"Ο ΔΡΟΜΟΣ"
Τζελσομίνα!
'Ελα αμέσως σπίτι! Η μαμά είπε να'ρθεις αμέσως!
'Ενας άντρας ήρθε σε μεγάλη μοτοσυκλέτα!
Είπε πως η Ρόζα πέθανε!
Τζελσομίνα, θυμάσαι τον Ζαμπανό που πήρε την Ρόζα;
Η φτωχή μου κόρη. Δεν θα δω ούτε που την έθαψαν!
Πέθανε, η καημένη!
'Ηταν όμορφη και τόσο καλή! Μπορούσε να κάτι τα πάντα.
Ζαμπανό, βλέπεις πόσο της μοιάζει η άλλη μου κόρη;
Είναι η Τζελσομίνα.
Είμαστε τόσο άθλιοι!
Ζαμπανό, σου είπα. Δεν είναι σαν την Ρόζα.
Η καημένη. Είναι καλή και κάνει ό,τι της λένε...
αλλά μεγάλωσε λίγο περίεργα.
Αν δεν τρώει καθημερινά αλλοιώνεται και το μυαλό της.
Θέλεις να πας με τον Ζαμπανό στη θέση της Ρόζα;
Θα σου μάθω και μια τέχνη. Θα κερδίσεις χρήματα.
Σημαίνει ένα στόμα λιγότερο στο σπίτι.
Τζελσομίνα, ο Ζαμπανό είναι καλός.
Θα σου φέρεται καλά και θα σε πάει σ'όλο τον κόσμο.
Θα τραγουδάς, θα χορεύεις. Είδες τι μου'δωσε;
'Εχω 10.000 λιρέτες. 10.000 λιρέτες.
Μπορούμε να φτιάξουμε τη στέγη και θα φάνε κάτι τα παιδιά.
Γιατί μας άφησε ο πατέρας σου; Τζελσομίνα μου!
Μεγάλωσες τώρα και δεν έχεις δουλέψει ποτέ.
Δεν φταις εσύ, αν δεν είσαι σαν τ'άλλα κορίτσια!
Θέλεις να βοηθήσεις τη μάνα σου; Θα της μάθεις την τέχνη, έτσι;
Ναι, μπορώ να την μάθω και σε σκυλιά.
Παιδιά.
Πηγαίνετε ν'αγοράσετε ένα κιλό σαλάμι, μισό κιλό τυρί...
και δύο φλασκιά κρασί.
-'Ετσι είμαι εγώ. Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Που πηγαίνεις; Τζελσομίνα, έλα εδώ!
Γιατί το κάνεις αυτό;
Πάω στη δουλειά. Θα μου μάθει τέχνη και θα στέλνω χρήματα.
Είναι καλλιτέχνης όπως κι εγώ. Χορεύω και τραγουδώ σαν τη Ρόζα.
-Πότε θα γυρίσεις; -Πότε θα γυρίσω;
Μην φύγεις! Μην φύγεις, κόρη μου!
Αγάπη μου!
Είπα πως θα γυρίσουμε σύντομα.
Αναχώρηση!
Τα πράγματά σου, το σάλι σου!
Πήδα μέσα!
Κοριτσάκι μου.
Καημένο κοριτσάκι μου.
Είναι μια αλυσίδα μισό εκατοστό πάχος.
Είναι φτιαγμένη από χυτοσίδηρο κι είναι πιο δυνατή από ατσάλι.
Με την έκταση των μυών του θώρακά μου...
θα σπάσω τον γάντζο. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κυρίες και κύριοι.
Για να το κάνω, πρέπει να φουσκώσω τα πνευμόνια μου...
σαν εσωτερικό σωλήνα.
Μπορεί να σπάσω καμιά φλέβα και να πεταχτεί αίμα.
Μια φορά στο Μιλάνο, ένας άντρας 120 κιλά...
έχασε την όρασή του μ'αυτή την παράσταση.
Επειδή το οπτικό νεύρο πιέζεται πολύ.
'Οταν η όραση χάνεται, τελείωσε.
Αν υπάρχουν ευαίσθητοι άνθρωποι στο κοινό, ας μην κοιτάξουν.
Μπορεί να βγει αίμα.
Ευχαριστώ.
-Δεν έχεις φτιάξει ποτέ σούπα; -'Οχι.
Είναι καλή για τα γουρούνια.
Υπάρχουν πολλά εδώ για να ντύσουν 10 ανθρώπους.
Παπούτσια, φορέματα, ο,τιδήποτε.
'Ελα εδώ. 'Ισως σου κάνει κάτι.
Πρέπει να'σαι κομψή. Δεν θέλω να βλέπω κουρέλια.
Οι γυναίκες μου ήταν πάντα κομψές.
Ορίστε.
Για πες, "Ορίστε ο Ζαμπανό."
'Ελα εδώ.
Αυτή είναι τρομπέτα.
Κάνε ότι λέω.
Αυτό είναι τύμπανο.
Να ο Ζαμπανό!
'Ελα, δοκίμασε.
'Ελα εδώ.
Εκεί.
Να ο Ζαμπανό.
'Ετσι, ''Να ο Ζαμπανό!''
Τι κάνεις;
Θα βρέξει μεθαύριο.
-Πως το ξέρεις; -Θα βρέξει.
'Ελα εδώ.
Πήγαινε μέσα.
-Θα κοιμηθώ εδώ έξω. -Αλήθεια;
'Ακου.
-Πως σε λένε; -Ντι Κοστάνζο Τζελσομίνα.
'Ελα, Τζελσομίνα, κουνήσου.
-Αύριο. -'Ελα. Μπες μέσα!
Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι, για πρώτη φορά σ'αυτή την πόλη...
παρουσιάζουμε μια νέα φάρσα με πολύ γέλιο!
Γεια σου, αφεντικό.
Αν κάποιος έχει προβλήματα καρδιάς καλύτερα να μην δει.
Θα πεθάνει απ'τα γέλια.
Εφόσον δουλεύουμε για το εργοστάσιο της όρεξης...
η γυναίκα μου θα έρθει μ'ένα καπέλο.
'Ελα. Γρήγορα.
-Γεια σας, μις Τζελσομίνα. -Ζαμπανό!
Συγχωρέστε την ερώτηση αλλά μήπως φοβάστε το ''θουφέκι μου;''
Είπα, ''Συγχωρέστε την ερώτηση, μήπως φοβάσαι το θουφέκι μου;''
Εντάξει, αν δεν σε φοβίζει, θα κυνηγήσουμε με το θουφέκι.
Δεν λες ''θουφέκι.'' Αλλά ''τουφέκι.'' 'Ασχετε.
Που είναι οι πάπιες;
Αν δεν υπάρχουν πάπιες...
θα κάνεις εσύ την πάπια κι εγώ τον κυνηγό.
'Οχι! Αυτό είναι γάιδαρος, όχι πάπια!
Σας ευχαριστώ.
Τώρα η γυναίκα μου θα περάσει με το καπέλο της....
στο οποίο θ'αφήσετε κάτι. Ευχαριστώ κι αν δεν αφήσετε.
-Καλησπέρα σε όλους. -Κλείσε την πόρτα!
-Γεια σου, Σκελετέ. -Γεια σου, Ζαμπανό.
-Τσιγγάνε, πως είσαι; -Ζαμπανό, πως είσαι;
Αυτή είναι η γυναίκα μου.
Γυναίκα σου; 'Αλλη μια απ'τις φιλενάδες σου.
-Κάθισε. -'Οχι, θα καθήσω εδώ.
Γκαρσόν!
-Θα φύγω. -'Οχι, κάτσε εδώ.
'Ερχομαι. Ορίστε το κρασί.
Φαί!
Υ πάρχει αρνί και παιδάκια.
Τι θα πάρεις;
-Αυτό. -Αρνί ή παιδάκια;
Και τα δύο.
-Εγώ ζυμαρικά και αρνί. -Εντάξει.
-Κι ένα λίτρο κόκκινο κρασί. -Εντάξει.
-Από που είσαι; -Απ'την πατρίδα μου.
Δεν μιλάς όπως στα μέρη μου. Που γεννήθηκες;
-Στο πατρικό μου. Γκαρσόν! -'Ερχομαι.
Φέρε λίγο κρασί.
Δεν είναι μαλλί, αλλά βαμβάκι! Μπορείς να βάλεις...
τα δάχτυλα των ποδιών σου μέσα.
Κοκκινομάλλα!
'Ελα εδώ.
-Σ'εμένα μιλάς; -Ναι. 'Ελα εδώ.
-Τι κάνεις; -Τίποτα.
Τότε κάθισε.
-Θέλεις να πιεις κάτι; -Ευχαριστώ.
-Που είναι το κρασί; -Δεν μ'αρέσει αυτό το μέρος.
'Ενα τσιγάρο.
-Νομίζω πως σ'έχω ξαναδεί. -Πιθανόν, μετακινούμαι πολύ.
-Να το κρασί. -Φάγατε ήδη;
Ναι.
Εις υγείαν.
Που σας είδα; Τι δουλειά κάνετε;
Είμαι περιπλανώμενος καλλιτέχνης.
Είναι η βοηθός μου. Της μαθαίνω τα πάντα.
'Οταν την πήρα, δεν ήξερε ούτε να γκαρίζει.
Κοίτα.
Νιώσε το.
Τι δυνατός άντρας!
Κοίτα εδώ. Σε μια ώρα.
-Κερδίζω τα πάντα μ'αυτά! -Μπορώ να πάρω ένα;
Πάμε έξω. Βρωμάει εδώ μέσα! Πάμε να δούμε τα πυροτεχνήματα.
Πάμε. Γκαρσόν, δώσε μου δυο φλασκιά κρασί.
-Πόσο κάνουν; -4.200 συν τα φλασκιά.
-Ει, μικροπωλητά! -Καλησπέρα.
-Πως πάει η δουλειά; -'Ετσι κι έτσι.
Βάλε μέσα τα φλασκιά.
Κοκκινομάλλα, που πηγαίνεις;
-Μπες μέσα. -Το αμάξι σου είναι αυτό;
-Δεν σ'αρέσει; -Είσαι τρελός;
Είναι αμερικάνικο. Επτά χρόνια δεν έχει σταματήσει ποτέ.
Θεέ μου, τι κάνεις;
Ακούς τη μηχανή;
-Θα μπω πίσω. -Περίμενε εδώ.
-Καλησπέρα. -Που πας;
Εδώ είσαι ακόμα;
Γιατί δεν έφαγες τη σούπα σου;
-Γιατί δεν έφαγε τη σούπα της; -Δεν ξέρω. Δεν καταλαβαίνω.
Να πάρει! Θα κλωτσήσω τη σούπα.
Βλέπεις τι κάνει; 'Ενα άχρηστο καλό κατόρθωμα.
Ο άντρας σου έχει μηχανή μαζί με φορτηγάκι;
'Ισως είναι αυτός.
Κοντά στον λαχανόκηπο είναι ένας με την ίδια μηχανή.
-Που; -Εκεί που τελειώνουν τα σπίτια.
Ο σκύλος ψόφησε εκεί πέρα.
Ξύπνησες!
Φύτεψα ντομάτες.
Ντομάτες;
Βρήκα κάτι μεγάλους σπόρους στον λαχανόκηπο...
και τους φύτεψα.
Κουνήσου.
Φεύγουμε;
Θέλεις να περιμένεις να μεγαλώσουν οι ντομάτες;
'Ελα, σπρώξε.
Αυτό έκανες με τη Ρόζα;
Τι;
Με τη Ρόζα;
Μα τι λες;
Γιατί έφυγες μ'εκείνη τη γυναίκα; Αυτό έκανες και με τη Ρόζα;
Σταμάτα.
Τι θέλεις;
Είσαι άντρας που πηγαίνει με γυναίκες;
-Τι; -'Αντρας που πάει με γυναίκες!
Αν θέλεις να μείνεις μαζί μου πρέπει να μάθεις κάτι.
Να κρατάς το στόμα σου κλειστό.
Ντομάτες.
Τι έχεις στο κεφάλι σου;
Ορίστε.
Ζήτω η νύφη, φρέσκια σαν ρόδο!
''Το λάθος του Μπαγιόν.''
-Μας φωνάζουν. -Ελάτε να φάτε κάτι.
Ευχαριστούμε. Θα καθήσουμε εδώ.
-Καθήστε. -Ελάτε.
Δεν υπάρχει χρόνος.
'Ελα μαζί μου.
'Ελα, πάμε.
-Πρέπει να φάω. -Τρως αργότερα.
-Που με πάτε; -Να δεις τον Οσβάλντο.
Από εδώ.
Σταμάτα να σπρώχνεις! Θα σε χαστουκίσω!
Ναταλίνο, έλα κι εσύ!
Οσβάλντο, κοίτα ποιός ήρθε.
-Κάν'τον να γελάσει. -Ποιός είναι;
Είναι ο Οσβάλντο, ο ξάδερφός μου. Είναι άρρωστος και πάντα εδώ.
Δεν αφήνουν κανένα να τον δει. Κάν'τον να γελάσει.
-Τι να κάνω; -'Οτι έκανες πριν.
Κοίτα το πουλάκι!
Είστε αχρείοι!
Φύγετε από δω! Πηγαίνετε κάτω!
Ποιός σ'έφερε εδώ; Φύγε!
Τρως όρθια, σαν τα άλογα;
Πάντα όρθια τρώω.
Αλλιώς, ποιός θα φροντίσει το σπίτι;
Είχα δύο συζύγους και πέθαναν κι οι δύο.
Σηκώθηκα 3 νύχτες στη 1 για να μαγειρέψω. Λες να'μαι κουρασμένη;
Αν ήθελα, θα μπορούσα να χορεύω όλη νύχτα!
Είμαστε καλύτερα απ'τα κορίτσια.
-Γιατί δεν παντρεύεσαι; -Κι άλλον σύζυγο;
Ξέρω πως να κανονίζω τα πράγματα εδώ.
Μόνο γι'αυτό είναι ο σύζυγος; Για να κανονίζει;
Κι εγώ είμαι φτιαγμένη από σάρκα.
Σε όλους αρέσει το γλυκό.
Τι κάνετε εκεί; Φύγετε αλλιώς θα σας δείρω!
Ο πρώτος μου άντρας ήταν μεγαλόσωμος σαν εσένα.
'Εχω ακόμα τα ρούχα του. Δεν κάνουν σε κανένα.
Επάνω...
Θα φέρω κάτι και σ'εσένα.
Είναι ένα παιδί μ'ένα τέτοιο πρόσωπο.
Φάε.
Βοήθησέ με να φέρουμε το βαρέλι του κρασιού. Δεν έχει άλλο κρασί.
Αλήθεια, δεν χρειάζεσαι τα ρούχα;
Ποιός θα τα φορέσει; Δεν υπάρ- χουν πολλοί άντρες σαν εσένα.
Υ πάρχει και καπέλο; Θα μου χρειαζόταν.
Ναι, έλα να δεις.
Ζάμπανο, θυμάσαι πόσο όμορφη ήταν;
Εκείνη τη μέρα κάτω απ'τη βροχή από εκείνο το παράθυρο.
Γιατί δεν μου μαθαίνεις να παίζω τρομπέτα;
Μαθαίνω γρήγορα. 'Εμαθες στη Ρόζα;
Η Ρόζα δούλευε όπως εγώ;
Πως είμαι;
Γυναίκες.
Δεν μπορώ να καπνίσω...
-Τι στο καλό έπαθες; -Τίποτα.
-Γιατί κλαις; -'Ετσι μου'ρθε.
-'Ελα, ανέβα. -'Οχι.
Ανέβα.
-Θα μείνεις εκεί όλη νύχτα; -Ναι, όλη νύχτα.
Φεύγω.
Γυρνάω στην πόλη μου γιατί βαρέθηκα.
Κι όχι λόγω της δουλειάς. Μ'αρέσει η δουλειά.
Μ'αρέσει να'μαι καλλιτέχνης.
Εσύ δεν μ'αρέσεις.
Τι είναι;
Φεύγω.
-Πάω σπίτι. -Σταμάτα, ανόητη.
Θ'αφήσω το παλτό και τα παπούτσια. Θ'αφήσω τα πάντα.
Φεύγω!
Και τώρα ο 'Τρελός' θα κάνει το πιο επικίνδυνο νούμερό του.
Θα φάει ένα πιάτο σπαγγέτι κρεμασμένος 40μ απ'το έδαφος.
Σας ζητάμε απόλυτη ησυχία στη διάρκεια του νούμερου...
γιατί κι ο παραμικρός θόρυβος μπορεί ν'αποβεί μοιραίος.
Κυρίες και κύριοι, ο 'Τρελός...'
σε μια παράσταση μοναδική στον κόσμο.
Πως είναι εκεί πάνω; Ωραία;
Ναι, έχει λίγη ψύχρα.
Πεινάω τρομερά.
Πανάθεμα τον αέρα! Μου πήρε και την πετσέτα.
Κάθισες στο τραπέζι χωρίς να ρωτήσεις αν θέλουμε να φάμε;
Αν θέλει να έρθει κάποιος, ας το κάνει!
Ευχαριστώ, κυρίες και κύριοι.
-Θα είμαι στην τρατορία! -Εντάξει.
Ανοίξτε.
Στρατιώτες, προσοχή!
-'Ενα, δύο... -Τρελή!
Αφήστε την ήσυχη.
Φεύγω.
Δεν θα πιω άλλο.
Μπες μέσα.
Δεν θέλω να'ρθω μαζί σου. Ξέχνα το!
'Οχι, ποτέ.
Μπες μέσα.
Ορίστε.
'Ελα εδώ.
Προχώρα!
Και ήσυχα.
'Εχεις να πεις κάτι;
Αυτό σκέφτηκα.
Καλημέρα.
'Ελα εδώ. 'Ελα εδώ, κουνήσου.
'Ελα και κάθισε.
-Ευχαρίστησή μου. -Χαιρέτησε τον κ.Τζιράφα.
Της έμαθα τα πάντα.
Θέλεις λίγο καφέ;
-Ναι, έλα. -'Ελα, πάρ'το!
'Οταν την πήρα, δεν είχε ούτε παπούτσια.
Δεν έχει γυρίσει τον κόσμο όπως εμείς.
Ο αναθεματισμένος άνεμος! Ναζαρένο, παίρνει το πανί.
Σε προειδοποίησα, δεν θα πληρώσω.
Μόνο φιλοδωρήματα. 'Ετσι δουλεύουν οι άλλοι καλλιτέχνες.
Τριγυρνάνε μ'ένα πιάτο κι είναι χαρούμενοι.
Εντάξει. 'Εχουμε διαφωνήσει ποτέ;
Τότε, ξεκινάς απόψε.
'Εχεις κορίτσι για τους γύρους. Σύμφωνοι.
-Που είμαστε; -Στη Ρώμη. Να ο 'Αγιος Παύλος.
Θα μείνουμε και στο τσίρκο;
-Φαίνεται καλό πανί. -'Ελα.
Πόσους παίρνει εδώ μέσα;
400 θέσεις και πολλοί ακόμα όρθιοι.
Τον ξέρεις;
Κοίτα ποιός είναι εδώ! Ο θουφέκι!
Είχες δίκιο που τον πήρες. Χρειάζεσαι ζώα στο τσίρκο!
Ξέρεις πάντα αστειεύομαι. Θέλεις τσιγάρο;
'Οχι, ήδη έχεις. Πρέπει να πω πως είναι υπέροχος καλλιτέχνης.
'Εχει ποικιλία από νούμερα! Να δεις αυτό με την αλυσίδα.
'Εχεις να το κάνεις πολύ καιρό.
'Ακου τη συμβουλή μου, φιλαράκο. Μην μου ξαναμιλήσεις.
Αλλιώς θα βρεις τον μπελά σου.
Αστειευόμουν. Γιατί θύμωσες;
Σου είπα.
Είναι πολύ καλός!
'Ελα, Θουφέκι!
Φοβερός άντρας.
Μην ανησυχείς. Θα τα πάει χάλια!
Και τώρα, κυρίες και κύριοι...
άλλο ένα νούμερο από το Τσίρκο Τζιράφα.
Ζαμπανό, ο άνθρωπος με τ'ατσάλινα πνευμόνια.
Εδώ έχω μια αλυσίδα που έχει πάχος μισό εκατοστό.
Ειναι φτιαγμένη από χυτοσίδηρο και πιο δυνατή από ατσάλι.
Θα με δείτε να βάζω την αλυσίδα γύρω απ'τον θώρακά μου...
και να την κλείνω με τον γάντζο του.
Με την διάσταση των μυών του θώρακά μου...
θα σπάσω τον γάντζο.
Μερικοί μπορεί να λέτε ότι ο γάντζος έχει πριονιστεί στη μέση.
'Ενα λεπτό. Δείτε το με τα μάτια σας.
Κα Τζελσομίνα, παρακαλώ.
Αυτό το ρούχο δεν είναι εδώ για να με προστατέψει.
Φανταστικό!
Τέλεια! Πολύ καλά!
Αλλά για ν'αποφύγετε να δείτε αίμα σε περίπτωση που ο γάντζος...
καρφωθεί στη σάρκα.
Δεν χρειάζεται να σας πω πως χρειάζεται η δύναμη 2 βοδιών.
Μπορεί να μην είστε όλοι καθη- γητές αλλά ένα έξυπνο άτομο...
συνειδητοποιεί ότι χρειάζονται τρία πράγματα...
Υγιή πνευμόνια...
ατσάλινα πλευρά και υπεράνθρωπη δύναμη.
Φύγετε.
Αν κάποιοι ευαίσθητοι άνθρωποι είναι παρόντες...
παρακαλώ να μην κοιτάνε.
Το τύμπανο θα ηχήσει τρεις φορές.
Κα Τζελσομίνα, παρακαλώ.
Με συγχωρείτε. Κάποιος σε ζητάει στο τηλέφωνο.
Μπάσταρδε!
Γρήγορα! Η σειρά σου!
Θα μιλήσω σ'αυτόν τον αχρείο!
Που είναι; Θα τον σκοτώσω!
Που είναι;
Που είσαι;
-Αυτός ο αχρείος κρύβεται εδώ; -Δεν τον είδα.
Που είσαι, κάθαρμα;
Θα σε κάνω να σταματήσεις τα γέλια για πάντα.
Φοβερός άντρας!
Γιατί έχει εκνευριστεί μαζί σου;
Δεν ξέρω.
-Του έκανες κάτι; -Δεν έκανα τίποτα.
Με κοροιδεύει.
Θα'ρθει η μέρα που θα πληρώσει για όλα!
Ποιός είναι;
Μπάσταρδος γιος μιας τσιγγάνας.
-Τον ξέρεις πολύ καιρό; -Πάρα πολύ.
Τον ήξερε και η Ρόζα;
Δεν ξέρει τίποτα για τη Ρόζα ή εμένα, τίποτα!
Δεν θέλω ν'ακούσω γι'αυτό. 'Ελα να ξαπλώσεις.
Κοίτα πως περπατάει!
Είναι το πρόσωπο που χρειαζόμαστε, σωστά;
Πάρε αυτό.
'Ελα.
'Ασε κάτω τον κουβά.
Πάντα έκανα αυτό το νούμερο όταν είχα κοπέλα. Πήγαινε καλά.
Ωραία, Τζελσομίνα! Δούλεψε μαζί μας.
Προσπάθησε να παίξεις. 'Ελα!
Υ πέροχα! 'Εχεις ταλέντο.
Προσπάθησε να καταλάβεις. Παίζω βιολί...
κι όταν ακούς να κάνω αυτό...
'Ερχεσαι από πίσω αθόρυβα, μέχρι εκεί...
και παίζεις την τρομπέτα όπως τώρα. Κατάλαβες;
-Ας δοκιμάσουμε. -Δεν μπορώ.
-Γιατί; -Δεν θέλει ο Ζαμπανό.
Τ'άκουσες αυτό; Και λες πως φταίω εγώ.
Που είναι ο Ζαμπανό; Φώναξέ τον. Θα του μιλήσω.
-Πήγε στην πόλη. -Θα του μιλήσω αργότερα.
Τον φοβάσαι. Δεν θα σε φάει!
'Ολοι εδώ είστε μια οικογένεια κι ότι μάθεις θα σε βοηθήσει.
Θυμήσου, όταν φτάσω εδώ...
Κατάλαβες;
Αλήθεια κατάλαβες;
Τότε κοίτα.
Κυρίες και κύριοι...
θα σας παίξω ένα πολύ θλιβερό τραγούδι.
'Αντε, παίξε.
'Επρεπε να το'χες κάνει νωρίτερα.
Πολύ καλά.
'Εγινες κι έξυπνη βοηθώντας τον Ζαμπανό.
Μην περιμένεις να τελειώσω. Πρέπει να με διακόψεις.
Κι έλα να παίξεις εδώ που είμαι, χαζούλα.
Ας δοκιμάσουμε πάλι.
Πολύ καλά, Τζελσομίνα!
Το επαναλαμβάνουμε τρεις φορές και κάνω τον γύρω της πίστας...
εσύ με ακολουθείς παίζοντας μαζί μου, κατάλαβες;
Κοίτα πως γίνεται. Βάζεις ένα δάχτυλο εδώ κι άλλο ένα εδώ.
Μετά απλά φύσα. Δοκίμασε.
Ωραία, Τζελσομίνα! Ακολούθησέ με. 'Ενα, δύο...
Τι συμβαίνει; Δουλεύει. Της είπα εγώ.
Δουλεύει μόνο μ'εμένα.
Δεν καταλαβαίνω. Σ'έψαξα αλλά δεν ήσουν στην πόλη.
'Ολοι πρέπει να δουλεύουμε μαζί.
Δεν θα δουλέψει μαζί του!
-Σταμάτα! -Δεν μιλάω σ'εσένα.
Μου είπες να μην σου μιλάω και δεν το κάνω.
Τζελσομίνα, πήγαινε στη γυναίκα μου.
Μείνε εδώ! Εγώ της λέω τι θα κάνει!
Αν πω να μην δουλέψει μ'αυτόν τον αχρείο, δεν θα δουλέψει!
-Γιατί; -Γιατί έτσι θέλω.
'Ετσι θέλω! Αν σε ξαναδώ δίπλα του...
Ζαμπανό, άσ'τον! Είναι τρελός.
Γκοφρέντο, Ναζαρένο, σταματήστε τον!
Πάολο, συντόμευε μ'αυτό το ζώο!
Αναθεματισμένοι τσιγγάνοι κλέφτες!
Ζαμπανό! 'Εχει μαχαίρι!
Μην ανησυχείς, Τζελσομίνα. Θα τον σταματήσουν.
Πρόσεχε. 'Εχει μαχαίρι!
'Οποιος με πλησιάσει, τον σκότωσα.
'Ανοιξε την πόρτα.
-Βγες έξω! -Ζαμπανό.
Βγες έξω! 'Ανοιξε!
Μείνε πίσω! Μείνε πίσω!
-Τι συμβαίνει; -Τίποτα.
Πέτα το μαχαίρι.
Ποτέ δεν ντράπηκα τόσο πολύ στη ζωή μου.
Η αστυνομία δεν έχει πιάσει ποτέ ανθρώπους μου.
Αυτός ήταν.
Δεν είχα ποτέ μπλεξίματα με το νόμο!
-Που θες να πας; -'Ελα μαζί μας.
-'Οταν βγει, θα σε ψάξει. -'Ασ'τον ήσυχο.
Καλύτερα να τον χάσεις παρά να τον βρεις.
Τι μπορείς να κάνεις μόνη σου; 'Ενα κομμάτι ψωμί...
το'χεις σίγουρο μ'εμάς.
-Και η μοτοσυκλέτα; -Θα την αφήσουμε στην αστυνομία.
-Θα του την δώσουν. -Τζελσομίνα, έλα μαζί μας.
-Που θα κοιμηθώ; -Μ'εμένα. Θα σου δείξω.
Υπάρχει δωμάτιο για δύο στο τροχόσπιτό μου.
Γρήγορα! Πρέπει να διαλύσουμε τα πάντα. 'Ερχεται το φορτηγό.
Κάνε ότι θες. 'Ελα μαζί μας ή κάτσε να τον περιμένεις.
'Ομως δεν θα ξαναδουλέψει μ'εμάς.
Κατέβασε το πανί!
Τζελσομίνα!
Κοιμόσουν;
Μυρίζει σαν από ζώο εδώ μέσα. Πως τ'αντέχεις;
'Οχι, ο Ζαμπανό είναι μέσα ακόμα.
'Ισως τον αφήσουν αύριο.
-Αύριο; -Μπορεί.
Εσύ έφταιγες. Ο Ζαμπανό δεν σου'κανε τίποτα.
Γιατί σε άφησαν;
Κατά κάποιο τρόπο, φταίω...
όμως κρατούσε μαχαίρι.
Κατέβα.
Θα του κάνει καλό η φυλακή. Θα ζήσει πολλά χρόνια.
Εγώ θα πεθάνω σύντομα.
Τι ωραίο αεράκι. Ας καθήσουμε εδώ.
Φοράς ωραία ρόμπα. Κάθισε.
Κάθισε.
Τι αστείο μουτράκι που έχεις!
Σίγουρα είσαι γυναίκα; Μοιάζεις με αγκινάρα.
Δεν ξέρω αν θα μείνω μαζί του. Μου είπαν να τους ακολουθήσω.
Είναι καλή περίπτωση να τον αφήσεις.
Σκέψου τη μούρη του αύριο όταν θα βγει και δεν βρει κανένα.
Πρέπει να το κάνεις!
Είναι στ'αλήθεια κτήνος!
Δεν έχω τίποτα εναντίον του.
'Ομως όταν τον βλέπω θέλω να τον κοροιδέψω.
Δεν ξέρω γιατί.
Ορκίζομαι πως δεν ξέρω. 'Ετσι μου βγαίνει.
Πως κατέληξες με τον Ζαμπανό;
-'Εδωσε στη μάνα μου 10.000 λιρέτες. -Τόσα πολλά;
'Εχω 4 μικρότερες αδερφές.
Τον συμπαθείς;
-Εγώ; -Ναι, εσύ.
Θα μπορούσες να'χεις φύγει.
Προσπάθησα...τίποτα.
Μερικές φορές μου δίνεις στα νεύρα. Τι εννοείς ''τίποτα;''
Αν δεν θέλεις να μείνεις μαζί του, πήγαινε με τους άλλους.
Αν πάω μαζί τους, είναι το ίδιο πράγμα.
Αν μείνω με τον Ζαμπανό, είναι το ίδιο πράγμα.
Ποιά η διαφορά αν πάω μ'αυτούς;
Κανείς δεν με χρειάζεται.
Κουράστηκα να ζω.
Ξέρεις να μαγειρεύεις;
-Είπα, ''ξέρεις να μαγειρεύεις;'' -'Οχι.
Τι κάνεις; Τραγουδάς, χορεύεις;
Λίγο.
Μπορεί...
Σ'αρέσει να κάνεις έρωτα;
Τι σ'αρέσει;
Είσαι και άσχημη!
Τι κάνω σ'αυτό τον κόσμο;
Αν σου'λεγα να φύγεις μαζί μου;
Θα σε μάθω να περπατάς σε σκοινί με προβολείς ακριβώς πάνω σου.
'Εχω αμάξι. Μπορούμε να τριγυ- ρίσουμε και να περάσουμε καλά.
Θα το'θελες;
Αλλά όχι...
Πρέπει να μείνεις με τον Ζαμπανό και να κάνεις όλα αυτά τα γελοία.
Και να σε χτυπάει στην πλάτη σαν γαιδούρι.
Αυτά έχει η ζωή!
'Ομως ο Ζαμπανό δεν θα σε κρα- τούσε αν δεν εξυπηρετούσες...
κάποιο σκοπό.
Τι έκανε όταν το'σκασες;
Με χαστούκισε.
Γιατί δεν σ'άφησε να φύγεις;
Δεν τον καταλαβαίνω. Δεν θα σε κρατούσα ούτε μια μέρα.
Αναρωτιέμαι αν...
'Ισως ενδιαφέρεται για σένα.
Ο Ζαμπανό; Για μένα;
Γιατί όχι; Είναι σαν σκύλος.
'Εχεις δει σκύλο που μοιάζει λες και θέλει να μιλήσει...
αλλά μόνο γαυγίζει;
Ο καημενούλης, ε;
Ναι, ο καημενούλης.
Αλλά...
Αν δεν μείνεις μαζί του τότε ποιός θα μείνει;
Είμαι άξεστος αλλά διαβάζω μερικά βιβλία.
Δεν θα το πιστέψεις αλλά τα πάντα στον κόσμο...
εξυπηρετούν έναν σκοπό.
Πάρε αυτή την πέτρα, για παράδειγμα.
Ποιά;
Αυτή, οποιαδήποτε.
Ακόμα κι αυτή η πέτρα εξυπηρετεί έναν σκοπό.
-Τι; -Εξυπηρετεί...
Δεν ξέρω! Αν ήξερα, ξέρεις ποιός θα'μουν;
-Ποιός; -Ο Παντοδύναμος που τα ξέρει όλα.
Πότε γεννιέσσαι, πότε πεθαίνεις...Ποιός ξέρει;
'Οχι, δεν ξέρω τον σκοπό αυτής της πέτρας.
'Ομως έχει κάποιο σκοπό.
Γιατί αν είναι άχρηστη τότε όλα είναι άχρηστα.
Ακόμη και τ'αστέρια.
Τουλάχιστον, νομίζω.
Κι εσύ επίσης.
Εξυπηρετείς κι εσύ έναν σκοπό, μ'αυτό το κεφάλι αγκινάρας.
Μια απ'αυτές τις μέρες θα πάρω ένα σπίρτο και θα κάψω τα πάντα.
Στρώματα, σκεπάσματα, τα πάντα. Κι έτσι θα μάθει.
Δεν είπα πως δεν θέλω να πάω μαζί του.
Μ'έβαζε να δουλεύω και με χτυπούσε.
Αυτό κάνεις;
Και να του πω κάτι, δεν ενδιαφέρεται.
Ποιός είναι ο σκοπός;
Θα ρίξω δηλητήριο και στη δική του σούπα!
Θα κάψω τα πάντα! Τα πάντα!
Αν δεν μείνω μαζί του, ποιός θα μείνει;
Σου ζήτησαν να μείνεις μαζί τους;
Ξύπνα! Σου ζήτησαν να μείνεις μαζί τους;
Είπαν τίποτα για μένα;
Πως δεν θέλουν να δουλέψουν μ'εσένα και τον Ζαμπανό πλέον.
Δεν με νοιάζει. 'Οπου κι αν πάω θα βγάλω τόνους χρήματα.
Αυτοί με χρειάζονται, όχι εγώ.
Σήμερα είμαι εδώ, αύριο ποιός ξέρει. 'Οσο λιγότερο μείνω...
τόσο το καλύτερο.
Οι άνθρωποι με κουράζουν αμέσως και προτιμώ να'μαι μόνος.
'Ετσι είμαι, δεν έχω σπίτι ή στέγη.
Γιατί είπες πως σύντομα θα πεθάνεις;
Είναι μια ιδέα που πάντα είχα στο μυαλό μου.
Υποθέτω λόγω της δουλειάς μου!
Μια μέρα θα σπάσω τον λαιμό μου και κανείς δεν θα με ψάξει.
Κι η μητέρα σου;
Θα τον περιμένεις ή θα φύγεις μαζί τους;
Μπες μέσα. Θα πάω τη μοτοσυκλέτα μπροστά στο τμήμα.
'Ετσι θα σε βρει εκεί όταν βγει.
Αυτός ο δεινόσαυρος παίρνει μπρος;
Τι αμάξι!
Βγες!
Το αστυνομικό τμήμα είναι εκεί.
Αντίο.
-Φεύγεις; -Ναι.
Αλήθεια θέλεις να'ρθεις μαζί μου;
Δεν θέλω κορίτσι γιατί δεν το χρειάζομαι.
Να κάτι...
ένα αναμνηστικό.
Αντίο, Τζελσομίνα!
Ζαμπανό, εδώ είμαι.
Μου ζήτησαν να δουλέψω μαζί τους, αλλά...
Μπορούσες να πας.
-Που είναι το σπίτι μου; -Εκεί πέρα.
Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να γυρίσω σπίτι...
αλλά δεν με νοιάζει πλέον.
Τώρα, νιώθω πως το σπίτι μου είναι μαζί σου.
Αλήθεια; Μεγάλη ανακάλυψη!
Πέθαινες στην πείνα στο σπίτι σου κι έτσι δεν είναι...
και τίποτα σπουδαίο να μείνεις μαζί μου.
Είσαι ζώο. Δεν σκέφτεσαι...
-Πεινούσες; -Ποτέ!
Πλησιάζει καταιγίδα. Που είναι η πλησιέστερη πόλη;
Η Μαλιάνα, 18χλμ από δω, αλλά πρέπει να περάσεις τα βουνά.
Δεν θα τα καταφέρουμε. Δεν έχουμε αρκετή βενζίνη.
Το μοναστήρι μας είναι εκεί κάτω.
Μια στιγμή.
Μητέρα Ηγουμένη, βρήκα λάδι.
Αυτός ο άντρας θέλει να περάσει τη νύχτα εδώ.
Μητέρα Ηγουμένη, έχουμε λίγη βενζίνη.
Σκοτεινιάζει, η πόλη είναι μακριά...
κι η γυναίκα μου δεν αισθάνεται καλά.
Μπορούν να κοιμηθούν στον αχυρώνα.
Εντάξει, μόνο γι'απόψε.
Συμφώνησε. Μπορείτε να μείνετε. Θα κοιμηθείτε στον αχυρώνα.
Ευχαριστούμε πολύ, Μητέρα. Μ'όλη μας την καρδιά.
Φέρε τα σκεπάσματα.
-Βρήκα λίγο ακόμη! -Ευχαριστούμε.
Είναι ωραίο.
Θέλεις λίγο ακόμη;
'Ελα. Βάλε λίγο.
Δουλεύει κι αυτή μαζί σου;
Βοηθάει λιγάκι.
Παίζει τύμπανο, τρομπέτα.
Ας ακούσει η αδερφή πως παίζεις τρομπέτα.
Ωραία!
-Παίζεις πολύ καλά. -Αρκετά. Πλύν'τα αυτά.
-Δώσ'τα σ'εμένα. Θα τα πλύνω εγώ. -'Οχι, αυτή.
Θα το κάνουμε μαζί.
Παίζει πολύ καλά.
-Ποιό είναι το τραγούδι; -Δεν ξέρω.
Τι κάνεις;
Αδερφή, δώστε το σ'εμένα. Δεν είναι δουλειά για σας.
-Δώστε το μου. -'Οχι, πάντα το κάνω.
-Πάντα εκεί κοιμάσαι; -Ναι.
'Εχει πολύ χώρο. Υ πάρχουν κατσα- ρόλες, λάμπα...σαν σπίτι.
Ωραία! Σ'αρέσει να πηγαίνεις απ'το ένα μέρος στο άλλο;
Είναι η δουλειά του.
Κι εμείς ταξιδεύουμε. Αλλάζουμε μοναστήρι κάθε 2 χρόνια.
-Είναι το δεύτερο για μένα. -Γιατί;
Για να μην δενόμαστε με επίγεια αγαθά.
Ο καθένας δένεται με το μέρος που ζει.
Δένεται ακόμα και μ'ένα φυτό.
Και κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε πως ο Θεός είναι πιο σημαντικός.
Κι οι δύο ταξιδεύουμε. Ακολουθείς τον άντρα σου...
κι εγώ τον δικό μου.
Σωστά, η καθεμιά τον δικό της.
Θέλεις να δεις το μοναστήρι; Θα σε πάω.
Είναι πολύ παλιό μοναστήρι. Πάνω από 100 χρονών.
Γιατί με κρατάς μαζί σου;
Δεν είμαι όμορφη, δεν ξέρω να μαγειρεύω ή οτιδήποτε άλλο.
Τι στο διάβολο θέλεις;
Κοιμήσου.
Είσαι πολύ παλαβή!
Βρέχει έξω κι εδώ είναι άνετα.
Θα λυπόσουν αν πέθαινα;
Αισθάνεσαι πως θα πεθάνεις;
'Ηθελα να πεθάνω.
Είπα, ''Καλύτερα απ'το να'μαι μαζί του.''
Τώρα, θα σε παντρευόμουν κιόλας.
Εν τω μεταξύ, είμαστε συνέχεια μαζί.
Ακόμα και μια πέτρα έχει σκοπό.
Ο καθένας σκέφτεται αυτά τα πράγματα εκτός από σένα.
-Δεν υπάρχει κάτι για να σκεφτώ. -Ναι, υπάρχει.
Τι να σκεφτώ; 'Ελα, πες μου!
Σταμάτα μ'αυτές τις ανοησίες. Κοιμήσου. Νυστάζω.
Νοιάζεσαι λιγάκι για μένα;
Σταμάτα.
Υπάρχουν ασημένιες καρδιές. Τα χέρια μου είναι πολύ μεγάλα.
-Δες αν μπορείς εσύ. -'Οχι.
-Τι θέλεις να κάνω; -Τι εννοείς ''όχι;''
'Οχι!
-'Οχι, δεν πρέπει. -Σώπα.
Ευχαριστούμε.
Καλό ταξίδι. 'Ενα λεπτό!
-Τι είναι; -Τίποτα.
Θέλεις να μείνεις εδώ;
Θα το πω στη Μητέρα Ηγουμένη.
Πάρ'το.
Ευχαριστούμε πολύ για την καλή σας καρδιά και φιλοξενία.
Σας ευχαριστεί ένας ταπεινός καλλιτέχνης.
Σπρώξε.
Θουφέκι, ήρθες να με βοηθήσεις;
Θα σε βοηθήσω κι εγώ μια μέρα.
Θουφέκι.
Πέτα το.
-Ζαμπανό, αρκετά! -Με κοροιδεύεις τώρα!
Σταμάτα! Σταμάτα!
Δεν θέλεις να με σκοτώσεις!
-Αρκετά! -Το δώρο του θουφεκιού!
-Θα'ναι χειρότερα την άλλη φορά. -Χειρότερα απ'αυτό;
Ει, έσπασες το ρολόι μου.
Ζαμπανό, τρέξε. Χτύπησε.
Είναι πληγωμένος!
-Πεθαίνει. -Σήκω πάνω.
-Μην είσαι ηλίθιος. -Πεθαίνει.
Πεθαίνει.
Σταμάτα!
-Σώπα. -'Οχι!
-Θα ησυχάσεις; -'Οχι, όχι!
Θα με πιάσουν.
Αν κάποιος από σας είναι ευαίσθητος, να μην κοιτάξει.
Ο γάτζος μπορεί να καρφωθεί στη σάρκα και να βγει αίμα.
Κα Τζελσομίνα.
Κα Τζελσομίνα, το τύμπανο!
Ο Τρελός πληγώθηκε.
Ζαμπανό, ο Τρελός πληγώθηκε.
Τι έπαθες; Τι συμβαίνει;
Βάλ'το στο μυαλό σου ότι κανείς δεν μας είδε και κανείς...
δεν μας ψάχνει. Ούτε καν πήγε το μυαλό τους.
Πεινάω.
Μείνε εδώ. Θα φέρω κάτι.
Που πας;
Που θέλεις να πας;
Θέλεις να πας πίσω στο σπίτι;
'Ελα, φάε κάτι.
Σταμάτα να κλαις. Σταμάτα!
Δεν αντέχω άλλο!
-Κάνει κρύο. 'Ερχομαι στο κρεβάτι. -'Οχι.
Μην έρθεις. Μην έρθεις.
Ηρέμησε. Θα κοιμηθώ έξω.
-Είναι ωραία εδώ. -Κάνει κρύο.
Κάθισε. Να πάρεις λίγο ήλιο.
Ας φάμε λίγη σούπα.
Κάτι λείπει.
Ξέχνα το. Θα το κάνω εγώ.
Επιτέλους. Δεν έχεις κουνηθεί εδώ και 10 μέρες.
Δεν ήθελα να τον σκοτώσω.
Του'ριξα δυο μπουνιές.
Δεν είχε κάτι. Μόνο άνοιξε η μύτη του.
Γύρισα και έπεσε.
Πρέπει να περάσω τη ζωή μου στη φυλακή για δυο μπουνιές;
Θέλω να δουλέψω ήρεμα. 'Εχω δικαίωμα να ζήσω, έτσι;
Ευτυχώς, μπορούμε να φύγουμε τώρα.
'Εχει ωραίο πανηγύρι στην πόλη.
Είναι λίγα χιλιόμετρα από δω. Θα κερδίσουμε πολλά λεφτά.
Τι συμβαίνει;
Ο Τρελός πληγώθηκε.
Θα σε πάω πίσω.
Θέλεις να σε πάω στη μητέρα σου;
Δεν θέλεις να σε πάω στη μητέρα σου;
Αν δεν μείνω μαζί σου, ποιός θα μείνει;
Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι!
Πρέπει να βγάλω το ψωμί μου!
Είσαι άρρωστη εδώ πάνω.
Μπες μέσα.
Κάνει κρύο.
Μπες μέσα.
Τον σκότωσες.
Είναι ωραία εδώ στον ήλιο.
'Ηθελα να το σκάσω. Μου είπε να μείνω μαζί σου.
Χρειάζεται κι άλλα ξύλα. Η φωτιά σβήνει.
Φύγετε, παιδιά.
Πηγαίνετε να πλυθείτε, πηγαίνετε σπίτι.
Θα σας δω απόψε στην παράσταση.
-Που πας; -Να κάνω μια βόλτα.
Να'ρθω μαζί σου;
'Οχι, δεν θ'αργήσω.
'Ενα παγωτό βανίλια.
Και λίγο λεμόνι.
Που έμαθες αυτό το τραγούδι;
-Ποιό τραγούδι; -Αυτό που τραγουδούσες.
Αυτό;
Ναι.
'Ενα κορίτσι που'ταν εδώ πριν πολύ καιρό το τραγουδούσε.
Πόσο καιρό;
4 ή 5 χρόνια. Το έπαιζε στην τρομπέτα.
Το θυμάμαι ακόμα.
-Που είναι τώρα; -Πέθανε, η καημενούλα.
Είσαι από το τσίρκο! 'Ηταν σαν εσένα.
Περιπλανώμενη. Κανείς δεν την ήξερε εδώ.
Δεν μιλούσε ποτέ.
'Εμοιαζε τρελή.
'Ενα βράδυ την βρήκε ο πατέρας μου στην παραλία.
'Ηταν άρρωστη η καημενούλα. Είχε πυρετό.
Την περιθάλψαμε αλλά δεν την καταλαβαίναμε.
'Εκλαιγε, δεν έτρωγε. 'Οταν ήταν καλύτερα, έβγαινε στον ήλιο.
Μας ευχαριστούσε κι έπαιζε τρομπέτα.
Μετά, ένα πρωί δεν ξύπνησε.
Ο δήμαρχος έγραψε για να βρει ποιά ήταν, αλλά...
Αν θέλεις να πας στον δήμαρχο...
Να ο Ζαμπανό! Ο άνθρωπος με τα ατσαλένια πνευμόνια.
Μετά θα υπάρξει ένα κωμικό νούμερο που θα σας κάνει...
να πεθάνετε απ'τα γέλια.
Κυρίες και κύριοι...
αυτό είναι μια αλυσίδα κι ένας γάντζος πάχους μισού εκατοστού.
Είναι φτιαγμένη από χυτοσίδηρο δυνατότερο από ατσάλι.
Απλώς τεντώνοντας τους μύες του θώρακά μου...
θα σπάσω τον γάτζο.
Αυτό το ύφασμα δεν υπάρχει για να με προστατέψει...
αλλά για ν'αποφύγει το κοινό...
να δει αίμα αν ο γάντζος τρυπήσει τη σάρκα.
Αν υπάρχουν ευαίσθητοι άνθρωποι καλύτερα να μην δουν. Συνέχισε.
Μην πίνεις άλλο. Είναι αργά. Πήγαινε να κοιμηθείς.
-Πήγαινε για ύπνο. -'Ασε με ήσυχο!
Φύγε και μην πίνεις άλλο. Θα σε βγάλω έξω.
Θα σε πάω στο ΑmmΙcare που το κρασί είναι καλύτερο.
Σταμάτα να πίνεις. 'Ακουσέ με.
-Μπορώ και μόνος μου. -Εντάξει.
-'Ασε με ήσυχο. -Τον λογαριασμό, παρακαλώ.
Πέτα τον στη θάλασσα.
'Ασ'τον ήσυχο. Θέλεις να σε δείρουν;
-Δώσ'μου ένα χέρι. -Θα σου δείξω.
Θα σου δείξω τη διαφορά μεταξύ των δυο τους.
-Θα φύγεις; -Το κουράγιο των μαμόθρεφτων.
'Αφησέ με.
'Ενας-ένας;
Μην τον κλωτσάτε. Δεν βλέπετε πως είναι μεθυσμένος;
-Αφήστε με ήσυχο! -Μην με χτυπάς. Είμαι φίλος σου.
-Δεν έχω φίλους. -Τότε να σ'αφήσω μόνο.
Δεν θέλω φίλους.
Γιατί δεν βγαίνεις τώρα;
Βγες τώρα!
Θα σε λιώσω.
Θα σε λιώσω!
Δεν χρειάζομαι κανένα...
Θέλω να μείνω μόνος.
Μόνος.