Powiedz to, Eve.
Powiedz, że zabiłaś mojego ojca.
Musisz się tylko przyznać.
Nigdy nie powiem, że zabiłam twojego ojca, bo tego nie zrobiłam.
Tata?
Mówiłam! Boże, żałuj, że nie widziałaś swojej miny.
Tata?
Kocham cię.
Jestem tu.
Rodzinne spotkania bywają skomplikowane.
Dlatego zanim ruszymy dalej z naszą skromną historią,
cofnijmy się i prześledźmy, jak doszliśmy do tego punktu.
PIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Sam?
Molly.
Słyszę cię.
O Boże.
Kocham cię, Molly.
Zawsze cię kochałem.
I vice versa.
Dobrze, cięcie.
Eve, to Uwierz w ducha.
Widzisz zmarłego męża po raz ostatni przed jego pójściem do Nieba.
Gdzie łzy?
To dziwne, bo kiedy ćwiczyłam…
były tam całe wodospady.
Musisz to robić na zawołanie.
Wiem, pracowałam w branży.
Wystąpiłaś w reklamie wypożyczalni aut. Masz się za gwiazdę?
Nie jesteś nią.
I świetna robota, Aidan.
Eve miała stałą reakcję, ilekroć czuła się atakowana.
Uznałbyś robotę Aidana za świetną,
gdyby nie ssał ci fiuta przed każdymi zajęciami?
Czuję twoje jaja w jego oddechu.
Wynocha!
Pierdol się.
Musicie zrozumieć: przetrwała gówniane dzieciństwo
tylko dzięki temu, co czuła w głębi serca.
Zostanę jebaną gwiazdą.
ETERYCZNE STROJE
To ty. W czasopiśmie.
- Boże. Jestem z ciebie dumny. - O Boże.
Jako samotny ojciec, Nick robił, co mógł.
Też cię kocham, tato.
No proszę.
Może zapiąłbym to trochę wyżej, bo to…
To tylko piersi.
Tak.
Niestety mieszkali w Miami, a Caitlin miała tylko 17 lat.
Wszędzie wkoło czaiły się potencjalne błędy.
Nie miał ochoty zabierać jej na imprezę z okazji premiery czasopisma.
Liczył na to, że nie uwiodą jej jaskrawe światła i zapach wody kolońskiej.
- Ekstra co? - Fajnie.
- Proszę. - Twój drink.
Dzięki.
Fuj, Sprite?
Nie jestem dzieckiem.
Boże, tato.
Spędzę trochę czasu z modelkami i przedstawicielami marek.
- W porządku? - Dobra. Pogaduchy.
Wąsy w gotowości.
Czekaj. Myślisz, że mogę iść sama?
Nie chodzi o ciebie, tato. Po prostu chcę…
- Dobra. Idź. - Okej. Kocham cię.
Też cię kocham.
Może dlatego, że czuł, że córka się od niego oddala,
nasz dobroduszny, marny oszust wydawał się bardziej bezbronny niż zwykle.
Dziękuję.
Jako niepoprawny romantyk wierzę w miłość od pierwszego wejrzenia.
Ale nie uważam jej zawsze za coś dobrego.
Kurwa, nie gap mi się na cycki, typie. Miałam chujowy dzień.
Okej, wybacz, że się gapiłem,
ale czy nie grałaś w reklamie Avis, w której jechałaś kabrioletem?
Tak!
- Byłaś świetna. - Dzięki.
Nikt mnie nigdy nie rozpoznał.
- Serio? - Tak.
Czekałam, aż ktoś mnie rozpozna.
Jesteś gwiazdą.
Co tu jeszcze robisz?
Prawda? Czuję dokładnie to samo.
Co ci się najbardziej podobało?
Kiedy odwracasz się do kamery i robisz tak…
Zrobiłam tak.
Jak seksownie. Wybacz.
Już po kwiatach?
Jeszcze nie, ale masz czas.
Sprawił, że poczułam się jak frajerka.
Przysięgam, podniecało go poniżanie mnie.
Gdyby ten palant miał talent, sam by występował.
Nie prowadziłby zajęć w centrum handlowym.
Zawsze byłam jedną z tych osób,
które wierzą, że ich życie będzie naprawdę piękne i wyjątkowe.
Ale może już czas, żebym spojrzała w lustro i przyjęła,
że jestem laską od szotów, a moje życie to jebana pomyłka.
Hej, będziesz miała piękne, wyjątkowe życie.
Gwarantuję ci to.
Eve czekała, aż ktoś jej to obieca,
odkąd tylko pamiętała.
Kocham ten kawałek!
Teraz możesz mi się gapić na cycki.
Okej.
Chcesz, żebym z tobą zatańczył?
Nie.
Chcę, żebyś patrzył.
Chyba żadna córka nie lubi patrzeć,
jak kelnerka prezentuje jej tacie erotyczny taniec.
Na szczęście Caitlin miała wiele innych złych decyzji do podjęcia.
WITAJCIE NA ŚLUBIE EVE I NICKA
Cześć wszystkim. Jestem drużbą.
Cześć, kochanie. To moja żona.
Minął niespełna rok,
ale nic dziwnego, że zamiast Caitlin, Eve wybrała na druhnę swoją suczkę.
Co za bzdura.
Nicky, kiedy cię poznałam, byłam kompletnie zagubiona.
Jesteś najlepszym facetem, jakiego znam
i dlatego cię wybrałam. Dasz mi życie, jakiego zawsze chciałam.
I wiem, że pewnego dnia zostaniesz najcudowniejszym ojcem.
Pewnego dnia?
Kocham cię, Nicky.
Kocham cię.
Kocham cię. Kocham cię.
Eve, obiecuję, że będę cię kochał w każdej chwili, przez całą wieczność.
To ze Zmierzchu.
Kochanie. To mój ulubiony film.
- Tilly. - Obejrzyjcie go. Koszmarny.
Nigdy…
Nie znałem prawdziwej miłości, dopóki cię nie poznałem.
Zawsze będę się o ciebie troszczył.
Obiecuję.
Ogłaszam was mężem i żoną.
- Możesz pocałować pannę młodą. - Tak!
Fuj.
Mazel tow!
Kochanie!
MAŁPI BIZNES
Jeśli chodzi o przeszłość Yancy'ego,
w tamtych czasach był detektywem w Miami.
W tej pracy nie lubił tylko garnituru.
Policja Miami! Stój!
Najbardziej nienawidził pościgów w garniakach.
- Jebaniec. - Dawaj.
Hej, co jest?
Wypad!
Cholera.
Kurwa, stary.
Dobra. Wstawaj.
Dawaj ręce.
Przestań się ruszać. Chodź.
Nic nie zrobiłem.
Tak, to tłumaczy ten sprint.
Mamy nagranie. Okradasz na nim salon kosmetyczny.
Wiesz, jaki jest największy problem z życiem przestępczym?
Jeśli wiecznie uciekasz przed prawem, nie masz czasu się zatrzymać
i docenić sztuki, która cię otacza.
Spójrz na ten mur. Serio. Zobacz.
Jest w porządku.
W porządku? Wykurwiście piękny.
Wiesz co? Powinieneś trochę posiedzieć i przemyśleć swoje wybory.
Tryb sportowy. Wyrównanie!
W kolejnych miesiącach
Nick i Izzy przygotowywali swoje oszustwo ze skuterami Super Rollie.
Jakie to uczucie, słodziaku?
- Jaki wynik? - Cztery trzy dla ciebie.
- Hej, kochanie. - Tak wygląda twoja praca?
Nie. My… Sprzedawaliśmy jak dzicy przez cały ranek.
Byliśmy strasznie zajęci.
- Mamy krótką przerwę. - Nie ściemniaj.
To firma zajmująca się sprzętem medycznym, tak?
Nie widziałam, żeby kiedykolwiek przyszła tu dostawa.
Cóż, to…
Cóż, podzlecamy…
Tak. Przyjmujemy zamówienia, a potem zlecamy…
Na tym to polega…
Dzięki za wyjaśnienie.
Ten cały burdel to jeden wielki szwindel.
Doktor chuje muje, dzikie węże, wypisuje fałszywe recepty
dla nieistniejących pacjentów.
Chcecie być drobnymi kanciarzami?
Świetnie. Róbcie swoje.
Ja nie zamierzam się sparzyć. Dzwonię na policję.
Eve, pogadajmy.
Chcesz gadać?
Chcesz, kurwa, gadać, Nicky?
Kto się zajmie Tilly, jeśli trafię do paki?
Eve, proszę. Mam syna.
Trzeba było o tym pomyśleć wcześniej.
Eve, proszę.
Halo?
Posikałeś się?
W liceum sikał, kiedy się czegoś wystraszył.
- Robimy cię w chuja. - Boże.
Ale go zrobiliśmy.
- Chryste. - Żebyś widział tę minę.
Upijmy się!
Oczywiście powiedziałem Eve.
Gdyby Marisol dowiedziała się, że łamiemy prawo, wkurwiłaby się.
To frajerka.
- To moja żona. - W fajny sposób.
Słuchaj, dostaję nazwiska pacjentów od personelu szpitali Broward i Dade.
Dostają dolę, wszyscy wygrywają.
Bardzo sprytnie, słonko.
Ale czasem trafiam na kogoś bardziej papieskiego niż papież,
którego skuteczniej przekonałaby laska taka jak ty.
Zastanawiałem się, czy miałabyś ochotę nam pomóc.
Weź mnie do drużyny, trenerze.
Ludzi by oburzyło, gdybyśmy zaczęli bzykać się na stole?
Nie mnie.
Obiecuję, że odwrócę wzrok… Na początku.
- Żartowałem. Idzie. - Co za oblech.
Mordy w kubeł. Hej, kochanie. Co za piękność.
- Bosko wyglądasz. - Dziękuję.
W tym samym okresie
Yancy robił sobie kolejnego śmiertelnego wroga.
Dla mnie też.
A właściwie dla wszystkich w kolejce. Stawia ten facet.
Kim tym, kurwa, jesteś?
Funkcjonariusz Mendez?
Prowadzisz infolinię Crime Busters?
Detektyw Yancy. Miło mi.
Okej.
Jaki masz problem?
Właściwie to nie mam problemu.
Ale mam historię, która może ci się spodobać.
W zeszłym tygodniu aresztowałem palanta, który obrabował salon kosmetyczny.
A potem przeczytałem w Heraldzie, że kierowca autobusu dostał 4500 $
od Crime Busters za podanie informacji, które doprowadziły do aresztowania.
Ale oto haczyk.
Nie dostałem żadnych informacji.
- Dobra. Postawię ci kawę. - Za późno.
Rozmawiałem już z kierowcą autobusu. To mąż twojej kuzynki.
Rekrutujesz znajomych do zgłaszania informacji
w dochodzeniach, które już zamknięto.
Jak ci się podoba moja opowieść?
To zależy, kiedy zrozumiesz,
że chuj cię to obchodzi.
To dopiero na końcu.
A jest jeszcze cały środek, kiedy robię za wrzód na twoim tyłku.
Zakochujemy się w tej samej dziewczynie.
Obaj się rozwijamy.
Niesamowite.
Nie leć ze mną w chuja.
Nie zaskoczy was, że w tym momencie
Yancy zaczął obmyślać sposoby na lecenie z nim w chuja.
Detektywie Yancy, dzwonił pan na infolinię Crime Busters,
żeby wyłudzić od sierżanta Mendeza kwotę 50 000 dolarów?
Nie.
Hej, Crime Busters. To znowu ja.
Typ, który prowadzi waszą infolinię, to oszust i gnojek.
Więc nie powiedział pan: „Powinien dać mi 50 000 $”?
A za te cenne informacje powinien mi dać…
Cóż, myślę, że około 50 000 dolarów,
bo jestem superodważny, że to zgłaszam.
Powiedziałem to, ale nie uwzględniacie tonu.
Mam bardzo specyficzny, nieco żartobliwy i sarkastyczny ton.
Właśnie go demonstruję, to powinno wam pomóc.
Mówicie poważnie?
Sprawdzaliście tego faceta?
Jest brudny jak skarpetka na autostradzie.
Nie ma takiego określenia.
Żadnego nie ma, dopóki ktoś go nie użyje.
Jestem pionierem.
Rozumiecie chyba analogię. To brudny glina.
Panowie, zaznaczam…
O Boże.
…że nie wiem, do czego odnosi się detektyw Yancy…
Proszę, nie.
Zrobimy tak.
Czyli ty jesteś tym głównym.
Przez cały ten czas myślałem, że to on.
Nie chcę ci ujmować,
bo potrzeba nie-głównego, by główny był świetny,
a każdy główny wie, że za każdym głównym
kryje się typ, który nie jest głównym.
Razem jesteście głównym zespołem.
Mendez, zatarłeś ślady, ale nie jestem idiotą.
Odsuwam cię od infolinii.
Niestety dalsze grzebanie w tej sprawie
skompromitowałoby wydział.
Widziałem, że liczysz na awans na detektywa.
- Tak jest. W przyszłym miesiącu. - Nie ma na to szans.
W przyszłym roku też bym odpuścił.
Dobra robota, główny.
Brutalna siła i twarda decyzja.
Mogłeś pójść dalej, ale dobrze.
Chyba zrobiłem już swoje.
Wprowadziłem odrobinę słońca do bardzo mrocznej sytuacji. Ruszam dalej.
Dziękuję za poświęcony mi czas.
Wam obu. Dziękuję.
Jeszcze jedno.
Czemu cię, kurwa, przenieśli?
Powiedzieli, że jestem lekkomyślny, bezczelny i pyskaty.
- Cóż… - Może pyskaty,
ale reszta…
Jebany kutas.
Nie mogłeś odpuścić, co?
Chcesz zachować zęby?
- Lepiej nic już nie mów. - Goń się.
Baw się dobrze na Florida Keys, pajacu. Podobno dużo się tam dzieje.
Murph, przekaż detektywowi, że ktoś mi ukradł klapki.
Dość tego. Kutas.
- Mam to. Tak jest. - Pierdol się.
Zachowam to sobie i oprawię.
Uważaj, Mendez.
Przywrócą mnie w ciągu tygodnia.
Nie przywrócili go.
Jebany Mendez.
Tacy gliniarze wszystkim nam psują reputację.
To jak ten szympans, który odgryzł kobiecie twarz
i teraz nikt nie może mieć szympansa w domu.
Nikt nie powinien trzymać szympansa w domu.
Przynudzasz dziś, tato.
Nie odpowiadasz za cały świat.
Zapomnij o Mendezie.
Próbując naprawić każdą niesprawiedliwość, nigdy nie zaznasz spokoju.
W młodości byłem taki sam, ale zacząłem wsłuchiwać się w świat.
W wiatr, drzewa, przyrodę.
Zaczyna się. Przemowa o magicznym manacie.
Po prostu posłuchaj.
Pewnego dnia, gdy pływałem w Blue Springs,
samica manata spojrzała na mnie…
Nie, spojrzała we mnie.
I wtedy powiedziała:
„Chodź ze mną, Jim. Nauczę cię odpuszczać”.
Coś mnie od dawna dręczy,
więc muszę zapytać.
Odbyłeś kiedyś stosunek z manatem?
Albo nie odpowiadaj. Chyba nie chcę wiedzieć.
Nikt nie lubi widzieć rodzica w takiej sytuacji.
Rozumiesz? To niezręczne, tato.
Przestań, Andrew.
Przyroda jest magiczna.
Zwierzęta wiele nam przekazują. Trzeba się tylko na to otworzyć.
O Boże. Musimy się schować.
Nadchodzi burza.
Nie mów, że powiedziały ci o tym te ptaki.
Nie wszystkie.
Ten jeden koleżka.
W ciągu kolejnego roku
Yancy przywykł do dynamicznego rytmu życia detektywa w Key West.
Naprawdę kupiłeś ten domek?
Nie mogę wiecznie wynajmować. Poza tym teraz żyję tutaj.
Jak poszło z Montem? Miałeś w weekend poznać jego dzieci.
- Tak. - No i?
Poznałem je.
Ro, kiedy postanowiłeś rozwieść się z Tanyą i wyjść z szafy,
cieszyłem się. Myślałem: „Mój kumpel wreszcie będzie radosny,
może nawet otwarty emocjonalnie”.
Do czego zmierzasz?
Widziałeś, żeby ktoś tak się smucił podczas jedzenia lodów?
Po prostu jestem.
Przygnębiony.
Jesteś przygnębiony.
Gdyby ktoś usłyszał, co o mnie mówisz,
wziąłby mnie za jakiegoś… seryjnego mordercę.
Nie mówię o tobie źle. Przyjaźnimy się. Mówię ci to w twarz.
Nakłuwam cię od przodu, z miłości.
- Dzięki. - Nie mówię innym,
że czeka mnie operacja kręgosłupa od ciężaru tej relacji.
Mówię to tobie.
Wezmę jeszcze jedną kulkę.
Zabierz dzieciaki Montego na lody.
Może nawet spróbuj się uśmiechnąć.
Jesteś taki skomplikowany.
- Jeszcze jedną, proszę. - Jasne.
„Ostatnia słodycz jest tą najsłodszą”.
Słucham?
Szekspir.
Ryszard II.
Mój ulubiony z Ryszardów.
- Ciekawy wybór. - Czyżby?
Miło było prawie cię poznać.
Założę się, że nasze drogi jeszcze się przetną.
Wtedy się poznamy.
Yancy po raz pierwszy zobaczył wtedy złą decyzję
w pomarańczowej sukience.
Kto to był?
- Kłopoty. - Masz jej numer?
Nie mam numeru kłopotów.
Jaki teraz wybrałeś smak?
Ten sam.
Serio? Mógłbyś spróbować udawać, że jesteś tym podekscytowany?
Jaki teraz wybrałeś smak?
Ten sam.
Nick, Eve i Izzy
zgarniali tyle kasy, że postanowili uczcić swój sukces wyjazdem na Andros.
Gotowy? Trzy, dwa, jeden.
„Dobrze wyglądasz, Billy Ray!”.
„I dobrze się czuję, Louis!”.
Czemu to mówicie? Nie rozumiem.
To z Nieoczekiwanej zmiany miejsc.
Z Eddiem Murphym.
Norbit?
I inne równie wspaniałe filmy.
Chodź tu.
Tak tu pięknie.
Zawsze marzyłam o takim życiu.
W pracy idzie całkiem nieźle.
Może moglibyśmy kupić tu mały bungalow.
Bungalow?
Nicky, musisz mierzyć wyżej.
Widzisz to?
Tu byłoby lobby naszego ekskluzywnego ośrodka na wyspie.
Ośrodka?
Eve uwodziła Nicka
wizjami małych domków z tarasami na plaży i małymi basenami…
Kurwa, kocham takie domki.
…a on nadal nie mógł uwierzyć w swoje szczęście
i w to, że ta niesamowita kobieta go wybrała.
Choć Neville nigdy wcześniej nie widział
tej źle dobranej pary, miał złe przeczucie.
To całkiem ładny sen.
Nick też powinien był coś przeczuć.
Kochanie, nie.
Zawsze dawał Eve wszystko, czego chciała.
Co o tym sądzisz?
Może spróbuję zwiększyć przepływ pieniędzy
i wtedy… Moglibyśmy… Kupić jakąś nieruchomość.
Naprawdę?
Nie uważasz, że to zbyt ryzykowne?
Co najgorszego może się zdarzyć?
Departament Sprawiedliwości weryfikuje wszystkie nietypowe aktywności.
Alarmująca jest sama liczba zamówień na Super Rollies.
Hej, rozumiem. Przy takich ilościach…
Obecnie musimy polegać na outsourcingu.
Outsourcing to podstawa.
Nie chcesz prowadzić firmy w stodole.
Właśnie. Gdzie byśmy trzymali skutery?
Jesteście inteligentni. Nie musimy wam tego tłumaczyć.
Outsourcing i po sprawie.
Musimy zestawić recepty z fakturami za zamówienia.
Problem jest taki, że nie trzymamy tu naszej dokumentacji.
To też outsourcing.
Dajcie spokój.
Mój jedyny grzech to kiepskie umiejętności organizacyjne.
Dostarczę wam dokumenty, gdy tylko będę miał do nich dostęp.
Nick był dużym, owłosionym gościem. Zdradzało go jedno.
Macie czas do jutra.
Świetnie.
Za to Izzy zastanawiał się, czy słyszą, jak wali mu serce.
Jest źle, prawda?
Nie jest świetnie.
Co zrobimy?
Wyczyścimy to miejsce i wyniesiemy się z Dodge.
Co mam powiedzieć Marisol?
A jeśli będzie chciała mi odebrać Sama?
Po co bierzesz tyle tego syfu?
Bo tylko to mnie, kurwa, uspokaja!
Wydajesz się spokojny.
Nie nadaję się do tego.
To nie dla mnie. Nie dam rady…
Weź głęboki oddech i nie zaszczaj spodni.
Przepraszam. Uwielbiam cię.
Ja też cię uwielbiam.
Będzie dobrze.
Nick miał nadzieję, że Eve przyjmie to równie dobrze.
Kochanie, oszczędziliśmy trochę pieniędzy.
Możemy uciec, żyć z dnia na dzień.
Może nawet będzie fajnie.
Fajnie?
Co ty pierdolisz?
A co z naszymi planami?
Co z Bahamami i zajebistymi rzeczami, które obiecywałeś.
Wszystko spierdoliłeś.
Jezu, Nicky. Wiesz, że wychowałam się w biedzie.
I nie wrócę do tego. Nie zamierzam do tego wracać.
Nie mogę tak żyć.
- Nie mogę. - A ja nie mogę iść do paki na 20 lat.
Obiecałeś, że się o mnie zatroszczysz.
Potrzebuję kogoś, kto się mną zajmie.
Nick zrozumiał, że jeśli nie będzie ostrożny,
straci Eve na zawsze.
Muszę sporo przemyśleć.
Nie była jedyną chwiejną emocjonalnie socjopatką na świecie.
Na pewno występuje ich szczególnie dużo na Florydzie.
Jedne są mniej, inne bardziej uszkodzone.
Powiesz mi, co się stało?
Możesz przestać?
Wiem, że raczej nie grałaś w kosza.
Cliff to zrobił?
Jej mąż to gnida, wciska ludziom piguły. Dziwisz się, że jej przywalił?
Nic nie możemy zrobić, jeśli tego nie zgłosi.
Nie chcę o tym rozmawiać, więc tego nie róbmy.
Jak sobie życzysz.
Wiem, co myślisz.
Kusi cię, żeby zrobić coś głupiego.
Obiecałeś, że się o mnie zatroszczysz.
Ale wierz mi, poczujesz się dobrze tylko przez chwilę.
A kiedy to uczucie minie, będziesz miał przejebane.
Te decyzje będą się za tobą ciągnęły już na zawsze.
Stój!
I będziesz żył z ich konsekwencjami.
Więc bądź rozsądny. Nie rób niczego, czego byś pożałował.
Byłbyś martwy?
„Martwy”.
Koniec z federalnymi. Zmieniam nazwisko,
przenosimy się na Bahamy, żyjemy wolni jak ptaki.
Jak?
Zatopimy Summer's Eve.
Wiem. Ale zgłosisz moje zaginięcie.
Okaże się, że łódź zatonęła i po kwiatach.
Dostajesz kasę z polisy na życie i zaczynasz budować ośrodek na Andros.
Kochanie, daj spokój. Ludzie nie są tacy głupi.
W moim podcaście o zbrodniach mówili o czymś takim.
Nie można uznać kogoś za zmarłego,
dopóki nie znajdziesz szczątków tej osoby.
Wszystko już przemyślałem.
Odetnę sobie te dwa palce.
Pożegnaj się.
Nicky.
Tylko dwa palce? To żałosne.
Kurwa, ludzie robili to, żeby dostać darmową kanapkę.
Daj spokój, kochanie. Nikt tego nie kupi.
Mówią, że miłość skłania nas do robienia dziwnych rzeczy.
Ale ktokolwiek tak mówi, raczej nie miał na myśli tego.
Kurwa, no to może zaszaleję.
Wiesz…
Każdy to kupi.
Kochanie, oddałbym wszystko, żeby być z tobą.
Powiedz coś.
To najbardziej romantyczna rzecz, jaką ktokolwiek dla mnie zrobił.
Hej… Wiem, że jakiś czas nie rozmawialiśmy,
ale jadę na wycieczkę na ryby
i chciałem się tylko pożegnać.
Więc…
Pa, kochanie.
Więc rozmawiamy teraz o swoich wyjazdach?
Okej. W zeszłym miesiącu byliśmy z Simonem w Epcot.
Nawalił się i przywalił Goofy'emu w twarz.
Simon…
Kim jest Simon?
Simon to mój narzeczony.
- Boże. - Faktycznie.
Mówiłaś mi o tym. Wybacz.
Cóż… Jak go poznałaś?
W kościele.
- Simon pomógł mi rzucić dragi - Kocham cię.
No dobra.
Powiedz mu, że jestem mu winny… uścisk dłoni.
Caitlin, wiem, że się od siebie oddaliliśmy,
ale wciąż jesteś moją małą dziewczynką… I cię kocham.
Dobra.
Nick wiedział, że zawiódł córkę
i obiecał sobie,
że jeśli wyjdzie z tego cało, znajdzie sposób, by jej to wynagrodzić.
To wygląda świetnie.
Tak profesjonalnie.
Zrobiłem, co mogłem.
Naprawdę to robimy?
Zaczynamy show, stary.
Będę jebaną legendą, prawda, kochanie?
Będziesz jebaną legendą, Nicky.
Mów do ręki i powiedz jej pa, pa.
- Pa, pa. - Pa, pa.
Musisz podejść i przytrzymać tę rękę.
- Co? - Sam nie dam rady.
Musisz przytrzymać rękę,
inaczej wyleci przez okno.
- Nie myślałam, że będę asystować. - A ja, że to wszystko się wydarzy.
- I oto jesteśmy. - Włożyłabym coś innego.
Odwróć wzrok. Nie spodobałoby ci się to, co zobaczysz.
Jest już za późno? Może moglibyśmy go uśpić?
To zbyt niebezpieczne bez anestezjologa. Oszalałaś?
- Będzie to czuł? - Nie chcę, żeby mój przyjaciel zginął.
- Ja nie… Wyluzuj. - Ucinamy już rękę…
Wyluzować?
Jezu.
Czy on to będzie czuł?
Powiedziałbym, że tak, poczuje lekkie mrowienie.
- Tylko mrowienie, kochanie. - Okej.
Gotowy?
O Boże.
Izzy był kiedyś dobrym lekarzem,
więc Nick przeżył.
Eve doszła do siebie szybciej od nich.
Ależ tu parno. Jak na Florydzie, ale obleśnie.
Wygląda na to, że ból powrócił.
Okej. Może wziąć dwie tabletki.
Dzięki.
Ja może też, skoro otworzyłem.
Chcesz…
Dzięki.
Wspominałem
minę mojego ojca, kiedy dostałem się do akademii medycznej.
Był ze mnie taki dumny.
Czasem człowiek upada tak nisko, że może tylko zatonąć,
jeśli ktoś go nie wyciągnie.
Hej. Tylko wspaniały przyjaciel zrobiłby to wszystko dla Nicky'ego.
To nie pomogło.
O Boże.
Co?
Zapomniałam o jego zegarku.
Fuj. Ohyda. Kurwa. Fuj.
Muszę skorzystać z waszej łazienki,
bo to nie wygląda na wypadek na łodzi…
…jeszcze nie.
Wesołych Świąt.
To dla ciebie.
Lubisz się zabawić?
Mów dalej.
Więc jesteś rybakiem?
Chętnie bym spróbował.
- Serio? - Nie. Nie znoszę łodzi.
Mam chorobę morską.
Nawet na kajaku.
Przypominasz mi mojego syna.
Jego też umiałem kiedyś rozbawić.
Proszę.
Szoty.
Zdrowie.
Wyrazy współczucia.
Kurwa.
Kurwa. Kurwa!
Nie wyszedł mi ten płacz.
Próbowałam wszystkiego. Myślałam o potrąconej Tilly.
I nic.
Kurwa.
Nawet na Andros brak ręki był do kitu.
Oddychaj, dobrze?
Przyzwyczaisz się.
Widzisz.
Idę siku, zaraz wracam.
Hej, proszę pana, jak pan stracił rękę?
Dzięki, że pani pyta.
Wspinałem się po kokosowcu, poślizgnąłem się i upadłem
na wielką kupę „pilnuj swoich jebanych spraw”.
Dobra. Nie podoba mi się to.
Okazałabym jej trochę szacunku.
Jej magia wciąż jest potężna.
Czyżby?
Może przetnie się na pół.
Egg, zajmij się tymi wariatkami.
Idę po keczup.
Większość relacji Egga kończyło się starciami.
Tym razem od tego się zaczęło.
Twój szef jest jednorękim bandytą.
Może.
Jeśli będzie się dopierdalał do mojej Ya-Ya, rozjebię mu świat.
Raczej tego nie widzę.
Nie widzisz?
Dobrze wiedzieć.
Nie jesteś stąd, prawda?
W przeciwnym razie byłbyś ostrożniejszy.
Dość już tych kółek, Ya-Ya.
Nie. Nawet nie próbuj.
Za co to?
Co za idiotyzm.
Co?
To wiadomość od Phinneya.
Chce więcej kasy.
Nie jesteś bankomatem.
To tylko o 500 dolców.
Chce kupić dziewczynie pierścionek zaręczynowy.
Szczęściara.
Zrobię mu przelew. Zamknę temat.
Okej.
Naprawdę myślisz, że przestanie?
Czytałeś kiedyś książkę Jeśli dasz myszce ciastko?
Jasne, że czytałem.
Mam dziecko.
A czemu ty ją czytałaś?
Nie chcę przez resztę życia czekać,
aż ten cwaniak znów nas zaszantażuje.
Po co tracić rękę, żeby tak żyć?
To co byś chciała, żebym zrobił, Eve?
Taki jest problem z obsesją.
Musisz walczyć o własną duszę.
Eve, ja taki nie jestem.
I musisz to zrozumieć.
Wiem.
Ja też taka nie jestem.
Tak jak już mówiłem: Eve dostawała wszystko, czego chciała.
Stary, podasz mi szacowany czas dojazdu?
Wybacz. Nie mogę się skupić.
To był tylko dzieciak.
Rozumiem.
Naprawdę.
Tak bardzo cię kocham, Nicky.
Wszystko, co złe, mamy już za sobą.
Obiecuję.
Izzy'ego też dręczyło poczucie winy.
JESTEM GOTÓW POGADAĆ. WPADNIESZ PO POŁUDNIU?
NIEDŁUGO BĘDĘ.
Miał nadzieję, że rozmowa z Yancym pomoże mu spać.
Nick.
Co za niespodzianka.
Co ty… To bezpieczne, żebyś był teraz w Miami?
Niespecjalnie.
Też mi się tak wydaje. To szaleństwo.
- Mogę wejść? - Jasne.
Wybacz. Wejdź. Straszny tu bałagan. Moja sprzątaczka się zabiła.
Co u ciebie?
Jak ci się żyje z jedną ręką?
Będę szczery.
- Nie tęsknię za nią. - Serio?
Kurwa, a jak myślisz?
Nie spodziewałem się ciebie.
Super, że tu jesteś.
Słuchaj, Iz…
Przemyślałeś propozycję wyjazdu na Andros?
Wiem, że Eve z tobą rozmawiała.
Tak, stary.
I chyba raczej zostanę tutaj.
Bo nie… Rzadko widuję Sama.
To jak z tobą i Caitlin. Na pewno rozumiesz.
Chciałbym go widywać jak najczęściej.
Tak, rozumiem.
Słuchaj, Iz…
Gadałeś z tym Yancym?
Gliną od żarcia?
Gliną od żarcia.
Rozmawiałem z nim, ale nic nie powiedziałem.
Zuch chłopak.
Ale napisałem do niego, żeby przyjechał, to wszystko mu powiem.
Spierdalaj.
- Chryste, mówisz poważnie? - Tak.
Właśnie tu jedzie.
Dręczy mnie poczucie winy.
Nie wiedziałem, że zginą ludzie.
Musiałem nas wszystkich chronić!
Nie prosiłem o to, prawda?
Słuchaj.
Moje sumienie to nie twój problem.
Wiesz, co mu powiem?
Powiem mu o oszustwie ubezpieczeniowym.
Powiem, że może dlatego zginąłeś. Nic więcej nie powiem.
Wiesz, że cię kocham i że możesz na mnie liczyć.
Wiem.
Idę do kibla.
Dobra.
Izzy miał nadzieję, że jego przyjaciel nie był zupełnie zły.
Nick liczył na to samo.
Dzięki za zaproszenie na Andros.
To bardzo hojna propozycja.
Nie ma sprawy.
Problem ze schodzeniem na złą drogę,
czy chodzi o alkohol, czy o narkotyki lub inne rzeczy,
jest taki, że dużo trudniej to przerwać niż staczać się dalej.
- Wszystko w porządku? - Jak najlepszym.
„Dobrze wyglądasz, Billy Ray”.
„I dobrze się czuję, Louis”.
Widziała tu pani kogoś?
Tylko ciebie.
Świetnie.
Szkoda, że nie umiesz mówić. Gadałybyśmy całymi dniami.
Znasz mamusię. Znasz ją.
Zawsze jesteś wobec siebie surowa. Po co to robisz?
Hej. Jak poszło?
Nie żyje.
Och, kochanie.
Musisz wsiadać do wozu.
Nicky, musimy…
Chodź, Tilly. No już, kochanie.
Zrób siusiu.
Wysiusiaj się.
Och, kochanie.
Tak mi przykro.
Wiedzieliśmy, że może do tego dojść.
Izzy bywa strasznym uparciuchem.
Pamiętasz, jak jechaliśmy razem do Orlando i chciał zjeść w Wendy's?
Umierałam z głodu, ale minęliśmy McDonald'sa,
Chick-fil-A i resztę, bo musieliśmy iść do Wendy's.
Dobrze, że nie mieliśmy wtedy broni.
Co z tobą jest nie tak?
Wiesz, że zawsze żartuję w niewłaściwym momencie.
Chodzi mi tylko o to, że nie chcę, żebyś się tym zadręczał.
Zadręczał?
Był moim przyjacielem.
- Co ja, kurwa, zrobiłem? - Musimy jechać.
Zawsze mówimy, że musimy stawiać siebie na pierwszym miejscu.
Nie mówimy tak. Ty tak mówisz.
Całe to twoje „my”.
Jak dotąd wszystko robiłem ja.
To ja straciłem rękę.
To ja zastrzeliłem tego chłopaka.
I to ja właśnie zabiłem swojego najlepszego przyjaciela.
To musiało źle zabrzmieć.
Hej.
O rany, nie bój się.
Wybacz.
My tylko ćwiczyliśmy,
bo występujemy razem w sztuce w teatrze w Coconut Grove.
To słodki mały teatr. Niedaleko stąd.
Czekaj, wyglądasz znajomo.
O Boże, Pogodynka Heather!
Uwielbiam cię!
Kochanie, to Pogodynka Heather.
Kocham poznawać innych ludzi ze świata rozrywki.
Zrobimy sobie fotkę?
- Muszę już jechać. - Daj spokój. Proszę.
Zrobiłabyś mi dzień.
To zajmie tylko sekundkę.
Jestem wielką fanką… Wybacz, to ta torebka. My, dziewczyny...
Wiecznie nosimy tonę chłamu w torebkach.
Co za kobieta.
Dziękuję. Jezu.
Proszę.
Wystarczy na „my”? Wrzuć ją do bagażnika.
Kurwa, pakuj się do wozu.
Tilly.
O Boże. Niegrzeczna dziewczynka. Ty głuptasku.
Nie. To obrzydliwe.
Po powrocie do domu pomożesz mi ją wykąpać.
Po raz pierwszy od bardzo, bardzo dawna
Heather nie prezentowała tego wieczoru prognozy.
Dobra. Wszystko nadrobiliście.
Jedna wielka, szczęśliwa rodzina.
Ile będziecie się przytulać?
Stoję tu. Kurwa.
Tymczasem Yancy i Rosa
wciąż sprzątali bałagan, jakiego narobili.
Wrócisz sama do domu?
Nie, jestem totalnie wydygana.
Tylko dlatego, że mówiłem, że zostaniesz zamordowana?
Okej, teraz to słyszę.
Pestov, mógłbyś odprowadzić ją do domu?
- Nie chciałaby tego. - Ma rację.
Dobra.
- Chodźmy na ka… - Nie dotykaj mnie.
Słodziaki.
Fajnie, cokolwiek to znaczy.
Wiem, dlaczego ja tu jestem w pidżamie.
A jak ty dałaś się w to wciągnąć?
Nie pozwól, by jego nastawienie nas zniechęciło. O to mu chodzi.
Dobra, Telemundo, jestem tu.
Używajmy języka, który wszyscy rozumiemy.
Stary, to Południowa Floryda.
Jeśli nie znasz hiszpańskiego, to twoja wina.
Już ją lubię.
Cieszę się, że się dogadujecie.
Jestem w miejscu, w którym brutalnie zamordowano Heather McNally.
Jak widać, parking zamknięto,
a policja szuka tropów, które doprowadziłyby do sprawcy
tej strasznej zbrodni.
Detektyw Burton.
- Mówi detektyw Mendez. - Nie wierzę.
Wreszcie zostałeś detektywem.
Co?
Byłem partnerem Andrew Yancy'ego tu na Florida Keys.
Jebać tego gościa. Kłamliwy chujek.
Przekażę mu.
Możecie zamknąć sprawę Charlesa Phinneya.
Mieliśmy samobójstwo tu w Miami.
Balistyka się zgadza, do tego ponczo.
Facet, który zabił dzieciaka, miał pomarańczowe ponczo, prawda?
Tak.
Jesteś pewien?
Stara historia. Podejrzany doktorek.
Oksykodon w całym domu.
Dzieciak pewnie handlował pigułami.
Skąd to wszystko wiesz?
Dowiedziałeś się z infolinii?
Pierdol się.
Co do Mendeza, ostatecznie każdy dochodził do tego samego wniosku.
Gnida.
Nick wciąż ukrywał się w Miami
i żałował, że nie jest tak, jak było.
Pamiętasz, jak jeździliśmy
na deptak przy Daytona Beach i graliśmy w skee-ball?
Tak.
Nie dawałem ci biletów, które wygraliśmy, aż oboje zawołaliśmy:
„Muka”.
- Żenada. - Może dla ciebie.
Muka!
Wiem, że nie zawsze byłem dobrym tatą.
Myślałam o tym na twoim pogrzebie.
Ja…
Chcę powiedzieć, że bardzo cię przepraszam
i myślę, że teraz mogę się lepiej spisać.
Gdybyś mnie potrzebowała, możesz na mnie liczyć.
Dziękuję.
Opowiedz mi o tym Simonie.
Jest świetny, ale uznałbyś go pewnie za przygłupa.
Uwielbia Minecrafta i zdecydowanie za często nosi sandały.
Co za frajer.
Nick nie mógł się nadziwić, jak cudownie znów być szczęśliwym.
Liczył na to, że nic tego nie zepsuje.
Ciągle wydzwania. Powinnam się martwić?
To nic takiego.
- Simon lubi nosić kapelusze? - Przestań.
No mów, Izzy. Kto cię zastrzelił?
Milczy. Ty spróbuj.
Ranę wlotową ma za uchem.
Twierdzą, że po zabiciu Phinneya
popełnił samobójstwo.
To bez sensu. Mieliśmy się spotkać.
Właśnie. Kto by się zabił,
gdyby miał szansę z tobą pogadać?
Nie bądźmy dla siebie wredni.
- Nie byłam. - Na pewno szłaś w tę stronę.
Zamierzałaś pójść w tym kierunku,
nagle zmienił się ton rozmowy.
Okej, zgadzam się. Nie ma, kurwa, opcji, żeby się zabił.
Nick był drobnym złodziejaszkiem, a federalni i tak by go aresztowali.
Wszyscy mają gdzieś, że nie żyje.
To niby morderstwo i samobójstwo.
I wszystko gotowe.
Kurwa.
Tak.
A może naściemniam, żeby nie zamykali sprawy?
Powiem, że znalazłam coś, co wskazuje na zabójstwo?
Jestem zachwycony, więc to na pewno fatalny pomysł.
Nie rób czegoś, czego będziesz potem żałowała.
Kogo to obchodzi?
Ta robota pożera mi duszę.
To dość mroczne stwierdzenie.
Ale pójdźmy w tę stronę.
Walnijmy sobie oksykodon, puśćmy jakiś death metal
i zaszalejmy.
- Proszę. - Też zjesz?
To ostatnie.
Mówiłaś, że umiera ci dusza, więc uznałem, że lody dobrze ci zrobią.
Na to liczyłem. Wiedziałem, że to zrobisz, przyjaciółko. Zdrowie!
Rosa nie pamiętała, kiedy ostatnio siedziała z mężczyzną,
który bardziej skupiał się na tym, co włoży sobie do ust,
niż próbował włożyć coś do jej ust.
Wiesz, nie zawsze…
Nie zawsze nienawidziłam tej pracy.
Po prostu ostatnio mnie wyniszcza.
Roso Campensino, nic nie może cię zniszczyć.
Campesino.
Na tym etapie chyba wiesz już, że to nie celowo.
A to poprawianie nie pomaga, więc daj mi samemu do tego dojść.
Tyle samogłosek. Piękne nazwisko, ale ciężko je wymówić.
Co się dzieje?
To zależy. Ludzie w kółko mi powtarzają,
że pociągniesz mnie na dno.
To prawda?
Niestety mogę potwierdzić, że to w stu procentach prawda.
Rosa znała odpowiedź. To pytanie było sprawdzianem.
Nie jemy już lodów?
Wiesz, jakie to seksowne, kiedy mężczyzna jest szczery?
Jest ekstra. Pomyślałem tylko…
…nie chcę przerywać,
ale może przenieślibyśmy się w jakieś neutralne miejsce?
Tu też jest okej.
- Hej, tato! - Hej!
O kurwa!
Z tym całym Yancym mogą być kłopoty.
Wiem.
Z Caitlin też.
Co masz na myśli?
Ona dużo wie i może…
No wiesz, bywa strasznie nieprzewidywalna.
- Mów dalej. - Po prostu
nie wiesz, co robiła na twoim pogrzebie.
Wskazywała na mnie, wołała…
„Ty suko. Zabiłaś go”. To było jakieś szaleństwo.
Może to dlatego, że zginął jej tata.
Wiem.
Po prostu…
Daj spokój. Rozmawiamy o ludziach, którzy mogą utrudnić nam życie.
Powiedzmy, że tak. Co byś chciała, żebym zrobił?
Czemu się wściekasz?
Chcesz, żebym skrzywdził córkę?
- To nie… Boże. - Co z tobą, kurwa?
Nie powiedziałam tego, Nicky.
Jezu! Nigdy bym tego nie zrobiła.
Kocham Caitlin.
To moja pasierbica.
Spierdalaj.
Tak o mnie myślisz?
Łamiesz mi serce.
Cholera, przepraszam. Źle zrozumiałem.
Chodź tu, kochanie.
Maleńka, kocham cię.
Kocham cię.
I vice versa.
Co to za dramaty u mojego taty?
Hej, mała. Jak woda?
Eve zawsze wiedziała, że ma talent.
Zadzwoniłaby do dawnego nauczyciela aktorstwa,
gdyby nie oskarżyła go o pedofilię.
Było niesamowicie, ale to nie tylko moja zasługa. Też tam byłaś.
Już to robiłaś?
Bez przerwy pieprzę się w pracy.
Szczerze mówiąc, mało się u mnie działo, odkąd zerwałam zaręczyny.
Zaręczyny! O rany, co się wydarzyło?
W skrócie: poznałam faceta, kiedy oboje wychodziliśmy z filharmonii.
Mam dziwną zasadę.
Jeśli lubisz muzykę klasyczną, to znaczy, że masz kontakt z własnymi emocjami.
- Nie znoszę muzyki klasycznej. - To by się zgadzało.
Po trzech latach wspólnego mieszkania
dowiedziałam się, że zdradzał mnie z instruktorką paddleboardu.
Najlepsze było to, że kiedy go wyrzucałam,
przyznał się, że nie był na tej symfonii.
Wszedł, bo musiał skorzystać z toalety.
Zmarnowałam kawał życia na typa, który po prostu musiał się wysrać.
Historia stara jak świat.
Hej, Mel.
Słuchaj, nie uwierzysz.
- To był… - Wybacz.
- Nie uwierzysz… - Nie ma sprawy.
Wyluzuj. Co się stało?
Przez sekundę
Yancy rozważał wyjście w normalny sposób.
Hej, kocham cię.
Idź już.
Heather nie żyje.
- Co? - Tak.
Wiesz, kto ją dziś zastępuje?
- Zamknij się. Nie wierzę. Poważnie? - Tak jest! Ja!
Boże. Stresuję się. Spociłam się.
- Okej. Kocham cię. Pa. - Ja ciebie też.
- Hej, Mendez! - Co tam?
Jakaś kobieta chce z tobą rozmawiać. Jest u ciebie w gabinecie.
Stary, mam bilety na mecz Heatów.
No dobra.
No dobrze.
Mój kolega mówił, że widziała pani kogoś
pod mieszkaniem dr. O'Peele'a.
Uznano to już za samobójstwo, więc streszczajmy się.
Jak ten człowiek wyglądał?
- Był wysoki. - Dobrze. Wysoki.
Doskonale. Nic więcej nie potrzebujemy.
Dziękuję.
Zaraz. To był on. Tamten facet.
- Jest pani pewna? - To on.
Mendez nigdy tak się nie cieszył z przegapienia meczu.
Hej!
Typie, co ty odpierdalasz?
Wyrzucam śmieci. W magiczny sposób zmaterializowały się pod moim domem.
Co? Kosz jest tutaj.
Szok.
Wiesz, co to kosz na śmieci.
Nie wiem, jak ten syf się tam znalazł.
To pewnie ptaki, pelikany i wiatr.
Następnym razem rzucę nimi w ten wielki żółty śmietnik.
Sam jesteś wielkim żółtym śmietnikiem, frajerze.
Mam białą koszulkę, geniuszu.
Choć cieszę się, że mogę zastąpić Heather McNally,
wszyscy jesteśmy tu zrozpaczeni.
Nawet gdy ktoś jest nieprzyjemny albo wredny, smucisz się, gdy odchodzi.
Yancy chciał się tylko rozluźnić
i zapomnieć o Nicku, Eve i dr. Izzym.
Ale wszechświat miewa czasem inne plany.
Może to znajomy widok krwi w odpływie prysznica.
A może spotkanie z małym przyjacielem, którego uratował
i który zdawał się
równie dobrze radzić sobie z trzema, co z czterema kończynami.
Pomyślał, że człowiek mógłby zrobić to samo.
Znaleźli rękę Striplinga, prawda?
Założyliśmy, że doszło do zabójstwa.
Tak samo założyłaś,
że twój durny narzeczony lubi muzykę klasyczną,
której, nawiasem mówiąc, nie lubi żaden facet.
Ale co jeśli Nick nie został zamordowany?
I co jeśli Christopher to tak naprawdę jebany Nick?
To ekscytujące.
Oddzwoń w wolnej chwili.
Naprawdę podobał mi się seks.
Pewnie powinienem był od tego zacząć.
Pa.
Pierdol się.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK