บนเนินเขาหนึ่งอันไกลแสนไกล
เหล่าเทเลทับบี้ส์ออกมาเล่น
- หนึ่ง - หนึ่ง
- สอง - สอง
- สาม - สาม
- สี่! - สี่!
และเหล่าเทเลทับบี้ส์ก็รักกันมากๆ
อ๊า
กอดแน่นๆ
"ที่ราบสูง สก็อตแลนด์"
เข้าไม่ได้นะ ทําไมถึงช้าล่ะ พวกเขาไม่มา
ไม่เป็นไร ไม่สําคัญหรอก
- คนอื่นๆ ไปไหน เมื่อกี้อยู่ข้างหลังฉัน - เอาเด็กๆ ขึ้นรถคันเดียวกัน
ถึงเวลาของเทเลทับบี้ส์
นั่งนี่ นั่ง!
ป้าครับ เกิดเรื่องอะไร
จิมมี่ นั่งอยู่เงียบๆ อย่าไปไหนนะ
เราต้องพาเด็กๆ ไปขึ้นรถ!
มัวทําอะไร บอกให้เร็วๆ
ให้ตายเถอะ
เอ๊ะโอ!
จิมมี่
เอ๊ะโอ!
เสียงอะไรน่ะ
พวกเทเลทับบี้ส์ไปไหนกันนะ
พ่อ
- ทิงกี้ วิงกี้ - ทิงกี้ วิงกี้
ดิปซี่
จิมมี่ หนี!
- แม่ - หนี! หนีไป!
หนี!
หนีไป! จิมมี่ หนี!
ไป!
พ่อ! พ่อ!
พ่อ!
จิมมี่
พ่อ
พ่อ เกิดอะไรขึ้น
ไม่ได้มีอะไรอยู่นอกเหนือคําทํานาย
ผมกลัวมาก พ่อ
ผมว่าแม่กับน้องคงจะตายแล้ว
ไม่หรอกลูก
ไม่ใช่ตาย
หลุดพ้น
นี่คือวันแห่งความยิ่งใหญ่
วันแห่งการพิพากษา
เอานี่ลูก
เก็บติดตัวไว้เสมอ
จงศรัทธา
ใช่
ใช่แล้ว ลูกหลานข้า!
ใช่!
พระบิดา...
ทําไมท่านถึงทอดทิ้งผม
"เชื้อไวรัสคลั่งกวาดล้างผู้คนทั่วสหราชอาณาจักร"
"จุดเริ่มต้นการแพร่ระบาดจากทวีปยุโรป"
"อังกฤษถูกปิดเป็นเขตกักกันโรค ยับยั้งการลุกลาม"
"ผู้เหลือรอดต้องสู้ชีวิตเพียงลําพัง"
28 ปีให้หลัง เชื้อเขมือบคน...
วันสําคัญของลูก สไปก์
ตื่นได้แล้ว
"ร้านประจําหมู่บ้าน"
"อย่าหยิบอุปกรณ์ใหม่ หากไม่จําเป็น"
"ปฐมพยาบาล"
"ทรัพยากรมีน้อย คิดก่อนใช้"
แล้วเจอกันนะ
มีไฟฉายแล้วนะ
เสื้อผ้า นกหวีด...
ขวดน้ําล่ะ
เอามา
เอามีดไปแล้วนะ
เก่งลูก
เก็บดีๆ
เราจะกินเบคอนมื้อเช้าเหรอ
เดฟกับโรซี่เอามาให้เมื่อคืน
ของพ่อล่ะ
พ่อทําไปกินไปหมดแล้ว
อําแล้ว
สไปกี้
ของลูกหมดนั่นแหละ
พ่อขึ้นไปดูแม่ก่อน
กินให้หมดล่ะ
เสร็จแล้วเก็บจานไปวาง
ผมมาแล้ว ไอล่า
ไงที่รัก
คุณเป็นอะไรเหรอ
เจมี่
คุณต้องอดทน ที่รัก
- อยู่บนเตียงนอนมากๆ - ไม่ ไม่ไหวแล้ว ไม่
โอ้ สไปกี้
หวัดดีฮะแม่
โอ้ ลูกแม่
แม่ไม่ได้อยากทําเสียงดัง แต่แม่ปวดหัว
- ไม่เป็นไรฮะ - ปวดตุ้บๆ เลย
เล่าหน่อยสิวันนี้ไปเรียนเป็นไง
ผมไม่ได้ไปโรงเรียน แม่
นี่เพิ่งจะเช้า
งั้นเหรอ
ใช่
นี่เพิ่งเช้า และ...
ไอล่า...
คุณจําได้ไหม
สไปก์ไม่ได้จะไปโรงเรียนวันนี้
ทําไมล่ะ
นี่เสาร์อาทิตย์แล้วเหรอ
เปล่า นี่วันศุกร์
แล้วทําไมลูกไม่ไปโรงเรียน
เราคุยกันไปแล้ว
หลายครั้ง
คุยเรื่องอะไร เจมี่
ผมกับสไปก์จะออกไป
ครั้งแรกของเขา
ครั้งแรกเหรอ
คุณจะออกจากเกาะ ไปแผ่นดินใหญ่
- ใช่ - อะไรนะ
- ไอล่า - นี่กําลังพูดห่าอะไร
- อย่าพูดหยาบคาย ไอล่า - คุณแม่งบ้าไปแล้ว!
เขายังเล็ก ตัวแค่นี้!
- แม่ - เขาอายุ 12
จะส่งลูกไปตายน่ะสิ ไอ้ชั่ว!
- สไปก์ ลงไปข้างล่าง - โรคจิตคิดจะฆ่าเด็กตัวแค่นี้
ไม่ พ่อลงไป
- ถ้าพ่อฉันยังอยู่ - ไม่
- เขาจะถลกหนังแก ฆาตกร! - มันจะดีกว่า... พอแล้ว!
- ไอ้ชั่ว! - ไอล่า ไม่มีอะไร
- ไอ้ชั่ว! - เขาจะปลอดภัย
ไอ้ชั่ว!
- แม่ - ไม่
นี่ผมเอง
สไปก์... สไปกี้
เกิดอะไรขึ้น แม่ร้อน
ทําไมแม่ร้อนอย่างนี้ล่ะ
อากาศร้อนน่ะแม่
ร้อนมาก
ไม่มีอะไรนะ
ผมเอาอาหารเช้ามาให้
มีเบคอนนิดหน่อย
แม่กลืนไหวก็กินสักนิด
จะไปแล้วเหรอ
- ฮะ - ไปไหน
โรงเรียน
โอเค สไปกี้
แม่รักลูกนะ
ผมก็รักแม่
หวัดดีเจ้าหนู
แซม
เพิ่งขึงให้ใหม่เลย
มันต้องขึงใหม่เหรอ
เปล่า ทําใหม่ฉันก็อุ่นใจกว่า
เขาไม่เป็นไรหรอก แซม
ลองดึงดูสิลูก
กะน้ําหนักเอา
นิ่งไว้
ไม่สั่นเลยซักนิด
เด็กแข็งแรง
มาเถอะลูก ไปกัน
ได้เลย ได้เลย
เจอกันคืนนี้นะ
- เสี่ยงชีวิตนะ - พ่อลูกสู้ๆ
- สู้เขา เจมี่ - โชคดี สไปก์
ดีใจด้วยถึงเวลาแล้ว สไปก์
สู้สู้ สไปก์
โชคดีนะหนู
แม่หนูฝากมา
- ขอบใจ เบ็ตตี้ - ปาร์ตี้ฉลองให้เธอคืนนี้ สไปก์
อย่าไปช้าล่ะ
พาลูกปลอดภัยกลับมา
สู้เขา ลุงเจมี่!
"อย่าอาบนาน ขอบคุณ!"
ดูแลลูกให้ดี เจมี่
โชคดีนะ สไปก์
ขอบใจ เจค็อบ
ดูนั่นสิ สไปก์
กรรมการผู้ใหญ่บ้านมาครบเลย
ยิ้มไว้นะ มีมารยาท
พวกเราขอมาส่งนะ
ทุกคนตื่นเต้นแทน
คุณรู้นะ ฉันรู้สึกว่าเขาเด็กไป
สิบสี่หรือสิบห้า ฝึกเยอะๆ จะเหมาะกว่า
เขาพร้อมแล้ว เจนนี่
เอาเลยลูก
รู้กฎของชุมชนเรานะ สไปก์
ไปแล้วเธอต้องกลับมาเอง ถ้าเธอไม่กลับมา...
ไม่อนุญาตให้ใครไปตามหาเธอ
ไม่ส่งคนไปช่วย ไม่มีข้อยกเว้น
มันเป็นประสบการณ์ที่เราเจ็บปวดมา
จากผู้คนที่เราเคยสูญเสีย
เมื่อเธอเหยียบแผ่นดินใหญ่ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เข้าใจไหม
ครับ เจนนี่
เช้านี้เห็นอะไรผิดสังเกตไหม แอนโทนี่
ไม่มี
เงียบสงบ
ไปได้ไหม
ไปได้เลย
เปิดประตูให้พวกเขา
เก่งลูก
ระวังตัวนะพวก อย่าพลาดน้ําลง
เจ็ด หก สิบเอ็ด ห้า
เก้าและยี่สิบไมล์วันนี้
สี่ สิบเอ็ด สิบเจ็ด
สามสิบสองของวันก่อน
บู๊ต บู๊ต บู๊ต บู๊ต
ย่ําไปบนแผ่นดินไม่สิ้นสุด
สงครามนี้ไม่มีวันปลดประจําการ
นี่อะไร สไปก์
ทางเชื่อมข้ามทะเล
ขยายความซิ
ทางเดียวที่จะไปแผ่นดินใหญ่
แต่เราจะไปได้ต่อเมื่อน้ําลง
ช่วงน้ําขึ้น น้ําทะเลท่วมหมด
ว่ายข้ามตอนน้ําขึ้นได้ไหม
ไม่ได้ ทะเลมีกระแสน้ํา
มันจะพัดเราเลยเกาะ แล้วดูดออกทะเลลึก
เราจะจม
อย่า อย่า อย่า อย่า
อย่ามองสิ่งที่อยู่ข้างหน้า
บู๊ต บู๊ต บู๊ต บู๊ต
ย่ําไปบนแผ่นดินไม่สิ้นสุด
คน คน คน คน
คนเป็นบ้าเพราะสิ่งที่เห็น
มีเวลาสี่ชั่วโมงก่อนน้ําขึ้น
เราจะเดินหน้าไหม
เราถอยไม่ได้แล้ว พ่อ
เพราะ
คนจะมองว่าผม "อ่อน"
แน่อยู่แล้ว
เรายอมไม่ได้ ใช่ไหม
มากันเถอะ
นับ นับ นับ นับ
"เขตกักกันแบบไม่มีข้อยกเว้น"
กระสุนเรียงเป็นตับไร้ชีวิต
หากว่าละสายตา
มันจะสาดใส่ด้วยความอํามหิต
บู๊ต บู๊ต บู๊ต บู๊ต
ย่ําไปบนแผ่นดินไม่สิ้นสุด
สงครามนี้ไม่มีวันปลดประจําการ
นี่เป็นที่ที่เรามาเอาเชื้อเพลิง
อีกหน่อยลูกจะมาทํางานที่นี่
กลางวันยังพอทนไหว
เพราะว่าเรายังมีเพื่อน
แต่กลางคืนนํามา
แถวยาวสุดสายตาสี่หมื่นล้านคู่
บู๊ต บู๊ต บู๊ต บู๊ต
ย่ําไปบนแผ่นดินไม่สิ้นสุด
กว้างใหญ่มาก
ถ้าเดินไปเรื่อยๆ
มันจะไกลจนเรามองไม่เห็นทะเล
ก็ใช่
เดินหลายวันหลายสัปดาห์แบบไม่เห็นชายฝั่ง
ข้างนอกนั่นไม่มีอะไร สไปกี้
ไม่มีจุดหมาย
แต่มีหมู่บ้านอื่นๆ
ใช่ พวกเขาไม่ได้มีอะไรที่เราไม่มี
เราจะไม่เข้าเมืองหรือหมู่บ้าน
ข้าย่ําไป...
- หกสัปดาห์ในแดนนรกหมกไหม้ - ตามมา
มันไม่ใช่ไฟ
ปิศาจ ความมืด หรือสิ่งใด
นอกจากบู๊ต บู๊ต บู๊ต บู๊ต
ย่ําไปบนแผ่นดินไม่สิ้นสุด
ฝืน ฝืน ฝืน ฝืน
ฝืนคิดอะไรอย่างอื่น
โอ้พระเจ้า
ขออย่าให้ข้าต้องกลายเป็นบ้า!
บู๊ต บู๊ต บู๊ต บู๊ต
ย่ําไปบนแผ่นดินไม่สิ้นสุด!
สงครามนี้ไม่มีวันปลดประจําการ!
นั่น ดูๆๆ
พวกสโลว์โลว์
มันเชื่องช้า
ไม่ใช่ว่าพวกมันไม่อันตราย
ถ้าได้เจอมันสักตัว
อาจมีอีกสองสามตัวอยู่แถวต้นไม้
ธนูของลูก...
แทงอกมันไม่ทะลุ
ลูกต้องยิงเข้าที่คอมัน
เข้าใจแล้วพ่อ
กลัวรึเปล่า
ก็กลัวนิดหน่อย
พ่อล่ะ
ไม่ พ่อไม่กลัว
ระยะใช้ได้ไหม
ก็พอได้
งั้นก็เก็บแต้มแรกเลย
ตาคอยเล็งมันไว้
คํานวณทิศทางลม
เอาละ
เป้าของลูก
ถ้าตัวอื่นโผล่ตามมา พ่อจัดการให้
พร้อมเมื่อไหร่ก็ยิง
ยิงมัน!
พ่อ!
- เข้ามานี่! - เฮ้!
พิฆาตอย่างสวย สไปก์
รู้สึกดีไหม
คงดีมั้ง
มันต้องดีสิ
พ่อภูมิใจในตัวลูก
มาเถอะ เราต้องไปแล้ว
เสียงร้องมัน จะเรียกพวกติดเชื้อตัวอื่นๆ มา
มาเร็ว รีบไปดีกว่า
มันอัศจรรย์นะ
สวยงาม
มา
มาดูนี่
เก่งลูก
แม่ง
มันคุ้มเสมอ การเสี่ยงเดินหาของที่ใช้ได้
คนคุ้ยหาของที่นี่มาเป็นร้อยรอบแล้ว แต่ใครจะไปรู้
บ้าเอ๊ย
พวกนี้ใช้ได้ไหม
ไม่ มีเยอะแล้ว
แต่นี่ได้
คืออะไร
จานร่อน
ลูกไม่เคยเห็นจานร่อน
สนุกมากนะ
แล้วลูกจะรักมัน
มานี่ลูก
"จิมมี่"
อย่าหันหน้าหนี สไปก์
- พ่อ ได้โปรด - สไปก์
ทําตามพ่อบอก
นี่จะเป็นบทเรียนให้ลูก
ทําไมเขาเป็นอย่างนี้
เหมือนเขาถูกมัดไว้เป็นอาหารคนติดเชื้อ
ตอนนี้เขาติดเชื้อแล้ว
เขาติดเชื้อเหรอ
ใช่
ทําไมทํากันอย่างนี้
อาจเป็นการลงโทษ
อาจเป็นคําเตือน
มีคนแปลกๆ บนแผ่นดินใหญ่
สัญจรไป
ที่บ้านเราถึงมีค่ามาก
นั่นคือบทเรียนเหรอ
เปล่า
ฆ่ามัน
ยิ่งฆ่ามากเท่าไหร่ การฆ่าจะง่ายขึ้นทุกที
ไม่ต้องรู้สึกแย่
เชื้อโรคทําลายสมองมันไปแล้ว
มันไม่มีสมอง ไม่มีจิตวิญญาณ
สไปก์
ฆ่ามันไปเถอะ
ฆ่ามัน!
จะมัวรออะไรล่ะ สไปก์
ฆ่ามันลูก!
สไปก์ ฆ่ามันซะ!
ให้ตายเถอะสไปก์ ฆ่ามันให้สิ้นเรื่องไป
เก่งลูก
ขอทรงอยู่กับข้า
ยามฟ้าพลบค่ํา
"หน้าที่ในชุมชนเรา คนล่าสัตว์ คนงานไร่ คนเก็บของ"
"ก่อสร้าง จับปลา ทําขนมปัง สมาชิกสภา ช่างเย็บผ้า หอเฝ้ายาม"
เมื่อแสงเริ่มพรํา ความมืดบังใจ
พระเจ้าอยู่ใกล้ อย่าร้างลาไกล
พิษแห่งความตาย อยู่แห่งหนไหน
หัว หัวใจ ง้าง...
หลุมฝังแห่งชัย มีจริงหรือไม่
ข้ายังมีหวัง
ปล่อยธนู
หากพระไม่จากลา
ถ้าโชคดีอาจจะมีอีกตัวให้เราฆ่า
มาเถอะ
ไอ้นี่ไม่ใช่ตัวเชื่องช้า
มันเป็นตัววิ่งเร็ว สไปกี้
เต็มรักเลยสิ
เครื่องในเน่า
ชอบนะแปลกแต่ดี
พ่อ
อะไร
ฝีมือตัวอัลฟ่า
ทางนี้ สไปก์ มาเร็ว
สไปก์ เร็ว!
จะกลับแล้วเหรอ
ใช่ ลูกได้ฆ่าแล้ว เสร็จภารกิจ
จะไม่เหมือนเรากลับเร็วเหรอ
ไม่ต้องพูด สไปก์ คอยดูรอบๆ ตัวไว้
ดูปลอดภัย
ไปกัน
อย่าขยับ อยู่ให้นิ่ง
อัลฟ่า
เชี่ยแล้ว
กลับไปที่ต้นไม้
มาเร็วเข้า!
พ่อ!
ไปเร็ว!
เร็ว! เร็ว!
อย่าหยุด! มาเร็วๆ!
นี่ไว้ป้องกันตัว หายใจลึกๆ
- พ่อยิงตัวแรก ลูกยิงตัวสอง - ได้
หายใจช้าๆ
ตั้งสติ
แม่งเอ๊ย!
ไป! วิ่ง วิ่ง วิ่ง!
ไปเลย
ระยํา!
หันหลังชนกัน สองคนป้องกัน!
เอาเลย ยิง!
หัวกับหัวใจ หัวกับหัวใจ สไปก์
เข้าไปในนั้น
ขึ้นไป!
- ไปเลยลูก! - เร็วพ่อ!
ไปไหน
แม่ง
พ่อ อะไร...
ห้องใต้หลังคา เช็คดู!
ขึ้นมานี่
ไปเลย
ผมไปไม่ได้
- ระยําเอ๊ย - พ่อ! พ่อ!
ดัน!
แม่ง
ระยําเอ๊ย
"ภารกิจเกาะโฮลี่"
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน สไปก์"
"แม้อาจล้มเหลว แต่เราต้องไป ขอพระเจ้าอวยพร"
"ปกป้องบ้านของเรา"
"ภารกิจเกาะโฮลี่ ก่อตั้งปี 2002"
ระวังข้างหลังเด็กๆ
ขอทางหน่อย!
เวลาน้ําชา
เวลาน้ําชา ดีมากวันนี้
ทําดี
เดินเร็วก่อนฟ้าจะมืด
มันดักรอเรา
พวกอัลฟ่าไม่เหมือนตัวอื่นๆ
ไม่ใช่แค่ใหญ่กว่า ฉลาดกว่าด้วย
แล้วเราจะทําไง
เราจะไม่สู้กับมัน
พ่อไม่มีลูกธนูเหลือ
ที่สําคัญคือ...
พ่อเคยเห็น ต้องใช้ธนูเยอะมากถึงฆ่ามันได้
เราก็จะรอ
ผมขอโทษจริงๆ พ่อ
เรื่องอะไร
นี่ความผิดผม
- ผมยิงอะไรไม่ได้เลย - ลูกพูดอะไร
ผมพยายามแต่กลัวจัด เอาแต่ยิงพลาด
ลูกพูดอะไร นี่ไม่ใช่ความผิดลูก
ลูกก็ยิงตลอด
พ่อเห็นผู้ใหญ่บางคนมือสั่นใส่ลูกธนูไม่ได้เลย
แต่ไม่ใช่ลูก เฮ้ เฮ้
สไปก์ ลูกทําดีแล้ว
พูดจริงๆ
เราจะไปไม่ทันน้ําลง
- ใช่ๆ - ใช่ไหม
เดี๋ยวมันก็ลงอีก
เฮ้ มองออกไปทะเล
นี่
ตรงนั้น
สายตรวจลาดตระเวน
อาจเป็นฝรั่งเศส
พ่อ
นั่นอะไร
ไฟ
มีอะไรไหม้เหรอ
ใช่
อะไรสักอย่าง
ใช่อีกหมู่บ้านนึงไหม
ไม่ใช่
แล้วเป็นอะไร
ไม่รู้ พ่อไม่เคยไปที่นั่น
มันไหม้ตลอดไหม
เพิ่งพูดอยู่ว่าไม่เคยไป สไปก์
สไปก์
แม่อยู่ตรงนั้น
สไปก์ แม่จะจมน้ํา
ออกไป! เราต้องออกไป!
โธ่ เชี่ยเอ๊ย
ลุกขึ้น! ลุกขึ้น สไปก์!
- ลงไปข้างล่าง - ตื่น! เราต้องหนีแล้ว!
ยังโอเคอยู่ลูก ไม่เป็นไร
เชี่ยเอ๊ย!
เกิดอะไรขึ้น
ตึกเก่าน่ะ
ไม่รู้สิ ปล่องไฟถล่มใส่เรา
เสียงจะเรียกพวกมันมา
เราต้องรีบไป
- น้ําลดใช่ไหม - น่าจะพอข้ามได้
เราต้องไวและเงียบ
ถ้าลูกเห็นตัวอัลฟ่า วิ่งขึ้นทางข้ามหนีไป เข้าใจไหม
ห้ามหยุดวิ่งเด็ดขาด วิ่ง!
- แล้วพ่อล่ะ - ตามไปข้างหลังนี่แหละ
ไม่มีวี่แววตัวอัลฟ่า
น้ํายังสูงอยู่
แค่นั้นเอง
อีกเดี๋ยวก็ลดให้เราข้ามไปได้
"อันตราย เกาะโฮลี่ ตรวจดูเวลาน้ําขึ้นลง"
แค่หน้าแข้ง ไปได้
ถอดรองเท้าออก
เอาละ ไปที่ประตูรั้ว
ทางที่เราจะไป
โอเค หายใจลึกๆ
นี่ ไปได้แล้ว
ลูกไปก่อน
ไปเลยลูก
วันนี้เป็นไงบ้าง สไปก์
ไปแผ่นดินใหญ่ครั้งแรก
ฆ่าครั้งแรก เจอคนติดเชื้อครั้งแรก
เจอตัวอัลฟ่า!
และพลาดน้ําลง
มีเรื่องกลับไปเล่าให้แม่ฟังเยอะเลย
พ่อ
วิ่ง สไปก์!
วิ่ง!
ไปเลย! วิ่งไป!
วิ่งต่อไป!
- พระเจ้า ลุกขึ้น! - พ่อ ผมไม่ไหว!
- ไม่ไหวแล้ว - สไปก์ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
สไปก์ ไป! ไป ไป สไปก์!
เร็วสิวะ!
ผมไม่ไหว
ได้ ลูกทําได้!
เชี่ย!
เรามาแล้ว!
เปิดประตู!
ช่วยด้วย! เจนนี่ เจนนี่!
ตื่นเร็ว ตื่นเร็ว! ตื่น ตื่น ตื่น!
เขามาแล้ว!
- ทุกคนตื่น! - แอนโทนี่ ใครมา
- ทุกคนลุก! เตรียมตัว! - ตั้งแถว! เตรียมตัว!
- เตรียมตัว! เตรียมตัว! - เรามาแล้ว
ตัวอัลฟ่า!
เปิดประตู! เปิดประตูโว้ย!
อัลฟ่า! ตัวอัลฟ่า!
ไอ้ยักษ์อัลฟ่า! เปิดไฟส่อง!
- เปิดไฟส่องมัน! - ยิง!
หมอบลง!
ไป ไป ไป สไปก์!
- ไป ไป - ไฟส่องที่มัน!
ธนู ธนู ธนู!
เวรแล้ว เราตายแน่ สไปก์
กลั้นหายใจ!
เชี่ย!
โอ้ ทุกคนน่าจะได้เห็นตอนพวกเรา
เดินผ่านผู้คนข้างถนน
เปิดประตู!
หนุ่มสาวทุกคนที่อยู่ตรงนั้น
มีใบหน้าเปื้อนยิ้ม
- เจนนี่! เปิดประตู! - เดี๋ยว
มุ่งหน้าไปตามถนนสก็อตส์วูด
ไม่ เปิดประตู!
ให้ตายเถอะ!
- เดี๋ยว - ไม่
- เปิดสิวะ เจนนี่! - ได้โปรด
- เราไม่ติดเชื้อ - เดี๋ยว
- ดูที่ตาฉัน เราไม่ได้ติดเชื้อ - เดี๋ยว
ดูเขาสิ
- ดูที่ตาเขา - เจนนี่
- เขาไม่ติดเชื้อ เราไม่ติดเชื้อ - เจนนี่ ได้โปรด
ได้ เปิดให้เข้ามา
ไป ไป
ไปดูแข่งม้าเบลย์ดอน
สไปก์! สไปก์!
สไปก์! สไปก์! สไปก์!
เฮ้
ห่าง 25... ประมาณ 30 หลา
หญ้าสูง ลมแรง
แล้วธนูลูกนั้นพุ่งไปไหน
ตรงเข้าไปที่คอมัน!
ไอ้อ้วนเน่าเฟะมันยืนขึ้นมา
ร้องกรี๊ดยังกับเด็กผู้หญิง
แล้วทรุดฮวบไปเหมือนกระสอบถุงขี้
จากนั้นไอ้พวกเชี่ยติดเชื้ออีกแปดตัว
พ่อ หยาบคาย
วิ่งดาหน้าเข้ามา!
ฉันก็คิด "เชี่ย! ตายละ"
เด็กน้อยยอดนักสู้คนนี้ ก็ยิงธนูออกไปใหญ่
เธอยืนหัวเราะอยู่ตรงนั้น
- เปล่า ผมยิงไม่โดน - ไม่ใช่ๆ
- เขาถ่อมตัว สไปก์ถ่อมตัว - ฉันรู้สึกถึงมีดในมือ
เธอหยุดหัวเราะทันใด
สไปก์ผู้ฆ่ายักษ์!
โอ้ เดไลลาห์ของฉัน
ทําไม ทําไม ทําไม เดไลลาห์
เอาเลย เอาเลย เอา
ก่อนที่พวกเขา
จะมาพังประตู
อภัยเถิดนะ เดไลลาห์ ฉันหมดสิ้นความอดทน
อภัยเถิดนะ เดไลลาห์
ฉันหมดสิ้นความอดทน
ผมขอไปก่อน
ในนี้
ต่อสิ โรซี่
อะไร จะไปไหน
โอ้ โรซี่
โอ้
โรซี่ เอาสิ
สไปก์
นึกว่าแกจะกลับมาหลังเที่ยงคืนซะอีก
ผมมาดูแม่น่ะ
แม่เป็นไงครับ โอเคไหม
เธอดีขึ้นเยอะเลย
ลุกจากเตียงไปทําอะไรๆ
เราออกไปเดินทุ่งหญ้า
เธอมีชีวิตชีวานะ เวลาอาการไม่กําเริบ
แล้วแกเป็นไงวันนี้
นั่นสําคัญกว่านะ
พ่อแต่งเรื่องเล่าเกินจริง
ยังไง
เหมือนผมเป็นฮีโร่
แกเป็นฮีโร่ในสายตาเขา
มันเหมือนพ่อโกหก
แล้วเรื่องจริงเป็นยังไง
ผมยิงตัวอ้วนได้หนึ่ง
มันแทบไม่ขยับตัว
แต่พอเราถูกตัววิ่งเร็วไล่ตาม...
ผมยิงไม่โดนสักตัว
เราหลบอยู่กระทั่งมืด
ผมกลัวไปหมด
เหมือนจะอ้วก
ผมอยากมาอยู่บ้านกับแม่
พ่อแกก็คงรู้สึกเหมือนกัน
บอกให้นะครับ ผมไม่เคยเห็นแผ่นดินใหญ่อย่างนั้น
มันใหญ่มาก
แกเห็นอะไรบ้าง
เนินเขา
ป่าไม้
แล้วก็ไฟ
ไฟเหรอ
ลุงว่าแกคงจะเห็นเคลสัน
ไม่นึกว่าเขายังมีชีวิตอยู่
ตะวันตกเฉียงใต้ใช่ไหม
เหลือเชื่อ น่าจะเป็นเคลสัน
เชื่อรึเปล่าล่ะ
เขาเคยเป็นแพทย์ของฉัน
เมื่อ 30 ปีก่อน
- แพทย์คืออะไร - หมอ
- หมอเหรอ - ใช่
เขารักษาอยู่นอกอ่าววิทลีย์
พ่อบอกว่าเขาไม่รู้ว่าไฟคืออะไร
บอกว่าหมอจริงๆ ตายหมดแล้ว
ถึงไม่มีใครรู้ว่าแม่ป่วยเป็นอะไร
รู้สึกเหมือนเขาโกหกทุกเรื่อง
ไม่หรอก รู้อะไรไหม
เขาอาจไม่อยากให้แกตกใจ
หมอเคลสันเขา...
แปลก
แปลกยังไงครับ
แล้วไฟนั่นพิเศษยังไง
ถ้าพ่อแกไม่อยากพูด ลุงก็ไม่ควรพูด
ทําไมไม่กลับไปที่งานฉลองล่ะ
ลุงอยู่เฝ้าแม่แกได้
ไม่
ลุงไปเถอะ
ผมดูแลแม่เอง
โอเค
เสร็จลุง
ทุกคนโกหกนะแม่
สไปก์ ลูกไปร้านขายของได้ไหม
แม่ต้องกินนูโรเฟน
นูโรเฟนเหรอ
หัวแม่ปวด มัน...
ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไร
หวัดดี!
เราอยู่ข้างบน ที่รัก
ปาร์ตี้สนุกเป็นบ้า
เมากันเละเทะ
คุณดู...
คุณดูเหมือนโดนลากฝ่าพุ่มไม้รกๆ
ก็อาจจะโดนจริง
ผมตื่นขึ้นมาในนาข้าว
ลูกหายไปไหนมาล่ะ สไปกี้
มองหาจนทั่ว แขกคนสําคัญหายไปซะงั้น
กลับมาบ้าน
เฮ้ สไปก์ผู้ฆ่ายักษ์
ไปทําอาหารเช้านะ
มีอะไรเหรอ สไปก์
ทําไมพ่อไม่บอกว่ามีหมอรักษาแม่ได้
หมอเหรอ
เราไม่มีหมอ ที่นี่ไม่มีหมอเป็นชาติแล้ว
หมอเคลสัน พ่อ
ไฟ บนแผ่นดินใหญ่
ลูกไปคุยกับใครมา
เขาเป็นหมอจริงล่ะสิ
แซมบอกใช่ไหม
ไอ้โง่นั่น
เอาความคิดมาใส่หัวลูก
เขาไม่ใช่หมอ สไปก์
เขาอาจเคยเป็น หลายปีก่อน
แต่เขาเป็นบ้ามานานแล้ว
แปลว่าอะไร
ตกลงเขาเป็นหมอรึเปล่า
ก่อนลูกจะเกิด
เราเคยทําหน้าที่หาของ
แต่ของหายากขึ้น เราต้องไปไกลขึ้น
แล้ววันหนึ่งพวกเราเจอกลุ่มของเคลสัน
รู้ไหม
ห่างออกมา 500 หลาได้
เราเริ่มได้กลิ่นความตาย
เข้าใจนะ เราเคยชินกับกลิ่นนั้นดี
สมัยนั้นความตายมีอยู่ทุกที่
แต่ว่านี่...
กลิ่นมันคนละเรื่องเลย
กลิ่นเหม็นของมัน...
ท่วมสูงเป็นกําแพง
มันแรงติดจมูก
เราขยับไปที่หน้าผาเนินเขานั้น
และมองลงไป
เกิดมาพ่อไม่เคยเห็นอะไรอย่างนั้น
ซากศพ
เป็นร้อยๆ
ถูกจัดเรียงเป็นแถว
ผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก
และตรงกลางนั่น มีกองไฟ
เคลสันยืนอยู่ข้างกองไฟ
ด้วยเหตุผลที่ไม่อาจรู้ เขาลากศพทั้งหมดไปที่นั่น
และอึดใจต่อมา เขาหันมองมาที่เรา
เขาโบกมือ
สบายๆ เหมือนกับ "เฮ้ อยากลงมาไหมพวก"
ใช่ เราหันหลังวิ่งอย่างไว
และ 15 ปีจากนั้น
ไม่มีใครกลับไปที่นั่นอีกเลย
อย่างที่บอก
เขาบ้า
เชี่ย
พ่ออยากให้แม่ตายไหม
ต้องไม่อยากสิ
สไปก์ ลูกถามอะไรแบบนั้น
แม่ป่วยเป็นอะไรแน่
พ่อไม่รู้
กําลังจะตายรึเปล่า
พ่อไม่รู้
ผมว่าแม่กําลังจะตาย
พ่อก็คิดเหมือนผม
ถ้าแม่ตาย
พ่อจะอยู่กับโรซี่ไหม
พูดระวังปาก
เดฟผัวเธอจะว่ายังไง
พ่อบอกว่าให้ระวังปาก!
ลูก
เจมี่!
สไปก์!
แม่ปวดหัวจังเลยสไปก์ ปวดมาก
ผมรู้ แม่ ผมเสียใจ
ดื่มน้ําไหมที่รัก ผมไปเอาให้
ไปให้พ้นพวกเรา!
พวกเราเหรอ
ได้ยินแล้วนี่
ไปซะเถอะ พ่อ
ไฟไหม้!
ไฟไหม้... หนี!
- นั่นควัน ดูสิ - แอนท์ มาร์ค
- ไฟไหม้! - ไป ไป ไป ไปเลย!
มีไฟไหม้ที่โรงนา!
- คุณต้องไปช่วย - ประตูไม่มีคนเฝ้าไม่ได้
คุณต้องไป
พวกเขาส่งผมมาตาม
ผมจะคอยดูไว้ให้ คุณต้องไปดับไฟ
พวกเขาต้องการแรงงานผู้ชายทุกคน
- ไป - ให้ตายเถอะ
- เร็วๆ - บ้าเอ๊ย
- ไป - มองออกไปไกลๆ ที่ขอบฟ้า
แล้วก็เฝ้าไซเรนด้วย!
ไปเอาน้ํามาอีก!
เอาน้ํามาอีก!
ไฟไหม้!
เอาน้ํามาอีก! ไป!
ไฟไหม้!
มาเร็ว แม่ ต้องไปแล้ว
- ไปเอาน้ํา! น้ํา! - ตักน้ําทะเลมาอีก!
เราจะไปไหนกัน
ชายหาด
แล้วก็ทุ่งหญ้า
- เราจะไปชายหาดเหรอ - ใช่
นี่มันแผ่นดินใหญ่
ใช่ครับ
ไม่ได้นะ...
เราอยู่แผ่นดินใหญ่ไม่ได้
อันตรายเกินไป
- ไม่เป็นไร แม่ - ไม่
- ผมรู้วิธีเอาตัวรอด - ไม่ๆ นี่ไม่ถูกต้อง
ไม่ถูกต้อง แล้ว...
เจมี่
อยู่ไหน...
พ่ออยู่ไหน
- ไม่อยู่ที่นี่ - งั้นเรา...
งั้นเราต้องกลับเดี๋ยวนี้ กลับบ้าน เราต้องวิ่ง ไม่งั้น...
แม่...
เรากลับไม่ได้ น้ําขึ้นแล้ว
โอ้ พระเจ้า
เราจะไปหาหมอ
หา หมอเหรอ
- หมอจริงๆ จากสมัยก่อน - ไม่
ร่างกายแม่ไม่ปกติ
หมอจะช่วยให้แม่ดีขึ้น
โอเคนะ
โอเค
"ดูเถิด จิมมี่ พระองค์กําลังเสด็จมากับก้อนเมฆ"
เอาละ แม่
เราจะพักที่นี่คืนนี้
ไปนอนที่นั่น
พ่อเค้าขี้เล่นไหม
- พ่อเหรอ - ใช่
ขี้เล่นกับลูก ทะเล้น
คุณตาของลูกเป็นคนขี้เล่น
ลูกจะไม่เชื่อเลยว่าขนาดไหน
ทุกคนคิดว่าเขาซีเรียสจริงจัง
แต่อยู่กับแม่ เขาบ๊องๆ
พ่อคุยเล่นกับลูกไหม...
เวลาอยู่กันแค่สองคน
ไม่
เขาแค่อยากเลี้ยงให้ลูกแข็งแกร่ง
เหมือนเขา
รู้ไหม แม่มองหน้าของลูก
แม่เห็นแววตาของคุณตา
มันสวยงาม
เหมือนกันมาก
แม่นอนพักผ่อนนะ
ผมยังตื่นไหว คอยเฝ้าระวัง
ได้ค่ะ พ่อ
อะไร
เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้สิ
นี่
เราไปเถอะ
"คําเตือน"
ไอ้พวกหน้าอุบาทว์
โอเค พวกเราถอย
ดูสิ
เทวดา
จําครั้งแรกที่พ่อชี้เทวดาให้หนูดูได้ไหม พ่อ
เราขับรถมาแถวนี้
ลงจากรถ
เดินกระทั่งเราเห็นมันสูงขึ้นเหนือยอดไม้
พ่อบอกว่ามันจะคงอยู่ตลอดไป
เหมือนกับพีระมิด หรือสโตนเฮนจ์
แล้วเวลามองดูมัน เรา...
เราจะมองเห็นอนาคต จําวันนั้นได้ไหม
หนูอายุไม่น่าเกิน 7-8 ขวบ
พ่อบอกเราเป็นนักเดินทางข้ามเวลาตัวจริง
หลุดเข้ามาในอนาคต
แล้วหนู...
หนูก็กลัว
เพราะหนูคิดว่าพ่อพูดจริง และเราไปจริงๆ น่ะ
เราเดินทางไปอนาคตกี่ร้อยปีนะคราวนี้
พันปีหรือมากกว่านั้น
แม่
สไปก์
เลือดกําเดาไหลอีกแล้ว
อยู่นิ่งๆ
อย่าขยับ
นิ่งๆ
อย่า อย่า อย่า!
เดี๋ยว อย่ากะพริบตา!
ไม่เป็นไรแล้ว
แย่ละ! หนีเร็ว แม่!
อย่าหยุดนะ แม่!
อย่าหยุด!
"นรก" "แฮปปี้ อีทเตอร์"
วิ่ง! วิ่ง!
อย่าหยุด แม่ เข้าไป!
ไป แม่ เข้าไป!
ไปข้างใน เข้าไปข้างใน!
เข้าไปข้างใน!
แม่งเอ๊ย!
ไป! เข้าไป เข้าไป!
สไปก์ แม่หายใจไม่ได้
สไปก์ ไอแก๊ส!
- หายใจไม่ได้! - อย่า แม่!
- อย่า...
ปล่อยเธอนะ
สไปก์...
สไปกี้!
ปล่อยแม่นะ!
หมอบลง! เร็ว!
หลบไป!
เกิดอะไรขึ้น
เบนซิน
ระเหยเป็นไอ
สะสมมาหลายปี
ผมชื่อสไปก์
นี่แม่ผม
ฉันชื่ออีริค
"แทงโก้"
เธอเป็นอะไรล่ะ
ผมไม่รู้
ผมกําลังพาแม่ไปหาหมอ
เออ
แล้วทําไงทีนี้
- หมายความว่าไง - แกเป็นคนที่นี่ใช่ไหม
บนเกาะเฮงซวยเนี่ย แกเป็นคนพื้นเมือง
- คนพื้นเมือง - แล้วจะทํายังไงต่อวะ
ไอ้พวกเชื้อโรคจะมาอีกไหม
ผมไม่รู้ คงมามั้ง
- มันได้ยินเสียง - ต้องมาแน่
ไอ้พวกบ้าคลั่งจะมา
กัดหัวเราขาด แกเข้าใจไหม
- คุณไม่ใช่คนที่นี่ - บอกแม่แกหุบปาก
คุณมาจากไหน
สวีเดน ให้แม่แกหุบปาก!
แม่บังคับไม่ได้
ไม่ได้เหรอ
แกช่วยฉันไม่ได้ แล้วฉันช่วยแกทําไมวะ
เก็บกระสุนไว้ซะยังดีกว่า!
ฉันต้องไปจากที่นี่
- จะไปแล้ว - เชิญเลย
ผมไม่ทิ้งแม่ผม
ขอบคุณค่ะ พ่อ
ให้ตายเถอะ จะโรคจิตกันไปถึงไหน
แม่ง
เพื่อนซี้ฉันที่โรงเรียนเป็นคนขับรถส่งของ
อ้อ แกไม่รู้ว่าคนขับรถส่งของคืออะไร
เขาขนส่งพัสดุ
ที่คนสั่งของออนไลน์
แกก็ไม่รู้จักออนไลน์อีก
ช่างมันเหอะ
เขาเป็นคนขับรถ
ฉันบอกเขาว่า...
แกทําชีวิตตัวเองเสียเปล่า เฟลิกซ์
คนเรามีชีวิตเดียว แล้วแกเทมันทิ้งซะงั้น
มันก็ตอบ...
เออ แกเก่ง แล้วแกจะทําอะไรวะ ไอ้บ้า
ฉันก็เลยมาเป็นทหารเรือ
พิสูจน์ความเจ๋ง
ทีนี้ใครกันแน่ที่เทชีวิตตัวเองทิ้ง
ผมไม่เข้าใจคุณจะบอกอะไร
ฉันจะบอกว่าฉันน่าจะไปขับรถส่งของ
ไม่งั้นป่านนี้ฉันคงรถติดอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ไม่ก็ขับรถซิ่งอยู่บนถนนแคบๆ
ทําไมคุณมาอยู่นี่
เรือแม่งจม
ลาดตระเวนฝั่ง ตอ. สก็อตแลนด์ ชนอะไรซักอย่าง
สก็อต ออน เดอะ ร็อก
เออ ช่างเหอะ
มีคนคว้าแพชูชีพได้
ไม่อยากเข้าฝั่งหรอก แต่ลมพัดเข้ามา
ขึ้นฝั่งแปดคน เหลือฉันคนเดียว
จะมีคนมาช่วยคุณไหม
แกรู้ว่าทั้งเกาะเป็นเขตกักโรค
แกว่าเรือลาดตระเวนมีไว้ทําไม
เรื่องกักโรคผมรู้
แต่นึกว่ากักแค่พวกเรา
ใครซวยเหยียบเกาะนี้โดนกักโรคทุกคน
ถึงเกาะนี้แล้วอย่าหวังไปไหน
ไปอยู่เมืองผมสิ
หลังจากผมพาแม่หาหมอแล้ว
เออ แล้วหมออยู่ที่ไหนล่ะ
นั่น
ไม่ไกล
ไม่ไกลเหรอ
เฮ้ย เอาแม่แกไปแบกมั่งซิ
ฉันจะพักหน่อย
ฉันไม่ได้กินอะไรมาวันกว่า
เอาไปอีกสิ
ท่าจะชอบแอปเปิ้ลมาก
เยี่ยม
หนึ่งเปอร์เซ็นต์
ไม่มีสัญญาณ
นั่นอะไร
เดี๋ยวก็เป็นแค่ก้อนหินละ
แต่ตอนนี้มันก็เป็น...
คล้ายๆ วิทยุ
แต่มีรูปภาพ
แกมีวิทยุไหม
รูปล่ะมีไหม
บางคนก็มีรูปเก่า
นี่ ลองดูรูปนี้สิ
รูปใหม่นะ
คู่หมั้นฉันเอง
เคยเป็น...
คิดว่านะ
หน้าเธอเป็นอะไรเหรอ
หมายถึงอะไร
ดูประหลาด
แกสิประหลาด
เธอสวยจะตาย แกบ้ารึเปล่า
ผมรู้แล้ว
ในเมืองผมก็มีคนเป็นแบบนี้
เป็นเหรอ
เธอแพ้สัตว์น้ํามีเปลือก
ถ้ากินหอยนะ
- ปากเธอจะเป่งออกมาบวมฉึ่ง - เอาคืนมา
ดับไปแล้ว
อย่าอึ้บกับไอ้เฟลิกซ์ล่ะ
พ่อ
หนาวจัง
ทําไมเธอเรียกแกว่าพ่อ
นั่นแหละประหลาด
หมายถึงแถวนี้คงมี พวกได้กันในเครือญาติอยู่เยอะ
แต่นี่มันดูเป็นไปไม่ได้เลย
แม่แค่สับสน
ไม่ได้เป็นแบบนี้ตลอด
ส่วนใหญ่ก็เป็นเหมือนเดิมที่เธอเคยเป็น
ใครเป็นเหมือนเดิมที่เคยเป็น
แม่ไง
นายเป็นใคร
ผมอีริค
และนี่พ่อของคุณ สไปก์
อะไรนะ
เขาหยอกเล่นน่ะ
เขากวนตีน
แม่!
ขอโทษนะ
เขาช่วยชีวิตเรา
ฉันดูออกว่าใครกวนตีน
บอกอีกทีซิ เราจะไปไหน
ไปหาหมอ
ใช่ โอเค
เอาละ ไปกันเลย
แม่
เธอเดินได้เหรอ
ทําไมมันตัวใหญ่งั้นล่ะ
เบอร์เซิร์ก
แซมบอกว่าบางตัว...
เชื้อโรคมีผลเหมือนกับสเตียรอยด์
เหรอ
ผมไม่รู้สเตียรอยด์คืออะไร เดาว่ามันเปลี่ยนพวกเขาเป็นอัลฟ่า
อัลฟ่า แกพูดยังกะโบรกเกอร์หุ้น
หรือคนในวอลล์สตรีท
หา
แกรู้ไหม เบอร์เซิร์ก คืออะไร เบอร์เซิร์ก ดีกว่านะ
มันเหมือน...
นักสู้ไวกิ้งบ้าคลั่ง เก็ตไหม
จริงๆ ฉันเป็นไวกิ้งอยู่แล้ว ถ้าติดเชื้ออาจกลายร่างเป็นจอมคลั่ง
นั่นมันอะไรวะ
ไม่รู้เหมือนกัน
อย่า อย่า เฮ้ๆ แกจะไปไหน
ผมไม่ทิ้งแม่
เฮ้!
แม่!
- สไปก์ เดี๋ยว - บ้าเอ๊ย
แม่ทําอะไรน่ะ
- หยุด - อย่าแตะต้องเธอ
บรรลัยแล้ว! ตายห่า!
เธอจะทําอะไรน่ะ อย่าจับมัน
ตัดมัน สไปก์
สไปก์ ตัดมัน
ได้ ตรงไหน
ตรงนี้
มันไม่จริงใช่ไหมวะ
- น้ํา - ครับ นี่
มันอะไรกันวะ
ล้างมือด้วย
อะไรวะเนี่ย!
อะไรวะ!
พวกแกบ้าไปแล้ว
นี่ ดีมาก สไปก์
เอาละ
วางมันลง
วางมันลงไป!
- นี่เด็กทารก - มันเป็นทารกซอมบี้
วางมันลงไป
ปล่อยพวกมันขยายพันธุ์ไม่ได้ เราต้องฆ่ามัน!
นี่ทารกผู้หญิง
วางมันลงบนพื้น!
- เด็กดูเหมือนไม่ติดเชื้อ - ไม่ได้ติดเชื้อ
ถ้าไม่วางลงพื้นเดี๋ยวนี้
- ดูตาเด็กสิ - ฉันจะฆ่าทั้งคู่
- เด็กไม่ติดเชื้อ - ฆ่าแกทุกคน!
ฉันให้ห้าวิ
- ห้า! - ลุกขึ้นแม่ ลุก!
สี่!
สาม!
ไม่!
อย่า!
อัลฟ่า
หนี แม่!
- ไป - ได้ รู้แล้ว
เชี่ย
วิ่ง แม่!
แม่! ออกไปจากรถไฟ!
แม่! วิ่งไปตรงควัน!
วิ่งไปเลย!
แม่ง
มอร์ฟีน ไซลาซีน
ออกฤทธิ์เร็วทันใจ
ขอโทษที่ดูน่ากลัว ฉันทาตัวด้วยไอโอดีนฆ่าเชื้อ
ป้องกันการติดเชื้ออย่างดี
ไวรัสไม่ชอบไอโอดีนเลยล่ะ
ฉันจะเอานี่ไปนะ แซมซั่น
ปล่อยสิ
ฉันเรียกคนนี้ว่าแซมซั่น เขาอยู่แถบนี้สามปีแล้ว
ปกติฉันไม่อยู่ใกล้เขาหรอก
ท่านครับ
ท่านเหรอ
มีมารยาทดี
คุณหมอเคลสันใช่ไหม
ใช่แล้ว
ผมสไปก์ และนี่แม่ผม ไอล่า
สไปก์ ไอล่า
และนี่เด็กทารก
เรามาขอให้คุณช่วย
งั้นก็รีบเลย
เราต้องไปก่อนเขาตื่น
นั่นอะไรฮะ
ฉันใช้...
ฉันใช้เวลาเกือบ 13 ปี รอให้คนถามคํานี้
หลายครั้งฉันคิดว่าคงตายอยู่ที่นี่คนเดียว
แก่ตาย อดตาย หรือโดนฆ่าตาย
ไม่มีโอกาสตอบคําถามนี้
เคยได้ยินคํานี้ไหม "เมเมนโต มอรี"
ไม่
ละติน ที่ตลกคือมันเป็นภาษาที่ตายไปแล้ว
แปลว่า "จดจําความตาย"
"จดจําไว้ เจ้าต้องตาย"
นี่ช่วยกันมันออกไป
มีคนตายมากมาย
ทั้งคนติดเชื้อ และไม่ได้ติดเชื้อ
เพราะพวกเขาก็เหมือนกัน
นี่ ระวัง
แต่ละกะโหลกคือหนึ่งชุดความคิด
มีเบ้าตามองเห็น
มีกรามขยับพูดและกลืนกิน
นี่คืออนุสรณ์สถานของพวกเขา
คือวิหาร
- ขอโทษ ขอโทษ - ไม่เป็นไร
มันไม่ใช่ของสูงล้ําค่าแบบนั้น
โครงสร้างแข็งแกร่ง แต่กระดูกจะเสื่อมสลายได้ด้วย...
กาลเวลา หรือวัตถุธาตุ
หรือด้วยมือสไปก์
เมเมนโต มอรี คือ...
การเห็นสัจธรรม
เธอรู้จักเขาไหม
เขาชื่ออีริค
เขาช่วยชีวิตเรา
ดีละ มาหาบ้านให้อีริคกัน
ทําต่อไป ดี
เก่งมาก
อนิจจา อีริคที่น่าสงสาร
เลือกที่ให้เขาสิ
เลือกได้ดี เยี่ยมมาก สไปก์
เด็กคนนี้เป็นเด็กเพิ่งเกิด
เด็กจากแม่ที่ติดเชื้อ
แต่เด็กไม่ติดนะ
เราเอาเด็กมาจากแม่
น่าสนใจจริงๆ ความมหัศจรรย์ของรก
ฉันเคยสงสัยนะ ว่ามันจะมีไหม
แต่ว่าเด็กต้องกินนม
น้ําประทังให้เด็กอยู่ได้สองสามวันอย่างมาก
นั่นคือเหตุผลที่เธอมาหาฉันเหรอ
เพื่อช่วยเด็ก
ไม่ใช่
นิ้วชี้มือขวาแตะจมูกตัวเอง
แล้วเอานิ้วคุณมาแตะนิ้วชี้หมอ
โอเค
ไอล่า มันจะช่วยได้ ถ้าหมอได้ตรวจหน้าอก
และใต้รักแร้ คุณโอเคไหม
รู้สึกเจ็บไหม
ความรู้สึกสับสนของคุณ
รู้สึกเป็นช่วงๆ
เป็นระยะ หรือเป็นตลอดเวลา
มันเป็นคลื่นแต่ก็...
ฉันคิดว่ามันกําลังจะมา
ตอนแรกหมอบอกให้คุณจําคํานึง
ใช่
คุณจําได้ไหมคือคําอะไร
ไอล่า...
หมอไม่มีเครื่องมือตรวจวินิจฉัย
และไม่สามารถตัดชิ้นเนื้อไปตรวจ
แต่จากที่หมอสังเกต หมอคิดว่าคุณเป็นมะเร็ง
มันอาจเริ่มจากสมองไปร่างกาย หรือจากร่างกายขึ้นไปสมอง
ไม่ว่าทางไหน มันลุกลามไปส่วนอื่นแล้ว
สอดคล้องกับอาการที่คุณเป็น และหมอเกรงว่า...
คุณมีก้อนเนื้อในเต้านมและต่อมน้ําเหลือง
หมอเสียใจด้วย
เวลาฉันสับสนฉันรู้ว่าสับสน
รู้สึกประหลาดตัวเองที่ฉันรู้
ตอนฉันพูดอะไรแปลกๆ
แต่ฉันก็พูดอยู่ดี
ฉันไม่ได้สับสนจนไม่รู้ตัวเลย
แม่คิดว่ามันอาจเป็นมะเร็ง
แต่ไม่รู้จะบอกลูกยังไง สไปก์
แม่กลัวเกินไป
แม่อยากให้คนอื่นบอกลูก แต่ไม่มีใครบอก
ผมไม่เข้าใจ
หมอทําให้แม่ผมดีขึ้นไม่ได้เหรอ
หมอก็อยากช่วย แต่เกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้
แปลว่าอะไร
แม่จะตายเหรอครับ มะเร็งจะฆ่าแม่เหรอ
ใช่
เมื่อไหร่
มันก็บอกยากนะ
คงไม่นาน
แม่จะเจ็บไหม
สไปกี้ของแม่
แม่เจ็บอยู่แล้ว
นี่ไม่จริงใช่ไหม
คุณหมอ ได้โปรด หมอต้องช่วยแม่ได้สิ
หมอต้องใช้ยา ยาจากโรงพยาบาลเก่าไง
ถ้าหมอบอกว่ายาอยู่ไหน
- ผมไปได้ เอามาได้ - สไปก์ สไปก์ ฟังหมอ
แค่บอกเรา
ไม่มียาที่รักษาแม่เธอได้
คุณหมอ คุณหมอ ได้โปรด
ยากนะกว่าเราจะมาถึงนี่
- ลําบากกับการตามหาหมอ - สไปก์ มานี่
- แล้วหมอบอกช่วยเราไม่ได้ แม่ - มานี่ลูก
- แม่ - แม่ควรจะบอกลูก
ควรจะบอกลูก
ได้โปรด
สไปก์
หมอทําให้แม่ดีขึ้นไม่ได้ แต่หมอช่วยแม่ได้
ผมไม่เข้าใจ
แม่เข้าใจ
แม่อยากให้ลูกลองคิดดูและจําไว้
แม่เข้าใจนะ
แม่ แม่
ไม่เป็นไรนะลูก ไม่เป็นไร
แม่ แม่
แค่พักนะ ไม่เป็นไร
เฮ้
ดูสิว่าใคร
สไปก์
เมเมนโต มอรี
มันแปลว่าอะไร
จดจําไว้ เราต้องตาย
และมันจริง
ความตายมีหลายรูปแบบ
และบางแบบก็ดีกว่าแบบอื่นๆ
ดีที่สุดคือตายแบบสุขใจ
เมื่อเราจากกันไปด้วยความรัก
เธอรักแม่ของเธอ
ผมรักแม่
และไอล่า คุณรักสไปก์
มากๆ
เมเมนโต อะมอริส
จดจําความรักไว้
ไอล่า
มาเถอะ
ลูกอยู่นี่กับน้องนะ
- แม่ - รักลูกนะ สไปก์
แม่
สไปก์
หาที่ให้แม่เธอ
ที่ที่ดีที่สุด
แม่
รักแม่นะ
เข้าไป เร็วเข้า!
ก้มต่ําๆ
อยู่เงียบๆ
ขอบใจ สไปก์
ฉันคิดว่า...
ฉันคิดว่าถึงเวลาที่เธอกับเด็กคนนี้...
จะกลับบ้านแล้ว
นั่นแหละ อย่างนั้น
ไม่เป็นไรนะ เด็กน้อย
"28 วันต่อมา..."
พ่อ
ผมปลอดภัย
พ่อไม่ต้องตามหาผม
ผมพร้อมเมื่อไหร่จะกลับไป
ผมอยากจะเดินต่อไป...
จนกว่าจะมองไม่เห็นทะเล
เราเจอหมอเคลสันแล้ว
เขาไม่ได้เป็นบ้า
เขาเป็นคนใจดี
ทารก
- เร็วเข้า - ใช่
ทารกจากแม่ที่ติดเชื้อ
แต่ลูกไม่ติด
เด็กโอเค
เด็กถูกทิ้งไว้นอกประตูใหญ่
โปรดเมตตาเลี้ยงดู
ชื่อเธอคือไอล่า
ไม่!
สไปก์!
บ้าเอ๊ย
ยิงได้อาจหาญมาก
ผลงานระดับกวี
ฉันว่ามันกําลังแห่กันมาเยอะ
ถึงจะเป็นยอดนักสู้มือธนูตัวน้อยก็เหอะ
จะว่าไหมถ้าเราเข้ามาช่วย
พวกเราสุดแสนจะยินดี
ได้เลย
ตั้ง!
เตรียม!
บวกกับแม่ง! หนึ่ง...
มันส์ไหมล่ะ
มันส์ไหมล่ะ!
หวัดดี
ฉันชื่อจิมมี่
มาเป็นเพื่อนกัน
แปลคําบรรยายไทยโดย ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล