Z Florida Keys jest tak:
oprócz skacowanych turystów
prawie wszyscy wstają tu dość wcześnie.
Można taplać się w wodzie,
urządzać sobie przechadzki przed podgryzaniem krzaków.
Yancy kiepsko spał.
Nie mógł przestać myśleć o tym zastrzelonym dzieciaku.
Zawsze witał swojego prawnika w ten sam sposób.
Dobre czy złe wieści?
A może dzwonię po prostu, żeby życzyć ci dobrego dnia.
Niños, śniadanie.
Monte, kiedy dzwoni prawnik, to z dobrą albo złą wiadomością.
Która to?
To dobra wiadomość.
Dr Witt i Sonny odbyli spotkanie za zamkniętymi drzwiami.
Doktor wycofa wszystkie zarzuty.
Nie będzie procesu. Żadnego wpisu w aktach.
To nie są dobre… To zajebiste wieści.
Niesamowite. Czemu od tego nie zacząłeś?
Sonny nie przekazał mi szczegółów,
wprowadzi cię we wszystko na posterunku.
Bosko. Jest tam nasz koleżka?
Tak, jest tutaj.
Nie.
- Przełączysz na głośnik? - Jasne.
Dzięki, Monte.
Ro, jesteś tam?
Chcę pogadać o strzelaninie w Half Shell.
Podjadę tam rowerem. A dalej pojedziemy razem.
Nie musisz tego robić.
Wiem, że nie muszę, ale chcę.
Ty też. Po prostu niezręcznie ci to mówić.
Umyj zęby. Już lecę.
Zaraz się widzimy.
- Yancy, nie trzeba… - Przestaniesz być sobą? Pa.
Kurwa, mogłeś temu zapobiec.
Na myśl o powrocie do pracy Yancy niemal chodził w podskokach.
Znalazłem piękną muszlę na waszej plaży.
Przemyślcie to.
No dobrze.
Wierzcie mi, oszalejecie, kiedy to zobaczycie.
Cudowny kolor, prawda? Pastelowy żółty.
- Halo? - Posłuchaj tego.
Ona chce, by tatę uznano za zmarłego.
Caitlin, prawda? Co słychać?
Nie wiem, która to faza żałoby,
ale chyba coś między wyparciem
a „zdecydowanie zamordowałam męża”.
Słyszę, że nie masz jeszcze wyrobionego zdania.
Wciąż wszystko rozważasz…
Zrobiła to. Nawet ma już chłopaka.
- Serio? - Dasz wiarę? Co za syf.
Możemy się spotkać?
Dobra. Umówmy się w… Half Shell w Key West.
Jutro o 15.00. Może być?
- Okej. - Dobra. Na razie.
Co jest, kurwa?
Kur… Spadaj.
Przestań. Kurwa… Wypad.
Odpierdol się ode mnie.
Yancy był zadowolony, bo pszczoły
miały wyraźny apetyt na pajaców.
Za mało wody.
O Boże, są wszędzie.
Zabierzcie je! Odczepcie się!
Za to Evan Shook
myślał głównie o pszczołach, które miał w ustach
i rozważał, czy mogą użądlić go w mózg.
Jednym słowem, dzień zapowiadał się świetnie.
To uczucie nie trwało zbyt długo.
Tymczasem na Andros Eve właśnie skończyła poranne cardio.
Zatrzymała się, żeby zrobić parę zdjęć. Nie tylko ptaków morskich.
Kochanie, ten jebany palant wciąż mieszka na naszej plaży.
Budujemy pięciogwiazdkowy ośrodek. To obleśne. Tilly ma traumę.
Hej, Egg. Zajmij się tym.
Teraz?
- Dobra. - Dzięki, Egg. Ubóstwiamy cię.
Kochanie, mogę jechać do Nassau na zakupy?
Jeszcze nie mamy kasy.
A teraz ją mamy?
Eve wiedziała, że może mieć infekcję od bzykanka w jacuzzi,
ale uważała, że jej się to opłaca.
W biurze koronera w Miami był taki ruch,
że Rosa obojętniała czasem na całą tę śmierć.
Denatka to 29-letnia biała kobieta.
Uraz tępym narzędziem i śliczny topik.
Przynajmniej dobrze wyglądałaś, co?
Coś jest z tobą nie tak.
Dobra, Janet.
Zwykle Rosa nękałaby Janet za te durne oceny,
ale dziś myślała o czymś innym.
Hej.
- Dotrzesz dziś? - Tak,
przyjadę z pracy.
Niedobrze, stara.
Spróbujesz przynajmniej ładnie wyglądać?
To nie wredne, tylko szczere.
Mel, lećmy z tym koksem.
Odpada mi tyłek.
To jebana Pogodynka Heather?
Muszę kończyć. Całuję.
Vale. Pa.
Przepraszam. To moja siostra.
O Boże. Jebie mnie to.
Ogarnij mi włosy.
Robi się.
Szaleństwo. Nie masz kierunkowskazu.
- Jak sygnalizujesz skręt? - Kurwa, nie tęskniłem.
Czemu ściskasz kierownicę?
Spowodujesz wypadek. Czekamy.
Nie jestem kutasem.
Mówię tylko, że nie powinieneś prowadzić.
Odkąd przestaliśmy być partnerami, jeździłem bez żadnego problemu.
Nigdy nie przestaniemy być partnerami.
Po prostu kiedy zmieniasz pasy, nie musisz pięć razy patrzeć przez ramię.
Uszkodzisz coś sobie.
Ta staruszka w SUV-ie była tuż za mną.
Nie masz wpływu na staruszki w SUV-ach.
Wiesz, nad czym masz kontrolę? Nad swoją reakcją na staruszki w SUV-ach.
Jesteś w chuj męczący.
- Muszę przeparkować. Daj kluczyki. - Nie ma potrzeby.
Odzyskam dziś odznakę, a ty nie wyglądasz, jakbyś się cieszył.
Powinieneś nad tym popracować.
Ro.
Nie byłoby źle, gdybyś pozwolił sobie na doświadczenie radości.
Rodzina by ci dziękowała. Ja też.
I kto jeszcze by ci dziękował? Ty.
- Sam byś sobie dziękował. - Jestem radosną osobą.
Dokąd idziesz?
Przeparkuję jebany wóz.
Czemu od tego nie zaczęliśmy?
Przecież mówiłem.
Nie słucham.
KEY WEST BIURO SZERYFA
Siema, Yancy.
Cześć.
Miło być zauważanym.
Oto i on.
- Mój ziomek. - Hej, stary.
Pewnie oficjalnie zaczynam dopiero jutro,
ale zacznę już dziś, za darmo.
Siadam do pracy.
Ugasić jakiś pożar?
Zwolnij.
Nie mogę zwolnić, Sonny, bo zabrałeś mi samochód.
Co za typ.
Co jest?
Cliff wycofał zarzuty.
Owszem, ale pod warunkiem,
że nie wrócisz od razu do pracy detektywa.
- Ja pierdolę. - Też mnie to rozwala.
Walczyłem tam o ciebie.
A kiedy doktorek pozwoli mnie przywrócić?
Nie wiem, gadaliśmy z dziesięć sekund.
Ale dzielnie walczyłeś.
Ma znajomości.
Robił biopsje pieprzyków połowy komisarzy w hrabstwie.
A oni mają YouTube'a.
Widzieli, jak wrzucasz jego wózek golfowy do wody.
Wisisz mi przysługę. Pamiętasz rękę?
Tak. I doceniam to, dlatego załatwiłem ci inną pracę. Dobrą.
Lubisz dobrze zjeść, nie?
Ja na pewno.
Do czego zmierzasz?
Twoja nowa praca: inspektor sanitarny w knajpach.
- Karaluchowy patrol? - To płatny urlop.
- Poprzedni zachorował i odszedł. - Zmarł.
No dobra. „Zmarł.”
Najpierw zachorował.
Nie możesz mnie tu schować w biurku?
Nawet bym nie pracował, oglądałbym strony, które lubię.
Co muszę zrobić, żeby znów być detektywem?
Dobra, Sonny. Proszę.
Proszę.
Weź tę fuchę i nie pakuj się w kłopoty.
Kiedy opadnie kurz, odzyskasz robotę.
Co ty na to?
Yancy udawał, że przez chwilę to rozważa.
Kiedy zaczynam?
Tracimy czas.
MAŁPI BIZNES
Płetwonurkowie zawsze tłumnie zjeżdżali na Andros,
bo jest tam więcej morskich jaskiń niż gdziekolwiek indziej na Ziemi.
Ale Neville'a to nie obchodziło.
Miał tylko nadzieję, że ryby będą brały.
Na szczęście brały, tak jak dzień i dwa dni wcześniej.
Ale wtedy Neville'owi skończyło się szczęście.
Dzień dobry.
Spora ryba.
Ojciec Neville'a chwalił się, że zbudował dom w jeden dzień.
Mój dom.
Udało się go zburzyć jeszcze szybciej.
Położyliśmy tam twój szajs.
Masz 10 minut, żeby go zabrać.
Kto tak mówi?
Ja tak mówię.
Chcesz coś powiedzieć?
Tak myślałem.
Neville nigdy dotąd nie czuł się jak tchórz.
Poczuł lekkie ukłucie wstydu. Za to Driggs chciał tylko winogron.
Cześć, przystojniaku.
- Hej. - Ponoć potrzebujesz podwózki.
Inspektor sanitarny? Cliff to smutny, mściwy człowieczek.
Otwierasz księgarnię?
Przewożę swoje książki do magazynu.
Dziś wieczorem muszę wyjechać z miasta. Na zawsze.
- Nie pytaj dlaczego. - Okej.
Nie zapytasz dlaczego?
Mówiłaś, żeby nie…
Nie wierzę, że oddałam serce tak mało ciekawskiemu człowiekowi.
Bonnie, czasem mam wrażenie, że gram w filmie, który piszesz w głowie.
Dziękuję, Andrew.
To takie słodkie.
Yancy jak zwykle czuł, że zasysa go
szalony świat Bonnie.
Yukon wyrwał go z tych rozważań.
Zatrzymaj się tutaj. Resztę przejdę.
- Co? - Wszystko okej. Tutaj.
Pa, Andrew.
Cafecitos.
- Dziękujemy. - Tak.
Ro, zajęty?
Sprawdziłbyś, czy Eve Stripling ma czarnego yukona GT?
Nie jestem zajęty, ale tego nie zrobię.
- Un cafecito. - Sí, claro.
Próbuję się w to nie mieszać, ale Eve i ta ręka,
zastrzelony Phinney…
Intuicja mówi mi, że to wszystko jest powiązane.
Ktoś mnie śledzi ze względu na to, co wiem,
ale problem polega na tym, że sam nie wiem, co wiem.
Zawsze miałeś z tym problem.
- Proszę, sprawdź to. - Nie.
Nie rozłączaj się. Nie lubię…
Yancy dobrze znał to pytanie.
Co takiego wiedział, o czym nie wiedział i kto jeszcze wiedział?
I znów z tych rozmyślań wyrwał go yukon.
Ja pierdolę.
Cześć.
Sprawdzam, czy wasza kuchnia
spełnia wszystkie obecne normy bezpieczeństwa.
Chętnie odświeżyłbym się też w waszej łazience.
- Na tyłach. - Dziękuję.
Jego dom był w ruinie, a Neville miał z kimś na pieńku.
Przewodnie dusze, przyzywam was, byście przeszły przeze mnie
i bym mogła zakończyć cierpienie tego człowieka.
Czemu tak się mnie boisz?
Przepraszam.
Niepotrzebnie, bardzo mi się to podoba.
Nie martw się, nikomu nie powiem, co widziałem.
Nie masz pojęcia, co widziałeś.
Ten człowiek od dawna cierpi na raka.
- Więc próbujesz go zabić? - Ja?
Otwieram tylko drzwi, które były przed nim zamknięte.
A może wolisz, żeby dalej cierpiał?
Zburzyli mój dom.
Amerykanin, Christopher, jest cały i zdrowy.
Twoja magia nie działa.
Przystojny Neville.
Chce, czego chce i chce tego od razu.
Typowy mężczyzna.
Jesteś tak skupiony na tym, co przed tobą,
że nie widzisz wszystkiego, co dzieje się wokół ciebie.
To musi dziać się szybciej.
Nie zapłaciłeś za szybciej.
Chyba że chcesz mi dać coś innego.
Przemyślę to.
Dobrze.
Idź to przemyśleć.
Dlaczego zawsze muszę ci mówić, żebyś sobie poszedł?
Miami może i jest stolicą tańców na łodziach,
ale Rosa przestała lubić takie rzeczy i takie bary już dawno temu.
Nie potrafiła jednak odmówić siostrze.
O rany.
Świetnie wyglądasz.
Serio, skąd masz ten top?
- Z pracy. - A gdzie pracujesz?
- Dobra. Chce mi się pić. Chodźmy. - Okej.
Wiedziała, że Mel będzie zła, jeśli nie spróbuje dobrze się bawić,
ale jej mózg przez cały dzień fiksował się na jednej rzeczy.
Dwie tequile, proszę.
Ej.
- Co? - Ukradłaś ten top trupowi?
- Uprałam go. - Qué obleśne.
- Ay, proszę cię. - Co? To obleśne.
- Dzięki. - Proszę.
No dobra.
Słuchaj, co się z tobą ostatnio dzieje?
Co masz na myśli?
- Wydajesz się… - Jaka?
…ponura.
Mam dzwonić do Mami?
- Proszę, nie. Daj spokój. - Dobra. Cholera.
Ale wyglądasz bosko.
Nawet w ciuchach martwej laski.
- Dziękuję. - On tak uważa.
- Chodź. - Co ty wyprawiasz?
- Nada. - Nie próbuj.
Muszę iść siku.
- Mel, nie. - Hej.
- Jestem Brad.
No jasne.
Wybacz, Brad.
Ładny zegarek.
- Dzięki. - Mirot?
- Pokażesz swoją linię opalenizny? - A ty swoją?
Co? A, tak. No jasne.
Pokażę ci wszystko, jeśli ty zaczniesz.
Dobra.
Mieszkam tuż za rogiem.
Wiesz co?
Zaczekaj tu,
a ja pójdę powiedzieć siostrze, że wychodzę, dale.
Brad był świeżo po rozwodzie, to była dla niego ważna chwila.
Tak.
Byłaby pewnie jeszcze ważniejsza, gdyby Rosa wróciła.
- Zamykam lokal. - Stawiam sto dolców, że nie.
Jezu. Masz krew na nożu?
Brennan szczycił się tym, że był dość bystry.
- To 200. - Brennan.
Znalazłem 17 naruszeń przepisów sanitarnych, a nawet się nie starałem.
- Nie żartuj. Jakich? - Szczurze kupy.
- Szczurza sierść. Martwe szczury. - To jedna rzecz, nie trzy.
Napisz „szczur”.
Macie karaluchy.
Spleśniałe warzywa.
Rozkładające się krewetki.
Rozmrażają się.
I moje ulubione: w tamtej zupie jest prawdziwy kondom.
To chowder.
Chyba już nigdy nie zjem.
Będzie wyjątkowo duża wilgoć, więc drogie panie, zadbajcie o włosy.
Jestem Pogodynka Heather, niepotrzebny sweter.
Niesamowita jest. Trzyma się tego pożegnania.
Poprzedni inspektor, Nilsson, nigdy nie robił kłopotów.
Nigdy. I regularnie tu jadał.
Zmarł na żółtaczkę.
Zamykam lokal.
I wtedy Yancy zobaczył dziewczynę Magnesu na Cipki.
Wyglądało na to, że ona też go zobaczyła.
Cholera, co to było?
To już nie mój problem.
Słuchajcie. Szybkie ogłoszenie publiczne.
Lepiej przestańcie to jeść.
Serio? Nieźle.
Dzięki za wysłuchanie.
Neville czuł się niemal tak bezradny jak Yancy.
Witamy w Bay's Edge. Zje pan dziś u nas?
Nie twoja sprawa.
Nigdy nie mieli kelnerki przed lokalem.
Nie rozumiał, jak jego ulubiony bar mógł się tak zmienić w jedną noc,
ale wiedział jedno: nie podobało mu się to.
- Co tu się stało? - Twój znajomy Christopher.
Bar będzie częścią jego ośrodka Curly Tail Lane.
Wszystko musi być świeże i czyste dla turystów.
Mów za siebie. Świeże i czyste mi pasuje.
To jakieś bzdury, stary. Chodź. Pogadajmy, co?
- O co chodzi? - Zwolnili Charlesa.
Nie pasuje do nowego looku.
Chcę tylko 400 $, które mi się należą.
Spierdalaj?
Jesteś złodziejem, tak jak twój szef.
Masz szczęście, że są tu ludzie.
Neville zastanawiał się,
czy jego przyjaciel bał się tego typa, Egga, tak samo jak on.
Hej, chłopaki.
Okazało się, że nie.
- W porządku, Charles? - Spoko.
- Dawaj to. - Nie, nie.
Czekaj, Charles.
Zawołaj ładną kelnerkę.
- Siostrzenica mnie podrzuci. - Dawnie?
Pójdę z tobą.
- Przykro mi, że trafiłeś na tego palanta. - Wiesz, że nawet nie jest stąd?
Jest z Nassau.
Tak. Poznaliśmy się.
Jebać tego Christophera.
Byłeś już u Smoczej Królowej?
Chce więcej kasy.
Wiem, skąd ją wezmę.
Hej, Dawnie.
Co u ciebie?
Czemu trzymasz się z tym dziecinnym playboyem?
Playboyem?
- Wszystkich rucha. - Nieźle, stary.
Nie wszystkich.
- Mam szansę na podwózkę? - Jasne.
Ale nie ze mną.
EDYCJA LIMITOWANA
Rosa już od dawna nie była tak podekscytowana swoją pracą.
Za to Yancy nie znosił swojej nowej fuchy.
Jego ulubione kluski kojarzyły mu się z robakami, które widział u Stoneya.
- Halo? - Hej, tu Rosa.
Właśnie ustaliłam, jaki zegarek nosił Nick Stripling.
Michél Mirot, limitowana edycja.
Sugerowana cena detaliczna: 220 000 dolarów.
Rany. Mogłem produkować zegarki.
Chociaż pewnie wymagałoby to kwalifikacji.
Powinieneś iść do domu Eve i zapytać, czy jej mąż wziął zegarek na wyprawę.
Muszę ci przerwać, Roso. Nie mogę się w to mieszać.
Co ty pierdolisz? Sam mnie w to wmieszałeś.
Kończymy z kulturą i rozmawiamy serio?
To wstęp do Real World?
Myślałem, że jesteś za młoda, by to znać.
Szeryf powiedział mi,
że jeśli chcę wrócić do pracy w policji,
muszę odpuścić tę sprawę.
Wiem, że wpadłem w to szambo w dużej mierze z własnej winy.
A po części z winy dr. Clifforda Witta
i szczerze mówiąc, trochę z twojej winy.
Mojej?
Naskarżyłaś na mnie Sonny'emu. Jesteś skarżypytą.
Nie oceniam cię. Każdy to robi, ja też.
Choć ostatnio parałem się tym
jako dziesięciolatek,
ale każdy dojrzewa w innym tempie.
- Dasz mi wyjaśnić? - Nie.
Jeśli chodzi o zegarek, pracujesz na posterunku
i możesz o tym pogadać z wieloma miłymi osobami,
ale to nie mogę być ja.
O Boże. Ale z ciebie dzieciak.
Przynajmniej nie jestem skarżypytą. Dobranoc, Rosa.
Jebać to.
Rosa miała jeden pewny sposób na rozładowanie stresu.
Ale tego wieczoru nie była gotowa na to, dokąd zawędrował jej umysł.
Co jest, kurwa?
Hej, Mami.
Nic.
Leżę tu i wyobrażam sobie, jak by to było, gdybym była jednym z moich trupów.
Po co mi to mówisz?
Nie.
Miałaś spędzić miły wieczór z siostrą.
Boże. Dzwoniła do ciebie?
Martwi się o ciebie. Twój ojciec też.
Da sobie radę.
Ay, Mami.
Dawniej błyszczałaś.
Okej. Dzięki, mamo.
Kocham cię. Pa.
Wciąż błyszczę.
Następnego ranka Yancy robił, co mógł,
żeby zapomnieć o Rosie i o wszystkim, co miało związek z policją.
Kiedy skończysz, zajmij się tym. Dobra?
Bezskutecznie.
Nie powinieneś tu być.
Czy ktokolwiek powinien gdziekolwiek być?
Ile czarnych yukonów jeździ twoim zdaniem w Południowej Florydzie?
Sprawdzałem: 17 000.
Ja pierdolę.
Łatwiej byłoby ją namierzyć z odciskiem opony.
Może następnym razem daj się przejechać.
Spójrz na moją minę. Wyglądam, jakbym był gotów na żarty?
Ja jestem gotów.
Spadaj stąd. Mam robotę.
Wiesz, co się stało?
Robiłem kontrolę w Stoney's…
- Kocham to miejsce. - Nie powinieneś.
Jest obrzydliwe. Trochę takie spa dla szczurów.
W każdym razie widziałem tam Madeline. Dziewczynę Phinneya.
Uciekła, kiedy tylko mnie zobaczyła.
Co ty robisz? Nie jesteś gliną. Trzymaj się z daleka.
Wiem, ale mówię ci, bo jesteś gliną.
Przekazuję ci informacje, które mogą uratować komuś życie.
- Proszę. - Dobra.
- Informacja na talerzu. - Dzięki.
Jeśli chcesz spróbować,
weź gryza i sprawdź, co wymyślisz.
- Pa, Yancy. - Dobra. Na razie.
Wielkie dzięki, że się tym zająłeś.
- Na razie. - Dzięki. Doceniam to.
Dokonuj lepszych wyborów.
WYNAJEM SAMOCHODÓW
- Świetnie dmuchasz balony. - Dziękuję.
Okej.
Mam dla pana dwudrzwiowego ekonomicznego sedana z GPS-em.
Wielkie dzięki. Idealnie.
Będziemy go dla pana mieli za…
sześć dni.
Nie wiem, czy wyraziłem się jasno, ale potrzebuję auta od razu.
Okej.
- Dobre wieści. Mamy jedno w Miami. - To dobrze.
Ekstra. Piąteczka.
To niesamowite, bo mogłem tam po prostu pójść.
Nie wiedziałaś, że nie macie auta? Po co ten suspens?
Mogłaś powiedzieć: „Nie mamy aut”.
To Florida Keys, stary.
- Tak? - Gdzie ty się, kurwa, podziewasz?
Umówiliśmy się o 15.00. Jest dwadzieścia po.
Dzięki za pomoc. Byłaś świetna.
- Nie ma sprawy. - Wybacz, zapomniałem.
Zaraz będę.
Skłamał.
Wiedział, że będzie tam szedł jakieś 25 minut.
Może ściąłby to do 23 minut, gdyby lekko podbiegł.
Ostatecznie zajęło mu to jakieś pół godziny.
Eve to suka.
Powiem ci, czemu chce, by tak szybko uznano go za zmarłego.
Ma polisę na życie na 5 milionów. Zgadnij, kto dostanie całą kasę.
- Eve ją dostanie. - Nie dałaś mi zgadnąć.
Chyba bym trafił.
Ale chwilowo nie mam za bardzo możliwości, by badać tę sprawę.
Myślę, że moja macocha zabiła mojego tatę, a ty o nic nie zapytasz?
Nie widziałaś się z tatą od dłuższego czasu.
Dlaczego?
Jebana Eve powiedziała mu, że mam problem z dragami.
Tak było, a tata odciął mnie od pieniędzy.
Powiedziałam mu, żeby spierdalał i na tym się skończyło.
Więcej nie zadzwonił. Ani ja do niego.
Był jeszcze jakiś powód, dla którego Eve mogłaby go zabić?
Wspominałaś o sekretnym chłopaku.
Rozmawiała przez telefon na pogrzebie.
Z jakimś Christopherem na Bahamach.
W Nassau pozwolili mi wyjechać z salonu prosto na prom.
Myślisz, że tym jeździłaby świeżo upieczona wdowa?
Ludzie różnie przeżywają żałobę. Chcę go pokazać Tilly.
Będzie zachwycona.
Till! Spodoba jej się.
Czyż nie jest cudny?
Wiesz co?
Powinieneś pojechać ze mną do Miami.
Eve robi właśnie laski i dyma się na Bahamach,
- więc włamiemy się do jej domu… - Pas.
- Daj spokój. - To kuszące,
ale w tej kwestii mam szczelnie wypełniony kalendarz.
Nie wierzę, żeby tata mógł mieć jakiś durny wypadek i utonąć.
Czemu? Eve mówiła, że źle pływał.
Bzdura. Uwielbiał nurkować.
Włożyłam nawet do trumny jego ulubiony harpun.
Dziwny gest.
Sprawdzisz to dla mnie? Proszę?
Słuchaj, Caitlin…
Wiem, przez co przechodzisz,
ale w tej chwili to niemożliwe.
Pierdol się. Jesteś taki jak wszyscy.
Pa, Caitlin.
Caitlin znała uczucie bezradności.
Zwykle sprowadzało ją na złą ścieżkę.
Ale miała w magazynku jeszcze jedną kulę.
WIEM, ŻE TO ZROBIŁAŚ. DZWONIĘ DO UBEZPIECZYCIELA.
I po chuju.
Popołudnia na Andros płynęły dość powolnie.
Driggs spędzał je na swoim ulubionym drzewie,
rozważając, kogo obrzucać kupą.
Egg wolał piwo i święty spokój.
Już dawno pogodził się z tym, jak zarabiał na życie,
ale nie lubił, kiedy coś burzyło jego spokój.
Kiedy pomalowaliśmy bar, zamontowaliśmy też kamery.
Pójdę po pieniądze.
Na to za późno.
Nie, stary. Przestań.
Gdzie Eggy?
Chcę smoothie.
Kurwa, nie wiem, pewnie pracuje.
Nie wpuszczaj tego pieprzonego kundla na łóżko.
Dobrze.
Kurwa.
Muszę lecieć do Miami.
MYŚLISZ, ŻE TO KONIEC, ALE WIEM, ŻE TO ZROBIŁAŚ.
DZWONIĘ DO UBEZPIECZYCIELA.
Dobra. Każę Claspersowi przygotować samolot.
Nie. Ty zostań tutaj. Zajmę się tym. I tak muszę sprawdzić dom.
Na pewno?
Eve?
Dla Yancy'ego siedzenie w ulubionym fotelu
było trochę jak palenie zioła w wannie dla Rosy:
zwykle go to rozluźniało.
Ale tamtego dnia nie pomogło.
Nie wierzę, żeby tata mógł mieć jakiś durny wypadek i utonąć.
Sprawdzisz to dla mnie?
Proszę?
- To niemożliwe. - Pierdol się.
Rosa znalazła adres Eve
i wzięła dzień wolny, by skonfrontować się z nią w sprawie zegarka.
Dopiero w ostatniej chwili uświadomiła sobie, że to niezbyt rozsądne.
- Nie wierzę. Witaj. - Co jest, kurwa?
Poważnie?
Luz.
Wiem z dobrego źródła, że Eve robi laski i dyma się na Bahamach.
Ja… To nie… Ona tak zrobiła.
Jej pasierbica. No wiesz.
Co ty tu robisz?
To samo, co ty: włamuję się.
- Zapukałam. - Dobra. Ty tylko weszłaś.
I tak możesz mieć kłopoty.
Wiesz co? Nie naskarżyłam na ciebie.
Nie jestem kapusiem.
Ten cały Sonny mnie wkręcił. Powiedział, że jesteście blisko
i zapytał, nad czym pracujemy.
Typowy Sonny. Wybacz, że byłem niemiły.
Przeprosiny nieprzyjęte.
Jesteś z tych, którzy nie potrafią od razu wybaczyć.
- Uwielbiam takich ludzi. - Nieważne.
Czego szukamy?
My? Niezły żart.
Szukamy dowodów.
Dzięki za konkrety.
To bardzo pomocne.
Byłoby pomocniej, gdybym nazwał je wskazówkami?
Stary…
- Uwaga. - Wytrzyj buty.
Wyluzuj. Bogatych dupków nigdy nie ma.
Zjadłbym kanapkę z indykiem.
Ciężko mi znaleźć odpowiednio duży prysznic, bo jestem wysoki.
Ten jest całkiem luksusowy.
Czemu teraz mówisz?
- Nie radzę sobie z ciszą. - Spróbuj.
Możesz nie wspominać o tym chłopakowi.
Nie spodobałoby mu się, że jesteś pod prysznicem z innym facetem.
- Nie mam chłopaka. - Wiem.
Założyłem, że mówisz to, żeby faceci przestali próbować się z tobą przespać.
- Owszem. - To działa.
- To dobre. - Dobrze.
- Zamierzałaś… - O Boże.
…zapukać i zapytać Eve o zegarek?
- Jaki miałaś plan? - Proszę cię…
Na litość boską, zamknij, kurwa, ryj.
Tylko dlatego, że tak grzecznie prosisz.
Nie wiem, jak to się włączyło. Nie ma nawet pokrętła.
- Wyłącz. - Nie wiem, skąd…
- Tutaj. - Wybacz. To jak łamigłówka.
- W górę. - Mam.
Mam.
To krew?
Spójrzmy, co my tu mamy.
To chyba odłamki kości.
Możliwe.
To może być muszla.
Słona. Nadal nie wiem.
Inaczej. To zdecydowanie odłamki kości.
- Czemu pozwoliłaś mi je lizać? - Nie pozwoliłam. Polizałeś je.
- Halo? - Cholera.
Halo?
Przepraszam…
Co ty robisz w domu, który właśnie kupiliśmy?
Nie możesz używać naszej łazienki.
Wiem, co czujesz i współczuję, ale nie pasuje mi to.
Przepraszam. Nikt nam nic nie mówił.
Policzę do pięciu, żebyś mógł stąd spierdalać.
- Jeden, dwa… - Kiedy odlicza, nie jest dobrze.
…trzy, cztery…
Odpuść kanapkę. Spadamy.
- Dobra robota. - Dzięki.
Neville postanowił lecieć do Florida Keys,
żeby odebrać pieniądze od siostry, ale nie chciał lecieć sam.
Chodź.
LOTNISKO NICHOLLS TOWN
Miał nadzieję, że jego siostra zapomni o sporach
i ucieszy się na jego widok.
Wiedziałam, że zmienisz zdanie w sprawie pieniędzy.
Ciebie też dobrze widzieć, Samaro.
Dobra robota, Jaden.
Nieźle, Driggs.
Świetnie ci idzie, Driggs.
- Jaden bardzo wyrósł. - Rok to dużo czasu.
- Chcesz się kłócić? - Może i tak.
Dorastaliśmy w tym domu. Tata byłby wściekły.
- Chciał, żebym tam mieszkał. - Tak.
Zawsze chciał tego, czego ty chciałeś.
To pewnie miłe.
Otwieram restaurację o 9.00.
Podjadę do banku w drodze do pracy i dam ci twoje pieniądze.
Dobrze.
Śmietnik jest w alejce.
- Mamo, patrz. - Dobra robota.
WIECZNE ŚWIADECTWO ŻYJ - KOCHAJ - UCZ SIĘ
Kiedy Caitlin była w szponach nałogu,
jeden z tych klasycznych megakościołów okazał się dla niej ratunkiem.
Obserwując, jak jej narzeczony przygotowywał młodzież na wycieczkę,
czuła się uratowana.
Bawcie się dobrze w parku wodnym.
Dzięki, kochanie. Nie chcesz jechać?
- Nie, w takich miejscach jest masa sików. - Racja.
Ruszamy!
PROWADZIMY KU MIŁOŚCI
Różnych ludzi widywała w kościele.
Prostytutki, polityków, do wyboru, do koloru.
Ale tym razem prawie zeszła.
Kurwa, nie wierzę.
Kochanie, dasz mi sekundę?
Kończę modlitwę za twojego ojca.
Wybacz, twoja córka mi przerwała.
Mam nadzieję, że jest tam każdy, z kim uprawiałeś seks. Zasługujesz na to.
Amen.
Możemy pójść gdzieś pogadać?
Śmiało. Mów tutaj.
Chodźmy gdzieś, gdzie On nie słucha.
- On zawsze słucha. - Racja.
Dlatego Go kochamy.
Wkładając słone odłamki kości do woreczka na dowody,
Yancy zastanawiał się, czy kiedykolwiek coś zje.
- Złe wieści dla Eve. - Zrobiła to, prawda?
Zabiła męża, posiekała go pod prysznicem,
a potem wrzuciła szczątki do oceanu.
Założę się, że są w to zamieszani inni.
Jest jakiś chłopak. A pamiętasz tego Phinneya, który zginął?
Widziałem jego dziewczynę. Uciekła jak wariatka.
To raczej ma związek z tobą.
To co chcesz zrobić?
Zabierzesz te dowody na policję?
Nielegalnie zebrane dowody?
Nie przepadam za więzieniami.
Ta kultura gangsterska… Wolę samotność.
Tak.
- Co cię tak bawi? - Ty.
Żeby odzyskać pracę, miałeś tylko unikać kłopotów.
Ale nie potrafisz, co?
Czy Sonny by się cieszył, gdybym spełniał polecenia?
Tak.
Wiesz, co by go bardziej uszczęśliwiło?
Niespodzianka w postaci rozwiązania sprawy zabójstwa.
To najlepszy typ prezentów,
bo są wręczane bez okazji.
To nie Gwiazdka ani urodziny.
A ja mówię:
„Hej, Sonny. Pomyślałem o tobie, więc mam to”.
Skończyłaś jakiś post czy coś?
Pychota.
Daj mi te odłamki.
Zbadam je jutro rano,
sprawdzę DNA i porównam z DNA Nicka Striplinga.
Mam lepszy pomysł. Spotkajmy się jutro o 10.00.
Ruszymy z kopyta…
Nie mogę się ciągle urywać i pomagać ci w prowadzeniu śledztwa.
Prześlę ci adres.
- Nie jadę. - Zobaczymy.
Większość ludzi oddycha, jedząc burrito.
Przyjechał mój samochód. Na razie.
Wiesz co? Nie jadę.
Widzimy się na miejscu. Brawo.
O rany. Ktoś tu kocha wodę kolońską.
Możemy otworzyć okna?
Niech Bóg błogosławi Simona za to, że pokazał ci ten kościół.
To świetna mała wspólnota.
To pewnie sprzyja twojej trzeźwości.
Cudny domek, kochanie.
- Masz mnie za jebaną idiotkę? - Nie mam.
Podjęłaś trochę kiepskich decyzji…
Jak my wszyscy.
Jesteś tu ze względu na pieniądze.
Siadaj.
Usiądź.
Caitlin, rozumiem twój gniew.
Pewnie nawet trochę na niego zasługuję, ale kochałam twojego tatę.
I tęsknię za nim…
Mój Nicky.
To obrączka taty?
Myślałam, że już ją sprzedałaś.
- Sama nie wiem. - Nigdy.
Musimy znaleźć jakieś rozwiązanie.
Dzięki niemu będzie łatwiej.
Wykupił tę polisę, żeby o nas zadbać.
Ktoś ci oczywiście mówił, że wpisał cię jako beneficjentkę.
- Nie. - Co?
Nikt mi nie mówił.
Kurwa.
Tak mi przykro.
Nie chcę mówić ci, jak przeżywać żałobę.
Jeśli nazywanie mnie morderczynią
i spowalnianie wypłaty pieniędzy pomoże ci dojść do siebie,
to jestem po twojej stronie.
To tylko pieniądze.
Musisz coś zjeść. Zamówię nam pizzę.
Dzięki. A ten zapach zostanie ze mną na zawsze.
Choć Yancy'emu łzawiły oczy,
ucieszył się na widok sarny zjadającej mu krzewy.
Zastanawiał się, gdzie podziało się jej maleństwo.
Zastanawiał się też, kto to, do cholery, jest.
Zabójczy widok.
Jakby co sąsiedni dom jest na sprzedaż.
To raczej nie na moją kieszeń.
Nigdy nie widziałam domu, który wyglądałby, jakby wciągał kokę.
Johnna Russell, Stanowe Biuro Śledcze w Oklahomie.
Piękne mignięcie odznaką.
Ja robiłem to nieco powolniej i z większym dramatyzmem.
Czy znasz niejaką Plover Chase?
Nie znam żadnej Clover Chase.
- Na pewno? - Plover?
Nie spodziewał się zdjęcia Bonnie.
To moja dziewczyna, ale znam ją jako Bonnie Witt.
Chwilowo się rozstaliśmy.
Wyjechała z miasta,
co nabiera sensu w świetle tych faktów.
Mogę zapytać, co zrobiła?
Jest poszukiwana w Oklahomie za napaść seksualną.
Była nauczycielką angielskiego. Sypiała z jednym z uczniów.
Ulotniła się po zwolnieniu za kaucją i zniknęła na dziewięć lat.
Aż zobaczyłam ją na filmiku na YouTubie,
na którym wrzucasz do Atlantyku jakiegoś faceta w wózku golfowym.
- Zasługiwał na to. - Na pewno.
Wiesz, dokąd mogła pojechać?
- Nie. - Uznam to za „tak”,
tyle że nie jesteś gotów mówić, bo to była spora dawka informacji.
- Pewnie masz rację. - Zróbmy tak.
To moja wizytówka. Kiedy już to wszystko przetworzysz,
- zadzwoń. - Dobrze.
I wtedy Yancy zobaczył,
że sarenka utknęła na placu budowy Evana Shooka.
Jebaniec.
Zrobisz coś dla mnie?
Powodzenia.
Johnna była porządna. Podrzuciła go do weterynarza
i nie pytała, dlaczego nie ma samochodu.
Hej.
Ten biedak ma ranę na nodze.
Dobrze. Zerknę…
Tę nogę chyba trzeba amputować.
Dziś już nieczynne.
Czy jesteś gotów zapłacić za pracę po godzinach?
Nie. To nie jest zwierzę domowe. Jego miejsce jest w przyrodzie.
To proponuję, żebyś go zabrał i pozwolił przyrodzie robić swoje.
Zostawię go pod twoimi drzwiami. Masz dzieci?
- Dwoje. - Właśnie.
Możecie z dziećmi słuchać, jak płacze z bólu, aż umrze…
Daj mi to koźlątko.
- Miłego wieczoru. - Idź do diabła.
Pa pa.
Tamtej nocy Yancy i Neville
czuli dokładnie to samo.
Mieli wrażenie, że wbrew ich woli wciąga ich chaos.
Neville postanowił, że rano pomoże siostrze w restauracji,
żeby oczyścić umysł.
W końcu to będzie nowy dzień.
Więc ten chłopak, Neville, wątpi w twoje moce?
Tak. Więc musi zapłacić więcej.
Czy ty kiedykolwiek w siebie wątpisz?
Może czasem.
Już kiedy byłaś dzieckiem, wiedziałam, że masz dar.
Proszę, nie opowiadaj tego znowu.
Wiesz, kiedy zrozumiałam, jaką masz moc?
Kiedy ten mężczyzna, którego kochałaś i który złamał ci serce, zapłacił życiem.
Ya-Ya, to był przypadek.
Udławił się w restauracji.
Nie pragnęłaś, żeby umarł?
Może.
Tak jak cię uczyłam.
Młody Neville.
Taki przystojny chłopak.
Myśli, że to sprawa między nim a Christopherem,
człowiekiem, którego tak chciałby się pozbyć.
„To taki zły człowiek” – mówi. Ale nie jest jedyny.
Wkoło krąży teraz wielu złych ludzi.
Shango,
Orisha sprawiedliwości,
wykorzystajcie moją moc.
Jestem wiatrem.
A ludzie w tym życiu…
są tylko ziarenkami piasku.
WYSPIARSKIE BISTRO SAMARY
Idą tam, dokąd zabiera ich mój oddech.
Już idę.
Dziękuję.
Zbliżam ich do siebie, coraz bardziej i bardziej.
Mogę prosić o kawę?
- Jasne. - Dziękuję.
Jednak dwie kawy.
Nie wiedzą, że zmierzają do serca nawałnicy.
Nawałnicy, która pochłonie ich, jednego po drugim.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK