Florida Keys zdecydowanie miały własny rytm.
Nie zaczynasz dnia, dopóki świat cię do tego nie zmusi.
A potem wracasz do baru i leczysz kaca.
Oczywiście, chyba że to dzień powszedni.
Wtedy zaczynasz od kawy.
- Smacznego. - Dziękuję.
Cieszę się, że przyjechałaś. Prawdę mówiąc, nie jestem zaskoczony.
Założyłem, że pijesz kawę ze śmietanką i podwójnym cukrem.
To mój dar.
A właściwie jeden z moich darów.
Śniło mi się kiedyś, że wujek Terry ma raka.
Nie miał go,
ale miał pieprzyk, który usunęli profilaktycznie i jest zdrowy, więc...
Piję czarną.
Na pewno? Nie ze śmietanką i cukrem? Zwykle wymiatam.
- Nie. Czarną. - Okej.
Moje laboratorium zbadało DNA z twoich odłamków kości.
Myślę o nich jako o naszych odłamkach.
Po południu będzie jasne, czy to Stripling.
Kocham tę energię.
Zacznijmy od przesłuchania Madeline, dziewczyny, która przede mną uciekła.
- Dobra. - Ekstra.
Sprawdzę tylko, czy nie łamią tu przepisów,
ale będę się streszczał.
Kurwa, jaja sobie robisz?
- Specjalnie wzięłam urlop. - Co mam ci powiedzieć?
Niektórzy z nas traktują pracę poważnie.
Zaraz wracam.
Dzień dobry. Sanepid.
Szczęśliwie dla żołądka Yancy'ego,
ta kuchnia była tak czysta, że można było z niej jeść.
- Wszystko w porządku? - Prawie wszystko.
Gdybym miał się czepiać,
to niepokoiłaby mnie tylko żywa małpa wsuwająca winogrona w szafce.
Neville!
- Czemu mnie wołasz? - Napraw to.
Nie po raz pierwszy miłość Driggsa do winogron
wpakowała Neville'a w tarapaty.
Proszę pana, to moja małpa. Nie jej.
Tak, zapisałem to.
Ale szczerze mówiąc, w branży kontroli żywności
nie ma większego znaczenia, czyja jest małpa.
Sęk w samej małpie.
Nazywam się Neville Stafford i miałem bardzo kiepski tydzień.
Moja siostra sprzedała nasz rodzinny dom na Andros.
Bez mojej wiedzy.
- Ała. - Właśnie.
Ale jeśli przeze mnie będzie miała kłopoty z restauracją,
stracę moralną przewagę.
A zamierzasz do końca życia jej to wypominać.
- Tak. - Podoba mi się twoje podejście, Neville.
Proszę pani, wrócę w przyszłym tygodniu
i o ile kuchnia będzie stuprocentowo bezmałpia,
nie zgłoszę tego.
W porządku?
Bardzo dziękuję.
- Wiszę ci przysługę. - Będę pamiętał.
Dorosły facet bez samochodu... to takie sexy.
Sonny obiecał, że załatwi mi nowy.
To w którym z tych tysięcy sklepów z koszulkami pracuje Madeline?
Nazywa się Chest Candy, więc chyba szukamy tego eleganckiego.
Co ty robisz?
Bez obaw. Policyjna robota.
Oto i on.
- Zaparkujesz na tyłach? - Tak.
Byłaś kiedyś w Chest Candy?
- Nie. - Okej.
- Ale coś mi świta. - Rozumiem.
Tak jak mówiłem, przygotuj się na to, że lubi uciec.
Uciec? Stary, wiesz co?
- Ja będę mówiła. - Serio?
Przez cały czas? Okej.
Hej, Madeline.
Bez obaw. Chciałam... Okej.
No i leci.
O cholera!
W imię nowej współpracy należało to powiedzieć...
Mówiłem, że lubi uciec.
MAŁPI BIZNES
Dlaczego uciekasz, ilekroć cię widzę?
Bo jesteś gliną.
Nie jest.
Chwilowo nie, ale sytuacja jest dynamiczna.
Mam kartotekę,
a ludzie wypytują mnie, skąd wzięliśmy z Phinneyem kasę.
Nie handluję narkotykami, nic z tych rzeczy.
Fakt, sprzedawałam K i E, ale nigdy H.
To jakiś dziwny odcinek Ulicy Sezamkowej.
Nie uważam, że sprzedajesz dragi,
ale myślę, że ty i twój chłopak byliście zamieszani w coś złego.
- Proszę. - Bardzo dziękuję, panie Pestov.
Poprosiłem dla nas o czarną, bo twierdzisz, że taką lubisz.
Owszem.
Zobaczymy.
- Możemy prosić o trochę prywatności? - To mój sklep.
Dobra.
Rosyjski to taki piękny język.
Madeline, odwiedziłem starego kumpla, Keitha Fitzpatricka.
To kapitan łodzi, którą płynął Phinney, kiedy wyłowili rękę.
Zapytałem, czy nasz chłopak zarzucał przynęty tego dnia.
Wiesz, co powiedział Keith?
„Cholera, to najlepsze smażone krewetki, jakie w życiu jadłem”.
To moja wina, bo dałem mu na parkingu
bardzo mocne zioło od mojego kumpla Miguela.
Nazywa się Wykolejeniec, ale nieważne.
Ale potem dodał...
Tamtego dnia to Phinney ogarniał wędki,
co było dość zaskakujące, bo kurewsko trudno było
skłonić tego chudego gnojka do jakiejkolwiek roboty.
- Chcesz? - Nie, dzięki.
Stawiam 10 dolców, że są w szczurzym gównie.
Za dzieciaka mój tata pracował przy wyprawach na ryby dla turystów.
Kapitan kazał mu kupować wielkiego mrożonego marlina,
żeby wmawiać turystom, że coś złowili.
Nadziewało się mrożoną rybę na haczyk, a potem turyści ją wyławiali i bingo!
Czyli, że złapali wielką sztukę. Kumasz.
Zastanawiałem się,
czy Phinney mógł odwalić taki przekręt z ludzką ręką.
Yancy przekonał się niedawno, że kiedy zamykał się na sekundę,
prawda czasem sama wychodziła na jaw.
Mówiłam, żeby tego nie robił, ale zapewniał, że to nic takiego.
To miał być tylko dowcip.
A dostał za to tyle kasy. Trzy kawałki.
Wiesz, kto dał mu tę rękę?
Pewnie niezbyt wysoka blondynka.
- Mówił, że to facet. - Ja pierdolę.
A w lodówce, w której dostaliśmy rękę, trzymam browary na swoją zmianę.
Midwest Mobile Medical. To firma Nicka Striplinga.
- Jakiego Nicka? - Ofiary.
- Poprzedniego właściciela ręki. - Ofiary?
Chwila.
Myślisz, że ten, kto zabił tego Nicka, mógł też zabić Phinneya?
Myślisz, że teraz będzie polował na mnie?
Nie. Gdyby myślał, że coś wiesz, już byś nie żyła.
Poważnie?
No co? Taka jest prawda. To fakty.
Na wszelki wypadek
możesz wyjechać z miasta na parę dni.
Dokąd mam, kurwa, jechać? Nie mam kasy.
Nie znajdę nowej pracy.
- Ledwo masz tę. - Dzięki za prywatność, kutafonie.
Wiecznie mnie szpieguje.
Nie przyzna się, ale wiem, że jest powiązany z rosyjską mafią.
Mieliśmy z Phinneyem wziąć ślub.
Mówiłam, żeby przestał wyświetlać się z tą kasą.
Kochałam skurwiela, ale nie był Alvinem Einsteinem.
- Albertem... - Nie.
Masz prowizję od sprzedaży?
Może kupimy temu wielkoludowi koszulkę?
Może „waginarianin”?
- Dwie za dwadzieścia dolców. - W porządku.
A masz „Nie wierzę, że po to ogoliłem jaja”?
Chcę tę koszulkę.
ŻYWA KACZKA
Po drugiej stronie miasta Neville właśnie zmierzał do domu.
Dziękuję.
Hej.
- Dzięki, że zająłeś się tym facetem. - Tak się pomaga rodzeństwu,
zamiast dźgać je w plecy.
A może ci pomagam? Utknąłeś, Neville.
Codziennie tylko łowisz ryby i pijesz z przyjaciółmi.
Może wreszcie zaczniesz żyć.
Proszę cię. Chciałaś kasy, żeby wyremontować to miejsce.
Przynajmniej próbuję coś robić.
Najgorsze było to, że wiedział, że miała rację.
Żegnaj, siostro.
Hej, głąbie.
Wyjedziesz bez tego?
W ten sposób zakończyło się spotkanie Neville'a z siostrą.
Co za chłopak.
Lot do domu trwał tylko 45 minut,
ale znalazł czas na wyrzuty sumienia, że częściej nie odwiedza siostry.
Nasza rodzina jest ci wdzięczna.
To pamiątka po Jamesie.
Dziękujemy, że pomogłaś mu przejść na drugą stronę.
To był zaszczyt.
Tata żyłby wiecznie, gdybyś nie wzięła od mojej mamy pieniędzy.
Drea.
Przepraszam za nią.
Wyrazy współczucia.
Do zobaczenia na pogrzebie.
To dziecko myśli, że może tak do ciebie mówić?
Bądź miła.
Straciła tatę.
To brak szacunku.
Nie tylko ona taka jest.
Całe to pokolenie...
Myślisz, że to ma związek z ich telefonami?
Tak sądzę.
Czekaj. Nabijasz się ze mnie?
Tylko trochę, Ya-Ya.
Po prostu powtarzałaś to już z milion razy.
Zawsze jest coś więcej niż to...
„Co przeczytają, siedząc na toalecie”.
Uważasz, że jestem dowcipna, czy po prostu się ze mnie śmiejesz?
Nie może być jedno i drugie?
Wiesz, że mnie kochasz.
Po powrocie Neville chciał iść na ryby, by oczyścić umysł.
Problem polegał na tym, że ostatnio wypił parę drinków
i teraz nie pamiętał, gdzie dokładnie zostawił łódkę.
Szukasz swojej łódki?
Uwolniłem ją.
Jak to „uwolniłeś”?
Była na moim terenie, więc ją wyswobodziłem.
Mam nadzieję, że unosi się gdzieś na wodzie i jest szczęśliwa.
Była w wodzie.
Woda do ciebie nie należy.
Powiem tak: dam ci trzy sekundy, żebyś stąd wypierdalał.
Jeden...
dwa.
Tymczasem w Miami
Yancy i Rosa dotarli do nudnego parku biurowego tuż pod miastem:
byłej siedziby Midwest Mobile Medical.
Po co ten krawat?
Prawie wyglądam w nim jak agent federalny,
a sądzę, że ten, kto przekazał rękę Phinneyowi, tu pracuje.
Jeszcze nie jest dobrze.
Myślisz, że to jej chłopak, Christopher?
Typowa historia.
Mąż zaprasza żonę na firmową imprezę świąteczną.
Jest open bar i jemioła.
Ani się obejrzysz i ups...
żona dyma się z twoim współpracownikiem Christopherem w firmowym jacuzzi.
Istnieje firmowe jacuzzi?
Lubię trochę podkoloryzować. Co myślisz?
- Daj... Poprawię. - Proszę.
Tak dużo lepiej.
Proszę. Dobrze.
- Przepraszam. - Jasne.
- Daj mi chwilę. - Śmiało.
Bonnie. Czy może raczej Plover?
- Obojętne. Reaguję na oba. - Gdzie jesteś?
Bezpieczniej dla nas obojga, żebym nie mówiła.
Pani drink.
- Dziękuję, Ricky. - Nie ma za co.
Jest tam Ricky? Dasz go do telefonu?
Nawet gdybym to zrobiła, Andrew, nic by nie powiedział.
Ricky to porządny człowiek.
Cieszę się, że kogoś znalazłaś.
Wydaje się wyjątkowy, Bonnie.
Szuka cię policjantka ze wspaniałego stanu Oklahoma.
Wiem. Stąd niechęć do ujawniania mojego miejsca pobytu.
Kto mówi „miejsce pobytu”?
- Wszystko okej? - Ledwo zipię.
Dziękuję.
Nie przypuszczałem, że będę się spotykał z przestępczynią seksualną.
Jeden z twoich uczniów, serio?
Proszę, nie rób z Cody'ego ofiary.
Za trzy miesiące kończył 18 lat i znał więcej pozycji ode mnie.
Nikt nie ucierpiał.
Tego nie wiesz.
Mógł sobie uszkodzić łokieć, zbijając piątki z kumplami.
O rany...
No nic, źle postąpiłaś.
Nie powinnaś stawiać siebie ani nieletniego w tej sytuacji.
Muszę kończyć.
- Moja mama. - Jasne.
- Chyba sporo się pieprzy. - Ależ ty jesteś bezpośrednia.
- Dawaj. Szybko. - Nie pomagasz.
Dzwoniła moja była, ale między nami to już stare dzieje.
A konkretnie parę dni.
Nie obchodzi mnie to.
Serio? To trochę boli.
Wygląda na to, że stary Nick wynosił się w pośpiechu.
- Halo? - Oto i on.
Agent Yancy.
Myślałem, że federalni już tu skończyli.
Tak, to tylko ostatnia rundka, Donald.
Musimy postawić kropkę nad „i”.
Jasne. Pewnie to konieczne przy oszustwie ubezpieczeniowym.
Pozwól, że zapytam... Gdzie się strzygłeś? Ekstra fryzura.
Mama mnie strzyże.
- Pasuje do twoich oczu. - Dzięki.
Aplikowałem na federalnego.
- Odrzucili mnie. - Ach, Donald.
Donald, spójrz na mnie. Gdy na ciebie patrzę, widzę jedno.
- Federalnego. - Dziękuję.
Nie do końca to czuję, ale miło to słyszeć.
Nie zadowalaj się byle czym.
Jebie mnie to, co mówił twój ojczym.
- Jestem z ciebie dumny. - Dzięki.
Zainspirowałeś mnie.
Hej. Dalej sięgaj do gwiazd.
Nie powinnam była wątpić w krawat.
Jeśli nasz nowy przyjaciel jako tako ogarnia swoją pracę,
zauważy, że jedynym wozem na parkingu jest twój sportowy SUV i uzna,
że nie jesteśmy federalnymi.
Więc pospieszmy się.
Poszukaj czegoś z imieniem „Christopher”
albo folderu „morderstwo”. Czegokolwiek.
Rosa próbowała się skupić, ale coś nie dawało jej spokoju.
Muszę o coś zapytać.
Jak możesz być w związku z kobietą i nie znać jej prawdziwego imienia?
Jak na kogoś, kogo to nie obchodzi, sporo o tym rozmyślasz.
- Trochę mi lepiej... - Naprawdę mnie to nie obchodzi.
Myślę, że trochę cię to obchodzi. Intuicja.
Stary, lata mi to.
Jak na nieszczęście,
okazało się, że Donald istotnie jako tako ogarniał swoją pracę.
Za to Neville
nie był przekonany, że kobieta, której dał pieniądze,
jakkolwiek znała się na swojej robocie.
Co z moją klątwą?
Christopher do mnie strzelał.
Mam ci dać więcej pieniędzy? Za co?
Wydaje ci się, że to dobry moment?
POŻEGNANIE JAMESA WENDELLA
Możemy porozmawiać po pogrzebie albo nigdy.
Twój wybór.
Po pogrzebie.
Ya-Ya jak zwykle zwróciła uwagę na ten brak szacunku i zapamiętała to na później.
Na drzewo.
Neville i Driggs nie mieli nic przeciwko czekaniu
pod tak zwanym „domem cmentarnym”.
Driggs lubił pogrzeby.
Nie lubił większości ludzi, więc nie przeszkadzała mu ich śmierć.
A co do Neville'a... Mieszkała tu jedna z jego ulubionych osób.
Co to za groźna mina?
Neville.
Nie ona.
Czemu gadasz z tym głupkiem?
Ona.
Dawnie, pozwól, że o coś zapytam. Myślisz, że magia Smoczej Królowej działa?
Czuję, że działa.
Masz dziewczynę, co?
Hej, Tanny.
Nie odzywaj się do mnie.
- Znajoma? - Spędziliśmy razem trochę czasu.
Nie mam domu.
Mogę tu dziś przenocować?
Lulu, leć do środka i przynieś Neville'owi szklankę wody.
Dziękuję, Lulu.
Nocuj u którejś ze swoich tanich dziwek.
Wszystkie odmówiły.
Przenocuję u twojego wujka Charlesa. On mnie lubi.
Zwykle trzymam się z daleka od mężatek, ale Bonnie była inteligentna, światowa.
To było ekscytujące.
Była też pieprzącą dzieci socjopatką.
Mówiłem: ekscytujące.
To nie Christopher,
ale znalazłam stare recepty i parę zaświadczeń o opiece medycznej.
Na wszystkich jest to samo nazwisko.
„Israel O'Peele”. Zbyt absurdalne, żeby było fałszywe.
Yancy był podekscytowany przełomem w śledztwie,
ale nie miał czasu świętować.
Ja pierdolę.
Poznałem ich na pogrzebie. To federalni. Spadajmy.
- Niepotrzebnie inspirowałeś Donalda. - Nie żałuję.
Rosa miała rację.
Donald czuł się pewnie ze swoją fryzurą.
Chodź.
Hej, koleżko.
O rany. Nie lubi być nazywany „koleżką”.
- Jasne, że nie. - Dobra.
Pójdę pierwszy, jako przynęta.
Pójdę w drugą stronę, a ty przeskocz przez mur.
- Ekstra. - Szybko się zgodziłaś.
- To świetny plan. - W drugiej wersji ty jesteś przynętą.
- Nie, twój plan mi pasuje. - Dobra.
Dawaj!
Yancy nie wziął pod uwagę,
że zarówno pies, jak Rosa, będą bardziej wysportowani od niego.
Kurwa!
Jest tylko jeden lekarz o nazwisku O'Peele z licencją w Miami-Dade.
- Według mapy to już blisko. - Jak twój tyłek?
Nie za dobrze.
Twój ręcznik plażowy zatrzymał krwawienie.
Świetnie.
Znam tę okolicę.
Zatrzymasz się pod tą chałupą z niebieskimi drzwiami?
- Co? - Tutaj, dokładnie tu.
Okej.
Co ty...
Co chcesz...
Halo? Mam parę pytań.
To dom jednego obesrańca, detektywa Johnny'ego Mendeza.
Kolejna historia na inny raz,
Staram się to robić, ilekroć tędy przejeżdżam.
Boże. Co za typ.
Drobne triumfy.
Ruszajmy.
Siadanie jest straszne.
Jedźmy. Popełniliśmy przestępstwo.
- Możemy za to beknąć. - My?
Johnny Mendez był złym gliną.
Nikt go nie lubił.
Nawet kot o oczach demona, którego tak kochał.
To z jego powodu
Yancy nie był już policjantem w Miami.
Może dlatego cieszył się, że wrócił do miasta
i wykonuje robotę detektywa.
Dr O'Peele?
Halo?
Kto tam?
Inspektor Yancy. Mam kilka pytań.
O kurwa.
Tak, tak. Dobra.
Już idę.
- Hej, co tam? - Dzień dobry.
Proszę, zapraszam.
- Dziękuję. - Która jest?
Dopiero minęła pora szlafroka, więc wszystko w porządku.
Okej.
Tyłek panu krwawi.
Tak. Tak.
Tak to z nim bywa.
Panie O'Peele, chciałbym zadać panu kilka pytań o Nicka Striplinga.
Israel O'Peele. Dość dziwne imię i nazwisko.
- Skąd się wzięło? - Zaczniemy od twoich pytań.
Mówią mi Izzy.
Mama była Żydówką. Zostawiła mojego tatę. Wyszła za Irlandczyka.
Jak sztuka na Broadwayu.
To cała saga.
Nick nie żyje,
więc mogę odpowiedzieć na pytania, ale żądam dużego immunitetu.
Może normalnego immunitetu?
Nie, musi być go dużo.
- On nie może go panu zapewnić. - Ma rację.
Nie pozwalają na to inspektorom sanitarnym.
Co?
Proszę się nie martwić i cieszyć się drinkiem.
- Był pan chirurgiem, prawda? - Tak.
Miałem świetną praktykę.
Jakieś 99% mieszkańców Florydy potrzebuje wymiany stawu biodrowego.
Ale teraz rada medyczna... Jebane faszystowskie gnidy.
Powiem coś nieoficjalnie, nie przekazujcie tego.
Zmagam się z nadużywaniem substancji.
- Niemożliwe. - Pierdol się.
Poważnie?
Nie o takim życiu marzyłem.
Powiem ci to samo, co mówiłem mojemu kumplowi Donaldowi.
Sięgaj do gwiazd.
Kutas.
Może pogadamy o oszustwie ubezpieczeniowym?
Czy Midwest Mobile Medical kiedykolwiek przyjęło prawdziwego pacjenta?
Nie. To klasyczne oszustwo z fikcyjnymi pacjentami.
Wystawialiśmy Medicare rachunki za sprzęt, który nie przychodził.
Skutery inwalidzkie i tak dalej.
Seniorzy, których tożsamość wykradaliśmy, nie mieli pojęcia,
bo czeki od rządu przychodziły bezpośrednio do nas.
Ile płacił ci Nick?
Tysiąc dolarów za receptę na skuter inwalidzki.
- Więcej, jeśli mieliśmy dobry miesiąc. - Słuchaj.
Myślisz, że Nick i Eve byli dobrą parą?
Mogłaby mieć kogoś na boku?
Nie, naprawdę się kochali.
Czasem wręcz przesadzali. Kleili się do siebie.
KONTAKT W SPRAWIE WYCIECZEK
Nie odrywali się od siebie. Obleśne. Całowali się tak,
że było widać języki. Nie chcesz oglądać cudzego języka.
Czasem, robiąc to, Eve patrzyła wprost na ciebie.
To było niepokojące. Zaznaczała tak swoją władzę.
Mogę zaproponować...
Nie, dziękuję.
Może na później?
- Nie trzeba. - Okej. Wezmę za ciebie. Lechaim.
Ostatecznie... Cofnijmy się trochę.
Spójrzmy na to wszystko z góry. Bądźmy uczciwi.
Nikt nie ucierpiał.
Sam nie wiem. Ponoć morderstwo trochę boli.
Morderstwo? O czym ty, kurwa, mówisz?
- Nick utonął. - Może.
Ale ten dzieciak wziął tylko trochę kasy
za przyczepienie odciętej ręki do żyłki.
Ten dzieciak nie żyje?
Ktoś strzelił mu w serce, więc... Tak.
Nie chcę dłużej rozmawiać.
Zdrzemnę się trochę.
To doskonały pomysł, jesteś na nogach z 15 minut,
a sen jest bardzo ważny.
Wie pan, co zrobię, panie O'Peele?
- Izzy? - Izzy.
Izzy, gdybyś miał ochotę pogadać,
zostawię ci tu swoje namiary. Na wszelki wypadek.
W porządku?
Tak.
Kurwa.
Kurwa. Kurwa.
Po pogrzebie Smocza Królowa czekała cierpliwie na cmentarzu.
Lubiła spędzać tam czas
i wiedziała, że Neville wkrótce się zjawi.
Uważaj, Neville. Byłeś niegrzeczny.
Martwi nie lubią, kiedy jest się niegrzecznym.
Masz coś do powiedzenia?
Przepraszam.
Nie przepraszaj mnie. Przeproś ich.
Przepraszam wszystkich.
Nie lubię go.
Ya-Ya, ja go lubię.
Masz tu rodzinę?
Matkę i ojca. Tam.
Moja matka też tu gdzieś jest.
Nie musisz bać się dusz tych, którzy nas kochali.
Mają dobre zamiary.
Za to pozostali nie do końca.
Przyniosłem ci pieniądze.
- Dodatkowych 500 przyspieszy sprawę? - Zawsze przechodzisz do rzeczy, chłopcze.
Wezmę twoje pieniądze,
ale na twojej twarzy wciąż malują się wątpliwości.
Moja twarz zawsze zdradzała, co czuję.
Podoba mi się, że nie możesz ukryć twarzy.
W tej chwili wygląda bardzo...
nerwowo?
Chcę wierzyć, że potrafisz robić to, co twierdzisz.
Czy to nie wystarczy?
Chyba musi.
Nie.
- No to się wkopałeś. - Chcesz wierzyć?
Wytłumacz mu, dlaczego wiara jest ważna.
Nie ma magii bez wiary.
W takim razie odnajdę wiarę.
Obiecuję.
To za mało dla Ya-Ya.
Musisz to udowodnić.
Jak?
Ofiara.
Nie tylko z pieniędzy, ale i z czegoś, co jest dla ciebie ważne.
Wszystko, co dla mnie ważne, już mi odebrano.
Nie wszystko.
Driggs? To palant.
Jest po prostu niezrozumiany.
I wtedy Neville podjął decyzję,
którą Driggs miał mu pamiętać do końca ich życia.
Dobra.
Jest twój.
A teraz oddaj mi mój dom.
Lepiej uciekaj, zanim ona zmieni zdanie.
Mówił, że dzieciak, któremu dałem rękę, nie żyje.
Kurwa, co jest, Eve?
Nie żyje? O rany. Jeśli to prawda, to strasznie smutne.
- Więc nie wiedziałaś? - Nie.
O czym, do cholery, mówisz?
Przedawkował? Wyglądało, jakby mógł brać narkotyki.
Ja je biorę!
Serio? Żartuję.
Został zastrzelony, Eve. Jebaną kulą.
To przerażające.
Broń to ogromny problem w tym kraju, zwłaszcza na Florydzie.
Jestem przerażony. Jestem kurewsko przerażony.
Izzy, posłuchaj.
Weź głęboki oddech. Spróbuj się rozluźnić.
Nie, mam atak paniki.
- Będzie dobrze. - Zrobię przysiad.
Głębokie oddechy. Głośno.
Wydech przez usta. Głęboki wdech.
- W porządku? - Tak.
Słuchaj.
Znam typa, z którym rozmawiałeś.
To niejaki Yancy.
Nawet nie jest jebanym gliną.
Wiem. To glina sanitarny. Kim jest, kurwa, glina sanitarny?
Nie panikuj, dobra?
Wiesz, czego ci trzeba?
Eve?
Cholera. O Boże, prawie się udławiłam.
Muszę pamiętać o przeżuwaniu.
Potrzebujesz słońca i drinków z owocami.
Musisz przylecieć na Andros. Przyślę po ciebie samolot.
Uwielbiam to miejsce.
- Jest tak spokojnie. - Przylecisz?
Byłbyś tu jak świnia w gównie. Oksykodon jest wszędzie.
I wiesz, co zrobię?
Osobiście będę ci kładła tabletkę na poduszce co wieczór. Jak miętówkę.
Dobra, przemyślę to.
Przyleć, okej?
Eve na chwilę poprawiła mu humor.
Kocham cię. Dawaj znać...
Ale tylko na sekundę.
To nasz Christopher, prawda?
Zabrałeś to? To nie jest kradzież dowodów?
Proszę cię, to ulotka. Po to są.
Chwilowo nie pracuję jako policjant,
w przeciwnym razie sprawdziłbym Christophera Gruniona w bazie.
Ale nie wolno mi pracować nad tą konkretną sprawą,
więc pytanie, co robić.
Dobrze. Jutro się tym zajmę.
- Jesteś wspaniała. - Wiesz co?
- Przyszły wyniki DNA tych odłamków kości. - Naszych odłamków.
Bez zaskoczenia. Zgodność z ręką Striplinga.
Wiesz, co to za donośny odgłos?
- Co? - To odgłos budowania sprawy dla sądu.
To ekscytujące.
Zobaczysz. Odzyskam swoją pracę,
pewnie jeszcze zanim zdążę skończyć lody.
Może nie.
Co z tobą, kurwa, nie tak?
Jestem zajebiście głodny.
Moja nowa praca tak mi wszystko obrzydza, że nie mogę jeść.
A jak twoja robota?
Miło zrobić sobie przerwę od trupów.
A co cię doprowadziło do tej radosnej specjalizacji z patologii sądowej?
Sama nie wiem. To po prostu moja praca.
Kto codziennie cieszy się pracą?
Żonglerzy. Testerzy lodów. Prowadzący teleturnieje nieźle się bawią.
Bywalcy barów, zanim nadejdzie wieczór.
Myślę, że z początku również ludzie pracujący w cukierniach.
Zanim spędzą tam zbyt dużo czasu.
Rozważałaś robienie czegoś innego?
Dobra, serio.
Czemu zachowujesz się jak na randce?
Że co?
- Nijak się nie zachowuję. - Serio?
- Poważnie? - Co z tym small talkiem?
To poznawanie się. Ty... Kupiłeś mi lody.
Musisz wiedzieć, że z moim byłym partnerem Rogelio
zawsze przyjeżdżaliśmy na lody po udanym dniu.
Proszę cię. To nieprawda.
Nie mogę się doczekać, aż pewnego dnia pożałujesz tych słów.
Na pewno nie chcesz do mnie jutro dołączyć?
Jeśli chcesz, spotkamy się
przy wielkim kubku czarnej kawy, którą tak kochasz.
No dobra.
- Nie lubię czarnej kawy. - Co?
Piję ją ze śmietanką i podwójnym cukrem, ale nie chciałam, żebyś miał rację.
Zdaję sobie sprawę.
To uczucie było lepsze, niż przypuszczał.
...weekend będzie słoneczny i bardzo wilgotny.
Jestem Pogodynka Heather, niepotrzebny sweter.
Moja siostra robi jej makijaż, podobno jest suką.
Nigdy nie poznawaj swoich bohaterów.
Cóż...
Uważaj na swój tyłek.
Ty też na swój uważaj.
Oboje będziemy uważali na swoje tyłki.
W przeciwieństwie do Yancy'ego Neville marzył, by ten dzień się skończył.
Charles.
Jesteś w domu? Muszę się gdzieś przekimać.
Charles! Charles! To ja! To ja.
Jezu. Co z tobą?
Egg to tylko mięśniak. Christopher to prawdziwy problem.
Przejmuje plaże,
zastrasza ludzi i zmusza ich do sprzedaży, przekupuje urzędników.
To jedno wielkie oszustwo.
Może trochę pomogę klątwie Smoczej Królowej.
Założę się, że w jego biurze znajdę coś, co go pogrzebie.
Ci ludzie są niebezpieczni. Nie bądź głupi.
Nie będę głupi.
Ta broń działa?
To pytanie zadałaby głupia osoba.
Znalazłem ją, nurkując przy rafie w Small Hope Bay.
Porządnie ją wyczyściłem.
Zrób coś dla mnie.
Jakąkolwiek głupotę rozważasz, prześpij się z tym.
A kiedy się obudzisz, przemyśl to jeszcze raz.
Strasznie dużo tego myślenia, Charles.
To dlatego chciałem was tu zaprosić w nocy.
Spójrzcie na ten Księżyc nad wodą.
- Przepięknie. - Jasne. A jak z łowieniem albuli?
Złowiłem tu czterokilogramową rybę, więc nie wiem, co ty byś zdziałał.
Hej, witajcie.
Czy to nasz potencjalny sąsiad?
- Cześć. - Ruszajmy do hotelu.
- Hej, jestem Barb. - Hej, Barb.
- Mój mąż, Buzz. - Mój Boże. Co za słodziaki.
- Wracajmy do... - Otwarte małżeństwo?
Żartuję. Totalnie.
Ma rację.
- Cudownie się tu wędkuje. - Tak.
- Za to z dzikimi psami jest już gorzej. - Mówiłem, Buzz.
- Co? - Dzikie psy?
- Tak. - Tu?
Nie słuchajcie go. Nie widziałem dzikich psów.
W tym problem. Nie widzisz ich, dopóki nie są na tobie.
- Cóż... - To mniej groźne
dla nas, dorosłych, ale to spory problem dla maluchów z okolicy.
- Cóż... - Córeczka Stetsonów...
Przeżyła, ale to...
Raczej nie czeka na zdjęcie do szkolnego albumu.
Ty... To jakiś...
Spójrzcie.
Jeśli się przyjrzycie, zobaczycie ślady zębów.
- Widzicie to? - Okej.
O rany.
Raczej nie ma infekcji, ale jutro się przekonamy.
A co z naszymi kotami?
O rety. Psy uwielbiają koty.
To ich główne źródło pożywienia. Małe zwierzęta domowe.
W każdym razie miło było was poznać.
Udanego wieczoru.
Proszę, uważajcie na siebie.
Dobra robota, stary.
Yancy był z siebie dumny.
Ale nie zdążył się tym porządnie nacieszyć.
Uciekaj, tchórzu!
Wybaczcie.
Mamy tu w okolicy bandę ćpunów.
W sumie trochę mi ich szkoda. Niektórych karmię, ale nie tego.
- Problemy z dragami. - Ekstra!
Kiedy jest na haju, nie zawsze wie, do którego domu wchodzi.
- Wsiadajcie. - Mam tonę zioła.
Daję mu zioło, żeby odstawił metę. Miłego wieczoru.
Nazajutrz Neville przeklinał Charlesa,
bo nie mógł w nocy spać.
Ale wciąż rozmyślał.
Było za wcześnie na zimne piwo,
więc Neville zrobił drugą rzecz, która pomagała mu podejmować decyzje.
Zastanawiał się, czy jako jedyny łowił ryby, żeby oczyścić umysł.
Bingo. Tak jest.
Co tam, Madeline?
Nie wiem, czy mnie nastraszyłeś, czy to jakieś kiepskie zioło,
ale czuję, że ktoś mnie, kurwa, śledzi.
Wątpię, żeby ktoś mógł cię śledzić.
- Ekstra. Wielkie dzięki. Po problemie. - Dobra. Nauczę cię czegoś.
Rozejrzyj się i spróbuj zapamiętać twarze.
Szukaj elementów charakterystycznych.
Okulary, duża broda, melonik.
- Czekaj, co to jest melonik? - Taki kapelusz.
To mów „kapelusz”. Jezu.
Dobra. Kapelusz. Zadowolona?
Kiedy to zrobisz,
skręć za róg.
Dobra. Zrobiłam to.
Pobiegnij tam, skąd przyszłaś.
Superszybko. Dawaj! Szybko. Biegnij.
- Okej. - Przyjrzyj się twarzom.
Ktoś ci się przygląda? Usilnie próbuje się nie przyglądać?
Nie. Nikt nie zwrócił uwagi.
Czyli nikt cię nie śledzi.
Lepiej się czujesz?
Tak. Naprawdę.
Dobrze. Bo to prawdziwa metoda, a nie coś, co wymyśliłem na poczekaniu.
Serio, stary?
- Właściwie... - Ale z ciebie kutas.
W sumie mam wrażenie, że to niezły plan.
- Pierdol się. - Chcę, żebyś była cała.
Dobra, pa.
Palant.
Mówi się, że stresujące sytuacje pokazują, jacy naprawdę jesteśmy.
A Madeline była bez kasy.
Z kolei Izzy miał dobre serce.
Minęło wiele czasu, odkąd ostatnio postąpił właściwie,
więc trochę mu to zajęło.
MOŻE: O'PEELE
JESTEM GOTÓW POGADAĆ. WPADNIESZ PO POŁUDNIU?
Nie dacie mi powędkować?
Słuchaj tego.
Sprawdziłam go w bazie miejskiej i stanowej.
Ten cały Christopher Grunion
nie był notowany,
nie ma adresu, prawa jazdy, niczego.
Tak jakby nie istniał.
Po Florydzie krąży masa podejrzanych osób, które nie istnieją.
- To jak go znajdę? - Nie znajdziesz.
Wiesz co? Nie zasłużyłeś jeszcze na to pastelito.
No weź.
Dobra. Ostatnia szansa.
Pracował tu pewien gliniarz. Nazywa się Yancy. Znasz go?
Porządny facet. A co? Spotykasz się z nim?
- Nie. - To dobrze.
To jebana katastrofa. Ludzka kotwica. Wszystkich ciągnie na dno.
- Ale porządny facet? - Świetny facet.
Dawaj. Wziąłem rano lek na cukrzycę.
No. Okaż mi trochę miłości.
Jak zwykle
Yancy żył w błogiej nieświadomości co do tego, ilu ludzi się nim interesuje.
Spotkał się z Sonnym, żeby odebrać obiecany wóz.
Nieźle rzucam kluczyki, co?
Serio czekasz na odpowiedź?
Co to za gówno?
Nie będę jeździł tym żałosnym złomem.
Co ty gadasz?
KBB uznało ten model za mały samochód numer jeden w 2016 roku.
Jestem wysoki.
Na Florydzie jest upał. A ty wciskasz mnie tu
jak sardynkę.
Klima działa.
Ma małą odległość do pokonania.
I znów ten blask.
Kolejny śmiertelny wróg.
Dopiero zamknąłem to miejsce.
Jak mogli tak szybko otworzyć?
Kto wie? Tu przysługa, tam łapówka...
Co poradzisz?
To prawie ten rodzaj próżni, w którą mogłyby wkroczyć organy ścigania.
Dzięki za wskazówkę.
A jak sytuacja z tą dziwaczną ręką?
Sprawa zamknięta. Dzięki Bogu.
Oficjalnie uznano to za przypadkową śmierć.
Córka, Caitlin, wszystko wczoraj podpisała.
Dobrze.
Zajmę nam stolik.
Zamów chowder. Używa rdzawych ziemniaków i starych kondomów.
Serio? Pokazujesz mi faka w takim koczku?
Związałem włosy ze względu na przepisy sanitarne.
W tym miejscu roi się od szczurów. Czemu nie adoptujesz kota?
Mam tu jednego.
- Frances. Słodziak. - To kup tygrysa.
Na Florydzie nie wolno, idioto.
Był o tym dokument, debilu.
Jesteś nerwowy.
Odrobinkę.
- Zabiła go, Ro. - Może.
Ale sprawa zamknięta. To wszystko, stary.
Pieprzony złom.
Nikt się nie zmartwi, że gnój
oszukujący firmy ubezpieczeniowe, dostał, na co zasłużył.
Troszkę pogrzebałeś, co?
Tak, bo mi wolno.
Wiesz dlaczego? Bo jestem gliną.
A ty inspektorem sanitarnym.
Zostaw tę sprawę.
Yancy starał się słuchać Ro, ale nigdy mu się to nie udawało.
- Witam, inspektorze. Proszę. - Hej.
- Mogę? - Proszę.
Miałam właśnie dzwonić.
- Uznałam, że przesadzam... - Wiesz co?
Jestem tak podekscytowany tym, co powiesz,
że najpierw powiem swoje,
bo inaczej nie będę mógł się skupić.
Miałaś rację, Caitlin.
Eve zabiła twojego tatę.
Wiem, że to problem w obliczu tego, że pomogłaś uznać go za zmarłego.
Założę się, że obiecała ci
część pieniędzy z ubezpieczenia.
- Dobra. Słucham uważnie. Śmiało. - Słuchaj...
Prawda jest taka, że tata rozbił łódź i utonął.
Musiałam kogoś obwinić.
W chuj się modliłam i pogodziłam się z tym.
Ewidentnie znasz Biblię lepiej ode mnie.
Zawsze myślałem, że zabicie kogoś
i porąbanie go na kawałeczki jest niemile widziane.
Ale wiesz, od wieków nie byłem w kościele.
O czym ty mówisz?
Znalazłem odłamki kości z ręki twojego taty w ich wannie.
Wiem, że miałaś niedokończone sprawy z ojcem.
Założę się, że gdzieś z tyłu głowy myślałaś,
że pewnego dnia to przepracujecie.
Ale Eve ci to odebrała.
Mam nadzieję, że było warto.
Ludzie często wytykali Caitlin jej błędy.
Ale zwykle to aż tak nie bolało.
Od tych nieuczciwych ludzi Yancy'emu robiło się niedobrze.
Miał nadzieję, że rozmowa z Izzym wreszcie zakończy ten bałagan.
Widziała tu pani kogoś?
Tylko ciebie.
Świetnie. Pójdę już.
Yancy wiedział, że nie powinien wciągać w to Rosy,
ale i tak do niej zadzwonił.
Okej. Jest trochę starszy,
ale nie miałam szczęścia z facetami w moim wieku.
Za dużo mówi, a jego była dziewczyna jest przestępczynią seksualną.
Tak to wygląda.
Ale jest wysoki. Lubię wysokich.
Sama nie wiem. Co myślisz?
Myślę, że rozpaczliwie potrzebujesz kutasa.
Mira. Heather nie zjawiła się w pracy. Dasz wiarę?
Pogoda to całe jej życie.
Mam nadzieję, że ta suka nie żyje.
Jakieś wieści o Heather?
Nie. Mam nadzieję, że wszystko w porządku.
Tak.
Jesteś niewiarygodna. Czemu tak mówisz?
Hej, nie odbierałaś.
To ten kutas, na którego polujesz?
Oddzwonię.
Sprawdzałam cię.
Nie wiem, czy wpuszczenie cię do mojego życia
byłoby zdrowe dla mojej psychiki.
Odpowiedź brzmi: raczej nie.
- O'Peele nie żyje. - Co?
Tak. Wskoczyłem też do samochodu.
Mam nowy samochód. Wypasiony. Ma świetne oceny.
Ale znów rozerwałem sobie tyłek.
- Pokaż. - Tylko dlatego, że jesteś specjalistką.
Mówiłam, żebyś się tym zajął.
Myślałem, że taśma wystarczy.
Kładź się na stole. Zszyję cię.
Dobra.
Na tym wolnym? Na drugim leży tamten dżentelmen.
Kiepski żart? Ponuro tu jak w kostnicy. Trafię do wyjścia. Żartuję.
Chłopak, Christopher, zabił Striplinga,
kiedy Eve wyjechała. Alibi.
A ulotka, którą znalazłem, łączy O'Peele'a z obojgiem.
- Ale po co zabijać O'Peele'a? - Ktoś musiał odciąć rękę trupa,
żeby to wyglądało na wypadek, a O'Peele jest chirurgiem.
Bardzo rozsądne.
Gdybym miał trochę więcej czasu,
sam bym do tego doszedł, ale...
Robiłaś to już kiedyś?
Nie na żywym człowieku, więc nie ruszaj się.
To jak nauka jazdy. Bez urazy.
Też nie jest z tobą łatwo, przyjacielu.
Po prostu ta igła boli. Kiedy się zagłębia, czuję to.
- W ten sposób? - Tak!
Dokładnie.
Dawaj. Odbierz.
Odbieraj.
LIŻĘ DUPY
Niestety Madeline, pracując do późna,
robiąc ciut pornograficzne koszulki, lubiła słuchać swojej okropnej muzyki.
To była jej medytacja.
DZIWNY DETEKTYW
Cholera.
Co?
Najpierw ten dzieciak, Phinney, teraz O'Peele.
Mam wrażenie, że Christopher po sobie sprząta.
Ostatnią osobą, która coś wiedziała, była Madeline,
a dziś miała wrażenie, że ktoś ją śledzi.
Nie odbiera cholernego telefonu.
Powinniśmy tam jechać.
Kończysz tam?
Prawie.
Teraz skończyliśmy.
Dobra.
Decyzja Neville'a o włamaniu się do biura Christophera
była mniej ryzykowna bez psa stróżującego.
Biedne zwierzę było zbyt okaleczone psychicznie, by pracować.
Tak bywa, kiedy zaatakuje cię małpa.
Witaj, przyjacielu.
Dobrze cię znów widzieć.
Na pewno nic jej nie jest. Jak się nazywa?
Madeline. Mamy do niej kawałek.
Proszę tylko, żebyś do niej zajrzał.
Może wpadł do jej pracy.
Nie dam rady, stary.
Monte zrobił dziś paellę, a jak wiesz, po paelli robię się senny.
Pewnie nic jej nie jest.
To tylko przeczucie.
Wiesz, ile twoich przeczuć sprawdziło się na przestrzeni lat?
Odpowiem za ciebie.
Ani jedno.
A jeśli tym razem jest inaczej?
Zawsze tak mówisz. Dobranoc, Yancy.
Stary, widzisz, co tu się dzieje.
Zniszczycie tę wyspę.
Nic cię nie obchodzi?
Obchodzi mnie wypłata.
Czas ci trochę dojebać.
To w ogóle działa?
Nie wiem. Chcesz się przekonać?
To ruszaj.
Ale pamiętaj, to się dla ciebie dobrze nie skończy.
Przekonamy się.
To za Charlesa.
Zazwyczaj połączylibyśmy się z Pogodynką Heather,
ale dzisiaj to ja przedstawię prognozę.
To Miami.
Eve nikomu nie mówiła, że jest w Miami, więc nie spodziewała się gości.
Cześć, kochanie. Co za miła niespodzianka.
Musimy porozmawiać.
Opisałaś mój wymarzony wieczór. Chodź.
Posadź tu swój chudy tyłek.
Chodź. Siadaj. Rozgość się.
Nie dam rady. Kurwa, nie mogę tego zrobić.
Co? Czego nie możesz?
Zabiłaś mojego tatę, Eve.
Kochanie.
Już to przerabiałyśmy.
Może zrobię nam po drinku i wszystko omówimy?
- Już nie piję. - Dobra. Przyniosę ci piwo.
- Zaczekaj tu, zaraz wracam. - Stój.
Okej.
Mam ręce w górze.
Nie chcę być wredna, ale chyba po raz pierwszy
milczysz dłużej niż dziesięć sekund.
Madeline zadzwoniła zdenerwowana, a ja zachowałem się jak kutas.
Nie chcę, żeby coś jej się stało.
Rosa mu współczuła.
Oboje widzieli zdecydowanie zbyt dużo śmierci.
I oboje poznali prostą prawdę.
Niezależnie od tego, jak bardzo chcesz, żeby ktoś był cały,
rzadko ma to jakiekolwiek znaczenie.
Co wy tu, kurwa, robicie?
To świetne pytanie.
Uznaliśmy,
że jest mała szansa, że możesz zostać zabita.
Yancy. Co jest, kurwa? Co się dzieje?
Fałszywy alarm. Myliłem się. Moja wina.
Ale dzięki, że przyjechałeś, wyglądasz fantastycznie.
Rosa. To Rogelio, mój były partner.
- Hej. - Hej.
Jesteś, kurwa, najgorszy.
Skupmy się na pozytywach. Nikt dziś nie zginął.
Ja pierdolę. Oby następnym razem to były lody.
Mówiłem.
Pa, Madeline. Dobrze, że żyjesz.
Musisz się tylko przyznać.
Po prostu to powiedz.
Powiedz, że zabiłaś mojego ojca. Proszę.
Większość ludzi, patrząc w lufę pistoletu, zaczyna gadać.
Ale Eve wiedziała, że nic jej nie grozi.
Nigdy nie powiem, że zabiłam twojego ojca,
bo tego nie zrobiłam.
Tata?
Hej, kochanie.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK