Z jakiegoś powodu Nick nie mógł przestać myśleć
o początkach małżeństwa z Eve i o swoich ówczesnych marzeniach.
Może jeszcze kilkoro dzieci? Albo nawet motorówka?
Na pewno nie wyobrażał sobie,
że będzie ciągnął dwumetrowego faceta po najdłuższej przystani w Big Pine Key,
i to jedną ręką.
Mówią, że za drugim razem łatwiej odebrać życie niż za pierwszym,
za trzecim łatwiej niż za drugim i tak dalej.
Łapiecie.
Kiedy pozorował wypadek,
odtwarzając klasyczny los pijanego Florydczyka,
który postanowił powędkować nocą...
...Nick był pewien jednego: jego sumienie powoli cichło.
Powiem to.
Cieszę się, że skurwiel nie żyje.
Jestem z ciebie taka dumna.
Zrobię kawę.
Nie, nie.
To ja zrobię kawę.
Dziś ja się tobą opiekuję.
To był drobny gest, ale Nick był jej wdzięczny.
Potrzebował tego bardziej niż kiedykolwiek.
Kochanie, weźmiesz Tilly na siusiu?
- Tak. - I skończysz nas pakować?
I napisz do Claspersa, wyruszamy rano.
Przypomnij mu, że jest pilotem.
To nie kumpel, więc niech przestanie mnie zagadywać.
Się robi.
Czas spierdalać z Florydy, kochanie!
Widziałaś mój telefon?
Może niechcący go spakowałeś.
O cholera.
Evan Shook utopił w tym domu tyle kasy,
że miał biegunkę przez cały tydzień.
- No dobra. - Ale wciąż w siebie wierzył.
Jesteś prawdziwą maszyną.
Energia wielkiego kutasa.
Są moi chłopcy.
Scottie i pan Dan.
Zapraszam.
- Witajcie. Enchanté. - Bosko wygląda.
Zapraszam.
Po drodze mijaliśmy miasteczko.
- Zajebiście rozkoszne. - Ekstra.
To miejsce zmiecie was z nóg.
- Dobra. - Zobaczmy.
Witajcie w domu.
Och, Evan!
Dzięki.
Jak widzicie, to dom dla króla życia.
Yancy nieszczególnie się wyspał,
ale kiedy w nocy wyczołgał się z wody, postawił na bezpieczeństwo kosztem wygody.
...z deszczownicą.
Widać wodę z każdego pokoju w tym domu.
No nie.
- W wodzie. - Co jest w wodzie?
Ameby pożerające mózgi.
Kurwa.
Wchodzą przez nos albo ucho,
przez dowolny otwór.
Dostają się do środka
i lubią zaszaleć.
Halucynacje, omdlenia
i tego typu rzeczy.
Nie wiem, jak się tu znalazłem.
- Gdzie twoje spodnie? - Kolejna zagadka.
Przyszedłem tu z koktajlu.
Byliście na tym przyjęciu?
Było super.
Miło cię poznać, Spartakusie.
Świetnie wyglądacie.
Piękny dzień. Kogo najpierw uścisnąć?
Zaprzyjaźnimy się?
Tak.
Mam nadzieję, że się wprowadzicie.
- Jest mokry. - Codziennie bym się tak poprzytulał.
Przepraszam za pot i krew.
Świetnie pachniesz. Naturalnie.
Uwielbiam wszystko, co robicie.
- Dzięki. - Miłej zabawy.
Cudowna chata.
Mam klucz, będę wpadał.
Dowcipniś.
Dajcie mi sekundkę.
Okej?
- Co jest, kurwa? - Nie wiem.
Hej!
Słuchaj, amigo.
To koniec tej twojej gierki.
Jakiej gierki? Wygrywam?
Zapytam swoich prawników.
Biorąc pod uwagę, że złamałeś wszystkie prawa budowlane,
wątpię, żebyś do kogoś dzwonił.
Zrobimy tak.
Widzisz tamtego węża?
Jeśli zobaczę jeszcze jedno zwierzę zabite na twoim placu budowy,
jakkolwiek do tego doszło, zrobię ci to samo.
Grozisz mi, stary?
Tak, stary. Grożę.
Jeśli to nie było jasne, to tylko i wyłącznie moja wina.
Co jest...
- Hej, panowie. - Odezwiemy się.
Słyszysz dzwonek?
Nick dzwonił do siebie z telefonu Eve,
ale nie miał szczęścia.
- Kurwa. - Przynajmniej on.
Bosko, co?
To oczywiście...
Nie mogę go znaleźć.
Gdzie go ostatnio miałeś?
4 NIEODEBRANE POŁĄCZENIA EVE
Ja pierdolę.
No dobra.
MAŁPI BIZNES
Cudowny dzień.
Dziwne słowa z ust kogoś, kogo prawie zamordowano.
Nie zgadzam się. To chyba częste uczucie
u ludzi, którzy niedawno byli bliscy śmierci.
Może choć przez chwilę się ucieszysz?
Nick Stripling żyje i mamy jego komórkę.
Sprawa jest zamknięta albo otwarta.
Zdecydujcie się. Dużo się dzieje.
- Patrz na światło. - Chętnie.
Od tego światła Yancy'emu zachciało się wymiotować.
- Wstrząśnienie mózgu. - Jest okej.
- Chyba nie przyjechałeś autem? - Raczej nie. Słuchaj.
Musimy złamać hasło do telefonu Nicka.
Jak chcesz to zrobić?
Próbowałem już adresu, imienia córki,
próbowałem jego urodzin. I moich.
Szukam pomysłów. Nie spieszy nam się.
Chyba mnie zablokowało na 45 minut.
Pamiętam ten stół.
Już sobie przypominam.
Obcowaliśmy ze sobą na tym stole.
- Tak. - Miejsce pełne zapachów,
odkryć i bliskości.
Magiczny czas, który zbyt szybko się skończył.
Jest tu gdzieś łazienka?
Wychodzisz i po lewej.
Dziękuję.
Trochę optymizmu. Dobrze nam idzie.
Rosa chciała czuć podekscytowanie, ale zawsze była ostrożna.
Zastanawiała się, czy zabawa w detektywów jest rozsądna.
Dr Campesino.
Detektyw Mendez.
W czym mogę pomóc?
Zobaczymy. Gdzie pani chłopak?
Nie mam chłopaka.
Podobno rozpytywała pani o Yancy'ego.
I co z tego? Ledwo go znam.
Jeśli mu pomożesz, będziesz miała przejebane.
Ta gnida jest poszukiwana za zabójstwo.
Słucham?
Zastrzelił lekarza.
Świadkini widziała go na miejscu zbrodni.
Muszę wracać do pracy.
Złotko, Yancy pójdzie na dno.
Nie chcę, żeby pociągnął cię za sobą.
Nie będzie się zbyt długo ukrywał.
Wygląda jak Wielki Ptak i nie może się zamknąć.
Me entiendes?
Okej.
Gość rodem z Król i ja ma czelność po mnie jechać?
Wielki Ptak jest wysoki, miły, ma świetne nogi.
Jest lojalny wobec Snuffleupagusa.
Skup się. Policja cię szuka, a jesteś na posterunku.
Jak cię stąd wydostaniemy?
Wracaj na Ulicę Sezamkową. Spójrz.
- Szukają cię... - Poobijany, ale fajny.
Toksyczny typ pełen negatywnych emocji. A ty na to reagujesz.
Egg miał rozciętą i obolałą wargę,
ale myślał tylko o jednym.
Widzieliście Neville'a?
Nie.
- Przekazać mu, że go szukasz? - On wie.
Na korzyść Egga działały dwie rzeczy.
To była mała wyspa i nie żyło na niej zbyt wiele małp.
Ty i ta małpa mnie wykończycie, Ya-Ya.
Szukam twojego kumpla Neville'a.
Szkoda. Myślałam, że przyszedłeś do mnie.
Najpierw praca, potem przyjemność.
Nie widziałam młodego Neville'a.
To on ci pokiereszował twarz?
Szkoda. Taka ładna twarz.
To jego małpa?
To teraz jej małpa.
Uspokójcie się.
A to jego łódź.
Gdzie on jest?
Nie widzisz go tutaj, prawda?
Gdybyś go widziała, zadzwoń do mnie.
Czemu miałabym to zrobić?
To on mi płaci, a nie ty.
Dla ciebie zawsze liczą się tylko pieniądze, Gracie.
Nie żałuję, że o nas dbam.
Świat jest wielki i ciekawy, Ya-Ya.
Wspaniale byłoby kupić kiedyś bilet na samolot.
Naprawdę gdzieś polecieć.
Moja historia nie kończy się na tej wyspie.
Nie może.
Nie robimy tego dla pieniędzy.
Robimy to, bo nas wybrano.
Wiem.
Dobrze. A teraz pomóż mi zwodować tę łódź.
Neville'owi przyda się pomoc.
Gracie nie wiedziała,
w czym wypchnięcie do morza tej rozklekotanej łodzi miało pomóc,
ale wiedziała jedno.
Dla dobra babci musiała uważać z mówieniem o tym,
jak bardzo marzy, by odpłynąć na tej łódce.
Ten pomysł wydawał się Rosie dobry, ale szybko pożałowała.
Stary, serio?
- Halo? - Co jest?
- Wystawili za tobą list gończy. - To pomyłka.
Przestań.
Nie mogę gadać.
Od kiedy, kurwa, nie gadasz?
Halo?
Wszystko okej?
Słodko, że się martwisz.
To cudowne. Buziaki.
Jebaniec.
Campesino.
Przytrzymaj windę.
Campesino.
Przytrzymaj windę.
Próbowałam.
Spoko.
Co to za sztywniak?
Jakiś idiota na motorze.
Stracił twarz. Chcesz zobaczyć?
Niekoniecznie, ale dzięki.
Campesino, jeszcze jedno.
Jak to możliwe, że...
taka ładna kobieta w ogóle zadaje się z Yancym?
Jeśli kręcą cię gliny, masz lepsze opcje.
Rosie zdarzało się już flirtować z palantami,
żeby wyjść z trudnych sytuacji. Ale nie dzisiaj.
Wolałabym się pieprzyć z tymi zwłokami.
Mylisz mnie z kimś, z kim możesz lecieć w kulki.
Później Rosa miała oskarżyć Yancy'ego o narobienie hałasu.
Nigdy nie przyznał się do winy.
Duże to ciało.
Widziałam większe.
Chyba jednak spojrzę.
To naprawdę nie...
Wszystko okej?
To kiepskie dla mojego wstrząśnienia mózgu.
Coś ty sobie myślał? Zaatakowałeś gliniarza.
Mogę stracić pracę.
Trafić do więzienia.
Może pocieszy cię to, że więzienia dla kobiet są dużo milsze.
Pogadamy o tym, dokąd jedziemy?
Siedzimy w ciszy?
Zgoda. Posiedźmy w ciszy.
To bardzo nam pomoże.
Po prostu prowadź.
Co znowu?
Mendez powie, że złamałem mu nos. To prawda,
ale nie udowodni tego, bo byłem w worku na zwłoki.
Możemy do ciebie wpaść
i omówić dalsze kroki?
Nie. I jacy „my”?
Wciągnąłeś tę miłą koronerkę w cały swój syf, co?
Rogelio pozdrawia.
Nie pozdrowiła cię, ale to świadczy o mnie, nie o tobie.
- To Ścigany? - Tak.
Dawaj.
Andrew, moja porada prawna: oddaj się w ręce policji.
Nie zrobisz tego, więc dzwoń, kiedy będziesz mnie potrzebował.
Mamy teraz trening.
Pa.
Klatka czy ręce?
- Chcę jeść. - Chodź, flaco.
- Idziemy. - Kurwa!
Powinienem więcej trenować.
Wiem, wszystko wydaje się przejebane.
Ale kupię nam trochę czasu
i wszystko wyprostuję.
Ukryjemy się u moich rodziców. Właśnie tam jadę.
I o to chodzi.
Wiedziałem, że się nie gniewasz.
Egg miał jeszcze jedną hipotezę co do tego, gdzie ukrywał się Neville.
- Gdzie on jest? - Kto?
Ten gnojek Neville. Gadałaś z nim.
Ostatnio go nie widziałam.
Pogadaj z laskami, które są na tyle tępe, żeby nabrać się na jego ściemy.
- Jeśli się odezwie... - Nie odezwie się.
Na razie.
- Nie wierzę, że z nim chodziłaś. - To była jedna randka.
A ja nie wierzę, że chodziłeś z każdą ze swoich dziewczyn.
Znalazłeś coś?
Wszystko.
Wszystko było na skradzionym pendrivie.
Konta zagraniczne, podrobione akty własności...
a nawet łapówki dla urzędników.
Muszę przekazać to komuś, kto ma dość władzy, by go wykończyć.
Znasz kogoś takiego?
Nie, ale ty znasz.
Pracuje w Nicholls Town dla głównego radnego,
nosi marną perukę i widziałeś ją nago.
O nie. Tanny?
Hej, tu Neville.
No proszę.
Nigdy nie dzwoniłeś za dnia.
Potrzebuję drobnej przysługi.
Podobno straciłeś dom.
Bardzo mnie to ucieszyło.
Nie pomoże.
Przeproś.
Tanny, przepraszam.
Powinienem był zadzwonić.
Bywam gnojkiem.
Mów.
Kojarzysz tego dewelopera, Christophera z Green Beach?
Tak.
Kręci lewe interesy. Mam dowody.
Twój szef musi je zobaczyć, żeby coś z tym zrobić.
Wiem, że kochasz tę wyspę tak jak ja.
Proszę.
Dam znać, kiedy cię przyjmie.
Nie spóźnij się.
- Totalnie mi wybaczyła. - Nie.
Wybaczyła.
Bonnie nie wiedziała, jak długo będzie mogła tak uciekać.
Miała pecha, bo na Florida Keys
agentka Russell nastraszyła dr. Witta aż do portek golfowych.
Gdyby chodziło o mnie
i nie chciałabym zostać uznana za współwinną,
zrobiłabym co w mojej mocy...
Nic dziwnego, że postanowił pomóc wykurzyć Bonnie.
Przykro mi, Bonnie, ale odrzuca kartę.
O Boże. Ależ to krępujące.
Wiesz co? Skoczę do pokoju po inną kartę.
Okej.
Zaraz wracam.
Zajmij mi miejsce.
Ricky miał się już nigdy nie zakochać.
Hej.
Zanim wejdziemy... Mówiłaś o nas mamie?
Czy mówiłam, że pieprzyliśmy się 18 godzin temu w kostnicy?
Nie, nie wspominałam.
No tak, racja.
Powinna dowiedzieć się ode mnie.
Hej! To Andrew.
Jestem na niego zła, ale to przyjaciel i zostaje na noc.
Miło was poznać.
Hola.
Andrew...
Chodź do mnie.
- Niech pracują. - Okej.
Dziękuję.
- Salud. - Salud.
Przestań!
Nawet nie pomoże?
- Typowy gringo. - Właśnie.
Mam wrażenie, że mnie wrobiłeś i szanuję to.
Mam dwie wolne ręce. Jak pomóc?
Idź po fasolę do kuchni. Gracias.
Papi, czemu hejtujesz moich chłopaków?
To działa za każdym razem.
Już mi lepiej.
Pani Cay, dziękuję, że mogłam pani pomóc.
Dziękuję.
O potężna Smocza Królowo,
czy wezwiesz ducha, żeby zrobił mi kanapkę?
Umieram z głodu.
Pierdol się, Asia.
Chodź.
Stare przyjaciółki zawsze chodziły na najdzikszą plażę na wyspie.
Tylko tam Smocza Królowa mogła po prostu być Gracie.
Masz też dla mnie?
Ty suko!
Nienawidzę cię.
Dzięki.
Jak twój mąż?
Miły, ale nudny.
Tutejsi mężczyźni są dla mnie zbyt tchórzliwi.
Kto powiedział, że Smocza Królowa nie chce iść na piwo i sałatkę?
- Zasługujesz na to. - No ba.
Chociaż poznałam ostatnio faceta.
Potężne ramiona.
Nazywają go Egg.
Wiem, durne imię.
Pracuje dla Amerykanina,
który buduje ośrodek.
Ten cały Christopher ma kupę forsy.
Jego żona wydała u mnie w sklepie pięć kawałków.
Jak można wydać pięć kawałków na tę tandetę?
Podatek dla białasek.
To nam się podoba.
Może Egg to wcale nie takie złe imię.
Jest złe.
Stado...
Dwa za jedno.
Wiadomości z Key West.
POSZUKIWANY
- Dziki lokator... - Kochanie.
Chyba znaleźli ciało Yancy'ego.
Podejrzany Andrew Yancy
- był tu widziany rano. - Podejrzany?
Znalazłem pana Yancy'ego w pięknej, przestronnej sypialni...
Sypialni z łazienką.
Oczywiście szybko zaczął uciekać. Trochę mu to zajęło,
bo jak widać, to dom dla bogacza.
Sześć sypialni, każda z łazienką.
- Dziękuję. - Wszędzie włoskie płytki.
Wracamy do...
Co, kurczaczku?
Po prostu za tobą tęskniłem.
O rety, ależ ty się do mnie kleisz.
Nicka kusiło, by zawołać ją i wyznać jej prawdę.
Pokusa szybko minęła.
Bonnie nie miała pieniędzy ani domu,
więc przyjechała tam, gdzie zawsze była mile widziana.
Andrew!
Zastanawiała się, czy Yancy wałęsał się ze swoją nową znajomą Rosą.
Bonnie bezwiednie używała słów takich jak „wałęsał się”.
Tak czy inaczej, ta myśl ułatwiła jej to.
Chciała poczuć się bezpiecznie.
Jesteśmy dumni, że możemy dziś świętować twoją nową pracę.
O rany.
Niezależnie od tego, jaką pogodę zapowiadasz,
słońce zawsze świeci w twoim sercu.
Mami.
- Zdrowie. - Salud.
Zdrowie.
Salud.
Przykro mi, Pogodynka Heather była ikoną.
Była suką.
Dwie strony medalu.
Jorge, czy po obiedzie mógłbyś coś dla mnie zrobić?
Pomógłbyś mi odblokować ten telefon?
Jak?
Wymyśl coś, jak to zetka.
Zhakuj. Złam hasło.
Może dziadek też dołączy,
bo jest chyba dobry w te klocki.
Właściwie to jestem.
Widzę. Serio.
Nie podpuszczaj go.
W porządku.
Niech to rozgryza.
Musi się rozwijać.
To wszystko.
Twoja siostra mówi, że z nim sypiasz.
Co? Mel, poważnie?
O co ci chodzi?
To skomplikowane.
Tajemniczy.
Lubi tajemniczych.
Czemu tak się zachowujesz?
Taka już jestem.
Ten człowiek oznacza wielkie kłopoty.
Widzę to.
Oj, jest wielki.
Tak mówiła.
Co?
Mel w zeszłym roku przespała się z naszym sąsiadem, panem Garcią.
Baw się dobrze.
Jego żona to twoja chrzestna.
Nie ma pokrewieństwa.
Ilekroć próbuję Tylko się załamuję
Bo wolę rozpaczać w domu
Więc zachowuję całą miłość
Wolę, jak śpiewasz, niż jak gadasz.
Co ty tu robisz?
Ten teren należy do pana Wendella.
Pomogłam mu przejść na drugą stronę.
Też czasem w tym pomagam.
Nie w ten sam sposób.
Moi szefowie próbują kupić tę ziemię pod swój ośrodek.
Dobrze zapłacą.
Czemu dla nich pracujesz?
Nie masz duszy?
Nieważne, jak ładne jest opakowanie,
jeśli w środku nic nie ma.
Gdyby ktoś płacił mi za bycie miłym,
z przyjemnością bym to robił.
Każdy próbuje się wzbogacić.
Możesz grać z nimi w tę grę albo patrzeć, jak wyjmują ci kasę z kieszeni.
Nie podobało jej się, że zaczynała się z nim zgadzać.
Muszę iść do roboty.
Może moglibyśmy później...
Mniej mówienia, więcej śpiewania.
Więc zachowuję całą miłość dla ciebie
Dawniej mówiłaś
Że razem uciekniemy
Podróż do urzędu w Nicholls Town
trwała 20 minut,
ale dzięki swojej towarzyszce Neville żałował, że nie dłużej.
Powodzenia.
Będzie dobrze. Mówię ci, wybaczyła mi.
Mówię ci, że nie.
Zaczekasz na mnie?
Chyba zawsze tak myślisz.
Hej.
Ładne buty.
To podróby.
Ja się nabrałem.
Hej, Dawnie.
Chodź.
Dzięki, że to robisz.
Mogę? Mój szef nie ogarnia takich rzeczy.
Okej. Super.
Czemu stajemy?
Dzięki za buty.
To nie są jebane podróby.
Czas zapłaty, synku.
Chciałbym powiedzieć, że to tylko interesy, ale skłamałbym.
Sprawi mi to przyjemność.
Ruszaj!
Jedź!
- Najpierw to przyznaj. - Co?
Dobra. Nie wybaczyła mi.
Dziękuję.
Nara, frajerze!
Jedź!
Dawaj!
To, czy uznacie, że to był łut szczęścia,
czy magiczna interwencja,
będzie świadczyć wyłącznie o was.
Ale wiem, co sam myślę.
Rosa starała się delikatnie przekazać Yancy'emu,
że cieszy się z jego obecności.
- Culo. - Pięknie.
Nie wszystkim się podobało.
Dobra, stary.
Dasz znać, gdybyś coś znalazł?
Tak.
Pani Campensino, bardzo dziękuję za gościnę.
Pogadam chwilę z Rosą.
Jorge, vamos.
W porządku, Jorge. Ratuj się.
Rządy twardej ręki.
Nie ma wyjścia, prawda?
Szanowana, nie kochana.
Wszystko w porządku?
Nie.
Chce pani pobyć sama?
Wszystko sobie poukładać?
Nie chciałbym się pani narzucać.
Ro musiał zrezygnować z usypiania dzieci,
bo Sonny chciał, cytuję: „Trochę sobie popierdolić”.
Nie był zachwycony.
Dzięki, że przyjechałeś.
O co chodzi, Sonny?
Cóż... na pewno słyszałeś o naszym kumplu Yancym.
Obaj wiemy, że nikogo nie zabił.
Ten klaun pewnie nie zdołałby zabić sam siebie.
Tak między nami.
Wszyscy już rozumiemy, że nie powinniśmy żartować z samobójstwa.
Tylko ty tego nie rozumiesz.
Dobra.
Yancy nie odbiera.
Nie odzywa się i... sam nie wiem.
Chyba się o niego martwię.
Nic mu nie jest.
Rozmawiałem z nim.
Cóż... tak przypuszczałem.
Nie sądziłem, że będziesz na tyle głupi, żeby się przyznać.
Ja pierdolę. Wkręciłeś mnie.
Nie sądziłem, że cię na to stać.
Posadź dupę.
Gdzie jest Yancy i co wiesz?
- Nic mi nie mówił. - Myślisz, że lecę w chuja?
Każę sprawdzić twoje bilingi
i jeśli odkryję, że mu pomagasz w jakikolwiek sposób,
przestaniesz być jebanym gliną, comprende?
Ale nie szkodzi,
ty i Monte na pewno utrzymacie się z jego pensji obrońcy z urzędu.
Widzisz tego łamacza serc?
Masz na biurku zdjęcia swojej miłej nowej rodzinki?
- Może. - Dobrze.
To dobrze im się przyjrzyj i zastanów się, czy jebany Andrew Yancy
jest wart rozpieprzenia wszystkiego.
Yancy, moi rodzice są na dole i ukradłam mojemu tacie parę piw.
Mamo, gdzie Yancy? Nie było go w pokoju.
- Wyjechał. - O co ci chodzi...
Mam na sobie dresy i koszulkę.
Wiem, co oznaczają dresy i koszulka.
Nie rozumiem. Dlaczego wyjechał bez pożegnania?
- Nie mam pojęcia. - Owszem, ma.
- Co mu powiedziałaś? - Że ci zaszkodzi.
- Nie są dobre bez mleka. - Mamo, co z tobą?
- Tato, dokąd pojechał? - Nie wiem.
Nie patrz na mnie. Próbowałem tylko odblokować telefon.
- Udało się? - Nie.
Działa na dotyk,
potrzebny byłby odcisk palca tego faceta.
Proszę.
Hej, kochanie.
Cześć. Co ty tu robisz?
Rano lecimy na Andros,
więc chciałem się pożegnać.
Ale nie na zawsze, bo będę was odwiedzać.
Eve posłała Nickowi spojrzenie spod znaku „a nie mówiłam?”.
To dlatego chciała tu wpaść przed opuszczeniem Florydy.
...ekstra, co?
Nadszedł czas, by zamknąć tę sprawę.
Caitlin, kochanie,
mówiłaś Simonowi, że twój tata nadal żyje?
Nie zrobiłaby tego.
Powiedziała.
Prawda, kochanie?
Obiecuję, nikomu nie powie.
To nowa kanapa?
Tak, skórzana.
- Szpanerska. - Dzięki.
Boska.
- Serio. - Dzięki.
Kochanie, przyniesiesz nam dwie cole z lodem?
Potrzebuję chwili na babskie pogaduchy.
- To mój sygnał. - Słodziak.
Masz dobry gust.
Dziękuję.
Sprawa wygląda tak.
Wydajesz kasę jak hołota, która wygrała na loterii.
Kłapiesz paszczą i wszystko wygadałaś swojemu frajerskiemu, bogobojnemu mężowi.
A teraz chcesz ciągnąć swój kościsty tyłek na Andros na rodzinne spotkanko?
Twój tata nie żyje.
Masz ważne zadanie:
musisz tu zostać i odgrywać rolę córki w żałobie.
Za kogo ty się, kurwa, masz?
- Nie pozwoli mnie tak traktować. - Bo jesteś córeczką tatusia?
Wiesz co? Będzie miał to w dupie. A wiesz dlaczego?
Pieprzę się z nim.
Może i macie wspólne DNA.
Ale to ja je połykam.
Co za klasa.
Zbyt ciężko pracowałam.
Mam wyjebane na to, czy to będziesz ty,
czy twój pierdolony mąż.
Jeśli ktoś ze mną zadrze,
bez problemu wpakuję go do grobu.
Hej, tato,
pasuje ci, że tak mi grozi?
Wiecie co? To ma sens.
To ważne, żebyśmy określili, na czym stoimy.
Tato?
Kochanie, to jak będzie?
Słuchaj...
Zrobiło się trochę nieprzyjemnie,
ale kochanie, Eve chce dla nas jak najlepiej.
Dla nas wszystkich.
Wyjdźcie.
Cudownie było cię zobaczyć.
Daj spokój, kochanie. Nie bądź taka.
Pierdol się, tato.
Umieram z głodu. Pizza czy skrzydełka?
Okej.
Dobra. Jest.
Yancy postanowił zadzwonić potem do Ro
i powiedzieć, że miał rację.
Trumna istotnie była normalnych rozmiarów.
Stary, co ty odpierdalasz?
Czemu tak nagle zniknąłeś?
Chętnie bym to z tobą omówił,
ale nie kiedy stoję w grobie.
To jakieś szaleństwo. Wiesz o tym?
To się nie uda.
Sprawdźmy.
Nie mam zbyt wiele czasu na „a nie mówiłem”.
- Lepiej spadajmy. - A jeśli znów się zablokuje?
Słuszna uwaga.
O Boże.
Obrzydliwe.
Serio?
Pracujesz w kostnicy.
Halo?
O rany. Dozorca cmentarza?
Nie spodziewałem się broni.
Myślałem, że macie raczej dmuchawy czy kosiarki.
- Zamknij się. - Dobrze.
- Mogę wyjaśnić... - Nie ruszaj się.
Rosa, odłóż harpun. To nie marlin.
Dobra.
Nie szukamy kłopotów.
Wiem, że to źle wygląda, ale jesteśmy tymi dobrymi.
Długo by tłumaczyć.
Ale mam do pana tylko jedno pytanie.
Czy wezwał pan policję?
Sam sobie odpowiem. Przykro mi. To szczęściarze, że pana mają.
Pójdziemy już. Nie ma sprawy.
- Stać! - Dzięki. Jest pan świetny.
Yancy wiedział,
że Wydział Policji w Miami zmienił się, odkąd odszedł,
ale i tak się zdziwił, że tak poważnie traktują plądrowanie grobów.
Czemu mnie zostawiłeś? To było niegrzeczne.
Twoja mama miała rację.
Wyciągnąłem cię z pracy. Wmieszałem cię w to.
A dziś plądrujesz groby.
Sama to mówiłaś:
rozpieprzam ci życie.
Nie decydujesz, co robię ze swoim życiem. Ani moja mama.
Nie chodzi o twoją matkę.
Musisz zrozumieć, że to nie jest...
Sama zdecyduję, kiedy to zakończę.
Dobra.
Musimy spadać.
Ale twoja mama jest onieśmielająca.
Następnego ranka Bonnie wciąż była zestresowana.
Od lat uciekała przed własną przeszłością, ale to nie miało znaczenia.
Czasem przeszłość i tak nas dogania.
Pani Chase.
A raczej Plover.
Zwłaszcza jeśli w liceum uprawiało się z nią seks.
Cody.
Po odblokowaniu telefonu Nicka Yancy wziął się do pracy.
Uwielbia zachody słońca.
Dziwny kąt, prawda?
Jeśli robisz zdjęcia,
to kiedy ustawisz go tak,
uzyskasz dużo lepszy kadr.
Czemu przeglądamy zdjęcia? Sprawdźmy wiadomości.
Zrobię to. Po prostu jestem wzrokowcem.
Dobra. Nic.
Eve.
Firma telefoniczna.
Jest wiadomość od niejakiego Claspersa.
„Start o 7.30, szefie”.
Z trzema wykrzyknikami. Lekka przesada, nie?
O Boże.
Nick i Eve wylatują gdzieś rano i założę się, że nie wrócą.
To co robimy?
Znajdźmy ich, zanim odlecą.
Zapytajmy Claspersa, które to lotnisko.
Nie. Nick by wiedział.
Zaczekaj. Daj.
„Kupimy kawę”.
„Jakieś dobre miejsca przy lotnisku?”.
Nie wiem, po co ta ściema z kawą.
Mogłaś zapytać: „Które to było lotnisko?”, bo ludzie zapominają.
Ale jeśli zrobisz z kawy konia trojańskiego,
to może wziąć w łeb.
Dwie różne polecajki.
Patrz, pięć wykrzykników.
Gość kocha kawę jeszcze bardziej niż odloty.
Najważniejsze są drobiazgi. Wiecznie uczę się czegoś nowego.
Jest jedno lotnisko w pobliżu obu tych kawiarni. Zdążymy.
Dobra, poradzę sobie.
Napiszę, że dziękuję.
I dam dziesięć wykrzykników.
Przemówię w jego języku, poczuje się swobodniej.
Tobie też coś kupimy.
Na koniec napiszę „LOL”.
Będzie wiedział, że jestem dorosły. I wysyłam.
- Czemu to napisałeś? - Uprzejmość to baza przyjaźni.
Bez tego nie ma przyjaźni.
Ludzie lubią uprzejmość. Ja też.
- Dzięki, Hector. - Udanego lotu.
K.J. Claspers tęsknił za kumpelską atmosferą z czasów,
gdy parał się szmuglem...
Eve.
...więc ucieszył się, że nawiązał kontakt z Eve.
To moja kawa?
O czym ty gadasz?
Chyba zaszło nieporozumienie.
Myślałem, że przywozi mi latte i nie kupiłem kawy.
Nikogo to nie obchodzi.
Miałeś z nim pogadać.
Następnym razem przywiozę ci parę opcji,
żebyś mógł sobie podegustować
- i wybrać to, co lubisz. - Ekstra.
Miałem włożyć niemal to samo. Ale by było dziwnie.
Nie rozmawiaj z kobietami o ich strojach.
Okej.
Grupa B.
Spierdalajmy stąd.
Smutno mi, że wyjeżdżamy z Ameryki na zawsze.
Co ci obiecałem?
I żyli długo i szczęśliwie!
Tak po prawdzie,
Nick nie bał się, że Yancy go dogoni.
Nie mógł przecież rzucić się na samolot.
Ale przerażało go,
że Eve zobaczy, że Yancy żyje.
Odrobina szampana dla mojej pani.
Dzięki, kochanie.
Ja dziękuję. Prowadzę.
Nie jesteś zabawny.
Patrząc, jak Yancy się poddaje
i staje się coraz mniejszy i mniejszy,
Nick czuł ulgę, że wreszcie coś mu się udało.
Należało mu się to.
Przepyszny.
Dzwonisz do mnie?
Nie odbieraj.
- Halo? - Hej, Eve. Tu Andrew Yancy.
Poznaliśmy się pod Winn-Dixie. Twój mąż próbował mnie zabić.
Mówił, że nie żyjesz, a nie brzmisz jak trup.
Tylko trochę mnie przytkało.
Do zobaczenia.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK