrym sensie?
Nie. Weź prysznic.
Tak jest. Jak sobie życzysz.
Bonnie nie mogła się powstrzymać. Kto by tego nie zrobił?
Kiedy zapisałem się na zaawansowany angielski,
myślałem, że się czegoś nauczę.
Nie sądziłem, że ktoś skradnie mi serce.
Była jak anioł.
Pani Chase, jeszcze seksowniejsza niż w liceum.
Miała biały, mocno rozpięty top, co było całkiem fajne.
Więcej piegów, niż pamiętałem, ale kogo to obchodzi?
Dziś pływaliśmy z ojcem jej byłego chłopaka.
To było dość dziwne, ale on wydaje się spoko.
Nie wpierdalał się ani nic.
Dość szybko poczuła ucisk w żołądku.
Nie chodziło o opisy purpurowych wzwodów, które rozcięłyby diament,
ani pośladków, na których można by postawić piwo.
Chodziło o to, że tę rzekomą książkę napisało dziecko.
Rosa nigdy nie włamywała się nigdzie bez Yancy'ego,
ale nadszedł czas.
Halo?
Dziękuję, Candy.
Po drodze stało się coś zabawnego.
Zasnąłem tuż przed lądowaniem i nikt nie zauważył.
Przysięgam, obudziłem się, kiedy koła uderzyły w podłoże.
Co wy na to, urzędnicy?
Musicie od razu brać się do roboty, czy może napijecie się piwa?
Quieres una cerveza?
Okej, innym razem.
Nic nie słyszałem...
Enrique, mówię to jako przyjaciel,
ale może bierzesz za dużo własnych...
Mów dalej, a cię zajebię.
O rany. To było trochę zbyt agresywne.
Okej... Natalia jest po kąpieli. Zabrać ją na górę?
- Kochanie, gotowa do snu? - Daj spokój, tatku.
Tatuś nigdy nie każe mi iść spać tak wcześnie.
Gdzie on jest?
Jest w Miami. Pomaga wujkowi Yancy'emu.
Idź umyj zęby.
Dziękuję, Paulo. Możesz wracać do domu.
Dobrze.
Ro lubił zwykle kłaść Benita do łóżka,
ale tego wieczoru przypomniało mu to o czymś, do czego nie chciał wracać.
Dobra, gotowi?
- Tak. - Do rzeczy.
To jest coś super. To taki podręczny zestaw narzędzi.
- Jest tam masa rzeczy. - Nóż?
Nóż to jedno z narzędzi, ale jest tam też otwieracz do puszek...
Kiedy oni będą otwierali puszki?
- Wezmę je. Dziękuję. - Serio?
Przeczuwałem, że może do tego dojść, ale mamy więcej fantów.
Dla kogo to jest? Niech no ja sobie przypomnę.
Rany, spójrz tylko, spinka do włosów z jednorożcem.
Wiem, że uwielbiasz jednorożce.
- Założę ją. - Dawaj. Będziesz świetnie wyglądać.
A co my tu mamy dla naszego starego marynarza?
Dawaj, śmiało, rozedrzyj. No proszę.
- Żółw? - Tak.
Twój tata mówił mi, że nie lubisz czerwonych świateł w nocy.
Wiesz, że one są dla tych maluchów?
Rodzą się w piasku,
ale kiedy są już większe i mogą pełzać,
podążają za światłem księżyca prosto do wody, gdzie są bezpieczne.
Ale kiedy widzą latarnię z białym światłem,
mogą się pomylić i myślą, że to Księżyc.
Idą za tym światłem do miasta,
a tam może je rozjechać ciężarówka albo samochód.
Zabijają je rozmaite pojazdy.
Stary.
Skąd wiedzą, że mają iść za światłem Księżyca?
To ich światło przewodnie. Każdy jakieś ma.
A ty?
Sam nie wiem.
Zazwyczaj idę po prostu za tym facetem.
I zwykle prowadzi mnie we właściwym kierunku.
Dobra, idź pobaw się tym żółwiem.
- Jaki masz problem z kieszonkowym nożem? - To nóż.
Kurwa.
- Co? - Nic. Wszystko dobrze.
No i co, masz déjà vu?
Chyba widziałam tu butelkę Silver Oak z 2009 roku.
Zaczekaj tu, pójdę po nie.
To jakieś wino?
Tak, to wino.
Zajebiście romantyczne.
Świerszcze nie cykały na tyle głośno,
by zagłuszyć sumienie Bonnie.
Na szczęście umiała pogrzebać poczucie winy na tyle głęboko,
by o nim zapomnieć, ale potrzebowała chwili samotności.
W porządku?
Naprawdę wyniszczyłam Cody'ego, prawda?
Gdy tylko ten chłopak przestąpił próg, wiedziałem, że coś jest nie tak.
Poznałaś mojego syna,
więc wiesz, że znam się na dorosłych mężczyznach z problemami.
Założę się, że kiedyś świetnie się bawiłaś z młodym Codym.
To na pewno było ekscytujące.
A moje życie nigdy nie było ekscytujące.
Ale potem wyjechałaś i o tym zapomniałaś, a on tego nie zrobił.
Ten idiota myślał, że wciąż jest zakochany.
To moja wina.
Kiedy pływałam,
zobaczyłam twojego manata.
Miałam wrażenie, że mówi mi, żebym poszła na całość z Codym.
To chyba był inny manat.
Wiesz, co zawsze mówię Andrew, kiedy jest w opałach?
Nazywa to opałową gadką.
Nie teraz.
Jasne.
Nie tylko Bonnie
czuła się uwięziona za sprawą kiepskich decyzji, które podjęła.
To chyba jakieś żarty.
Ten główny, co?
Cieszę się, że trafiłem na was.
Pewnie słyszeliście o mnie
świetne rzeczy na Florida Keys.
Wiem, że wy dwaj, zjeby, lubicie lecieć ze sobą w chuja.
Wcale tak nie jest.
Pan Yancy jest zamieszany w morderstwo i mamy świadka.
Mój klient nikogo nie zabił.
Świetnie. Dobra robota.
Jasne. Zrobił to Stripling, który, tak się składa, też nie żyje.
Znaleźliśmy palec Striplinga w kieszeni Yancy'ego.
Chodzenie z palcem w kieszeni to nagle taka zbrodnia?
To długa historia.
Która nie obejmuje morderstwa.
Właściwie obejmuje, ale to nie ja je popełniłem.
Strzał z bliska w głowę. Sąsiadka usłyszała strzał.
Po kilku sekundach zobaczyła, jak Yancy wychodzi z mieszkania.
Pojechałem pogadać z O'Peele'em, ale kiedy tam dotarłem, już nie żył.
Więc przyznajesz, że znałeś ofiarę
i byłeś w jego mieszkaniu w dniu zabójstwa?
Jak nam idzie?
Andrew jest ewidentnie wrabiany przez kogoś, kto żywi do niego urazę.
Urazę? Nie miałem kontaktu z Yancym od lat.
Nieprawda. Rozwalam mu skrzynkę na listy,
ilekroć jestem w okolicy,
a ostatnio złamałem mu nos prosto z worka na zwłoki. Jak piłkarz.
Bum. Walnąłem i go złamałem.
To dość bliski kontakt i to całkiem świeży.
Na podstawie tych dowodów
musimy zalecić prokuraturze wniesienie oskarżenia.
Musicie? W sumie niczego nie musicie.
To Ameryka. Może zagłosujemy?
Nie popieram tego.
No to w kontakcie.
Macie mój numer.
Mam sporo czasu. Macie media społecznościowe?
Po godzinie słuchania, jak Claspers mówi
i absolutnie nikt mu nie odpowiada,
Rosa wreszcie wypuściła powietrze i wróciła do poszukiwań.
O Boże. Nic ci nie jest?
Znam cię.
Śmietanka, dwa cukry.
Mów szczerze. Na ile mam przejebane w skali od jednego do dziesięciu?
Na milion.
Nie wystarczyło „dziesięć”?
Myślisz, że nie rozumiem, że dziesięć to źle?
- Masz przejebane. - O Boże.
Dobra.
Wybaczcie.
Co do jurysdykcji,
wiemy, że może istnieć związek z zabójstwem Phinneya w Key West,
ale ze względu na O'Peele'a,
pozwolimy funkcjonariuszowi Mendezowi zatrzymać pańskiego klienta w Miami.
- W porządku? - Czas znów głosować.
Nie, mnie to nie pasuje. Możesz to jakoś powstrzymać?
Co tu robią moje dzieci?
Cześć, tatusiu.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Właśnie rozmawiałem z panią Blank, główną świadkinią w tej sprawie.
Do kurwy nędzy. Już to przerabialiśmy.
Widziała go tam
- tuż po tym, jak usłyszała strzały. - Tak.
Tak zeznała. Wiecie, co jeszcze mówiła?
Mam tylko winogronowe, żadnego mango.
Benito poprosił ją o przekąskę.
Dziękuję.
Ale potem zapewniłem, że może mi wszystko opowiedzieć.
Ponoć mówiła detektywowi Mendezowi, że przed zabójstwem
widziała innego mężczyznę, który kręcił się w mieszkaniu O'Peele'a.
Zapamiętała go, bo miał tylko jedną rękę.
Tak jak ten facet w Ściganym.
Dodała, że pewnie tego nie oglądałem, bo nie ma tam Meksykanów.
Zaznaczyłem, że nie jestem Meksykaninem, tylko Portorykańczykiem.
Tak, jest cholerną rasistką.
A potem powiedziała, że detektyw Mendez
kazał jej pominąć tę część zeznania.
Bo inaczej prawdziwy zabójca, pan Yancy, wyjdzie na wolność.
Nie jestem prawnikiem, ale to chyba korzystne dla mojej sprawy. Nie?
Cholera.
Mówiłem. Brudny jak skarpetka na autostradzie.
Ten pajac miał nie zostać detektywem.
- To było trzy lata temu. Zapomniałem. - Zapomniałeś.
To jakieś bzdury. Ci dwaj są małżeństwem,
a ci dwaj są przyjaciółmi.
- My też się przyjaźnimy. - Tak.
Sally, myślisz, że to jedyne dowody, jakie mam?
Mam na jebanym biurku całą teczkę.
- Kurwa, to po nią idź. - Też ją chętnie zobaczę.
Wiecie co? Mnie ta teczka jest obojętna.
Zabrałeś nasze dzieci na przesłuchanie a potem je tu przywiozłeś?
Paula wróciła już do domu.
Pojawiłeś się w odpowiednim momencie, Ro.
Dziękuję.
Tylko kiwnięcie głową, zero uśmiechu?
Rany, facet nie potrafi okazać radości.
Johnna Russell, Stanowe Biuro Śledcze w Oklahomie.
Szukam Plover Chase.
Nie znam nikogo takiego.
Bonnie.
A, tak, jest w ogrodzie.
- Mamy problem. Mendez zniknął. - Cholera.
Źli zawsze uciekają. Ale nie miejcie do siebie żalu. Kto mógł to przewidzieć?
Yancy miał rację.
Kiedy nawalisz, zawsze łatwiej się ulotnić,
niż zmierzyć się z konsekwencjami.
Natomiast Bonnie czuła, że nadszedł czas, by przestać uciekać.
Ale jeszcze nie dziś.
Minęłyście się.
Chciałbym też zgłosić kradzież motorówki.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK