Stara Ziemia nie mogła już...
pomieścić wszystkich ludzi.
Znaleźliśmy więc dogodny układ słoneczny.
Dziesiątki planet, setki księżyców.
Stworzenie warunków do życia zajęło dziesiątki lat.
Ale w końcu powstały Nowe Ziemie.
Planety centralne zawarły Sojusz.
Rządzony przez Parlament,
stał się zarzewiem cywilizacji.
Ale dzikie planety zewnętrzne...
nie chciały się podporządkować.
Wybuchła straszliwa wojna.
Dopiero po zwycięstwie nad Niezależnymi...
we wszechświecie zapanował pokój.
Teraz światło cywilizacji...
dotarło do wszystkich.
Czemu Niezależni w ogóle z nami walczyli?
Nie chcieli się rozwijać?
-To kanibale. -Nie, kanibalami są Garbarze.
-Garbarze to bajka. -Właśnie, że nie.
Podobno ubierają się...
w skóry zabitych osadników,
a przedtem godzinami ich gwałcą...
To prawda, że na zewnętrznych planetach bywa niebezpiecznie.
No właśnie.
Przynosimy Niezależnym cywilizację.
Więc czemu z nami walczą?
Bo mącimy.
River?
Ludzie nie lubią, by im mącić w głowach.
Mówimy, co mają robić, co myśleć.
Nie biegaj, nie chodź.
Włazimy im do domów, szpiegujemy, a nie mamy do tego prawa.
To nie nasza sprawa.
River, nie mówimy ludziom, co mają myśleć.
Staramy się im tylko pokazać, jak.
-Śni. Jakiś koszmar? -Aparatura tego nie wykazuje.
Jakieś potwory.
Zwiększyć dawkę delcium do ośmiu kropel.
Najwięcej możemy zrobić przez sen.
Sterujemy podświadomością,
implantujemy sugestie.
Wygląda to nieprzyjemnie,
ale wyniki są spektakularne.
Zwłaszcza w tym przypadku. River Tam to nasza prymuska.
Słyszałem.
Jest naprawdę doskonała,
mimo wszystkich skutków ubocznych.
Jakich?
Oczywiście jest niestabilna.
Modyfikacje sieci neuronowej...
zaburzają postrzeganie rzeczywistości.
-Przejawiają się, jako... -Po co komu medium,
jeśli jest wariatem?
To nie tylko medium.
Ona jest żywą bronią.
Miewa okresy świadomości. Mamy nadzieję, że uda nam się...
Przepraszam, że pytam,
ale jaki jest powód tej inspekcji?
Denerwuje się pan?
Oglądali ją kluczowi członkowie Parlamentu.
I powiedziano mi, że Sojusz...
jednogłośnie poparł projekt.
-Demonstracja jej umięjętności... -Jest silna?
W życiu czegoś takiego nie widziałem.
Wszyscy nasi wychowankowie są przygotowani do walki,
ale River ma niezwykłą grację.
Tak.
Zawsze lubiła tańczyć.
To ja, Simon.
Spójrz, to Simon.
Twój brat.
Simon.
Wiedzą, że tu jesteś.
Nie damy rady wydostać się na powierzchnię.
Spróbuj.
Obiekt ucieka. Włączyć zabezpieczenia.
Stop.
Cofnij. Stop.
Przepraszam.
Nikt nie ma wglądu w archiwa...
bez mojej zgody.
Proszę wybaczyć, ale wolę to obejrzeć sam.
Bez komentarzy.
-Pańska przepustka. -Ma pan prawo jej żądać.
Autoryzacja parlamentu. Pełen dostęp.
Proszę o wybaczenie.
Może pan liczyć...
na pełną współpracę.
Nie jestem pewien...
-Nie widzę nazwiska ani rangi. -Bo ich nie mam.
Nie istnieję. Jak ten instytut.
Pomówmy o rodzeństwie Tam.
Skanował pan dokumentację River?
Była waszym największym sukcesem. Cudownym dzieckiem.
Objawieniem.
A potem przyszedł jej brat i zwyczajnie ją zabrał?
-To nie takie proste. -Zdaję sobie sprawę.
-Nie mogłem w żaden sposób... -Rozumiem.
Chłopak wydał rodzinną fortunę,
żeby tylko się tu dostać.
Zaprzepaścił świetną karierę medyczną.
-To obłęd. -Obłęd?
Oglądał pan ten materiał uważnie?
Widział pan jego twarz?
To miłość. Żadne szaleństwo.
A to o wiele groźniejsze.
Po co pan tu przyszedł?
Bo sytuacja jest bardziej złożona, niż pan sądzi.
Wie pan, co jest pańskim grzechem?
-Zastanawiam się, czy... -Pycha.
Oglądali ją kluczowi członkowie Parlamentu.
Powiedziano mi, że Sojusz...
"Kluczowi członkowie Parlamentu".
Kluczowi.
To ludzie odpowiedzialni...
za najważniejsze sprawy w galaktyce.
Znający wszelkie tajemnice.
A ta dziewczyna umie czytać w myślach.
Jeśli wydobyła jakieś poufne informacje,
nigdy o tym nie mówiła. Nie wiem, co to było.
Ja też nie.
I, patrząc na zmiany w jej psychice,
mamy szczęście.
Nie obchodzą mnie tajemnice.
Ale ich dotrzymywanie.
Nawet jeśli coś przypadkiem przechwyciła,
pewnie sama o tym nie wie.
Psychoza wszystko mąci.
W dawnych kulturach...
człowiek, który zawiódł...
tak bardzo jak pan, rzucał się...
na własny miecz.
Niestety nie wziąłem miecza.
Na pana miejscu bym to odłożył.
Wolałby pan umrzeć we śnie, jak byle zwierzę?
Panienko.
Potrzebne mi akta na temat...
bodźców modyfikujących zachowania.
Musimy odnaleźć River Tam...
i pomóc jej do nas wrócić.
Nieważne, jak daleko jest Simon...
To dobra śmierć.
Nie ma nic hańbiącego...
w śmierci człowieka, który dokonał rzeczy wielkich.
Tworzymy lepszy świat.
Wszystkie...
lepsze światy.
Proszę się brać do pracy.
Czeka mnie długa podróż.
Gdzie się ukrywasz, dziewczynko?
-Co to było? -Widziałeś?
Główny panel buforowy?
-Wyglądało to jak... -Czy właśnie od...
mojego statku odpadł główny panel buforowy?
Na to wygląda.
Kaylee sprawdziła systemy lądowania.
-Wyraźnie pamiętam. -Mamy za mało paliwa,
żeby wyhamować.
To będzie ciekawe lądowanie.
-"Ciekawe"? W jakim sensie? -"Boże, wszyscy zginiemy"?
Mówi kapitan. Jest mały problem...
z wejściem w atmosferę. Mogą się pojawić...
turbulencje, a zaraz potem wybuch.
-Możesz skorygować kurs? -Robię to.
-To nie wystarczy. -Sprowadź nas na dół.
To ci obiecuję.
Wybuchniemy. Nie chcę wybuchnąć.
Ile broni bierzesz, Jayne?
-Masz tylko dwie ręce. -Ile wlezie.
Lubię mieć wybór.
Nie przewiduję strzelaniny.
Twoje przewidywania jakoś się nigdy nie sprawdzają.
Żadnych granatów.
-Znów się rozbijemy? -Pogadaj z mężem.
-"Muł" gotowy? -Tak jest.
Trzeba go tylko załadować.
-Granaty? -Kapitan nie pozwala.
Mamy ich okraść, nie okupować.
Kaylee!
Kaylee. Co jest, do diabła?
Właśnie odpadł panel buforowy.
Wszystko gra, kapitanie. Bez obaw.
Mówiłaś, że osłony wytrzymają jeszcze tydzień.
-To było pół roku temu. -Mój statek się nie rozbija.
Jak coś pójdzie nie tak, to będzie twoja wina.
Doktorze.
Muszę się zaszczepić przed lądowaniem.
Trochę trzęsie.
-Ale nie ma się czego obawiać. -Ja się nie obawiam.
Strach to nic wstydliwego, doktorze.
To nie strach. To wściekłość.
Po pana twarzy trudno czasem poznać.
Gdybym się bał, miałbym rozszerzone źrenice.
Następnym razem się przyjrzę.
Nie bierzecie jej.
Nie będę o tym rozmawiać.
Ona zostaje i koniec.
Jeszcze raz powie pan "i koniec",
a naprawdę będzie koniec.
Mój statek to mój dom. Jesteście tu gośćmi.
Gośćmi?
-Odpracowuję tę gościnę. -Najwyższy czas,
żeby siostra wzięła z pana przykład.
Zarobiłem na swój bilet, lecząc...
rany po kulach, dziury od noży, oparzenia od laserów.
Nie wszyscy mogą mieć ciekawą pracę.
Chce pan w to wciągnąć moją siostrę?
Chcę? Nie wiem, ale zrobię to.
Jedna akcja. Nic jej nie będzie.
Ma 17 lat.
-I problemy z psychiką. -Jest medium.
Dostrzega istotę rzeczy.
Umie przewidzieć kłopoty. A to bardzo mi się przyda.
Jasne. Tylko to ma wartość, co "się przyda".
Szczerze mówiąc, tym razem naprawdę możemy się rozbić.
Wie pan, ile mnie kosztowało...
ukrywanie River przed Sojuszem?
Więc niech pan się cieszy,
że nie jestem gadułą.
-Czy pan mi grozi? -Dbam o siebie i o to, co moje.
I sam decyduję, czy obejmuje to i was.
Zalazł pan za skórę Sojuszowi. To mi imponuje.
Ale to także znaczy, że muszę się kryć...
i odrzucać zlecenia.
Także te legalne.
My tu zarabiamy na życie,
a Sojusz nam to utrudnia.
Wkrótce tacy jak my całkiem...
stracą pole do manewru.
Jeśli ta akcja się nie powiedzie, może już nie być następnej.
No właśnie. Trudna sprawa.
Nie wchodź mi w drogę, to dam ci spokój.
Wash zamierza wyrównać, czy po prostu rąbniemy w ziemię?
Usiądziemy jak piórko. Nikt tak nie lata, jak mój pan.
River.
Wiem. Biorą mnie na przejażdżkę.
Maleńka.
Rozumiesz, w czym rzecz?
A ty?
To moja praca.
Moja praca.
Jazda.
Kiedy wrócę, wszystko ma chodzić jak w zegarku.
-Nie trać nadziei, kapitanie. -Nie dzisiaj.
Zapasowe magazynki są w luku rufowym.
Trafimy do miasta w czasie niedzielnych modłów.
Powinno być pusto.
Jeśli Fanty i Mingo nie mylą się z tą wypłatą,
to może być wielki dzień.
Trzymaj się z tyłu, River.
Jak będzie strzelanina, padnij albo uciekaj.
Nic się nie stanie, jeśli ich pozabijają.
Doktorze. Pańska siostra będzie pod moją opieką.
Jeśli coś jej się stanie,
przysięgam, bardzo się zmartwię.
Może uronię kilka łez.
Nie przejmuj się nim. Będzie na nią uważał.
Wrócą, zanim zdążysz splunąć.
Chociaż ty nie plujesz.
Czego tu w ogóle szukamy?
Wypłata dla strażników. Sojusz nie dałby rady...
sam "dbać o pokój" na zewnętrznych planetach.
Wynajmują prywatne firmy, a te nie pracują za darmo.
Raz w miesiącu wypłaty przywożone są tutaj.
Sojusz się nie dowie?
Żadna firma nie zgłosi kradzieży.
To byłby dowód słabości. Straciliby kontrakt.
Jesteśmy jak duchy. Nikt się nie dowie.
Pysznie. Czas narozrabiać.
Na kolana, głowy w dół. Wszyscy na ziemię!
To tutaj.
I ze skupieniem patrzeć w pępki.
Ktoś podniesie głowę, posypią się głowy.
Jesteśmy złodziejami, ale chcemy...
ukraść coś, co nie należy do was,
więc nie sprawiajcie kłopotu.
Zamknięty.
Wiesz, kto to jest bohater?
To ktoś, przez kogo giną inni.
Sprawdź sobie w słowniku.
Duża, szczęśliwa rodzinka.
W końcu możemy przejść na emeryturę.
Hej!
Brązowe mundury. Walczyliście o wolność,
a teraz kradniecie?
Wojna się skończyła. Musimy z czegoś żyć.
Słuchaj. Opróżnimy skarbiec.
Potrzebne mi hasło.
Dobra.
Mówię ci, słyszałem strzały.
Masz rację. Trzeba powiadomić władze.
Co się dzieje? Co ci jest?
Co jest?
Garbarze.
Noga jest niezła. Dużo krwi, ale żadnych większych szkód.
Nie wystarczy otarcie?
Pomyślą, że się poddałeś.
Jasne.
Mal!
Dlaczego znowu po imieniu?
Mal! Garbarze!
Dziewczyna ma wizję. Już tu są albo zaraz będą.
Do "Muła".
-Zamyka się od środka? -Tak.
Schowajcie się w skarbcu. I nie otwierać,
póki wam starczy powietrza.
-Ale... -Bierz wszystkich na dół.
-Widzisz ich? -Zoe, steruj.
Widzisz?
Weźcie mnie ze sobą!
Do skarbca.
-Nie mogę tu zostać! Proszę! -Za dużo osób. Odejdź.
Proszę!
Szybciej! Szybciej byłoby lepiej!
Dlaczego nas nie zestrzelą?
Chcą nas dopaść w powietrzu.
Na żywo człowiek lepiej smakuje.
Przydałyby się granaty, co?
-Wash? Słyszysz mnie? -Zaraz startujemy.
-Ktoś was goni? -Garbarze.
Kaylee!
Grzej silniki. Garbarze.
-Nie zdążymy do statku. -Jedź, skarbie.
Podlecimy po was.
-Gdzie magazynki? -W luku rufowym.
Jayne!
Nie dam się zjeść!
Jeśli mnie złapią, zastrzel mnie. Ale nie wcześniej!
Zwiększcie dystans.
Lećcie na otwarty teren i zróbcie koło.
Spróbujemy przez Barn Swallow.
Simon, otwieraj luk!
Są coraz bliżej!
Skały. Sypnij im w oczy.
Omawialiśmy ten manewr.
Gadanie nie wystarczy.
-River? -Połknęłam muchę.
-Nic ci nie jest? -A jemu?
Wszyscy na pokładzie? Co jest?
Halo?
Zero ofiar.
-Ktoś za nami leci? -Pięknie to zrobiłeś.
Nikt. Droga wolna.
Kurs na Beaumonde. Najpierw trzeba zabrać...
Simon!
-Sukinsyn. -Jeszcze moment,
a podziurawię cię jak sito.
-"Jeden raz. Nic jej nie będzie". -I nic nie jest.
Poza tym, że jest wariatką, jest okazem zdrowia!
Gdyby nie River, byłoby po nas. Wyczuła Garbarzy.
Nigdy więcej, zrozumiano?
Nie będziesz rozkazywać na moim statku.
Wysiadamy,
jak tylko River dostanie swoją część łupu.
-Nie obrażaj się. -Bo wszystko gra, co?
Będziemy na Beaumonde za 10 godzin.
Zgarniacie swoją dolę i możecie iść.
Ale na razie jeszcze masz robotę.
Poceruj mi załogę.
Nie położył się.
Oni się nigdy nie kładą.
Będzie nam łatwiej...
bez River i Simona.
Myślisz, że przeżyją?
Doktorek zdecydował.
Tak.
Kiedy ich wzięliśmy, byli bezbronni jak dzieci.
Dość niańczenia.
Musi się sprawdzić. Stanąć na własne nogi.
Jak tamten chłopak w mieście?
Nie miałem wyboru.
Wiesz, co by mu zrobili,
-zanim by go uśmiercili... -Oszczędziłeś mu cierpień.
Ale przedtem nie wziąłeś go na pokład.
Dodatkowe obciążenie. Nie ucieklibyśmy Garbarzom.
-Jesteś pewien? -"Muł" nie uniesie pięciu osób.
Powinienem był wyrzucić małą? Ciebie? Może Jayne'a?
Niezła myśl.
-Albo łupy. -Wyrzucić łupy?
Rozpada mi się statek, wam od dawna nie płacę,
a choć raz w miesiącu chętnie bym się najadł.
Wiesz, co by nam zrobili Fanty i Mingo,
gdybyśmy schrzanili robotę?
Ledwo wiążemy koniec z końcem.
To nasza praca. Innej nie mamy.
To wszystko prawda.
Tyle, że...
w czasie wojny nie zostawilibyśmy tego chłopaka.
Może dlatego przegraliśmy.
Niewiele brakowało.
Nie rozumiem.
Jak można zrobić sobie...
coś takiego z twarzą? Do tego gwałcić, mordować?
Mogę zabić w słusznej sprawie.
Albo kiedy uważam, że sprawa jest słuszna.
Albo jak mnie ktoś wkurzy. Dla kobiety.
Dla forsy. Zwłaszcza dla forsy.
Ale ci Garbarze? Przez ostatnich 10 lat...
sieją postrach w galaktyce.
Zjadają ludzi żywcem. I to ma być fajne?
Pasterz Book mówił, że kiedyś byli ludźmi,
ale dotarli do krańca wszechświata, ujrzeli pustkę...
i pomieszało im się w głowach.
Do diabła z nimi.
Byłem na krańcu.
Niczym się to nie różni od reszty.
Czy ja wiem?
Tam, w czerni, można się poczuć samotnym.
Posiedzimy dłużej na tej krypie, to też nam odbije.
A kapitan po kolei będzie nas wyrzucał.
Jak Simona i River.
Jak Inarę.
Kaylee, odłóż tę kamerę.
Musimy mieć wszystko w aktach, Inaro.
Zawodowa Towarzyszka zabawiała klientów na tym statku.
-W tym łóżku. -Nie mogę tu pracować.
Kapitan się nie zgadza.
Chce, żebyś została.
On nie wie, czego chce.
Rozmawiajcie z kapitanami, nie z naganiaczami.
Patrz facetowi w oczy, a zobaczysz, ile jest wart.
Chciałabym, żeby...
Jesteście za czyści.
Od razu widać, że nietutejsi.
Nie płaćcie z góry.
I jeśli wam życie miłe, nie lećcie niczym...
z silnikiem Capissen 38.
Kaylee.
River, chcesz z nimi zostać?
Nie jest bezpiecznie.
Nie.
Niestety już nie.
Dla nich.
ALERT BEZPIECZEŃSTWA MAIDENHEAD
...przeżyli tylko ci,
którzy zamknęli się w skarbcu stacji pociągowej.
Kaylee, mamy ważne sprawy. O Simonie pogadamy później.
Jak już będzie daleko?
Czy kiedy Sojusz znajdzie jego i River?
To nie mój kłopot. Muszę skończyć tę robotę i dostać następną.
Z nimi jest mi znacznie trudniej.
Jak możesz być taki nieczuły?
To nie przez kapitana muszą się ukrywać.
Ale mógł ich przyjąć do rodziny.
Zamiast trzymać go z dala ode mnie.
Kiedy miałam do niego... Kiedy mogliśmy...
Od roku nie miałam między nogami niczego,
co by nie było na baterie.
Boże! Nie chcę tego słuchać!
A ja chętnie.
Gdybyś miał serce...
Wiedziałaś, że chce odejść.
Było mu z nami po drodze i tyle.
I skąd wiesz, co do ciebie czuje?
Fakt, musi się opiekować River, ale mógł ci dać jakiś znak.
Gdybym miał na kogoś ochotę,
nikt by mnie nie powstrzymał.
Powiedz to Inarze.
Rodzinna sprzeczka?
Nie chcemy przeszkadzać.
Trzeba uporządkować sprawy.
Fanty. Mingo.
-On jest Mingo. -On jest Fanty. A ty Mingo.
-Skąd ty to zawsze wiesz? -Fanty jest ładniejszy.
Pogadamy o interesach?
Za przyszłość.
Niezła załoga.
Co za banda popaprańców.
Wciąż się z Fantym zastanawiamy,
czemu nie uciekną z tej krypy.
-Fascynuje nas to. -Widzę.
Jest coś, o czym nie wiemy?
Wyraźnie wam się nudzi.
Tu macie swoje 25% i pogadajmy o następnym zleceniu.
Czterdzieści, skarbie.
-Po mojej dupie, 40. -Owszem,
od tej chwili.
Znajdźcie kogoś, kto weźmie mniej.
Kto w ogóle będzie chciał...
się z wami zadawać.
Jesteś nieprzewidywalny, Mal.
Uciekasz, gdy trzeba walczyć,
strzelasz, kiedy trzeba gadać.
Biznesmeni takich nie lubią.
Miranda.
Jakaś draka!
Jayne.
Znasz tę dziewczynę?
Okazuje się, że nie.
Opanuj się, mała. To ja.
MALCOLM REYNOLDS Pięciokrotnie skazany za:
Przemyt - Fałszerstwo Przewóz nielegalnych towarów
KAPITAN - NIEZALEŻNA ARMIA 57. BRYGADA - OCHOTNIK
OCHOTNIK
ODZNACZONY ZA ODWAGĘ W BITWIE O SERENITY VALLEY
Mogę ją zobaczyć?
Najpierw może kilka słów wyjaśnienia?
Co się tam stało?
Zacznij od sceny, kiedy ta drobinka rozwaliła Jayne'a.
To świetny kawałek.
-Ktoś zginął? -Zapewne.
Chciała mnie sprzątnąć, ale doktorek ją spacyfikował.
A propos, jak to działa?
Kod obezwładniający.
Ludzie, którzy pomogli mi uwolnić River,
wiedzieli, że została...
poddana modyfikacji.
Podali mi kod,
-na wszelki wypadek. -Nie rozumiem.
Kod to zdanie, po którym ona zasypia.
-Jeśli powiem... -Przestań!
To działa tylko na nią, Jayne.
I całe szczęście.
"Na wszelki wypadek".
Jaki?
-Nie powiedzieli. -A ty nie pytałeś.
Zabierz łapy...
Osiem miesięcy na pokładzie.
Wiedziałeś, że mogła wybuchnąć...
z byle powodu. I nic nie powiedziałeś.
Musiałem ją ukryć przed Sojuszem.
-Nawet nie wiem, co... -Mój statek.
Moja załoga!
Cały ten czas siedzieliśmy na bombie!
Czym będzie, gdy się przebudzi?
Przerażoną dziewczynką...
czy zabójczą bronią?
Myślałem, że się jej poprawia.
A ja myślałem, że oni wysiądą.
Przecież miało ich tu już nie być.
-Nie możemy ich teraz zostawić. -Jasne,
została morderczynią, trzeba jej zaparzyć herbatki.
A tak poważnie, Mal, czemu ją zabrałeś?
Mogę się z nią zobaczyć?
Jeśli znów jej odwali, trzeba ją będzie zastrzelić.
Przeszło mi to przez myśl.
Mogę o czymś, co nie ma związku z przemocą,
-czy nikt nie będzie słuchał? -Skarbie.
Lecimy na ślepo.
Trzeba skorygować namiary.
Potrzebny nam Mister Universe.
Niezłe.
Zawsze przywozicie mocne kawałki.
Myślisz, że macie kłopoty?
Tego się chcemy dowiedzieć. Jakieś zamieszanie, wieści?
Nie ma żadnych wieści. Jest tylko prawda sygnału.
To, co widzę. Teatr lalek...
i błazny z Parlamentu wodzące za nos bandę ślepców.
A o tym zrobili przedstawienie?
Nie. Żadnych alarmów, kodów, nic.
Musiałem wejść bezpośrednio do archiwów ochrony.
-Umiesz się tam dostać? -Sygnału nie powstrzymasz, Mal.
Wszystko gdzieś idzie, a ja jestem wszędzie.
Kanały ochrony to banał.
I nie byłem pierwszy.
-Wszędzie było pełno odcisków. -Ktoś jeszcze ściągnął ten zapis.
Zoe, koteczku, tylko się we mnie nie zakochaj.
Po co nam to?
Jestem wierny mojemu uroczemu robotowi.
To była piękna ceremonia. Lenore napisała tekst przysięgi.
Płakałem jak dziecko. Głodne, wściekłe dziecko.
A potem zasnęła. Miała prawo być zmęczona.
Cofnij.
Ktoś z nią rozmawiał, zanim to się zaczęło?
Kontaktował się z nią?
-Miranda. -"Miranda"?
Jeszcze dalej.
Nie.
Proszę.
Bystrzak z ciebie, Mal.
-Jednak ktoś z nią gadał. -Batoniki?
Przekaz podprogowy.
W ten sposób ją uaktywnili.
Ten kod krąży w przestrzeni od dobrych paru tygodni.
To wojskowy kod Sojuszu.
Chłopcy sporo się natrudzili, żeby znaleźć tę małą.
I znaleźli.
Wiecie, kogo macie na pokładzie?
Boją się mnie.
-Przykro mi. -I powinni.
To, co im pokażę... Boże.
Już dobrze. Uspokój się.
Wystawiali mnie na pokaz jak psa.
Starcy cali we krwi.
Nic ich nie ruszało.
Nie wiem, co mówię. Nigdy nie wiem, co mówię.
W Maidenhead powiedziałaś jakieś słowo.
Pamiętasz, jakie?
Kapitan widział to na nagraniu.
Miranda.
Miranda?
Zapytaj ją.
Kto to jest Miranda?
Rozmawiam...
z nią teraz?
Nie.
Jasne.
Kiedy cię uaktywnili, twój umysł...
przywołał wspomnienie.
-To wspomnienie. -Nie jest moje.
To nie moje wspomnienie.
Nie powinnam nosić cudzych myśli.
-I nie usypiaj mnie więcej. -Obiecuję.
Obiecuję.
Lepiej mnie zastrzel.
Kula w mózg. Plask.
Nawet tak nie mów. Nigdy.
Wyjdziemy z tego.
Będzie znacznie gorzej.
SZYB 0518-02
Dziękuję, że znowu nas przyjąłeś, Pasterzu.
Masz jakiś plan?
A ucieczka to nie plan?
Na jakiś czas.
Moi ludzie chętnie trochę dorobią.
Ale Sojusz będzie nas szukał.
Ta dziewczyna jest dla nich bardzo ważna.
Niebawem usłyszymy stuk ich buciorów.
Wątpię.
Nie będzie wojskowej operacji.
Żadnych raportów,
nakazów aresztowania.
Jest na tyle ważna, że będą ją chcieli ukryć.
A to oznacza tajną misję.
I Operatorów.
Czyli niewyobrażalne kłopoty.
Mogłem ją tam zostawić.
Odlecieć i mieć spokój.
Zdrowy rozsądek nakazywał,
zostawić ją tam i odlecieć.
Nie taka jest twoja droga, Mal.
Mam swoją drogę?
A to lepsze niż plan?
Jedno cię może ocalić, Mal.
Wiara.
Chętnie przyjmuję rady,
ale kazania mnie nużą.
Nie szukam pomocy z góry.
Ta i tak nigdy nie przychodzi.
Kiedy mówię "wiara", czemu sądzisz, że chodzi o Boga?
Zaatakują z zaskoczenia.
Zawsze tak robią.
Najpierw miło, z uśmiechem, a potem cios w najczulszy punkt.
Operatorom nie brak wiary.
Zabijają bez zadawania pytań.
Skąd tyle wiesz o ich świecie?
Nie urodziłem się Pasterzem.
Musisz mi kiedyś opowiedzieć.
Nie muszę.
River?
Wydajesz się zmęczona.
Wszyscy jesteśmy zmęczeni. Może się położymy?
Cisza i spokój dobrze wam zrobią.
-River. Rób, o co proszę. -Nie.
-Będzie dobrze. Połóż się. -Nie.
Zniszcz ich.
-Co? -Mal? Śpisz?
Mamy transmisję. Przekieruję ci.
Inara.
Nie w porę?
Nie.
Zawsze jest pora.
-Jak tam w twoim świecie? -Zimno. Mamy jesień.
Nadal kształcisz Towarzyszki?
Co cię sprowadza? Nie, żebym się nie cieszył.
-Świetnie wyglądasz. -Dziękuję.
Co się stało?
Mamy drobne kłopoty z tubylcami.
-Pomyślałam... -Że mógłbym zaprowadzić pokój?
Nie nalegam. Ale jeśli jesteś gdzieś niedaleko,
moglibyście wpaść. Zapłatą byłoby nasze towarzystwo.
To by... znaczy chętnie i...
Kaylee bardzo za tobą tęskni.
-No nie. -A ja za nią.
I za moim małym stateczkiem.
Zostawiłaś tu...
w luku trochę rzeczy.
Nie wyrzuciłem ich.
-Nie chciałam nic zostawiać. -Nie przeglądałem.
Pewnie jakieś drobiazgi.
Odezwę się, jak tylko będę mógł.
Dziękuję.
Inara. Miło ją znowu widzieć.
-I co, zasadzka? -Zasadzka.
-Lecimy? -To tylko kilka godzin stąd.
Coś ktoś wspominał o zasadzce.
Inara już w nią wpadła.
Nie wrabiałaby nas z własnej woli.
Może wreszcie poznamy tych, którzy kręcą całą akcją.
Lecimy tam.
Skąd pewność, że Inara po prostu nie chce cię zobaczyć?
Niektórzy ludzie mają uczucia.
Mówię tu o ludziach.
Wszystko widzieliście.
-Tak. -Pokłóciliśmy się?
-Nie. -Zasadzka.
Mamy jeszcze 110 km. Na radarze pusto.
Jeśli ludzie Sojuszu tu są, nie chcą się rzucać w oczy.
Są.
Ukryj Serenity. Polecę statkiem Inary.
Zoe, okręt jest twój.
Jeśli nie dam znaku...
za godzinę,
przylećcie po mnie.
Co?
-Mam narażać swój statek? -Mówię poważnie.
Jest zimno i nie zamierzam tu zostać.
Kochany Buddo, daj mi kucyka i...
Mal! Co ty tu robisz?
Przecież mnie zaprosiłaś.
Nie sądziłam, że będziesz na tyle głupi, żeby przylecieć.
Chciałabym, a boję się.
Wiesz, że mnie zmusił.
Wiem. Pomyślałem, że masz kłopoty.
Nic mi nie jest.
Jak na kobietę szkoloną w schlebianiu mężczyznom,
-bardzo kiepsko kłamiesz. -Mal, nie dasz mu rady.
Przyjechał pan osobiście.
Jestem pod wrażeniem.
I dotarł pan tu w takim stroju?
Jeśli chcę, umiem się ruszać z gracją.
Nie wątpię.
-Co robisz? -Modlę się za ciebie.
Bardzo to miłe z jej strony.
Ale nie chcę pana skrzywdzić.
Słucham.
Chyba już wiecie,
jak bardzo niebezpieczna jest River Tam.
Bywa trochę nieprzewidywalna.
I miewa wahania nastrojów.
-Jest gorzej, niż pan przypuszcza. -Zwykle tak jest.
Ściągnie katastrofę na pana i pana statek.
To albatros, kapitanie.
Jeśli dobrze pamiętam,
albatros przynosił szczęście, póki jakiś kretyn go nie zabił.
Tak. Czytałem ten wiersz. Tylko nie zemdlej z wrażenia.
Zajrzałem w pańskie akta.
Wiem, co pan do nas czuje.
-Nie, nie wie pan. -Może i tak.
Ale rozumie pan, że nas nie pokona?
Nie będę próbował.
-Chcę tylko robić swoje. -I będzie pan robił,
jak tylko przekaże mi pan River Tam.
Marny z pana biznesmen.
-Zacznijmy od zapłaty. -Wciąga mnie pan w pułapkę.
Jeśli zaproponuję pieniądze, uniesie się pan honorem.
Kiedy apeluję do honoru, zgrywa pan pirata.
Nie mam czasu na zabawy.
Wątpię, by przekonały pana moje argumenty.
Gdyby Sojusz chciał dyskutować,
nie wysyłałby zabójcy.
Mam na orbicie okręt bojowy.
Kiedy wchodziliście w atmosferę, namierzyliśmy wasz nadajnik.
W trzy minuty...
trafią was nasze rakiety.
Spróbuj,
a szybko spotkasz się ze swoim bogiem, jaki by nie był.
Nadajnik.
Rada od starego tropiciela. Chcesz kogoś znaleźć, używaj swych oczu.
Myślisz, że długo zdołacie uciekać?
Sojusz ma mało bystrych ludzi.
-Jeśli jesteś ich najlepszym... -Kapitanie Reynolds,
szkoda zachodu. Nie wyprowadzisz mnie...
-z równowagi. -Po godzinie zmieni pan zdanie.
Chcę to rozwiązać w cywilizowany sposób.
Żadnych gróźb.
-Nie mam broni. -Świetnie.
Ale pancerz owszem.
-Nie jestem idiotą. -Czekaj...
A gdzie wsparcie?
-Strasznie tu hałasujemy. -Przyjdą, kiedy będą potrzebni.
Już zacząłbym gwizdać.
I co dalej, kapitanie?
Nic nie jest tym, czym się wydaje. Ty nie jesteś bohaterem,
Sojusz to nie imperium zła, ta sala to nie ring.
A to nie jest kadzidło.
Słyszy mnie pan?
Zwykła świeca dymna. Jazda!
-Co zrobiłeś z moim statkiem? -Już nie jest twój.
Leć na wschód. Jak najniżej.
Z nadajnika nici.
Namierzymy ich w inny sposób.
Weźcie odczyt z nawigacji satelitarnej.
To zarejestrowany okręt, więc da się go zlokalizować.
I jak?
Określiliście pozycję?
Tak, siedem różnych.
Jest się czego bać.
Bo facet pobił Mala? To nic trudnego.
Kto powiedział, że mnie pobił?
On wierzy w swoją sprawę.
Jest inteligentny, metodyczny i święcie przekonany,
że River musi umrzeć.
Więc żadnej nadziei na nagrodę.
Mówił coś o Mirandzie?
Kto to? Albo co?
Nie wiem, ale mocno siedzi w umyśle River.
Pewnie dlatego ją ścigają.
Myślisz, że to coś, co mogłoby zagrozić Sojuszowi?
Co nas to obchodzi?
Czy wy nie widzicie?
Ona przede wszystkim...
zagraża nam.
Za kilka godzin...
-będziemy w Haven. -Jasne.
Schowasz się pod spódniczkę Pasterza?
Bardzo męskie.
-Chcesz przejąć dowodzenie? -Tak.
Nie ma mowy.
Spisałbym się lepiej od ciebie.
Mamy się dać zabić dla tej pary włóczęgów?
Nie obraź się, doktorku.
Pięknie się opiekujesz siostrą.
Ale to nie moja siostra. Ani członek twojej załogi, Mal.
I nie jest taka bezbronna.
Czemu mamy za nią ginąć?
Bo przecież taki masz plan.
Nie ja to zacząłem.
Zgadza się.
Sojusz rozpętał wojnę, ty zgłosiłeś się na ochotnika.
Bitwa o Serenity.
Oprócz Zoe, ilu... Mówię do ciebie.
Ilu żołnierzy z twojego plutonu przeżyło?
Lepiej wyjdź.
Tak zrobię.
To nie wojna, Mal.
Mówisz mi to, bo myślisz, że nie wiem?
Wyraźnie szukałeś zaczepki.
Szukałem ciebie.
Chcę wiedzieć, z kim mam do czynienia.
Widziałam tyle twoich wcieleń, że niczego nie jestem już pewna.
Gdy wyruszę na wojnę, na pewno się zorientujesz.
Wysiądziemy.
River i ja wysiądziemy w Haven.
-Znajdziemy jakieś... -Nikt wam nie każe.
Z wyjątkiem Jayne'a.
Mal.
Ja ci nie pomogę, Inaro. Nie mam steru.
Jak wieje z północy, płynę na południe. Taki już jestem.
Może marny ze mnie dowódca, ale tej zgrai to odpowiada.
Jeśli chcesz mnie krytykować,
-rób to w cztery oczy. -Nie chcę.
Wszystko komplikujesz.
Jak zawsze.
Mącisz mi w głowie.
Wolałbym, żebyś była gdzieś daleko stąd.
Byłam.
Spokojnie, mała wariatko.
Zabieram cię na przejażdżkę.
Uciekła. Jayne nieprzytomny.
Z drugiej strony. Nie próbujcie się z nią bić.
Wszystko będzie...
Mostek odcięty. Niedobrze, że tam jest.
Sprawdź kapsuły. Mogła się tam schować.
Kapitanie.
Operator mówił, że jesteś dla nas zagrożeniem.
Że nie warto ci pomagać.
Miał rację?
Jesteś tylko maszyną do zabijania?
Bo narażałem życie załogi, wierząc, że jesteś człowiekiem.
Prawdziwym. Jeśli się myliłem, od razu mnie zabij.
Ale możemy też pogadać.
Miranda.
Jak mogliśmy nie wiedzieć...
o tak dużej planecie?
Bo to ziemia jałowa. Niezaludniona skała.
Proces adaptacji się nie powiódł. Osadnicy wyginęli.
To było przed wojną?
Musiałam im pokazać. Bałam się, że mnie uśpisz.
-Mogłaś poprosić. -Chwileczkę, racja.
Pamiętam, kilka lat temu szukali chętnych do pracy na Mirandzie.
-Tatuś o tym mówił. -W Sieci zero wiadomości.
Nic o historii, geografii.
Historia to sztuka ukrywania prawdy.
Tam jest coś, co Sojusz chce utrzymać w tajemnicy.
To na samym końcu kwadrantu Burnham.
Najdalsza z planet? Niezbyt daleko stąd.
-Zaraz, nie. Kochanie... -To zły pomysł.
-...nie namawiaj ich. -Zajmę się tym.
My jesteśmy tutaj, a tu jest Miranda.
A ta pusta przestrzeń, to terytorium Garbarzy.
Tu dryfuje ich flotylla i stąd atakują osadników.
Nikt się tam nie zapuszcza, nawet wojska Sojuszu.
Bo kto by chciał trafić na talerz?
Ja bym zrobił jak zawsze.
Szybka akcja i w nogi.
Czekaj.
-To chyba nie byli Garbarze. -Nie.
Pasterzu?
Pasterzu Book?
Pędź po doktorka.
Pasterzu.
-Nie ruszaj się. -Daleko i tak bym nie zaszedł.
Nie chodziło o ciebie.
Sojusz poluje na nas. To ja miałem dostać.
Przeszło mi to przez myśl.
-Zestrzeliłem go. -Widziałem.
Zabiłem drania, który urządził tę masakrę.
Mało chrześcijański postępek.
Zrobiłeś, co należało.
W twoich ustach te słowa niewiele znaczą.
-Już po mnie. -Doktorek cię opatrzy.
Jeszcze długo będziesz mnie zanudzał swoimi kazaniami.
Nie ruszaj się.
Nie możesz mi rozkazywać.
Nie jestem w twojej załodze.
Jesteś.
-River... -Pospieszcie się.
Hej.
Nieważne, w co wierzysz. Ale nie przestawaj.
Cokolwiek...
Dlaczego nie zaczekali?
Wiedzieli, że przylecimy? Czemu tylko jeden statek?
Wcale nie wiedzieli.
Wskakuj do Sieci.
Ostrzeż Li Shena, braci Sanchez,
wszystkich, którzy nas kryli po akcjach. Niech wieją.
Niech wieją natychmiast.
STATEK I MAGAZYN SANCHEZA ALERT BEZPIECZEŃSTWA BOROS
WHITEFALL: KOPALNIA K-3 PRYWATNE ŹRÓDŁO WIADOMOŚCI
Przykro mi.
Kiedy ścigany ucieka, dopilnuj, żeby nie miał dokąd.
Trzeba było przyjąć propozycję.
A może myślisz, że to nie twoja wina?
Ja nie morduję dzieci.
Ja tak.
-Jeśli muszę. -Dlaczego?
Wiesz w ogóle, czemu cię wysłali?
Nie jestem od zadawania pytań.
Wierzę w coś znacznie większego.
W lepszy świat.
Świat bez grzechu.
I żeby w nim żyć,
zabijasz takich jak ja?
Nie będę w nim żył.
Nie będzie tam dla mnie miejsca.
Tak jak i dla ciebie.
Jestem potworem.
Robię rzeczy złe.
Nie mam złudzeń. Ale tak trzeba.
Gadaj zdrów.
I tak mnie nie namierzysz.
Im dłużej się będziesz upierał, tym więcej zginie ludzi.
-Myślisz, że mnie to obchodzi? -Oczywiście.
Nie jesteś Garbarzem, Mal.
Jesteś człowiekiem i nigdy nie zrozumiesz...
Zbierzcie ciała.
Mamy czas na pogrzeb?
Zoe i Simon, zwiążcie je.
Po pięć lub sześć. Przywiążcie je do dziobu statku.
Zwariowałeś?
-Nie ma mowy. -Nie rozumiem.
Co ty...
Przestaw reaktor tak, żeby dymił.
Jakbyśmy ciągnęli na brudnym paliwie.
Tylko nas nie spal.
-To byli nasi przyjaciele. -Kaylee,
masz pracy na cały dzień i tylko dwie godziny.
Jayne i Wash, zamontujcie na górze to działo.
Przyspawajcie trochę blach z tego wraku.
I porozrywać poszycie, ale tak, żeby mi nic w środku nie zepsuć.
Potrzebna nam czerwona farba.
Kapitanie.
Chcesz zmienić nasz dom w latającą jatkę,
a potem popełnić samobójstwo,
lecąc na terytorium Garbarzy?
Chcę żyć.
Chcę, żebyśmy wszyscy przeżyli.
Sojuszowi to nie w smak, więc lecę, gdzie mnie nie dostaną.
Nie ma mowy.
-Zastanów się jeszcze raz. -Garbarze zjedzą nas żywcem.
Postawmy sprawę jasno.
Kto nie chce lecieć,
zostaje tutaj.
Jest wiele rodzajów śmierci.
Nie będę czekał, aż Sojusz coś dla mnie wybierze.
Chcę ich zmylić i dotrzeć na Mirandę.
A tam znajdę coś, co mnie wyciągnie z kłopotów.
I zastrzelę każdego, kto mi się sprzeciwi,
czy wam się to podoba, czy nie.
Do roboty.
-Kapitanie... -Powiedz, gdy będziemy blisko.
Wash.
Co dokładnie znaczy "zniknęli"?
Wszystkie wskaźniki w normie.
Oceany, lądy. Zero promieniowania, aktywności tektonicznej.
-I żadnych źródeł energii. -Nic?
Czekaj.
Coś mam.
Chyba z nadajnika, ale sygnał jest słabiutki.
Namierz go.
Grawitacja jak na Ziemi.
Jest tlen. Ciśnienie w normie.
Żadnych nieprawidłowości.
Coś mi tu nie gra.
To nie jest mała osada.
A mijaliśmy z tuzin równie dużych miast.
Czemu nigdy nie słyszeliśmy o tej planecie?
Nadajnik jest tam.
Za mną.
Żadnych ran, złamań.
Otruty?
Tu jest jeszcze jeden.
Zwyczajnie sobie siedzą.
Nie było żadnego wypadku.
Kaylee, nie odwracaj...
Ciała są świetnie zachowane.
Gdy wysiadła energia, budynek się zahermetyzował.
-Zakonserwował ich. -Co oni robią?
Co oni wszyscy robią?
Żadnych zmian na skórze.
Żadnych oznak bólu.
Są chyba gazy, które zabijają bezboleśnie?
Nikt nie upadł.
Położyli się na ziemi i umarli.
Każcie im przestać. Są wszędzie.
W każdym mieście,
każdym domu, pokoju. Wszyscy są we mnie.
Słyszę ich głosy, ale nie mówią nic!
Wstańcie.
Błagam, wstańcie.
Boże, przemień mnie w kamień.
Robię się przez nią nerwowy.
-Jayne. -Ona ma rację.
Oni wszyscy nie żyją.
Cały świat zniszczony bez powodu!
Znajdźmy ten nadajnik.
To tutaj?
Tu była niezła masakra.
Oto kilka zdjęć.
Jak widzicie,
było inaczej, niż przypuszczaliśmy.
Tu nie było wojny.
Ani żadnego kataklizmu. Warunki są stabilne.
To Pax.
G-23, chlorowodorek paxilonu, który dodaliśmy do powietrza.
Miał ich uspokoić, stłumić agresję.
To działa.
Ci ludzie przestali walczyć.
Przestali cokolwiek robić.
Chodzić do pracy,
rozmnażać się, mówić, jeść.
Trzydzieści milionów ludzi zagłodziło się na śmierć.
Muszę się spieszyć.
U 0,1% populacji...
efekt był przeciwny.
Agresja na granicy szaleństwa.
Stali się...
Zabili większość z nas.
Ale najpierw...
robili straszne rzeczy.
Garbarze. Sami ich stworzyli.
Nie uda mi się wrócić. Ale ludzie muszą się dowiedzieć,
że działaliśmy w dobrej wierze.
Żeby uczynić świat bezpiecznym.
Boże!
Wyłącz to.
-River. -Już dobrze.
Już po wszystkim.
To się zdarzyło 12 lat temu.
Parlament zatuszował sprawę. Ale River się dowiedziała.
Dlatego tak się jej bali.
I słusznie.
Bo wkrótce dowie się cały wszechświat.
Wszyscy to zobaczą.
Ktoś musi zaświadczyć o tragedii tych ludzi.
Jesteśmy tu z różnych powodów.
Ale to jedno nas łączy.
I proszę was o coś, o co nigdy nie prosiłem.
O najwyższe poświęcenie.
Bo jednego jestem pewien. Sojusz znów tego spróbuje.
Może tu, może w innym świecie.
Za rok, za dziesięć lat, znów każą nam wierzyć,
że potrafią człowieka...
ulepszyć.
Ale ja się nie nabiorę.
Koniec uciekania.
Czas narozrabiać.
Pasterz Book mawiał,
że jak nie możesz wymyślić nic mądrego,
zachowaj się choć przyzwoicie.
-Mamy jakiś plan? -Mister Universe.
Nie mamy sprzętu, żeby nadać przekaz.
A on w kilka chwil puści to do 30 galaktyk.
I mieszka niedaleko stąd.
Po drodze mamy tylko Garbarzy...
i agentów Sojuszu.
Dwie armie na nasze jedno działko.
Sojusz pewnie już go namierzył.
Będą na nas czekać.
Nie.
Sprawimy im niespodziankę.
Nie ma sprawy. Czekam na was.
Jestem oczami i uszami wszechświata. To moje motto.
Właściwie byłoby, gdybym miał jakieś motto.
Niedługo będziemy.
Wlecicie w chmurę jonową.
Radar zwariuje,
ale zaraz wejdziecie na moją orbitę.
Daj znać, gdybyś miał jakichś gości.
Wy będziecie pierwsi.
Proszę.
Moje 30 srebrników. Mam dla was wieści...
Ściągnąć okręty z całego kwadrantu. Zaczekamy na orbicie.
Zniszczyć wszystko.
Już prawie przeszliśmy.
Teraz.
Jazda!
-Mamy sygnał z wnętrza chmury. -Wycelować i czekać na znak.
Powinieneś był mi ją oddać, kapitanie.
Mogliśmy to załatwić jak mężczyźni. A nie tak.
Sir.
Cel w zasięgu i namierzony.
Drań nie zmienia nawet kursu.
Sir?
Celować w Garbarzy. W Garbarzy, mówię.
We wszystkich! Ognia!
Jestem jak liść na wietrze. Patrzcie, jak płynę.
Wracają marnotrawne dzieci.
-Cholera. -Jest dobrze.
-Jestem jak liść na wietrze. -Co to znaczy?
Już prawie koniec.
-Nie. Nie. -Tak. Tak.
Mamy ogon.
Puls elektromagnetyczny!
Zapiąć pasy!
-Jayne? -Już.
Kaylee.
-Straciliśmy sterowność. -A system awaryjny?
Co z systemem awaryjnym?
Gotowe!
-Wstawaj! -Przestań!
20% mocy. Wylądujesz?
-Spróbuję lotem ślizgowym. -Mamy szansę?
Jestem jak liść na wietrze.
Patrz, jak...
Wash, skarbie. Chodź, musimy uciekać.
Pospiesz się, kochany.
Zoe!
Szybko. Teraz!
Jazda!
Do środka!
Jayne, ubezpieczasz tyły.
-Co mamy? -Kapitanie!
To dobre miejsce do obrony.
-Trzymamy się razem. -Nie.
Muszą przejść tędy.
Zatrzymamy ich w drzwiach.
W razie czego za nami są wrota do grodzi.
Jak przejdziemy, zepnę układ, żeby się nie dały otworzyć.
Zróbmy to od razu.
Najpierw drani podsmażymy.
Będziesz miał więcej czasu.
Zróbcie barykadę ze skrzynek.
Tylko mi sprawdzić, że nie ma w nich nic wybuchowego.
A Wash? Gdzie Wash?
On już nie przyjdzie.
No ruszcie te skrzynki!
Wziąłeś granaty, prawda?
Zoe?
-Trzymasz się? -Dam radę, sir.
Powstrzymajcie ich do mojego powrotu.
Kapitan ma rację.
Jeśli mamy z tego wyjść cało, nie możemy myśleć o zemście.
Myślisz, że z tego wyjdziemy?
Ja tak.
Nie.
Mal.
On mnie zabił.
Mieczem. Dziwne, co?
Zostało mi mało czasu.
Zniszczyli sprzęt.
Na szczęście mam zapasowy.
Na dole, nad generatorem.
Niełatwo się tam dostać. Wiem, że go nie znaleźli.
Nie powstrzymają sygnału, Mal.
Nigdy go nie powstrzymają.
Garbarze, czysta nienawiść.
-Nie denerwuj się. -Nie mogę ich uciszyć.
Na ziemię.
A teraz to nagle bezbronna?
Jayne i ja robimy ogień zaporowy.
Wy strzelacie dopiero, jak się przedrą.
Nie planowałam takiej śmierci.
Dobrze zrobiliśmy, ale...
Ja nigdy nic nie planowałem.
Dbałem tylko o River.
Przez cały czas na Serenity...
nie zrobiłem nic dla siebie.
Jedno, czego żałuję,
to że nie byliśmy razem.
Razem?
Masz na myśli...
seks?
Nie, mam na myśli...
Do diabła z tym. Przeżyję.
Mal. Facet mnie zabił.
Mieczem.
"Niełatwo się dostać"?
Święta prawda.
Zoe, do cholery!
Zoe. Wracaj tu.
W plecy?
Czyżbym cię jednak wkurzył?
Tam giną niewinni ludzie.
Nawet nie wiesz, ile w tym prawdy.
Znam tajemnicę.
Prawdę zakopaną w umyśle River.
I pozna ją cały wszechświat. Tak trzeba.
-Naprawdę w to wierzysz? -Tak.
I jesteś gotów umrzeć za tę wiarę?
Tak.
Ale nie zamierzam.
-Rdzeń nienaruszony. -Bandażuj.
Z lewej na górze.
Kaylee!
Wycofać się. Szybko!
Jayne, granat.
Ostatni.
Wejdą.
Zamknę z tamtej strony.
Stamtąd już nie ma powrotu.
Ile mamy amunicji?
Trzy pełne magazynki i mojego wielkiego fiuta.
Winda nie działa.
Trzeba ich zatrzymać w przejściu.
Zaczynam tracić czucie.
Połóż się. Dam ci coś, co...
Apteczka.
Naciskaj.
Apteczka.
Potrzebna mi...
adrenalina...
i calafar dla Kaylee.
Nie mogę.
River.
-Wybacz. -Nie.
Nie.
Nie chcę...
-Nie chcę odchodzić. -Nie odejdziesz.
Opiekowałeś się mną.
Zawsze robiłeś wszystko dla mnie.
Teraz moja kolej.
Wiesz, co jest twoim grzechem?
Kręci mnie wszystkich siedem.
Ale na razie...
wystarczy mi gniew.
Długo się nie utrzymamy.
Myślisz, że mu się udało?
Że wysłał komunikat?
Wysłał. Jestem tego pewna.
Przykro mi.
To nie wstyd umierać.
Dokonałeś niezwykłych rzeczy.
Ale tę wojnę...
już przegrałeś.
Jak każdą.
Odłamek rozerwał mi kiedyś tę wiązkę nerwów.
Trzeba ją było przesunąć.
Przepraszam za to gardło.
Pewnie chciałbyś coś na koniec powiedzieć.
Tyle, że widzisz,
ja cię nie zabiję.
I spełnię twoje marzenie.
WYŚLIJ DO WSZYSTKICH
Pokażę ci świat bez grzechu.
Oto kilka zdjęć.
Jak widzicie,
było inaczej, niż przypuszczaliśmy.
Tu nie było wojny.
Ani żadnego kataklizmu. Warunki są stabilne.
To Pax.
G-23, chlorowodorek paxilonu, który dodaliśmy do powietrza.
Miał ich uspokoić.
Działaliśmy w dobrej wierze.
Żeby uczynić świat bezpiecznym.
Boże!
-Sir? -Gotowe.
Raportuj.
River?
-Rzucić broń! -Teraz.
-Broń na ziemię. -Na ziemię, teraz.
Ręce do góry.
-Na ziemię. -No już.
Mamy ich.
Jaki jest rozkaz?
Wstrzymać się.
Spocznij. Misja zakończona.
Już po nas.
To jeszcze nie koniec.
Możliwe, że będą was ścigać.
Parlament.
Reżim się chwieje, ale jeszcze nie upadł.
A oni nie wybaczają.
Ty też się nie wywiniesz.
Puściłeś nas, kazałeś opatrzyć.
Powiedziałem im, że Tamowie nie stanowią już zagrożenia.
Może posłuchają.
Ale chyba wiedzą, że nie jestem już po ich stronie.
Nie będę po tobie rozpaczał.
I zastrzelę jak psa, jeśli się znowu spotkamy.
Nie spotkamy się.
Nie mam tu już nic do roboty.
Mamy zielone światło.
Systemy sprawdzone. Gotowi do startu.
Myślisz, że wytrzyma?
Nieźle oberwał. Ale da radę.
Wszystko przywiązane?
-Będzie trzęsło. -Jak zawsze.
Startujemy.
Jutro wrócisz do swoich dziewczynek.
Jasne.
Bo chyba tęskno ci za cywilizacją?
Ja...
Nie jestem pewna.
Poprawna odpowiedź.
Pomożesz mi sterować?
Tak zamierzałam.
Myślisz, że dasz radę?
Głupie pytanie.
Pilotaż to nie tylko...
guziczki i mapy, mój mały albatrosie.
Wiesz, co jest najważniejsze?
Pewnie wiesz, skoro umiesz czytać w myślach.
Wiem.
Ale chcę to usłyszeć od ciebie.
Miłość.
Możesz się wszystkiego nauczyć,
ale ruszasz w przestrzeń, której nie kochasz,
zimną i wrogą.
To miłość utrzymuje statek w powietrzu,
a tobie podpowiada, co robić.
Tylko dzięki miłości krypa może być domem.
Sztorm się wzmaga.
Zaraz przejdziemy.
Co to było?