Z opowieściami o łowieniu ryb jest tak…
że zawsze zaczynają się na łodzi.
To był duszny, upalny dzień na Florydzie.
Nie zorientowalibyście się po tym drogim sprzęcie,
ale James Mayberry nigdy wcześniej nie łowił ryb.
- Zamocowane? W porządku. Gotowe? - Dobra.
- Dobra. Zaczynamy. - Okej. Do dzieła.
Wiecie, co mówią: zawsze pamiętasz swój pierwszy raz.
Lou! Louisa! Kochanie, wciąż nie dostałem tego piwa.
- Możemy coś z tym zrobić? - Okej.
Powiedziałam, że okej.
Nie ma to jak czartery nowożeńców. Robi się ciepło na sercu.
Fajnie się z tobą gada. Masz coś w sobie.
Bierze! Zaczęło się, chłopcy!
Chryste.
- Dasz mi trochę przestrzeni? - Jezu.
Złowiłem rybę. Wyciągnę ją.
Ściągaj. Jest.
Tak! Dawaj, maleństwo.
- Ja pierdolę! - O Boże!
- Co to? - To nie ryba.
- Boże! - Kapitanie, to nie ryba!
- Zauważyłem. - Boże!
- Patrz na jego palec. - Odlot!
Może dorwał go rekin? Pewnie żarłacz biały.
Bywałem na pokazach z rekinami.
Tak to wygląda. Relaksujesz się i nagle cap!
Robi z ciebie mielonkę.
Powiadomię straż przybrzeżną.
Dobra. Napiszę do kumpli. Muggo się posra.
Zajmujemy się tworzeniem pięknych wspomnień.
O tak.
Komórka Andrew Yancy'ego dzwoniła cały ranek,
ale Andrew postanowił ją ignorować. To był zbyt piękny dzień.
Był prostym człowiekiem i cenił proste przyjemności.
Dobry drink raz na jakiś czas. Fotel z pięknym widokiem.
A przede wszystkim miejsce, które mógł nazywać domem.
Cholernie to miejsce kochał.
Nie wadził mu nawet nieproszony gość,
który czasem przeżuwał mu krzewy.
Był w tym miejscu szczęśliwy.
Yancy, odbierasz czasem?
Ciszej. Strasznie hałasujesz. Spójrz na tamtego przystojniaka.
One są pokryte kleszczami.
Jezu.
Ostatnio tyle się tu buduje,
że jelenie kluczowe prawie się już nie pojawiają.
Widziałeś, jaki jest wielki? Podpalę ten syf.
Nie podpalaj go.
Sprawdzę, czy nikogo nie ma w środku i wtedy go spalę.
Dobra. Spal. Sonny chce, żebyś zrobił szybką wycieczkę do Miami.
Przepisy w hrabstwie dopuszczają budynki do 10 metrów, a to gówno ma ze 14.
To Florida Keys. Nikt nie przestrzega przepisów.
Dobra. Ty, Miami i trochę policyjnych spraw.
- Wpadasz i wypadasz. - Nie mogę, Ro.
Teoretycznie nie jestem już nawet detektywem.
Musimy odstawiać tę szopkę?
Szopkę? Nie ma szopki. Zostałem zawieszony. Jaka niby szopka?
- To przerzucanie. - Nie ma żadnego przerzucania.
Bracie, chcesz odzyskać robotę, prawda?
- Tak. - Mam coś w wozie.
Szeryf chciałby, żebyś to zawiózł do Miami.
Patrz, już zasypiam.
- Jestem taki zmęczony. - Wiem, masz swoją dumę.
Jeśli chcesz poudawać, że nie zależy ci na tym zadaniu, spoko.
Ale nie każ mi tu stać godzinami z kutasem w ręku.
Nie można mnie zawiesić, a potem oczekiwać przysług.
- To tak nie działa. - Dobra.
To rum Barbancourt?
Na szczęście tak. Ale niestety nie mam dla ciebie szklanki.
Wezmę twoją.
Zanim Yancy został zawieszony, on i Ro byli partnerami,
a to czasem gorsze niż małżeństwo.
Z biegiem lat Ro nauczył się wymuszać na kumplu dokładnie to, czego chciał.
Wystarczyła odrobina cierpliwości.
To co jest w aucie?
MAŁPI BIZNES
- Tylko tyle znaleźli? - Nie, głowa jest na miejscu pasażera.
Jeśli jesteś zbyt zrzędliwy, żeby odpowiedzieć,
po prostu to powiedz.
Nie gadaj o głowach na miejscu pasażera.
Byłem już u koronera.
Ofiara to „biały mężczyzna po czterdziestce”.
Twierdzi, że ten środowy palec to pewnie „przypadkowe stężenie pośmiertne”.
Ale i tak strzelił sobie fotkę.
Co za przygłup.
Spóźnię się na mecz piłkarski Natalii.
Bardzo chciałbym przyjść, tyle że wolałbym robić cokolwiek innego
niż patrzenie, jak dzieci grają w piłkę. Zajmę się tym.
Zrób coś dla mnie. Nie baw się w trenera, nie nakręcaj się.
Jesteś Portorykańczykiem, ale postaraj się.
Na pewno chcesz ją tu zostawić na noc? To cholerny dowód.
Kto skosi rękę?
Nie wiem, szopy? Mają te małe paluszki.
Dobra. Zabieram ją do środka.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Zadzwoń z Miami.
Nie słyszę. Skończyłem rozmowę.
Mówiłem. Jak stare dobre małżeństwo.
Kocham cię.
KEY WEST BIURO SZERYFA
Nie chcę tu tej ręki.
Taki negatywny rozgłos nam nie sprzyja.
- To zaszkodzi turystyce. - Bzdura, Sonny.
Szeryf, lokalny bystrzacha Sonny Summers,
zdobył stanowisko, bo jako jedyny kandydat nie był w areszcie federalnym.
Ta wyłowiona z wody ręka nie może zaszkodzić turystyce.
Nic nie skłoni tych jebanych debili do wyjścia z wody.
Woda przy Rickenbacker Causeway jest pełna nieoczyszczonych ścieków.
A ludzie i tak codziennie kąpią się w gównie, Sonny.
To co innego, okej?
Pajac, który to wyłowił, już wrzucił fotkę w necie.
ZŁOWIŁEM NIEZŁY OKAZ
Cholera. Zduszę to w ziarenku.
W zarodku. Zdusisz w zarodku.
Chyba ty. Ja chcę tylko, żeby ta ręka stąd zniknęła.
Sonny, szanse na to, że tu przypłynęła, są dość niewielkie.
Golfsztrom płynie na północ.
Urodziłem się tutaj.
A jeśli w Miami nie przyjmą tej ręki?
Przekonaj ich.
Krótko mówiąc, jutro ogłoszę,
że śledztwo przekazano władzom
hrabstwa Miami-Dade.
- Liczę na ciebie. - Wiem. To niezbyt rozsądne.
Posłuchaj.
Pojadę tam tylko pod jednym warunkiem.
W domu powoli umieram.
Musisz mnie odwiesić.
Pogadaj ze swoją dziewczyną. Bonnie to twój problem.
A jednak powiedziała zastępcy prokuratora, że brutalnie napadłeś jej męża.
Dlatego nigdy nie myślę kutasem.
Wręcz z tego słyniesz. Zero myślenia kutasem.
Nasza miłość jest jak mknąca po niebie kometa.
To jej słowa. Nie moje. Ale całkiem ładne.
A może to z książki, którą mi dała.
- Zabieraj rękę z mojego miasta. - Daje mi książki.
ŚWIEŻE KRABY BŁĘKITNE
Yancy nie marzył o podróży do Miami.
Miał stamtąd wiele złych wspomnień.
Z drugiej strony cieszył się, że wykonuje jakąkolwiek policyjną robotę.
Minęło trochę czasu.
WYDZIAŁ POLICJI MIAMI
Hej, co tam słychać?
Jakoś słychać. W czym mogę pomóc?
Andrew Yancy. Jestem z Florida Keys.
Poczęstuj się lodami, ale krabów nie ruszaj.
Zjem je później.
Okej.
Przypadkowe stężenie pośmiertne.
Głupio mi to mówić, bo pewnie już wiesz.
Sporo masz tu miejsca. Pewnie przyjemnie się tu pracuje.
To jak open space.
Każdy o tym teraz marzy. Więcej otwartej przestrzeni.
Nie mam nic przeciwko kostnicom, zwłaszcza latem.
Miło i chłodno.
Zawsze koło 15 stopni.
Wybacz. Na śmierć zapomniałam cię zapytać, co myślisz o kostnicach.
- Jesteś wredna czy dowcipna? - Dowcipna we wredny sposób. Proszę.
Dobra.
Nie znam się na rekinach.
Muszę to skonsultować z biologiem morskim.
Dobra, dr Roso Campesino. Ładnie do brzmi.
Prawdziwe błogosławieństwo.
Więc przyjechałeś aż z Florida Keys, bo…
Mój szeryf liczył na to, że ta kończyna
należy do którejś z waszych ofiar i pozostanie w Miami,
gdzie odcięte ręce
są na porządku dziennym. Pięknie proszę.
Mam tu spis części ciała zaginionych
- w naszym hrabstwie. - I co?
Nic nie pasuje tu do ciemnowłosego białego mężczyzny po czterdziestce.
O kurwa.
Kurwa, zaiste.
Zauważyłeś, że brakuje zegarka?
Widzisz to?
Jeśli ktoś go zabrał, to mogłoby oznaczać zabójstwo.
Mojemu szeryfowi nie spodoba się słowo „zabójstwo”.
A może rekin, który przeorał tego biedaka, jest też smakoszem zegarków.
Gdyby ktoś zabrał zegarek, czemu miałby zostawić obrączkę?
Wygląda na platynową.
No proszę, masz trochę racji.
Nie po raz pierwszy. Popytaj.
Ta kość ramienna jest mocno pocięta.
I o to chodzi. Może facet pojechał sam na ryby.
Jest samotnikiem. A potem wpadł na śrubę napędową.
- Tak zginął mój dziadek. - Nieprawda.
Dobra, wciąż żyje. Ale to się mogło wydarzyć.
Może.
To trochę wygląda na ranę od śruby napędowej.
Zdecydowanie. Nawet nie trochę, tylko w pełni.
- Dobra jesteś. - To i tak nie mój problem.
Wykończysz mnie, Rosa.
Proszę, nie mów tego.
Przykro mi. To nie moja sprawa.
Żartowanie przy użyciu trupów przynosi strasznego pecha.
Mango. Pięknie.
Nie jesteś kompletnym idiotą.
Mango jest najlepsze.
Zabierz rękę do Florida Keys. Poczekaj trochę,
może ktoś będzie szukać zaginionego męża.
A jeśli nikt się nie zjawi?
Rosa, miłość nie zawsze kończy się happy endem.
- Fakt. - Uwielbiam tu wszystko
poza faktem, że nie wzięłaś ręki.
Pa.
Niespodzianka.
Nie wzięli jebanej ręki. Co mam teraz zrobić?
Piłka. Natalia! Do piłki!
Hej, nie krzycz na nią!
Dodaj do tego „kocham cię”.
Z taką samą energią, z jaką się na nią darłeś, trenerze.
- Kocham cię! - Tak lepiej.
Co mam zrobić z jebaną ręką?
Lodówka zaczyna walić starą cebulą. I to nie taką dobrą.
Cały samochód cuchnie śmiercią.
Pozbądź się jej.
Nie wiem, co to za chłodziarka,
ale nie mogą poszczycić się tym, że nie przepuszcza zapachów.
Dobra, posłuchaj.
Jeżdżę z lodówką, która nie spełnia obietnic.
Chryste. Skup się.
Jedź 905-ką przez North Key Largo.
Są tam kanały pełne głodnych krokodyli.
Sam nie wiem. Przemyślę to, Ro.
Wolałbym, żebyś tego nie robił. Kiedy myślenie ci pomogło?
Czemu tak chcesz wyrzucić tę rękę?
Tak jakby to była ręka twojej teściowej.
A gdyby była twojej mamy?
Daj spokój, stary.
Nikt nie będzie jej szukał, a Sonny chce to załatwić.
To nic wielkiego.
A jeśli to nie był wypadek? Nie czuję się z tym dobrze.
Błagam cię, choć raz zrób to, co dla ciebie dobre.
Wyrzuć jebaną rękę i wracaj.
Yancy wiedział, że żeby wrócić do pracy
miał tylko unikać kłopotów.
Niestety kłopoty się go trzymały.
Pięknie pachnie.
Otworzę wino.
Hej, nadal zeznajesz przeciwko mnie.
Okej.
Mam coś dla ciebie.
Świetnie, książka.
Czemu to się ciągle dzieje?
- Spodoba ci się. - Jasne.
Jest trochę o tobie.
Jest długa. Nie jestem taki skomplikowany.
Bordeaux rocznik 2009. Powinnam była je lekko zdekantować.
Sącz.
Przepraszam.
Gdzie jest pan doktor?
Cliff jest w Lauderdale.
Ma jutro spotkanie z naszymi bankierami.
Pewnie miło mieć bankierów.
Nie nudź, Andrew.
Przypomnij mi, dlaczego się z tobą nie rozwodzi.
Cliff mnie uwielbia.
Nawet po tym, jak nas przyłapał?
- Serio? - Tak.
Łatwo mi się wybacza, Andrew.
Myślę, że Sonny…
- Rany… - …przywróciłby mnie do służby,
gdybyś namówiła Cliffa na wycofanie zarzutów.
To dlatego mnie dziś zaprosiłeś.
To nieprawda.
Zapraszałem cię tu każdego wieczoru w tym tygodniu.
To prawda. Wybacz.
Nie oddzwaniałam, bo czuję, że ta relacja
osiągnęła swój naturalny koniec.
Proces byłby krępujący dla wszystkich.
Zwłaszcza dla twojego męża, rzekomej ofiary.
Rzekomej?
Andrew! Poważnie?
Co jest, kurwa?
Nie byłam jedyną świadkinią.
Wszyscy słyszeli, jak krzyczał:
„Stój, stój!”.
Cóż, chwilę wcześniej nazwał cię dziwką.
Zdradzałam go!
I cię spoliczkował.
Mocno.
To dobry rocznik.
Cóż, chyba czas już na mnie.
Naprawdę powinnaś je zdekantować.
Skończyliśmy tę dobrą butelkę.
To jest z pudełka w garażu.
Jako detektyw rozumiem, dlaczego Cliff cię nie rzuca.
Ma 60 lat. Raczej nie jest przystojniakiem.
Ty zapierasz dech w piersiach. I masz tylko 40 lat.
Mam 42 i o tym wiesz, ale dziękuję.
Czemu go nie zostawisz?
To gnojek. Dermatolog, który wciska ludziom pigułki.
Dostałabyś kupę hajsu.
Ma coś na ciebie?
Nie więcej niż ja na niego.
Żebyś widział jego historię przeglądarki. Totalny zbok.
Podduszasz się czasem podczas masturbacji?
Raz. Ale to nie było celowo.
Miałem krawat i tak jakby się potknąłem.
Dobra. Wygrałeś, Andrew.
Jutro znów pogadam z Cliffem.
Dziękuję.
Naprawdę lubię być policjantem…
A niewiele rzeczy lubię, więc wiesz…
Tak.
Potrzebuję lodu do wina. Chcesz?
Nie, dzięki.
Andrew! Boże, nie!
- Co to jest? - O kurwa. Bonnie!
To nie to, co myślisz.
To dokładnie to, co myślisz, ale… Mam dobre wyjaśnienie.
Hej, czekaj!
- Bonnie! - Chryste! Coś ty zrobił?
Nic nie zrobiłem! Przesadzasz!
Zanim pójdziemy dalej,
muszę wam opowiedzieć historyjkę o pewnym młodzieńcu z Bahamów.
Wiem, że porzucanie tej opowieści, kiedy robi się zabawnie, jest irytujące,
ale obiecuję, że wszystko nabierze sensu.
Bądźcie tylko cierpliwi.
Trudno uwierzyć, by ktoś mógł wieść prostsze życie niż Andrew Yancy,
ale Neville Stafford niewątpliwie je wiódł.
Jego dni wypełniało łowienie ryb i zjadanie tych ryb. Niewiele ponad to.
Neville'owi wystarczyła mała chałupka w raju.
Więcej nie potrzebował.
To też było jego szczęśliwe miejsce.
Powinniście też wiedzieć, że podobnie jak Yancy,
Neville uważał wszystkie zwierzęta za swoich bliskich przyjaciół.
Hej, maluchu.
Panie Stafford.
Neville. O co chodzi?
Możemy porozmawiać?
Na szczęście Neville miał w środku wsparcie.
Ich relacja też przypominała małżeństwo.
Niegrzeczna małpka. Nieładnie.
Jezu, chłopaku.
Skąd masz to brzydactwo?
Bądź grzeczny, bo Driggs cię rozjebie.
Wygrałem go w partyjce domina od staruszka z Fresh Creek.
Wisiał mi pieniądze. Powiedział…
„Driggs to jedna ze szkolonych małpek
z ostatniego filmu o piratach, który kręcili tu z Johnnym Deppem”.
Powiedział, że mogę nauczyć go absolutnie wszystkiego.
Driggs… Na górę.
Na górę. Na górę!
Staruszek ściemniał.
W jakim sensie muszę opuścić dom?
Rozsyłaliśmy zawiadomienia.
Łowiłem ryby.
- Przez miesiąc? - Lubię łowić ryby.
Stworzą tu kurort.
Amerykanin, niejaki Christopher.
Skupuje tu ziemie.
Koniec dyskusji. Nie sprzedaję.
To nie zależy od ciebie.
Twoja siostra przyrodnia, Samara, która mieszka na Florydzie,
jest oficjalną właścicielką i już sprzedała dom.
Jak mogła to zrobić?
Spokojnie. Podzieliła się z tobą pieniędzmi.
To będzie luksusowy kurort.
Będzie tiki bar, tam pojawią się baseny,
korty do tenisa ziemnego, spa.
Nazwą to miejsce Curly Tail Lane.
Green Beach. Tak nazywał to miejsce mój ojciec.
Możliwe. Dawno temu.
Bał się powiedzieć urzędnikowi, co naprawdę myślał.
Dostanę jeszcze piwo?
Ale przełamał się.
Spierdalaj z mojej ziemi.
Nie tylko Neville miał wrażenie, że świat chce mu dać w kość.
Bonnie, po raz dziesiąty. Nikogo nie porąbałem.
Oddzwoń do mnie.
Na szczęście Yancy miał się na kim wyżyć.
Klienci nie mogą znaleźć domu?
Mówiłem, to ten duży żółty dom.
Hej, przepraszam.
W moim domu jest martwy szop pracz.
Yancy nie był zaskoczony.
Niedobrze. Skąd się tam wziął?
Nie wiem.
Wygląda, jakby zmiażdżyła go ciężarówka.
- W twoim domu? - Tak.
Jestem Evan Shook.
- Wielkolud. - Okej.
Wezwałem służby od zwierząt, ale zaraz przyjadą klienci.
Przylecieli z Dallas. Przydałaby mi się pomoc.
Sprawa wygląda tak…
Chętnie bym ci pomógł.
Ale ruszanie martwego zwierzęcia przynosi pecha, a tego nie chcę.
Pecha? Mówisz o jakimś voodoo?
Nie, to natychmiastowa klątwa. Ale pożyczę ci łopatę.
Nie! Stary, strasznie wali.
Na pewno. Martwe rzeczy zwykle kiepsko pachną.
O cholera.
- Nara, stary. - Dobra.
Yancy poczuł to ciepło, które nadchodziło, gdy zrobił sobie wroga.
Christina, jak tam?
Co się tam dzieje?
Martwy szop.
Ekstra. Masz jakąś szamę?
Przysłał mnie Sonny.
Co zrobiłeś z tamtą ręką?
Kazałeś mi ją wrzucić do kanału, więc tak zrobiłem.
- Wciąż ją mam. - Tak myślałem.
Naprawdę nigdy mnie nie słuchasz.
Ale to dobra wiadomość, bo jakaś kobieta zgłosiła zaginięcie męża
- po wypadku na łodzi. - Trochę to trwało.
Była w Europie.
Jej stary płynął na Bahamy, to była wyprawa na ryby.
Co ciekawe, żona chce dostać tę jebaną rękę.
O rany.
Chce urządzić pogrzeb, odstawić całą szopkę.
- Chce odebrać rękę, żeby ją pochować. - To będzie nieduża trumna.
Użyją pewnie standardowej.
To marnowanie drewna.
Powinienem dostać za to dużo punktów od Sonny'ego.
Wyobrażasz sobie, co wypisywałaby prasa, gdybyście zgubili rękę nieboszczyka?
Jezu, stary.
Dobra. Sonny przekaże wdowie,
że jesteś prawnym opiekunem nieodebranych szczątków czy coś.
Ma na imię Eve, jak event.
Stripling, jak striptizerka.
- Słucham. - Dobra, tu masz jej numer.
Spotkaj się z nią, daj jej rękę, a potem wynoś się z Dodge.
- Żadnych rozmów, żadnych pytań. - Czemu mnie ostrzegasz?
Naprawdę chcesz odbyć tę rozmowę?
Na to liczyłem. Dlatego to powiedziałem. Czasem fajnie jest pogadać.
Po prostu się zachowuj. Właśnie straciła męża.
Wyrazy współczucia.
Dziękuję. To straszne. Po prostu straszne.
Gdzie się spotkamy?
W połowie drogi jest centrum handlowe.
Łatwo mnie pani znajdzie. Będę miał niebieską czapkę.
Dzień dobry.
- Detektyw Yancy? - Pani Stripling, jak sądzę.
Proszę mi mówić Eve.
- Hej. - Hej.
Czuję się, jakbym kupowała narkotyki.
Chyba powinnam zerknąć, prawda?
Tak ją znaleźli. To przypadkowe stężenie pośmiertne.
Wiem, że to dziwne.
To dość wyjątkowe, ale…
Sam nie wiem, robi się trochę nieswojo.
- Bardzo nieswojo. - Tak.
To jego obrączka. To zdecydowanie on. Beznadzieja.
Kurwa!
Wszystko w porządku?
Mam wrażenie, że śnię. Jestem na parkingu WinnDixie…
…i oglądam rękę męża.
- Wezmę to. - Nie, zajmę się tym.
- Dzięki. - Znaleziono łódkę Nicka?
Nie. Znaleźli tylko poduszki i zapasowe kanistry.
Był wyciek paliwa jakieś osiem kilometrów od wybrzeża i latarni Sombrero.
Ktoś jeszcze był na pokładzie?
Tylko mój Nicky.
Płynął do Cay Sal, gdzie miał się spotkać ze znajomymi.
Yancy wiedział, że rozsądnie byłoby się pożegnać
z Eve Stripling i ręką cuchnącą cebulą, i już nigdy do tego nie wracać.
Pogadajmy w samochodzie.
- Nie, przepraszam… - Tylko kilka rutynowych pytań.
Muszę już jechać.
Kiedy dowiedziałaś się o zaginięciu Nicka?
Byłam w Paryżu.
To był prezent urodzinowy od Nicka.
Tak jak te kolczyki.
- Piękne. - Dzięki.
- Kosztowały z 10 000. - Czemu szepczemy?
Nie wiem.
Nie odzywał się do mnie, ale to zupełnie normalnie.
Kiedy jest na wyspach, nigdy się nie odzywa,
bo mają tam fatalny zasięg.
Miał wrócić do domu w następną niedzielę po moim powrocie.
A kiedy się nie pojawił, z początku pomyślałam:
„O, pewnie świetnie mu się łowi ryby”. Niespecjalnie się…
Czemu tego nie spisujesz?
Zapamiętam.
Byłbyś świetnym kelnerem.
Często to słyszę. Ale w praktyce byłem fatalny.
Zwolnili mnie. Byłem zbyt towarzyski.
Za dużo rozmawiałem z klientami.
Tak jak mówiłem, to rutynowe pytania.
Nadeszła środa i wciąż nie było Nicka.
I wtedy straż przybrzeżna powiedziała mi,
co znaleziono.
O Boże. Kochał tę przeklętą łódź rybacką.
Nazwał ją Noce z Eve, na moją cześć.
Wiesz, że to się trochę kojarzy…
Zresztą nieważne. Słodki gest.
Skończyliśmy?
Prawie. Macie dzieci?
Nie. To znaczy, on ma córkę, która jest totalnie…
urocza.
I przyjeżdża w sobotę na pogrzeb.
To nadal…
…nierealne.
Jeszcze raz wyrazy współczucia.
Dziękuję.
Żebyś to widziała. Krzywiła się,
lekko dyszała, ale nie było żadnych odgłosów.
I co z tego?
Bardzo się starała, żeby zacząć płakać.
Czyli twierdzisz, że widziałeś przez szybę wyraz jej twarzy.
Przez szybę, kiedy samochód odjeżdżał.
Wiem, co widziałem, Rosa. Jestem tego pewien.
Chociaż mogę się mylić, bo kiepsko widziałem.
Ale powiedziała, że dziś po południu leci na parę dni na Bahamy,
żeby się trochę posmucić.
Ludzie różnie przeżywają żałobę.
Chodź, Tilly. Chodź, głupiutka.
Wiem, że zwykle nie robią tego na plażach.
Hej!
Piękny dzień w raju!
Chodź, złotko.
Dobrze. Wiesz wszystko o wszystkim.
Skąd to ponuractwo? Wydajesz się wściekła na świat.
Przez cały ranek wykonywałam autopsję 15-letniej dziewczyny,
zastrzelonej wczoraj na własnej quinceañerze przez chłopaka jej matki…
Teraz czuję się jak dupek. Przykro mi, Rosa. Ciężka sprawa.
To był… trudny dzień.
Tak.
I co? Chcesz wiedzieć, co stan ma na Nicka Striplinga?
Tak.
Czemu przyjechałeś aż tutaj, żeby się ze mną zobaczyć?
Czemu nie sprawdziłeś kartoteki stanowej na swoim posterunku?
Nie przyjechałem tylko po to, żeby się z tobą zobaczyć.
Spotkałem się z wdową w połowie drogi.
Podjechałem do miasta, żeby zjeść kolację ze znajomym, Tommym Biscayne'em.
Poza tym to dla mnie kiepski moment na kręcenie się po posterunku.
To ostatnie było prawdziwe, reszta nie.
Nie znam żadnego Tommy'ego Biscayne'a.
Proszę.
KARTOTEKA
Jako 24-latek odegrał mało istotną rolę w przekręcie ubezpieczeniowym.
Powodowanie wypadków i zgłaszanie fałszywych roszczeń.
Uraz kręgosłupa szyjnego łatwo symulować. Wystarczy zblatowany lekarz.
Ale dola młodego Nicky'ego nie mogła być duża.
I co z tego?
Próbuję zrozumieć, skąd miał kasę na tandetne diamentowe kolczyki.
- I łodzie. - I zaginione zegarki.
Tak.
Muszę ustalić, co stało się z tym pajacem.
Sprawdzałam cię.
Pracowałeś w wydziale zabójstw. W Miami.
Przyznaję się do winy.
- To co się stało? - To na inny raz.
W porządku. Lubię pracować w Keys. O ile pracuję.
Chwilowo jestem zawieszony.
To też historia na inny raz. Opowiem ją po tamtej.
Chwilowo skupiam się na tym, żeby schodzić w dół po szczeblach kariery.
Możliwie szybko.
Dzięki za poprawienie mi humoru.
Ten inny raz może być teraz. Jesteś głodna? Chcesz iść na lunch?
Spotykam się z kimś.
Ekstra. To świetne wieści.
Chodziło mi raczej o to, czy interesuje cię to,
dlaczego tyle razy mnie degradowano,
ale… Jest duży?
To snajper. W jednostce SWAT.
No cóż, rozmiar mało się liczy, kiedy strzelasz do ludzi.
Za to musisz żyć z mrokiem… Dziękuję, dr Campesino.
Jestem bardzo wdzięczny. Miły gest.
Dotąd Neville wiódł względnie bezstresowe życie.
Driggs nigdy by się nie przyznał, ale też był cholernie szczęśliwy.
Jednak myśl o utracie domu wybudziła go z letargu.
JUŻ WKRÓTCE
Jakby ktoś wsadził mu petardę w tyłek.
A przecież nawet człowiek tak wyluzowany jak Neville,
w końcu pęknie i postanowi walczyć o swoje.
Bracie. Co ty odpierdalasz?
Leję do silnika.
Przykro mi, Willy, nie wiedziałem, że ty nią jeździsz.
Mnie tam obojętne, płacą tyle samo.
Ale potem mamy ruszyć dalej plażą i rozebrać twój dom.
Domyśliłem się.
Pomóc ci?
Dobra.
Co jest, kurwa?
Yancy, cholera, czemu nie odbierasz?
Jak wrócisz, podjedź na posterunek.
Przez resztę podróży
Yancy wmawiał sobie, że to dobre wieści.
Dlaczego Sonny chce ze mną gadać? Co zrobiłem?
- Wiesz, co zrobiłeś. - Nie wiem.
Sonny rozmawiał z panią Stripling.
Narzekała, że zasypałeś ją pytaniami.
A, to. No tak. Teraz sobie przypominam.
A potem zadzwoniła zastępczyni koronera z Miami.
Mówiła, że węszyłeś tam w sprawie potencjalnego zabójstwa.
Rosa mnie podkablowała? Rany, lubiłem ją.
Sonny jest wściekły, naprawdę wściekły.
Daj spokój, Ro, jestem już zawieszony. Jak źle może być?
Nie możesz się, kurwa, panoszyć, ignorując wszelkie polecenia!
Rozumiesz?
Dobra wiadomość była taka, że Yancy nie był już zawieszony.
Został zwolniony.
Nie pozwolili mu niczego zachować, a już na pewno nie godności.
Dobrze, że miał jak wrócić do domu.
Jednak sprawdzasz wiadomości?
Rozmawiałam z Cliffem.
Rozumiem, że zamknęliśmy etap, w którym mogłem być seryjnym mordercą.
Będę za tym tęsknił.
Jest starym, upartym, miękkim chujkiem.
Po prostu chce, żebyś został ukarany.
Nie możesz powiedzieć, że nie chcesz procesu
i przyjmiesz konsekwencje, które uzna za stosowne?
Mam przyjąć to, co postanowi?
Nie jestem prawnikiem, ale to chyba dałoby mu sporą przewagę.
Andrew.
Nie tak rozwiązuje się problemy. Nie spiesz się. Będę za chwilę.
Już idę.
Wiesz, że nie może dojść do procesu.
Gdyby pewne rzeczy wyszły na jaw, zrujnowałoby mi to życie.
Do kurwy nędzy.
Co Cliff na ciebie ma?
Co zrobiłaś?
Uwielbiasz być bohaterem, więc proszę.
Weź na siebie winę. Dla mnie.
Jak Frederic w Pożegnaniu z bronią.
Przeczytałeś jedną z książek, które ci dałam?
Popsuł mi się telewizor.
Andrew, to ta chwila.
Nigdy bardziej nie pragnęłam, żebyś znał moje prawdziwe imię.
Kochanie, na przyszłość pamiętaj, że i tak nie rozumiem kobiet.
Nie musisz kłopotać się fałszywymi imionami.
- Boże. - I wtedy,
po raz tysięczny,
Yancy na zawsze pożegnał swoją przyszłą byłą dziewczynę.
Niezła ekipa!
Szop na łopacie. Sam mogłem to zrobić.
Będziecie musieli podzielić się napiwkiem.
Żartuję. Nie dostaniecie napiwku.
Rany. Nadal czuję tego martwego szopa.
A może to przez to, jak wygląda twój dom.
Wiesz, czemu każą mi wymienić
lampy przed domem na te czerwone?
Chodzi o małe żółwie.
Kurwa, kogo obchodzą małe żółwie?
Myślę, że mamy i taty żółwie. I mnie też.
Co to za garniak godny alfonsa? Idziesz na randkę?
Idę na pogrzeb. Zapowiada się świetna zabawa.
Jako że stracił odznakę kilka godzin wcześniej,
Yancy wiedział, że nie powinien teraz węszyć na pogrzebie Striplinga.
A mimo to się tam zjawił.
Cmentarz…
Cześć, kochanie.
Wiesz, że to pogrzeb? Bo widzę twoją pochwę.
Spierdalaj.
- Hej, Simon. - Hej.
- Fajny kapelusz. - Dziękuję.
Dziękuję, ojcze.
Jeśli mogę prosić, streszczajmy się dziś, dobrze?
Dziękuję, ojcze.
Módlmy się.
Pan jest moim pasterzem. Nie będę chcieć.
Dziękuję, Denise.
- Oczywiście. - Dziękuję.
- Było wspaniale. - Pozdrów Chada.
Panowie, wyglądacie, jakbyście ledwo się trzymali.
- Przyjaciele zmarłego? - Dziękuję za przybycie.
Na stówę jesteście federalnymi.
Czemu interesują was Striplingowie?
Nie bądź chujkiem.
Przeklinanie na cmentarzu przynosi pecha.
A może chodziło o robienie laski.
Zawsze mi się myli.
Serio? Nie podroczymy się? Miałem nadzieję.
Bierzecie zabawki i wracacie do domu? Okej.
Zobaczy światło.
Więc nie opłakuj go, bo jest wśród drzew. Jest w powietrzu.
KOCHAJĄCY MĄŻ I OJCIEC
Wyrazy współczucia.
Byłeś przyjacielem taty?
Detektyw Yancy. Ja…
Zajmowałem się szczątkami twojego ojca.
Jestem do dyspozycji, gdybyście, jako rodzina, mieli jakieś pytania.
Świetny kapelusz.
Przez szacunek
Caitlin przysięgła, że zostanie, dopóki jej ojciec nie zostanie pochowany.
Co jest, kurwa?
Nie mogą zacząć kopać, dopóki wszyscy żałobnicy nie znikną.
Nie wiem, czy to prawda, wymyśliłem to.
Chodźmy, Simon.
O, miałem rację. Kto by pomyślał.
W sumie mam pytanie.
W domu pogrzebowym zerknęliśmy na rękę taty…
To przypadkowe stężenie pośmiertne.
- O czym pan mówi? - No tak, pewnie to poprawili.
Ma na myśli obrączkę. Powiedz mu, kochanie.
Eve podmieniła ją. Była platynowa, teraz to 14-karatowe żółte złoto.
Może. Sama nie wiem. Ale czy to legalne? Kradzież jego obrączki?
Jako jego żona ma do tego prawo.
Ale jeśli cię to martwi, czemu nie omówisz tego z Eve?
Nienawidzi mnie, a ja jej. I jest jebaną szmatą.
Kochanie, proszę.
Simon, idź do samochodu. Idź.
O rany, imponujące.
Wciąż badasz tę sprawę czy co?
Nie ma sprawy, o ile nie wypłyną nowe informacje.
Niewiele więcej można zrobić.
Eve zabiła mojego tatę.
Na sto procent zamordowała mojego ojca.
Skąd ten pomysł? Mówił coś? Był nieszczęśliwy?
Skąd mam, kurwa, wiedzieć?
Nie gadałam z tym palantem od ponad roku.
Neville też nie wiedział, co powinien zrobić,
ale wiedział, co zawsze pomagało.
Proszę, stary. Napij się.
Neville!
Czemu wczoraj nie przyszedłeś do baru?
Byłem u Tanny.
Myśli, że jestem teraz bogaty, więc jest miło.
Ekstra.
Dobra, ja stawiam,
o ile pomożecie mi wymyślić, jak nie stracić domu.
- Jakieś pomysły? - Mam jeden.
- Oprócz sikania do baków. - To nie.
No już, pomyślcie.
Może na razie za to wypijemy.
Tak jest.
Zdrowie.
Hej, hej.
Wydałem całą kasę na wasze drinki.
A i tak nic nie wymyśliliście.
Kiepska z nas inwestycja.
Wierzysz w Obeah?
Obeah? Chodzi ci o to pojebane voodoo? Daj spokój.
To się niczym nie różni od płacenia wróżce.
I nie jest głupsze od tych historyjek, które wciskają ci w Biblii.
Uważaj, co mówisz.
Mówię tylko, że może odwiedziłbyś któregoś dnia Smoczą Królową?
Od dziecka
Neville i jego przyjaciele słyszeli przerażające historie
o Smoczej Królowej i jej magicznych mocach.
Mieszka tutaj.
Jej rodzina żyje na tej wyspie od lat.
- Sam nie wiem. - Boisz się jej.
- Nie. - Ja się jej boję.
I słusznie. Ta przerażająca wiedźma jest modliszką.
Podobno jej ostatnich trzech chłopaków, młodych i zdrowych…
…już nie żyje.
To nie było zabawne!
Jest już chyba jasne,
że Yancy kiepsko sobie radził z odpuszczaniem.
- Ile jestem ci winien? - Za taką pojebaną robotę?
- Trzysta. - Mogę ci dać 250.
Dobra, 250.
Ale kiedy typ wpadnie w panikę i postanowi je usunąć, niech dzwoni do mnie.
Miguel, a do kogo miałby dzwonić. Masz świetne oceny na Yelp.
Jesteś najlepszym pszczelarzem stąd aż do Redlands.
- Tak. - Kiedy właściciel zadzwoni,
może akurat nie będziesz mógł przyjechać od razu.
To będzie kosztowało dodatkowych 20 dolców.
Przestań się targować. Skończyliśmy.
Dorzucam końcówkę tego jointa.
Doskonałe zioło, funkcjonariuszu. Nazywa się Wykolejeniec.
- Jak? - Wykolejeniec.
Umowa stoi. Podrzucisz mnie do miasta, a ja postawię ci obiad?
- I drinki? - Miguel. Skończyliśmy.
Ja pierdolę.
Było mi głupio, że się śmiałem, więc przeprosiłem jak mężczyzna.
- Proszę. - Dziękuję.
Wiesz, jaki gatunek rekina mógł je stracić?
Młot tyburo.
A może młody żarłacz żółty.
Też tak myślałem.
Gdzie je znalazłeś?
Zostały wyciągnięte z tej ręki którą wyłowiłeś,
Młoty tyburo pływają na płyciznach,
a łódź ofiary rzekomo zatonęła na głębinie.
No i nigdy nie widziałem tybury, która odgryzłaby komuś rękę.
Nie. To nie jest możliwe.
Mamy większy problem, Andrew. To było moje ostatnie piwo.
Odprowadzisz mnie to Half Shell?
Tak. Zamówisz mi jedno? Zaraz będę.
Tak. Baw się dobrze.
W porządku, sam je kupię. Dzięki.
Twój ojciec zbudował to miejsce, tak?
To była chata rybacka.
Wprowadziłem się po jego śmierci.
Nie wyobrażam sobie, że dom miałby zniknąć.
To idź pogadaj ze Smoczą Królową.
Naprawdę w to wierzysz?
Może.
Moja matka wierzyła.
Moja na pewno nie.
Poza tym Obeah jest tu nielegalne.
Tak jak palenie zioła. A to ci jakoś nie wadzi.
Słuchaj,
jeśli nie spróbujesz wszystkiego, będziesz żałował.
Okej.
Tylko jej nie podpadnij.
Mówią, że może zaczarować najsilniejszych mężczyzn.
Więc ty pewnie możesz być spokojny.
Jeśli umrę,
- mój duch cię nawiedzi. - Dobrze. Bywam samotny.
Jest droga, więc przynieś kasę. Trzeba ją owinąć brązowym papierem.
I dać jej butelkę gorzały jako ofiarę.
Aha i potrzebujesz kawałka ubrania tego dewelopera.
Smocza Królowa
potrzebowała czegoś, co dotykało skóry dewelopera,
żeby rzucić naprawdę potężną klątwę.
Niezależnie od tego, czy Neville
wierzył w te brednie,
uznał, że lepiej się zabezpieczyć.
Dobra małpka.
Tej nocy Driggs dostał górę winogron i zimne piwo.
Zasłużył na nie.
Przygotujcie krem z filtrem i okulary, bo czeka nas słoneczny dzień.
Jestem Pogodynka Heather i taka czeka nas pogoda.
Od lat się myli.
Ale wciąż niezła z niej laska.
O tak.
To od tamtego pana.
Kim jest twój kumpel?
To Phinney, pływał ze mną.
To on wyłowił rękę z wody.
Naprawdę?
Tak.
Parę dni temu
ochrzaniłem go za to, że nie wyczyścił sprzętu i odszedł.
Powiedział, że nie musi już słuchać moich bredni.
Przesyła ci piwa i ostrygi?
On się tylko popisuje. Powiedział, że dorwał porządną kasę.
- Jak? - Chuj wie.
MAGNES NA CIPKI
Przepraszam, że wam przeszkadzam,
ale szukam Magnesu na Cipki.
Widzieliście go?
Oto i ja.
To świetny naszyjnik, bo od razu wiadomo, kim jesteś.
- To samo mówiłam. - No nie?
- Tak. - Czego chcesz?
Chciałem tylko podziękować za piwa.
Były dla niego, a ty po prostu tam siedziałeś…
Podobno byłeś na łodzi podczas tej dziwnej akcji z ręką.
Nigdy o czymś takim nie słyszałem.
A jednak się stało.
Mam pytanie. W razie czego powiedz mi, że to nie moja sprawa.
W jaki sposób bezrobotny półgłówek taki jak ty kupuje biżuterię i ostrygi?
Jesteś gliną?
Przykro mi, nie sądziłem, że wyjdzie.
Pewnie nie możesz go zostawić samego,
bo osaczą go wszystkie dziewczyny.
Skończyłaś frytki? Idę sprawdzić, co porabia Magnes.
Czego, kurwa, chcesz?
Ja pierdolę.
Gdybyście dowolnego innego dnia zapytali,
czy Neville wierzy w Smoczą Królową i jej moce,
wyśmiałby was i zaprzeczył.
Otwarte.
Ale tam na miejscu…
czuł się nieco inaczej.
Któreś z was musi się odezwać.
Potrzebuję Obeah.
Klątwy.
Nie wiem, jak to działa.
To usiądź.
Ya-Ya…
zostaw nas, proszę.
Mam pracę.
Nie spiesz się, Ya-Ya.
Zaparzę herbatę.
Mów.
Co to za diabeł, którego chcesz się pozbyć?
To deweloper, ma na imię Christopher.
Mój kumpel Willy mówił, że ma tu przylecieć dziś wieczorem.
Wobec tego liczy się czas.
- Masz pieniądze? - Tak.
To też dla ciebie.
Ktoś cię poinstruował.
Masz coś, co należy do tego człowieka?
Nie jest z Bahamów.
To prawda. Jest ze Stanów.
W takim razie magia musi być szczególnie potężna.
Wiesz…
Jeśli to dla ciebie zrobię…
on może umrzeć.
Niech się dzieje wola boska.
No proszę.
Aż się do tego rwiesz.
Niech będzie.
Może podczas następnej wizyty
zostań dłużej i dotrzymaj mi towarzystwa.
Tylko ty. Bez małpy.
Może wypijemy razem parę kolejek rumu. Ty i ja.
Ale nie dziś.
Co ty robisz? No idź!
Dobrze.
Z jakiegoś powodu Madeline myślała tylko o tym,
że Phinney pozwolił jej dziś wybrać knajpę.
W porządku?
Nie, stary.
Zawsze się zastanawiałam, o co chodzi z tymi czerwonymi światłami.
Chodzi o małe żółwie.
Kiedy się wykluwają, mogą wziąć białe światła za Księżyc i pomylić drogę.
Chryste, myślisz, że nic mu nie będzie.
Myślę, że to niestety tylko pokazówka.
Bardzo mi przykro.
Macie pewnie wrażenie, że zbliżamy się do końca tej historii,
ale tak naprawdę to dopiero początek.
Nie odpowiedziałeś. Jesteś gliną?
Robię sobie przerwę.
Będziesz musiała odpowiedzieć na wiele pytań.
Mam nadzieję, że nie będziesz o mnie wspominać.
Ale potem
może pogadamy i spróbujemy ustalić, kto zabił twojego chłopaka.
Pamiętacie, jakie to było irytujące, gdy porzuciłem Yancy'ego,
przeskakiwałem do Neville'a i kazałem wam zachować cierpliwość?
Nie. Niegrzeczna małpa.
Od lat opowiadam historie durnym turystom.
Nie nazywam was durnymi, ale doskonale wiedziałem, co robię.
Neville obserwował, jak deweloper brodził w stronę brzegu.
Mam nadzieję, że jest wreszcie jasne…
…że nie opowiadałem dwóch różnych historii.
Opowiadałem jedną.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK