www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Siedziałem z moim przyjacielem Arturem Kornblumem w restauracji.
To było w Horn & Hardart.
Weszła ta piękna dziewczyna a ja odwróciłem się do Artura
i powiedziałem: "Arturze, widzisz tę dziewczynę? Poślubię ją."
Już w dwa tygodnie później byliśmy małżeństwem.
Minęło już ponad 50 lat,
a my wciąż jesteśmy razem.
♫ It's very clear
UNIWERSYTET W CHICAGO - 1977
♫ Our love is here to stay
- Kocham cię. - Kocham cię.
♫ Not for a year
♫ But ever and a day
♫ Oh, the radio and the telephone
♫ And the movies that we know
♫ May just be passing fancies...
Cześć, Sally. Sally, to jest Harry Burns.
- Harry, to jest Sally Albright. - Miło cię poznać.
- Chcesz poprowadzić pierwszy? - Ty już tam jesteś. Bądź pierwsza.
Tył otwarty.
- Zadzwoń do mnie. - Zadzwonię, jak tylko dojadę.
- Zadzwoń z trasy. - Zadzwonię nawet wcześniej.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Wybaczcie.
- Już za tobą tęsknię. Już tęsknię. - Będzie mi ciebie brakować.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
♫ In time, the Rockies may crumble
♫ Gibraltar may tumble
♫ They only made of clay
♫ But
♫ Our love is here to stay
Wszystko rozpracowałam. Mamy 18-godzinną podróż, co daje nam sześć zmian po trzy godziny.
Albo inaczej, możemy podzielić ją ze względu na odległość.
Tam jest... mapa pod osłoną przeciwsłoneczną
na której zaznaczyłam miejsca, w których będziemy mogli się zmieniać.
Winogronka?
Nie, dzięki. Nie lubię podjadać między posiłkami.
Otworzę okno.
Czemu nie opowiesz mi historii swojego życia?
- Historii mojego życia? - Mamy 18 godzin do zabicia zanim dotrzemy do Nowego Jorku.
Historia mojego życia nie pozwoli nam nawet wyjechać z Chicago. Nic mi się jeszcze nie przytrafiło.
- Dlatego jadę do Nowego Jorku. - Więc coś się wydarzy?
- Tak. - Na przykład co?
Na przykład wybieram się do szkoły dziennikarskiej by zostać reporterką.
To znaczy, że możesz pisać o rzeczach, które przytrafiły się innym ludziom.
- Można na to i tak spojrzeć. - Przypuśćmy, że nic się nie zdarzy.
Przypuśćmy, że przez całe życie nikogo nie spotkasz, nigdy nikim nie zostaniesz,
Potem umrzesz w jednym z nowojorskich mieszkań, i nikt tego nie zauważy przez tydzień lub dwa, dopóki zapach nie zacznie rozchodzić się po korytarzu.
- Amanda mówiła, że masz czarne myśli. - To właśnie ją pociąga.
- Twoje czarne myśli? - Pewnie. A co, ty nie miewasz takich?
Wiem, jesteś pewnie jedną z tych osób, które wszystko widzą przez różowe okulary.
Mam tak samo wiele czarnych myśli w sobie, jak każda inna osoba.
Naprawdę? Ja, kiedy kupuję nową książkę, zawsze najpierw czytam ostatnią stronę.
Na wypadek, jeśli bym umarł zanim ją przeczytam wiem, jak się kończy.
I to, moja droga, jest pesymistyczne spojrzenie.
To wcale nie ozacza, że jesteś jakiś wyjątkowy. Mam na myśli, wiesz, w zasadzie jestem szczęśliwą osobą.
- Ja też. - I nie widzę w tym nic złego.
Oczywiście, że nie, ale jesteś zbyt zajęta, żeby być szczęśliwą. Myślałaś kiedyś o śmierci?
- Tak. - Już to widzę. Jakieś nieposkładane myśli
wlatujące i wylatujące w poprzek twojej głowy. Ja spędziłem nad tym godziny, dni.
I wydaje ci się, że przez to jesteś lepszy?
Spójrz, kiedy już przyjdzie pora, ja będę przygotowany, a ty nie. Tylko to mówię.
A do tego czasu zdążysz już sobie zrujnować całe życie czekając na nią.
- Mylisz się. - Nie prawda. On chce, żeby ona odeszła.
- Właśnie dlatego wysłał ją samolotem. - Wydaje mi się, że to ona nie chce zostać!
Oczywiście że ona chce zostać! Czy ty nie chciałabyś być bardziej z Bogartem niż z tym drugim facetem?
Nie chciałabym spędzić reszty mojego życia w Casablance będąc żoną mężczyzny prowadzącego bar.
To pewnie zabrzmi bardzo snobistycznie dla ciebie, ale nie chciałabym.
- Wolałabyś żyć pewnie w beznamiętnym małżeństwie... - i być pierwszą damą w Czechosłowacji.
..niż z facetem, z którym kochałaś się najwspanialej w swoim życiu,
tylko dlatego, że on prowadzi bar i nic poza tym nie robi?
Tak.
I tak postąpiłaby każda kobieta o zdrowych zmysłach. Kobiety są bardzo praktyczne,
nawet Ingrid Bergman, i właśnie dlatego wsiada do samolotu pod koniec filmu.
Rozumiem.
- Co? Co? - Nic.
- Co? - Zapomnij o tym.
- O czym mam zapomnieć? - To nie ważne.
Nie, powiedz mi.
Najwyraźniej nie miałaś jeszcze wspaniałego seksu.
- Podwójny [stolik] poproszę. - Dobrze, tam.
- A właśnie, że miałam. - Nie, nie miałaś.
Tak się składa, że miałam całkiem sporą ilość dobrego seksu.
Z kim?
- Co? - Z kim się tak wspaniale kochałaś?
Nie powiem ci tego!
Dobra. Nie mów.
- Shel Gordon. - Shel. Sheldon?
Nie, nie. No to nie kochałaś się jakoś wyjątkowo, z Sheldon'em.
- A tak. - Nie.
Sheldon może płacić za ciebie podatki. Jeśli potrzebujesz czegoś podstawowego, Sheldon może być twoim facetem.
Ale na wspaniałego kochanka Sheldon absolutnie się nie nadaje. To kwestia imienia.
"Zrób to, Sheldon." "Jesteś jak zwierze, Sheldon." "Posiądź mnie, Sheldon."
- To zupełnie nie działa. - Cześć.
- Co mogę wam podać? - Ja poproszę nr 3.
Ja wezmę sałatkę z olejem i octem obok. I jeszcze ciastko 'á la mode'.
Sałatka i ciastko 'á la mode'.
Ale ciastko chciałabym ciepłe i jeszcze lody, byleby nie roztopione.
Najlepiej truskawkowo-waniliowe, jeśli takie macie. Jeśli nie, to bitą śmietanę, ale tylko jeśli jest prawdziwa.
Jeśli jest z puszki, to nic.
- Nawet ciastka? - Nie, tylko ciastko, ale nie podgrzane.
- Co? - Nic. Nic.
- Więc, jak zerwałaś z Sheldon'em? - Skąd wiesz, że zerwaliśmy ze sobą?
Jeśli nie zerwalibyście nie byłabyś ze mną. Byłabyś z Shel'em Cudownym Kochankiem.
Po pierwsze, nie jestem z tobą.
A po drugie, nic ci do tego dlaczego zerwaliśmy.
Tak, masz rację. Masz rację Nie chcę wiedzieć.
Skoro jednak musisz wiedzieć, poszło o to, że był bardzo zazdrosny i przez moją na-każdy-dzień-tygodnia bieliznę.
Wybacz, Potrzebuję orzeczenia w tej sprawie.
- Bieliznę na każdy dzień tygodnia? - Tak.
Miała na sobie nazwy dni tygodnia, a mnie się wydawało, że to zabawne.
Wtedy, któregoś dnia Sheldon powiedział do mnie: "Nigdy nie masz na sobie niedzieli."
Zrobił się podejrzliwy. Gdzie jest niedziela, gdzie zostawiłam niedzielę?
Ja mu powiedziałam, a on nie uwierzył.
- Co? - Nie produkują niedziel.
- Dlaczego nie? - Z powodu Boga.
OK, więc 15% mojej składki, to jest $0.90.
$6.90.
Zostawmy siedem.
Co?
Czy mam coś na twarzy?
Jesteś bardzo atrakcyjną osobą.
Dziękuję.
Amanda nigdy nie wspominałą jak bardzo aktrakcyjna jesteś.
Może ona tak nie uważa.
Nie wydaje mi się, aby to była kwestia czyjejś opinii. Ty po prostu jesteś atrakcyjna, sama w sobie.
Amanda jest moją przyjaciółką.
Więc?
- Przecież chodzisz z nią. - No i?
A teraz podrywasz mnie!
Nie, nie podrywam.
Co?
Czy facetowi nie wolno powiedzieć, że kobieta jest atrakcyjna by natychmiast nie zostać podrywaczem?
W porządku, w porządku.
Powiedzmy, tak na potrzebę dyskusji, że to jednak było podrywanie.
Co chcesz, żebym z tym zrobił? Wycofuję się z tego, OK? Wycofuję.
Nie możesz tego cofnąć.
- Czemu nie? - Bo to już się stało.
Więc co powinniśmy zrobić? Wezwać gliny, to już się stało!
Daruj sobie.
- OK? - Wspaniale! "Daruj sobie." To moja postawa.
To właśnie zawsze mówię: "Daruj sobie."
Chcesz spędzić noc w motelu?
- Widzisz? Nie darowałem sobie. - Harry.
Powiedziałem, że tak zrobię, ale nie zrobiłem.
- Harry! - Co?
Będziemy tylko przyjaciółmi, OK?
Cudownie! Przyjaciele! To wspaniała rzecz.
Zdajesz sobie sprawę, że nigdy nie będziemy tylko przyjaciółmi.
- Dlaczego nie? - Mówię tylko,
i to nie jest podrywanie w żadnym wypadku,
że faceci i kobiety nie mogą być przyjaciółmi, bo zawsze na przeszkodzie staje seks.
To nie prawda. Mam wielu przyjaciół wśród facetów i nie ma w tych przyjaźniach ani odrobiny seksu.
- Nie, nie masz. - Mam.
- Nie masz. - Mam!
Tylko wydaje ci się, że masz.
Starasz się mi wmówić, że kochałam się z nimi bez mojej wiedzy?
Nie, mówię tylko, że oni wszyscy, z pewnością, chcą się kochać z tobą.
- Nie, nie chcą. - Chcą.
Skąd wiesz?
Ponieważ żaden facet nie może być przyjacielem kobiety, którą uważa za pociągającą.
Zawsze ma ochotę się z nią kochać.
Więc mówisz, że facet może być przyjacielem tylko tej kobiety, którą uważa za nieatrakcyjną.
Nie, ty, jako kobieta też masz ochotę, kochać się z nimi.
A co, jeśli one nie chcą się kochać z tobą?
To nie ma znaczenia. Sprawa seksu już się pojawiła więc przyjaźń już i tak nie jest możliwa.
- W takim razie nie będziemy przyjaciółmi. - Nie będziemy.
Nie dobrze.
Będziesz jedyną osobą, którą będę znać w Nowym Jorku.
♫ You say ee-ther, I say either
♫ You say nee-ther and I say neither
♫ Ee-ther, either
♫ And nee-ther, neither
♫ Let's call the whole thing off
♫ Yes, you like potato and I like pot-ahto
♫ You like tomato, I like tom-ahto
♫ Potato, pot-ahto
♫ Tomato, tom-ahto
♫ Let's call the whole thing off
- Dzięki za podwiezienie. - Tak. Było interesująco.
- Miło było cię poznać. - Tak.
- Cóż, baw się dobrze. - Ty też.
♫ You like potato and I like pot-ahto
♫ You like tomato, I like tom-ahto
♫ Potato, pot-ahto
♫ Tomato, tom-ahto
♫ Let's call the whole thing off
- Zakochaliśmy się w sobie jeszcze w liceum. - Tak, byliśmy taką licealną parą.
Ale wtedy, po pierwszej klasie, jego rodzice wyprowadzili się.
- Ale nigdy jej nie zapomniałem. - Nigdy mnie nie zapomniał.
Nie, jej twarz na zawsze pozostała mi w pamięci.
A w 34 lata później szedłem Broadway'em
i zobaczyłem jak wychodzi z Toffenetti'ego.
Oboje na siebie spojrzeliśmy,
i wydawało się, że nie minął ani jeden dzień.
Była tak samo piękna, jak kiedy miała 16 lat.
On w ogóle się nie zmienił.
Wyglądał dokładnie tak samo.
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
Joe! Wiedziałem, że to ty. Wiedziałem.
- Harry Burns. - Harry. Jak leci?
- Dobrze. A co u ciebie? - Dzięki. Wszystko w porządku.
Właśnie przechodziłem obok, i pomyślałem, że to ty i to rzeczywiście byłeś ty.
Tak, to ja.
- Wciąż jesteś w DA? - Nie, przeszedłem na drugą stronę. A ty?
Pracuje w małej firmie. Zajmujemy się doradztwem politycznym.
Harry, to jest Sally Albright. Harry Burns.
Harry i ja, mieszkaliśmy... Mieszkaliśmy w tym samym budynku.
- Cóż, muszę jeszcze zdążyć na samolot. Miło było cię spotkać, Joe. Do zobaczenia. - Do zobaczenia
Dzięki Bogu, nie rozpoznał mnie. 5 lat temu jechałam z nim do Nowego Jorku
i była to najdłuższa podróż w moim życiu.
- A co się stało? - Podrywał mnie. A kiedy powiedziałam nie:
w ogóle chodził wtedy z moją przyjaciółką...
Boże, jak ona miała na imię.
Nie wiąż się ze mną, Joe. Mam 26 lat a nie potrafię przypomnieć sobie imienia dziewczyny,
która była moją bardzo dobrą przyjaciółką. Ja nie wiązałabym się z jej chłopakiem.
- Więc, co się stało? - Kiedy?
Kiedy dobierał się do ciebie, a ty powiedziałaś nie...
Powiedziałam, że możemy zostać przyjaciółmi.
I pamiętam jeszcze, że wtedy powiedział, że mężczyźni i kobiety tak naprawdę nie mogą być przyjaciółmi.
Myślisz, że to prawda?
Nie.
Czy masz jakieś przyjaciółki, po prostu, przyjaciółki?
Nie.
Ale postaram się o jakąś, jeśli ci tak bardzo zależy.
Amanda Reese!
Tak miała na imię. Dzięki ci Boże.
Będę za tobą tęsknił. Kocham cię.
- Kochasz? - Tak.
Kocham cię.
- Czego by się pani napiła? - Dziękuję, niczego.
- Czy macie Krwawą Mary? - Tak.
Nie, chwilkę. Oto czego chcę. Naturalny sok pomidorowy, tak ze 3/4 szklanki,
i odrobinkę Krwawej Mary - tylko odrobinkę - a, i jeszcze cytrynę do tego.
Uniwersytet w Chicago, prawda?
- Tak. - Czy tak samo dobrze wyglądała pani w czasach uniwersyteckich?
- Nie. - Czy my kiedykolwiek...?
Nie. Nie!
Jechaliśmy razem z Chicago do Nowego Jorku zaraz po ukończeniu studiów.
- Chcielibyście usiąść obok siebie? - Tak! Dzięki.
Byłaś dobrą znajomą...
Amandy. Nie wierzę, że możesz nie pamiętać jej imienia.
O co ci chodzi? Pamiętam. Amanda Rice.
- Reese. - Reese, racja. Co u niej?
- Nie mam pojęcia. - Nie masz pojęcia?!
Byłyście takimi dobrymi przyjaciółkami. Nie udało nam się właśnie dlatego, że takie byłyście.
- Chodziłeś z nią! - I czy było warto?
Poświęcać się dla przyjaciółki, której już więcej nie widziałaś?
Harry, możesz w to nie uwierzyć,
ale nigdy nie myślałam o nieprzespaniu się z tobą, jako o poświęceniu.
Zgoda. Niech tak będzie.
- Chciałaś być gimnastyczką. - Dziennikarką.
- To właśnie powiedziałem, i? - Jestem dziennikarką. Pracuję w the News.
Wspaniale. I jesteś z Joe'm.
To cudownie, wspaniale.
Jesteście razem, ile, trzy tygodnie?
- Miesiąc. Skąd wiedziałeś? - Zabieranie kogoś na lotnisko,
jasno wskazuje na początek związku. Dlatego ja nigdy nie zabieram nikogo na lotnisko na początku związku.
- Dlaczego? - Bo ostatecznie życie toczy się dalej
i już nie zabierasz nikogo na lotnisko. Nie chciałbym kiedykolwiek usłyszeć
"Jak to możliwe, że już więcej nie zabierzesz mnie ze sobą na lotnisko?"
To zadziwiające. Wyglądasz, jak normalna osoba, ale okazujesz się być Aniołem Śmierci.
Masz zamiar go poślubić?
Słuchaj, znamy się od miesiąca, i żadne z nas nie myśli w tej chwili o małżeństwie.
Ja się żenię.
Ty?
- Ty się żenisz? - Tak.
- Kim ona jest? - Helen Hillson. Jest prawnikiem. Zatrzyma swoje nazwisko.
- I ty bierzesz ślub. - Tak.
Co w tym śmiesznego?
To takie... To takie radosne, Harry.
Byłabyś nieźle zdziwiona, gdybyś wiedziała, co szalona miłość może zrobić z ciebie.
Cóż, to wspaniale. Miło cię widzieć mającego takie podejście do życia.
Tak, wiesz dochodzisz do pewnego punktu, gdzie to wszystko zaczyna cię męczyć.
- Wszystko? - Wszystko, "życie samotnego mężczyzny".
Spotykasz kogoś, zjadasz spokojny lunch, lubisz kogoś na tyle, że decydujesz się zjeść wspólnie kolację u jednego z was.
Idziesz tańczyć, robisz *the white man's overbite*,
potem wracasz do domu, kochasz się, a kiedy skończysz wiesz, o czym myślisz?
"Jak długo muszę tu jeszcze leżeć i obejmować ją, zanim mogę iść do domu?"
"Czy 30 sekund wystarczy?"
Czy o tym wtedy myślisz? Mówisz prawdę?
Jasne. Wszyscy faceci tak myślą.
A ty, jak długo chciałabyś być przytulana potem? Całą noc, prawda?
Tu jest problem. Gdzieś pomiędzy trzydziestoma sekundami, a całą nocą jest twój problem.
- Ja nie mam żadnego problemu. - Właśnie, że masz.
- Zostajesz tutaj? - Tak.
Masz ochotę na obiad? Jako przyjaciele.
Myślałam, że nie wierzysz, że mężczyźni i kobiety mogą być przyjaciółmi.
- Kiedy tak mówiłem? - W drodze do Nowego Jorku.
Nie, nie, nie, nie, nigdy tak nie mówiłem.
Tak, to prawda. Nie mogą być przyjaciółmi.
Chyba, że obydwoje są zaangażowani we własne związki. Wtedy mogą. To jest poprawka do wcześniejszej zasady.
Jeśli dwoje ludzi jest w związkach, presja zainteresowania sobą nawzajem nie istnieje.
Nie, to też nie działa. Osoba, z którą jesteś nie widzi powodu,
dla którego miałabyś być przyjacielem osoby tak po prostu,
to może oznaczać, że czegoś brakuje w związku, skoro chcesz sobie pójść gdzieś z drugą osobą.
Wtedy mówisz tej drugiej osobie, z którą jesteś w związku "Nie, nie, nie. Niczego nie brakuje."
A ona, ta osoba, z którą jesteś, oskarża cię o zbyt bliskie relacje z twoim przyjacielem,
w które, najprawdopodobniej się wdajesz. Nie okłamujmy się.
Tak więc wróćmy do twierdzenia, jeszcze sprzed poprawki:
faceci i kobiety nie mogą być przyjaciółmi. Gdzie nas to sytuuje?
- Harry. - Co?
Do widzenia.
OK.
Zatrzymam się. Idź przodem.
Ślub wzięliśmy 40 lat temu.
Byliśmy małżeństwem przez 3 lata, rozwiedliśmy się. Potem poślubiłem Marjorie.
- Najpierw byłeś z Barbarą. - Masz rację, Barbara.
Ale nie ożeniłem się z Barbarą. Poślubiłem Marjorie.
- Potem się rozwiodłeś. - Tak. Później ożeniłem się z Katie.
Kolejny rozwód.
Parę lat później, na pogrzebie Eddie'go Collecio, wpadłem na nią.
To była jakaś dziewczyna, której nawet nie pamiętam.
- Roberta. - Zgadza się. Roberta.
Ale nie mogłem oderwać od ciebie wzroku.
Pamiętam, obróciłem się do niej i powiedziałem...
- Co takiego powiedziałem? - Zapytałeś "Co robisz później?"
Prawda. Więc zostawiłem Robertę, Poszliśmy na kawę, a miesiąc później byliśmy małżeństwem.
Mija właśnie 35 lat od daty naszego ślubu.
- Przetrząsnęłam mu kieszenie. - Marie, dlaczego?
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
- I wiesz, co znalazłam? - Nie, co?
Właśnie kupili stół do pokoju jadalnego. Jego żona przepuściła $1,600 na stół.
- Gdzie? - To nie ma znaczenia gdzie, Alice.
Chodzi o to, że on jej nigdy nie opuści.
Przecież to żadna nowość? Wiesz to już od dwóch lat.
Masz rację. Wiem, że masz rację.
Nie możesz znaleźć kogoś samotnego? Kidy ja byłam sam znałam wielu miłych, samotnych facetów.
Musi przecież ktoś być. Sally kogoś znalazła.
Sally ma ostatniego porządnego.
- Rozstaliśmy się z Joe'm. - Co?
- Kiedy? - W poniedziałek.
- I czekałaś 3 dni, zanim na powiedziałaś? - Joe jest teraz wolny?
Na miłość boską, Marie, czy ty nie masz za grosz wyczucia? Ona musi być zdenerwowana.
Nie jestem tak zdenerwowana. Już od jakiegoś czasu nosiliśmy się z zamiarem rozstania.
Ale przecież byliście parą.
Miałaś kogoś, by sobie wyjść gdzieś. Miałaś randkę we wakacje!
Powiedziałam sobie "Zasługujesz na coś więcej. Masz 31 lat..."
- A czas ucieka. - Nie, zaczyna dopiero po 36 roku życia.
Boże, jak ty dobrze wyglądasz.
Wiesz, miałam kilka dni, żeby się przyzwyczaić, i teraz jest wszystko OK.
Dobrze, więc jesteś gotowa.
- Naprawdę, Marie! - A jak można inaczej?
Mam idealnego faceta. Nie uważam, żeby był przystojny, ale tobie może się spodobać.
Ona nie ma problemu z podbródkiem.
- Marie, nie jestem jeszcze gotowa. - Ale przed chwilą powiedziałaś, że już wszystko skończone.
Tak, skończone, ale jestem teraz w okresie przejściowym.
- Kto to? - Alex Anderson.
Umówiłaś mnie z nim 6 lat temu.
Wybacz. Boże.
Dobra, poczekaj. Jest. Jeszcze jeden.
- Ken Darman. - On już od ponad roku jest żonaty.
Naprawdę?
Żonaty.
- Czeka, czekaj, Mam jeszcze kogoś. - Słuchaj,
nie ma sensu umawiać się z kimś, kogo polubię, jeśli spotkam go w odpowiedniej chwili,
a kto w tym momencie byłby tylko przejściowym facetem.
OK, ale nie czekaj zbyt długo. Pamiętasz co przytrafiło się David'owi Warsaw?
Odeszła od niego żona, a każdy mówił "Daj mu trochę czasu. Nie wprowadzaj się do niego zbyt szybko."
Sześć miesięcy później już nie żył.
Chcesz przez to powiedzieć, że powinnam szybko wyjść za mąż na wypadek, gdyby mój wybranek miał niedługo umrzeć?
Zawsze mogłabyś powiedzieć, że miałaś męża.
Mówię tylko, że ten właściwy facet jest gdzieś tam. I jeśli nie znajdziesz go szybko, ktoś cię uprzedzi,
a ty spędzisz życie ze świadomością, że jakaś inna jest żoną twojego męża.
Dziesiątka! 'Hut!'
- Kiedy to się stało? - W piątek. Helen wróciła z pracy
i powiedziała "Nie wiem czy chcę być dłużej w małżeństwie."
Jak w jakiejś instytucji. To nic osobistego, tylko coś, o czym już wcześniej myślała.
Jestem spokojny. Mówię "Czemu nie pomyślisz o tym trochę Nie spiesz się z niczym."
- Tak, racja. - Następnego dnia mówi, że to przemyślała.
Chce spróbować separacji. Chce tylko spróbować.
Ale wciąż możemy się spotykać - jakby to miało załagodzić sytuację.
Wziąłem ślub, by móc przestać się umawiać, więc możliwość spotkań nie była dla mnie zachętą
ponieważ ostatnią rzecza, której chcesz jest umawianie się z własną żoną, która powinna cię kochać.
Mówię jej to, bo może okazać się, że rzeczywiście mnie nie kocha.
Więc pytam się wprost "Nie kochasz mnie już?"
Wiesz, co odpowiedziała? "Nie wiem, czy kiedykolwiek cię kochałam."
To przykre. Pewnie nie pozbierałeś się po tym szybko.
- Dzięki, Jess. - Wiesz, jestem pisarzem. Znam takie sceny.
To tym bardziej przykre.
Potem ona mówi, że ktoś z jej biura wybiera się do Ameryki Południowej
i ona może podnająć jego mieszkanie. Nie mogę w to uwierzyć. I wtedy odzywa się dzwonek do drzwi.
"Mogę podnająć jego mieszkanie" - te słowa wciąż wiszą w powietrzu, jak jakiś balonik...
- Jak chmury. - Racja.
Więc podchodzę do drzwi, a tam faceci od przeprowadzek. Zacząłem coś podejrzewać.
Mówię "Helen, kiedy wezwałaś tych facetów?" Nie powiedziała ani słowa.
Pytam się więc facetów "Kiedy ta kobieta was umówiła?"
A oni tylko stoją. Trzech wielkich gości Jeden w koszulce z napisem: "Don't fuck with Mr Zero."
Pytam się jeszcze raz "Helen, kiedy to wszystko zaplanowałaś?" Ona odpowiada "Tydzień temu."
"Wiedziałaś o tym już od tygodnia i niczego mi nie powiedziałaś?"
"Nie chciałam rujnować ci urodziń"
Chcesz przez to powiedzieć, że pan Zero wiedział o twoim rozwodzie tydzień wcześniej od ciebie?
- Tak, pan Zero wiedział. - Nie mogę w to uwierzyć!
- Nie powiedziałem ci jeszcze najgorszego. - A co może być gorszego od tego, że pan Zero wiedział?
To wszystko kłamstwo.
Zakochała się w kimś innym. W jakimś doradcy podatkowym.
- Wprowadziła się do niego. - Jak się o tym dowiedziałeś?
Śledziłem ją. Czekałem na zewnątrz budynku.
- To takie poniżające! - Żebyś wiedział.
I, wiesz, ja wiedziałem. Wiedziałem, że nawet kiedy byliśmy szczęśliwi to była tylko iluzja.
I, że któregoś dnia ona odejdzie ode mnie.
Małżeństwa nie rozpadają się z powodu niewierności. To symptom, że coś innego jest nie tak.
Naprawdę? Cóż, ten symptom pieprzy moją żonę!
Więc zdarzyło mi się spojrzeć na jego rachunek z karty American Express.
Co masz na myśli mówiąc "zdarzyło się spojrzeć"?
Cóż, on się golił, a rachunek był w jego aktówce.
A co gdyby wyszedł i zobaczył, że grzebierz mu w teczce?
W ogóle mnie nie słuchasz. Mówię ci, co znalazłam.
Właśnie wydał 120 dolarów na nową koszulę nocną dla żony.
- Nie sądzę, aby kiedykolwiek ją zostawił. - Nikt nie myśli, że on ją kiedyś zostawi.
Masz rację, masz rację. Wiem, że masz rację.
Ktoś się na ciebie gapi w dziale rozwój osobisty.
Znam go. Polubiłabyś go. Jest żonaty.
- Kto to? - Harry Burns. Jest doradcą politycznym.
Jest uroczy.
- Myślisz, że jest uroczy? - Skąd wiesz, że jest żonaty?
Ostatnim razem, gdy go widziałam właśnie brał ślub.
- Kiedy to było? - Sześć lat temu.
Więc może nie jest już żonaty.
Przy okazji, jest wstrętny.
Tak jak w filmie The Lady Vanishes, kiedy ona mówi: "Jesteś najbardziej odpychającym mężczyzną",...
- "Najbardziej podłym". - ...a potem szalenie się w sobie zakochują.
- I na dodatek, on nigdy mnie nie pamięta. - Sally Albright.
- Cześć, Harry. - Myślałem, że to ty.
Tak, to ja. To jest Marie.
Była Marie.
- Jak się masz? - Dzięki.
- A jak Joe? - Dobrze.
Słyszałam, że ma się dobrze.
- Nie jesteś już z Joe? - Właśnie zerwaliśmy.
Przykro mi. To bardzo źle.
Taa... Cóż, sam wiesz.
Tak.
Więc...
- A co u ciebie? - Dzięki.
Jak życie w małżeństwie?
Nie najlepiej. Właśnie biorę rozwód.
Przykro mi, bardzo mi przykro.
Taa... ale co zrobisz?
A co się z wami stało?
Kiedy zaczęliśmy się z Joe'm spotykać chcieliśmy dokładnie tego samego.
Chcieliśmy żyć razem, ale nie chcieliśmy ślubu, ponieważ wszyscy, których znaliśmy, a którzy wzięli ślub
rujnowali sobie w ten sposób związek. Praktycznie już nigdy więcej się nie kochali.
To prawda. To jedna z tajemnic, o których nikt ci nigdy nie powie.
Siadywałam z koleżankami, które mają dzieci... właściwie z jedną koleżanką, Alice,
a ona skarżyła się jak to ona i Gary nigdy więcej już tego nie robili.
W zasadzie, to nawet nie była skarga. Mówiła to po prostu.
Mówiła, że byli na nogach całą noc, oboje byli wciąż wycieńczeni,
dzieciaki odebrały im całą ochotę na sex.
Joe i ja rozmawialiśmy o tym i cieszyliśmy się, że "Jesteśmy tacy szczęśliwi, i mamy taki cudowny związek."
"Możemy się kochać w kuchni na podłodze nie martwiąc się, że dzieciaki wejdą."
"Możemy wyskoczyć na chwilę do Rzymu."
I wtedy, któregoś dnia zabierałam dziewczynkę Alice,
bo obiecałam wziąść ją do cyrku. W taksówce bawiłyśmy się w 'I-spy' (zauważyłam?).
"I spy a mailbox" (zauważyłam skrzynkę pocztową), "I spy a lamppost" (zauważyłam latarnię).
A ona wyjrzała przez okno i zobaczyła tego mężczyznę i kobietę
z dwójką małych dzieciaków, a mężczyzna niósł jedno z nich 'na barana'.
Powiedziała wtedy: "I spy a family" (zauważyłam rodzinę).
Ja zaczęłam płakać. Wiesz, po prostu zaczęłam płakać.
Wróciłam do domu i powiedziałam "Rzecz w tym, Joe,
że nigdy nie wyskakujemy na chwilkę do Rzymu"
A podłoga w kuchni...?
Ani razu. Jest z bardzo zimniej twardej, meksykańskiej ceramiki.
W każdym bądź razie,
rozmawialiśmy o tym przez jakiś czas. I powiedziałam: "Oto, czego chcę". On odpowiedział "Ja nie".
Dodałam jeszcze: "W takim razie myślę, że to koniec." I on odszedł.
I rzecz w tym, że... że czuję się całkiem nieźle.
Skończyłam z nim. Naprawdę z nim skończyłam.
To było to dla niego. To było wszystko, co mógl dać.
I za każdym razem, gdy o tym myślę jestem coraz bardziej przekonana, że postąpiłam właściwie.
Mówisz całkiem zdrowo.
Tak.
- Przynajmniej pozostało mi mieszkanie. - Mi też to wszyscy powtarzają.
Ale tak naprawdę, to co jest trudnego w znalezieniu mieszkania? Czyta się nekrologi.
Dowiaduje się, kto umarł, idzie się do tego budynku, a potem przekupuje się stróża.
Jest o wiele łatwiej, jeśli połączy się nekrologi z ogłoszeniami o nieruchomościach.
Ma się wtedy "zmarł pan Klein, zostawił żonę, dwójkę dzieci
i ogromny apartametn z trzema sypialniami i kominkiem"
Wiesz, jak spotkaliśmy się po raz pierwsy nie podobałaś mi się tak bardzo.
- Ty też mi się nie podobałeś. - Właśnie, że się podobałem.
Tylko byłaś wtedy taka spięta. Jesteś teraz o wiele bardziej otwarta.
Wiesz, nie znoszę tego typu uwag. Brzmią jak komplementy, ale są zniewagami.
OK, wciąż jesteś twarda jak gwóźdź.
Ja po prostu nie chciałam się z tobą przespać więc zrobiłeś z tego wadę charakteru,
zamiast rozważyć możliwość, że to może mieć coś wspólnego z tobą.
Jak długo można zwlekać z przeprosinami?
- Dziesięć lat. - Uff... więc wyrobiłem się w ostatnim momencie.
Czy zjadłbyś ze mną czasem kolację?
Czy stajemy się teraz przyjaciółmi?
Cóż...
Tak.
Cudownie! Przyjaciółka.
Wiesz, możesz być pierwszą w moim życiu, tak atrakcyjną kobietą, z którą nie będę chciał się przespać.
To cudownie, Harry.
- Oboje urodziliśmy się w tym samym szpitalu,... - W 1921.
- ..siedem dni różnicy. - W tym samym szpitalu.
- Dorastaliśmy niedaleko siebie. - Mieszkaliśmy w kamienicach.
- Na Lower East Side. - Na Delancey Street.
- Moja rodzina przeprowadziła się na Bronx, kiedy miałem 10 lat. - Mieszkał Fordham Road.
- Jej, kiedy ona miała 11 lat. - Mieszkała przy 183 ulicy.
- Przez sześć lat pracowała na 15 piętrze jako pielęgniarka. - Pracowałam dla wybitnego neurologa,...
- Ja miałem praktyki na 14 piętrze. - ..Dr Permelman.
- Nigdy się nie spotkaliśmy. - Nigdy.
- Możesz to sobie wyobrazić? - I wiesz, gdzie się spotkaliśmy? W windzie.
- Odwiedzałam rodzinę. - W hotelu Ambassador w Chicago.
On mieszkał na 3 piętrze, ja na 12.
Specjalnie pojechałem dziewięć pięter w górę by móc z nią dłużej porozmawiać.
Dziewięć pięter w górę.
- Halo. - Śpisz?
- Nie, oglądałam "Casablanca". - Na którym kanale?
- Jedenastym. - Dziękuję, już mam.
Więc mówisz, że byłabyś bardziej szczęśliwa z Victor'em Laszlo niż Humphrey'em Bogart'em?
- Kiedy tak powiedziałam? - Kiedy jechaliśmy do Nowego Jorku.
- Nie powiedziałam tak. Nigdy bym tak nie powiedziała. - W porządku, niech będzie po twojemu.
- Spałaś? - Dlaczego?
Bo ja nie spałem. Tęsknię za Helen.
Może jestem na coś chory. Ostatniej nocy, do czwartej nad ranem oglądałem "Leave It to Beaver" po hiszpańsku.
"Buenos días, Seňor Cleaver. (dzień dobry panie Cleaver) ?Dónde están Wallace y Theodore? (Gdzie są Wallace i Teodor?)"
Nie czuję się dobrze.
Ja położyłam się o 7.30. Nie robiłam tak od trzeciej klasy.
To jest dobra strona depresji - odpoczywasz.
- Nie mam depresji. - OK. Dobra.
Wciąż śpisz po tej samej stronie łóżka?
Przez jakiś czas tak, ale ostatnio śpię już na całym.
Boże, to dobrze. Dziwnie się czułem, kiedy nogi wędrowały mi po całym łóżku.
Brakuje mi jej.
- Ja za nim nie tęsknię. Naprawdę. - Nawet troszeczkę?
Wiesz, czego mi brakuje?
Brakuje mi wyobrażenia o nim (idei jego).
Może mi też brakuje tylko idei Helen.
Nie, tęsknię za całą Helen.
Ostatnia scena.
Do zobaczenia, Rick. Niech cię Bóg błogosławi.
lngrid Bergman. Ona ma niskie wymagania.
- Niskie wymagania? - Są dwa rodzaje kobiet.
- Te, które mają wysokie wymagania i te, które mają niskie. - I Ingrid Bergman ma niskie?
Zdecydowanie tak.
- A jaka ja jestem? - Ty jesteś z tych najgorszych.
Masz wysokie wymagania, ale wydaje ci się, że masz niskie.
- Nie zauważam tego. - Nie widzisz tego?
"Kelner, sałatkę poproszę, ale nie taką zwyczajną."
"Wezmę sałatkę, tyle że z octem osobno."
"Później łososia z sosem musztardowym, ale sos niech będzie z boku."
- Właśnie to "obok, z boku" wiele dla ciebie znaczy. - Ja po prostu chcę czegoś tak, jak tego chcę.
Wiem, wysokie wymagania.
.. 10,000 funtów powinno pokryć nasze wydatki.
Nasze wydatki?
Louis, wydaje mi się, że to początek wspaniałej przyjaźni.
To najlepszy tekst na koniec filmu w historii.
Stanowczo na coś jestem chory. Być może to nowotwór.
- Nie masz nowotworu. - Skąd możesz wiedzieć?
- Jeśli tak się martwisz, idź do doktora. - Nie, na pewno powie mi, że to nic wielkiego.
- Będziesz mógł zasnąć? - Jeśli nie, też będzie wszystko OK.
- Co zrobisz? - Wstanę, i zacznę jęczeć.
Może już powinienem zacząć trenować.
Dobranoc, Harry.
Dobranoc.
Znów miałem sen, w którym kocham się, a sędziowie olimpijscy to oceniają?
Przeszedłem rundy wstępne, i teraz czas na finał.
Dostałem 9.8 od Kanadyjki, idealną 10 od Amerykanki,
a moja matka, przebrana za sędzinę ze Wschodnich Niemiec, dała mi 5.6.
Musiała z czymś takim wyskoczyć.
Właściwie, to ten sam, który mam, odkąd skończyłam 12 lat.
- I co się w nim dzieje? - Nie, to... to zbyt krępujące.
- No to nie mów. - OK, jest facet.
- Jak wygląda? - Nie wiem, jest jakby bez twarzy.
Facet bez twarzy. OK. Co się dzieje dalej?
Zdziera ze mnie ubranie.
- I co potem? - To wszystko.
To wszystko? Facet bez twarzy zdziera z ciebie ubranie.
I to jest twoja fantazja seksualna, którą masz od 12 roku życia, wciąż taka sama?
Cóż, czasem ją trochę urozmaicam.
- Któą jej część? - Ubranie.
- Co? - Nic.
Postanowiłem, że przez resztę dnia
Będziemy mówić tak.
- Tak? - Nie, proszę powtórzyć za mną.
- Pieprz. - Pieprz.
- Pieprz!
- Pieprz. - Pieprz.
Kelner, w moim paprykarzu jest za dużo pieprzu.
Ale byłbym zaszczycony gdybym mógł wziąść kawałek twojego ciastka.
Oh, nie!
- Ale byłbym zaszczycony. - Ale byłabym zaszczycona.
- Gdybym mógł wziąść kawałek. - Gdybym mogła wziąść.
- Twojego ciastka. - Twojego ciastka.
- Ciastka. - Ciastka.
- Ciastka!
- Czy zechciałabyś pójść ze mną dziś do kina? - Czy zechciałbyś...
Nie powtarzaj. Proszę, odpowiedz. Poszłabyś ze mną dziś wieczorem do kina?
Z wielką chęcią, Harry, ale nie mogę.
A co? Masz randkę?
- Tak, tak. - Naprawdę?
Tak. Miałam ci o tym powiedzieć, ale nie wiem, czułam się jakoś dziwnie.
- Czemu? - Bo spędziliśmy tak dużo czasu razem.
Uważam, że to wspaniale, że się umówiłaś.
- Tak uważasz? - Tak.
- Pójdziesz tak ubrana? - Tak.
Cóż, nie wiem, a co?
Myślę, że częśćiej powinnaś nosić spódnice. Wyglądasz naprawdę wspaniale w spódnicach.
- Powinnam? - Tak.
Wiesz, myślę, że hieroglify są tak naprawdę komiksem o bohaterze, któremu na imię Sphinxy.
- Wiesz co Harry, myślę, że też powinieneś pójść na jakąś randkę. - Nie jestem jeszcze gotowy.
- Powinieneś. - Nie byłbym teraz dobry dla nikogo.
To już najwyższa pora.
To była najmniej wygodna noc w moim życiu.
Widzisz, to chyba musi być w tę stronę.
Pierwsza randka po przerwie jest zawsze najgorsza, Harry.
Miałaś tylko jedną randkę.
- Skąd wiesz, że nie będzie gorszych? - A co może być gorszego
od zjedzenia kolacji, wyrywania mi z głowy włosów i bawienia się nimi na stole?
Twoja, to jeszcze nic, w porównaniu z horrorem, który przeszedłem.
Zaczęło się dobrze. Ona jest bardzo miłą osobą.
Siedzieliśmy i rozmawialiśmy w tej etiopskiej restauracji, do której chciała pójść.
Żartowałem mniej więcej tak: "Nie wiedziałem, że w Etiopii mają jedzenie.",
albo: "To będzie szybki posiłek zamówię dwa puste talerze i będziemy mogli wyjść."
Tak! A ona nic, nawet się nie uśmiechnęła.
Więc zacząłem zwykłą rozmowę i zapytałem, gdzie chodziła do szkoły.
Ona, że w stanie Michigan. A to przypomniało mi Helen.
I nagle dopada mnie rozgoryczenie -
serce zaczyna mi bić szybciej i zaczynam się pocić jak świnia.
- Helen chodziła do szkoły w stanie Michigan? - Nie, w Northwestern.
Ale obie te placówki są zaliczane do Wielkiej Dziesiątki Szkół.
Zdenerwowałem się i musiałem wyjść z tej restauracji.
Harry, zdaje mi się, że to zajmie wiele czasu.
To mogą być miesiące, zanim zacznie się nam podobać spotykanie z kimś nowym.
Tak.
A nawet dłużej, zanim zdecydujemy się przespać z kimś nowym.
Ja się z nią przespałem.
- Poszedłeś z nią do łóżka?! - Pewnie.
- Nie rozumiem tego związku. - Co masz na myśli?
- Lubisz spędzać z nią czas? - Tak.
- Uważasz, że jest atrakcyjna? - Tak.
- I nie sypiasz z nią? - Nie.
Boisz się pozwolić sobie być szczęśliwym.
Dlaczego nie możesz mnie zrozumieć? To dla mnie ważna sprawa.
Nigdy wcześniej nie byłem związany z kobietą, z którą się nie przespałem. Dorastam.
- Skończyliście? - Mam całą stertę ćwierćdolarówek, a poza tym byłem tu pierwszy.
- Nie byłeś. - Byłem.
- Nie byłeś! - Byłem!
- Wielki palant. - Mały gówniarz.
- Na czym skończyłem? - Że dorastasz.
Tak.
To bardzo swobodne. Mogę jej wszystko powiedzieć.
Chcesz przez to powiedzieć, że możesz mówić jej rzeczy, który nie możesz powiedzieć mnie?
Nie, chodzi o różnicę punktów widzenia. Dzięki niej wiem, jak na pewne sprawy patrzą kobiety.
Ona opowiada mi o facetach, których widuje, a ja mówię jej o kobietach.
- Rozmawiasz z nią o innych kobietach? - Tak.
Jak o ostatniej nocy. Kochałem się z tą kobietą, i było niesamowicie.
Dostarczyłem jej nieludzkich rozkoszy. W zasadzie zaczęła aż krzyczeć (miałczeć).
- Zaczęła krzyczeć (miałczeć)? - Tak, I mogłem jej o tym opowiedzieć.
A najlepsze w tym wszystkim, że nie muszę kłamać, ponieważ nie mam ochoty zaciągać jej do łóżka.
- Mogę, po prostu, być sobą. - Sprawiłeś, że kobieta zaczęła krzyczeć (miałczeć)?
Co potem robisz z takimi kobietami? Wstajesz z łóżka i wychodzisz?
- Pewnie. - Wytłumacz mi to, co im mówisz?
Mówię, że mam rano spotkanie, idę do fryzjera, albo mam mecz squash'a.
- Przecież nie grasz w squash'a. - One o tym nie wiedzą. Dopiero co mnie poznały.
- To odrażające. - Wiem. Czuję się fatalnie.
Wiesz, czieszę się, że nigdy się z tobą nie przespałam.
Nie chciałabym być jedną z tych kobiet, które muszą wyjść od ciebie o 3 nad ranem
żebyś mógł wyczyścić prześcieradłą. Ty nawet nie masz kominka.
- Nie, żebym tego nie wiedziała. - Dlaczego się denerwujesz? Przecież to nie dotyczy ciebie.
A właśnie, że dotyczy! Znieważasz w ten sposób kobiety, a ja jestem kobietą.
Hej, Nie słyszałem jeszcze, żeby któraś na to narzekała.
Oczywiście, że nie. Za szybko wychodzisz.
- Myślę, że dobrze się bawią. - Skąd wiesz?
Jak to, skąd wiem? Wiem.
- Ponieważ one... - Tak, ponieważ one...
- Skąd możesz wiedzieć, że są naprawdę... - Co chesz powiedzieć? Że udają orgazm?
- To możliwe. - Daj spokój!
Dlaczego? Większość kobiet czasami udaje.
- Będąc ze mną one nie udawały. - Skąd wiesz?
Bo wiem.
Tak. Racja.
Zapomniałam. Jesteś facetem.
- A co to miało znaczyć? - Nic.
Większości facetom się zdaje, że nigdy im się to nie przytrafia zaś kobiety przyznają, że czasem zdarza im się,
więc wykombinuj sobie sam.
Nie myślisz chyba, że nie czuję różnicy?
- Tak. - Daj spokój.
Wszystko OK?
Poproszę to, co ona.
♫ Sleigh bells ring
♫ Are you listening?
♫ ln the lane snow is glistening
♫ A beautiful sight
♫ We're happy tonight
♫ Walking in a winter wonderland
♫ Gone away is the bluebird
♫ Here to stay is a new bird
♫ He sings a love song as we go along
♫ Walking in a winter wonderland
♫ ln the meadow we can build a snowman
♫ And pretend that he is Parson Brown
♫ He'll say "Are you married?"
♫ We'll say "No, man"
♫ "But you can do the job when you're in town, brother"
♫ Later on we'll conspire
♫ As we dream by the fire
♫ To face unafraid the plans that we made
♫ Walking in a winter wonderland
♫ lfthey asked me
♫ I could write a book
♫ About the way you walk and whisper...
- Podobasz mi się bez brody. Widzę wtedy twoją twarz. - To jest moja twarz!
Whoa! Będę przechylać.
- Chciałabym podziękować za to, że mnie dziś zabrałeś. - Nie wygłupiaj się.
W następny Nowy Rok, jeśli żadne z nas nie będzie wtedy z kimś, masz randkę.
Zgoda.
Widzisz? Teraz możemy tańczyć policzek w policzek.
♫ ls just to tell them
♫ That I love you a lot
♫ Then the world discovers
♫ As my book ends
♫ How to make two lovers
♫ Of friends
Hej, wszyscy! Już tylko 10 sekund do nowego roku!
- 10,... - Chcesz wyjść na powietrze?
- Tak. - ..7, 6, 5, 4,
3, 2, 1!
Szczęśliwego Nowego Roku!
- Szczęśliwego Nowego Roku. - Szczęśliwego Nowego Roku.
On był głównym prawnikiem w obozie chłopców, Ja byłam główną prawniczką w dziewczęcym obozie,
i którejś nocy mieliśmy wieczorek zapoznawczy, a on szedł przez środek pokoju.
Myślałam, że idzie porozmawiać z moją przyjaciółką Maxine,
Bo inni zawsze przechodzili przez pokój pogadać z Maxine.
Ale on szedł porozmawiać ze mną, i powiedział
"Jestem Ben Small z Coney lsland Smalls."
Od tej chwili wiedziałam. Wiedziałam tak, jak się wie kupując np. dobry melon.
Sama sobie wysłałaś kwiaty.
Wydałam 60 dolców, żeby to zaaranżować. Kwiaty, i jeszcze napisałam kartkę,
którą chciałam położyć na stole, gdzie Artur z pewnością musiałby ją zauważyć.
A co było na tej kartce?
"Proszę, powiedz tak. Love Jonathan."
- Poskutkowało? - Nawet się nie pojawił.
Zapomniał o jakiejś imprezie dobroczynnej, której patronem była jego żona. Nigdy od niej nie odejdzie!
- Oczywiście, że nie. - Masz rację. Wiem, że masz rację.
- Gdzie to jest? - Gdzieś na następnej przecznicy.
Nie wierzę, że to robię.
Harry to jeden z moich najlepszych przyjaciół a ty jesteś jedną z moich najlepszych przyjaciółek.
A jeśli wy dwoje się dogadacie, wciąż będziemy mogli być przyjaciółmi zamiast rozdzielać się,
jak to się zwykle robi, gdy umawiasz się z kimś, kto nie zna twoich przyjaciół.
Ty i ja jakoś nie rozdzieliłyśmy się, gdy zaczęłam się widywać z Arturem.
Gdyby Artur opuścił żonę i gdybym w końcu go poznała,
jestem pewna, że ty i ja rozdzieliłybyśmy się.
On nigdy jej nie opuści.
Oczywiście.
Masz rację. Wiem, że masz rację.
- Sam nie wiem. - To tylko kolacja.
Wreszcie znalazłem miejce, gdzie czuję się wygodnie będąc tylko sam ze sobą i swoją pracą.
- Skoro jest taka wspaniała, dlaczego się z nią nie umawiasz? - Ile mam ci powtarzać, jesteśmy tylko przyjaciółmi.
- Więc nie jest aż tak atrakcyjna? - Nie, jest bardzo atrakcyjna.
- Mówiłeś, że ma dobrą osobowość. - Ma dobrą osobowość.
Co?
Jeśli ktoś nie jest atrakcyjny, zawsze mówi się o nim, że ma dobrą osobowość.
Słuchaj, jeśli zapytałbyś się, jak ona wygląda, a ja odpowiedziałbym ci, że "ma dobrą osobowość",
to znaczyłoby, że nie jest atrakcyjna.
Ale, ponieważ wspomniałem, że ma dobrą osobowość, może być zarówno
atrakcyjna z dobrą osobowością, albo nieatrakcyjna z dobrą osobowością.
- Więc jaka jest? - Atrakcyjna.
Ale nie piękna, prawda?
To tak, że gdykolwiek czytam Jimmiego Breslina, zostawia jakby "budzenie przez telefon"
- dla Nowego Jorku. - Co masz na myśli mówiąc "budzenie przez telefon"?
On mówi, że są w mieście ludzie, którym się dobrze powodzi...
Czy zobaczę któreś z twoich okien?
Kilka tygodni temu zrobiłam coś z zakładnikami.
- Ludzie w opaskach na oczach. - Tak.
Myślałem, że to późne lata 80-te.
To ciekawe.
Powiedzmy, że nie jestem entuzjastką Jimmiego Breslina.
Cóż, to dzięki niemu zostałem pisarzem, ale to nieważne.
Harry, ty i Marie oboje jesteście z New Jersey.
- Naprawdę? - Skąd?
- South Orange. - Haddonfield.
- Tak, co zamawiamy? - Zacznę od podpieczonego 'radicchio'.
Jess, Sally świetnie zamawia. Nie tylko wybiera najlepsze pozycje,
ale jeszcze zamawia je w taki sposób, że nawet szef kuchni nie wiedział, jak dobre mogą być.
- Restauracje stały się zbyt ważne. - Zgadzam się.
"Restauracje są dla ludzi w latach 80-tych tym, czym kina były w latach 60-tych."
Przeczytałam to w jakimś czasopiśmie.
Ja to napisałem.
- Żartujesz sobie. - Nie, Naprawdę! Napisałem to.
Nigdy wcześniej nie cytowałam niczego z czasopisma. To niesamowite.
Nie sądzicie, że to niesamowite? I ty to napisałeś?
Napisałem jeszcze: "'Pesto' jest 'quiche' lat 80-tych."
- Niemożliwe! - Naprawdę!
- Gdzie mogłam to przeczytać? - New York Magazine.
Sally pisze też New York Magazine.
Wiesz, ten fragment wywarł na mnie duże wrażenie. Nie znam się za bardzo na pisaniu...
Wystarczy, że to do ciebie przemówiło, i to mi pochlebia.
To znaczy, musisz podziwiać ludzi, którzy są tacy elokwentni.
Nikt wcześniej mnie jeszcze nie cytował.
Już od dawna szukałam tego w kolorze czerwonym.
Co myślisz o Jess'ie?
- Cóż... - Czy myślisz, że mogłabyś się z nim umówić?
- Sama nie wiem... - Bo wiesz, czuję się przy nim swobodnie.
- Chciałabyś się umówić z Jess'em. - Jeśli nie miałabyś nic przeciwko.
Jasne, jasne. Martwię się tylko o Harrego.
Jest bardzo wrażliwy, a na dodatek przechodzi teraz ciężkie chwile, i niechciałabym abyś go odtrącała.
Nie zrobię tego, to całkiem zrozumiałe.
Nie zadzwonisz chyba do Marie, miałbyś coś przeciwko, żebym ja to zrobił?
- Nie, nie. - Dobrze. Dobrze.
Ale może jeszcze nie dziś. Wiesz, Sally jest bardzo delikatna.
Oczywiście, że możesz zadzwonić, ale poczekaj jakiś tydzień. Nie proponuj jej jeszcze niczego.
Dobra, nie ma sprawy. Nawet nie myślałem o dzisiejszym wieczorze.
Cóż, nie mam już ochoty iść. Chyba wezwę taksówkę.
- Pójdę z tobą. - Wspaniale! Taksówka!
Podszedł do mnie mężczyzna i powiedział: "Znalazłem ci miłą dziewczynę."
"Mieszka we wiosce obok,
i jest gotowa do małżeństwa."
Mieliśmy się nie spotykać aż do ślubu,
ale chciałem się przekonać.
Więc zakradłem się do jej wioski, ukryłem za drzewem,
i obserwowałem jak pierze ubrania.
Pomyślałem sobie, jeśli mi się nie spodoba, nie poślubię jej.
Ale wyglądała bardzo ładnie.
Powiedziałem temu mężczyźnie: "OK".
No i pobraliśmy się.
Jesteśmy małżeństwem od 55 lat.
CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
- Muszę to mieć. - Harry, przyszliśmy tu dla Jess'a i Marie.
- Wiem, na pewno coś znajdziemy. Wiele tu fajnych rzeczy. - Może powinniśmy pójść do sklepu z roślinami.
- Zobacz, to jest idealne. - Co to takiego?
Hełm drwala, na baterię i jeszcze z wentylatorkiem.
- Dlaczego to jest niezbędne w życiu? - Nie wiem.
Spójrz na to. Można zrobić wspaniałe frytki.
Dobra. Odwołaj psy. Polowanie się skończyło.
Sally, to jest najlepsze.
Sally, proszę, zgłoś się.
Zobacz, to jest najfajniejsze. Spodoba ci się.
To maszyna do śpiewania. Zobacz, ty śpiewasz a tam jest podkład.
- To jest z Oklahomy! - "Surrey with the Fringe On Top".
Tak, doskonale.
♫ Chicks and ducks and geese better scurry
♫ When I take you out in my surrey
with the fringe on top
Teraz ty!
♫ Watch that fringe and see how it flutters
♫ When I drive those high-steppin' strutters
♫ Nosey pokes'll peek through the shutters
♫ And their eyes will pop!
♫ The wheels are yellow, the upholstery's brown
♫ The dashboard's genuine leather
♫ With isinglass curtains that will ro...
Co?
mój głos? Nienawidzisz go.
- Wiem, jest okropny, Joe też go... - To Helen.
Helen?
Idzie dokładnie w moim kierunku.
- Jak się masz, Harry? - Dzięki, dobrze.
To jest Ira Stone. Harry Burns.
Harry.
Wybaczcie. To jest Sally Albright. Helen Hillson
and Ira.
Sally.
- Miło cię poznać. - Cześć.
Cóż...
- Do zobaczenia. - Tak. Bye.
Miło było cię poznać, Ira.
Wszystko w porządku?
Tak, dobrze.
Wyglądała dziwnie, nie? Naprawdę wyglądała dziwnie.
- Nigdy wcześniej jej nie widziałam. - Zaufaj mi. Miała jakieś ociężałe nogi.
- Pewnie ma w nich wodę. - Harry!
Uwierz mi, ona wszystko odkłada.
Jesteś pewien, że wszystko w porządku?
Tak, nic mi nie jest. Zobacz, to musiało się kiedyś zdarzyć.
W ośmio-milionowym mieście musisz, prędzej, czy później wpaść na swoją byłą żonę, to musiało się zdarzyć.
I teraz już wszystko w porządku.
Podoba mi się. Działą. Mówi mi "dom".
Dobrze. Dobrze. Niech Harry i Sally ocenią.
Co myślicie?
- Sympatyczne. - Sprawa zamknięta.
Oczywiście, że mu się podoba - jest facetem.
Sally?
Co w tym jest nie tak?
Jest po prostu ohydne, nie ma sensu co w tym jest takiego złego.
Kochanie, ja nie mam nic przeciwko twoim rzeczom.
Jeśli mielibyśmy jeszcze jeden pokój móglbyś w nim umeszczać swoje rzeczy, np. stołki barowe...
Kochanie, czekaj, czekaj. Nie podobają ci się moje stołki barowe?
Harry, chodź, ktoś musi być po mojej stronie.
Ja jestem po twojej stronie. Chcę tylko byś miał wyczucie smaku.
Mam dobry gust!
Każdy myśli, że ma dobry gust, ale nie każdy może go mieć.
Wiecie, to zabawne. Z Helen też tak zaczynaliśmy.
Na pustych ścianach wieszaliśmy różne rzeczy, kładliśmy razem kafelki. Wiecie, co się potem stało?
Sześć lat później śpiewasz: "Surrey with the Fringe on Top" przed lrą!
- Czy musimy o tym w tej chwili rozmawiać? - Tak. To jest odpowiednia pora,
ponieważ chciałbym, by moi przyjaciele czerpali z moich doświadczeń.
W tej chwili wszystko jest w porządku. Każdy jest szczęśliwy, zakochany, i to jest cudowne.
Ale musicie wiedzieć, że prędzej, czy później, będziecie wrzeszczeć na siebie, kto weźmie ten talerz.
Ten talerz za 8 dolarów będzie was kosztował 1,000 dolarów za telefony do różnych fimr i słowa: "Jest mój, ten jest twój".
- Harry! - Proszę.
Jess, Marie, zróbcie mi przysługę, dla waszego dobra.
Podpiszcie się na własnych książkach, zanim wszystkie się wymieszają, i nie będziecie wiedzieli czyja jest czyja,
ponieważ któregoś dnia, możecie mi wierzyć, lub nie stoczycie 15 rund na dogadywaniu się czyj jest ten stolik.
Ten głupi, okrągły jak koło u wozu, kupiony na wyprzedarzy stolik do kawy!
- Myślałem, że ci się podoba. - Byłem miły!
Właśnie natknął się na Helen.
Chciałabym, żebyś wiedział,
że nigdy nie będę chciała tego okrągłego stolika do kawy.
Wiem, wiem, nie powinienembył tego robić.
Harry, będziesz musiał spróbować znaleźć sposób nie okazywania każdej emocji, która w tobie siedzi,
w każdej chwili, gdy akurat cię nachodzi.
- Naprawdę? - Tak.
Są ku temu odpowiednie czas i miejsce.
Kiedy następnym razem będziesz dawała wykład z zachowań społecznych, daj mi znać, zapiszę się.
Hej! Nie musisz na mnie wyładowywać swojej złości.
Jestem do tego upoważniony.
Szczególnie, kiedy pani 'Hospital Corners' mówi mi, jak mam żyć!
- Co to miało znaczyć? - To znaczy, że nic ci do tego!
- Nigdy się na nic nie złościsz! - Nie bądź żałosny!
Co?
Nigdy się nie denerwowałaś z powodu Joe'go. Nigdy nie widziałem, żeby to na ciebie jakoś działało. Jak to jest możliwe?
- Czy nie odczuwasz żadnego braku? - Nie muszę tego wysłuchiwać.
- Skoro skończyłaś z Joe'm, dlaczego się z nikim nie widujesz? - Widuję!
Widujesz! Czy przespałaś się z kimś, odkąd zerwałaś z Joe'm?
A jaki, do diabła, to ma z czymkolwiek związek?
Czy to, że pieprzę się z kimś ma udowodnić, że skończyłam z Joe'm?!
Harry, będziesz musiał wrócić do New Jersey, ponieważ w Nowym Jorku już się ze wszystkimi przespałeś.
I jakoś nie widzę, żeby to miało pozwolić zapomnieć ci o Helen.
Poza tym, będę się z kimś kochać, kiedy to rzeczywiście będzie oznaczać kochanie się.
Nie tak, jak ty to robisz, jakbyś się za coś mścił.
Skończyłaś już?
Tak.
Mogę coś powiedzieć?
Tak.
Przepraszam. Przykro mi.
Nic nie mów!
To małpa, małpa. Małpa widzi, małpa robi.
- Tak, to na pewno małpa. Idąca małpa. - To dziecko!
- "Planeta Małp"! - Chyba "Planeta idiotów"! Przecież powiedziała, że to dziecko.
- To nie wygląda, jak dziecko. - Wielkie usta. Mick Jagger kiedy był dzieckiem.
- Małpka! - Daj spokój tym małpom.
- Oddech dziecka. - Usta dziecka Rosemary?
- "Won't You Come Home, Bill Baby?" - Pocałuj dzieciaka!
- "Melancholy Baby's Mouth"! - Mała rybka... Usta małej rybki!
- 15 sekund. - Wielkie usta.
- Baby boom! - Dzieciak...
Narysuj coś, co przypominałoby cokolwiek!
- Płaczące dziecko. Pocałuj dziecko. - Śliniące się dziecko... Dziecko egzorcysty!
- "Yes Sir, That's My Baby". - "No sir, don't mean maybe."
- Już. Koniec. - Gadanie dziecka.
Gadanie dziecka? Co to takiego? Przecież to nie powiedzenie.
A "usta małej rybki" podbijają naród? Wszędzie to słyszę!
Ostateczny wynik. Nasza drużyna: 110.
Wy: 60.
- Ouch. Porażka! Totalna porażka. - Żałosne.
- Nie umiem rysować. - To dziecko, i widać, że mówi.
Jesteś cudowna.
- Dobra, kto chce kawy? - Ja chcę, kocham cię.
- A masz może herbatę? - Diabelsko silną.
- Pomogę ci. Decaf? - Tak.
- Trzy. - Tak, poproszę.
- Gdzie łazienka? - Drzwiami, i do końca korytarza.
Nie wyglądało na dziecko.
- Która część? - Całość.
- Hej, Jess, miałeś pokazać mi okładkę książki. - Tak, jest w komorze.
Julian, obsłuż się. Weź sobie więcej wina, albo czegokolwiek, OK?
Lubię mówić 'komora'. Fajnie brzmi.
Emily jest trochę za młoda dla Harrego, nie sądzisz?
Jest młoda, ale spójrz, co już zrobiła.
Co takiego? Ona podaje desery.
- Czy Julian nie wydaje ci się trochę tępy? - To dobry facet. Powinieneś z nim pogadać.
Jest za wysoki, żeby z nim rozmawiać.
Ona robi 3,500 czekoladowych ciasteczek tygodniowo.
Emily to "Aunt Emily"?
W zeszłym tygodniu zabrał nas na mecz 'Met'. Było fajnie.
- Wszyscy razem poszliście na mecz 'Met'? - Tak, ale to było załatwiane w ostatniej chwili.
Sally nieznosi baseball'a.
Harry nawet nie lubi słodyczy.
Julian jest wspaniały.
Wiem. Jest dojrzały.
- Emily jest znakomita. - Tak. Ale, kiedy zapytałem ją, gdzie była,
kiedy zastrzelono Kennedy'ego, odpowiedziała "Ted Kennedy został zastrzelony?"
- Halo? - Jesteś sam?
Tak. Właśnie kończyłem czytać książkę.
- Mógłbyś wpaść? - A co się dzieje?
- Bierze ślub. - Kto?
Joe!
Zaraz tam będę.
- Cześć. - Wszystko w porządku?
Wejdź.
- Przepraszam, że dzwoniłam tak późno. - Nic się nie stało.
- Potrzebuję chusteczek! - OK.
OK. OK.
Zadzwonił do mnie, "Zastanawiałem się co u ciebie",
"Wszystko w porządku, a u ciebie?" "Dobrze."
Jego sekretarka ma wakacje, wszystko jest poukładane.
Prowadził dużą sprawę w Newark, bla, bla, bla.
A ja siedzę przy telefonie, i powtarzam sobie "Już z nim skończyłam, zostawiłam go na dobre,
nie mogę uwierzyć, że kiedykolwiek wcześniej mnie to interesowało."
Wtedy on powiedział "Mam dla ciebie wiadomość."
Ona pracuje w jego biurze. Jest na praktykach. Ma na imię Kimberly.
Dopiero co ją poznał!
Miała być dla niego osobą przejściową a nie tą jedyną!
Przez cały czas powtarzałam, że on nie chce ślubu.
Ale prawda jest taka,
że on nie chciał poślubić mnie.
Nie kochał mnie.
Gdyby mogła go teraz odzyskać, zdecydowałabyś się?
Nie!
Ale dlaczego on nie chciał się ze mną ożenić?
- Co złego jest we mnie? - Nic.
- Jestem ciężka. - Wyzywająca.
- Jestem zbyt poukładana. Zamknięta. - Ale w pozytywny sposób.
Nie, nie, nie. Odstraszyłam go.
I niedługo będę miała 40 lat!
Kiedy?
- Któregoś dnia. - Za osiem lat.
Ale tego nie da się uniknąć! To siedzi tam i czeka już na mnie.
I to nie jest tak samo, jak u facetów. Charlie Chaplin miał dzieci w wieku 73 lat.
Tak, ale był za stary, żeby je podnosić.
Chodź, chodź.
Wszystko będzie OK.
Zobaczysz, wszystko będzie w porządku.
No dalej, to i tak nie jest jedna z moich ulubionych.
Wszystko będzie OK. Hm?
Hm? OK?
OK.
- Zrobię herbaty. - Harry, możesz mnie jeszcze trochę przytulić?
Oh, jasne.
OK? Hm?
Dobrze się czujesz?
Pewnie.
- Chcesz coś do picia? - Nie, dzięki.
I tak wstaję po wodę, więc to nie będzie problem.
OK. Wodę.
Wszystkie swoje kasety wideo masz skatalogowane i poukładane alfabetycznie.
Dziękuję.
- Chcesz coś obejrzeć? - Nie, chyba, że ty chcesz.
Nie, nie.
- Chcesz iść spać? - OK.
Dokąd idziesz?
Muszę.
Idę do domu, przebrać się i iść do pracy. Ty także.
Ale po pracy z chęcią zabrałbym cię na kolację, jeśli tylko nie jesteś zajęta. Nie jesteś zajęta?
- Nie. - Dobrze, zadzwonię później.
- Dobrze. - Dobrze.
- Twój! - Halo.
- Przepraszam, że dzwonię tak wcześnie. - Wszystko w porządku?
Nie znam nikogo, kto mógłby dzwonić o tej porze.
- Nikt, kogo znam, nie dzwoniłby. - To straszne.
- Muszę pogadać. - Co się stało?
- Przyszedł do mnie Harry. - Poszedłem do Sally.
- Zdenerwowałam się, bo Joe bierze ślub. - Wiesz, jedna rzecz prowadzi do kolejnej.
- I zanim się zorientowałam, całowaliśmy się, a potem... - ...zrobiliśmy to.
Zrobili to!
- To wspaniale! - Modliliśmy się za was.
- Już dawno powinniście. - Mówiliśmy, żebyście to zrobili.
- Jesteście sobie przeznaczeni. - Potraficie zabić dwa ptaki jednym kamieniem.
- To tak, jak dwa minusy dają plus. - Jak było?
- W trakcie było dobrze,... - Dobrze,...
- ..potem czułem się nieco przytłumiony. - ..potem już nie.
- To przykre. - Najgorsze.
- Musiałem iść. - Zniknął.
- Czuję się źle. - Czuję się nieswojo.
- Nie obwiniam cię. - To straszne.
- Chyba zachoruję. - Chyba się przeziębię.
Widzisz, to jednak nie wypaliło.
Nie powinnaś iść do łóżka z kimś, kiedy dowiadujesz się, że twój eks bierze ślub.
- Kto tam rozmawia? - Czy to Jess?
- To Jane Fonda na wideo. - To Bryant Gumbel.
Chcesz wpaść na śniadanie?
- Nie, dzięki, nie mam ochoty. - Zbyt strasznie się czuję.
- Dobrze. - To znaczy, jest jeszcze tak wcześnie.
- Ale możesz zadzwonić do mnie później. - Zadzwonię później.
- OK. Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
- Na razie. - Na razie.
- Boże! - Wiem.
Powiedz mi, że już nigdy nie będę musiała przez to przechodzić.
Nigdy nie będziesz musiała przez to przechodzić.
Powiem tylko, że popełniliśmy błąd.
Sally, to był błąd.
Mam nadzieję, że zdążę powiedzieć to pierwsza.
Mam nadzieję, że powie to, zanim ja to zrobię.
- To był błąd. - Ulżyło mi, że myślisz podobnie.
Nie mówię, że ostatniej nocy mi się nie podobało.
- Było cudownie! - Tak, było!
- Po prostu nie powinniśmy byli tego robić. - Nie mogę się nie zgodzić.
- Czuję taką ulgę! - Wspaniale.
Tak.
Dwie sałatki.
To takie miłe, kiedy możesz z kimś siedzieć i nic nie musisz mówić. Nie?
W większości przypadków jest tak, że idziesz z kimś do łóżka,
potem ona opowiada ci całą swoją historię, a ty opowiadasz jej swoją.
Ale, jeśli chodzi o Sally i mnie, już słyszeliśmy nasze historie.
Więc, jak już raz poszliśmy do łóżka nie wiemy, co mamy teraz robić. Wiesz?
Jasne, Harry.
Nie wiem.
Może dotarliśmy do takiego punktu w naszym związku, gdzie już za późno na sex. Wiesz?
Czy Harry przychodzi z kimś na wesele?
Nie sądzę.
- Spotyka się z kimś? - Spotykał się, z tą panią antropolog, ale...
- Jak wyglądała? - Szczupła, ładna, duże piersi.
Twój koszmar.
I jak myślisz?
Marie...
Mów prawdę.
Jest po prostu przepiękna.
Zebraliśmy się dziś tutaj, by świętować małżeństwo Marie i Jess'a.
i by uświęcić ich śluby małżeńskie.
Śluby, które złożą, połączą ich życie.
Wino, które będą dzielić połączy razem ich wszystkie nadzieje.
A dzięki obrączką, które będą nosić,
będą wszystkim znani, jako mąż i żona.
Nigdy nie widziałam jej takiej szczęśliwej. Jest zupełnie inną osobą.
Oh, tak, jest. To wspaniałe, a co ty zamierzasz zrobić?
- Ja? - Kochanie, zatańczysz?
- Oh, tak! Tak, zatańczę. - Wybacz nam.
- cześć. - Hello.
- Przyjemna uroczystość. - Piękna.
Kurcze, ale wakacje są ciężkie! Każdego roku próbuję wziąść urlop od święta Dziękczynienia, do Nowego Roku.
Taa... wiele samobójstw.
- Może chce pani trochę krewetek z groszkiem? - Dziękuję.
- Jak się miewałaś? - Dzięki.
- Spotykasz się z kimś? - Harry.
- Co? - Nie chcę o tym rozmawiać.
- Czemu nie? - Nie chcę o tym rozmawiać.
Dlaczego nie możemy się z tym pogodzić? Czy już zawsze będziemy to za sobą ciągnąć?
- Zawsze? To dopiero co się zdarzyło! - To zdarzyło się trzy tygodnie temu.
Wiesz, że jeden rok dla człowieka to jak siedem dla psa?
Wiem!
Czy jedno z nas ma być psem w tej sytuacji?
- Tak. - Które z nas?
- Ty. - Ja! Ja jestem psem!
Jestem psem! Jestem...
Nie rozumiem tego. To ty jesteś psem. To ty zachowujesz się, jakby to, co się zdarzyło nic nie znaczyło.
Nie, nie zachowuję się tak. Nie rozumiem tylko, dlaczego miałoby to znaczyć wszystko?
Bo tak! I ty powinieneś wiedzieć o tym najlepiej, ponieważ chilę po tym wstałeś, i wyszedłeś!
- Nie wyszedłem. - Masz rację, wybiegłeś.
- Oboje zgodziliśmy się, że to był błąd. - Największy błąd jaki kiedykolwiek popełniłam!
- Czego chcesz ode mnie? - Niczego od ciebie nie chcę!
Dobra! Ale wyjaśnijmy sobie jedną rzecz. Nie przyszedłem tamtej nocy do ciebie, żeby się kochać.
Ale ty patrzyłaś tymi swoimi zapłakanymi oczyma: "Nie idź do domu, Harry. Przytul mnie, Harry."
- Co miałem zrobić? - Chcesz przez to powiedzieć, że zlitowałeś się nade mną?
- Nie! Ja tylko... - Pieprz się!
Słuchajcie wszyscy, czy mógłbym prosić o uwagę?
Chciałbym wznieść toast, za Harrego i Sally.
Za Harrego i Sally.
Gdybyśmy kiedyś z Marie nie uznali ich za sympatycznych,
nie byłoby nas tu dziś.
♫ Have yourself a merry little Christmas
♫ Let yourself be light
♫ From now on our troubles will be out ofsight
♫ Have yourself a merry little Christmas
♫ Make the yuletide gay
♫ From now on our troubles will be miles away
Cześć, to ja. Zbliżają się święta,
i pomyślałem, żeby ci przypomnieć, że to czas przebaczeń.
i, choć to nie jest powszechnie znane, to jest także czas na 'grovelling'.
Więc, jeśli zechcesz do mnie oddzwonić,
byłbym bardzo rad urządzić z tobą tradycyjne, świąteczne 'grovelling'.
Zadzwoń do mnie.
Cześć, nie ma mnie w domu. Oddzwonię, jak wrócę.
Jeśli jesteś, proszę, odbierz. Naprawdę chcę z tobą porozmawiać.
Skoro jednak nie odbierasz to może oznaczać, że A: nie ma cię w domu,
B: Jesteś, ale nie chcesz ze mną rozmawiać, albo C:
jesteś, i bardzo chcesz ze mną rozmawiać, ale leżysz przytrzaśnięta czymś ciężkim.
Jeśli to A albo C, proszę, oddzwoń.
Z pewnością nie chce ze mną rozmawiać. Co musiałbym zrobić, bić głową w mur?
Jeśli będzie chciała zadzwonić, zrobi to. Dość już mam zachowywania się jak dureń.
♫ If you're feeling sad and lonely
♫ There's a service I can render
♫ Tell the one who digs you only
♫ I can be so warm and tender
♫ Call me
♫ Maybe it's late tojust call me
♫ Don't be afraid to just phone moi
♫ Call me and I'll be around
Zadzwoń.
- Cześć, Harry. - Halo. Cześć! Cześć!
Nie wiedziałem, że... że tam jesteś.
- Do robisz? - Właśnie wychodziłam.
Dokąd?
- Czego chcesz, Harry? - Nic. Nic.
Dzwonię... Dzwonię tylko żeby powiedzieć przepraszam.
OK.
- Muszę iść. - Poczekaj. Poczekaj... Poczekaj chwilę.
Co robisz w Nowy Rok? Idziesz na przyjęcie do Tyler'a? Ja z nikim się nie umówiłem.
i jeśli ty też nie, zawsze powtarzaliśmy sobie, że w Nowy Rok moglibyśmy być razem i...
Nie mogę już tak dłużej. Nie jestem twoją nagrodą pocieszenia.
Do zobaczenia.
I oto jesteśmy raz jeszcze. Szesnasta rocznica "New Year's Rockin' Eve",
dla was, na żywo...
Co w tym złego? Masz Dick'a Clark'a - toż to tradycja.
Masz Mallomars, najlepsze ciasteczka na świecie.
I zaraz przyczynisz się do tego, że Knicks zdobędą swoje pierwsze mistrzostwo od 1973.
Nie wiem dlaczego pozwoliłam ci się w to wciągnąć.
To jest o wiele lepsze. Świeże powietrze, Mam puste ulice tylko dla siebie.
Kto potrzebuje być na wielikm, zatłoczonym przyjęciu, udając, że się dobrze bawi?
Ponadto, to odpowiednia chwila, żeby się przejrzeć w wystawie sklepowej.
To jest dobre.
Więc ten facet mówi "Przeczytaj zaproszenie."
- Idę do domu. - Nigdy nie złapiesz taksówki.
Oh, Boże!
Zdajesz sobie sprawę, że nigdy nie będziemy przyjaciółmi.
- Dlaczego? - Mówię tylko,
że facet i kobieta nie mogą być przyjaciółmi, bo zawsze na przeszkodzie staje seks.
To nieprawda!
Żaden facet nie może być przyjacielem kobiety, którą uważa za atrakcyjną.
- Zawsze będzie chciał się z nią kochać. - A co, jeśli one nie chcą się z tobą kochać?
To i tak już nie ma znaczenia, bo kwestia seksu wyszła na jaw, i sprawa przyjaźni jest już przesądzona.
I to jest koniec.
- W takim razie nie będziemy przyjaciółmi. - Nie będziemy.
Nie dobrze.
Jesteś jedyną osobą, którą znam w Nowym Jorku.
♫ It had to be you
♫ I wandered around
♫ And I finally found
♫ The somebody who
♫ Could make me be true
♫ And could make me be blue...
- Wychodzę. - Ale już prawie północ!
- Myśli o tym, że nikogo nie pocałuję... - Ja cię pocałuję.
Hej, taxi! Taxi!
Taxi!
Cholera.
- Daj spokój, zostań. Proszę. - Dzięki, Jess. Ja po prostu... muszę iść.
- Poczekaj jeszcze dwie minuty. - Zadzwonię jutro.
♫ Might never be mean
♫ Might never be cross
♫ Or try to be boss
♫ But they wouldn't do
♫ For nobody else
♫ Gave me a thrill
♫ With all your faults
♫ I love you still
♫ It had to be you...
Długo myślałem nad tym wszystki, i - kocham cię.
- Co? - Kocham cię.
- I jak niby mam na to zareagować? - Może: "też cię kocham"?
- A może: "wychodzę"? - Czy to, co powiedziałem, nic dla ciebie nie znaczy?
Wybacz Harry, wiem, że jest Nowy Rok, wiem, że czujesz się samotny,
ale nie możesz tak po prostu się zjawić, powiedzieć, że mnie kochasz i oczekiwać, że to wszsystko załatwi.
- Nie da się w ten sposób. - A w jaki?
- Nie wiem, ale nie tak. - Więc co powiesz na coś takiego?
Kocham cię, kiedy jesteś przeziębiona, a na zewnątrz jest 21 stopni.
Kocham cię za to, że potrzebujesz półtorej godziny by zamówić kanapkę.
Kocham cię za to, że marszczysz się tutaj, kiedy patrzysz na mnie, jak na szaleńca.
Kocham cię za to, że po tym, jak spędzę dzień z tobą moje ubrania pachną twoimi perfumami.
I kocham cię za to, że mogę zawze z tobą porozmawiać, zanim wieczorem pójdę spać.
I nie dlatego, że jestem samotny albo, że mamy Nowy Rok.
Przyszedłem tu, bo kiedy uświadamiasz sobie, że resztę swojego życia chcesz z kimś spędzić
chcesz tę resztę swojego życia rozpocząć jak najszybciej.
Widzisz?
Taki właśnie jesteś, Harry.
Mówisz takie rzeczy i sprawiasz, że nie mogę cię nienawidzić!
A ja ciebie nie znoszę, Harry.
Naprawdę ciebie nie znoszę.
Nienawidzę cię.
O czym jest ta piosenka? Słyszę ją całe życie, i nie wiem.
"Powinno się zapomnieć stare znajomości" - czyli powinniśmy je zapomnieć, tak?
Albo, jeśli je zapomnimy, to czy powinniśmy je pamiętać?
Co jest przecież niemożliwe, bo już ich nie pamiętamy!
Może znaczy tyle, że powinniśmy pamiętać, że zapomnieliśmy, albo coś w tym stylu.
Tak czy owak, jest o jakichś starych przyjaźniach.
Za pierwszym razem, jak się spotkaliśmy nienawidziliśmy się nawzajem.
Nie, ja cię nienawidziłam. Za drugim razem, ty nawet mnie nie pamiętałeś.
Pamiętałem! Pamiętałem cię.
Za trzecim zostaliśmy przyjaciółmi.
- Byliśmy nimi przez długi czas. - A potem przestaliśmy.
Później się zakochaliśmy.
- Trzy miesiące później pobraliśmy się. - Potrzeba nam było tylko trzech miesięcy.
Dwunastu lat i trzech miesięcy.
- Mieliśmy wspaniałe wesele. - Tak, było naprawdę piękne.
- Mieliśmy przeogromny tort kokosoww. - Wielki tort kokosowy z kilkoma warstwami.
A z boku była bardzo smaczna polewa czekoladowa.
Racja. Ponieważ nie wszyscy lubią tort już polany taką polewą, bo robi się jakiś miękki.
Dokładnie, kokosy łatwo wchłaniają taką polewę, więc ważne jest, żeby była osobno.
♫ It had to be you
♫ I wandered around and finally found
♫ The somebody who
♫ Could make me be true
♫ Could make me be blue
♫ And even be gladjust to be sad
♫ Thinking of you
♫ But you say ee-ther, and I say either
♫ You say nee-ther, I say neither
♫ Ee-ther, either Nee-ther, neither
♫ Let's call the whole thing off
♫ You say potato and I say pot-ahto
♫ You say tomato, I say tom-ahto
♫ Potato, pot-ahto Tomato, tom-ahto
♫ Let's call the whole thing off
♫ Oh, if we call the whole thing off, then we must part
♫ And though if we ever part, that would break my heart
♫ You say laughter, I say larf-ter
♫ You say after, I say arf-ter
♫ Before we know we need each other
♫ So we'd better call, call it off, oh!
♫ Let's ♫ Call it off!
♫ Oh, let's ♫ Call it off!
♫ Baby, let's ♫ Call it off!
♫ Sugar, why don't we
♫ Let's, let's call the whole thing
♫ They're writing songs oflove, but not for me
♫ A lucky star's above, but not for me
♫ With love to lead the way, I've found more clouds ofgrey
♫ Than any Russian play could guarantee
♫ I was a fool to fall and get that way
♫ Hi-ho alas
♫ And also lackaday
♫ Although I can't dismiss the memory ofher kiss
♫ I guess she's not
♫ For
♫ Me
♫ It had to be you
♫ For nobody else gave me a thrill
♫ With all your faults, I love you still
♫ It had to be you, wonderful you
♫ It had to be you
tłumaczenie: Underhill '79 (underhill_79@tlen.pl), poprawki: shreew.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.